พ่อมด 'กด' หมอผี [Yaoi]

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5 : ทุกเหตุผล คือเหตุผลเดียว Part 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 251 ครั้ง
    23 เม.ย. 61

พ่อมด‘กด’หมอผี

ตอนที่ 5 : ทุกเหตุผล คือเหตุผลเดียว

Part 2/3



เสียงพื้นรองเท้าหนังเสียดสีพื้นครืดคราดไปตลอดทางเข้าตัวบ้าน



บ้านของผม... ไม่สิ คงไม่มีใครเรียกที่อยู่อาศัยซึ่งมีพื้นที่รวมตัวบ้านประมาณสี่ไร่ว่าบ้านหรอก คงต้องบอกว่าคฤหาสน์จึงจะถูกที่สุด ที่อยู่อาศัยของผมนี้ ต้องใช้เวลาเกือบนาทีเพื่อเดินจากรั้วบ้านเข้าไปยังตัวอาคาร



แต่กระนั้น ผมก็ไม่ได้รวยหรอกนะ



“คนคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด? ไม่มีทางลำบากเรื่องเงิน? แม่งเอ๊ย ถ้าเป็นงั้นจริงแล้วฉันจะนั่งรถเมล์ไปเรียนซากอะไรวะ ขับรถสปอร์ตไปไม่ดีกว่ารึไง”



ผมบ่นหัวฟัดหัวเหวี่ยงอย่างไม่กลัวว่าจะมีใครได้ยิน เดินหงุดหงิดไปตลอดทางเดินมืดๆ ซึ่งมีไฟส่องแสงริบหลี่



“อาคม ทำไมนายแม่งไม่เข้าใจฉันวะ” 



ผมหยุดเดินและหันหลังกลับไปยังทิศประตูรั้ว เสียงเครื่องยนต์เก่าๆ เงียบหายไป ผมมั่นใจว่าเขาคนนั้นคงขับรถกลับบ้านตัวเองไปแล้ว



แต่เดี๋ยวนะ?



“แล้วไหงกูถึงต้องหวังให้หมอนั่นมาเข้าใจด้วย?” 



ผมถอนหายใจ ถ้าเป็นทิโมธีตัวจริง ต้องไม่หวังอะไรจากคนที่เพิ่งเจอหน้าได้ไม่นานแบบนี้แน่ ดังนั้นผมเลยไม่มีทางเลือกนอกจากพาลสรุปไปว่า...



ที่เป็นงี้ คงเป็นที่ฤทธิ์น้ำมันพรายตกค้างละมั้ง



“ไม่มีเหตุผล? เหอะ” คำพูดที่ออกมาจากปากเขาคนนั้น ดูเหมือนมันจะมีผลกับผมมากพอดู เพราะเท่าที่รู้ คนอย่างทิโมธีไม่มีใครที่ทำให้อารมณ์ไม่ดีเท่ารุ่นพี่คนนี้แล้ว




คนอย่างผมน่ะเหรอไม่มีเหตุผล?



เหอะ จะไม่มีได้ไง ใครๆ ต่างก็มีเหตุผลกันทั้งนั้นแหละ



ปัง!!!



ต้องใช้เวลาสักพักกว่าที่ผมจะเดินมาถึงตัวบ้าน บานประตูไม้ที่ถูกสร้างพร้อมๆ กับตัวคฤหาสน์ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองถูกปิดกระแทกอย่างแรง



หงุดหงิด... หงุดหงิดโว้ย



ผมปิดประตูเสร็จก็ใช้แผ่นหลังพิงมันเอาไว้ ไม่รู้ทำไมสองขาถึงได้หมดแรงขึ้นมาดื้อๆ 



ผมค่อยๆ ไถลหลังพิงประตูเลื่อนลงสู่พื้นอย่างเชื่องช้า รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นว่าผมกำลังนั่งกอดเข่าหลังพิงประตู



“ไอ้บ้านั่น...”



ในใจมันปวดแปลบแปลกๆ ร่างกายเหมือนจะรับแรงกดดันภายใต้ท้องฟ้านี้ไม่ไหว ข้างในอกซ้ายมันรู้สึกเหมือนโดนอะไรสักอย่างที่ทั้งร้อนทั้งเย็นสลับกันแช่งแข็งสลับกันแผดเผา 



แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นจากการที่ผมแค่เพียงเห็นใบหน้าผิดหวังของเขา



ผมนั่งนิ่งไม่ขยับ สองมือยกขึ้นมากุมขมับซุกหน้าลงไประหว่างหัวเข่า



เสียงของเขาคนนั้นที่พูดมา ราวกับว่ามันกำลังดังก้องอยู่ในใจ



นายบอกว่าฉันเป็นคนประเภทที่ไม่แคร์ แม้สินค้าของฉัน มันจะทำคนอื่นเดือดร้อน?



นายหาว่าฉันเป็นคนแบบนั้น?



ทั้งๆ ที่นายไม่ได้รู้อะไรเลยอาคม



ทำไมนะ...



ทำไมฉันต้องไม่อยากให้นายผิดหวังในตัวฉันด้วย?



ผมหัวเราะอย่างขมขื่นแล้วพยายามบอกตัวเองอย่างเต็มกลืน ว่าความรู้สึกอึดอัดนี่มันล้วนมาจากน้ำมันพรายของไอ้บ้านั่น



“ทิโมธี กลับมาแล้วเหรอลูก?”



เสียงอันคุ้นเคยดังลงมาจากชั้นสองผ่านราวบันไดวน ทันใดนั้นเองหลอดไฟก็สว่างจ้า ผมพบว่าตรงนั้นสมาชิกคนสุดท้ายและเพียงหนึ่งเดียวที่ผมเหลืออยู่กำลังเดินลงมา



ครับแม่ ค่อยๆ เดินนะครับ!” ผมตะโกนสวนกลับไป



ใช่ ร่างผอมแห้งไร้เรี่ยวแรงที่กำลังเดินลงบันไดมาคือแม่แท้ๆ ของผม ไม่รอช้า ผมยืดตัวเต็มความสูงและสลัดสีหน้าแย่ๆ ออก ปั้นรอยยิ้มชวนสบายใจปรากฏขึ้นแทนหน้าบึ้งตึงเมื่อครู่



แอด แอด แอด....



บันไดมันเก่าตามอายุบ้านแก่ๆ แม่ของผมเดินลงมาอย่างช้าๆ ผมไม่ปล่อยให้ท่านเดินเข้ามาถึงตัวก็รีบก้าวเท้าเข้าไปหา



“แม่กินยาหรือยังครับเนี่ย” ผมเดินเข้าไปประคองด้วยความเป็นห่วง แม่สูงเท่าหัวไหล่ผมเท่านั้น การประคองท่านจึงไม่กินแรงเลยสักนิด



“กินแล้วจ้า แหม ทิโมธีนี่ทำตัวเหมือนพ่อเลยนะ”



เสียงอ่อนโยนสบายหูทำให้ผมยิ้มกว้าง ยิ่งแม่กล่าวอ้างถึงคุณพ่อผู้ล่วงลับของผม นั้นก็ทำให้ลูกคนเดียวคนนี้ยิ้มกว้างจนได้



“ผมหล่อเหมือนพ่อ?”



“ไม่ใกล้เคียงเลย พ่อของลูกน่ะหล่อกว่าตั้งเยอะ หล่อกว่าผู้ชายคนใดในโลกนี้เลยล่ะ”



ผมส่ายหน้าอย่างยิ้มแย้ม



“ครับ ไม่มีใครสู้แฟนแม่ได้หรอก”



“เอ้า พูดอีกก็ถูกอีก”



ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข หลังการหยอกล้อสิ้นสุดผมก็ค่อยๆ ประคองแม่มานั่งที่โซฟาหนังแตกๆ ที่แม่ได้มาจากคุณตา



“วันนี้แม่เหงาไหมครับ” 



ผมถามอย่างห่วงใย เพราะบ้านหลังนี้มันค่อนข้างใหญ่เกินไปสำหรับการอยู่เพียงคนเดียวในตอนกลางวัน ไม่สิ ต้องบอกว่าต่อให้มีสิบคน มันยังใหญ่เกินไปด้วยซ้ำ



ห้องนอนบางห้องนี่มีแต่หยากไย่ นั่นเป็นเพราะนอกจากไม่มีใครอยู่มานาน ยังขาดคนทำความสะอาดอีกด้วย



“ไม่เหงาจ้ะ” แม่ยิ้มและหัวเราะ “แม่ดูละครย้อนหลังในยูทูปทั้งวันเลย ไม่เหงาหรอก”



ผมหัวเราะแห้งๆ ไม่เสียแรงที่ติดอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงเอาไว้



แม่ยื่นมือเล็กๆ ขึ้นมาลูบหัวผมอย่างอ่อนโยน



“วันนี้เหนื่อยไหมลูก?”



ถูกถามแบบนี้ผมนี่ยิ้มกว้างเลย



“ไม่เหนื่อยเลยครับ”



“โกหก” แม่ถอนหายใจ “ไหนจะเรียนไหนจะขายของ เรานี่ก็นะ”



เอ้า แบบนี้ก็ได้ ถ้าถามแล้วจะไม่เชื่อแบบนี้ ถามทำไมเนี่ยครับแม่




ผมหัวเราะแห้งๆ ยอมรับความจริงก็ได้



“ก็ได้ครับ เหนื่อยนิดหน่อยเองครับ แหม คนอย่างทิโมธีซะอย่าง”



พูดจบแม่ของผมก็ถอนหายใจออกมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะบ้านมันกว้างหรือว่าแม่หนักใจมาก เสียงนี้ดูเหมือนจะก้องกังวาลมากกว่าปกติ



“นี่ลูก อยู่หอดีกว่าไหม แม่ว่ามันน่าจะเหนื่อยน้อยกว่าต้องนั่งรถเมล์กลับบ้านแบบนี้นะ”



เอาอีกแล้ว แม่พยายามกล่อมผมอีกแล้ว



“แม่ครับ ต้องให้ทีมี่บอกอีกกี่ครั้ง ผมไม่มีวันปล่อยให้แม่อยู่คนเดียว แล้วอีกอย่างนะ อยู่หอก็เปลืองตังค์สุดๆ ไปเลยนะแม่”



ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แม่ของผมเหมือนจะเงียบไปสักพัก



ท่านยิ้มมุมปาก เผี้ยะ จากนั้นก็ยกมือขึ้นมาดีดกลางหน้าผากผม



“โอ้ยแม่ ทำไรเนี่ย ผมเจ็บนา” ปากว่าไปงั้น แต่เอาเข้าจริงนี่ไม่เจ็บเลย



ผมสาบานได้ว่าเห็นแม่แสยะยิ้ม



“ใครกันล่ะ?”



“หือ? ใคร? ใครอะไรแม่”



“ใครกันล่ะ ที่ตั้งชื่อเล่นลูกชายแม่ว่าทีมี่



“!!!!!”



ไม่ต้องใช้กระจกผมก็มั่นใจว่าตัวเองหน้าเหวอแค่ไหน นี่แม่รู้ได้ไง ว่ามีคนเรียกผมว่าทีมี่?



“มะ-แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ” ผมพยายามเฉไฉ



เพี้ยะ!



“โอ้ย” ผมร้องน้ำตาเล็ด ครั้งนี้แม่ออกแรงจนผมเจ็บแปล๊บเลยทีเดียว “ทำอะไรน่ะแม่”



“ไม่ต้องมาเฉไฉ รู้ตัวไหมตะกี้เราแทนตัวเองว่าทีมี่น่ะ”



ห้ะ... อะไรนะ เดี๋ยวก่อน.... เชี่ย ใช่.... ใช่จริงๆ ด้วย!



ไม่รู้ว่าผมเป็นคนแสดงออกทางสีหน้าหรือว่าแม่อ่านใจได้ เสียงหัวเราะสดใสดังก้องไปทั้งบ้าน มันนานมากแล้วที่ผมไม่ได้เห็นท่านหัวเราะเบิกบานขนาดนี้




“ว่าไง จะสารภาพหรือให้แม่ดีดหน้าผากอีกรอบ”



“ยอมแล้วครับ ทิโมธียอมแล้วครับ TwT” ผมยกมือขึ้นมาปิดกึ่งกลางระหว่างคิ้วที่เริ่มแดงเป็นจ้ำ



แม่หัวเราะร่าเป็นเชิงว่ารีบเล่ามาซะทีเจ้าลูกบ้า



“คือแบบว่า... วันนี้ร้านข้างๆ เปิดร้านช้า แล้วฝนก็ตกหนักมาก น้องสาวเจ้าของร้านข้างๆ เลยต้องตากฝน ผมเลยชงโกโก้อุ่นให้น้องเค้าพร้อมเล่นเปียโนให้ฟัง พอถามชื่อกันแต่น้องมะลิเค้าก็ดันออกเสียงทิโมธีไม่ได้ กลายเป็นทีมี่เฉย ก็... ประมานนี้อะครับแม่”



ผมสาบานได้ แม่แสยะยิ้มอีกแล้ว



“แล้ว... แม่หนูคนนั้นเกี่ยวข้องอะไรกันกับคนขับรถมาส่งลูกรึเปล่า?”



“!!!!!”



อะไรวะ



แม่ผมเป็นแม่มดหรือไง ทำไมเดาเรื่องนี้ออกเฉยเลย



“อย่าพยายามบอกแม่ว่ากลับรถเมล์นะ ลืมไปแล้วรึไงหน้าประตูบ้านเรามีกล้องวงจรปิด จะโกหกคิดผิดคิดใหม่ได้”



“มะ-ไม่เกี่ยว...” 



ผมกำลังจะโป้ปดใส่ แต่แม่ยกนิ้วขึ้นมาเตรียมดีดหน้าผาก คำพูดที่กะว่าจะบอกเลยได้แต่กลืนลงท้องไป “โอเคครับ... น้องคนนั้น เป็นน้องสาวของคนขับครับ” พูดไปแล้วก็ก้มหน้า



“อ๋อ ที่แท้ก็เป็นน้องสาวแฟนลูกนี่เอง”



“ครับ ก็ประมาณนั้น”



หือ...



เดี๋ยวนะ



ตะกี้กูพูดอะไรไปนะ--



“เฮ้ยยยยยยย ไม่ใช่แล้วแม่!”



เหงื่อผมไหลพรากตาเบิกกว้างคล้ายคนเมายา แม่เห็นแบบนี้ก็หัวเราะพรืดออกมา ไอ้บ้าทิโมธีเอ้ย นี่มึงผีบ้าอะไรเข้าสิงถึงไปตอบแบบนั้นวะ



“ไม่ใช่แม่ๆ ไม่ใช่แฟนๆ แค่คนข้างร้าน”



“ฮิฮิฮิ ลูกแม่มีแฟนแล้ว โอย ดีใจจัง ก็ว่าอยู่ จู่ๆ มาขอสูตรทำขนมปัง ที่ไหนได้ก็เพราะอยากทำไปให้แฟนกิน แหม ร้ายจริงๆ นะเรา”



“ปัดโถ่ ฟังกันหน่อยสิครับ อ้ะ... ผมขอสูตรทำขนมปังแม่ด้วย?”



เชี่ย ทำไมผมจำไม่ได้วะ... เดี๋ยว มาแล้ว... ความจำเริ่มกลับมาแล้ว ใช่... ไอ้หอกหักเอ้ย นี่กูมาขอสูตรขนมปังแม่ไปทำให้ไอ้รุ่นพี่นั่นกินจริงๆ เหรอวะเนี่ย



บ้าไปแล้วทิโมธี เอ็งต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ



โดยไม่ทันตั้งตัว มือเล็กๆ ของแม่ก็ลูบหัวผมอีกครั้ง



“แม่ดีใจนะที่เห็นลูกมีความสุขแบบนี้ ทิโมธี การมีความรักไม่ใช่เรื่องผิดหรอกนะ”



ปัดโถ่ แม่ไม่ฟังผมเลย



ผมหน้าแดงเล็กๆ เพราะอะไรก็ไม่ทราบ แต่ที่แน่ๆ แม่ดูมีความสุขจัง



เอาเถอะ ปล่อยเลยตามเลยแล้วกัน...



ผมส่ายหน้าอย่างจนปัญหา ทว่าในตอนนั้นเองที่หางตาเหลือบไปเห็นซองจดหมายบนโต๊ะข้างโซฟา



“หือ?”



ผมหยิบมันขึ้นมา แล้วแววตาก็ต้องเบิกกว้างอย่างอดไม่ได้



ของงวดนี้... มาแล้วเหรอ?



“บิลค่าบ้านเหรอลูก” เสียงของแม่ดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด



ผมถอนหายใจ “คิดว่าใช่ครับแม่” ผมแกะซองออกแล้วคลี่กางกระดาษด้านใน ตราครุฑบนเอกสารและข้อความด้านล่างทำให้ใจผมแทบสลาย



หมายศาล



“หมายศาลมาแล้วเหรอลูก?”



ผมพยักหน้าช้าๆ



“ครับ”



แม่ก้มหน้า ถอนหายใจออกมา “ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง” หางตาเริ่มปรากฏหยาดน้ำใสๆ แม่พยายามปาดเก็บมันไป ไม่อยากให้ผมรู้ว่าท่านกำลังร้องไห้ “เอาเถอะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราไม่ได้จ่ายค่างวดมาหลายเดือนแล้ว คิดว่าคงถึงเวลาต้องปล่อยให้ธนาคารมายึดเสียที”



ใช่แล้ว



คฤหาสน์หลังนี้ กำลังจะถูกยึด



ถ้าถามว่ามันเกิดขึ้นได้ไง ให้เล่าสั้นๆ ก็คือบ้านผมเป็นพ่อค้าชาวอังกฤษที่โยกย้านถิ่นฐานเข้ามาทำธุรกิจในไทย ในช่วงแรกพวกเราร่ำรวยมาก ถึงขนาดที่สามารถซื้อที่ดินและสร้างคฤหาสน์หลังนี้ได้



แต่แล้ววันหนึ่ง บ้านเราก็โดนขโมยขึ้นบ้าน ถึงแม้จะไม่ได้ถึงกับเงินหายทั้งหมด แต่ก็นับว่าจนลงมาก



ตั้งแต่นั้นเหมือนกับตระกูลผมโดนคำสาป กิจการค่อยๆ ต่ำตมขาดทุนไม่หยุดยั้ง คุณทวดพยายามทำทุกวิธีทางแต่กิจการก็ยังไม่ดีขึ้น จนมาถึงรุ่นคุณปู่ก็ยังไม่ดีขึ้น สุดท้ายเมื่อคุณพ่อของผมเข้ามารับช่วงกิจการ คฤหาสน์หลังนี้ก็ถูกจำนองเพื่อนำมาใช้เป็นทุนรอนทำธุรกิจจนได้



และสุดท้ายก็จบแบบเดิม เจ๊งไม่เป็นท่า



ที่น่าเศร้าที่สุด คือคุณพ่อของผมท่านทำงานหนักจนหลับไปแล้วก็ไม่เคยตื่นขึ้นมาอีกเลย 



ตั้งแต่นั้นมาภาระทุกอย่างก็ตกเป็นของแม่



แต่แค่ผู้หญิงคนเดียวจะทำไรได้? ทำงานหนักจนป่วยก็แล้ว ขายของในบ้านจนทำให้คฤหาสน์นี้แทบจะว่างเปล่าก็แล้ว สุดท้ายการรั้งไม่ให้ธนาคารมายึดบ้าน ก็ยังเป็นเรื่องยากเกินไป



ผมกัดฟันกรอด ทิ้งหมายศาลลงกับพื้นแล้วยื่นมือทั้งสองข้างเข้าไปกุมมือแม่เอาไว้



“แม่ครับ” น้ำเสียงของผมดูเคร่งเครียด แต่ก็ไม่ได้แห้งแล้งไร้ความหวัง “ผมไม่มีทางปล่อยให้บ้านหลังนี้ถูกยึดได้หรอกครับ”



คุณแม่ส่ายหน้าอย่างยิ้มแย้ม



“ทิโมธี ปล่อยวางเถอะลูก” ท่านเริ่มลูบหัวผม “ชีวิตยังอีกไกลรู้ไหม ยังไงเราก็มีกันแค่สองคน ย้ายออกไปอยู่ห้องเช่ากันเถอะ”



ผมส่ายหน้า



“ไม่ครับแม่ ผมจะทำให้ความปารถนาเดียวของคุณพ่อกับคุณแม่เป็นจริง” แววตาผมมุ่งมั่น “ผมจะทำให้ได้”



ท่านดึงผมมากอดเอาไว้



“แม่เข้าใจลูก แต่... ถ้าบ้านยังถูกยึด ลูกต้องไม่เสียใจรู้ไหม เพราะถือว่าเราทำเต็มที่แล้ว”



ผมพยักหน้า



“ครับแม่ ผมจะไม่เสียใจ” จากนั้น เราสองแม่ลูกก็กอดกันกลม



เห็นไหมล่ะอาคม



นายบอกว่าฉันไม่มีเหตุผล



นายต่างหาก ที่ไม่มีเหตุผล 



เจ้าคนไร้หัวใจ....















งืออออออ พี่อาคมคนไร้หัวใจ.... TwT



ชอบตรงไหน คอมเม้นต์เพิ่มกำลังใจได้น้าาาาา รักกก >< ขอบคุณครับ



ในทวีตใช้


#พ่อมดกดหมอผี 


น้าาาา มาหวีดกันได้น่ออออ >< ตามอ่านทุกอันแน่ครับผม


ปล. มีรูปอิมเมจทั้งสองคนแล้วน้า เอามาแปะให้ เพื่อให้ยังไม่เห็นครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 251 ครั้ง

740 ความคิดเห็น

  1. #725 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 14:39
    ตอนที่แล้วว่าพี่ไปแล้ว ตอนนี้มาน้องมั่ง น้องไม่บอกพี่เขาล่ะลูกกกกกก น้อยใจในใจนี่พี่เขาจะรู้ด้วยมั้ยยยย
    #725
    0
  2. #680 reluz (@kanun0_0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:14
    ทีมี่ลูกกก หนูจะไปด่าเขาไม่ได้นะคะ หนูไม่ได้บอกเหตุผลเขาไปนี่! หึ้ยย
    #680
    0
  3. #660 IN-A (@IN-A) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 11:09

    เหมือนจะสับสนโพนิดหน่อย เอ๊ะ อะไรเนี่ย เห็นรูปแล้วบรรลุเลย สรุปทีมี่เมียเร๊อะ

    #660
    0
  4. #638 Empty2403 (@Empty2403) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:55
    ถ้าอาคมรู้ว่าตอนนี้ทีมี่คิดอะๆรอยู่ คงจะพูดขึ้นมาว่า "อ้าวสัส กูจะไปตรัสรู้กับ-มั้ยล่ะว่าบ้าน-มีปัญหา ที่กูพูดเนี่ยกูแค่ไม่อยากให้คนอื่นต้องใข้ของที่พวกเราขายในทางที่ผิด ฟ่วงแต่คนของตัวเองจนลืมใส่ใจคนอื่น ใครกันแน่ที่ไร้หัวใจ"
    #638
    0
  5. #526 Sasi2546 (@Sasi2546) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 17:52

    ทีมี่บอกเหตุผลให้พี่อาคมฟังสิ พี่อาคมเป็นคนมีเหตุผลนะ
    #526
    0
  6. #454 PAlINAP (@toon2546) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 08:14
    ทีมี่ต้องบอกเหตุผลให้พี่เขารู้สิลูกกก
    #454
    0
  7. #423 LuckyBD (@plutonianstar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:03
    พี่เค้าไม่ได้ไร้หัวใจแต่พี่เค้าไม่รู้ ทีมี่ลูกใจเย็นๆ
    #423
    0
  8. #421 prince_Lprince (@prince_Lprince) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 23:43
    โอ้ยยยยตึงๆๆ
    #421
    0
  9. #399 KING_Akira (@0983508651) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:31
    -^- คนเราทำอะไรมันก็ต้องมีเหตุผลของตัวมันเองเสมอ มันอยู่ที่ว่าเราเลือกจะพูดมันออกมารึเปล่า
    #เอ็นดูรุนแรง;^;
    #399
    0
  10. #397 WAA-Y (@WAA-Y) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:54
    ทีมี่ไฟต์ติ้ง!!!
    #397
    0
  11. #395 Blue slots (@puntira234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:38
    ไปอยู่บ้านพี่อาคมเลยยยย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 เมษายน 2561 / 15:40
    #395
    0
  12. #394 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:55
    บริจาคหัวใจให้ทีธีคนดี
    #394
    0
  13. #393 Yomina Ch (@Yomi17896) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:16
    อาคมยังไม่รู้เหตุผลของนายไงทิโมธี...นายต้องบอกเขาก่อนที่จะตัดสินใจอะไรไป ถ้าบอกอาคมอาจจะช่วยหาทางแก้ก็ได้ อาคมก็พูดตรงปายยยย อ้อมซักนิดก็ดีย์

    แต่รวมๆแล้วรักทั้งคู่ค่ะ!!! อย่าผิดใจกันนานเลยนะ
    #393
    0
  14. #389 pangpanfa (@Pang40269) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:42
    พี่อาคมไม่ได้ไร้หัวใจนะทีมี่ หัวใจพี่เค้าก็อยู่กับนายนั่นแหละ // โดดเรือ
    #389
    0
  15. วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:06
    โอ้ย ไตเรา ต่างคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง........ น่าจะลองเปิดใจกันดู จะได้คบกันช่วยเหลือกัน อยู่กินกันตลป....*งืมหมอเรียกรับยาล่ะ //สรุปใครกดใครกันเเน่เนี้ย รึจะยำ
    #388
    0
  16. #387 Gifuto: (@-gift-beautiful-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:59
    ทุกคนก็ต่างมีเหตุผลของตัวเองทั้งนั้น ;_____;
    #387
    0
  17. #386 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:25
    ทีมี่ อาคมเขาไม่รู้ อิมเมจซ้ายนี่คือทีมี่ใช่ป่าวอะ
    #386
    0
  18. #385 Baithong-Btk14 (@Baithong-Btk14) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:19
    แล้วทำไมน้องทีมี่ไม่อธิบายเหตุผลให้พี่เขาฟังงงงง~~
    #385
    0
  19. #384 Chulity (@Chulity) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 07:56
    สรุปนะใครกดใครกันแน่??หมอผีรึพ่มด?
    #384
    0
  20. #383 Nightmare7502 (@Nightmare7502) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 07:50
    คืนดีกันไวๆน้าาาา อย่าให้เป็นภาระของคนพาย--แค่ก
    #383
    0
  21. วันที่ 23 เมษายน 2561 / 07:45
    แล้วการห่วงว่สลูกค้าจะใช้ผิดกฎหมายมันไร้เหตุผลตรงไหน ถ้าน้ำหอมโดนเอาไปใช้ผิดๆล่ะ
    #381
    0
  22. #379 Tear(tear) (@hadead) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 03:28
    โถ~ทีมี่ใจเย็นๆน้า ก็พี่อาคมเค้าไม่รู้ไง อย่างอนว่าที่แฟนสิ.. ว่าแต่... นายหลุดปากอะไรมาน้าาาา

    ว่าแต่ชื่อบอกพ่อมดกดหมอผี.. แล้วความจริงทีมี่จะกดพี่คมได้จริงมั้ยน้าาาา
    #379
    0
  23. #378 PD' ropia (@condresstra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 02:09
    ฮือออ สงสารทีมี่
    #378
    0
  24. #377 MenMark (@lunatan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 02:00
    ถึงจะสำคัญกับทิโมธีขนาดนั้น แต่ก็เป็นการทำร้ายคนอื่นอยู่ดีอ่ะ นี่ก็คิดโง่ๆไปเลยว่าให้พ่อมดใช้ยาเสน่ห์ไปลวงเงินลูกค้าแทนไปเลย 55
    #377
    0
  25. #376 Shun_Moo (@pakgad2544) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:41
    กำลังสงสัย ว่าใครจะกดใคร.... //อ่า จริงๆสองคนนี้เขามีเหตุผลของตัวเองแตกต่างกันอ่ะเนาะ //แน่นอนเราเข้าข้างพี่อาคม--- เปล่า จริงๆเราชอบน้องสาวนาง 5555 น้องน่ารัก น้องคิ้วท์~
    #376
    1
    • #376-1 akhonthiang (@akhonthiang) (จากตอนที่ 7)
      23 เมษายน 2561 / 08:50
      ชอบเม้นนี้ กดถูกใจตรงหนายยยย
      #376-1