[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 38 : FOREVER LOVE ( END )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ก.ค. 60

JUNGKOOK PART


“ วีฮยองนะวีฮยอง แบบนี้จะเล่นน้ำได้ไงเล่า ” ผมเบ้ปากเล็กน้อยเป็นเชิงขัดใจ ใช่ครับ... หลังจากเสร็จจากกิจกรรมอันร้อนแรงยิ่งกว่าพระอาทิตย์ตอนเที่ยงก็เล่นเอาผมแย่เหมือนกัน จากตอนแรกกะว่าจะไปเล่นน้ำทะเลให้สมใจอยากสักหน่อยหันมามองสภาพตัวเองตอนนี้แล้ว ผมคงไม่สามารถย่างกรายลงไปในน้ำทะเลอย่างแน่นอน แค่คิดก็แสบแล้ว...ไม่เอาอ่ะ


“ งั้นก็ไม่ต้องเล่นซิครับเด็กดื้อ ”


“ แต่จองกุกอยากเล่นน้ำนี่ ”


“ ก็เล่นไปแล้วเมื่อกี้นี้ไงครับ สนุกกว่าน้ำทะเลตั้งเยอะ...โอ๊ยๆๆๆ ” ผมระดมมือไม้ฟาดวีฮยองไม่ยั้ง เนื่องจากพูดจาส่อไปทางเรท18+ น้ำเนิ้มอะไรจองกุกไม่รู้เรื่อง คำพูดเมื่อกี้มันทำให้จองกุกคนใสๆอย่างผมรับไม่ได้อย่างแรง มันเขินเนี่ย ฮยองไม่เข้าใจหรือไงนะ


“ แน่ะๆ เขินแล้วทำร้ายร่างกายฮยองตลอดเลยนะครับ อยากโดนทำโทษหรอ หืม ” ในบางครั้งผมก็เกลียดเสียงทุ้มต่ำแบบนี้อ่ะ โว๊ยยยยยย จองกุกเขิน สโนว์ช่วยจองกุกด้วยยยยยยยย


“ ไม่คุยกับฮยองแล่ว ผมไปช่วยพวกฮยองคนอื่นเตรียมอาหารมื้อเย็นดีกว่า ” ผมหันหน้าหนี พลางลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าเพื่อจะออกไปช่วยเตรียมอาหารมื้อเย็นจริงๆ ไม่ได้ขงได้เขินอะไรทั้งนั้นแหละ เชื่อจองกุกสิ จองกุกเรียนมา...


“ ไหวหรอครับ มาฮยองช่วยนะ ” วีฮยองลุกจากเตียงขึ้นมาพยุงผมเดินไปที่ห้องน้ำ ผมก็เข้าใจนะว่าฮยองเป็นห่วงผมอ่ะ แต่ขอร้องฮยองช่วยไปใส่เสื้อผ้าให้มันดีๆก่อนได้มั้ย น้องชายฮยองมันชี้หน้าผมอยู่นะเว้ย โอ๊ยยยยยย เกิดเป็นจองกุกบางครั้งก็ตั้งรับอารมณ์วีฮยองไม่ทันเหมือนกันนะครับ


“ เอ่อ วีฮยองไปใส่เสื้อผ้าเถอะครับ เดี๋ยวใครเปิดประตูเข้ามาล่ะก็ แย่เลย ”


“ ฮยองว่าคนที่แย่น่ะ ไม่ใช่คนอื่นหรอกมั้ง น่าจะเป็นเด็กฟันใหญ่แถวนี้มากกว่านะ ดูสิแก้มแดงไปหมดแล้ว ” วีฮยองว่าพลางก้มมาจูบซับที่หน้าผากมน ก่อนส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้จนผมแทบจะละลายคาอ้อมอก ขาผมยิ่งอ่อนแออยู่นะ ฮยองอย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมเขินจนเหนื่อยแล้วเนี่ย


“ ไม่ใช่ซักหน่อย ผมแค่ฟันกระต่ายไม่ใช่ฟันใหญ่ ”


“ 55555 ครับๆ เด็กฟันกระต่ายของฮยอง แล้วจะเอายังไงครับ จะแต่งตัวมั้ยเพราะถ้าไม่ฮยองจะ...”


“ หยุดเลย แต่งๆ...ไปแล้ว ผมแต่งตัวก่อน ฮยองก็ไปแต่งตัวเลย ชิ่วๆ ” ผมไล่วีฮยองไปแต่งตัวทั้งๆที่ตัวผมเองก็แทบจะไม่มีอะไรปกปิดเลย เพราะถ้าผมยังไม่รีบแต่งตัวดีๆมีหวังอาหารมื้อเย็นของผมคงต้องกินในห้องนี้แน่นอน ผมว่าผมอยากไปนั่งปิ้งย่างอาหารทะเลริมหาดมากกว่านะ


หาดทรายขาวเนียนละเอียดเต็มไปด้วยเปลือกหอยมากมาย ท้องฟ้ายามเย็นเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีส้ม พระอาทิตย์เริ่มคล้อยลงจนบรรจบกับขอบทะเลอันแสนไกลโพ้น มันเป็นบรรยากาศสวยๆจนผมต้องยกกล้องขึ้นมาบันทึกภาพเก็บเอาไว้หลายภาพ บางภาพก็เป็นวิวธรรมชาติ แต่ภาพส่วนใหญ่มักจะเป็นภาพของวีฮยองที่ยืนหันหลังให้ ผมชอบภาพแบบนี้เพราะเวลาผมมองดูแผ่นหลังและไหล่กว้างของวีฮยองทีไรมันก็มักจะบ่งบอกได้ว่าวีฮยองเป็นคนที่อบอุ่นมากแค่ไหน บางภาพวีฮยองก็เหมือนจะรู้ตัวเลยหันมายิ้มให้ตรงกับจังหวะกดชัตเตอร์ รอยยิ้มจริงใจที่ผมมักจะได้รับมันอยู่เสมอ...ผมรักเค้าจัง


“ ผมรักวีฮยองนะ ” ผมเดินเข้าไปกอดวีฮยองจากด้านหลัง วีฮยองหันมายิ้มให้ผมก่อนจะหันมากอดตอบ


“ ครับ ฮยองก็รักจองกุกนะ รักมาก รักคนเดียวด้วย อิอิ ” วีฮยองคลายอ้อมกอดก่อนที่เขาจะนั่งลงที่พื้นทรายขาวแล้วดึงข้อมือผมให้นั่งลงตาม พวกเรานั่งมองบรรยากาศของทะเลเงียบๆ หันไปยิ้มให้กันบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่มั่งคงคือมือของพวกเราที่ยังจับกันแน่น ต่างฝ่ายต่างถ่ายทอดความรักความอบอุ่นให้กันจนรู้สึกได้ พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มลับขอบฟ้า เหมือนเป็นเวลาบอกกรายๆว่าคงได้เวลาอาหารมื้อเย็นแล้ว


“ จองกุกหิวหรือยังครับ ”


“ หิวแล้วครับ เรากลับไปที่รีสอร์ทกันเถอะ คนอื่นๆคงรอพวกเราแย่แล้ว ”


“ไปสิครับ ” พวกเราเดินจับมือกันกลับรีสอร์ทพลางคุยกันกระหนุงกระหนิง สักพักก็ถึงเพราะหาดที่พวกเรานั่งเล่นกันมันอยู่ตรงหน้ารีสอร์ทเลยนี่นา


“ อยากจะแหมให้ถึงดาวอังคาร ไม่รู้จะสวีทกันไปถึงไหน ดูสิน้ำทะเลเป็นสีชมพูหมดแล้ว กูล่ะหมันใส้จริงๆ ” เป็นเจโฮปฮยองที่เอ่ยปากแซวผมเป็นคนแรก ตอนแรกก็เดินมาเงียบๆไม่เขินอยู่หรอก พอโดนแซวปุ๊บ เขินปั๊บเลย


“ ฮยองไม่อิจสิครับ คนรักกันก็ต้องสวีทกันสิ ” ผมตอบพลางยิ้มกว้างจนเห็นฟันกระต่าย ก่อนจะโดนวีฮยองยีผมด้วยความหมันเขี้ยว


“ โอ๊ะ...อึก...โอ๊ย...กูโดนน้องตอกกลับแบบนี้ กูเจ็บ โอ๊ะ...อึก...ไอ้ก้าช่วยกูที กูเจ็บมาก เจ็บตรงนี้ ” ความเจโฮปฮยองยังคงเล่นใหญ่ ยกมือตบอกตัวเองพลางหันหน้าไปออดอ้อนชูก้าฮยองเพื่อขอความช่วยเหลือ ชูก้าฮยองมองด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะหันไปหยิบกุ้งย่างมาแกะป้อนจีมินฮยอง โดยไม่แยแสโฮปฮยองสักนิด


“ ฮรึก...ทำไมใจร้าย ทุกคนใจร้าย กูจะโดดลงทะเล ”


“ เออ ควรลงไปได้ตั้งนานละ น่ามคาน ” เป็นเสียงเย็นของชูก้าฮยองคนเดิมเพิ่มเติมคือรอยยิ้มที่มุมปาก โซแบดมากฮยอง ว่าแต่เจโฮปฮยองครับนั่นจะวิ่งไปไหนน่ะ ไม่นะ...จะโดดจริงหรอ?


“ โฮปฮยอง จะทำอะไรน่ะครับ อย่าทำจริงนะชูก้าฮยองแค่ล้อเล่นเอง ” ผมตะโกนไล่หลังไปและกำลังจะออกวิ่งตาม กลับโดนมือของวีฮยองรั้งไว้แล้วส่ายหัวเป็นเชิงว่าไม่ต้องตามมันไปหรอก เดี๋ยวมันก็หายบ้าเองไรงิ


“ โถ่จองกุก มีจองกุกคนเดียวเท่านั้นที่รักฮยอง คนอื่นแม่งใจร้าย ” ทันทีที่สิ้นเสียงห้ามของผม โฮปฮยองก็หยุกชะงักก่อนจะเริ่มคิดได้ว่าคงไม่มีใครห้ามต่อแน่เลยวิ่งกลับมากอดผมแล้วลูบหัวเหมือนรักใคร่ผมหนักหนา


“ เห้ยๆ นี่เมียผมครับฮยอง อย่ามาเนียน ” วีฮยองแงะมือปลาหมึกของโฮปฮยองออกพลางดึงผมเข้าไปอยู่ในอ้อมอกเหมือนผมเป็นเด็กอายุ4ขวบ อะไรจะหวงเบอร์นั้นครับ นั่นรุ่นพี่ของฮยองนะ


“ แฮะๆ เพลินเลย ว่าละทำไมไอ้วีมันหลงนักหลงหนา ตัวก็นิ่มแล้วยังหอมอีก ไหนขอลองอีกทีสิ๊ ” โฮปฮยองทำท่าจะเข้ามากอดผมอีกครั้ง จริงๆผมก็ไม่ได้หวงตัวอะไรขนาดนั้นหรอกนะ ก็พี่น้องกันทั้งนั้นนี่ ผมเลยยกมือสองข้างอ้าแขนรอรับเลย หึหึ


“ ให้มันน้อยๆหน่อยจองกุกนี่ฮยองยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เนี่ย ยังจะยื่นให้เขามากอดอีกนะ โฮปฮยองก็เหมือนกันถ้ายังไม่เลิกผมจะจับฮยองเหวี่ยงลงทะเลเอง ” โอ...น้ำเสียงดุนี้ อย่าคิดว่าผมกลัวนะครับ เพราะผมขำมากกว่า คนอะไรขี้หวงได้น่ารักชะมัด แต่ผมก็ชอบนะ 


“ มากินกันได้แล้วจ่ะเด็กๆ เดี๋ยวอาหารจะเย็นซะหมดนะ ” เป็นเสียงของหม่ามี๊คนสวยของผมเองแหละครับ เพราะถ้าคนเป็นแม่ไม่ขัดสักหน่อยก็คงจะยืนเถียงกันอีกยาวไกล ไม่ได้กินกันพอดี ผมเนี่ยใส้กิ่วแล้ว


เห้ยยยยยยยยยยย


“ โอ๊ยยยยนัมจัง นายนี่มันจริงๆเลย เปียกหมดเลยเนี่ย ” ไม่ทันจะเงียบสงบได้ถึง 10 นาที เฮียนัมที่กำลังพยายามเทน้ำให้จินฮยอง กลับทำหกใส่เกงขาสั้นของจินฮยองจนเปียกไปเกือบครึ่งตัว โชคยังดีที่กางเกงมันสีเข้มเพราะไม่งั้น...เฮียนัมคงบ้าตายอยู่แถวนี้ รายนั้นน่ะหวงเมียยิ่งกว่างูจงอางหวงไข่ เหอะ


“ ขอโทษๆ ผมไม่ได้ตั้งใจนี่นา ไปเปลี่ยนกางเกงเถอะเดี๋ยวไม่สบาย ” เฮียนัมบอกจินฮยองด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดและเป็นห่วงจริงๆ


“ ไม่เป็นไรหรอกน่า แค่นี้เองเดี๋ยวมันก็แห้ง นายมากินก่อนเถอะ ” จินฮยองดึงมือเฮียนัมให้นั่งลงที่เดิม พลางพยักหน้าบอกว่าไม่เป็นไรจริงๆ เพราะจินฮยองรู้ว่าเฮียนัมไม่ได้ตั้งใจ


“ แต่... ”


“ ไม่ต้องแต่หรอก มากินเถอะ เดี๋ยวอิ่มแล้วฉันจะให้นายเป็นคนเปลี่ยนให้เอง โอเคนะ ”


....................

....................

....................


เดี๋ยวๆ นี่มันท่ามกลางโต๊ะอาหารที่มีผู้ร่วมโต๊ะอยู่สิบกว่าชีวิต ไหนจะบรรดาคุณพ่อคุณแม่ที่นั่งร่วมโต๊ะ ไหนจะแม่บ้านที่ยืนคอยรับใช้เจ้านายอยู่ไม่ห่าง ทุกคนได้แต่นิ่งค้าง ก่อนที่จินฮยองจะหน้าเปลี่ยนสีเพราะพึ่งรู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกมาท่างกลางคนหมู่มากเช่นนี้ ไหนจะจองกุกน้องชายที่ไร้เดียงสา(?)ของเขาอีกล่ะ โอ๊ยยยยย ไอ้จินเอ้ยพูดอะไรออกป้ายยยย...


“ 55555 โอเค ตามนั้นจ่ะที่รัก ”


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จองกุกเขินแทน


เสียงกระทบของจานชาม เสียงพูดคุย และเสียงหัวเราะทำให้จองกุกมีความสุข เพราะทุกๆคนที่จองกุกรักมีความสุข ค่ำคืนที่มีดวงดาวปรากฏให้เห็นอยู่เต็มท้องฟ้ามันก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองมัน สายลมเย็นๆพัดผ่านเส้นผมพลิ้วปลิวไปตามสายลม รอยยิ้มที่วีฮยองหยิบยื่นให้ก็ยังคงอบอุ่นเช่นเดิม มืออุ่นๆก็ยังจับอยู่เช่นเดิม ผมชอบที่เป็นแบบนี้ แบบที่มีวีฮยองและทุกคนอยู่เคียงข้างผมว่ามันมีความสุขมากจริงๆนะ


“ วีฮยองเซลฟี่กัน ” วีฮยองพยักหน้ารับก่อนจะเอียงหน้าเข้ามาอย่างรู้งาน ผมยกโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้น เอียงมุมให้ได้องศาก่อนจะกดปุ่มชัตเตอร์รัวๆตามอิริอยาบทต่างๆ ผมเลื่อนภาพดูไปเรื่อยๆก็อดอมยิ้มไม่ได้เลย ก็ดูสิผมหล่อทุกรูปเลยอ่ะ แต่ดูหน้าวีฮยองสิโคตรฮา คิดว่าหน้าตาดีแล้วจะทำหน้าตลกแบบไหนก็ได้หรอ เออ...ได้ เพราะผมก็ชอบเหมือนกัน 555


“ หัวเราะคิกคักอะไรอยู่คนเดียวครับ หืม ”


“ ฮยองดูสิ หน้าฮยองตลกอ่ะ ทุกรูปเลย 555 ” ผมยื่นรูปในมือถือให้ดู วีฮยองก็ยิ้มกว้างออกมาจนตาหยี


“ แล้วจองกุกชอบหรือเปล่าล่ะ ”


“ ชอบสิ จองกุกชอบทุกรูปเลย ดูแล้วมีความสุข ”


“ อืม ฮยองก็ชอบนะ ชอบจองกุกคนที่ยิ้มน่ารักๆคนนี้ไง ” วีฮยองชี้ไปที่รูปผมที่อยู่ในมือถือ อ่า...แย่แล้วล่ะ วีฮยองทำผมเขินอีกแล้วอ่ะ แล้วก็อย่ายิ้มสี่เหลี่ยมแบบนั้นสิ หัวใจผมทำงานหนักนะวีฮยองงงงงงงงง งืออออออออออ


“ ผมหล่อเหอะไม่ใช่น่ารัก ”


“ จะหล่อสำหรับใครฮยองไม่สน แต่สำหรับฮยองจองกุกน่ารักนิ น่ารักจนฮยองต้องขอฟัดสักที ฟอดดดดดดด ” เย้ยยยยย ผมนี่ยกมือปิดแก้มแทบไม่ทัน คนอะไรปากไวมือไวชะมัด ผมก็ได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองเพราะความเขิน จนปากจะแตกอยู่แล้วเนี่ย


“ อะแฮ่ม กระผมขอประธานโทษที่ต้องขอขัดจังหวะขณะที่ไฟสปอร์ตไลท์สีชมพูกำลังส่องคุณทั้งสองคนอยู่นะขอรับ แต่กระผมจำเป็นต้องบอกว่า ทุกคนต่างเริ่มทยอยกลับห้องกันหมดแล้ว หากเพียงแต่คุณทั้งสองจะโปรยดอกรักกันต่อก็เชิญตามสบาย พวกกระผมขอตัวไปพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้เช้าเจอกัน ฝันดี บาย............ ” จบประโยคปั้นแต่งของโฮปฮยองทุกคนก็หันมาบอกราตรีสวัสดิ์กันก่อนที่จะแยกย้ายไปห้องของตัวเอง


“ โฮปฮยองนี่ตลกดีเนอะ ผมชอบ 555 ”


“ นี่คุณ คิม จองกุก คุณเป็นภรรยาของผม คุณจะมาบอกชอบบุรุษคนอื่นต่อหน้าสามีไม่ได้นะครับ ” นี่เชื้อบ้าของโฮปฮยองมันแพร่เร็วขนาดนี้เลยหรอเนี่ย วีฮยองถึงเป็นไปกับเค้าด้วย


“ กระผมชอบโฮปฮยองเพราะฮยองเขาเป็นคนดี แต่ คิม จองกุก คนนี้รักวีฮยองคนเดียวเหอะ ” อี๋ พูดเองก็เขินเองวุ้ย ผมแอบมองหน้าวีฮยองก็เห็นว่าวีฮยองก็เขินเหมือนผมนั่นแหละ ดูดิหน้าดำเชียว 55555 ไม่ใช่หรอ?


“ ป่ะ เล่นน้ำกันเถอะ ” งงสิครับ อยู่ก็มาชวนผมเล่นน้ำตอนนี้เนี่ยนะ!!!


“ ไม่เอา มันมืดแล้วมันน่ากลัวเดี๋ยวผีทะเลมันหลอกเอา ”


“ ฮยองไม่ได้หมายถึงน้ำทะเลสักหน่อย ฮยองหมายถึงน้ำ...ในห้องต่างหากล่ะ หึหึ ”


หวือ...ผมลอยขึ้นทันทีที่วีฮยองพูดจบประโยค ผมพลาดแล้ว จองกุกพลาดแล้วที่มองข้ามน้ำเสียงเจ้าเลห์ของวีฮยองตั้งแต่ประโยคแรกได้ยังไง ฮรืออออออ ใครก็ได้มาจับผมโยนลงทะเลที ผีทะเลอ่ะผมไม่กลัวแล้ว แต่ผมกลัวผีผ้าห่มวีฮยองมากกว่าอ่ะ


ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ช่วยไปเปิดประตูห้องให้ที วีฮยองมือไม่ว่างอุ้มผมอยู่ (อ่าว!!! ไม่ใช่หรอ ว๊า...แย่จังเลยนะจองกุกเนี่ย)

 

(END)

 

 #เจ้ากุกตัวแสบ

เย่ๆ มาถึงตอนจบแล้วล่ะ ไรท์เคยเกริ่นๆไปตอนก่อนหน้าบ้างแล้วเนอะว่าเรื่องนี้ใกล้จบแล้ว 

ในที่สุดก็มาถึงตอนจบแล้วค่ะทุกคน ขอบคุณที่คอยติดตาม และคอมเม้นดีๆที่เป็นกำลังใจให้กันนะคะ

ขอบคุณจากใจจริงเลย เอาจริงๆไรท์ก็ไม่ใช่คนขยันอะไรมากมายค่ะ กลัวว่าพอแต่งไปแล้ว แล้วจะทิ้งค้างไว้จริงๆค่ะ

แต่เพราะมีคอมเม้นของรีดเดอร์ทุกคน ยอดเฟบเพิ่มขึ้น มันเหมือนเป็นแรงกระตุ้นให้ไรท์ต้องทำให้ได้ค่ะ

ไรท์ก็เลยพยาพยามไม่ให้รีดเดอร์ต้องผิดหวังค่ะ 

ยังไงก็ขอบคุณมากจริงๆนะคะที่ติดตามกันจนจบ เนอะ

จบเรื่องนี้ไปต่อเรื่องใหม่ค่ะ ไรท์จะพยายามเพื่อรีดทุกคน สู้ๆ > <





 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #159 ray_leul (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:23
    เป็นฟิคที่ดีมากๆ สนุกมากๆ ตลกมาก ติดตามผลงานต่อนะคะ วีกุก กุกวี ได้หมดสดชื่นค่ะ
    #159
    0
  2. #149 priomiamj (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 20:07
    ว้าวววว เป็นตอนจบที่ดีมากๆๆเลยยย ชอบบมากกก แต่งออกมาอีกเรื่อยๆเลยน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #149
    0
  3. #148 Sis_sisKa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 01:36
    ชอบมากๆเลยเรื่องนี้ ชอบแนวนี้ด้วย 55 อ่านคลายเครียดหวานๆน่ารักมากๆ >< เสียดายจบซะแล้ว รออ่านเรื่องใหม่น้า สู้ๆค่าเป็นกำลังใจให้ ^^^
    #148
    0
  4. #147 chvkook (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 00:47
    แงงงงจบแล้วว ชอบเรื่องนี้มากกก รอคอยไรท์เสมอแต่งได้น่ารักทุกตอนเขินแทนจกุกกกจะไปเล่นน้ำกันถึงกี่โมงคะ55555
    #147
    0
  5. #146 JKV9795 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 16:31
    แงงงงง จบล้าวววววว ใจหายมาก ไรท์อยู่นานมาก นี้เรื่องแรกที่เริ่มอ่าน ถึงแม้เราจะไม่เคยมาเม้นก็เถอะ เราไม่กล้าเม้น5555 แต่จบแล้วเลยมาเม้น ส่วนตัวชอบสเปเชี่ยวที่สุด5555 ดูเหมือนจองกุกคิดถึงแทมาก ชอบตอนนั้น5555 เนื้อเรื่องก้ชอบบบบบบ มีความฟรุ้งฟริ้ง
    #146
    0