[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 19 : TWO MIN ???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ม.ค. 60

TWO MIN ???


JIMIN PART


            ผม ปาร์ค จีมิน รายงานตัวครับ หลังจากที่โผล่มาแค่พาร์ทเดียว ผมเลยจะมาเพิ่มพาร์ทของตัวเองอีกครั้ง ไรท์มันคิดว่าผมเป็นตัวประกอบรึไง นี่ผมก็ตัวเอกนะเว้ย 555555 จะอะไรก็ช่างเถอะตอนนี้ผมเบื่อมากเลย หลังจากที่ไอ้วีขอตัวไปส่งน้องจองกุกของมัน ผมก็ขับรถกลับมาบ้านทันที ก็ไม่รู้จะอยู่ต่อทำไมอ่ะเนอะ เหงาก็เหงา


            “ เห้อ ทำไรดีวะ ” ผมกำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงคิงไซส์อย่างเบื่อหน่าย เล่นโซเชียลก็แล้ว เล่นเกมก็แล้ว ก็ยังเบื่ออยู่ดี


            “ โอยยยยยเบื่อ หิวด้วย ลงไปหาไรกินดีกว่า ”    

    

            ผมเดินลงมาที่ครัว เปิดตู้เย็นตู้ใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องครัวสายตาก็สอดส่องหาของที่อยากกิน คือเอาง่ายๆนะของกินในตู้เย็นมันเยอะมากกกก แต่ผมอยากกินอะไรไม่รู้บอกไม่ถูก เคยเป็นกันมั้ยครับ?


            “ โอ๊ะ ” สายตาผมไปหยุดอยู่ที่เค้กช็อคโกแลตหน้านิ่มก้อนโต ผมค่อยๆดึงกล่องออกมาเพราะกลัวมันจะเละ แล้วก็เดินถือกล่องขนมออกมาวางบนโต๊ะหน้าทีวีของห้องรับแขก เดินย้อนกลับเข้าครัวไปอีกครั้งเพื่อหยิบช้อน


            “ โอเค อุปกรณ์ครบ ลงมือได้ ” ผมบรรจงเปิดกล่องเค้กอย่างระมัดระวัง ปากก็คาบช้อนเอาไว้พร้อมลุย พอเปิดกล่องได้เท่านั้นแหละ ไม่ต้องรีรอ ไม่ต้องขอว่าของใคร เพราะผมจัดการจ้วงเค้กก้อนโตแล้วใส่ปากอย่างเอร็ดอร่อย


            “ อืม อร่อยดีแฮะ ” ผมเคี้ยวเค้กตุ้ยๆเต็มสองแก้ม อีกมือก็เอื้อมไปหยิบรีโมทเพื่อเปิดทีวี หาช่องที่น่าสนใจไปเรื่อยๆ จนเจอรายการเพลงที่เปิดแต่เพลงฮิตติดชาร์ต ผมเลยวางรีโมทลงเพราะตัดสินใจจะดูช่องนี้


            วอนแฮ มานี มานี มานี มานี วอนแฮ มานี มานี มานี มานี มานี มานี

            วอนแฮ มานี มานี มานี มานี วอนแฮ มานี มานี มานี มานี มานี มานี


ผมโยกหัวไปตามจังหวะเพลง ตาก็ดูเอ็มวีในโทรทัศน์ มือก็ตักเค้กเข้าปาก ปากก็เคี้ยวหยุบหยับ มันจะเพลินอะไรขนาดนี้ จีมินมีความสุขที่สุด อิอิ


            “ เมี๊ยวววววววว ” เจ้าตัวขัดความสุขผมเดินมานู่นละครับ แมวเปอร์เซียขนฟูสีขาว หน้าตาแสนจะเหย่อหยิ่งกำลังเดินมาทางผม แม่ผมเอามันมาจากเพื่อนเพราะแม่แมวคลอดลูกมาหลายตัวเค้าเลี้ยงไม่ไหว แม่ผมก็ใจดีเห็นว่ามันน่ารักเลยเอามาช่วยเลี้ยง ตอนเด็กๆมันก็น่ารักนะคลอเคลียแข้งขาผมทั้งวัน ร้องมิ้วๆ โคตรจะน่ารัก แต่พอมันโตเท่านั้นแหละ กลายเป็นแมวเย็นชาซะอย่างนั้น ไม่เล่นไม่อ้อนแถมถ้าไปแหย่เวลามันหลับนะมันจะกางกงเล็บตะปบทันทีจนผมได้แผลมาบ่อยๆ นิสัยแบบนี้มันเหมือนใครสักคนที่ผมรู้จักเลย มองหน้าแมวนี่ทีไร ชูก้าฮยองโผล่ขึ้นทับซ้อนทุกที


            “ อะไร แกกินเค้กไม่ได้หรอก ต่อให้แกกินได้ฉันก็ไม่ให้ บู่ ”


            “ เมี๊ยวววววว ” วันนี้เจ้าแมวหน้าหยิ่งนี่มันมาแปลกแฮะ ดูมันดิมาเฝือตักผมใหญ่เลย ยัง ยังไม่พอครับมันเดินขึ้นมาบนตักผมเดินวนสองสามรอบแล้วก็นอนมันบนตักเรียบร้อย ถึงจะสงสัยในความอ้อนแปลกๆของมัน แต่ผมก็ปล่อยให้มันนอนแต่โดยดี นานๆมาอ้อนบ้างผมก็โอเคนะ


            “ นี่เจ้าซอลทัง แกหิวใช่มะ ไม่งั้นไม่มาอ้อนหรอก ” อ่า...ผมเริ่มรู้ละทำไมหน้าชูก้าฮยองถึงซ้อนทับกับหน้าเจ้าแมวนี่ เพราะมันเป็นสีขาว แถมความหมายชื่อของมันยังเหมือนฮยองตัวขาวแต่นิสัยโหดนั่นอีก พวกเขาเป็นพี่น้องฝาแฝดที่พลัดพลากกันใช่มะ?


            “ เมี๊ยวววววววว ”


            “ แกจะเอาอะไรเนี่ย ”


            “ ................... ” เจ้าซอลทังมันเงยหน้าใช้ดวงตาสีฟ้ากลมๆจ้องหน้าผมแบบอ้อนสุด คุณเคยเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้มั้ย? ผมไม่ใช่ทาสแมวนะออกแนวจะชอบหมามากกว่าด้วยซ้ำแต่ตอนนี้มันกำลังทำให้ผมตกเป็นทาสมันล่ะ ถ้ามันพูดได้แล้วร้องขอในสิ่งที่มันต้องการ ผมรับรองได้เลยว่าผมจะหามาให้มันอย่างเร็วที่สุด


            “ โอยยยยยยย อย่าทำหน้าแบบนี้ดิ เออๆ รอแปป ” ผมอุ้มเจ้าแมวตาแบ๊วลงจากตัก คนกำลังกินเค้กอย่างมีความสุขอยู่ดีๆก็มีแมวมากวนใจ ทำไมจีมินถึงน่าสงสาร ผมจำใจต้องลุกออกมาเพื่อค้นตู้หาขนมให้มันบ้าง


            ผมค้นตู้อาหารของมันจนเจอขนมแมวเลีย ที่เป็นซองยาวๆเล็กๆหยิบรสแซลมอลออกมาเพราะคิดว่ามันน่าจะชอบ อยากจะบอกว่าตู้ของมันมีอาหารมากพอที่จะกินไปได้อีก 5 เดือน ซึ่งคนซื้อก็ไม่ใช่ใครหรอกครับ คุณแม่ผู้ตกเป็นทาสเจ้าซอลทังอย่างเต็มขั้นนั่นแหละ ขนมมันเยอะพอๆกับขนมของผมในตู้เย็นเลย หรือถ้าดูดีๆอาจจะมีมากกว่าด้วยซ้ำ


            “ อ่ะ กินเข้าไป ” ผมฉีกปากซองให้มีขนาดเล็กพอที่จะบีบออกมาทีละน้อยให้มันค่อยๆเลีย เจ้าแมวขนฟูดูท่าจะชอบรสแซลมอนจริงๆนะ ดูดิเลียไม่หยุดเลยแถมยังทำหน้าพริ้มเหมือนมันอร่อยมากงั้นแหละ ผมว่ามันออกจะเหม็นคาว ตอนนี้ผมมีกิจกรรมเพิ่มอีกหนึ่งอย่างละมือซ้ายป้อนขนมแมว มือขวาตักเค้กเข้าปาก ตาดูโทรทัศน์ หัวก็โยกไปตามจัวหวะเพลง ประสาทผมดีแค่ไหนคิดดู 55555


            “ เมี๊ยววว ” มันร้องขึ้นผมเลยละสายตาจากทีวีเพื่อมองมันสลับกับขนมในมือ ซึ่งตอนนี้มันหมดซองไปเรียบร้อยแล้ว มันก็เลียปากทำความสะอาดขนตามร่องอุ้งเท้าเหมือนที่แมวทั่วไปพึงทำ เห็นว่าวันนี้มันเป็นมิตรเลยจะเอื้อมมือออกไปหวังจะลูปขนนุ่มๆของมันเล่นสักหน่อย แต่เจ้านี่มันกลับใช้มือมันตะปบผมเหมือนหวงขนสวยๆนั่นนักหนาแต่ดีที่มันยังไม่กางเล็บออกมา


            “ ย๊า.....ไอ้แมวเจ้าเลห์ ฉันอุตส่าห์ไปหยิบขนมมาให้แกกิน จะตอบแทนด้วยการให้ลูบขนนุ่มๆหน่อยไม่ได้เลยหรือไง ”


            “.........................” โอยจีมินโมโหอ่ะ ดูมันมองหน้าผมสิ อิแมวหยิ่งนี่ วันหลังถ้ามาอ้อนอีกผมจะไม่สนใจมันเลยคอยดู


            “ มานี่เลย มาให้จับซะดีๆ ” มันกำลังเดินหันหลังปัดหางฟูๆของมันหนี ผมเลยคว้าหมับไปที่หลังมัน หูยยยยยยย ขนมันนุ้มมมมนุ่ม แต่ยังไม่ทันจะฟินไปมากกว่านี้เจ้าแมวจอมหยิ่งมันก็หันมาเผชิญหน้าแล้วกางกงเล็บตะปบเข้าที่หลังมือจนกลายเป็นเส้นยาวๆสามเส้น เล่นเอาเลือดซิบเลย ฮรืออออออออ จีมินจะบอกให้แม่เอาไปปล่อยวัด หึ งอนแมว


            “ ไอ้ซอลทัง ไอ้แมวบ้า จีมินจะฟ้องแม่ ”


            “ อ้าวๆ อยู่บ้านคนเดียวคงเหงามากสินะ ถึงได้ยืนทะเลาะกับแมวได้แบบนี้น่ะ ”


            ผมหันไปตามต้นเสียง ตาหยีๆของผมตอนนี้มันโตที่สุดเท่าที่มันจะทำได้ ปากอ้ากว้างจนแมลงวันจะบินเข้าไปออกไข่ได้อยู่แล้ว จะไม่ให้ผมเหวอได้ไง ก็บุคคลที่ผมเห็นตอนนี้มันควรจะอยู่ที่อเมริกาไม่ใช่หรอ ผมไล่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า นี่ผมไม่ได้ตาฝาดใช่ป่ะ? ผมค่อยๆเดินไปหาเขา อีกคนที่เห็นว่าผมกำลังเดินเข้าไปหาก็ฉีกยิ้มกว้างขึ้นทันที อ้าแขนออกสุดแขนเหมือนรู้ว่าผมกำลังจะทำอะไร ไม่รอช้าผมออกตัววิ่งกระโดดเข้ากอดคนที่อ้าแขนรอไว้อยู่แล้ว ก่อนที่ผมจะถูกจับเหวี่ยงไปสามรอบ


            “ ฮยอง กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ไม่บอกกันมั่งเลยนะ ” ผมมองลูกพี่ลูกน้องของผมที่ดูเหมือนพึ่งจะลงจากเครื่องมาหมาดๆ ก็กระเป๋าเดินทางที่ตั้งอยู่ข้างตัวมันบอกผมแบบนั้น แต่ว่านะแค่จะเดินทางกลับมาประเทศบ้านเกิดนี่จำเป็นต้องแต่งตัวเหมือนพวกซุปตาร์ขนาดนี้มั้ย เสื้อสีดำคอเต่าถูกสวมทับด้วยแจ็คเก็ตยีนส์ที่ดูจากแบรนด์ก็รู้ว่าราคาไม่ธรรมดา เข้าชุดกับกางเกงยีนส์สีซีดขาดเข่าที่บางจุดก็ดูจะโชว์ขาอ่อนขาวๆมากเกินไป กับผ้าคาดปากที่ไม่รู้จะคาดแล้วหล่อไปเพื่อใคร ยังๆยังไม่ได้พูดถึงสีผมที่ตอนนี้มันบังเอิญเป็นสีเดียวกับผมเป๊ะแต่ของผมจะอมม่วงมากกว่าหน่อย


            “ ลงเครื่องแล้วมาเลย ทนคิดถึงน้องชายสุดที่รักไม่ไหว แล้วนี่เมื่อไหร่จะเลิกจ้องฮยองแบบนี้สักที หล่ออ่ะดิ ”


            “ เออ หล่อ แต่น้อยกว่าผม ว่าแต่ต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยหรอคนไม่มองทั้งสนามบินรึไง ”


            “ ก็ไม่นิฮยองก็แต่งปกติเหมือนตอนที่อยู่นู่นอ่ะแหละแต่เพราะฮยองหล่อมั้งสาวๆที่นี่เลยมองเหลียวหลังคอแทบหัก ฮ่าฮ่าฮ่า”


            “ คร้าบ คร้าบ พ่อฮยองคนหล่อ หล่อโคตรๆ ” แอบประชดมันเล็กๆเพราะผมเองก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกัน เพราะมันหล่อจริง หน้าตาดีเหมือนน้องมันไม่มีผิด อิอิ


            “ มาๆ ขอกอดให้หายคิดถึงหน่อยไม่ได้เจอตั้งสองปี โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย โดยเฉพาะตรงนี้โตมากไปหน่อยนะ 555555 ” ฮยองมันดึงผมเข้าไปกอด ปากก็เจื้อยแจ้วไปเรื่อยแต่มือมันเริ่มซนละครับมาจับพุงผมดึงได้ไง ผมหวงนะเว้ยอุตส่าห์บำรุงมันอย่างดี จับพุงคนอื่นยังจะมาหัวเราะเยาะอีก เชอะ


            “ เห้ยๆ อย่างดึงแรงดิผมเจ็บนะเว้ย ”


            “ ทำไม หวงหรอ ดึงไม่ได้หรอ มีเจ้าของแล้วหรอ แหมน้องเรานี่ไม่ธรรมดาเลยแฮะ ฮยองไม่อยู่สองปีหวงเนี้อหวงตัวขึ้นเยอะเลย ”


            “ ป่าวหวงเว้ย ฮยองดึงแรงแบบนี้เป็นใครก็เจ็บป่าววะ แล้วเจ้าขงเจ้าของอะไร ผมเป็นเจ้าของตัวผมเองเนี่ยแหละ ”


            “ แถมเถียงเก่งขึ้นอีกต่างหาก ”


            “ โอย ฮยองพอเถอะ ผมเหนื่อยละ มาๆนั่งก่อน เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้ ”


            “ ขอเหยือกนึงเลยนะ เถียงกับนายโคตรเปลืองพลังงาน ”


            “ เออ ” ผมเดินตึงตังๆเข้ามาในครัว ไม่วายได้ยินเสียงหัวเราะพออกพอใจดังไล่หลังมา แต่ผมก็อดที่จะยิ้มออกมาไม้ได้เลย เพราะเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องเพียงคนเดียวที่ผมสนิทมากสุด เมื่อก่อนนี่ตัวติดกันจนคนอื่นเข้าใจว่าพวกผมเป็นฝาแฝด ตัวไล่ๆกันแต่ผมหนากว่านิดหน่อย หน้าตาของพวกเราจะค่อนไปทางคุณแม่ก็ไม่แปลกที่พวกเราจะดูน่ารักและเป็นที่รักใคร่ของพวกญาติผู้ใหญ่ พวกผมเลยถูกพวกผู้ใหญ่เรียกว่า Two min  อยู่บ่อยๆ เอ๊ะ! ผมบอกหรือยังว่าญาติผู้พี่ของผมชื่อ อี แทมินน่ะ ออ...ยังสินะ 55555 เขาเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของพี่สาวแม่ผมเองแหละ พวกเราถึงสนิทกันยังไงล่ะครับ


            “ อ่ะ เอาให้สองเหยือกเลย เผื่ออาบด้วย ”


            “ มานี่สิ ขอดีดหน้าผากทีนึง กวนนักนะเราอ่ะ ”


            “ แบร่ ไม่มีทางอ่ะ เรื่องอะไรผมจะโง่ยื่นหน้าผากให้ฮยองล่ะ คิดดิคิด ”


            “ ไม่เป็นไร ฮยองขยับเองก็ได้ ปึก!!! ” ครับ อย่างที่มันว่าเด๊ะ ขยับมาดีดเหม่งผมเองเรียบร้อย ให้มันได้อย่างงี้ดิ


            “ ฮยองงงงงงง ผมเจ็บนะ ดีดเบาๆไม่เป็นหรือไง นี่แค่เจอกันแปปเดียวถ้าอยู่ด้วยทุกวันผมไม่ช้ำตายหรอ ”


            “ ช่วยไม่ได้ แกมันน่าแกล้งนี่หว่า ”


            “ เออ ได้หมดถ้าฮยองสดชื่น แต่ช่วยเบามือกับน้องนิดเถอะนะ แมวก็ข่วน พี่ชายก็แกล้ง โถชีวิต ปาร์ค จีมินโคตรน่าสงสาร ฮรึกกกก ”


            “ โถ่ ไม่ร้องๆนะเจ้าอ้วน ”


            “ ย๊า...ฮยอง ผมไม่ได้อ้วน เค้าเรียกว่ากินดีอยู่ดีต่างหากเล่า ”


            “ มันก็ดีไปนะบางที แก้มนี่ย้วยไปหมดละ ” เออรู้ว่าอ้วน รู้ว่าแก้มเยอะ แต่ช่วยปล่อยมือออกจากแก้มด้วยครับจะยืดอะไรนักหนา


            “ หมันเขี้ยวโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย 55555 ” แทมินฮยองมันหัวเราะเสียงดังลั่นบ้านเหมือนสนุกเต็มที่ที่ได้แกล้งผม คนเป็นน้องนี่ต้องโดนพี่แกล้งเสมอหรอ ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย เบะปากมองบนแพพ


            “ แล้วนี่ฮยองจะนอนบ้างผมป่ะ หรือจะกลับบ้านตัวเอง ”


            “ แหม หอบผ้าหอบผ่อนมาขนาดนี้ ยังจะให้ฮยองกลับไปนอนบ้านได้ลงคอหรอ ” แน่ะ ทำตาปิ๊งๆเพื่อ? ทำอย่างกับสาวน้อยอ้อนแม่ซื้อเครื่องสำอางชุดใหญ่ทั้งๆที่มีอยู่แล้วเต็มโต๊ะงั้นแหละ


            “ ถามไปงั้นแหละน่า ไม่กล้าไล่หรอกคืนนี้ผมจะเล่าเรื่องผมให้ฟังจนฮยองไม่ต้องนอนเลย ดีมะ? "            


            “ ไม่ดี ”


            “ อ่าว ทำไมอ่ะ ฮยองไม่อยากรู้เรื่องผมตอนที่ฮยองไม่อยู่หรอ ”


            “ เปล่า ไว้วันอื่น วันนี้ฮยองจะพาไปเที่ยว ไปมะ ”


            “ ไปดิ ไปๆ ไปไหนอ่ะ ” ผมนี่ตาลุกวาวขึ้นทันที่หลังจากได้ยินคำว่าเที่ยว คนกำลังเบื่อๆเจอคำชวนแบบนี้คิดว่าผมจะปฎิเสธมั้ยล่ะ ไม่มีทาง


            “ ไปที่ที่ผู้ใหญ่เค้าไปกัน นายอายุถึงละนิ เดี๋ยวฮยองจะพาไปเปิดหูเปิดตา ดีป่ะ ”


            “ ดีที่สุด โอยยยยยย รักแทมินฮยองที่สุดเลย ”


            “ งั้นไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆเลย เราจะไปกันตอนสี่ทุ่ม ซึ่งตอนนี้ อืม...สามทุ่มละ ” แทมินฮยองพูดพลางดูนาฬิกาสีทองที่ข้อมือ


            “ โอเค ฮยองขอขนาดนี้ น้องจัดให้ ”


            พวกเราสองพี่น้องแยกย้ายกันไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยจนจวบจะใกล้เวลาสี่ทุ่มพวกเราก็ขึ้นรถพอร์ชสีขาวของผมออกไปทันที แต่วันนี้ผมเป็นคนนั่งสบายๆเพราะมีพี่ชายแสนดีเป็นคนขับให้ ผมนั่งมองข้างทางไปเรื่อยๆจนรถเริ่มชะลอความเร็วลงถึงได้สังเกตุเห็นว่าเรามาถึงแล้ว รถหรูหราหลายคันจอดเต็มลานจอดรถบ่งบอกได้ว่าคลับนี้เป็นที่นิยมของพวกเหล่าวัยรุ่นลูกคนมีเงินมากแค่ไหน แต่ผมไม่ได้สนใจพวกนั้นหรอกผมแค่อยากมาเปิดหูเปิดตาเฉยๆ แถมวันนี้ยังมีพี่ชายพามาด้วยจะต้องกลัวอะไรครับ


#เจ้ากุกตัวแสบ

เกิดเป็นจีมินก็น่าสงสารนะมีแต่คนชอบแกล้ง คิดถึงแก้มย้วยๆนั่นทีไรหมันเขี้ยวทุกทีเลย อิอิ

คิดล่ะสิว่า Two min คือ Jimin & Minyoongi โนจ้า... มันคือ Jimin & Taemin ตะหาก

ไงล่า เปิดตัวพี่ชายแบบเงียบๆไม่รู้ว่ามีใครแอบเดาเล่นๆกันบ้างหรือเปล่าว่าเป็นใคร 555

ไรท์มาอัพละน้า ชอบกันก็เม้นต์บอกกันบ้างเน้อ......^ ^



อี แทมิน ลูกพี่ลูกน้องของ จีมิน

พี่ชายสุดที่รักของเจ้าหมูของเราเอง หล่อเนอะ >////<



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #64 NongPleum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:19
    รีบมาต่อไวๆ น่าาาาา
    #64
    0
  2. #63 Pleang_pp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 12:32
    งือรีบมาต่อน้า
    #63
    0
  3. #62 jammies1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 22:12
    งือออรีบๆมาต่อนะะะ
    #62
    0