[MARKBAM] ฟิคหมอแบม

ตอนที่ 24 : CHAPTER 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    5 ม.ค. 60



credit : @mooktuan


น้องเอิน ver.มีดจุก+แปะคลูฟีเวอร์



Mark's Part


     ติ๊ดผมกดปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานก่อนจะกลับไปนั่งอ่านเอกสารที่ค้างอยู่เมื่อสักครู่  ทำไมรู้สึกหนักๆที่หัวจังว่ะ... 


     "ก๊อกๆเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น คงเป็นเลขาสินะ


     "เชิญผมเอ่ยอนุญาต ก่อนจะหันไปสนใจเอกสารตรงหน้าต่อ


     "ดิฉันเอาเอกสารจากแผนกหัวใจมาให้ค่ะ" 


     "ไม่รีบใช่มั้ย ผมรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยผมถามอีกคนออกไปก่อนจะหยิบเสื้อสูทที่แขวนไว้ออกมา


     "ไม่รีบค่ะหัวหน้าแผนกแค่ส่งมาก่อนเฉยๆ แล้วผู้อำนวยการจะออกไปไหนค่ะคุณเลขาวางแฟ้มเอกสารไว้บนโต๊ะก่อนจะถามผมที่กำลังจะเดินออกจากห้องไป


     "จะไปหาหมอนะ :)" ผมหันไปตอบคุณเลขาคนสวยก่อนจะเดินออกมา ไปให้น้องตรวจดีกว่า~




     "สวัสดีครับหมอเสียงทักทายของคนไข้ที่ดังออกมาจากห้องตรวจทำให้ผมชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูก่อนจะยืนอยู่หน้าห้อง ตรวจอยู่สินะหู้ววววแม่ของลูกกำลังทำงานอยู่ แอบดูสักหน่อยล่ะกัน ^+++^


     "ขอหมอตรวจหน่อยนะคะเสียงหวานของคุณหมอไหนห้องพูดขึ้น เสียงเพราะจังเสียงแม่ของลูกมาร์คเองแหละ^+++^


     "ได้ครับๆ^+++^"


     "เห้ยเอ่อ...ไม่ต้องเลิกเสื้อขึ้นก็ได้ค่ะเลิกเสื้อ??? เลิกเสื้ออะไรว่ะ??? ด้วยความสงสัยผมเลยเปิดประตูแล้วชะโงกหน้าเข้าไปดู 


     "หมอจะได้ตรวจไงครับ นี้ไงครับตรวจเลย^+++^" ไอ้สลัด!!! ไอ้คนไข้บ้านั้นเลิกเสื้อขึ้นก่อนจะจับมืน้องไปตรงหน้าอกของมัน แล้วดูนั้น!นั่งตรวจหน้าแดงอยู่นั้น!ถุ้ยยยยก็แค่ซิกแพคกูก็มีหรอกกล้ามกูนี้ใหญ่กว่าหัวมึงอีก!


     "เอ่อ...อัตราการเต้นของหัวใจก็ปกติ มีอาการป่วยตรงไหนเหรอค่ะน้องชักมือกลับมาก่อนจะเริ่มตรวจต่อ แบบนั้นแหละแบมทำดีมากครับแม่ของลูก!


     "คริคริหมอเขินผมเหรอครับยัง...มึงยังไม่หยุดอีก... เขินพ่องกล้ามแค่นั้นแม่ของลูกกูไม่เขินมึงหรอกแดกโปรตีนมาก่อนแล้วค่อยมาพูดเถอะไอ้สลัด! 


     "เอ่อ...อาการเป็นยังไงบ้างค่ะนี้ก็นั่งเขินให้เขาเต๊าะอยู่นั้น!


     "ผมรู้สึกใจสั่น...ทุกทีที่เห็นหมอนะครับ^+++^" ไอ้สลัด!!!!ทนไม่ไหวแล้วเว้ย!


     "ปัง!งั้นเชิญคนไข้ไปที่แผนกหัวใจนะครับ เดี๋ยวผมจะติดต่อหมอยูไว้ให้ผมเปิดประตูเข้าไปก่อนจะยืนกอดอีกจ้องคุณหมอในห้องกับไอ้สลัด


     "ไม่ครับผมจะตรวจกับหมอแบม หมอครับช่วงนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับเลยครับ พอไม่ได้นอนผมก็ไม่ฝันใช่มั้ยล่ะครับ พอไม่ได้ฝันผมก็เอาแต่คิดถึงหมอแบมอย่างเดียวเฮ้ออออเบื่อจังเลยไม่ได้เจอหมอในฝันบ้างเลย :(" ยังอีกนะมึง...ระวังกูจะทำให้มึงหลับไม่ตื่น...


     "เอ่อ...งั้นเอาเป็นว่าครั้งนี้หมอให้วิตามินไปทานบำรุงล่ะกันนะคะ รับยาที่ด้านหน้าเลยนะคะน้องที่ทำหน้าเบื่อโลกใส่ผมหันไปบอกไอ้สลัด คราวหน้าถ้ามึงยังมาอีกกูว่ามึงรอรับฟอเมอรีนเลยเถอะ!!!


     "ถ้าวิตามินหมดผมคงจะได้จะ..." เดี๋ยวจะได้แดกตีนกูนี้แหละครับ


     "ถ้าวิตามินหมดก็มารับเพิ่มได้นะคะ เดี๋ยวหมอจะให้เภสัชจ่ายยาให้น้องพูดขัดขึ้น


     "เฮ้อออองั้นครั้งหน้าผมจะตากฝนมาล่ะกันนะครับเผื่อผมจะได้อยู่กับหมอนานกว่านี้ หวังว่าหมอจะเตรียมยาลดไข้ไว้ให้นะครับ :) ลาก่อนฮะหมอไอ้สลัดมันพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไป แหม่ๆตากฝนกูว่ามึงตากฝนน้ำกรดเลยเถอะไอ้สลัด!!!เดี๋ยวกูสังเคราะห์ให้! 


     ไอ้เชี้ย...ปวดหัวอีกล่ะเพราะมึงเลยไอ้สลัดเพราะมึงเลย!


     "แบม..." ผมยืนกอดอกเรียกชื่อคุณหมอที่นั่งอยู่


     "..." น้องทำเป็นไม่สนใจกับเสียงของเรียกของผมกาอนจะก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารในมือ เฮอะ!ที่กับไอ้สลัดเมื่อกี้นะ!


     "แบมตรวจมันทำไม ดูก็รู้ว่ามันจีบแบมอ่ะ มันไม่ได้ป่วยอะไรเลยด้วย ก็ยังจะนั่งตรวจมันอีกผมเห็นว่าน้องไม่ตอบผมเลยพูดสิ่วที่อัดอั้นเมื่อกี้ออกมา พูดแล้วปวดหัวจี๊ดๆเลย! -*-


     "เชิญผู้อำนวยการออกไปได้แล้วค่ะ ฉันมีตรวจต่อน้องที่ยังไม่เงยหน้าจากเอกสารในมือ พูดกับผมออกมานิ่งๆ


     "พี่ถามทำไมแบมไม่ตอบพี่ที่กับไอ้สลัดนั้นนี้ตอยดีจัง!


     "ฉันเป็นหมอ คุณก็จ้างฉันมานั่งตรวจคนไข้ไม่ใช่เหรอค่ะฉันทำตามหน้าที่แล้วผิดตรงไหนค่ะคุณผอ." น้องเงยหน้าจากเอกสารก่อนจะหันไปพูดกับผมคนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ 


     "แต่ไอ้หมอนั้นมัน!..." ผมเดินมาลากเก้าอี้ตรวจคนไข้ฝั่งตรงข้ามน้องออกมาเพื่อจะนั่ง ยังไงวันนี้เราก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง!


     "ห้ามนั่งน้องพูดออกมานิ่งๆแต่ก็ทำให้ผมหยุดการกระทำได้ 


     "ทำไมพี่จะนั่งไม่ได้ ที่ไอ้นั้นยังนั่งได้เลยแม้แต่เก้าอี้...ยังห้าม...ที่กับไอ้สลัดนั้น ชอบมันรึไงว่ะ!


     "มันมีไว้ให้คนไข้นั่ง" 


     "ได้วันนี้พี่ไม่สบายมีไข้ ตรวจเลย!" จะเล่นอย่างงี้ใช่มั้ยแบม ได้ผมพูดขึ้นก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ยอมแพ้


     "ขอโทษนะคะหมอตรวจตามคิวค่ะ คุณคนไข้กรุณาต่อคิวด้วยนะคะ เชิญค่ะน้องผายมือไปทางประตูที่เปิดอยู่และก็มีคนไข้อีกสิบกว่ารายนั่งรอคิวตรวจอยู่ แบมแบมผมได้โกรธแต่อีกคนในใจ โกรธจ่อหน้าไม่ได้หรอก...


     "ได้!" ผมพูดขึ้นก่อนจะเดินฮึดฮัด ออกจากห้องไป เดี๋ยวจะได้เห็นดีกันแบมแบม!






     "เอ่อ...ผู้อำนวยการมานั่งทำอะไรตรงนี้ค่ะคุณพยาบาลเดินเข้ามาถามผมที่นั่งรออยู่หน้าห้องอย่างกล้าๆกลัวๆ กลัวอะไรว่ะแม่ง!จะเดินมาถามก็เดินมาถามดิ


     "มารอตรวจผมตอบออกไปสั้นๆ หนักๆที่หัวอีกแล้วว่ะ...


     "งั้นให้อาจารย์หมอตรวจให้มั้ยค่ะ คุณหมอแบมคงนานเลยคุณพยาบาลถามออกมา 


     "ไม่ผมจะตรวจกับแบม ตรวจกับแบมเท่านั้น!" ผมตอบคุณพยาบาบไปก่อนจะเดินหนีไปนั่งที่อื่นแทน พูดขัดใจมาร์คไม่คุยด้วยแล้ว!


     "เอ่อ...ค่ะๆ"


     ผมนั่งรอตรวจผ่านไปหลายชั่วโมงคนก็เริ่มบางตาลงบ้าง


     "แค่กๆๆเสียงไอจากคุณยายที่นั่งข้างๆทำให้ผมหันไปมอง


     "ขอโทษทีนะพอดียายไอไม่หยุดเลยนะ แค่กๆคุณยายหันมาขอโทษผมก่อนจะนั่งไออย่างไม่หยุด


     "คนไข้คิวต่อไปค่ะเสียงหวานจองคนในห้องทำให้ผมหันไปมอง คิวผมแล้วหนิ


     "แค่กๆๆๆ"


     "คุณพยายาลครับช่วยพาคนไข้คนนี้ไปตรวจด้วยครับถึงคิวคุณยายขาแล้ว :)" ผมหันไปเรียกพยาบาลแถวนั้น คุณยายแกคงจะไอจนแสบอกน่าดู ให้คุณยายเขาเข้าก่อนล่ะกัน 


     การที่ผมเข้าห้องตรวจไปเพื่อไปคุยกับน้องมันดูไร้สาระสุดๆไปเลย...ยังมีคนไข้อีกตั้งเยอะที่ต้องการน้องอยู่ จริงๆผมนั่งรออีกสักหน่อยก็ได้ ผมรอได้นะผมรอเก่งขนาดรอแบมมา7ปีมาแล้วผมยังรอได้เลยนั่งรอแค่นี้เอง... เฮ้ออออ~คนอะไรหล่อแล้วยังจิตใจดีอีก^+++^













     "นี้ผู้อำนวยการ" 


     "..." 


     "ตื่นสิ" 


     "ฮื่อ คิวพี่ตรวจแล้วเหรอแรงเขย่าทำให้ผมตื่นขึ้นมา คนอื่นหายไปไหนแล้วเนี้ย... 


     "อืมอยากตรวจก็เข้ามาสิน้องเดินนำผมเข้าห้องตรวจไปก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวประจำก่อนจะใส่หูฟังแพทย์ 


     "อาการเป็นอะไรมาน้องถามออกไปเสียงเรียบ 


     "ปวดหัวผมตอบอีกคนออกไปสั้นๆ อาการหนักๆที่หัวในช่วงการวันดูเหมือนมันจะยิ่งหนักขึ้นกว่าเก่า


     "กินพารานะ อ่ะฉันตรวจเสร็จล่ะผู้อำนวยการก็กลับไปได้แล้วนะคะ" 


     "ตรวจเสร็จแล้วเหรอผมถามน้องออกไป 


     "ค่ะส่วนนี้ยานะคะ ลาก่อนค่ะน้องหยิบขวดยาพาราวางไว้บนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นเพื่อออกจากห้อง


     "แบม..." ผมคว้าข้อมือของอีกคนเอาไว้ก่อน น้อยใจ...นี้คือความรู้สึกของผมในตอนนี้ น้องคงเกลียดผมมากเลยสินะถึงไม่ยอมตรวจให้ แค่นั่งตรวจกับผมนี้มันคงทำให้น้องลำบากใจมากสินะ... 


     "..."


     "แบม..." ผมเรียกชื่ออีกคนออกไปอีกครั้ง น้องเกลียดผมมากเลยเหรอ...


     "อยู่นิ่งๆคนตัวเล็กพูดขึ้นก่อนจะพยุงผมมฝให้นั่งบนเตียงผู้ตรวจแล้ววัดอุณหภูมิร่างกาย


     "ปวดหัว"ผมพูดขึ้นเบาๆทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่


     "แอดมินโรงบาลตัวเงสักคืนดีกว่านะน้องพูดขึ้นก่อนจะต่อสายเพื่อจัดการห้อง 


     "ขอกลับบ้านได้มั้ยผมจับข้อมือน้องข้างที่ถือโทรศัพท์ไว้เบาๆ 


     "ไม่น้องจับมือผมออกก่อนจะหันหลังให้คนป่วยอีกคนที่นั่งอยู่บนเตียงตรวจ


     "นะแบม..." เมื่อผมเริ่มห้ามไม่ไหวจึงขอร้องอีกคน ไม่ไหวแล้ว...ปวดหัวจัง...หนาวด้วย...


     "..."


     "นะพี่มาร์คขอ..." ผมพูดขึ้นอีกครั้งเบาๆ 


     "อะอืมน้องตอบกลับมาแค่นั้น... 


     "ครืดดด แบมกลับบ้านกัน อะอ้าว...สวัสดีครับผอเอ่อ...งั้นหมอไปดีกว่าเนอะ" 


     "หมอยูเดี๋ยวก่อน!" 


     "เอ่อ...-.-;" 









     "ขอบใจมากนะหมอ เดี๋ยวแบมพยุงเขาเข้าไปเองหมอกลับเลยเถอะดึกแล้วน้องเดินมาพยุงผมเดิน แบมใจดีกับพี่จัง... 


     "ไข้ขึ้นสูงขนาดนั้นให้เขานอนโรงบาบไม่ดีกว่าเหรอหมอยูชะโงกหน้าออกมาถาม


     "ไม่..." ผมตอบออกมาเบาๆ


     "เอ่อ...ก็ตามนั้นล่ะหมอ หมอไม่ต้องเป็นห่วงหรอกแบมก็เป็นหมอนะแบมดูแลเขาได้ ขับรถกลับดีๆนะน้องบอกลาหมอยูก่อนจะเดินเข้าบ้ายไปพร้อมกับผม


     หมอแบมใจดีจัง... พี่จะหายโกรธหนูเรื่อไอ้สลัดล่ะกันนะคริคริคริ :)





     "คืนนี้ไม่ต้องเปิดแอร์นะอากาศเย็นแล้วขึ้นห้องไปถอดเสื้อรอนะ เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำที่ห้องแปปนึงน้องเดินมาส่งผมที่หน้าห้องก่อนจะสั่งนู้นนี้นั้น ถอดเสื้อเหรอ...


     "แบมจะทำอะไรพี่อ่ะ.///." พี่มาร์คเขินหนูนะ.///.


     "..." 


     "ให้พี่ถอดเสื้อรอในห้องแบมไม่คิดแต่พี่คิดนะ.///." หนูไม่คิดแต่พี่คิดนะแบม แบมจะทำอะไรไม่ดีไม่ร้ายมาร์ครึป่าวอ่ะกลัวจัง.///.


     "ป่วยแล้วยังจะทะลึ่งอีกนะเดี๋ยวก็ปล่อยให้ป่วยตายซะหรอก!" 







     "ก๊อกๆเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น หมอแบมของมาร์คมาแล้ว~~~


     "พี่ถอดหมดตามที่แบมสั่งแล้วนะ แบมจะทำอะไรกับพี่เหรอ*^* " ผมนอนห่มผ้าห่มอยู่บนเตียงพูดขึ้นก่อนจะทำตาปริบๆ 


     "เอาผ้าห่มออกแล้วนั่งรอดีๆน้องสั่งผมก่อนจะเดินไปเตรียมน้ำมาเข็ดตัวให้


     "จะทำอะไรพี่เหรอ*^*" ผมถามอีกคำไปปิดอกไป ก็มาร์คเขินนมชมพูแบมหนิ*^*


     "เอามือออกสิ จะได้รีบเช็ดรีบเสร็จน้องบิดผ้าชุบน้ำแล้วนั่งลงบนเตียง ก่อนจะพยายามแกะแขนของผมออกจากกัน แบมจะขืนใจมาร์คตอนมาร์คป่วยเหรอดีจัง...*^*


     "..." แบ๊มแบมทำไมเอาแต่จ้องหน๊มนมมาร์คด้วยอ่ะ.///.


     "เงยหน้าขึ้นสิ ก้มอยู่นั้นแหละน้องจับหน้าผมให้เงยขึ้น ฮือออออมาร์คเขินไม่เอาๆไฟ>\\\< 


     "แบมจะรับผิดชอบพี่ใช่มั้ย .///. เมื่อกี้แบมคล้ำพี่ไปทั้งตัวเลยนะ พี่เสียหายนะถึงพี่จะชอบก็เถอะ.///. " ผมพูดขึ้นก่อนจะเงยหน้าเขิยขึ้นมา น้องเอินจะตกเป็นของพี่กันต์แล้วใช่มั้ย.///.


     "ป๊าบยังจะเล่นอยู่อีกหายดีแล้วใช่มั้ยจะได้ไม่ต้องนอนเฝ้าน้องฟาดผ้าขนหนูไปที่หลังของอีกคนก่อนจะเดินถือกะละมังออกไปเก็บ พี่กันต์ชอบเจ็บๆเหรอเนี่ยก็ไม่บอก.///.



     "ลุกขึ้นมากินข้าวก่อนจะได้กินยาน้องวางถาดข้าวต้มไว้บนโต๊ะทำงานของผมก่อนจะเดินมาเรียกผมที่นอนดูหนังอยู่


     "กินบนเตียงไม่ได้เหรอ*^*" ผมพูดขึ้นก่อนจะเบะปากเหมือนจะร้องไห้ น้องเอินลุกไม่ไหวเลย.___.


     "ไม่ได้น้องตอบสั้นๆก่อนจะนั่งลงเล่นโทรศัพท์ของตัวเอง พี่กันต์ใจร้ายตัง...


     "ก็ได้... งื้ออออยกแขนไม่ไหวเลย*^*" ผมลุกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานก่อนจะปล่อยช้อนในมือลงไปในถ้วยแล้วหันไปพูดกับน้อง น้องเอินไม่มีแรงนี้หน่าอยากให้พี่กันต์ป้อนจัง.__.


     "เป็นไข้ไม่ได้พิการ ถ้ายังไม่กินจะเอาลงไปเก็บเดี๋ยวนี้แหละ" 


     "กินครับกิน หู้วแขนมีแรงทันทีเลยน้องเอินกินเองก็ได้จ้า~~~


     "เงยหน้าสิน้องเดินมาข้างๆก่อนจะมัดจุกหน้าม้าขึ้นให้  พี่กันต์มักมัดผมให้เอินด้วยเว้ยย~


     "ขอบคุณครับ^+++^" 


     "อื้ม!" น้องตอบกลับสั้นๆก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม


     "หึหึหึ"





     "อิ่มแล้วพี่มาร์คต้องทำอะไรต่อเหรอคุณหมอ\^[]^/" ผมร้องออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันไปคุยกับน้อง


     "กินยาแล้วก็ไปแปรงฟันแล้วก็เข้านอนซะน้องพูดจบผมก็วิ่งไปทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วก่อนจะออกมานั่งอยู่บนเตียง


     "คืนนี้แบมจะนอนกับพี่ใช่มั้ยผมที่นั่งกอดหมอนอยู่ถามขึ้น อยากให้พี่กันต์อยู่ด้วยจัง.__.


     "อืม ติดนี้ก่อนนะไข้จะได้ลด นั่งนิ่งๆด้วยน้องแกะแผ่นคลูฟีเวอร์ก่อนจะเดินมาหาติดไว้บนหน้าผากของผม เย็นจังแฮะ~


     "อ้อ~" 


     "เป็นเด็กดีกับเขาก็เป็นหนิพี่กันต์ของน้องเอินพูดขึ้น พี่กันต์คงจะไม่รู้อะไรสินะว่า...


     "พี่ก็เป็นเด็กดีของแบมคนเดียวนั้นแหละ *^*" 


__________________________


มีความน้องเอินมาก55555555555

ความพี่มาร์คหึงโหดก็มา

แฟนอาร์ตน่ารักมั้ย~~~

เราไม่ได้วาดหรอกเพื่อนวาด55555

สปอย~ ตอนต่อไปชื่อตอน เมื่อพี่กันต์หลับแต่น้องเอินไม่หลับ 

นั้นคือชื่อตอน5555555555

ไปปั่นเทรน #TeamGOT7 กันด้วยน้าาา


ติดตามไรท์ @BBBB_buk 
หรือเข้าไปคุยกันใน #คุณหมอแบมแบม ในทวิตก็ได้นะ



ฝากคอมเม้นเก๊าด้วยน้าาาา







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

637 ความคิดเห็น

  1. #596 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 20:47
    แหมมม มาร์ค
    #596
    0
  2. #383 เบซัน1402 (@bamvararuk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:43
    อิโมจินั้นมันอะไร5555
    #383
    1
  3. #382 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 19:26
    มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งกิงก่องแก้วเชียวค่ะ คุณผอ.
    #382
    0
  4. #381 มิรา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 15:09
    ออเซาะหนักมาก
    #381
    0
  5. #380 yu_gyeom (@yu_gyeom) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 08:58
    มุ้งมิ้งฟุ้งฟิ้ง ต่อน้า
    #380
    0
  6. #379 Kotchapon312 (@Kotchapon312) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:02
    น้องเอินนนนน5555
    #379
    0
  7. #378 joybelive (@joybelive) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 20:36
    โหห น้องเอินโหมดมุ้งมิ้ง
    #378
    0