[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 32 : I PROMISE.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

TAEHYUNG PART


            หลังจากกินข้าวเย็นกันพร้อมหน้าพร้อมตาเสร็จเรียบร้อย ผมก็ขอตัวขึ้นมาบนห้องเพื่อที่จะอาบน้ำเตรียมตัวนอนเหมือนทุกคืน แต่คืนนี้ต่างออกไปเพราะคืนนี้เป็นคืนที่มีคนพิเศษอย่างจองกุกมานอนด้วย เชื่อเถอะครับว่าตั้งแต่คบกันมาเนี่ยพึงจะได้นอนด้วยกันเป็นครั้งแรก จินฮยองไม่ยอมปล่อยน้องชายของเขามาค้างบ้านผมสักที แทบจะไม่ปล่อยให้ผมอยู่กันสองต่อสองเลยก็ว่าได้ นี่ถ้าจินฮยองกับเฮียนัมไม่ได้ไปติดต่อธุรกิจที่ต่างประเทศหลายวันล่ะก็คงไม่มีทางได้มาอยู่กับผมอย่างตอนนี้แน่นอน ไม่รู้จะหวงอะไรหนักหนา หลายครั้งที่ผมชวนจองกุกมาเล่นกับสโนว์บ่อยๆเพราะหนทางแห่งการแอบแต๊ะอั๋งน้องค่อนข้างสะดวก แถมมีตัวช่วยฝีมือดีอย่างคุณนายแบคอีกด้วย


            “ จองกุกไปอาบน้ำก่อนมั้ยครับ ”


            “ ไม่เอาอ่ะ วีฮยองอาบก่อนเลย ผมยังอิ่มอยู่ไม่อยากอาบตอนนี้มันจุก ” จองกุกว่าพลางกดเกมในโทรศัพท์เครื่องหรูอย่างมันส์มือ ไอ้ผมก็ได้แต่ส่ายหัวกับข้ออ้างของจองกุก


            “ ฮยองว่าจองกุกขี้เกียจมากกว่านะครับ ” ผมเดินเข้าไปหาจองกุกแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แต่จองกุกก็ไม่แม้แต่จะสนใจผมสักนิด ยังคงง่วนอยู่กับเกมอย่างตั้งอกตั้งใจ กรอบหน้าเล็กๆ โครงคิ้วสวยที่ขมวด ปากเจ่อๆที่เจ้าตัวดูจะไม่รู้ตัวว่ามันน่ารักแค่ไหน แต่สำหรับผมจองกุกเป็นคนที่น่ารักที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา ผมเลยฉวยโอกาศนี้ช้อนหน้าจองกุกขึ้นมาแล้วกดจูบเบาๆ


            “ อือ...ฮยองอย่ากวนสิ ผมขอเล่นเกมก่อนนะเดี๋ยวไปอาบ ” ไม่มีเคลิบเคลิ้มหรือเขินอะไรทั้งนั้น ผมเคยบอกแล้วใช่มั้ยครับว่าจองกุกน่ะดื้อ


            “ ฮยองแค่อยากให้จองกุกสบายตัวไง เล่นกับสโนว์มาทั้งวันแล้วไม่เหนียวตัวหรอ ”


            “ อืม...ไม่นิ ” ยังคงไม่สนผมเหมือนเดิม ตอบผมเหมือนตัดรำคาญมากกว่า


            “ แต่ถ้าจองกุกยังไม่หันมาสนใจฮยองจะโกรธแล้วนะ ” ผมทำทีเหมือนคนกำลังน้อยใจสุดๆ แต่ผมว่ามันได้ผลนะ จองกุกละสายตาออกจากเกมแล้วหันมามองหน้าผม คิ้วยังคงขมวดมุ่นเหมือนลำบากใจที่จะต้องเลือกระหว่างผมกับเกมในมือ เอาเลย วัดกันตรงนี้ ใจใจเลยจองกุก


            “ วีฮยองครับ ไม่โกรธจองกุกเนอะ จองกุกขอแค่ตาเดียวนะครับ วีฮยองไปอาบน้ำก่อนได้มั้ย ” เวลาอ้อนจองกุกจะแทนตัวเองด้วยชื่อเสมอ ทำเอาผมใจอ่อนมานักต่อนักแล้ว แต่คราวนี้ผมต้องทำได้สิ


            “ จองกุกเลือกเกมหรอครับ แบบนี้ฮยองควรโกรธเข้าไปใหญ่ ”


            “ จองกุกของเล่นแปปเดียวนะ ”


            “ สรุป จองกุกเลือกเกมสินะ ” ผมแกล้งทำเป็นงอน แล้วกอดอกหันหลังให้ จองกุกวางโทรศัพท์ลงตรงข้างตัวแต่ก่อนจะวางผมเห็นว่าเขากดให้เกมมันเล่นอัตโนมัติก่อนด้วย นี่ติดเกมขนาดไหนเนี่ยจองกุก


            “ ถึงผมจะอยากเล่นเกม แต่ผมรักวีฮยองนะครับ ” โอ๊ย ให้ตายเถอะ ผมเกือบหลุดยิ้มแล้วนะเมื่อกี้ ใครสั่งใครสอนให้พูดจาตรงไปตรงมาแบบนี้เนี่ย อยากจะเขินแล้วมุดใต้ผ้าห่มหนีจริงๆ แต่ต้องคีพลุคไว้ก่อน จะงอนจองกุกใจต้องนิ่ง!!!


“ เอาอย่างงี้มั้ย ฮยองขออะไรจองกุกให้หมดเลย แต่ขอเล่นก่อนนะขาดอีกนิดหน่อยเลเวลจะอัพแล้วอ่ะ นะนะนะ วีฮยองอย่าโกรธจองกุกเลยนะ ” มาครับ ความอ้อนเต็มอัตราพร้อมกับใบหน้ากระต่ายน้อยๆ กำลังถูไถไปตามไหล่ลาด คิดว่าฮยองจะยอมงั้นหรอ เหอะ ยอมก็ได้เห็นแก่ข้อเสนอที่จองกุกเป็นคนยื่นให้หรอกนะ หึหึ


“ ขออะไรก็ให้หมดทุกอย่างใช่มั้ย ”


“ อือ ให้หมดเลย ” จองกุกพยักหน้าจนหน้าม้ากระเจิง ผมเห็นแก่ความตั้งใจในการจะอัพเลเวลหรอกนะถึงยอม ไม่ได้คิดจะขออะไรที่เอาเปรียบน้องเลยสักนิ๊ดดดดดดดดดดดดดดด (*เสียงสูงมาก)


“ งั้นเดี๋ยวฮยองไปอาบก่อนก็ได้ แต่เสร็จแล้วจองกุกต้องไปอาบต่อเลยนะรู้มั้ยครับ ”


“ รับทราบครับผม ” จองกุกกอดผมด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วหันไปหยิบเกมมาเล่นต่ออย่างมีความสุข หารู้ไม่ว่าสิ่งที่ฮยองจะขอมันอาจจะไม่คุ้มกับการอัพเลเวลในเกมก็ได้นะจองกุก


ผมหยิบผ้าขนหนูพาดบ่าก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ เหลือบมองเด็กหน้ากระต่ายที่นอนกลิ้งเล่นเกมในมือถือด้วยสีหน้าจริงจัง เห้อ สรุปผมก็แพ้ลูกอ้อนจองกุกอยู่ดี อย่าให้ถึงทีฮยองบ้างก็แล้วกัน


“ อ้าว เลิกเล่นแล้วหรอครับ ” ผมมองจองกุกที่นั่งท้าวแขนทั้งสองข้างไปด้านหลัง แล้วแกว่งเท้าไปมาเหมือนเด็กๆ ยิ่งมองผมก็ยิ่งเดินเข้าไปใกล้แล้วฝังปลายจมูกลงกลางกลุ่มผมเบาๆ อ่า...จองกุกทำมาจากอะไรทำไมหอมจัง?


“ ครับเลิกแล้ว ก็ผมบอกแล้วว่าขอแปปเดียว เห็นมั้ยฮยองยังอาบน้ำไม่ทันเสร็จเลย ”


“ คร้าบ คร้าบ ฮยองว่าจองกุกไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวมันจะดึกไปมากกว่านี้นะ ” ถึงที่บ้านจะมีน้ำอุ่นให้อาบสบายๆก็เถอะ แต่ผมก็ไม่อยากให้จองกุกเป็นหวัดนี่นา อากาศข้างนอกมันหนาวนะ


“ เอามานี่ครับผมเช็ดให้ ”


“ เดี๋ยวฮยองเช็ดเอง จองกุกไปอาบน้ำเถอะ ”


“ไม่เอาอ่ะ จองกุกอยากเช็ดให้ ” อ่า...ผมควรทำยังไงกับเด็กดื้อคนนี้ดีครับ จองกุกแย่งผ้าขนหนูผืนเล็กไปจากมือแล้วบรรจงเช็ดผมที่เปียกเบาๆ ตอนแรกก็อยากจะขัดขืนแต่แบบนี้ก็สบายดีเหมือนกัน


            “ เจ็บมั้ยอ่ะ ผมเช็ดแรงไปหรือเปล่า? ”


            “ ไม่ครับ ” ผมตอบไปแบบนั้นแล้วนั่งนิ่งๆให้จองกุกเช็ดผมได้ถนัด ผมชำเลืองมองเสี้ยวหน้าหวานที่กำลังตั้งใจเช็ดอย่างเบามือ ไม่รู้ทำไมผมยิ่งมองก็ยิ่งรักเขามากขึ้นทุกวัน พอมาอยู่ด้วยกันแบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกว่าผมขาดจองกุกไม่ได้จริงๆ อยากให้อยู่แบบนี้ไปนานๆเลย


            “ แห้งแล้วครับ ” ผมสะดุ้งเล็กน้อยเพราะกำลังคิดอะไรเพลินๆ ผมยิ้มให้จองกุกแล้วค่อยๆประทับริมฝีปากบางเป็นการขอบคุณก่อนที่จองกุกจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเขินๆ ผมมองตามจนหลังเล็กหายเข้าไปในห้องน้ำ เชื่อเถอะว่าผมบังคับให้ตัวเองหุบยิ้มได้เลย อ่า...น่ารักอีกแล้วนะจองกุก



JUNGKOOK PART


            โอ๊ย ช่วยผมด้วย ผมแพ้สายตาอ่อนโยนแบบนั้นของวีฮยอง ใครใช้ให้มองผมด้วยสายตาแบนั้นกัน ผมก็เขินเป็นนะครับ ไม่รู้ทำไมถึงอยากเช็ดผมให้เขาขนาดจินฮยองผมยังไม่เคยทำให้เลย แต่ผมแค่รู้สึกว่าอยากทำอะไรให้คนที่ผมรักบ้างก็เท่านั้น ไม่รู้ว่าวีฮยองจะคิดว่ามันแปลกหรือเปล่า แต่ดูจากเมื่อกี้ก็น่าจะชอบแหละมั้ง?


            ผมเลิกคิดแล้วเริ่มอาบน้ำ สายน้ำอุ่นๆไหลโดนตัวทำให้รู้สึกสบายแต่พอปิดน้ำเท่านั้นแหละ อากาศเย็นๆก็ปะทะเข้าร่างกายทันที แบบนี้สินะวีฮยองถึงไล่ให้ผมมาอาบก่อน แต่ผมดันดื้อเพราะมัวแต่มันส์กับการอัพเวลในเกม


            “ หูยยยยยยยยยยยย หนาวอ่ะ ” ผมกอดตัวเองออกมาจากฉากกั้นห้องอาบน้ำเพื่อที่จะมาหยิบผ้าขนหนูหวังจะเอามาคลุมกายหลังอาบน้ำ แต่กลับพบว่า...


            ผมลืมเอาเข้ามา!!!!!!!!!!


            ไอ้จองกุกเอ้ย ลืมอะไรไม่ลืม ดันลืมหยิบผ้าขนหนูเข้ามาเนี่ยนะไหนจะชุดนอนอีกล่ะ มัวแต่เขินจนได้เรื่อง แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ หนาวก็หนาว ผ้าก็ไม่มี จะวิ่งออกไปเลยก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ใช่ห้องตัวเองแถมวีฮยองก็อยู่ในห้องด้วย


            พระเจ้าครับ ช่วยส่งผ้าเช็ดตัวมาให้จองกุกสักผืนได้มั้ยครับ ขอผืนใหญ่ๆด้วยนะครับ จองกุกสัญญาว่าจองกุกจะเป็นเด็กดี


            ฮรือออออออออ แม้แต่พระเจ้าก็ไม่เข้าข้าง ยังคงยืนหนาวต่อไป เอาไงดี เอาไงดี ถ้าให้วีฮยองหยิบเข้ามาให้จะได้มั้ยเนี่ย


            โอ๊ย แต่ก็เขินอ่ะ ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่ด้วยสถานะมันควรจะเขินใช่มั้ยล่ะ ทำไงดี ทำไงดี คิดสิคิดจองกุก คิด!!!


            ผมหันซ้ายหันขวาพยายามหาอะไรก็ตามที่สามารถปิดบังร่างกายได้ก่อนเพื่อบรรเทาความหนาว สายตาก็เหลือบไปเห็นเสื้อผ้าชุดเก่าที่ถอดกองไว้ในตระกร้า ผมไม่รีรอหยิบเสื้อสีขาวโอเวอร์ไซส์ตัวเดิมกับบอกเซอร์สีดำขึ้นมาสวมออกไปก่อน แล้วค่อยไปหยิบชุดนอนที่วีฮยองเตรียมไว้พร้อมกับผ้าเช็ดตัวมาเปลี่ยนทีหลัง แต่ด้วยความที่บอกเซอร์มันสั้นมากจนชายเสื้อบังมิดมันเลยดูเหมือนไม่ได้ใส่อะไรไว้เลย โอ๊ยยยย หนาวขาวุ้ย!!! แต่เอาเถอะดีกว่าวิ่งออกไปตัวเปล่านี่นา


            ผมค่อยๆแง้มประตูห้องน้ำออกอย่างเบามือเหมือนคนทำความผิด แต่ผมแค่เขินที่ผมดันลืมของแล้วยังใส่ชุดเดิมออกมาอีก วีฮยองหันมามองผมแล้วอึ้งค้างอยู่อย่างนั้นไม่รู้ว่าเป็นอะไรวีฮยองถึงดูสติหลุดแบบนั้น แต่ก่อนที่เขาจะตั้งสติได้แล้วแซวผม ผมต้องชิงวิ่งไปให้ถึงชุดนอนตรงปลายเตียงให้ไว้ทีสุด


            หมับ!!!


            ผมหยุดชะงักเพราะแรงดึงที่ข้อมือ วีฮยองจับผมไว้ได้ทันก่อนที่ผมจะวิ่งถึงประตูห้องน้ำ โอ๊ยยยยยยยยยย อย่าแซวนะผมอาย


            “ จะไปไหนครับ ” นำเสียงแหบพร่าแต่นุ่มนวลถามขึ้นทำเอาหัวใจผมเต้นเป็นระส่ำ


            “ เอ่อ...จะไปเปลี่ยนชุดครับ ”


            “ แล้วทำไมต้องเปลี่ยนล่ะครับ ” อย่าถามมากได้มั้ย ผมหนาวขา


            “ นี่มันชุดเดิม ผมลืมเอาชุดนอนเข้าไปเปลี่ยน ” ผมมองหน้าวีฮยองที่กำลังยิ้มอย่างอ่อนโยน ผมคิดว่าเขาไม่ได้คิดจะแซวผมนะ


            “ ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ จองกุกน่ะตัวหอมอยู่แล้ว ” คำพูดธรรมดาๆแต่กลับทำเอาผมเริ่มทำตัวไม่ถูก มันร้อนแปลกๆอยู่ที่แก้ม รู้สึกมือไม้เริ่มเกะกะ หัวใจกำลังทำงานอย่างหนักจนผมได้ยินจังหวะเต้นชัดเจน


            “ แต่ว่ามันสกปรกแล้ว ผมใส่มาทั้งวันแล้วนะ ไหนจะวิ่งเล่นกับเจ้าสโนว์อีกขอไปเปลี่ยนดีกว่า ” ผมบอกวีฮยองแบบนั้นแต่สายตาผมกลับมองได้แค่เสื้อผ้าในมือเท่านั้น ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้าสบตากับวีฮยองตอนนี้เลย


            “ ไม่เป็นไรหรอกครับ ” ผมเงยหน้าขึ้นมองวีฮยองด้วยความสงสัย แต่กลับเห็นความเจ้าเลห์ในดวงตาเพียงครู่ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นสายตาอบอุ่นที่ทำให้ใจเต้นหนักกว่าเดิม


            “ แต่ว่า ผมอึดอัด ” ไม่มีใครใส่ชุดที่ใส่มาทั้งวันนอนได้ลงคอหรอกครับ จริงมั้ย? ผมก็เป็นคนนึงที่ทำไม่ได้


            “ งั้น...ฮยองเปลี่ยนให้นะครับ ”


            ตึก ตึก   

     

            ตึก ตึก


            “ ไม่เป็นไร จองกุกเปลี่ยนเองได้ ” ผมยกมือป้องชายเสื้อตัวเองแทบไม่ทัน เพราะวีฮยองมือไวมาฉวยชายเสื้อผมได้ตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่เอาหรอกผมอาย ผมไม่ได้สวมชิ้นอื่นนอกจากเสื้อกับบอกเซอร์เลยนะ ไม่ไหวๆมันน่าอายเกินไป


            “ ทีจองกุกยังเช็ดผมให้ฮยองได้เลย ” มันเหมือนกันซะที่ไหนเล่า!!!


            “ มันไม่เหมือนกันนี่ ”


            “ จะเหมือนหรือไม่เหมือนมันไม่สำคัญหรอก ฮยองอยากทำให้ ” เจอประโยคแบบนี้ผมควรทำยังไง ใครก็ได้ช่วยบอกที


            “ ปะ...ปะ...เปลี่ยนแค่เสื้อพอนะ จองกุกขอเปลี่ยนกางเกงเอง ”


            “ ไม่รับปากครับ ” ยังไม่ทันจบประโยคดี ตัวผมก็ลอยหวือด้วยฝีมือของวีฮยอง เขาอุ้มผมขึ้นแล้ววางผมลงบนเตียงอย่างเบามือ เขาตามขึ้นมาคร่อมร่างผมด้วยท่าทางหมิ่นเหม่ สัญชาตญาณของผมมันกำลังร้องเตือนว่าผมกำลังไม่ปลอดภัย


            “ ฮยองจะทำอะไร ผมไม่เล่นนะ ”


            “ แล้วใครว่าฮยองเล่นล่ะ ฮยองกำลังเอาจริงต่างหาก ”


            “ วะ...วีฮยอง ” ผมได้แต่ส่งเสียงสั่นเครือเพราะมือเรียวซุกซนกำลังลอดผ่านใต้สาบเสื้อเข้ามา จนปลายนิ้วเย็นเสียดโดนเอวบางจนผมสะดุ้ง


            “ จองกุกครับ ฮยองขอนะ ”


            “ วีฮยอง ยะ...อย่าครับ ” ชายเสื้อของจองกุกถูกเลิกขึ้นมาจนถึงใต้ราวนมจนรู้สึกเย็นวาบไปทั่วบริเวณท้อง ปลายจมูกเย็นเริ่มรุกรานไปที่ซอกคอขาวไล่ลงมาจนถึงเนินอก ก่อนที่ร่างสูงจะจรดริมฝีปากดูดดุนจนเกิดรอยแดงแล้วค่อยๆผละออก ปรากฏให้เห็นรอยยิ้มเสน่หาที่เห็นแล้วตัวร้อนวูบ


            “ อือ...ผมเจ็บ ”


            “ ขอโทษครับ แต่ฮยองไม่หยุดหรอกนะ ”


            “ แต่ว่า... ”


            “ ไหนจองกุกบอกว่าฮยองขออะไรก็ให้ไงครับ ” หืม ผมพูดไว้ตอนไหน? อย่าบอกนะว่าที่ผมพูดตอนขอเล่นเกมเมื่อกี้นี้อ่ะ โอ๊ย ทำไมผมพูดอะไรได้ขุดหลุมฝังตัวเองแบบนี้ล่ะ เลเวลขึ้นแค่หนึ่งแต่ผมเสียเปรียบวีฮยองโคตรๆเลยนะ มันคุ้มมั้ยเนี่ย!!!


            “ ไม่ใช่ขอแบบนี้สิครับ ”


            “ ไม่ทันแล้วครับ เพราะฮยองตัดสินใจแล้ว วีฮยองรักจองกุกนะ ”


            “ จองกุกก็รักวีฮยองครับ แต่... ”


            “ ฮยองขอนะครับ ” ผมมองหน้าของวีฮยองที่กำลังมองหน้าด้วยแววตาอ่อนโอยแต่กลับอดกลั้นอารมณ์ของตัวเองเพียงเพราะผมยังไม่อนุญาต เขาไม่ได้ทำอะไรผมมากไปกว่าการทิ้งรอยกุหลาบสีแดงไว้ที่อก ดวงตาอ้อนวอนมันสื่อออกมาว่าวีฮยองต้องการผมเป็นอย่างมาก เสียงหัวใจของเขาดังกังวานจนผมได้ยินซึ่งมันไม่ได้ต่างจากจังหวะหัวใจของผมเลยสักนิด ผมรักวีฮยอง วีฮยองก็รักผมเหมือนกัน ผมว่าผมคงต้องทำหน้าที่ของคนรักอย่างเต็มตัวสักที


            “ อืม...แต่จองกุกกลัว ”


            รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าวีอีกครั้งด้วยความดีใจ มันเป็นคำตอบที่เขารอมานาน จองกุกกำลังนอนนิ่งเพราะในใจก็นึกกลัว แต่อีกใจก็อยากทำให้คนรักมีความสุข วีเห็นอย่างนั้นเลยก้มลงมากระซิบที่ข้างหูเบาๆ


“ มันไม่น่ากลัวหรอกครับ ฮยองจะไม่ทำให้จองกุกเจ็บ ”


“ สัญญานะครับ ”


            “ อืม...ฮยองสัญญาว่าจะทะนุถนอมจองกุกครับ ทำตัวสบายๆ อย่างเกร็งนะครับคนดี ”


            “ อือ...อืม... ” ริมฝีปากบางถูกช่วงชิงอากาศด้วยปากเรียวสวยของวี เขาค่อยๆปลอบให้จองกุกใจเย็นและคลายความเกร็งลงอย่างเชื่องช้า และ อ่อนโยน จนจองกุกเริ่มคล้อยตาม สองมือหนาสอดเข้าใต้สาบเสื้อก่อนจะถอดมันออกจนปรากฏให้เห็นหน้าอกขาวเนียน ตุ่มใตสีชมพูดูดึงดูดสายตาของวีเป็นพิเศษ อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปลิ้มชิมความหวาน ปลายลิ้นร้อนรุกไล่ไปทั่วบริเวณอย่างปรารถนา ร่างเล็กแอ่นอกขึ้นรับด้วยความเสียวซ่าน เสียงร้องครางเบาๆในลำคอของจองกุกทำให้วีพอใจเป็นอย่างมาก เสียงหวานๆที่เขาอยากฟังมาตลอดตอนนี้มันกำลังกังวานอยู่ในหัวของเขา จองกุกดูจะไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเขามันน่าฟัดแรงๆแค่ไหน วีไล่ลิ้นร้อนไปทั่วก่อนจะประกบปากเล็กอีกครั้ง ปลายนิ้วเรียวไล่วนอยู่ตรงบริเวณท้องน้อยก่อนจะเกี่ยวบอกเซอร์สีดำให้เลื่อนลงไปถึงหัวเข่าแล้วใช้เท้าเกี่ยวมันออกไปให้พ้นทาง ร่างขาวเปลือยเปล่าปรากฏให้เห็นเต็มสองตา ทำให้อารมณ์ที่กลั้นไว้ตอนแรกขาดผึง อ่า...จองกุกน่ารักไปทั้งตัวจริงๆ


CUT เถอะค่ะ อิอิ


#เจ้ากุกตัวแสบ

อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย เขาได้กันแล้วค่ะ > ////// <

แต่ไรท์ต้องขอโทษจากใจจริงค่ะ ไรท์แต่ง NC ไม่เป็น

เอาแบบหอมปากหอมคอละกันเนอะ ^ ^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #154 แทกุก (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 11:18

    ฮื่อออ...... ตามจริงอยากให้ยัยกุกอยู่แบบใสใสอะนะ แต่ก็เข้าใจความหื่นของนายคิมแทฮยองอยู่

    #154
    0
  2. #115 BTS.VK57 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 18:24
    อยากโดดหมกป่ามั้ยไรท์!!!
    #115
    1
    • #115-1 toto5666(จากตอนที่ 32)
      16 มิถุนายน 2560 / 19:14
      5555โดนใจโดนใจ
      #115-1
  3. #114 ByKati_zx (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:37
    การตัดไปอย่างค้างนั้น...ง่ะะ แต่เราเข้าใจไรท์ ไม่เป็นไร มโนภาพเองค่ะ555
    #114
    0
  4. #113 Sis_sisKa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 12:35
    พี่แทกินกระต่ายแล้วว ยัยกุกขุดหลุมฝังตัวเองจริงๆ 55 >< รออ่านต่อน้าสู้ๆค่าา
    #113
    0
  5. #112 bvgbnem (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 12:13
    ต่อออออค่าาาา
    #112
    0