[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 18 : FIRST KISS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ม.ค. 60

FIRST KISS



TAEHYUNG PART


หลังจากเริ่มอาบน้ำให้เจ้าสโนว์อีกครั้งพบว่ามันไม่ชอบให้น้ำฉีดตัวมันครับไม่รู้ทำไม พวกผมเลยเปลี่ยนวิธีโดยการไปเอากะละมังหลังครัวมารองน้ำให้เต็มแล้วจับเจ้าหมาน้อยจุ่มลงไป กลายเป็นว่าตอนนี้มันชอบน้ำไปแล้ว กระโดดใส่กะละมังจุ๋มจั๋มเลยล่ะ ผมเลยได้โอกาสบีบแชมพูอาบน้ำหมาลงบนฝ่ามือ แต่เผลอไผลไปหน่อยเลยบีบออกมาจนล้น แชมพูนี่หยดลงพื้นเป็นวงเบ่อเร่อ แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก ผมถูแชมพูจนเกิดฟองแล้วฟอกลงบนขนเปียกๆของเจ้าสโนว์ จองกุกก็ดูสนุกกับการขัดๆถูๆจนยิ้มปากบาน


“ ทีอย่างงี้ล่ะยืนให้ถูเลยนะ ชอบล่ะสิ ” จองกุกพูดกับเจ้าสโนว์ที่ยืนนิ่งให้ขัดๆถูๆแต่โดยดี ดูท่าจะเคลิ้มๆเหมือนโดนนวด


“ หวังว่าคราวหน้าจะอาบง่ายกว่านี้นะ 555 ”


“ ดูท่ามันจะชอบแช่น้ำนะฮยอง ”


“ ทำตัวเป็นนาคไปได้เจ้าหมากระแดะ ”


“ บ๊อก บ๊อก ”


“ ทำไม เป็นนาคไม่ดีตรงไหน น่ารักออก ”


“ บ๊อก บ๊อก บ๊อก ”


“ โอเคๆ แกน่ารักที่สุดแล้ว เจ้าหมาขี้อิจฉา วุ๊ เปียกหมด ” จะไม่ให้ผมเปียกได้ยังไง สงสัยจะอิจฉาที่ผมชมสัตว์อื่นน่ารักกว่าเลยกระโจนใส่จนผมล้มลงไปนั่งจ้ำเบ้าไปกับพื้นห้องน้ำ แล้วด้วยความที่ตัวมันเลอะฟองเต็มตัว ตอนนี้สภาพผมเลยไม่ต่างจากเจ้าสโนว์สักเท่าไหร่


“ 555555 ฮยองอยากอาบน้ำก็ไม่บอก ” ครับเจ้าเด็กแสบตัวดีมันหัวเราะเยาะผม ฝากไว้ก่อนละกันนะจองกุก


“ เปียกขนาดนี้คงได้อาบจริงๆแหละ ” ผมไล่มองสภาพตัวเองที่เปียกไปกว่าครึ่งตัว


“ มานี่มา ล้างตัวได้แล้ว ” จองกุกกวักมือเรียกเจ้าหมาน้อยให้ไปหาเพื่อล้างตัว


จองกุกนั่งยองๆ แล้วยกน้ำเก่าที่มีฟองเต็มกะละมังทิ้งไป แล้วเอาฝักบัวเปิดน้ำแช่ไว้ในกะละมังเพื่อรอให้น้ำเต็ม ทันทีที่จองกุกเรียกเจ้าสโนว์ มันก็วิ่งใส่จองกุกอย่างแรงจนจองกุกหงายหลังลงไปนอนกับพื้น ลำพังแรงลูกหมามันไม่เยอะถึงขนาดชนจองกุกล้มได้หรอก แต่เพราะพื้นที่จองกุกพึ่งเทน้ำทิ้งยังเจิ่งนองกับกลุ่มแชมพูที่ผมทำหกเรี่ยราดไว้เนี่ยแหละ แรงกระแทกเพียงนิดเลยทำให้เด็กน้อยของผมเสียหลักล้มลง


“ โอย เจ้าสโนว์ จองกุกเปียกเลยเห็นมั้ย ” เจ้าหมาตัวดีได้แต่ยืนมองเจ้านายของมันนอนแอ้งแม้งอยู่อย่างนั้น แววตาสนุกกับหางที่ส่ายดุ๊กดิ๊กไม่ยอมหยุดเตรียมตัวจะกระโจนเข้าใส่จองกุกอีกครั้ง ผมเห็นอย่างนั้นเลยเอ่ยปากห้าม


“ หยุดก่อนเลยเจ้าสโนว์ จองกุกเปียกหมดแล้วเห็นมั้ย? ”


“ บ๊อก ” มันหยุดแล้วเห่ากลับเป็นการตอบรับแต่หางยังส่ายไม่ยอมเลิก เออดีวุ้ยพูดรู้เรื่องด้วย


“ มาครับฮยองช่วย ” ผมเดินดุ่มๆฝ่ากลุ่มฟองยื่นมือออกไปเพื่อจะได้ช่วยดึงจองกุกให้ลุกขึ้น แต่ด้วยความเท้าเปล่ากับกลุ่มแชมพูบนพื้นห้องน้ำที่ยังไม่สลายไปทำให้ผมกำลังจะเสียหลักเช่นกัน


“ เหวออออออออออออออออออ ”


“ ปึก ” อย่าครับอย่าคิดว่าผมล้มแล้วบังเอิญจุ๊บเข้ากับปากจองกุกเหมือนในละคร แต่มันก็เกือบๆเพราะตอนนี้ผมคร่อมร่างของจองกุกไว้อย่างหมิ่นเหม่ ตัวของพวกเราเปียกโชก หน้าที่ห่างกันเพียงคืบ ปากที่ห่างกันแค่เพียงเซ็นเดียว ผมยั้งไว้ทันก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนั้น เราทั้งคู่ต่างตกใจซึ่งตอนนี้ยังไม่มีใครขยับออกจากกัน


จองกุกที่ตอนนี้ยังคงเบิกตากลมโตด้วยความตกใจ แก้มที่เริ่มขึ้นสีจนเห็นได้ชัดเจน ผมยังคงนิ่งค้างและมองหน้าจองกุกอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกบางอย่างกำลังตีกันวุ่นวายอยู่ในหัวผม แรงเต้นของหัวใจที่ถ้าจองกุกฟังอยู่ก็จะได้ยินมัน เพราะผมเองยังได้ยิน แก้มผมที่เริ่มร้อนและเต้นตามจังหวะหัวใจของตัวเองตุ้บ ตุ้บ ความรู้สึกบางอย่างกำลังครอบงำผมโดยสมบูรณ์ ผมขยับใบหน้าเข้าใกล้จองกุกขึ้นอีกซึ่งตอนนี้ปลายริมฝีปากของเราสองคนชนกัน จองกุกดูจะตกใจจนหลับตาปี๋ ผมเห็นอย่างนั้นมันยิ่งทำให้ผมยิ่งขยับเข้าใกล้จนปากผมประกบปากบางของจองกุกจนสนิท ผมนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นแต่ปากนุ่มๆ กับกลิ่นหอมๆที่เป็นเอกลักษณ์ของจองกุกผลักดันให้ผมเริ่มยกปากขบริมฝีปากล่างน้องเบาๆ ผมไล่ขบปากน้องอย่างเอาแต่ใจเหมือนกระหาย ผมรู้ดีว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่แต่ผมไม่สามารถหยุดได้เลย จองกุกจับแขนผมแน่นจนตัวน้องดูเกรงไปหมดผมเลยค่อยๆผละออก แล้วจุ๊บหน้าผากทิ้งท้ายไปอีกหนึ่งที ผมส่งยิ้มให้เขา แต่จองกุกกลับหันหน้าหนี


“ เอ่อออออ จองกุกครับ ” ตอนนี้ผมผละออกจากน้องแล้ว จับตัวจองกุกให้ลุกขึ้นมานั่งดีๆแต่เจ้าตัวยังก็ยังไม่ยอมมองหน้าผมอยู่ดี


“ จองกุกครับ ”


“.....................”


“ ฮยองไม่ขอโทษหรอกนะที่ทำไปเมื่อกี้น่ะ ” จองกุกที่ก้มหน้าอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม สีหน้าดูเสียใจและน้ำตาเริ่มรื้นขึ้นคลอเบ้าตาทั้งสองข้าง ผมเห็นดังนั้นเลยดึงตัวน้องเข้ามากอดปลอบยกมือลูบผมเปียกๆของน้องเบาๆ


“ จองกุกโกรธฮยองรึเปล่าครับ ”


“.......................” ยังคงนิ่งเงียบและไม่ยอมตอบผม มีแต่เสียงสะอื้นที่ตอนนี้มันเริ่มดังขึ้นจนผมรับรู้ถึงแรงสั่นที่อกเบาๆ


“ โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับเด็กดี ที่ฮยองบอกว่าไม่ขอโทษไม่ได้หมายความว่าฮยองไม่ได้รู้สึกผิด หรือทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบสักหน่อย แต่ฮยองกำลังจะบอกว่า ฮยองจะรับผิดชอบในสิ่งที่ฮยองตั้งใจทำครับ ยังไม่ทันฟังให้จบก็ร้องไห้ซะแล้ว ” ผมยังคงลูบผมคนในอ้อมอกไปมา จองกุกที่ได้ฟังดังนั้นเลยเอามือดันอกแล้วมองหน้าผมด้วยความสงสัย แต่น้ำตานี่ไหลเป็นทาง โอยยยยยยย แทฮยองทำอะไรลงไปเนี่ย ทำไมน้องร้องให้ได้น่ากดแบบเน้


“ ฮยองหมายความว่าไง ” ทั้งสะอื้น ทั้งสงสัย โอยยยยยยยยยย น่ารักเว้ย


“ ฮยองหมายความว่า ที่ฮยองทำไปเมื่อกี้เป็นเพราะ ฮยองชอบจองกุกครับ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้ว ” ตาที่ว่าโตอยู่แล้วตอนนี้มันโตกว่าเดิม จองกุกนิ่งค้างเหมือนโดนตัดเนท ผมเลยเรียกสติด้วยการหอมแก้มที่เลอะน้ำตาไปสองที


“ ย๊า ฮยองงงงงงงงงง ” เมื่อจองกุกได้สติกลับคืนมาก็โวยวายยกมือดันอกผมแรงๆ แต่ตัวเองก้มหน้างุดๆ ผมเลยดึงเข้ามากอดอีกครั้ง


“ ฮยองชอบจองกุกครับ ” ผมย้ำอีกครั้งเพื่อให้น้องแน่ใจ แล้วยังเป็นการย้ำกับตัวเองด้วย


“ อือ ”


“ อือ นี่คืออะไรครับ? ”


“ รู้แล้ว ไม่ต้องบอกแล้ว  ”


“ ฮยองชอบจองกุก ชอบจองกุก ชอบจองกุก ” ผมเต้นดุ๊กดิ๊กๆ ยกมือสองข้างทำมินิฮาร์ทสลับขึ้นลงไปมาอย่างมีความสุข


“ ย๊า หยุดนะ ” จองกุกที่ตอนนี้พยายามยกมือปิดปากผมเป็นพัลวันก็ดูน่ารักไปอีกแบบเนอะ นี่ผมโรคจิตหรอ? 555555555


            “ จองกุก ถ้าปิดปากฮยอง ฮยองจูบนะ ”


            “ กึก ” แหมหยุดทันทีเลยนะ


            “ โอเค ฮยองไม่แกล้งละ แล้วก็อีกอย่างนะจองกุก หลังจากนี้เตรียมตัวให้ดีล่ะฮยองจะรุกเต็มที่ละนะ หึหึ ”


            “ ระ.....รุกอะไร ”


            “ แหม คิดอะไรล่ะเรา ฮยองจะจีบจองกุกไงครับ ”


            “ บ๊อก บ๊อก บ๊อก ” อ่าวเจ้าสโนว์ยังอยู่หรอเนี่ย นี่ผมลืมไปแล้วนะบอกตรงๆ เข้าใจขัดจังหวะจริงๆไอ้หมาขี้อิจฉานี่


            “ ไปๆ อาบน้ำให้เสร็จเถอะเดี๋ยวไม่สบาย ” จองกุกมนุษย์แก้มยุ้ยเลิกสนใจผมแล้วหันไปจับเจ้าสโนว์จุ่มลงกะละมังที่ตอนนี้น้ำมันล้นจนไหลนองเต็มพื้น ผมเลยลุกขึ้นไปปิดน้ำให้ ผมมองจองกุกจนล้างตัวเจ้าหมาน้อยเสร็จจึงหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้หมาน้อยบ้าง ก็ช่วยๆกันไงจะได้เสร็จเร็วๆ


“ อ่ะ ตาฮยองไปอาบน้ำแล้วเดี๋ยวไม่สบาย ” หลังจากจัดการอาบน้ำหมาเสร็จเป็นที่เรียบร้อย จองกุกก็วิ่งขึ้นบ้านไป สักพักก็ลงมาพร้อมเสื้อผ้ากับผ้าขนหนู


“ ขอบคุณครับ นึกว่าจะต้องกลับบ้านทั้งตัวเปียกๆละนะเนี่ย ”


“ ไม่อาบก็ไม่เป็นไรนะครับ ”


“ นี่จองกุก ไปอาบด้วยกันป่ะ ”


“ ฮยองกลับไปเดี๋ยวนี้เลยครับ ” สิ้นคำพูดผมน้องก็ดันหลังผมหันไปทางประตูหน้าบ้านทันที แหมเขินอะไรเบอร์นั้นครับ


“ ฮ่าฮ่าฮ่า ฮยองล้อเล่นน่า ไปอาบน้ำก่อนนะครับ เราก็ไปอาบเร็วๆเดี๋ยวเป็นหวัด ” ผมบอกจองกุกบ้างเพราะตัวน้องเองก็เปียกพอๆกับผม แต่ใจดีไปหยิบเสื้อผ้าให้ผมก่อนที่ตัวเองจะไปอาบบ้าง แหมแฟน(ในอนาคต)ของผมทำไมน่ารักจัง


ผมอาบน้ำสระผมเสร็จก็ออกมานั่งรอจองกุกตรงโซฟาห้องรับแขกที่ผมวางพวกอุปกรณ์ต่างๆของเจ้าสโนว์ไว้ตอนแรก แกะลูกบอลนุ่มนิ่มสีเหลืองมานั่งเล่นกับหมาไปพลางๆ ยังไม่ทันจะโยนบอลครั้งที่สองเจ้าจองกุกก็เดินลงมาพร้อมกางเกงขาสั้นสีดำกับเสื้อยืดสีขาวโอเวอร์ไซส์ธรรมดาๆ แต่ทำไมผมละสายตาไม่ได้เลย ( ทายสิผมมองตรงไหน? : ก็หน้าหวานๆกับผมเปียกๆนั่นยังไงเล่าคิดว่าคนหล่อๆแบบผมมองตรงไหนกัน หึ ( ̄ー ̄) )


“ ฮยองเสร็จนานละหรอ ”


“ ไม่นานหรอก ก่อนหน้าจองกุกแปปเดียวเอง ”


“ หรอ อืม เจ้าสโนว์มานี่เร็ว ” เจ้าหมาน้อยทันทีที่ได้ยินชื่อตัวเองก็วิ่งหูตั้งไปหาเจ้านายอย่างไว ลูกบอลผมเป็นหมาหัวเน่าไปเลย


“ ฟอดดด หอมขึ้นเยอะเลย ขนก็นุ่มด้วย ฮยองดมสิ ” เจ้ากุกยื่นหมาน้อยขนฟูสลวยมาให้ผม ผมเลยโน้มตัวไปลองดมดูว่าหอมเหมือนที่จองกุกบอกจริงมั้ย


“ ฟอดดดดดดดดดดดดดดดดดดด หอมจริงด้วยใช้แชมพูอะไรเนี่ย ”


“ ย๊า วีฮยอง!!! ” ปฏิกิริยาตอบโต้ได้แบบนี้ทุกคนคงรู้ใช่มั้ยครับว่าผมไม่ได้หอมหมา แต่หอมผมจองกุกตะหาก ห้อมหอม เด็กอะไรน่าปั้นเป็นก้อนแล้วจับยัดเข้าปาก


“ ฮี่ ฮี่ ฮี่ ชื่นใจจัง ”


“ กลับบ้านไปเลยนะ ไปเลย ”


“ อ้าว ทำไมไล่ฮยองแบบนี้ล่ะจองกุก ”


“ ฮยองชอบฉวยโอกาส กลับบ้านไปเลย ” จำเป็นต้องออกปากไล่ท่าทีจริงจังแต่แก้มแดงแบบนั้นมั้ยครับ หืมมมม


“ โอเคๆ ฮยองกลับก็ได้ ว่าแต่ขอถุงสักใบได้มั้ยฮยองจะเอาไปใส่ผ้าที่เปียก ”


“ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวแม่บ้านจัดการให้ เสร็จแล้วผมจะเอาไปคืน ”


“ ไม่ได้หรอก เกรงใจแม่บ้านเค้า ”


“ เถอะน่า กลับไปได้แล้วก่อนที่มันจะมืดขับรถลำบาก ”


“ แหม เป็นห่วงก็บอกกันดีๆสิครับ ไม่เห็นต้องอ้อมค้อมเลย ”


            ดูจากสายสายตาจองกุกตอนนี้แล้วคิดว่าผมควรต้องรีบไป เพราะท่าทางเหมือนคนกำลังตั้งท่าจะยกเท้าขึ้นมาเตะผมแล้วครับ จอน จองกุก นี่วีฮยองเป็นพี่นะครับ ผมไม่รีรอให้น้องถึงตัวเพราะกลัวโดนเตะ เลยวิ่งหนีเด็กที่เริ่มวิ่งไล่เตะผมอย่างจริงจัง ผมหัวเราะปากบานอย่างชอบใจหนีออกมาที่รถได้ทัน จองกุกยืนหอบเบาๆอยู่ตรงประตูหน้าบ้านก่อนที่ผมจะสอดตัวเข้ารถ


            “ ฮยองกลับแล้ว บ๊ายบายครับ ”


            “ อือ ขับรถดีๆล่ะ ”


            “ คืนนี้ฝันถึงฮยองด้วยนะ ” ผมไม่ได้ยืนรอฟังคำตอบอะไรจากจองกุก เพราะดูจากอาการมุดหน้าหนีแล้วเชื่อว่าน้องคงเขินแน่นอนก็โดนผมรุกหนักตั้งแต่บอกชอบเลยนี่หน่า ผมขับรถออกมาจากบ้านจองกุกด้วยความรู้สึกโคตรมีความสุขแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนชำเลืองมองพลาสเตอร์สีขาวที่ยังแปะอยู่ที่เดิม ความอ่อนโยน ความเอาใจใส่ กับใบหน้าสวยๆที่ขมวดมุ่นตอนแปะแผลแบบนั้น จะไม่ให้ผมหลงรัก จอน จองกุก ได้ยังไงล่ะครับจริงมั้ย?


#เจ้ากุกตัวแสบ

แหน่ะ!! ขโมยหอมแก้มจองกุกอีกละ คนบร้า คนฉวยโอกาส

ในที่สุดหนุ่มวีของเราก็สารภาพความในใจออกไปแล้ว สงสัยต่อไปนี้จองกุกจะเจอศึกหนัก

ยังไงก็ฝากติดตามกันด้วยเน้อ

1 เม้นต์ 1 กำลังใจน้าาาาา  

ขอบคุณค่าาาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #127 phirayajungkook (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 21:49
    น้องหัวใจวายพอดี
    #127
    0
  2. #61 Sis_sisKa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 08:41
    โอยน่ารักกก >< อ่านแล้วเขินตาม รีบจีบกุกให้ติดนะ รออ่านต่อน้า สู้ๆค่า
    #61
    0
  3. #60 Noey126 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 22:14
    โง้ยยย ฟินสุดด ฟินจนตัวแตกเป็นเสี่ยงๆเลย งื้อ?
    #60
    0
  4. #59 bvgbnem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 18:17
    ชอบคะะะะะ
    #59
    0
  5. #58 ByKati (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 17:08
    จูบแรกของน้องกุก โดยพี่แททท อร้ายยยย เขินค่ะะ
    #58
    0