[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 30 : KIM TAEHYUNG IS MINE.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

JUNGKOOK PART


            ใครก็ได้บอกผมทีสิว่าวีฮยองหายไปไหน? เมื่อกี้ยังยืนหัวโด่อยู่กับจีมินฮยองอยู่เลย แค่ผมเดินเข้าไปทักรุ่นพี่คณะวิศวะสองคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาแต่ไม่แน่ใจเลยเข้าไปถามให้ชัวร์ว่าผมรู้จักพวกเขาจริงๆก็เท่านั้น แล้วไหนล่ะ? หรือเขาไม่ได้ตั้งใจมาหาผมตั้งแต่แรก? หรือผมแกล้งเขามากเกินไปหรอ? ผมรู้นะว่าวีฮยองน่ะไม่พอใจที่มาร์คฮยองนั่งโอบไหล่ผม ผมก็ไม่ได้ชอบหรอกเพราะเราไม่ได้สนิทกันถึงขนาดนั้น แต่แทนที่จะเดินมาวอแวผมเหมือนทุกครั้ง แต่กลับหายไปซะงั้น


            ผมควรงอนเขามั้ย ทั้งๆที่พวกชูก้าฮยอง เจโฮปฮยอง และจีมินฮยองก็ยังนั่งคุยอยู่กับพวกผมมาพักใหญ่แล้ว ผมทั้งเอาคลิปที่ไอ้คยอมเต้นเมียงูให้แบมแบมดูก็แล้ว วิ่งหนีลูกเตะมันรอบสาขาก็แล้ว กินขนมที่มาร์คฮยองเอามาฝากไอ้คยอมจนใกล้จะหมดก็แล้ว ผมก็ยังไม่เห็นวี่แววของวีฮยองจะเดินกลับมาเลย


            “ นี่ไอ้กุก ถ้ามึงจะชะเง้อขนาดนี้น่ะนะ โทรไปถามเขาให้รู้ดีกว่ามั้ยว่าอยู่ไหน ”


            “ กูไม่ได้มองหาใครสักหน่อย ”


            “ แบมแบมคิดว่าจองกุกมองหาวีฮยองซะอีก ” แหมคู่ขาปาท่องโก๋ -*-


            “ ป่าวนะ แบมแบม เราแค่คิดว่าทำไมวันนี้อากาศมันร้อนจัง ”


            “ หรา กูเชื่อมึงมากมั้ง ” มึงเป็นเพื่อนกูใช่มั้ยคยอมไม่เข้าข้างกูไม่ว่า แต่อย่ามาแซะกู ด้วยความหมันใส้ผมเลยตบไหล่มันไปอย่างแรงแล้วมันก็หันไปฟ้องแบมแบมว่าผมตบมันไหล่งี้จะหลุดด้วยเสียงง้องแง้ง มึงลืมไปหรือเปล่าว่ามึงอ่ะมันตัวควายแค่ไหน ดูมันสิโคตรสำออยเลยอ่ะครับ


            “ สงสัยมันหึงล่ะมั้ง เลยงอนตุ๊บป่องเดินหนีไปแล้ว ” เป็นชูก้าฮยองที่พูดออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเลห์ เหมือนเขาจะมองสถานการณ์ทุกอย่างออกโดยที่ผมยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรเท่าไหร่ เขาหึงงั้นหรอ ถ้าหึงทำไมต้องเดินหนีล่ะ?


            “ ไม่หรอก มันอาจจะแค่ไม่อยากเห็นหน้าฮยองแหละมั้ง ” มาร์คฮยองพูดด้วยเสียงเครือหัวเราะ


            “ ก็มึงไปแหย่มันก่อนทำไมล่ะ มึงแหย่มันเหมือนมึงแหย่กูด้วยนะมาร์ค ”


            “ พวกมึงสองผัวเมียกรุณาอย่ามาหึงหวงกันตรงนี้ครับ ไม่มีเตียงให้พวกมึงจับทุ่มนะเว้ย ”  คำพูดส่อไปทาง18+ เล็กน้อยทำให้ผมแก้มเรื่อขึ้นนิดหน่อย อยู่ๆพูดเรื่องแบบนั้นมันก็น่าเขินไม่ใช่หรอ แต่ที่น่าแปลกใจกว่าการที่มาร์คฮยองประคองแก้มแจ็คสันฮยองแล้วจูบเหม่งท่ามกลางเด็กทั้งสาขาก็คือ คำพูดเมื่อกี้มันออกมาจากปากจีมินฮยองผู้น่ารักเนี่ยสิ ผมต้องมองฮยองเค้าใหม่ซะแล้ว


            “ จองกุกก็โทรไปถามมันสิ เผื่อมันน้อยใจไปกระโดดบ่อหลังมอให้เป็ดกินจะว่าไง ”


            “ แต่โฮปฮยอง ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ ผมโทรไปก็เหมือนผมง้อเค้าอ่ะ ” ก็ผมไม่ได้ทำอะไรผิดจริงๆนิ แต่ถึงอย่างนั้นจะโทษวีฮยองก็ไม่ได้หรอก พวกเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะทำให้เค้ามาหึงผมด้วยซ้ำอ่ะ อ่า...หรือผมควรโทรไปดีนะ


            “ มึงจะจ้องมือถืออีกนานมั้ย โทรไปดิ ”


            “ กูแค่เอามาดูเวลาเฉยๆไม่ได้หรือไง ”


            “ แล้วโรเล็กซ์เรือนงามที่ข้อมือซ้ายของมึงน่ะใส่ไว้ประดับบารมีว่างั้น? ” โอ๊ย ให้กูแก้ตัวบ้างนี่ไม่ได้เลยรึไงไอ้คยอมเพื่อนเวร ทุกคนเลยหันมามองผมด้วยใบหน้ากลั้นขำแบบสุดๆ ให้ตายเถอะทำไมผมต้องมานั่งให้คนพวกนี้จับผิดด้วยล่ะเนี่ย


            ผมหลบสายตาทุกคนด้วยการหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาอีกครั้งแล้วกดเข้าเกม ในเมื่อจะแกล้งกันแบบนี้ก็อย่าหวังว่าจองกุกคนนี้จะนั่งเฉยๆให้แกล้งนะเว้ย แค่จะนั่งเล่นเกมเงียบๆก็เท่านั้นเอง เล่นเกมมันต้องใช้สมาธิทุกคนอย่ามากวนผม


            เสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่ผมคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคักของผู้หญิงทำให้มือของผมหยุดชะงัก ผมปล่อยให้บอสในเกมฆ่าผมตายทั้งที่อีกนิดเดียวผมก็ชนะ เพราะอะไรมือผมถึงสั่นแบบนี้นะ ทั้งๆที่เสียงนั้นสมองของผมมันบอกว่าเป็นวีฮยองแน่ๆแต่ผมกลับไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมอง เสียงหัวเราะสนุกสนานยังคงดังขึ้นเรื่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนหัวใจผมเริ่มเต้นแรง ผมรู้ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกเขินหรือดีใจที่วีฮยองเดินกลับมา แต่มันกลับเป็นจังหวะที่มันหน่วงแปลกๆที่อก


            ผมเงยหน้าขึ้นมองไปยังต้นตอของเสียงพูดคุยที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโต๊ะที่ผมนั่งอยู่กับพวกฮยอง ภาพที่ผมเห็นมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกจนอยากจะร้องให้ วีฮยองกำลังก้มลงไปกระซิบกระซาบอะไรสักอย่างที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นยิ้มจนหน้าแดง อ่า...จองกุกแย่แล้วล่ะ เหมือนโดนไอ้คยอมเอามือควายๆของมันมาฟาดหน้าผมเลยเจ็บจัง...


            “ งานเข้าแล้วล่ะไอ้วี ” มาร์คฮยองเป็นคนพูดทำให้ผมต้องหันไปมองวีฮยองอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันทำให้ผมน้ำตาคลอโดยที่ผมไม่ทันได้รู้ตัว มือที่เคยลูบหัวผมกลับกำลังลูบหัวผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาอ่อนโยน มันควรเป็นผมสิที่ได้รับสายตาแบบนั้นจากวีฮยองคนเดียวน่ะ


            ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ผมพาตัวเองเดินมาถึงตัววีฮยองแล้วค่อยๆจับมือเขาออกจากเรือนผมสวยของผู้หญิงคนนั้นท่ามกลางสายตาของคนทั้งสาขา วีฮยองชะงักไปกับท่าทีแปลกๆของผม เขามองผมก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาที่กำลังไหล ปลายนิ้วอุ่นที่สัมผัสแก้มทำให้น้ำตายิ่งไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ มือผมกำชายเสื้อของวีฮยองแน่นจนมันยับตามแรง เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นเมื่อวีฮยองดึงผมเข้าไปกอดปลอบ


            “ เป็นอะไรไปครับคนดี ร้องไห้ทำไมครับ หืม... ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่ดังอยู่ข้างหูยิ่งทำให้น้ำตาเริ่มไหลอีกระรอก มืออุ่นๆที่กำลังกอดปลอบลูบขึ้นลงหวังจะให้ผมสงบแต่กลับทำให้ผมร้องจนตัวโยน เสื้อวีฮยองเริ่มเปียกน้ำตาของผมเป็นวงกว้างแต่เขาก็ไม่ได้ผละออก


            “ ไหนใครแกล้งจองกุกของวีฮยองครับ บอกมาสิ ”


            “ ฮึก......ฮือ......” อยากจะบอกออกไปว่าฮยองนั่นแหละ แต่พูดไม่ออก เสียงสะอื้นมันจุกคออยู่


            “ อย่าร้องเลยนะ ฮยองชอบตอนจองกุกยิ้มมากกว่า ไหนยิ้มสิครับ ”


ผมได้แต่ส่ายหัวเพราะตอนนี้ผมยิ้มไม่ออก ผมหวง ผมหึงวีฮยองแต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะผมกับเค้าก็แค่พี่เทคน้องเทค


            “ จองกุก เงยหน้ามองฮยองหน่อยครับ ” ผมค่อยๆเงยหน้าตามคำขอของวีฮยอง ใบหน้าของผมคงตลกมากถึงทำให้วีฮยองยิ้มตาหยี๋ขนาดนั้น


            “ จองกุกเป็นอะไรบอกฮยองได้มั้ยครับ ”


            “ มะ...ไม่รู้ ” ผมตอบเขาพร้อมส่ายหัวไปมา ผมไม่อยากมองหน้าของวีฮยองตอนนี้เลยก้มหน้าลงอีกครั้ง


            “ ไม่รู้จริงๆหรอครับ ”


            “ อือ...จองกุกไม่รู้... ”


            “ ฮยองว่าจองกุกรู้ แต่ไม่พูดมากกว่านะ ไหนลองบอกมาสิครับฮยองจะรับฟัง นี่ๆกระซิบที่ข้างหูฮยองก็ได้ไม่มีใครรู้หรอก จริงๆ ” วีฮยองดูเหมือนจะพยายามให้ผมพูดบางคำที่เขาอยากฟังพลางชี้นิ้วไปที่หูตัวเองยิ้มๆ สายตาอ่อนโยนกับรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ทำให้หัวใจผมกำลังเต้นรัวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ได้หน่วงเหมือนตอนแรก ผมตัดสินใจเขย่งปลายเท้าขึ้นก่อนจะกระซิบบอกเขาที่ข้างหูเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน ท่ามกลางสายตานับสิบที่ไม่บอกก็รู้ว่าอยากได้ยินแค่ไหน โดยเฉพาะไอ้คยอมที่ยกมือป้องหูตั้งใจเสือกสุดๆ


            “ อ่า...ทำไม่น่ารักแบบนี้เนี่ย ”


            “ วีฮยองอย่าไปบอกใครนะครับ นะ นะ ” ผมส่งสายตาอ้อนวอนไปให้วีฮยองด้วยท่าทีเขินสุดๆ ผมพูดอะไรออกไปน่ะเมื่อกี้นี้ ผมพูดออกไปได้ยังไง ยิ่งนึกก็ยิ่งเขิน แล้วดูวีฮยองสิจะยิ้มกว้างแบบนี้อีกนานมั้ย เป็นบ้าหรอ? ฮรือออออออ ผมเขินนะเว้ย


            “ เรื่องอะไรล่ะ ฮยองไม่บอกใครหรอกน่า ฮยองก็หวงของฮยองไม่อยากให้ใครได้ยินเหมือนกัน ”


โห่เอ้ย... เสียงโห่ร้องผิดหวังของไอ้คยอมนี่ดังกระทบประสาทผมจนต้องหันไปถลึงตาใส่แม่งไปที เพื่อนใครขี้เสือกจัง หัดดูสถานการณ์ซะมั่งว่าเพื่อนเขินอยู่


“ จองกุก แบมือเร็วครับ ” จู่ๆวีฮยองก็บอกให้ผมแบมือ แต่ถึงจะงงๆผมก็แบมือออกตามที่วีฮยองบอกอยู่ดี


วีฮยองล้วงมือเข้าไปที่กระเป๋าเสื้อฮู้ดสีขาวตัวอักษรลายไฟที่เขาสวมอยู่แล้วกำอะไรสักอย่างออกมา ผมมองตามจนเขาปล่อยสิ่งที่อยู่ในมือเขาลงบนมือผม ผมถึงกับมองหน้าวีฮยองอีกครั้งอย่างนึกสงสัย แต่เขากลับยิ้มจนปากเป็นรูปสี่เหลี่ยม โอเคเห็นกับรอยยิ้มที่ทำให้ใจผมเต้นรัวหรอกนะผมจะปล่อยผ่านไปก็ได้


“ อะไรวะ ช็อคโกแลตเฮอร์ชี่ห้าเม็ดเนี่ยนะ กูนึกว่าจะเป็นพวกดอกไม้ หรือแหวน โคตรผิดหวังอ่ะไอ้วี ” พวกคุณได้ยินไม่ผิดหรอกครับมันคือช็อคโกแลตเฮอร์ชี่คิสเซสห้าเม็ดจริงอย่างที่จีมินฮยองว่านั่นแหละ เขาอาจจะแค่อยากปลอบผมโดยเอาขนมมาให้ก็เท่านั้นแหละครับ


“ แล้วมึงมีปัญหาหรอไอ้หมู ก้าฮยองปิดปากมันหน่อยสิ น่ามคาน ” โอ้โห...เดี๋ยวนี้กล้าสั่งชูก้าฮยองเดี๋ยวก็โดนเตะหรอก ผมมองชูก้าฮยองกะว่าเขาต้องด่าหรือไม่ก็ลุกขึ้นมาตบหัววีฮยองแน่ๆ แต่ผิดคาดชูก้าฮยองประคองใบหน้าจีมินฮยองแล้วกดจูบปิดปากเล็กเบาๆจนจีมินฮยองหน้าเหวอ ก่อนที่จะผละออกแล้วชูนิ้วโอเคมาให้วีฮยองแล้วยกยิ้มร้าย พวกฮยองนี่แม่งร้ายทุกคนป่ะเนี่ยผมเริ่มกลัวละนะ


“ จองกุกรับขนมฮยองไปแล้วนะถือว่าจองกุกตกลงแล้ว ”


“ ตกลงอะไร ผมไปตกลงตอนไหน เรื่องอะไร ”


“ ก็เรื่องที่จองกุกตกลงคบกับฮยองไง ”


“ .........................ห๊ะ! อะไรนะ ”


“ นี่ไงหลักฐานคามือ จองกุกรับหัวใจของฮยองไปแล้ว ” วีฮยองชี้มาที่มือจนผมก้มลงมองตาม ช็อคโกแลตห้าเม็ดไม่ขาดไม่เกิน เออ!!! ผมรับมาจริง แต่ก็คิดว่าแค่ปลอบผมเหมือนที่เวลาจินฮยองง้อผมไง แล้วนี่อะไรเงื่อนไขที่ผมไม่รู้ก่อนจะรับมาคืออะไรวีฮยองงงงงงงงงง แบบนี้ก็ได้หรอ?


“ ฮยองจะเล่นแบบนี้ใช่มั้ยครับ ”


“ ใครว่าฮยองเล่นล่ะ ฮยองเอาจริงนะ ” โอ๊ยยยยย ผมไปไม่ถูกเลยนี่มันเกินความคาดหมายมากๆเลยนะ


“ อ่ะ นี่ของผม ” ได้ๆ ฮยองเล่นแบบนี้ผมก็จะทำบ้าง ผมยื่นลูกอมรูปหัวใจสีชมพูให้วีฮยองหนึ่งเม็ดก่อนที่เขาจะรับไปแล้วยิ้มเหมือนคนใกล้บ้า ดีใจอะไรนักหนาแค่ลูกอมเม็ดเดียว -*-


“ นี่คือหัวใจของจองกุกใช่หรือเปล่า? ” ยังๆ ยังจะตีหน้าซื่อทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วมาถามกันด้วยหน้าตายิ้มแย้มแบบนั้นจะให้ผมทำตัวยังไง แค่ตอนนี้ระวังไม่ให้ตัวเองระเบิดตายไปซะก่อนก็แย่พออยู่แล้วนะ


“ ก็ประมานนั้นมั้งครับ ” >////////<


“ ดีใจจัง...อ่า...จองกุกคบกับฮยองนะครับ ”


“ อือ ”


“ เย่ กูมีแฟนแล้วโว๊ยยยยยยย ทุกคนจองกุกเป็นแฟนกูแล้วครับ ” วีฮยองกอดผมหมับก่อนอุ้มขึ้นแล้วเหวี่ยงผมไปสามรอบ เท่านั้นยังไม่พอยังหันไปป่าวประกาศเสียงดังจนได้ยินไปถึงสาขาการแสดงแล้ว ทำอะไรไม่ปรึกษาจังหวะหัวใจกันเลย ผมก็เขินเป็นนะ


ทุกคนที่ลุ้นอยู่กับสถานการณ์เมื่อกี้อยู่นานสองนานก็ส่งเสียงโห่ร้องพร้อมปรบมือแสดงความยินดีกันใหญ่ คือจะมีแฟนทั้งทีนี่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยใช่มั้ยวีฮยอง ผมมองเขาที่หันไปโค้งคำนับให้เพื่อนๆเหมือนกับว่าตัวเองพึ่งพูดสุนทรพจน์ในงานแต่งงานจบ เอ่อ...ปล่อยแฟนหมาดๆของผมไปเถอะครับ ผมมองมองช็อคโกแลตในมือจนเผลอยิ้มออกมาถึงมันไม่ใช่ของมีค่าอะไร แต่มันมีค่าสำหรับผมยิ่งกว่าโรเล็กซ์ที่ข้อมือเสียอีก ผมรักวีฮยองจัง...


“ นี่ไอ้วี กูถามมึงจริงๆนะ เมื่อกี้น้องผู้หญิงคนนั้นเค้าคุยอะไรกับมึงวะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนกูหมันไส้ ” แหมมาร์คฮยองทำดีมากครับ เอารางวัลเป็นแจ็คสันฮยองไปเลย (ปรบมือรัวๆ)


“ ไอ้มาร์คมึงนี่มันไม่เข็ดจริงๆใช่มั้ยห๊ะ!


“ มึงจะหัวร้อนทำไมวะ มึงก็รู้กูมีมึงคนเดียวจะหวงอะไรนักหนา ”


“ หวงดิไอ้เหี้ย มึงมันน่าหวงที่สุดรู้ไว้ด้วย ”


“ เออๆ ” เห็นนะครับว่ามาร์คฮยองหน้าแดงอ่ะ


“ พอๆพวกมึงทั้งสองคน คืองี้ ผู้หญิงคนเมื่อกี้อ่ะน้องสาวเพื่อนกูเอง เค้าเดินมาถามกูว่าไอ้แจ็คสันมีแฟนหรือยังเพื่อน(ชาย)เขาชอบ ”


“ ไอ้แจ็คสัน!!! มึงหว่านเสน่ห์ใช่มั้ย ” มาร์คฮยองนี่หันขวับไปหาเอ่อ...สามีทันทีพร้อมแยกเขี้ยวใส่


“ กูเปล่ากูก็อยู่กับมึงตลอดเนี่ยจะเอาเวลาที่ไหนไปหว่านเสน่ห์วะ แค่ทำให้มึงหลงกูคนเดียวก็เหนื่อยจะแย่อยู่ละ ”


“ พวกมึงจะฟังต่อกันมั้ย หรือจะเถียงกันก่อน ”


“ เออฟังๆ ” ทุกคนในโต๊ะล้วนหันกลับมาสนใจวีฮยองเหมือนเดิมรวมทั้งผมด้วย ได้ความว่าเพื่อนชายของผู้หญิงคนนั้นแอบชอบแจ็คสันฮยองเลยให้หล่อนเข้ามาถาม แต่วีฮยองก็ตอบไปว่าแจ็คสันฮยองมีแฟนแล้วนั่งหัวโด่อยู่ข้างๆกัน วีฮยองบอกว่านางเหมือนเป็นสาววายกลายๆเลยเขิน แต่เหมือนนางจะสังเกตเห็นผมมองวีฮยองอยู่เขาเลยถามวีฮยองว่าผมเป็นอะไรกับวีฮยองหรือเปล่าไอ้แฟนหมาดๆของผมก็ดันตอบไปว่ากำลังจีบผมอยู่กำลังแกล้งให้หึง นางเลยบอกวีฮยองให้สู้ๆเขาเอาใจช่วยจนวีฮยองลูบหัวผู้หญิงคนนั้นอย่างที่ทุกคนเห็น


แต่...เดี๋ยวนะ


แกล้งผมให้หึงงั้นหรอ?


ผมหันไปหาวีฮยองทันทีที่เขาเล่าจบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ออ...ที่แท้มันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง


“ ย๊า...วีฮยอง!!!!!!!!!


ท่ามกลางเสียงหัวเราะโหวกเหวกโวยวายของพวกเพื่อนๆและพวกฮยองทำให้ผมได้แต่ปั้นหน้าปึง แต่ขอโทษเถอะครับ ปากน่ะช่วยหยุดยิ้มหน่อยจะได้มั้ยจองกุก



TAEHYUNG PART


ทุกคนอยากรู้ใช่มั้ยล่ะว่าจองกุกกระซิบบอกอะไรผม ผมถึงตัดสินใจยื่นช็อคโกแลตให้เขาเพื่อขอเขาคบ จริงๆแล้วก็ไม่อยากบอกหรอกเพราะผมอยากเก็บเป็นความลับของเราสองคน แต่เพื่อรีดเดอร์ผู้น่ารักผมเลยแอบบอกก็ได้


“ ผมหึง ผมไม่ชอบให้ฮยองทำแบบนั้นกับคนอื่นนอกจากผม ” เชื่อมั้ยล่ะครับว่าคำพูดนั้นยังคงวนไปวนมาอยู่ในหัวผมไม่ยอมหยุดเลย อ่า...จองกุกน่ะ น่ารักใช่มั้ยล่ะครับ  ^ ^


จริงๆผมก็อยากจะหาดอกไม้สักช่อไปให้จองกุกนะ แต่สถานการณ์ตอนนั้นมันไม่ทันแล้วไงผมเลยวิ่งเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อหาอะไรน่ารักๆ แต่มันไม่มีไง หันไปเห็นช็อคโกแลตเข้าก็เลยคว้ามาเลย เพราะถ้าผมช้าเรื่องเดี๋ยวไอ้มาร์คมันก็เต๊าะน้องไม่เลิก ผมกับมันไม่ได้เกลียดกันหรอกครับ แต่มันแค่ทิ้งนิสัยกะล่อนชอบอะไรน่ารักๆไม่ได้ไง เห็นใครสวยใครน่ารักหน่อยมันก็เข้าหา ไม่ดูหน้าผัวตัวเองที่ยืนทำหน้ายักษ์เลยสักนิด


แต่ตอนนี้น่ะ “ จองกุกเป็นแฟนผมแล้ว ” โอ๊ยยยยยยยยย วันนี้เป็นวันที่ผมโคตรมีความสุขอ่ะ



#เจ้ากุกตัวแสบ

ในที่สุด VKOOK ก็ลงเอยกันแล้ว ฮรือออออ กว่าจะคบกันได้ก็ปาเข้าไปตอนที่ 30 

จริงๆตอนแรกจะไม่ให้จองกุกร้องให้ละ แต่มือลั่น ไรท์ไม่ได้อยากให้น้องร้อง

เพราะน้ำตาจองกุกมีพลังทำลายล้างหัวใจไรท์สูงมาก บอกเลย

ชอบกันมั้ย บอกมา อิอิ 

ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ

ขอบคุณจากใจจริง 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #104 lovechanbaek12 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:40
    ต่อๆชอบค่ะ
    #104
    0
  2. #103 phirayajungkook (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 20:46
    เขินแง้!!!!!!!!!!!!!!!!
    #103
    0
  3. #102 Sis_sisKa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 17:28
    พี่แทไปแกล้งกุกกี้ 555 พี่ก้าก็แอบร้ายกาจนะ >< น่ารักมากๆเลยค่า
    รออ่านน้า สู้ๆค่า
    #102
    0
  4. #101 chvkook (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:14
    เป็นแฟนกันล้าวววว
    #101
    0