[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 37 : HOT TEMPERATURE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    14 มิ.ย. 60

JUNGKOOK PART


            ในที่สุดก็มาถึงสักที หลังจากนั่งรถจนปวดก้นมา 4 ชั่วโมงเต็มๆ ผมก้าวเดินลงมาจากรถแวนช้าๆ ตามหลังมาด้วยวีฮยองและคนอื่นๆ พวกเรามาถึงรีสอร์ทส่วนตัวของบ้านผม มันเป็นทำเลที่เยี่ยมยอดที่สุดของเกาะ เพราะทะเลน่ะอยู่ใกล้นิดเดียวเอง บรรยากาศก็ดีสุดๆไปเลย จริงๆที่นี่ก็ปล่อยให้นักท่องเที่ยวเช่าบ้าง ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกเพื่อนๆนักธุรกิจของหม่ามี้และคุณพ่อ แต่วันนี้รีสอร์ทนี้ปิดรับรองแขกเพื่อรับรองเจ้าของแทน สายลมเย็นๆปะทะเข้าใบหน้าทำให้ผมที่จัดทรงมาอย่างดีปลิวไปตามแรง กลิ่นอายของทะเลทำให้รู้สึกสดชื่น เสียงคลื่นทะเลซัดซ่าทำให้ผมสบายใจ อยากจะถอดรองเท้าทิมเบอร์แลนด์ออกแล้ววิ่งลงทะเลให้มันรู้แล้วรู้รอด จองกุกอยากเล่นน้ำอ่า...


            “ ว้าว...อากาศดีสุดๆไปเลย น้ำทะเลก็ใส้ใส จองกุกขอไปเล่นน้ำได้มั้ย ” ผมหันไปอ้อนขอวีฮยองที่กำลังช่วยฮยองคนอื่นๆขนของลงจากหลังรถ เขามองมาทางผมก่อนจะหยิบหมวกปีกกว้างมาสวมให้ผมแทนคำตอบ นี่หมายถึงผมไปเล่นได้ใช่มั้ย?


            “ จะไปไหนครับจองกุก ฮยองว่าตอนนี้แดดมันค่อนข้างแรงนะ ไว้ตอนเย็นๆดีกว่ามั้ยครับ ” ผมกำลังหันหลังออกตัววิ่งลงหาดเป็นอันต้องชะงัก หันไปมุ่ยหน้าใส่วีฮยองจนเขายกยิ้มกว้างมาให้ แถมยังชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้าเป็นท่าทางประกอบ ประมาณว่า แดดมันแรงมากเลยนะ ดูสิ โอเค ผมยอมก็ได้ เห็นว่าแดดมันก็แรงจริงๆอ่ะนะ


            “ ดีมากครับ เชื่อฟังฮยองแบบนี้ ฮยองรักตายเลย ” วีฮยองเดินแบกเป้เข้ามายีหัวผมจนฟุ้ง แถมยังก้มหน้าเอาหน้าผากมาถูกันอีก โอ๊ยยยยย จะทำให้ผมเขินไปถึงไหนเนี่ย


            “ ป่าวนี่ ผมแค่ไม่อยากดำเหมือนคนแถวนี้อ่ะ แต่ว่าตอนเย็นฮยองต้องไปเล่นน้ำกับจองกุกนะ ” ผมยักคิ้วข้างขวาให้เขาเป็นเชิงล้อเลียน ก่อนที่จะพูดจาออดอ้อนให้วีฮยองไปเล่นด้วยตอนเย็น


            “ แหม เหมือนโดนตบหัวแล้วลูบหลังเลย ชักไม่อยากไปเล่นน้ำกับเด็กแถวนี้ซะแล้วสิ ”


            “ โถ่ วีฮยอง จองกุกแค่ล้อเล่นเอง จะดำจะแทนหรือจะน้ำผึ้ง จองกุกก็ชอบหมดแหละ ถ้าคนคนนั้นเป็นวีฮยอง ”


            “ เชอะ มาทำปากหวาน เมื่อกี้ยังแซะฮยองอยู่เลย ”


            “ น้า...น้า...วีฮยอง เย็นนี้ไปเล่นน้ำกับจองกุกหน่อยนะครับ ” ใส่ไปครับลูกอ้อน ใส่ไปเยอะๆ เชื่อสิมันต้องได้ผล เพราะวีฮยองน่ะชอบอะไรน่ารักๆนี่นา


            “ อ่า...ครับๆยอมแล้ว เดี๋ยวฮยองจะทาครีมกันแดดสูตรพิเศษให้ด้วย จะทาให้ทั่วตัวเลย อิอิ ” ทำไมคำพูดธรรมดาๆเหมือนมันจะทำให้ผมเขินแปลกๆแฮะ ก็แค่ทาครีมกันแดดมันแปลกตรงไหนใช่มั้ย? เนอะ? หรือผมคิดมากเอง?


            “ จองกุกทาเองได้น่า แค่ครีมเอง ”


            “ แต่ว่าฮยองอยากทาให้นี่ครับ เป็นแฟนกันก็ต้องดูแลกันสิหรือจองกุกไม่ชอบ ”


            “ อ่า...ผมให้วีฮยองทาก็ได้ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ ” ผมเอื้อมมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าคมเข้มของวีฮยองขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตา ก่อนที่ผมจะส่งรอยยิ้มโชว์ฟันกระต่ายไปให้อย่างน่ารัก วีฮยองยิ้มให้แล้วก็ประกบมือเขาลงทับมือผมที่ประคองหน้าเขาอยู่ สายตาอบอุ่นแบบนี้อีกแล้ว วีฮยองไม่รู้หรือไงว่ามันทำให้หัวใจดวงน้อยๆของจองกุกเต้นไม่ตรงจังหวะเลย


            “ เพื่อนก้า แดดมันแร๊งแรงเนอะ ช่วยทาครีมกันแดดสูตรพิเศษให้เค้าบ้างจิ นะนะนะ ” เจโฮปฮยองแซวพวกผมด้วยการทำหน้าตาออดอ้อนใส่ชูก้าฮยองโดยไม่ได้สนใจใบหน้าเหยเกของเพื่อนสักนิด บางครั้งผมก็สงสัยนะว่าทำไมทั้งๆที่ชูก้าฮยองดูจะรำคาญเวลาโฮปฮยองก่อกวนจนต้องด่าแรงๆออกไป แต่เขาก็ยังยิ้มได้เหมือนไม่ได้สนใจหรือว่าโกรธคำด่าของชูก้าฮยองสักนิด แบบนี้เค้าเรียกว่าเพื่อนแท้ใช่หรือเปล่า?


            “ มาๆ มานี่ เดี๋ยวกูทาให้ สงสารผิวบางๆของมึงจริงๆ ” ผมกับจีมินฮยองแอบตกใจเล็กน้อยที่ชูก้าฮยองกวักมือเรียกโฮปฮยองเข้าไปหาด้วยท่าทีปกติ พลางอีกมือก็ควานหาครีมกันแดดในกระเป๋าตัวเอง เจโฮปเห็นท่าทีปกติแบบนั้นก็เลยไม่ได้เอะใจอะไรเดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้มประจำตัวอย่างทุกที ก่อนจะยื่นแขนออกไปทั้งสองข้างให้ชูก้าฮยองทาครีมได้ถนัดมือ


            ผลั้ว!!!


            “ ฮรือออออออออออ เค้าเจ็บนะ ไอ้เพื่อนเหี้ย มึงเอาครีมกันแดด SPF 99% PA+++++ มาตีหัวสวยๆของกูได้ยังไง ใจร้าย ” เจโฮปฮยองดึงมือที่ยื่นให้กลับมากุมหัวตัวเองทันทีด้วยความเจ็บ หึ ผมว่าแล้วว่ามันแปลกๆ ชูก้าฮยองไม่น่าจะทำตามคำขอของโฮปฮยองง่ายๆแน่นอน จากที่ตอนแรกทุกคนกำลังง่วนกับการเก็บของก็หันมาสนใจสถานการณ์ตอนนี้แทน ผมเห็นว่าวีฮยองกับเฮียนัมยืนกอดคอหัวเราะจนตัวโยน ก่อนที่จินฮยองจะเข้ามาตีเฮียแล้วปล่อยให้วีฮยองขำต่ออยู่คนเดียว หรือผมควรเดินไปตีวีฮยองบ้างล่ะเนี่ย แต่ผมก็ขำไง


            “ มึงจะใจดีกับกูบ้างไม่ได้เลยหรือไงวะ แม่ง เจ็บว่ะ ” เจโฮปฮยองยังคงลูปหัวตัวเองป้อยๆ ปากก็บ่นๆจนชูก้าฮยองง้างมืออีกรอบ โฮปฮยองเลยเงียบปากลง


            “ มีมือมึงก็ทาเองดิวะ หรือไม่มึงก็โทรเรียกเด็กเภสัชคนนั้นมาทาให้ มึงไม่ใช่เมียกู กูไม่ทาให้มึงหรอกเว้ย ” ผมเบนหน้าไปทางจีมินฮยองทันที ซึ่งตอนนี้จีมินฮยองกำลังหันหลังหนีเนื่องจากใบหน้าที่ร้อนผ่าวจากคำพูดของชูก้าฮยองเมื่อครู่ ถึงจะหันหลังให้ก็ซ่อนไม่มิดอยู่ดีอ่ะ ก็หูของจีมินฮยองมันแดงไปหมดแล้วนี่นา ชูก้าฮยองดูถูกใจกับปฏิกิริยาน่ารักๆของแฟนตัวเองจึงเดินเข้าไปกอดแล้วยีหัวจีมินฮยองเล่นอย่างหมันเขี้ยว ก่อนได้รับฝ่ามือรัวๆเข้าที่หน้าอกแกร่งเป็นของตอบแทน


            คู่นี้เค้าก็น่ารักออกสื่อเหมือนกันนะครับเนี่ย ผมล่ะอิจฉาเลย


            “ ฮรึก น้องยองแจคนน่ารัก พี่สุดหล่อคนนี้ถูกทำร้ายอีกแล้ว น้องยองแจช่วยจัดยาวิเศษมาส่งให้แบบด่วนๆหน่อยได้มั้ยอ่ะครับ พี่โฮปเจ็บไปหมดเลย ห๊ะ! สมน้ำหน้างั้นหรอ ทำไมน้องยองแจต้องใจร้ายกับพี่อีกคนด้วยล่ะ ฮรืออออ ” เอ่อ...ปล่อยโฮปฮยองเค้าโทรอ้อนน้องเภสัชไปเถอะครับ ผมว่าเขาน่าสงสารออก


            “ ทำหน้าแบบนี้ อิจฉาเค้าหรือไง ฮยองก็ทำให้เขินได้เหมือนกันนะลองดูมั้ยล่ะ ” วีฮยองที่จู่ๆก็เดินเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้มายื่นหน้ากระซิบเบาๆที่ข้างหูจนผมสะดุ้งเบาๆ แถมยังพูดจาเหมือนคนเดาความคิดผมออกตลอดเวลาด้วยอีก เรื่องบางเรื่องผมก็ไม่อยากให้วีฮยองเค้าเดาออกหรอกครับ ผมเขิน...


            “ ผมไม่ได้อิจฉาสักหน่อย ฮยองอย่ามามั่วเหอะ ” เรื่องอะไรจะต้องยอมรับล่ะว่าแอบอิจฉาน่ะ


            “ จริงเร้ออออ...”


            “ จริงสิ ฮยองมโนไปเอง ”


            “ แน่นะ ”


            “ เออ แน่ โอ๊ย..ฮยองไม่เถียงด้วยเล่า เอาของไปเก็บที่ห้องดีกว่า ” ผมหลบสายตาวีฮยองแล้วลากเอากระเป๋าตัวเองไปที่ห้องพักทันที ถามว่าผมมีกุญแจห้องหรอ? ผมก็ต้องมีสิ ผมเป็นลูกเจ้าของที่นี่นะ แต่อย่าถามเลยว่าผมนอนกับใครเพราะมันแน่อยู่แล้วว่าต้องเป็นวีฮยองคนหล่อผู้มีรอยยิ้มพิฆาตหัวใจของจองกุกเป็นอย่างมากไง แน่ะ... เดินหนีแล้วยังจะเดินตามมาอีก วีฮยองนี่มันจริงๆเลย


            ห้องทุกห้องถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว พวกผู้ใหญ่นอนอีกฝั่งนึงของรีสอร์ท เป็นฝั่งที่เป็นมุมสงบๆเหมาะแก่การพักผ่อน แต่ฝั่งที่พวกผมพักจะเป็นโซนติดทะเล พูดง่ายๆคือถ้าพระอาทิตย์ตกก็จะมองได้จากรีสอร์ทฝั่งนี้ ห้องของผมอยู่ใกล้หาดที่สุด ห้องถัดไปเป็นของชูก้าฮยองกับจีมินฮยอง ตรงกลางเป็นของโฮปฮยองผู้โดดเดี่ยว แล้วห้องสุดท้ายคือห้องของพี่ชายของผมทั้งสองคน จะว่าไปผมก็ไม่ได้มาพักที่นี่นานแล้ว บางอย่างถูกปรับเปลี่ยนให้ดูร่วมสมัยมากขึ้น แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยคือความสวยงามของทะเล ผมเอาหัวเป็นประกัน ไม่มีที่ไหนสวยกว่ารีสอร์ทของบ้านผมหรอก อิอิ


            “ ยืนยิ้มอะไรอยู่คนเดียวครับคนดี ” ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อวีฮยองเดินเข้ามาโอบกอดจากด้านหลังพลางส่งยิ้มหวานมาให้เช่นเคย ผมยิ้มตอบเขาแล้วโอบกอดวงแขนที่ล้อมเอวผมให้แน่นขึ้น อ่า...อบอุ่นจัง


            “ ผมแค่คิดอะไรเพลินๆน่ะ ฮยองเก็บของเสร็จแล้วหรอครับ ”


            “ ยังอ่ะ เห็นจองกุกยืนยิ้มแก้มป่องฮยองเลยเดินมากอดก่อน อิอิ ”


            “ เหตุผลแค่นี้อ่ะนะ ฮยองนี่ตลกจัง ” ผมหันไปถามเขาแล้วหันกลับมองวิวทะเลต่อ สัมผัสได้ถึงอ้อมกอดที่แน่นขึ้นแล้วความอุ่นตรงแก้มเมื่อวีฮยองถอนจูบออกเบาๆ


            “ เรียกว่าเหตุผลก็คงไม่ถูกนะ ต้องเรียกว่า รัก จะถูกมากกว่า ” ผมปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหัวใจผมกำลังเต้นแรงกับประโยคเลี่ยนๆของวีฮยอง แก้มผมกำลังเห่อร้อนเหมือนโดนเตารีดนาบยังไงอย่างงั้น คำว่ารักที่วีฮยองพูดทุกครั้งมันทำให้ผมรับรู้ถึงความรู้สึกนั้นจริงๆ ถึงเขาจะบอกคำว่ารักกับผมทุกๆวัน แต่มันเหมือนวีฮยองยิ่งย้ำว่าเขารักผมมากแค่ไหน ซึ่งแน่นอน ผมเองก็รักวีฮยองมากเหมือนกัน


            “ ไม่ทำให้ผมเขินสักวันนี่ไม่ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย ”


            “ ไม่ได้หรอก ก็ฮยองรักของฮยองนี่ครับ ”


            “ ครับ จองกุกก็รักวีฮยองมากๆเหมือนกัน ”


            “ จองกุกฮยองว่า...เราอย่าพึ่งเก็บของกันเลยเนอะ ”


            “ อ่าว...ทำไมล่ะ ฮยองเหนื่อยหรอ งั้นเดี๋ยวผมเก็บให้เองก็ได้นะครับ ” ผมเอี้ยวตัวไปถามวีฮยองที่ยังคงกอดผมอยู่เช่นเดิม จนได้เจอกับรอยยิ้มเย้ายวนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหมายถึงอ่ะไร จู่ๆใบหน้าก็รู้สึกร้อนขึ้นมาอย่างนั้น ใครจะว่าว่าผมคิดลามกก็ว่ามาเถอะครับก็อยากให้มาเห็นหน้าวีฮยองเหมือนกันว่ามันหื่นขึ้นขนาดไหน


            “ ฮยองอยากทำอย่างอื่นมากกว่า ได้มั้ย? ”


          " อย่างอื่นที่ว่านี่มันอะไรครับ " ไม่ใช่ผมไม้รู้ความหมายหรอกนะ แต่ก็อยากจจะรู้ว่าวีฮยองจะว่าไงต่อเท่านั้นเอ๊งงงง


          " ก็ทำโทษเด็กขี้อ่อยไงล่ะ ไม่รู้หรือไงว่าทำให้วีฮยองคนนี้หึงมากนะ " โอ้...เป็นเช่นนั้นเองงั้นหรือ แต่ว่าผมไปเป็นเด็กขี้อ่อยตอนไหนมิทราบ หรือว่าตอนที่มินกยูเข้ามาคุยด้วยอ่ะนะ แบบนั้นเรียกว่าอ่อยตรงไหนครับ เค้าเรียกว่าสร้างมิตรภาพเค้าแค่ทักทายเฉยๆ(หรา?)


          " ทำโทษอะไร ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ แล้วที่ว่าอ่อยเนี่ย ผมไปทำตอนไหน "


          " หึหึ ต้องให้ฮยองบอกหรอ ฮยองคิดค่าทบทวนแพงน้า... "


          " อะไรเล่า ทีตอนนั้นไม่เห็นจะหึง พึ่งมาหึงตอนนี้อ่ะนะ ไม่ใช่แล้ว ฮยองหาเรื่องผมใช่มั้ยเนี่ย? "


          " อืม ไม่ได้หาเรื่องทะเลาะหรอก แต่จะหาเรื่องกินเด็กขี้อ่อยแถวนี้ หึหึ " ถ้าจะพูดขนาดนี้ก็บอกว่าอยากหาเรื่องเอาผมเลยดีกว่ามั้ยล่ะครับวีฮยอง แต่อย่าบอกวีฮยองว่าผมคิดแบบนั้นล่ะ เดี๋ยวจะเสียภาพพจน์จอนจองกุกคนใสๆหมด อิอิ


          " แบบนี้ก็ได้หรอครับเนี่ย " ผมชักเริ่มเขินๆแล้วนะ ก็วีฮยองน่ะส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มแถมแฝงความต้องการมาด้วยขนาดนั้นน่ะ เป็นใครใครก็เขินทั้งนั้นเชื่อผมสิ สงสัยผมจะแพ้วีฮยองซะแล้วล่ะ


          " นะคร้าบบบบบบ ฮยองไม่ได้กอดจองกุกมาเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย มันจะขาดใจอยู่แล้ว นะครับ นะนะนะ " เรื่องหึงเนี่ยมันเป็นแค่ข้ออ้างวกเข้าเรื่องนี้สินะ ร้ายนะวีฮยอง แต่ก็นะ...


            “ เอ่อ...งั้นจองกุกว่าเราไปเก็บของบนเตียงกันเถอะเนอะของเยอะเลย ” โอ๊ยยยยยยยพูดไปก็เขินไป เกลียดตัวเองจังเลยเว้ยจองกุก ทำไมต้องใจอ่อนกับเสียงอ้อนนุ่มๆนี่ตลอดเลยวะ ละดูดิเหมือนพูดชวนวีฮยองขึ้นเตียงก่อนเลย เขินอ่ะครับ


            “ ไปสิครับ ของบนเตียงเยอะเลย ต้องรีบเอาออก ”


ไม่ต้องรอให้วีพูดจบประโยคดี จองกุกก็โดนอุ้มจนตัวลอยแล้วถูกวางลงบนเตียงอย่างเบามือ วีไม่ได้สนใจจะเก็บของบนเตียงลงอย่างที่พูดไว้เมื่อกี้ เขาขึ้นคร่อมร่างบางก่อนจะให้ปลายเท้าเขี่ยกระเป๋าใบโตให้ตกลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ อารมณ์ครุกรุ่นเบาๆตั้งแต่จองกุกคุยกับมินกยูยังไม่หายไป ความหึงหวงยังคงอยู่แต่วีกลับไม่ได้แสดงออกว่าหึงอย่างจริงจังมากนักเพราะเขาไม่อยากให้จองกุกไม่สบายใจ ทั้งที่จริงๆแล้วเขาอยากจับกดเจ้าเด็กแสบลงตรงนั้นให้มันรู้กันไปเลยว่าจองกุกน่ะเป็นของวีคนเดียว ถ้าไม่ติดว่าเป็นร้านสะดวกซื้อคงทำไปแล้ว


เสื้อผ้าที่เคยอยู่บนร่างกายของทั้งคู่ตกลงมากองอยู่ที่พื้นตามแรงเหวี่ยงของวี ร่างกายเปลือยเปล่าของคนด้านล่างทำให้อารมณ์ขึ้นได้ไม่ยาก ทั้งขาว ทั้งเนียน และนุ่มนิ่มแบบนี้ ยิ่งริ้วแดงๆที่แก้มกำลังบอกว่าจองกุกเขินมากเท่าไหร่ยิ่งทำให้วียิ่งยากต่อการควบคุมอารมณ์มากเท่านั้น


“ อือออ วีฮยองงง อืมมมมมม ” เสียงจูบร้อนแรงบ่งบอกว่าคนด้านบนกำลังไล่ต้อนให้ร่างบางจนมุม ลิ้นเรียวยังคงไล่ลิ้มรสหวานในปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ มีบ้างที่จองกุกหายใจไม่ทันจนวีต้องปล่อยจองกุกให้หายใจบ้าง แต่ก็ได้แค่เพียงเสี้ยวนาที วีก็ไล่ตะโปมจูบหนักๆเข้าเหมือนเดิม อุณหภูมิในร่างกายยิ่งร้อนยิ่งทำให้ผิวคนตัวเล็กเป็นสีแดงจนน่าฟัด กลิ่นหอมประจำตัวของจองกุกยิ่งทำให้วีแทบคลั่ง


“ อ่า...จองกุก ฮยองไม่ไหวแล้ว ฮยองจะเข้าไปแล้วนะครับ... ”


“ อะ...อะ...อืออออ ” ไม่ทันที่จองกุกจะได้ตั้งตัว แก่นกายร้อนๆก็สอดแทรกเข้ามาในช่องทางสีหวาน เสียงครางเบาๆยิ่งทำให้อารมณ์ของวีขาดผึง จองกุกน่ะน่ารักเกินไปแล้วนะ


“ อ่า...จองกุก...อืมมมม... ”


เสียงแรงกระแทกผสมผสานกับเสียงครางหวานๆจากกิจกรรมบนเตียงยังคงดังอย่างต่อเนื่อง แม้เสียงของคลื่นทะเลจะสาดกระทบฝั่งเป็นระรอกแต่มันจะสู้เสียงครางหวานที่ก้องกังวานอยู่ในหูได้ยังไง เช่นเดียวกับอากาศร้อนอบอ้าวข้างนอกก็คงสู้อุณหภูมิร่างกายของทั้งคู่ไม่ได้เลย


“ อึก...วีฮยอง...จองกุกไม่ไหวแล้ว... ”


“ อืมมม...พร้อมกันนะคนดี ” ร่างหนาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเมื่อพวกเขาใกล้ถึงฝั่งฝันก่อนที่วีจะเกร็งตัวแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าใปในตัวร่างบางพร้อมๆกับที่จองกุกปลดปล่อยของตัวเองจนเลอะหน้าท้องของวี วีจูบปลอบประโลมไปทั่วกรอบหน้าสวยท่ามกลางเสียงเหนื่อยหอบ และยังไม่ลืมที่จะทิ้งร่องรอยสีกุหลาบไว้ที่เนินอกขาวของจองกุกเป็นการตีตราว่าจองกุกมีเจ้าของแล้ว แล้วเจ้าของก็คือ คิม แทฮยองคนนี้


“ ฮยองรักจองกุกนะครับ ”


“ อือ จองกุกก็รักวีฮยองเหมือนกัน ”


#เจ้ากุกตัวแสบ

แฮะๆ ไม่อยากจะแก้ตัวหรอกนะว่ายุ่งมาก แต่ว่านะไรท์ก็ไม่ลืมหรอก

อ่านไปก็อาจจะงงๆว่า เห้ย!!! อยู่ๆมาจบที่เตียงได้ไง นั่นสิไรท์ก็งงๆเหมือนกัน 555

ช่วงนี้ทำงานเยอะจนเบลออย่าถือสากันเลยนะ

เลิ๊บบบบบบบบบบ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #145 priomiamj (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 13:03
    รีบมาต่อน่ะค่ะ ต้องการอ่านต่อมากกกกกก ถึง มากที่สุดดดด
    #145
    0
  2. #144 JKKNP (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 04:08
    โซฮอตมากๆค่า อยากเห็นพี่แทหึงน้องกุกแรงๆบ้างจัง55
    #144
    0
  3. #142 Sis_sisKa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 19:16
    เขินมากเลยค่า พี่วีเจ้าเล่ห์มาก รออ่านต่อน้าาาสู้ๆค่า
    #142
    0