Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 8 : เกือบแล้วไหมล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 58

     เช้าวันต่อมา
     เมื่อคืนฉันนอนกอดฮยอนมิน ดูแลเขาทั้งคืนเลย แล้วพวกเราก็จัดงานเลี้ยงกันด้วย
     วันนี้ฉันตื่นหกโมงเช้ามาต้มน้ำให้น้องและทำอาหารเด็กซักชุดฮยอนมิน บราๆๆๆๆ 

     ตอนนี้ก็เจ็ดโมงครึ่งทุกคนคงตื่นหมดแล้ว ฉันเดินขึ้นห้อง แต่เบคกับปาร์คยังไม่ตื่นเลย แต่ฮยอนมินตื่นแล้วฉันจึงพาเธอไปอาบน้ำและป้อนนม แล้วให้น้องกินซีแล็คอาหารเด็ก(ไม่รู้ว่ามันชื่ออะไรอะ ไม่เคยกินแล้วก็ไม่เคยเรียกชื่อด้วย:จากไรเตอร์)จนถึงแปดโมง
     ทุกคนก็ตื่นหมด ฉันจึงอุ้มฮยอนมินไปห้องนั่งเล่น

     ฉันนอนบนโซฟาที่ยังไม่มีใคร เช้านี้ฉันยังไม่เห็นใครเลย นอนดีกว่าเมื่อเช้าตื่นเช้าอะ 
     "ฝันดีนะ เด็กน้อย จุ๊บ"ฉันพูดกับฮยอนมินและนอนกอดน้องเค้าแล้วหลับไป ค
     ค๊อกฟี่ ค๊อกฟี่ ค๊อกฟี่ -ozzz-
     

     ปาร์ค  ฮยอนมิน
     ผมตื่นขึ้นมา แต่ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้ผมตื่นสาย
     แต่ที่รู้ๆ ผมตื่นขึ้นมาไม่เห็นยัยตัวยุ้ง ที่มาสารภาพรักกับผมแลละูกของผมอีก ตอนนี้ผมหชก็ยอมรับเด็กน้อยคนน้นได้แล้ว โดยใช้เวลาไม่กี่ชั่โมง 5555++
     ผมไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วจะเดินไปข้างล่าง ผมก็ไปเจอเข้ากับแม่ 
     "เอ้า ปาร์ค จะไปไหนล่ะ"คุณแม่เดินมาหาผมและพูดขึ้น
     "ผมจะไปหาของกิน"ผมพูด และจะเดินไป
     "เดี่ยวๆๆ"คุณแม่รั้งผมไว้
     "อะไร"ผมพูด
     "ไอ้ลูกคนนี้ พูดกัแม่ให้ดีๆสิ ไม่น่ารักเลย"คุณแม่พูด
     "พูดมาอย่าอ้อมค้อม"ผมพูด ผมพูดกับคนในบ้านแบบนี้เนี่ยแหละ พูดง่ายๆ ตัวหัว เหลือหางไง
     "คือว่าแม่กับพ่อต้องไปประชุมที่ต่างจังหวัดอีกสองวันกลับมา ส่วนเบคไปเข้าค่ายอีกสองวันกลับเหมือนกัน  ลูกต้องพาฮยอนมินกับซานิไปเทที่ยวนะ"แม่พูด
     "ทำไมต้องไปด้วย"ผมพูด เพราะไม่เข้าใจ
     "ก็พาซานิไปเปิดหูเปิดตากับฮยอนมินไง แล้วก็เอารถตั้งแครมไป เพื่อจะได้นอนในรถ เพราะมันมีที่นั่งกับที่นอนนะ "แม่พูด
     
     "เฮ้อ ก็แล้วแต่แม่"ผมพูด
     "อืม งั้นไปได้"แม่พูด และเดินไปไหนไม่รู้
     ผมเดินไปที่ห้องนั่งเล่น กะว่าจะไปเปิดโทรทัศน์ดูซะหน่อย แต่ก็ไปเจอกับยัยตัวแสบกับฮยอนมิน
     ผมไม่รู้เหมือนกันว่าผมคิดยังไงกับซานิ ผมเป็นคนที่รักใครไม่เป้น ไม่ชอแสดงออก แต่ที่แสดงออกทำตัวปัญญาอ่อนนิดๆก็คงจะมีซานิคนเียวที่เห็นผม  ถ้าคนอื่นรู้ว่าผมมีลูกคนอื่นนเค้าจะว่ายังไงก็ไม่รู้ ผมไม่อยากจะคิด แตต่้าคนอื่นรู้ก็ไม่เป็นไร ก็คงต้องปล่อยเร่องเลยตามเลย
     ผมย่อตัวลงมาึงระดับหน้าที่วานินอนอยู่ ตอนหลับเธอชั่งสวยาวกับนางฟ้าเหหลือเกิน
     ผมโน้มหน้าลงไปปหาซานิดและจูบเธอ
     อื้อ
     ผมละจากปากเเธอเพราะได้ยินเสียงประท้วงจากปากซานิ
     "นายมาตั้งแตต่เมื่อไหร่เนี่ย"ซานิลืมตาอย่างงัวเงีย
     "ก็ตั้งเมื่อกี้"ผมพูด
     "เหรอ"ซานิพูแล้วเตียมหลับตาอีกรอบ ผมจึงห้ามเธอ
     "หยุดเลย ห้ามนอน"ผมพูด
     "ทำไม"ซานิพูดพร้อมทำหน้าตาเบื่อหน่าย
     "ไปเตรียมตัวเราจะไปทะเลกัน"ผมพูด
     "จริงเหรอ"ซานิพูดขึ้นซะเสียงดังเลย ทำให้ฮยอนมินตื่น
     แง๊ แง๊ แง๊
     "เบาๆหน่ออยสิลูกตื่นหมดแล้ว"ผมบ่น 
     "อืม"ซานิอุ้มฮยอนมิน แล้วแกว่งไปแกว่งมาจนฮยอนมินหยุดร้อง
     "งั้นเราไปเตรียมตัวกัน"แล้วผมก็เดินขึ้นห้อง

     โอ ซานิ
     หลัังจากที่ปาร์ค     บอกฉันว่าเราจะไปทะเลกัน ฉันจึงอุ้มฮยอนมินขึ้งและเก็บเส้อผ้าเพื่อเตรียมตัวไป
     "นี่แล้วไปกี่วัน"ฉันถามปาร์คที่เก็บเสื้อผ้าตัวเองอยู่ใกล้ๆ
     "พรุ่งนี้กลับ"ปารืคตอบ
     "แล้วมีใครไปบ้างอะ"ฉันถา
     "แค่เราสามคน"ปาร์คตอบ
     "อืม"ฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้อะ เพราะแม่ฉันเป็นลูกครึ่งอิตาลีกับเกาหลี

    ตอนนี้เราเก็บเส้อผ้าเสร็จและมาอยุ่ที่รถ
     เอ่อ คือ เราไม่รู้ว่าจะไปกับใครอะ แล้วใครไปส่งเรา ใครขับรถให้
     "นายแล้วใครจะเป็นคนขับรถ"ฉันถาม ปาร์คที่ถือกระเป๋าตัวเองและของฮยอนมิน
     "ฉันเอง"เขาตอบ
     "ฮะ นายจะขับรถเหรอ ใบขับขี่ล่ะ"ฉันถาม
     "ไม่มี"ดูเขาตอบหน้าตาเฉย
     "ไม่มีแล้วจะขับเนี่ยนะ นายบ้าไปแล้วเหรอ"ฉันพูด
     "ฉันไม่ได้บ้า ฉันขับเป็นน่าถ้ามีด่านตำรวจเขาไม่จับหรอก ใช้เส้นสายเอาเซ่ยัยโง่"เขาพูด
     "ฉันไม่ได้โง่ย่ะ"ฉันพูดและเดินขึ้นรถนั่งข้างหลังที่เป็นแคม
     "มานั่งหน้าเดี่ยวนี้เลย"เขาพูด
     "ไม่นั่ง แล้วจะทำไม"ฉันพูดพร้อมวางฮยอนมินลงที่นอน
     "ไม่นั่งช่ไหน"เขาพูด พร้อมมองฉัน
     "ไม่นั่งมีปัญหาป่ะ ถ้าไม่มีก็อย่ามายุ่ง"ฉันพูด แล้วทำหน้าล้อเลียนเขา 
     หึ!! สมน้ำหน้า 
     เชอะ!!!
     "ขอโทาฉันเดียวนี้"เขาพูด     
     "ไม่ขอโทษ แล้วจะทำไมย่ะ นายไม่ใช่พ่อฉันแม่ฉันแล้วก็ครอบครัวฉันซะหน่อย ทำไมต้องฟังด้วย"ฉันพูด
     "อยากโดนนดีใช่ไหม"เขาพุด ด้วยท่าทางโกรธ
     "ก็ไม่รู้สิ....อุ๊บ!! O_O"
     เขาพุ่งมาจูบฉัน อะไรของเขาเนี่ย ฉชจะไม่ให้ฉันตั้งตัวเลยเหรอเนี่ย อีตาบ้าฉันไม่ยอมง่ายๆหลอกที่จริงแข่งกันสิว่าใครจะเป็นฝ่ายแพ้
     "แอ่งอันอิ ไออะอนไอนอ่าอัน(แข่งกันสิ ใครจะทนไหวกว่ากัน)"ฉันพูด เพราะฉันเป็นคนที่ไม่ยอมอะไรง่ายๆ แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่ได้รักเขาแล้ว
     "ได้ งั้นมาดูกันใครจะทนได้นานกว่ากัน"เขาพุด
     พร้อมกับประกบปากฉัน เราจูบกันอย่างดูดดื่มมากโดยที่ไม่สนใจฮยอนมินเลยว่าเะอนั้นจะเป็นเช่่นไร
     ปาร์คคุกคามขึ้นมาหาตัวฉันแล้วเขาก็ค่อมตัวฉัน ฉันจึงเอามือโอบรอบคอเขา เราไม่รู้หลอกว่าเราจูบเขาเนิ่นนานแค่ไหน
     "อื้มมม"
     O_O
     ฉํนเผลอดันครางออกมาอะ โอ๊ยอยากจะบ้าตาย
     เฮ้ยๆๆๆๆ
     ไอ้นี่ มืออะอยู่เป็นสุกไม่ได้เหรอ ชักจะลวนลามเกินแล้วนะ ไอ้อัจฉริยะบ้า นายมันบ้าที่สุดดดด ฉันไม่มีวันยอม ฉันไม่ให้นายลุกคนเดียวแน่
     ฉันจึงพลิกตัวเขานอนลงแล้วฉันเปลี่ยนเป็นฝ่ายลุกบ้าง
     ฉันลูบไล้ไปมาที่แผลงอกเขาและจ้องตาเขาอย่างยั่วยวน
     5555+++
     ไม่รุ้ว่าตัวเองก็มีมุมแบบนี้ด้วย
     "เธอหาเรื่องเสียตัวแล้วนะ"เขาพูด
     "ก็ใครเริ่มก่อนล่ะ แต่ถึงฉันจะเป็นอะไรไป นายก็ต้องรับผิดชอบ"ฉันพูดตามความจริง
     "หึ ก็ได้ "เขาพูดและพลิกตัวฉันลง
     เอ่อ ลืมฮยอนมินอะ ฉันเหลือบไปทางฮยอนมินนิดนึง หลับแล้วนี่หน่า เฮ้อ โล่งอก
     ตุีบบ
     ปาร์คหันไปปิดประตูรถ
     เฮ้ย!!! นี่ฉันทำำอะไรเนี่ย ไม่ข้าวววจายยยตัวเองเลย
     "หึ หึ หึ เธอเสร็จฉันแน่คืนนี้"
     เสียงใครว๊ะ ฉันหันหน้าไป
     อึ๋ย!! OoO
     อะไรว๊ะเนี่ย เวลานายทำหน้าตาแบบเหมือนความหื่นเข้าเนี่ยน่าหลัวจัง
     ไม่อยากจะเชื่อว่าอัจฉริยะเวลาหื่นจะเป็นแบบนี้ หลอนอะ น่ากลัวด้วย บรื๊ยย -o-
     "เอ่อ คือ เราไปทะเลกันดีกว่านะ เพราะนี่ก็จะใกล้เที่ยงแล้วอะ เดียวเราไปที่นู๊นอีกครึ่งชั่วโมง"ฉันพูดอ้อนวอน
     "ก็ได้"แล้วเขาก็ลุกไปด้วยหน้าตาบึ้งบูด"แต่เธอต้องไปนั่งหน้ากับฉัน"เขาพุดและเดินไปที่คนขับ
     แล้วฉันก็ตามเขาไปพร้อมกับฮยอนมิน

15 ความคิดเห็น