[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 31 : SWEET COOKIE (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    22 มี.ค. 60

TAEHYUNG PART

 

 

                “ สโนว์ จองกุกมาแล้ววววววววววว ”

 

อ่า...ครับ อย่างที่ได้ยินเลย ลงจากรถผมได้ก็วิ่งปรี่ไปหาเจ้าหมาน้อยก่อนเลย ผมนี่ได้แต่ส่ายหัวให้กับเด็กรักหมามากกว่าผมอย่างจอน จองกุก แต่ผมไม่ว่าอะไรน้องหรอกครับเพราะผมเองก็หลงรักเจ้าหมาขนปุยนี่มากเหมือนกัน หลังจากอยู่ด้วยกันมาเดือนกว่าๆตอนนี้มันโตขึ้นมาก พุงกลมๆของมันบ่งบอกได้ว่าแม่ผมขุนมันดีแค่ไหน ทุกวันนี้  คิม แทฮยอง   ก็แทบจะเป็นหมาหัวเน่าอยู่แล้ว

 

                “ จองกุก อย่าวิ่งสิครับ เดี๋ยวก็ล้มหรอก ” เห้อ… พูดไปก็เท่านั้นแหละครับยังไงก็วิ่งอยู่ดี เห็นน่ารักๆแบบนี้นี่ดื้อสุดๆ ยิ่งคบกันแล้วยิ่งดื้ออย่างเปิดเผย พูดอะไรไม่ค่อยจะฟัง เอาแต่ใจอีกต่างหาก แต่รู้มั้ยผมทำยังไงจองกุกถึงเลิกดื้อ หึหึ ผมก็แค่มีวีธีของผมอ่ะนะ ขออนุญาตไม่บอกนะครับ

 

     ภาพที่ผมเห็นตอนนี้เป็นภาพสโลว์ของจองกุกกับเจ้าสโนว์ที่กำลังวิ่งเข้าหากันเหมือนฉากในหนัง ทำอย่างกับไม่ได้เจอกันมาหลายปี แต่ขอโทษเถอะครับ พึ่งเจอกันไปเมื่อวานไม่ใช่หรอ ทีเวลาเจอหน้าฮยองไม่เห็นกระโดดใส่แบบนี้มั่ง แทฮยองคนนี้ก็ยังคงเป็นแทฮยองผู้อิจฉาหมาสโนว์เหมือนเดิม จองกุกเป็นแฟนฮยองนะโว๊ยยยยยยยยย

 

                “ วีฮยอง สโนว์มันหิวหรือเปล่าเนี่ย ” มันไม่ได้หิวหรอกฮยองจะบอกให้พุงโย้ขนาดนี้พึ่งอิ่มต่างหาก มันแค่ดีใจที่จองกุกมาหามันมากกว่า ก็ดูสิครับเลียหน้าจองกุกจนแฉะหมดแล้ว ผมเลยฉวยมันออกมาแล้วอุ้มไว้ แต่มันก็ยังไม่วายจะดีดดิ้นเพื่อจะไปหาจองกุกอยู่ดี

 

                “ สโนว์ อย่างเลียหน้าแฟนฉันสิ ”

 

                “ ฮยอง นั่นหมานะครับ ”

 

                “ จะเป็นหมา เป็นแมว หรือเป็นดอกหญ้าที่ปลิวมาติดหน้าจองกุก ฮยองก็ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ ”

 

                “ ฮยองก็เวอร์ตลอด ” 

 

                “ ฟอดดดด เวอร์หรอ เวอร์หรอ ก็จองกุกเป็นของฮยองนิ จะหวงก็ไม่แปลกหรอกจริงมั้ย ” จองกุกก็คือจองกุกแหละครับ ยังเขินได้น่ารักน่าฟัดเหมือนเดิม ผมอดใจไม่ไหวจนต้องกดจมูกฝังลงไปที่แก้มนิ่มๆนั่น อ่า...ชื่นใจจัง

 

                “ ย๊า...ฮยอง เดี๋ยวคุณแม่มาเห็นหรอก ”

 

                “ แล้วจองกุกลืมอะไรไปหรือเปล่าว่า จองกุกเป็นแฟนฮยองนะ แล้วคุณแม่ฮยองก็รู้แล้ว ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ ”

 

                “ เป็นสิ ”

 

                “ ไหนบอกสิ๊ เป็นอะไร หืม? ”

 

     “ เป็นคนที่รักวีฮยองมากๆไง แค่นี้ก็ไม้รู้ โด่ววว ” กอดอกอย่างมั่นอกมั่นใจและรอยยิ้มทะเล้นปรากฏขึ้นพร้อมพวงแก้มสีชมพู เห็นแล้วก็นึกขำ พูดเองเขินเองก็ได้ด้วย โอ๊ย แบบนี้จะไม่ให้รักได้ยังไงไหว ขออีกทีแล้วกันนะ

 

                ฟอดดดดดดดดดด

 

                “ หอมมากมั้ยครับ ”

 

                “ อืม หอมสิ หอมแบบนี้ให้ดมทั้งวันยังได้เลย ” 

 

                “ งั้น เดี๋ยวอยู่ให้ดมทั้งคืนเลย ” โว๊ยยยยย จองกุก พูดอะไรออกมารู้ตัวมั่งมั้ยเนี่ย นี่ฮยองคิดไปไกลถึงดาวเสาร์เลยนะจะบอกให้ หลังจากที่พวกเราคบกันมาหนึ่งเดือนเต็มแล้ว ผมว่าจองกุกมีเสน่ห์มากกว่าปกติ ไม่ว่าจะทำอะไรมันก็ดูจะยั่วผมไปซะหมด ทั้งรอยยิ้มสวยๆเวลามีความสุข ดวงตากลมๆเวลาอ้อน ใบหน้าเบื้อนน้ำตาเวลาเสียใจล้วนแล้วแต่มีพลังทำลายล้างหัวใจผมอย่างมหาศาล ผมอยากจับจองกุกกดวันละหลายๆรอบ แต่ผมต้องหักห้ามตัวเองเพราะถ้าจองกุกไม่ชอบใจแล้วงอนผม ผมว่ามันก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เรื่องแบบนี้รอให้จองกุกพร้อมก่อนจะดีกว่า

 

                “ จองกุกพูดแล้วนะ เพราะงั้นคืนนี้ฮยองไม่ปล่อยให้กลับนะครับแฟน ”

 

                “ งือ ” เสียงตอบรับในลำคอเบาๆแล้วก้มหน้างุดๆแบบนี้เนี่ย ลากขึ้นห้องตอนนี้เลยจะได้มั้ยออ...ไม่ได้หรอ แย่จัง

 

            “ วีฮยองงงงงงงงง อันนี้อร่อย ” ผมอ้าปากรับคุกกี้เนยจากมือจองกุกแทบไม่ทัน อยู่ๆอยากจะยื่นก็ยื่นซะชนปาก จนเศษคุกกี้ติดปากผมเต็มไปหมด

 

            “ กินดีๆสิครับ เลอะหมดแล้วเนี่ย ” แหมก็อยากจะเถียงออกไปหรอกนะครับว่า ก็ใครกันล่ะที่เป็นคนทำเลอะน่ะ แต่ที่ผมไม่เถียงออกไปแบบนั้นก็เพราะนิ้วเรียวสวยของจองกุกกำลังปาดไล่เศษคุกกี้ออกจากปากผมอย่างเบามือ ผมมองใบหน้าสวยที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ สายตาที่น้องจ้องริมฝีปากผมมันช่างใสซื่อ แต่ผมกลับมองว่ามันช่างน่าหลงไหล ยิ่งจองกุกดึงมือตัวเองกลับไปดูดนิ้วที่ปาดเศษขนมไปจากปากผมด้วยแล้ว ผมยิ่งอยากจะบ้าเข้าไปใหญ่ อย่าทำแบบเน้กับฮยองสิจองกรุ๊กกกกกกกกกก

 

            “ ขนมที่คุณแม่แบคทำนี่อร่อยทุกอย่างเลยเนอะ ”

 

            “ อร่อยสิ อยากลองกินรสที่อร่อยที่สุดมั้ยล่ะ ”

 

            “ มีรสไหนที่ผมยังไม่ได้กินอีกหรอ นี่กินมาหมดทุกรสแล้วนะอร่อยทุกรสเลยด้วย ” จองกุกมองหน้าผมพร้อมเอียงคอทำหน้าสงสัย อย่างที่จองกุกพูดก็ถูกแหละครับ ก็เด็กนี่เล่นกินเข้าไปทุกรสแล้วจริงๆเคี้ยวแก้มป่องเหมือนมันอร่อยนักหนา เอ่อ...ก็อร่อยแหละ คุณแม่เป็นคนทำเองนิ

 

            “ แล้วจองกุกอยากลองมั้ยล่ะ อร่อยสุดยอดไปเลยนะฮยองคอนเฟิร์ม ”

 

            “ กินๆ ไหนล่ะฮยองชิ้นไหน ”

 

            จองกุกหมุนโหลแก้วที่บรรจุคุกกี้หลากรสที่พร่องไปกว่าครึ่งโหลเป็นมุม 360 องศา พลางมองหาชิ้นที่เขาคิดว่าพลาดไป มันไม่มีหรอกรสชาติอร่อยสุดๆอะไรแบบนั้นน่ะเพราะเท่าที่ผมเห็นจองกุกขุดกินทุกรสยันก้นโหลแล้ว ไม่มีรสไหนพลาดแน่นอน แต่.....

 

            แทฮยองหันซ้ายหันขวาก่อนรอยยิ้มร้ายจะปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่แล้วแทนที่ด้วยรอยยิ้มหวานจนจองกุกแก้มเรื่อ คุกกี้ชิ้นเล็กถูกส่งเข้าปากด้วยมือของเขาก่อนที่จะประคองใบหน้าหวานให้เข้าใกล้แล้วส่งต่อคุกกี้แสนหวานให้จองกุกด้วยปากเรียว จองกุกตกใจกับสิ่งที่แฟนของเขาทำก็ได้อ้าปากรับอย่างงกๆเงิ่นๆ แทฮยองได้ทีจึงชิงประกบปากเล็กแล้วค่อยๆดันคุกกี้ชิ้นน้อยให้เข้าไปด้วยปลายลิ้นอุ่น จองกุกสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมก็ได้แต่สะดุ้งแต่ก็ไม่ผละออกเช่นกัน

 

            ปลายลิ้นซุกซนกำลังควานไปทั่วโพรงปากเล็ก คุกกี้ที่ถูกป้อนเข้าไปตอนแรกกำลังละลายตัวเองทำให้ทั่วปากเล็กมีแต่ความหวานหอม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรสเนยหรือเปล่าที่ทำให้แทฮยองแยกไม่ออกว่าคุกกี้ หรือน้ำหวานใสๆกันแน่ที่หวานกว่ากัน ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังคิดว่าไม่ว่าอะไรก็ไม่หวานไปกว่าจองกุกแน่นอน เสียงจูบเฉอะแฉะดังขึ้นจนจองกุกเองก็หน้าแดง แรงบีบที่ต้นแขนกำลังบอกว่าตอนนี้จองกุกรู้สึกดีแค่ไหน เห็นมั้ยล่ะผมบอกแล้วว่าคุกกี้ชิ้นนี้น่ะอร่อยสุดยอด หึหึ

 

            “ อือ...แฮกๆ... เสียงหอบหายใจถี่ของจองกุกทำให้ผมต้องจูบซับไปที่ริมฝีปากปากนั่นอีกครั้ง ไม่รู้ทำไมถึงดูน่ารักไปหมดในสายตาผม

 

            “ อร่อยสุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ หึหึ

 

            “ ฮยองขี้โกงนี่ ทำแบบนี้ได้ยังไง น้ำหนักกำปั้นไม่หนักไม่เบาทุบลงที่ไหล่ของผมอย่างต่อเนี่อง ยิ่งเขินยิ่งน่ารัก หน้าแดงๆ ตัวแดงๆแบบนี้น่ะ มันน่า...

 

            “ แล้วชอบมั้ยล่ะครับ ผมถามพร้อมรอยยิ้มสี่เหลี่ยมประจำตัว จองกุกก็ยังจ้องผมด้วยสายตาออดอ้อน ไม่บอกก็รู้ว่าชอบเพราะจองกุกไม่ได้ผละผมออกแต่กลับตอบสนองจนผมเองยังตกใจ แล้วอย่างนี้จะไม่ไห้หลง ไม่ให้รักได้ยังไงล่ะ

 

            “ ก็ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบนี่

 

            “ งั้นหรอ? งั้นถ้าชอบ...ฮยองขออีกครั้งนะ ผมไม่รอให้สมองจองกุกประมวลผลแล้วตอบผมหรอก เพราะผมช่วงชิงริมฝีปากสวยนั่นก่อนน่ะสิ ไม่ว่าจะกี่ครั้งปากเล็กๆนี้ก็ยังดึงดูดและทำให้ผมใจเต้นแรงได้เสมอ อ่า...นุ่มจัง

 

            ท่ามกลางบรรยากาศสีชมพู และเสียงเฉอะแฉะที่ดังกึ่งก้องไปทั่วบริเวณห้องรับแขกได้มีเงาหนึ่งพาดอยู่หลังเสาโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตุเห็น สายตาวาววับกำลังจับตาดูกิจกรรมน่ารักๆของลูกๆอย่างมีความสุข จนกระทั่ง...

 

            “ โฮ่ง...โฮ่ง...โฮ่ง คุณแม่ที่แอบดูลูกๆอยู่นานสองนานได้แต่สะดุ้งเฮือกแล้วอุ้มเจ้าสโนว์มาอยู่ในอ้อมกอด ทำมือจุ๊ปากบอกเป็นนัยให้เจ้าหมาน้อยตัวแสบเลิกเห่าขัดจังหวะ มันเป็นหมาที่ดีเลยเชื่อฟังและปิดปากเงียบสนิท แต่หางยังคงแกว่งไปมาด้วยความสนุกสนานหารู้ไม่ว่ามันกำลังทำให้คนให้ข้าวให้น้ำมันอย่างดีนั้นถูกจับได้คาหนังคาเขา และสิ่งที่คนแอบดูอย่างคุณแม่ได้แต่ภาวนาไม่อยากให้เกิดขึ้นก็ต้องผิดหวัง ในเมื่อ...

 

     .

     .

     .

     .

     .

     .

    

            “ คุณแม่!!!!!!!!!!! 

     

          " แฮะๆ " คุณแม่แบคคนสวยเดินออกมาจากที่หลบกำบังอย่างเสาต้นใหญ่ด้วยรอยยิ้มแหย มือทั้งสองข้างยังคงอุ้มเจ้าหมาตัวต้นเหตุ ขาเรียวค่อยๆเดินออกมาด้วยความสำนึกผิด(นิดเดียวเท่านั้น) ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนได้แต่มองคุณแม่ของตัวเองด้วยใบหน้าเจ้าเลห์เหมือนคนขี้อวด

 

กลับกันกับจองกุกที่ยืนหน้าแดงตัวแดงอยู่ข้างหลังแทฮยองด้วยความเขินอายแบบสุดๆ แค่โดนจูบก็เขินจะแย่อยู่แล้วนี่คุณแม่ก็ยังมาเห็นอีก คิดว่า จอน จองกุก คนนี้ควรเอาหน้าไว้ตรงไหนหรอ เอาไว้ตรงอกอุ่นๆของวีฮยองได้มั้ย? มันเขินจนจะบ้าอยู่แล้ว

 

" คุณแม่มาแอบดูลูกแบบนี้ไม่ได้นะ ดูสิจองกุกเขินจนจะระเบิดตัวเองอยู่แล้ว "

 

" คุณแม่ไม่ได้แอบดูนะน้องแท คุณแม่แค่ตรวจรอยร้าวตรงเสาก็เท่านั้นเอง " ใบหน้าใสซื่อที่พูดออกมาพร้อมชี้นิ้วประกอบไปที่จุดเกิดเหตุ มันก็น่าเชื่ออยู่หรอก แต่ขอโทษเถอะครับแม่ ปกติคุณแม่สนใจเรื่องรอยร้าวที่ไหนกันล่ะ จะแถทั้งทียังจะไม่เนียนอีก เหมือนใครก็ไม่รู้

 

" งั้นหรอครับ ผมควรจะเชื่อแม่ถูกมะ "

 

" ถูกต้องค่ะ คุณลูกแท " 

 

" แล้วแต่คุณแม่เลยครับเนอะ "

 

" แต่จริงๆแล้วเรื่องนี้คุณแม่ไม่ผิดนะน้องแท บ้านนี้เป็นของคุณแม่นะ คุณแม่จะทำอะไรก็ได้ถูกมะ " แหม มันก็จริงอ่ะนะที่คนเป็นเจ้าของบ้านจะทำอะไรก็ได้ แต่ลืมหรอครับนี่ผม คิม แทฮยอง ลูกชายคนเดียวของบ้านนี้ไง โอ๊ย ผมเข้าใจละทำไมพ่อชานถึงเถียงแม่แบคไม่เคยชนะเลยสักครั้งเดียว

 

" คร้าบ คร้าบ ผมผิดเองที่ทำอะไรประเจิดประเจ้อ " 

 

" เอ่อ...ผมขอโทษนะครับคุณแม่ " จองกุกที่เหมือนจะเขินน้อยลงบ้างแล้ว ก็ก้มหัวขอโทษคุณแม่ด้วยแววตาสำนึกผิดจริงๆ เด็กหนอเด็กทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะ

 

" ไม่เป็นไรครับหนูกุก คุณแม่แค่แหย่แฟนหนูเล่นเฉยๆ ไม่ต้องจริงจังไปหรอกค่ะเพราะคุณแม่น่ะ ช้อบชอบ...ว่าแต่ขนมชิ้นเมื่อกี้คงหวานน่าดูเลยเนอะ อิอิ " สิ้นเสียงคำปลอบที่เหมือนจะทำให้จองกุกรู้สึกสบายใจ แต่กลับทำให้เจ้าตัวเบิกตาโตอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก ผมเห็นอย่างนั้นเลยดึงตัวน้องเข้ามาซุกลงที่อกและลูบหัวเรียกขวัญ คุณแม่นี่ก็ขยันแกล้งแฟนผมจัง

 

" คุณแม่อย่าแกล้งแฟนผมสิ เขินหมดแล้วเห็นมั้ยเนี่ย " ผมได้แต่ยกยิ้มอย่างมีความสุข อยากจะตอบคุณแม่ไปว่า มันโคตรจะหวานเลยต่างหากล่ะ

 

" หนูกุกเป็นแฟนน้องแทเท่ากับหนูกุกเป็นว่าที่ลูกสะไภ้ของคุณแม่นะ คุณแม่แกล้งได้ " โอ้โห เจอไม้นี้เข้าไปนี่ถึงกับเถียงไม่ออก ผมโอเคกับตำแหน่งว่าที่ลูกสะใภ้ แต่ผมไม่โอเคเพราะคนที่จะแกล้งจองกุกได้ควรเป็นผมแค่คนเดียวเท่านั้นสิถึงจะถูก!

 

" ไม่ได้ครับ ผมแกล้งได้คนเดียว เวลาจองกุกเขินน่ะมันน่ารักเสียจนอยากจะ....อุ๊ก!!! " ยังไม่ทันจะจบประโยคดีก็รู้สึกจุกอกขึ้นมาสะอย่างนั้น อาการเหมือนคนหายใจติดขัดเจ็บหน่วงที่อก ออ...อย่าคิดว่าผมเป็นโรคหัวใจหรืออะไรเทือกนั้น กำปั้นจองกุกล้วนๆครับ แหม...เขินทีไรทำร้ายร่างกายกันตลอดๆ

 

" วีฮยองเงียบปากไปเลย " ประโยคที่เหมือนจะไม่พอใจดังลอดออกมาจากตรงอกผม น้ำเสียงอู้อี้จนแทบฟังไม่ออกทำให้ผมกดจูบกลางกระหม่อมไปด้วยความหมันเขี้ยว

 

" คร้าบ ฮยองจะไม่พูดอะไรทั้งนั้นรอลงมือปฏิบัติทีเดียวเลยเนอะ " 

 

" ย๊า...วีฮยอง!!! " คราวนี้ไม่ใช่น้ำเสียงอู้อี้เหมือนเมื่อกี้ละครับ เสียงดังฟังชัดแถมท่าทางกอดอกเบ้ปากบึนเล็กน้อยทำให้ผมนึกขำ คนอะไรยิ่งแกล้งยิ่งสนุก ออ...คนๆนั้นคือ จองกุก แฟนเด็กของผมเองแหละ อิอิ

 

" คุณลูกทั้งสองคนคะ คุณแม่ยังนั่งอยู่ตรงนี้ค่ะ ลืมหรอ? แหม...แต่ถ้าจะเล่นกันแบบนี้นะคุณแม่แนะนำให้ไปเล่นบนห้องนะคะ ฮิฮิ " 

 

" คุณแม่!!!!!!! " นั่นไม่ใช่เสียงผมครับ เสียงจองกุก

 

" ทำแบบนั้นได้ด้วยหรอครับ งั้นป่ะจองกุกขึ้นห้องกัน " ไม่พูดเปล่า ผมทำท่าจะดึงมือจองกุกให้ลุกตามเพื่อจะพาขึ้นห้องตามคำแนะนำของคุณแม่ทันที แต่จองกุกดันสะบัดมือผมออกเนี่ยสิ ถามจริงเถอะนะ จองกุกจะให้วีฮยองคนนี้นกไปถึงตอนจบเลยมั้ย?

 

" ปล่อยเลยนะครับ ผมไม่ขึ้นห้อง ผมจะเล่นกับสโนว์ ตรงนี้ "

 

" ก็เอาสโสนว์ไปเล่นที่ห้องด้วยสิคะ "

 

" ความคิดนี้ดีครับคุณแม่ผมชอบ " ผมดีดนิ้วดังเปาะ วันนี้คุณแม่แนะนำผมแต่ละเรื่องดีๆทั้งนั้น(?) สงสัยควรไปเข้าคอร์สเรียนกับคุณแม่เป็นการส่วนตัวสักหน่อยแล้ว เรื่อง How to ทำยังไงให้จองกุกตกเป็นเมียของแทฮยอง หึหึ

 

" ผมไม่ชอบอ่ะ " คิ้วขมวดมุ่นจนแทบจะผูกโบว์ได้ของจองกุกมันดูน่ารักมากกว่าน่ากลัวสะอีก ดูท่าจองกุกจะคิดจริงจังมากกว่าคิดว่าผมหยอกเล่นนะ ผมว่าผมควรเลิกแหย่น้องก่อนจะร้องขอให้กลับไปส่งที่บ้านแล้วคืนนี้ฮยองก็ต้องนอนเหงาคนเดียว ไม่เอาหรอก! วีฮยองคนนี้ต้องการอ้อมกอดอุ่นจาก จอน จองกุก นะ

 

“ โอเคๆ ฮยองแค่ล้อเล่นเอง จองกุกอย่างคิดจริงจังสิครับ ”

 

“ จะไม่ให้คิดจริงจังได้ไง สีหน้าฮยองมันหื่นออกนอกหน้าขนาดนั้นอ่ะ ” หืม ผมทำหน้าหื่นใส่จองกุกตอนไหนอ่ะครับ? ( จองกุก : ก็ตลอดเวลานั่นแหละ )

 

“ ฮยองไม่ใช่คนแบบนั้นนะ ” ยังครับ ผมยอมรับไม่ได้จริงๆที่จองกุกว่าผมหื่น ผมออกจะเป็นพ่อพระเป็นคนดี แค่คิดอยากจะกดน้องลงเตียงตลอดเวลาก็เท่านั้นเอง หึหึ

 

“ แต่ตอนนี้ฮยองกำลังทำหน้าโคตรหื่นอยู่รู้ตัวมั้ยครับ ” จองกุกพูดแบบนั้นแล้วไปหลบหลังคุณแม่เหมือนเด็กน้อยเห็นผี ฮยองหล่อแบบนี้มันน่ากลัวตรงไหนมิทราบ?

 

“ หืม จริงหรอคุณแม่ ”

 

“ คุณแม่คิดว่าน้องแทควรไปส่องกระจกดูค่ะ หรือจะไปเข้าห้องน้ำก่อนก็ได้นะคะคุณแม่ไม่ว่า ”

 

“ ไม่เอาอ่ะ ผมจะอยู่กับจองกุกเดี๋ยวคุณแม่แกล้งแฟนผมอีก ”

 

“ อยู่กับคุณแม่ไม่น่ากลัวเท่าอยู่กับฮยองหรอก แบร่ ” จองกุกแลบลิ้นปริ้นตาอยู่หลังคุณแม่ของผม คิดว่ามีเกราะกำบังแล้วจะรอดหรอ ไม่มีทางหรอกจองกุก คืนนี้จะจัดให้หนักเลยคอยดูสิ และด้วยความหมันเขี้ยวหน้าตาทะเล้นของเจ้าเด็กหน้ากระต่ายนั่น ผมเลยจู่โจมโดยการเข้าไปจี้เอวบางจนน้องหัวเราะร่า น้ำหูน้ำตาไหล คุณแม่ที่ตอนแรกก็ห้ามทัพเบาๆแต่ผมไม่ได้สนใจท่านเลยเดินออกไปในที่สุด

 

“ คืนนี้ฮยองไม่ปล่อยให้รอดไปหรอกนะ หึหึ ”

 

            “ !!!!!!!!!!!

     

 


 

#เจ้ากุกตัวแสบ

ฮรืออออออออออออออ ไรท์ขอโทษที่หายไปสองอาทิตย์เต็มๆ

ไม่อยากจะอ้างว่างานท่วมหัว แต่มันก็เป็นแบบนั้นแหละไม่มีเวลาขยับตัวเลย เพลียร่างไปหมด T ^ T

มาอัพให้ครบ 100% ละน้า จริงๆมันก็อีกนิดเดียวก็ไม่รู้จะทำให้มันเป็น 50% ทำไม 555555

มาลุ้นกันค่ะ ว่าจองกุกจะรอดมั้ยคืนนี้ 

           

                

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #129 phirayajungkook (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:20
    นกแน่เลยอ่ะแท5555
    #129
    0
  2. #111 patchridanadia1 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 03:43
    ไม่มีทางรอดแน่...5555เสร้จนุ้งแทคะ
    มาต่อเร้วๆนะคะไรต์
    #111
    0
  3. #110 ByKati_zx (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 18:03
    ไม่รอดดดด อยากอ่าน...อ่ะ อุ้ยตายย แมวพิมพ์ค่ะๆๆ
    #110
    0
  4. #109 Sis_sisKa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 16:59
    แกล้งกุกกันทั้งแม่ทั้งพี่แทเลย 555 จกุกไม่รอดแน่ๆ >_< รออ่านต่อน้าา สู้ๆค่าาา
    #109
    0
  5. #108 Sis_sisKa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 03:28
    โอยย เค้าหวานกันจังเลยยย >< คุณแม่แบคทำดีมากค่ะ 5555
    #108
    0
  6. #107 CHAEWONNY (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:41
    คุณแม่คะ ขัดอีกแล้วนะคะ555 สู้ๆนะคะไรท์
    #107
    0
  7. #106 patchridanadia1 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 16:55
    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #106
    0
  8. #105 ByKati_zx (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 16:23
    ถ้านี่เป็นแม่นี่จะแอบดูเหมือนกัน ฉะนั้น แม่ไม่ผิด555
    #105
    0