[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 1 : BEGIN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    28 พ.ย. 59


BEGIN





TEAHYUNG PART


 “ ไอ่จีมมมมมม..........มึงมาช้านะ ” ผมนั่งท้าวคางมองไอ้เพื่อนหมูที่วิ่งหน้าตั้งมาหาผม ดูหน้ามันสิครับเหงี่อนี่ท่วมเลย


“ ไรมึงไอ่วี ...แฮ่กๆ....มึงนัดกูกี่โมง....แฮ่กๆ.... มึงมาก่อนเวลานัดแล้วมาหาว่ากูช้าได้ไง นี่กูรีบสุดละนะเว้ย กว่าจะหาที่จอดรถได้ ” ครับ มันบ่นผมยาวพลางหอบเหมือนหมาน้อยIPPI เช็ดเหงื่อที่หน้า มองๆดูก็เหมือนจะหล่ออ่ะครับ แต่ผมหล่อกว่า อิอิ

 

             ออ ผมลืมแนะนำตัวเองเลย ผม คิมแทฮยอง หรือเรียกแบบ ชิคๆคูลๆ ว่า “ วี ” ครับ สูงโปร่ง หุ่นดีมีซิกแพค(มโน) ผิวสีแทนแสนเซ็กซี่  หน้าตาดี จมูกโด่งๆนี่แม่ให้มา ส่วนหน้าตาคมๆนี่พ่อให้มาครับ เอาง่ายๆเลยนะผมหล่อ อิอิ ผมเป็นลูกชายคนเดียวของประธานบริษัทเครือข่ายสัญญานโทรศัพท์ยักษ์ใหญ่ และก็ธุรกิจโรงแรงด้วยนิดหน่อย ตัวผมไม่ได้รวยนะ แต่พ่อผมอ่ะรวยยยยยยยยย ทุกวันนี้เกาะพ่อกินอยู่ ดูเหมือนท่านจะฝากความหวังไว้ที่ผม แต่ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมครับขอเรียนก่อน ผมเป็นคนดีใช่มั้ยละ เอาจริงๆแค่ขี้เกียจน่ะ โดนพ่อบ่นหูชาทุกวัน ก็ได้แม่แหละครับคอยรักและถนุถนอม แหงล่ะ ก็ผมลูกชายคนเดียวนิ


“ มึงนั่งยิ้มอะไรของมึงคนเดียววะ ” ไอ่หมูจีมมันถาม ขัดจังหวะคนหล่อจริงๆเลย แถมมันไปซื้อน้ำ   สตรอเบอร์รี่ปั่นมาตอนไหนวะ


“ กูกำลังอธิบายชีวะประวัติของกูให้ผู้อ่านเค้ารับรู้ถึงความหล่อของกูอยู่ ... มึงไม่เข้าใจหรอก ”


“ เออ กูไม่เคยเข้าใจมึงอยู่แล้ว ไอ่บักวี 4 มิติ ” ดูมันพูดครับ คนหล่อรับไม่ได้ 4 มิตงมิติไร วุ๊ รมเสีย    ไอ้หมูแคระข้างๆผมเนี่ยมันชื่อ " ปาร์ค จีมิน " เพื่อนสนิทผมเอง เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ไปไหนไปกัน หนีมันไม่พ้นสักที เห็นมันกวนตีนผมอย่างงี้ จริงๆแล้วมันเป็นเพื่อนที่น่ารักมากครับ ช่วยผมทุกอย่างทุกเรื่องที่ผมมีปัญหาก็ได้มันเนี่ยแหละครับคอยช่วย....ช่วยซ้ำเติมอ่ะนะ 5555555555 พูดละเจ็บใจ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนรักผมหักเหลี่ยมโหดมันไปนานละ


“ แล้วทำไมมึงรีบมาจังวะ นี่ 7.00 เองนะ คาบแรกเข้าตั้ง 8.30 นะเว้ยยยยยย กูง่วง..... ” ขี้บ่นจังนะมึงเนี่ย


“ เอ้าไอ่นี่ มึงลืมหรอ วันนี้เปิดเทอมวันแรก ก็ต้องมาส่องรุ่นน้องดิวะ ”


“ ถ้าชวนกูไปแดกกูจะตื่นเต้นกว่านี้นะ ”  เพลาๆบ้างเถอะมึง เหนียงมึงเริ่มมาละนะรู้ตัวมั่งมั้ย


“ ลืมๆ เรื่องแดกบ้างก็ได้เพื่อน ไปส่องเด็กกันเถอะ ”


“ เออๆ เห็นแก่ความอยากเสือกของมึงหรอกนะ ”


“ ก็ไปสิครับรอไร ” ผมกับไอ่หมูวิ่งไปที่ห้องประชุมคณะเพื่อจะไปส่องน้องปี 1 ความตั้งใจจะไปส่องน้องของผมคงมีมากเกินไปหน่อยจนไม่ได้มองว่าใครเดินสวนออกมาจากมุมตึกอีกด้าน ชนให้อย่างจังเลยครับ คนที่ผมวิ่งชนล้มลงไปนั่งกับพื้นเลย โอยยยยย พี่วีคนหล่อรู้สึกผิด


“ ไอ้วีมึงนี่วิ่งไม่ดูเลยเค้าล้มเลยเห็นมั้ยน่ะ ” กูเห็น ไม่ต้องซ้ำเติมกูครับเพื่อน กูรู้ กูผิด กูเรียนมา


“ เอ่ออออ.......ขอโทษครับ ผมไม่ได้มองทาง ” ผมชิงพูดขอโทษก่อน ก็แหงล่ะ ผมเป็นคนชนเค้าเองนิ ผมยื่นมือเพื่อจะช่วยดึงเค้าขึ้นมายืนดีๆ


“ ไม่เป็นไรฮะ ” คนที่ผมชนจับมือผมค่อยๆยันตัวลุกขึ้นปัดเสื้อผ้าที่เลอะฝุ่นก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้น ทำเอาผมสตั๊นไปเลยล่ะครับ ทำไมน่ะหรอ ก็ดูสิ ใบหน้าหวานๆ ผิวขาวๆนั่น แก้มชมพูดูสุขภาพดี ตากลมโตใสๆ โดยเฉพาะปากเรียวเล็กสีชมพูเป็นกระจับนั่นมันน่าจู.........


“ เอ่อ ฮยองครับ ฮยอง? ”


“ ......................... ”


“ ปล่อยมือผมได้แล้วครับ ”


“ ......................... ”


ป้าบบบบบบบ (เล่นเอาหลุดจากภวังค์)


“ โอ๊ย ไอ่จีม มึงตบหัวกูทำไมเนี่ยยยยยย ” เผลอปล่อยมือจากน้องยกขึ้นลูบหัวตัวเองป้อยๆ เจ็บสิครับตบอะไรแรงขนาดนั้น ถ้าหัวผมยุบหมดหล่อจะว่าไง ห๊ะ หันไปมองคาดโทษไอ่จีมินเพื่อรักก่อนทีนึง เดี๋ยวก่อนๆ 


“ เอ้า เรียกสติมึงไง น้องมันเรียกมึงนานละ ยืนเนียนจับมือน้องมันอยู่นั้นอ่ะ ” ท่ากอดอกยืนด่าผมเนี่ยมันน่าถีบนะครับไม่มีสำนึกสักนิด ชัดสีหน้าใส่ไอ่จีมพอประมาน แล้วหันกลับมาที่น้องหน้าหวานต่อ


“ เอ่อออออ ขอโทษทีนะ เป็นอะไรหรือป่าว เจ็บตรงไหนมั๊ย ไปโรงพยาบาลมั๊ยครับ ” ผมยิงคำถามรัวๆ จับน้องหันไปมาเพื่อหารอยแผลด้วยความเป็นห่วง น่ารักๆแบบนี้ไม่น่าจะมาเจ็บตัวเพราะผมอ่ะ


“ ......................... ”


 “ กูว่าน้องเค้าจะเจ็บเพราะมึงหมุนตัวน้องเค้าไปๆมาๆเนี่ยแหละ ” ไอ่จีมพูดขึ้นก่อนที่ผมจะรีบปล่อยมือจากตัวน้อง เพราะกลัวน้องจะได้แผลเพิ่มตามไอ่จีมมันพูดจริงๆ


“ เป็นอะไรมั๊ยครับ " ผมถามน้องอีกด้วยความเป็นห่วง เพราะน้องยังเงียบไม่ยอมตอบผม


“ เอ่ออออ ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวก่อนนะ ” พูดเสร็จก็รีบเดินออกไปเลย 


“ ดะ...เดี๋ยวครับน้อง ” ได้สติคืนผมก็ตะโกนเรียกน้องทันทีแต่ไม่มีแม้แต่จะเหลียวหลังมามอง ท่าทางจะรีบมากเสียด้วย


 “ เป็นไรมึง ทำหน้าเหมือนปวดขี้ ” เพื่อนสุดที่รักหันมาถามด้วยความสงสัย


“ ก็กูยังไม่ทันได้ถามชื่อน้องเค้าเลยอ่ะ ”


“ อะไร ทำไมต้องถาม ปกติกูไม่เห็นมึงจะสนใจใครเลย เต๊าะสาวไปวันๆ ”


“ กูเป็นคนแบบนั้นที่ไหน กูออกจะเป็นคนดี ” ผมพูดพร้อมยืดอกด้วยความภาคภูมิใจ


“ หรออออออ เพื่อน กูให้มึงพูดอีกที ” มันทำหน้ากวนตีนใส่ แถมยักคิ้วข้างเดียวโชว์ นี่ถ้ากูไม่รีบไปส่องเด็กปี 1 กูถีบมึงไปละ มึงโชคดีนะไอ่หมูแคระ


          “ ไปๆ ไปส่องเด็กกัน เผื่อเจอน้องคนนั้นอีก ” ผมกะไอ่เพื่อนหมู วิ่งไปทางเดียวกันกับที่น้องคนนั้นเดินลับตาไป ขอให้เจอน้องหน้าหวานด้วยเถ้อออออออออ





     อ่าวๆ เจ้าวีวิ่งทะเล่อทะล่าไปชนใครเข้าล่ะนั่น มันน่านักวิ่งไม่ดูทางเล๊ยยยยยยยยย 
บางคนคงเดาออกแล้วล่ะว่าใครใช่มั้ย?   ..........



#เจ้ากุกตัวแสบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #19 phirayajungkook (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:13
    อิวี่เอ้ย55555
    #19
    0
  2. #2 MAZE-N (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 15:25
    เนียนนะ บวี รอไรท์????
    #2
    0
  3. #1 Sis_sisKa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 01:56
    ชนกับกุกใช่ไหม เจอครั้งแรกก็ตะลึงแล้ว 5555 รออ่านต่อน้า สู้ๆค่า~
    #1
    1
    • #1-1 bb_buay(จากตอนที่ 1)
      25 พฤศจิกายน 2559 / 10:23
      ขอบคุณคอมเม้นแรกนะคะ จะสู้ๆค่ะ > _ <
      #1-1