[MARKBAM] ฟิคหมอแบม

ตอนที่ 28 : CHAPTER 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ก.พ. 60

Mark's Part


     "แบ่มแบ๊มมม~" ผมเรียกชื่ออักคนที่นั่งทำแก้มป่องอยู่ข้างๆ เห็นแก้มแล้วอยากฟัด-.,-


     "หื้ม" 


     "บ่ายแล้วนะพี่มาร์คสระผมได้ยังอ่ะแบมผมหันไปถามอีกคน


     "อ้อๆ เดี๋ยวแบมเอาวอร์คเกอร์มาให้แปปนึงนะนอนเดินไปเอาวอคเกอร์มาให้ก่อนจะพยุงผม ขาหักมันดีอย่างนี้นี้เอง^+++^


     "พี่มาร์คถอดเสื้อออกก่อน" 


     "พี่ไม่ถนัดเลยแบมทำให้หน่อย..." ผมหันไปขอความช่วยเหลือจากน้อง ก็เสื้อโรงยาลมัยเป็นเชือกผูกอ่ะมันไม่ถนัด


     "อ่า...แน่นจัง... ทำไมมันแน่นงี้อ่ะพี่มาร์ค อ่ะ!เสร็จแล้วน้องบ่นพลางแกะเชือก


     "ซี๊ด...ขยี้แรงๆก็ได้นะ" 


     "นั่งนิ่งๆซี่... เดี๋ยวก็เข้าตาหรอกหลังจากสระผมไปซักพักน้องก็ล้างฟองออกให้


     "ซี๊ด..." น้ำเย็นชิป


     "เดี๋ยวแบมไปเอาพาจนหนูมาให้นะแปป แล้วค่อยอาบน้ำพูดจบน้องก็เดินไป


     "เฮ้ย/เฮ้ยเสียงใครว่ะนั้น


     "พวกพี่มาอยู่ตรงนี้ได้ไงเนี้ย!?" น้องร้องขึ้นใครมาว่ะ???


     "เอ่อเดินผ่านๆ เดี๋ยวพี่ไปนั่งรออยู่โซฟา เสร็จกันแล้วค่อยออกมาก็ได้ พวกพี่จะอยู่เงียบๆเนาะไอ้บี -.-;;" เสียงไอ้แจ๊คหนิ ไอ้บีก็คงมาด้วย


     "อ่ะพี่มาร์คเสื้อผ้าอยู่นี้นะเสร็จแล้วก็เรียกนะน้องเปิดประตูห้องน้ำเข้ามาก่อนจะวางผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าไว้ให้









     "พวกมึงมาทำไรกันอ่ะผมหันไปถามไอ้แจ๊คสันกับไอ้เงิงที่นั่งอยู่


     "มาเยี่ยมไง กูไม่ได้ขัดจังหวะอะไรใช่มั้ยว่ะ-.-;;" ไอ้แจ๊คพูดขึ้น


     "ในห้องน้ำอ่ะเหรอไม่ขัดอ่ะเสร็จพอดีผมตอบก่อนจะพยุงตัวเองไปนั่งที่เตียง ไอ้สองตัวนี้ก็ไม่ช่วยเพือนเลย-.- 


     "กึ๊กอ้าวพี่มาร์คเสร็จแล้วเหรอน้องที่เดินเข้ามาในห้องถามขึ้น สงสัยออกไปคุยโทรศัพท์


     "แบมผูกอันนี้ให้หน่อยสิติดเฝือกอ่ะ .__." ผมหันไปอ้อนน้อง อ่ะๆทุกคนอย่ามองว่าผมสำออยนะ ที่ทำเนี้ยไม่ได้สำออยนะเขาเรียกว่าเทคนิคการเข้าหาอิอิ 


     "แปปนึงนะเดี๋ยวแบมผูกให้น้องเดินมานั่งลงบนเตียงผมก่อนจะผูกเชือกที่เสื้อให้ โอ๊ยใจพี่...>+++< 


     ว่าแต่พวกมึงสองคนทำไมต้องมองกูอย่างงั้นอ่ะ-.-




JB's Part


     ตอนนี้ผมกลับไปแจ๊คสันกำลังมาเยี่ยมไอ้มาร์คกันน่ะ ตามที่นัดกันเอาไว้ส่วนยองแจก็นั่งกินเค้กอยู่ข้างล่างบอกว่าเดี๋ยวตามมา... เห็นยองแจกินแล้วก็ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยหลานออกมาจะไปพยูนมั้ยก็ไม่รู้...


     "กึ๊กไปไหนกันว่ะผมเปิดประตูเข้าไปก็ไม่เจคนป่วยนั่งอยู่สักคน กูมาผิดห้องป่าวเนี้ย-.-?


     เสียงแบมนี้หว่าดังมาจากห้องน้ำ...แล้วสองคนนั้นเข้าไปทำอะไรกันในห้องน้ำ...


     "มึงคิดแบบที่กูคิดใช่มั้ย..." ไอ้แจ๊คพูดขึ้นพร้อมส่งสายตามาให้ มองตาก็รู้ใจนั้นคือคติพจน์ของเรา ไวเท่าความคิดเราสองคนก็ไปเกาะอยู่ตรงประตูห้องน้ำเพื่อฟัง


     "พี่มาร์คถอดเสื้อออกก่อนถอดอะไร!?


     "พี่ไม่ถนัดเลยแบมทำให้หน่อย..." ทำมึงให้น้องกูทำอะไรไอ้มาร์ค!


     "อ่า...แน่นจัง... ทำไมมันแน่นงี้อ่ะพี่มาร์ค อ่ะ!เสร็จแล้วอะไรแน่น...แบ่มแบ๊มน้องพี่~


     "ซี๊ด...ขยี้แรงๆก็ได้นะมาร์คมึงร้องอะไร!?


     "นั่งนิ่งๆซี่... เดี๋ยวก็เข้าตาหรอก" 


     "ซี๊ด..." ไอ้มาร์คคคคคค~


     "เดี๋ยวแบมไปเอาพาจนหนูมาให้นะแปป แล้วค่อยอาบน้ำ" 


     "เฮ้ย/เฮ้ยประตูที่เปิดออกทำให้ผมกับไอ้แจ๊คผละออกจากประตู เอ่อ..บีบี๋ไม่รู้ไม่เห็นนะ-.-;;;;


     "พวกพี่มาอยู่ตรงนี้ได้ไงเนี้ย!?" น้องถามขึ้น


     "เอ่อเดินผ่านๆ เดี๋ยวพี่ไปนั่งรออยู่โซฟา เสร็จกันแล้วค่อยออกมาก็ได้ พวกพี่จะอยู่เงียบๆเนาะไอ้บี -.-;;" ไอ้แจ๊คสันตอบน้องก่อนจะสะกิดผมให้เดินตามมันไป   ส่วนน้องก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูกับ


     "อ่ะพี่มาร์คเสื้อผ้าอยู่นี้นะเสร็จแล้วก็เรียกนะน้องเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปก่อนจะวางผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าไว้ให้ไอ้มาร์ค


     "เดี๋ยวแบมไปคุยโทรศัพท์แปปนึงนะฝากดูพี่มาร์คด้วยนะน้องหันมาบอกพวกผมสองคนก่อนจะเดินออกจากห้องไป


     "บีบี๋มึงแบบที่กูคอดใช่มั้ย" 


     "บีบี๋ก็คิดเหมือนจั่นจั๋นนั้นแหละ" 


     "พวกมึงมาทำไรกันอ่ะไอ้มาร์คที่เดินกระเผลกๆออกมาจากห้องน้ำถามขึ้น


     "มาเยี่ยมไง กูไม่ได้ขัดจังหวะอะไรใช่มั้ยว่ะ-.-;;" ไอ้แจ๊คพูดขึ้น หวังว่าคงไม่ขัดนะ


     "ในห้องน้ำอ่ะเหรอไม่ขัดอ่ะเสร็จพอดีนี้มึง... เสร็จกันแล้วเหรอ... ไม่ใช่ว่าหลายยกแล้วนะ...


     "กึ๊กอ้าวพี่มาร์คเสร็จแล้วเหรอแบมแบมที่กลับมาจากคุยโทรศัพท์ถามขึ้น


     "แบมผูกอันนี้ให้หน่อยสิติดเฝือกอ่ะ .__." ตอนนี้ผมกับไอ้แจ๊คกำลังนั่งมองไอ้มาร์คสำออยอยู่ แหม่ๆเสียงสองเชี่ยวนะมึง


     "แปปนึงนะเดี๋ยวแบมผูกให้พอน้องผูกให้มันก็นั่งกระดี๊กระด๊าอยู่คนเดียว -.-* 


     อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่าในห้องน้ำมึงทำไรอ่ะ...


     "กึ๊กฮือออพี่แจ๊คㅠㅠยองแจเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเดินเข้ามากอดไอ้แจ๊คพร้อมร้องไห้


     "แจ...เป็นไรคนดีร้องทำไมหื้มไอ้แจ๊คกอดปลอบยองแจที่ยังร้องไห้อยู่


     "แจ...ฮรึกเจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วน้องเขาทำไอติมตกพื้นอ่ะฮือออออ"


     "ห้ะ!? แค่ไอติมตกพื้นเนี้ยนะผมร้องขึ้นมาหลังจากได้ฟังเรื่องที่ยองแจเล่า


     "พี่เจบีไม่เข้าใจหรอกเด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งต้องเสียขนมไปแบบไม่ตั้งใจอ่ะ มันไม่ใช่ความผิดของเขาด้วยซ้ำพี่คิดว่าจิตใจของเด็กคนหนึ่งต้องเจ็บปวดขนาดไหนอ่ะ ฮือออออยองแจเงยหน้าขึ้นมาพูดกับผมก่อนจะกลับไปร้องไห้เหมือนเดิม เด็กแค่ทำไอติมตกป่ะ ไอติมตกอ่ะ...


     "ไม่เอาไม่ร้องนะ~" แจ๊คสันปลอบยองแจ


     "ฮอร์โมนคนท้องนะพี่บีแบมแบมเดินมากระซิบผมเบาๆ ทำไมฮอร์โมนคนท้องมันน่ากลัวงี้ว่ะ- -


     "แจหิวจังพี่แจ๊ค... แบมมีอะไรกินป่ะยองแจบ่นกับแจ๊คสันก่อนจะหันไปถามแบมแบม


     "แจพี่ว่าวันนี้เรากินเยอะแล้วนะแจ๊คสันพูดกับยองแจ ผมนี้อยากจะบวกบวก ก่อนออกมาโรงบาลก็เพิ่งกินข้าวมา ตอนนั่งรถมาก็กินขนมปัง แล้วก็ยังแวะกินเค้กก่อนขึ้นมาห้องอีก นี้ยังจะกินอีกเหรอ-.-


     "ฮรึก ที่แจกินเพราะกินให้ลูกต่างหาก แจไม่ได้อยากกินสักหน่อยฮืออออㅠㅠ แจหากินเองก็ได้ไม่คุยด้วยแล่ว!" พูดเสร็จยองแจก็เดินอุ้ยอ้ายไปเปิดตู้เย็นฮอร์โมนคนท้องมันน่ากลัวอะไรเบอร์นี้เลยว่ะ...


     "เฮ้อออออแจ๊คสันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ เป็นกูกูเหนื่อย-.-


     "กรี๊ดดดดด" 


     "เฮ้ยแจ!" แจ๊คสันวิ่งเข้าไปหายองแจทันทีที่ได้ยินเสียงกรี๊ด


     "กรี๊ดดดด ทำไมแอปเปิ้ลน่ารักงี้อ่ะ><" ยองแจที่กอดกล่องแอปเปิ้ลเอาไว้พูดขึ้น โอ้ตาเถรกูเกือบหัวใจวายเพราะแอปเปิ้ล


     "ยองแจพี่ตกใจนะนึกว่าเราเป็นอะไรไปอีกที่หลังอย่าทำแบบนี้รู้มั้ย!" แจ๊คสันดุยองขึ้น


     "จะแจ.. แจขอโทษ.__." 


     "ไปนั่งกินดีๆเลยแจ๊คสันดุยองแจก่อนจะประครองอีกคนให้ไปนั่งบนโซฟาดีๆ


     "..." ยองแจนั่งกินแอปเปิ้ลไปแบบหง่อยๆ นั่งซึมเลยแฮะ...


     "ไหนขอกินแอปเปิ้ลหน่อยสิพูดเสร็จผมก็หยิบแอปเปิ้ลในกล่องขึ้นมา 


     "..."


     "แอปเปิ้ลอะไรเนี้ย" 


     "แอปเปิ้ลรูปกระต่ายอ่ะเนียร์ปลอกไว้ให้ แล้วที่สำคัญไม่จืดแบบของพี่ด้วย ใช่มั้ยพี่มาร์คแบมแบมตอบผมก่อนจะหันไปพยักเพยิดกับไอ้มาร์ค จูเนียร์มานี้เหรอ


     "ใช่ๆๆ"


     "จูเนียร์มาเหรอ!?"


     "อืมมาตอนเช้า เออแบมว่าจะถาม เนียร์ไปถ่ายแบบที่เกาหลีบ่อยๆ พี่บีก็ไปทำงานอยู่นู้นแทบตลอด พี่เคยเห็นแฟนเนียร์ป่ะแบมแบมถามผมขึ้น แฟนเหรอ...


     "ไม่รู้..." ผมตอบออกไปตามความจริง


     "งั้นเหรอ...แล้วยังไงดีอ่ะพี่มาร์คน้องพึมพำก่อนจะหันไปถามความเห็นไอ้มาร์ค 


     "พี่ก็ไม่รู้..." 


     "เออแจวันไหนแกว่างๆแกก็ไปหาเนียร์บ้างนะมันไม่ค่อยสบายนะ ใช่มั้ยพี่มาร์คยองแจหันไปบอกยองแจก่อนจะหันไปพยักเพยิดกับไอ้มาร์ค


     "ใช่ๆๆใจคอสองคนนี้จะถามกันอยู่นั้นใช่มั้ย-.-


     "จูเนียร์ไม่สบายเหรอผมถามออกไป


     "อื้อไม่สบายนิดหน่อยนะ แล้วตอนนี้แบมก็กำลังหาคนที่ทำให้เนียร์ไม่สบายด้วย!" แบมแบมตอบผมกลับมา ทำไมกูต้องรู้สึกเสียวสันหลังด้วยว่ะ...












     "อื้อ~" หลังจากที่นั่งคุยสัพเพเหระกันไปสักพักยองแจที่นั่งกินขนมเมื่อสักครู่ก็หลับซบอยู่บนอกแจ๊คสัน แม่หมูจริงๆ-.-  


     "แจ๊คสันกูว่ามึงพายองแจกลับบ้านไปนอนมั้ย นี้ก็ดึกแล้วนะมึง พาน้องไปนอนเถอะผมว่าก่อนจะนั่งดูทีวีไปพลาง


     "เออกูก็ว่างั้น แจ...แจครับตื่นเร็วเดี๋ยวกลับไปนอนบ้านเรากันแจ๊คสันตอบผมก่อนจะหันไปปลุกอีกคนที่หลับปุยอยู่


     "งื้มมม~ขออีก5นาทีได้มั้ย..." ยองแจบ่นพึมพำออกมาทั้งๆที่หลับตาอยู่


     "ตื่นเร็ว~ขี้เซาจริงๆเลยนะเราเนี้ย~" แจ๊คสันพูดขึ้นก่อนจะดึงจมูกของอีกคนเบาๆ แหม่ๆๆๆกูนี้อยากจะแหมให้ถึงดาวพลูโต- -+  


     แต่จะว่าไปถึงแจ๊คสันมันจะเป็นคนไม่จริงจังอะไรแต่กลับเรื่องยองแจนี้คนละเรื่องกันเลย มั่นคงชิบหาย...


     "ลูกอยากนอนเถอะหาววว~" ยองแจตอบออกมาอย่างงัวเงีย


     "ครับๆลูกอยากนอน กลับกันเถอะเนอะเรา แล้วมึงไงต่ออ่ะไอ้บีแจ๊คสันพยุงยองแจให้ลุกขึ้นก่อนจะหันมาถามผม


     "ไม่รู้ดิอาจจะเฝ้า..." 


     "- -+ /ชิ้งงง" 


     "เฝ้า...นั่งเฝ้าคอนโด... วันนี้กูไม่มีไรทำพอดี กูต้องเฝ้าคอนโดไว้เดี๋ยวหายไม่ได้ๆ- -;; " ยังไม่ทันที่จะตอบไอ้แจ๊คออกไป  ก็หันไปเจอสายตาไอ้เพื่อนตัวดีอีกคนที่นั่งอยู่บนเตียง มองกูแรงอะไรเบอร์นั้น ถามว่ากูกลัวมั้ย!? เออกูกลัวกลับคำไม่ทันเลยไอ้สัส!


     "วันนี้พี่บีว่างเหรอแบมนึกว่าพี่ต้องเข้าบริษัทซะอีก งั้นฝากเอายาบำรุงไปให้เนียร์ได้มั้ยแบมแบมที่นั่งอยู่ข้างๆไอ้มาร์คพูดขึ้น ยาบำรุงป่วยจนต้องกินยา...เป็นอะไรมากป่าวว่ะ...


     "ได้ๆ คอนโดจูเนียร์ไปทางไหนอ่ะผมตอบน้องออกไปทันควัน


     "แบมก็ไปไม่ถูกอ่ะ -.- ปกติยองแจพาไป" 


     "เออเจริญ-.-"


     "อ่ะจำได้แล้วคอนโดเนียร์นี้ของพี่มาร์คใช่มั้ยอ่ะถ้าแบมจำไม่ผิดแบมแบมหันไปถามมาร์คที่นั่งอยู่ข้างๆ


     "ใช่ๆๆ^^ คอนโดกูแถวๆห้างอ่ะมึงมาร์คหันไปตอบแบมแบมเสียงหวานก่อนจะหันมาบอกผม ถถถถถ แต่ละคนช่วยกูมากเลยๆ คอนโดมึงที่อยู่แถวห้างมีกี่ที่ ไอ้สัส!


     "อ่ะนี้ๆแจเขียนให้ขอบคุณนางฟ้าแม่หมูมาโปรดที่เขียนแผนที่มาให้ 


     "อ่อ..แต๊งกิ้วมากยองแจผมรับกระดาษใบเล็กๆที่เขียนแผนที่กับเลขห้องเอาไว้ 


     "อ่ะนี้คีย์การ์ดห้องเนียร์ วันนี้มันคงยังไม่กลับมาจากถ่ายแบบหรอก หาว~" ยองแจส่งคีย์การ์ดมาให้ก่อนจะหาวออกมา


     "งั้นกูกลับกันก่อนนะไว้เจอกันพูดจบแจ๊คสันก็พายองแจกลับไป


     "งั้นพี่ไปล่ะนะแบม ฝันดีนะเราผมหันไปบอกแบมแบม


     "ค่าแวะรับนาชั้นล่างด้วยนะแบมบอกพยาบาลไว้ให้แล้ว"


     "กูไปล่ะ"


     "^+++^ บายนะมึงไอ้มาร์คลาผมก่อนจะยิ้มโชว์เขี้ยวออกมา ไอ้สายตาที่จะกินเลือดกินเนื้อกูเมื่อกี้หายไปไหนแล้วว่ะ-.-*


     เอาว่ะ...ก็แค่เข้าเอายาไปให้ ก็แค่นั้น...มั้ง









     '1994'


     ห้องนี้ล่ะมั้ง... ตอนนี้ผมยืนอ่านเลขห้องตามที่ยองแจเขียนมาให้อยู่น่ะแต่ไอ้สิ่งที่ทำให้ผมยืนหล่ออยู่หน้าห้องก็เพราะบรรยากาศรอบๆนี้แหละ ทำไมห้องมันเงียบแปลกๆว่ะ แต่ก็ช่างแม่งเฮอะ รีบเอายาไปให้แล้วออกมาก่อนเจ้าของห้องกลับมาก็พอ 


     "กึ๊กคุณ... คุณ~" ทันทีแตะคีย์การ์ดเข้าห้องไปผมก็ลองตะโกนเรียกเจ้าของห้องดู


     "..."  แต่ก็ดูเหมือนจะไร้วี่แววของเจ้าของห้องเลย ยังไม่กลับมาจากถ่ายแบบสินะ 


     งั้น...ขอสำรวจห้องสักหน่อยแล้วกัน... ห้องของจูเนียร์ก็เป็นห้องสไตล์หวานๆแต่ก็ไม่หวานมากเกินไปตามแบบฉบับผู้หญิง ดูท่าจะชอบพีชมากเลยแฮะของส่วนใหญ่ก็เป็นสีพีช...ก็เข้ากับเจ้าตัวดี :)


     "หื้ม..." ขณะที่เดินสำรวจส่วนต่างๆในห้อง ไอเย็นจากห้องนอนที่เปิดอยู่ทำให้ผมเลี้ยงกลับไปมอง ลืมปิดแอร์???


     "กึ๊ก...คุณ..." ไว้เท่าความคิดผมเดินเข้าไปเปิดประตูออกก่อนจะเจออีกคนที่นอนสั่นอยู่ในห้อง 


     "คุณ...คุณๆๆๆผมเดินเข้าไปหาอีกคนที่นอนอยู่ก่อนจะเขย่าร่างบางที่หลับอยู่...ตัวอุ่นๆ... ไม่สบายแล้วจะเปิดแอร์ทำไมว่ะ


     "...." 


     "เฮ้ยคุณตื่นก่อน!" ผมตบหน้าอีกคนเบาๆหวังให้ตื่น 


     "งื้ม..." หลับลึกอะไรขนาดนี้ว่ะตะโกนขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวเลย...ถ้าคนอื่นที่ไม่ใช่ผมเข้ามาจะเป็นไงว่ะเนี้ยลืมไปกูก็ไม่น่าไว้ใจเหมือนกัน-.-


     Rrrrr


     "ฮัลโหลแบม" 


     [ว่าไงพี่บี ถึงคอนโดเนียร์ยังอ่ะรอสายไม่นานแบมแบมก็กรอกเสียงตามสายมายังไม่ลืมที่จะถามถึงเพื่อนอีกคนที่ตอนนี้นอนไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง


     "ถ้าตัวอุ่นๆนี้ต้องทำไงผมไม่ได้ตอบคำถามน้องก่อนจะถามคำถามแทน


     [ห้ะ!? เนียร์ไม่สบายเหรอ รีบเช็ดตัวเดี๋ยวนี้เลยพี่บีเอาให้อุณหภูมิปกติเร็วๆน้องตอบผมออกมาอย่ารีบร้อน 


     "แล้วยาล่ะ ดูเหมือนเขาจะกินยาลดไข้ไปด้วยเลยหลับไม่รู้เรื่องเลยผมบอกน้องออกไป ดูจากซองยาแกะแล้วที่อยู่ข้างเตียงที่หลับไปคงเป็นฤทธิ์ของยา


     [ห้ะ!? โอ๊ยไอ้เนียร์เอาเป็นว่าพี่บีเช็ดตัวให้เนียร์เอาให้ไข้ลดก่อน แล้วลองสังเกตุดูด้วยถ้าหลับไปนิ่งๆนานๆให้พามาโรงบาลเลยเข้าใจมั้ย ไม่ต้องเอายาให้เนียร์กินด้วย!]


     "ไม่สบายก็ต้องกินยามั้ยอ่ะแบม -.-???" ผมถามน้องออไปอย่างสงสัย ไม่สบาบก็ต้องกินยาป่าวว่ะหรือผมเข้าใจอะไรผิด


     [ทำตามที่แบมบอกไปนั้นแหละอย่าเถียงนี้หมอนะน้องบ่นผมออกมา


     "อ่ะจ้าๆแค่นี้แหละ-.-" บ่นเป็นวัยทองเลย-.-


     "เฮ้อ~คุณนะคุณผมบ่นออกมาเบาๆก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าที่อยู่อีกห้องหนึ่ง น่าจะเป็นห้องแต่งตัวที่สร้างไว้  เป็นนางแบบเสื้อผ้าก็เลยต้องตามแฟชั่นสินะ-.- แล้วทำไมเสื้อผ้ามันเยอะเบอร์นี้ว่ะเนี้ย กูแค่อยากได้ผ้าขนหนูผืนเล็กมันไม่มีเลยรึไงว่ะ!!! หรืออยู่ในห้องน้ำว่ะคิดได้อย่างนั้นผมก็เดินไปดูที่ห้องน้ำแล้วมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด แม่งอยู่ในห้องน้ำ โง่หาอยู่ในนั้นตั้งนาน-.-  


     "นี้คุณ...ตื่นก่อนผมจะเช็ดตัวให้ผมว่างกะละมังไว้ข้างๆเตียงก่อนจะปลุกอีกคนอีกครั้ง


     "อือแต่ดูเหมือนจะไม่ตื่นสักที เอาว่ะเช็ดเลยแล้วกัน


     "ถือว่าคุณอนุญาตแล้วนะพูดเสร็จผมก็จับอีกคนให้นอนดีๆก่อนจะปลดกระดุมชุดนอนสีพีชของอีกคนออกจนเหลือแต่บราเซียลูกไม้สีดำ... ก็ไม่ได้จะมองแต่ตามันเห็นเองอ่ะ- -;; อีกอย่างนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกป่ะ...


     "หนาว..." คนป่วยพึมพำขึ้นมาเบาๆก่อนจะหลับไปอีกครั่ง


     "ผมก็รีบเช็ดตัวให้คุณอยู่นี้ไง แล้วใครใช้ให้คุณใส่บราบางๆล่ะห้ะ!" ผมเอ็ดเจ้าตัวออกไปทั้งๆที่ก็รู้ว่าบ่นไปเขาก็ไม่รู้เรื่อง มันน่าบ่นมั้ยล่ะมาใส่บราบางๆแบบเนี่ย!เดี๋ยวพ่อจะเผาทิ้งให้หมด-*-


     "อื้อออ..." คนที่ยังไม่รู้สึกตัวนอนพลิกตัวหันหน้ามาทางผม ก่อนจะดึงมือผมไปซบ นี้จะยั่วกันใช่มั้ย!?


     "เฮ้อคุณ...ตระบะผมจะแตกแล้วนะ ช่วยนอนนิ่งๆก่อนได้มั้ย..." ผมพยายามแกะมือออกมาก่อนจะเช็ดตัวให้ต่อ ก่อนจะข่มอารมณ์เอาไว้...


     "อื้อ~" ยังไม่ทันที่จะได้เอามือออกคุณนางแบบก็เอามือมาฟาดลงมาตรงบี่บี๋ของผม แม่งเอ้ย!


     "คุณ!" โอ๊ยแม่งไม่เช็ดล่ะ!!! กูจะตายแล้วเนี้ยพอเลิกๆ ผมติดกระดุมคืนให้เจ้าตัวก่อนจะเอาผ้าห่มพันอีกคนไว้เป็นก้อนๆ กลัวแม่คุณเขาจะทำอะไรแปลกๆอีกแล้วก็กลัวตัวเองด้วย... 


     "อื้อๆๆๆ คุณ!" คนป่วยที่ถูกห่อเอาไว้กิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่สักพักก่อนจะตื่นขึ้นมา ตื่นมาก็เรียกเลยแฮะแหม่บีล่ะปริ่มใจ~


     "ตื่นมาก็เรียกหาผมเลยเหรอ~" ผมแซวอีกคนก่อนจะช่วยแกะผ้าห่มออกให้ ก็คุณนางแบบเขาเล่นดิ้นเหมือนแมวอยู่อย่างนั้น ไม่ช่วยก็ดูใจร้ายไปหน่อย


     "มาอยู่นี้ได้ไง!" 


     "ผมเอายาบำรุงตามที่แบมบอกมาให้ คีย์การ์ดก็เอามาจากยองแจ พอเข้ามาไม่เห็นใครแต่เห็นห้องนอนคุณเปิดแอร์อยู่ผมเลยเดินเข้ามาก็เลยเจอคุณนอนสั่นอยู่ในห้องนี้แหละผมตอบออกไปแบบเร็วแต่ไม่ได้เล่าเรื่องเช็ดตัวหรอกนะเดี๋ยวโดนตบ...


     "หมดธุระก็ออกไปได้แล้ว..." จูเนียร์พูดขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบถุงยาข้างเตียง 


     "จะทำอะไรน่ะผมถามอีกคนออกไป


     "ปวดหัวจะกินยา หมดธุระคุณก็ออกไปได้แล้วตอบแค่นั้นก่อนจะแกะถุงยาต่อ


     '...ไม่ต้องเอายาให้เนียร์กินด้วย!' อยู่ๆคำพูดของแบมแบมก็แล่นมาในหัวผม


     "พึ่บทำอะไรของคุณเนี่ย!? เอามา!" ผมดึงถุงยามาถือไว้ในมือ


     "แบมบอกว่าไม่ให้คุณกินยาผมตอบกลับไป


     "แต่ฉันปวดหัว ฉันก็ต้องกินยาสิ ขอถุงยาคืนด้วยจูเนียร์พูดก่อนจะกระชากถุงคืน ฝันไปเหอะ!


     "ไม่ได้!แบมสั่งไว้ผมยกเอาแบมแบมมาอ้างก่อนจะกอดถุงเอาไว้


     "เอาคืนมา!"


     "ไม่!"


     "นี้!"


     "ไม่ก็ไม่ไง!" 


     "เอ๋!คุณ"


     "เอ๋!คุณ"


     "แคว่กตุ๊บ!" เราฉุดกระชากกันไปมาสักพักทำให้แรงกระชากของเราสองคนทำถุงขาด ซองยาทั้งหมดจึงร่วงลงไปอยู่ที่พื้น 


     "หลบไป!" จูเนียร์ผลักผมออกก่อนจะรีบเข้าไปหาซองยาที่อยู่บนพื้น บอกว่าไม่ให้กินก็ไม่ให้กินสิว่ะ!-.-


     "มาเดี๋ยวผมช่วยเก็บผมเข้าไปช่วยอีกคนที่นั่งเก็บซองยาอยู่


     "ยะอย่า..." 


     "คุณ..." ผมเรียกอีกคนก่อนจะหยิบวัตถุสีขาวที่กลิ้งไปตกอยู่ใต้เตียง ผมไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่านี้คือที่ตรวจครรภ์และมันก็โชว์สองขีด


     "..."


     "หมายความว่าไง!" ผมตวาดอีกคนออกไป


     "..."


     "ผมถาม!"


     "ฉันท้องไงจบมั้ย!" จูเนียร์ตะโคกกลับมาก่อนจะกระชากที่ตรวจครรภ์ออกจากมือผม


     "เราต้องคุยกัน!" ผมว่าก่อนจะดึงแขนอีกคนให้นั่งลงบนเตียงดีๆ โมโห...ตอนนี้ผมโมโหมากแต่ก็ไม่กล้าทำอะไรอีกคนออกไป เขาท้องอยู่แล้วนั้น...อาจจะเป็นลูกผม


     "ฉันไม่คุย"


     "จะไม่คุยได้ไงคุณท้องนะ!"


     "มันเรื่องของฉันอีกอย่างนี้ก็ไม่ใช่ลูกคุณ!" 


     "ไม่ใช่ลูกผม แล้วลูกใครลูกผมชัดๆ!" ผมตะโคกออกไป 


     "ไม่ใช่ลูกนายจะไปจำได้เหรอ บางทีคนอย่างฉันใช่ว่าจะนอนกับนายคนเดียวป่ะ!" จูเนียร์ตวาดออกมาเสียงดัง เหอะ!


     "อย่ามาโกหกจะไปนอนกับคนอื่นได้ไงก็ในเมื่อคุณเสียจิ้นให้ผม! หรือว่าลืมแล้วว่าครั้งแรกเป็นยังไง!" ผมตวาดออกไปก่อนจะยิมล้อเลียนอีกคนที่ตอนนี้หน้าแดงแปร๊ดอยู่ หึหึหึ 


     "นี้ไอ้บ้าหยุดพูดนะ! •//• คิดว่าตัวเองเก่งมากรึไงนั้นมันไม่กี่ครั้งบอกว่าไม่ใช่ลูกนายก็ไม่ใช่ไง!" 


     "แล้วไอ้ไม่กี่ครั้งของคุณนี้นับรวมๆกันก็ทำให้ผมเสกเด็กเข้าไปได้แล้วกัน!" 


     "นี้!" 


     "หรือว่าไม่ใช่^^" ผมยิ้มยียวนกลับไปให้อีกคน ลูกผมชัดๆเขาไม่มีทางไปนอนกับคนอื่นหรอกผมรู้...


     "ไอ้บ้าออกไปจากคอนโดฉันเลยนะพอหาทางเถียงผมไม่ได้คุณนางแบบก็เริ่มไล่ผมออกจากคอนโด เห็นมั้ยบอกแล้วลูกผม! 


     "ไม่เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง คุณไปหาหมอมารึยังแต่น่าจะไปมาแล้วหนิเนาะมีถุงยามาด้วย แล้วที่กินยานี้คุณไม่สบายใช่มั้ยแล้วคุณไม่สบายแบบนี้ลูกเราจะเป็นไรมั้ยแล้วเราจะไปฝากครรภ์กันวันไหนคุณว่าพรุ่งนี้ดีมั้ยคุณมีถ่ายแบบตอนไหนรึป่าวผมว่าสัก5เดือนคุณก็หยุดถ่ายแบบได้แล้วนะ มันจะกระ..." ผมถามออกมาอย่างตื่นเต้น เกิดมาก็เพิ่งเคยจะเป็นพ่อคนนี้แหละตื่นเต้นว่ะ


     "จะไม่มีฝากครรภ์อะไรทั้งนั้นคุณออกไปได้แล้ว!" เหมือนฝันของผมทุกดับลงทันทีที่จูเนียร์พูดจบ


     "หมายความว่าไง?"


     "ฉันไม่อยากมีเขา..."


     "นี้คุณ!" ผมตะหวาดอีกคนออกไปก่อนจะเข้าไปเขย่าตัวอีกคน โกรธ...ครั้งนี้ผมโกรธมากจนพลั้งมือไปทำร้ายอีกคนจนทำให้เธอร้องไห้ แต่ครั้งนี้มันมากเกินไปจริงๆ


     "ฮึกฉันก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้!!!! ฮึก" 


     "คุณ..."


     "ฉันยังอยากเป็นนางแบบอยู่กำลังไปได้ดีในอาชีพ มันคือความฝันของฉัน ฮึกฮือออ คุณไม่เข้าใจหรอกฉันยังไม่พร้อมจะมีเขาแล้วก็ไม่ต้องการให้ใครมารับผิดชอบด้วย!" 


     "คุณ..."


     "ฉันแค่ต้องการยืนอยู่ในจุดที่ทุกคนสนใจ ฮึก ต้องการเป็นคนที่ทุกคนจับตามอง แบบที่ฉันกำลังเป็นฮึกถ้ามีเขาฉันจะต้องถ้อยออกมา... คุณไม่เคยรู้หรอกการต้องเป็นคนที่ไม่มีใครสนใจมันคือฝันร้ายขนาดไหนฮึก"


     "ขอโทษ...ขอโทษ..." ขอโทษที่ทำให้คุณร้องไห้...ขอโทษที่ผมไม่เข้าใจคุณ...ผมขอโทษ.... ผมกอดปลอบอีกคนเอาไว้ก่อนจะเอ่ยขอโทษซ้ำๆ


     "ฉันก็ไม่ได้อยากทำร้ายเขา...ฮือออออ" 


     "คุณฟังผมนะ เรายังมีทางออกที่ดีกว่านี้ เราจะไม่ทิ้งเขาแล้วคุณก็จะไม่ต้องเสียอะไรด้วย ผมจะช่วยคุณเอง...หยุดร้องนะผมกอดอีกคนเอาไว้คนที่ถูกกอดก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนใดๆ 


     "ฮึก"


     "หยุดร้องนะ...ไม่ร้อง..."


     คืนนั้นเรากอดกันอยู่อย่างนั้นจนอีกคนผลอยหลับไป... เมื่อไหร่ที่คุณตื่นมาผมจะไม่ทำให้คุณเจอกับฝันร้ายเอง...ผมสัญญา




_____________________

ตามสัญญา 3 ตอนของเรานะคะ ผลสอบออกวันอังคารมาลุ้นกัน555555


วันนี้คึกมากต้องสอบแต่ไม่อ่านหนังสือ ฮ่าๆๆๆ

บน! พรุ่งนี้ไรท์สอบ ถ้าผลออกว่าติดไรท์จะอัพให้สามตอนติดเลยอ่ะ

คอมเม้นกันเยอะๆด้วยนะ จุ๊บๆๆ



ติดตามไรท์ @BBBB_buk 
หรือเข้าไปคุยกันใน #คุณหมอแบมแบม ในทวิตก็ได้นะ



ฝากคอมเม้นเก๊าด้วยน้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

637 ความคิดเห็น

  1. #600 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 23:02
    พี่บีไปทำเนียร์ตอนไหนเนี่ย
    #600
    0
  2. #458 mbmb1a (@mbmb1a) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:52
    สนุกมากเลย ขอให้ไรท์สอบติดนะ 

    เหลือแบมกับมาร์คแล้วสิเนี่ย ยองแจ เนียร์มีน้องกันแล้วนะ ><
    #458
    0
  3. #457 ThitinanAuenzin (@ThitinanAuenzin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:53
    ขอให้ติดๆๆ เด่วเราไปบนให้น้ะไรท์ ติดแล้วบอกด้วยน้ะ เราจะ ไป ฮาร์ดเคอร์รี่เฮ้ น่าศาลเจ้า 55555555555555555
    #457
    1
  4. #456 Bimgot (@Bimgot) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:39
    ขอให้ติด ขอให้โดน สามตอนรอเราอยู่สู้ๆ
    #456
    0
  5. #455 Ttunmb (@Ttunmb) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:34
    อ้ากกกกกกกก อัพพลีสสส
    #455
    0
  6. #454 ii97 (@fanGsWag) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:34
    ติดทีเถอะ อยากอ่าน 5555
    #454
    0
  7. #452 มิรา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 18:57
    พี่มาร์คน้องแบมยอมดูแลขนาดนี้แล้ว ก็ทำดีเพื่อน้องนะ
    #452
    0
  8. #437 Ttunmb (@Ttunmb) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 01:22
    เจบี แกนั่นแหละะะะะ555555
    #437
    0
  9. #436 joybelive (@joybelive) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 00:10
    ตลกยองแจอ่ะ
    #436
    0
  10. #435 kkbamx2mb (@kaewkik07) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 22:08
    สู้ๆน้าาา
    #435
    0
  11. #434 yu_gyeom (@yu_gyeom) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 20:52
    รอน้าสู้ๆนะไรท์
    #434
    0
  12. #433 Rose_Kanokporn (@Rose_Kanokporn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 20:29
    น่าจะเสียวสันหลังอีกนานนะพี่เจบี
    #433
    0