[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 25 : SO PRINCESS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    23 ก.พ. 60

TAEHYUNG PART


เชื่อเถอะว่าตอนนี้หัวใจผมเต้นรัวกว่ากลองแต๊กหน้าวงโย ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆพี่ชายจองกุกจะเดินดุ่มเข้ามาตอนผมหยอกน้องกันล่ะ บอกตรงๆตั้งตัวไม่ทัน จะเข้าหาด้วยวิธีสันติภาพก็ดูท่าจะยากซะแล้ว  ไม่น่าเลยกู


“ โอ๊ะ ” ผมเผลออุทานออกมาด้วยเสียงไม่ดังและไม่เบามากนัก จองกุกคงคิดว่าพี่ชายมาได้จังหวะพอดีก็หลุดยิ้มออกมาจนผมหน้าเจื่อน ที่บอกจะฟ้องนี่เอาจริงใช่มะบอกมานะจองกุก ม่ายยยยยย อย่าทำแบบนี้กับฮยอง


“ จินฮยองงงงงงง ” จองกุกถลาเข้าไปหาคนที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นจินฮยองอย่างไว ก่อนที่ผมจะตั้งสติได้ซะอีก สายตาจองกุกมันกำลังฉายแววสนุกที่ได้แกล้งผม เหมือนเขารู้ว่าผมแอบกลัวพี่ชายเขาเบาๆ เลยเอาใหญ่เลยทีนี้ พอเริ่มดึงสติกลับมาได้ผมเลยพยายามมองหน้าคนมาใหม่เพื่อพิจารณาว่าผมควรรับมือกับพี่ชาย(ที่จองกุกขู่ว่าโหด)นี่ยังไง


สิ่งที่ผมเจอคือผู้ชายตัวสูงไหล่กว้างในชุดเสื้อยืดสีชมพูนมสุดแบ๊วกับกางเกงขาสั้นสีขาวเลยเข่าขึ้นไปนิดหน่อย เส้นผมสีชมพูมันยิ่งขับให้ใบหน้านั้นดูสวยหวานเกินกว่าผู้ชายควรจะเป็น (ยกเว้นจองกุกคนนึงอ่ะนะ) ท่าทางสบายๆที่ดูยังไงก็ไม่น่าโหดร้ายเหมือนที่จองกุกบอกไว้ ผมยืนมองผู้ชายที่เป็นพี่ชายแท้ๆของจองกุกอย่างพิจารณาเขาดูเหมือนกับพระเอกการ์ตูนที่พวกผู้หญิงชอบอ่าน เหมือนลายเส้นสวยๆกำลังดึงดูดจนละสายตาไม่ได้ ผมพอเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกสิ่งในบ้านนี้มันดูเหมือนปราสาทเจ้าหญิง ก็เพราะคนตกแต่งเป็นเจ้าหญิงนี่เอง


“ จินฮยองนี่วีฮยอง วีฮยองคนนี้คือพี่ชายของผมชื่อ จินฮยองครับ ” ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจองกุกแนะนำให้ผมรู้จักพี่ชายของเขา


“ เอ่อ สะ...สวัสดีครับ ” เอ่ยทักทายก่อนที่เขาจะคิดว่าผมไม่มีมารยาท แถมยังยืนมองเค้าอยู่ตั้งนานสองนาน


“ อืม สวัสดี นายเป็นเพื่อนจองกุกหรอ ” อยากจะถามกลับไปว่าหน้าผมเด็กขนาดนั้นเลยหรอ แต่ไม่กล้าไง


“ เอ่อ...เปล่าครับ ผมเป็นรุ่นพี่ที่คณะของจองกุกแล้วก็เป็นพี่เทคด้วยครับ ” ผมตอบกลับไปด้วยเสียงแทบจะเบาหวิว ไม่รู้จะเกร็งอะไรหนักหนา แค่คุยกับพี่ชายคนที่ชอบเนี่ย


“ หรอ แล้วมาทำอะไร ” คิ้วขมวดมุ่นพลางสงสัยกับน้ำเสียงนิ่งๆธรรมดาๆ แต่ทำให้มือผมชื้นเหงื่อได้ง่ายๆเหมือนกัน


“ วีฮยองมารับสโนว์ไปอยู่ด้วยฮะ คนนี้แหละที่กุกโทรหาเมื่อวาน ”


“ ออ นายนี่เอง ชื่ออะไรนะเรา ”


“ คิม แทฮยองครับ หรือจะเรียกวีก็ได้ ” ผมยิ้มพร้อมแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้ง เผื่อว่ามันจะเป็นการดีกว่าที่จองกุกเป็นคนแนะนำ เพราะผมเป็นแขกก็ต้องให้เกียรติเจ้าของบ้านเป็นธรรมดา


“ อือ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฝากดูแลน้องชายฮยองด้วยแล้วกันอย่าให้เกเร แล้วเป็นอะไรเนี่ย ดูเกร็งๆนะ ปวดท้องหรอ ” จินฮยองถามผมด้วยเสียงเครือหัวเราะ เอาจริงๆนะผมว่าจินฮยองไม่เห็นจะดูโหดตรงไหน แถมมันตรงกันข้ามกับที่จองกุกบอกไว้อย่างสิ้นเชิง ผมว่าผมรู้แล้วแหละว่าโดนเจ้าเด็กหัวเหม่งตัวแสบหลอกเอาแล้วล่ะ


“ ครับ ผมจะช่วยดูแลให้อย่างดี ไม่ปล่อย ให้เกเรแน่นอนเลยครับ ” ตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจนจินฮยองฉีกยิ้มสวยๆมาให้หนึ่งที แต่หารู้ไม่ว่าผมแฝงอะไรบางอย่างไปในคำพูดนั้น สายตาของผมกำลังจดจ้องไปที่จองกุกที่กำลังยืนเกาะอยู่ข้างหลังพี่ชายดั่งตัวเองเป็นหมีโคอาล่า ผมยิ้มกว้างให้เขาเช่นกันเพราะผมรู้แล้วว่าผมโดนหลอก แล้วจองกุกก็คงรู้ตัวแล้วว่าผมรู้ความจริงแล้ว หึหึ ปล่อยให้เกร็งอยู่นานสองนาน เดี๋ยวจะโดนดีดเหม่งแน่เด็กแสบ


“ ขอบใจมากเลยนะวี มีอะไรก็ช่วยบอกกันบ้างฮยองทำแต่งานไม่ค่อยมีเวลาให้กุกกี้เท่าไหร่ ”


“ แน่นอนครับ ” ผมเห็นนะว่าจองกุกเบะปากอยู่หลังจินฮยองอ่ะ


“ มาๆ กินข้าวกันเถอะ นายคงรอนานแล้วแหละ จองกุกไปนั่งที่ได้แล้ว วีหิวแย่แล้วมั้ง ”


จองกุกจำเป็นต้องเดินกลับมานั่งที่ตัวเอง เขายังยิ้มแหยๆให้ผมเหมือนรู้ตัวว่าต้องโดนอะไร หึ ผมไม่เอาคืนจองกุกตอนที่อยู่ต่อหน้าพี่ชายเค้าแบบนี้หรอก เรื่องอะไรล่ะจริงมั้ย ให้จินฮยองไว้ใจผมแล้วให้ผมเดินเข้าออกบ้านนี้ได้สบายๆจะดีกว่า ผมไม่ได้ชั่วนะแต่ผมต้องการเข้ากับทุกคนในบ้านของจองกุกมากกว่าไม่ชอบขี้หน้ากันอ่ะ ให้เขาเห็นว่าผมเป็นคนที่สามารถฝากชีวิตน้อยชายเขาไว้ได้จะดีกว่า


“ ไงครับจองกุก แกล้งฮยองสนุกมั้ย ” ผมแอบกระซิบใกล้ๆหูจองกุกในระหว่างที่จินฮยองเดินเข้าไปหลังครัว


“ ใครแกล้งฮยอง ไม่มี้... ” ยังครับ ยังไม่ยอมรับเดี๋ยวจับจุ๊บเลยนิ


“ แน่ใจหรอครับ ”


“ แน่สิ ฮยองคิดไปเองทั้งนั้นแหละ ”


“ เดี๋ยวก็รู้ครับว่าคนแกล้งฮยองน่ะคนไหน ตอนนี้ฮยองติดไว้ก่อนนะ ”


“ เอาสิ ถ้าแกล้งผม ผมจะฟ้องจินฮยอง ”


“ อย่านะๆ ฮยองกลัว...ตายล่ะ หึหึ ” ผมต่อล้อต่อเถียงแบบไม่มีเสียงกับจองกุกจนจินฮยองเดินกลับมานั่งประจำที่ พวกเราเลยหยุดลง แต่ดูก็รู้ครับว่าการเถียงครั้งนี้ผมเป็นต่อ จะจับฟัดให้แก้มช้ำเลยคอยดูดิ


“ ทำไมนัมจังยังไม่ลงมาอีกเนี่ย สายแล้วนะ ”


“ ที่รักกกกกก ผมมาแล้ววววววววว ” ยังไม่ทันสิ้นเสียงของจินฮยองดี บุคคลที่กล่าวถึงก็ส่งเสียงมาก่อนแล้ว ซักพักถึงได้ชะโงกหน้าเข้ามาเหมือนเด็กเล่นซ่อนแอบทั้งๆที่ตัวเองโตเป็นควายแล้ว ทรงผมกับโครงหน้าที่โผล่มาทำให้ผมรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน ตอนนี้สมองกำลังประมวลผล และทันทีที่คนคนนั้นเห็นหน้าผมก็ร้องทักเสียงดังทันที


“ อ้าวไอ้วี มึงมาทำไรบ้านกูเนี่ย มาหากูหรอ แล้วรู้จักบ้านกูได้ไงกูจำได้ว่ากูไม่เคยบอกนี่หว่า ” อื้อหือ มาเป็นชุด ตอบไม่ทันเลย ผมรู้ละว่าไอ้คนที่ชื่อนัมจังมันคือไอ้เฮียนัมจุนรุ่นพี่ที่คณะของก้าฮยองนี่เอง เคยเจอบ่อยๆที่ร้านเหล้า เพราะนั่งกินวงเดียวกัน ถามว่ารู้จักมั้ย รู้จักสิ สนิทเลยก็ว่าได้ ก็ไม่คิดว่าอยู่บ้านจะมีฉายามุ้งมิ้งขนาดนี้ เอ๊ะ! หรือว่าคนที่บอกว่าเป็นสามีจินฮยองก็คือ ไอ้เฮียนัมเนี่ยนะ โห รู้จักมานานก็จริงแต่ไม่เคยเห็นหน้าแฟนเฮียมันเลย โอย โลกกลมพรหมลิขิต


“ นี่มึงฟังกูอยู่ป่าวเนี่ย จะนั่งอ้าปากค้างอีกนานมั้ยห๊ะไอ้หูกาง ”


“ นิ นัมจัง ทำไมหยาบคาบกับวีขนาดนั้นล่ะ แล้วรู้จักกันด้วยหรอ ทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลย ” เหมือนเข้าโหมดจับผิดสามีอย่างเต็มขั้น สายตาจริงจังส่งไปยังเฮียนัมนี่ตอนนี้ทำได้แค่หัวเราะแฮะๆ


“ ก็เป็นรุ่นน้องของไอ้ก้ามันอ่ะแหละ จินนี่ไม่เคยเจอหรอกเพราะตอนนั้นจินเรียนอยู่ที่ฝรั่งเศสนิ ”


“ งั้นหรอ ”


“ สวัสดีเฮีย ”


“ เออ นึกว่ามึงจะนั่งอ้าปากค้างเล่นๆจนไม่ทักกูละ ”


“ แหม เฮีย ให้เวลาผมงงแปปนึงไม่ได้รึไง มาหาจองกุก แต่ดันเจอเฮียเนี่ย ”


“ มาหาจองกุกทำไม มีอะไร แล้วมึงรู้จักจองกุกได้ไง บอกมาเร็วๆ ” สรุปใครเป็นพี่ชายแท้ๆของจองกุกครับบอกที ทำไมดูหวงออกหน้าออกตาขนาดนั้น นั่นน้องเมียนะครับ อย่าบอกนะว่าเฮียแอบชอบจองกุกด้วยอีกคนอ่ะ หูย ทำไมเฮียเล้วเลววววว


“ มึงคิดอะไรเหี้ยๆอยู่ใช่มะน่าตามึงฟ้องมาก ตอบมาเร็วๆ ” โห นี่เฮียมันรู้ได้ไงวะว่าผมแอบด่ามันในใจ เซนส์มึงดีไปละเฮีย


“ ผม มา รับ สโนว์ ไป เลี้ยง ที่ บ้าน พอใจยังครับเฮีย ” นี่ไม่ได้ประชด เสียงนุ่ม ทุ้ม น่าฟัง โทนปกติล้วนๆเลย แต่เหมือนคนฟังจะไม่คิดแบบนั้นอ่ะดิ แม่งมองเหมือนผมไปกวนตีนมันอย่างนั้นแหละ


“ นี่กลายเป็นว่า พวกฮยองรู้จักกันมาก่อนหรอเนี่ย บังเอิญจัง ” จองกุกที่นั่งเงียบอยู่นานก็ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย


“ ใช่ครับ พวกเรารู้จักกัน ” ผมตอบ


“ แต่ทำไมไม่เห็นวีฮยองมางานแต่งเฮียเลย มีแต่เพื่อนๆคนอื่นอ่ะ ” เออ จริงว่ะ ทำไมผมไม่รู้ว่าเฮียมันแต่งงานเมื่อไหร่ ทั้งๆที่ผมกับก้าฮยองก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ มีอะไรก็บอกกันทุกเรื่องนี่นา


“ มันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะจองกุก ตอนเฮียแต่งงานไอ้หูกางนี่มันไปแสลนอยู่แอฟริกาใต้โน่น ไอ้ก้ารุ่นน้องเฮียบอกว่ามันเสือกอยากไปดูสิงโตถึงแหล่งต้นกำเนิดสัตว์ป่านานาพันธุ์ ” ผมนี่ถึงกับอ๋อขึ้นมาทันที พลางความทรงจำอันเลือนลางก็ค่อยๆโผล่ขึ้นมาว่าก้าฮยองเคยโทรมาบอกผมว่าเฮียมันจะแต่งงาน แต่ตอนนั้นผมอยู่แอฟริกาใต้ไง คือบินกลับไม่ทันไง แถมโดนก้าฮยองด่าจนหูชาไปสามวัน เพราะไปต่างประเทศไม่บอกไม่กล่าวโทรข้ามประเทศมันแพง เปลืองเงิน เหอะ บ้านรวยจะตายทำเป็นงก


“ แฮะๆ งั้นหรอครับ จำไม่ค่อยได้เลยเนอะ ”


“ ไม่ต้องมาเนอะเลย ไอ้ควาย ” โอ๊ย จุก โดนควายไปหนึ่งตัว อิ่มแทนข้าวเช้าเลยเนี่ย


“ พอๆ ไม่ต้องเถียงกันแล้ว จองกุกหิวแย่แล้วเนี่ย ”


เฮียมันปิดปากเงียบกริบไปเลยครับ เคยได้ยินมาแว่วๆว่าเฮียมันกลัวเมีย วันนี้ได้มาเห็นกับตา พิสูจน์มาแล้วจากเหตุการ์ณเมื่อกี้ คิม แทฮยอง พบว่า เฮียมันกลัวเมียจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมหันไปสะกิดจองกุกที่ตอนนี้ยังมองหน้าผมสลับกับเฮียไปมา ดูท่ากำลังจะสงสัยเรื่องที่ผมรู้จักกับเฮียไม่หาย


“ กินข้าวก่อนครับ ไม่หิวหรอ ” ผมกระซิบถามเบาๆ จองกุกหันมามองหน้าผมแล้วพยักหน้าเบาๆจนจุกโยกตามแรง มันน่ารักจนผมอดยิ้มไม่ได้เลย


“ ฮยองกินนี่ จินฮยองทำอร่อยนะ ” จองกุกตักผัดวุ้นเส้นที่มีสีสันน่ากินใส่ในจานผม พร้อมพยักเพยิดให้ผมลองชิมดู ผมก็ทำตามที่บอกอย่างไม่ขัดขืนเพราะไม่ต้องระแวงว่าจะมียาพิษตามที่มโนไว้ตอนแรก คำแรกที่ตักเข้าปาก ผมรู้เลยว่าฝีมือการทำอาหารของจินฮยองเนี่ยไม่ธรรมดาจริงๆ มันอร่อยมาก ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าจินฮยองแล้วส่งยิ้มให้เค้าทั้งๆที่ปากก็ยังเคี้ยวผัดวุ้นเส้นตุ้ยๆ จินฮยองก็ยิ้มกลับมาเหมือนเชิงรับรู้ว่าผมหมายความว่ายังไง


“ อร่อยมากเลยครับจินฮยอง ”


“ อือขอบใจ อร่อยก็กินเข้าไปเยอะๆเลย ”


“ เมียกูทำกับข้าวอร่อยอ่ะดิ ปากมึงมีบุญมากนะเว้ยถึงได้กินอ่ะ ” แหมๆไม่ค่อยโฆษณาเมียเท่าไหร่เลยนะ ผมรู้เว้ยว่าจินฮยองอ่ะเพอร์เฟค เพอร์เฟคจนนึกสงสัยว่าคนอย่างจินฮยองเอาเฮียหัวกลมนี่มาเป็นสามีได้ยังไง


บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่น และเสียงหัวเราะ ผมรู้แล้วว่าทำไมจองกุกถึงน่ารัก ก็เพราะว่าคนรอบๆตัวเขาน่ารักนี่เอง อ่า...ชักอยากเป็นลูกเขยบ้านนี้จริงๆแล้วดิ ทำไงดีจับน้องกดเลยได้มั้ย 555 ระหว่างที่ผมกำลังคิดแผนตะครุบตัวน้องเพลินๆ จู่ๆไก่ทอดก็ถูกจ่อมาที่ปากผม ผมมองจองกุกที่ยืนไก่ทอดมาให้ด้วยรอยยิ้มหวานๆเห็นแล้วอยากจะกินเด็กมากกว่าไก่ทอดซะจริง


ผมอ้าปากหวังจะงับไก่ทอดชิ้นนั้นแต่กลับถูกดึงกลับไปแล้วยัดใส่ปากตัวเองซะงั้น แถมจองกุกจะดูสนุกกับการกระทำเมื่อกี้จนหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ทั้งๆที่แก้มก็ยังตุ่ยด้วยไก่ชิ้นใหญ่ สาบานได้เลยว่าถ้าไม่มีพวกฮยองนั่งอยู่ตรงนี้จะจุ๊บให้แก้มช้ำเลยจริงๆ เด็กอะไรน่าหมันเขี้ยวเป็นที่สุด


“ อ๊ะ ” ไก่ทอดถูกยื่นมาอีกครั้งหลังจากผมเบะปากให้จองกุกไปทีนึง


“ อ่า...อ้ำ ” เป็นอีกครั้งที่จองกุกจะดึงไก่ทอดกลับไปกินเอง แต่คราวนี้ผมจับมือน้องไว้ก่อนจะยื่นมาใส่ปากด้วยตัวเอง ผมโชว์เคี้ยวไก่ด้วยความเอร็ดอร่อย แล้วด้วยความที่มันคงอร่อยจนหน้าหมันไส้เกินไปหรือเปล่าผมก็ไม่แน่ใจ เพราะจองกุกดันเอามืออีกข้างที่ว่างอยู่เอื้อมมาหยิกพุงซะจนผมร้องโอ๊ยเลย


“ จะไม่เลิกแกล้งฮยองใช่มั้ยครับ หืม ”


“ อือ...อือ ” พยักหน้ารัวๆพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ ไม่มีคำว่าสลดสำหรับจองกุกหัวจุกในวันนี้ แทนที่จะเลิกเล่นแต่กลับดูสนุกมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก เอาเลยครับเอาที่สบายใจเลยเห็นน้องยิ้มแบบนี้แล้วผมยอมโดนแกล้งไปตลอดชีวิตเลย


“ นี่ๆ จะเล่นกันอีกนานมั้ย กินให้เสร็จก่อนสิ นี่มันบนโต๊ะอาหารนะ ” น้ำเสียงดุของจินฮยองทำให้พวกผมหยุดได้เหมือนกัน พวกเราเลยหูลู่หางตกนั่งกินข้าวกันดีๆแต่ก็ไม่วายส่งยิ้มให้กันไปมาจนเฮียนัมมันหมันไส้เดินมาโบกหัวผมหลังจากที่มันอิ่มแล้วไปหนึ่งทีงามๆ ดีนะผมอิ่มพอดีถ้ายังเคี้ยวข้าวอยู่ล่ะก็มีหวังพุ่งแน่นอน


#เจ้ากุกตัวแสบ

สรุปแล้วแทฮยองของเราโดนเด็กเหม่งหลอก 5555

จินฮยองออกจะน่ารักขนาดนี้ นึกภาพตอนโหดไม่ออกจริงๆ

มาอัพแล้วน้าทุกโคนนนนนนน > <


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #158 ray_leul (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 14:38

    ตลกพิ่นัมจัง โตเป็นควายแล้วยังเล่นซ่อนแอบ 555555

    #158
    0
  2. #85 Sis_sisKa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:02
    ยัยกุกแสบแกล้งแทได้. 55555 คู่วีกุกน่ารักจริงๆ ><
    รออ่านน้า สู้ๆค่า
    #85
    0
  3. #82 patchridanadia1 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:37
    มาต่อเร็วนะคะ อรั้ยย
    #82
    0
  4. #81 Dashiepai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:27
    น่ารัก><
    #พี่จินมุ้งมิ้ง
    #81
    0