Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 5 : สอนกระโดดเชือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 พ.ค. 58

     หลังจากวันที่ฉันจูบกับเขา ก้ผ่านมาสามวันแล้ว หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่กล้าสบตากับเขา
     หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จ ฉนก็ใส่เสื้อผ้าที่เป้นกางกงขาสั้นสีขาว แล้วเสื้อก็เป็นเกาะอกลงมาถึงเอวแล้วเป็นชายเสื้อเหมือนกระโปรงแล้วเป็นสายเดี่่ยวและเป็นสายต่อกับสายเดี่ยวมาต่อที่ลำคออีก ใส่ส้นสูงสีขาวมัดผม ดุแล้วเหมือนนางฟ้าในชุดขาวเลยอะ
     อ๊ายยยยยยย
     วันนี้อากาศดี คุณป้าจึงให้พวกเราไปกินขาวที่หลังบ้านซึ้นมีดอกไม้สวยมากกกกๆๆๆ แล้วก็มีโต๊ะนั่งอยู่ด้วย
     ฉันเดินเข้าไปฉันเห็นเบคกำลังกระโดดเชือก และปาร์คกำลังกินขนมแล้วอ่านหนังสืออยุ่ ส่วนคุณป้าจัดอาหารอยุ่ ฉันจึงเดินไปช่วยคุณป้า
     "คุณป้ามาเดียวหนูช่วย"ฉันพูด
     "ไม่เป้นอะไรจ้า ป้าทำเองได้"คุรป้าตอบ ฉันจึงไปนั่งที่ข้างปาร์ค
     "โอ๊ย ไม่เอาแล้ว"เบคบ่น
     สงสัยเขาจะขี้เกียจกับการกระโดดเชือกั้งจากที่ฉันเดาได้อะ
     "นี่เก็บข้อซอกไว้ข้างลำตัวแล้วใช้ข้อมือแกล่งเชือก แล้วกระโดดขเย่งปลายเท้าสิจ๊ะ ที่เธอกระโดดไม่ได้เพราะเธออะกระโดดเต้มเท้าและใช้แขนแกว่งเชือกนะสิ"ฉันพูดพร้อมอธิบาย
     "ถ้าเธอทได้เธอก็มาทำเองสิ"เบคพูด
     ฉันจึงเดินไปหยิบเชือกจากมือเบคมาและกระโคด แล้วโชลีลาต่างๆ เช่น กระโดดไกว่เชือกสลับไปสลับมา
     "โห หนูซานิ เก่งเรื่องเรียนแล้วยังเก่งเรื่องกีฬาอีกนะ"คุณป้าชม
     "ขอบคุณค่ะ"ฉันพูดกับคุณป้า"นี่เธอมากระโดดสิ"ฉันเรียกเบค
     เบคเดินมาและทำตามที่ฉันบอกจนกระโดดได้
     "แล้วเขาให้กระโดดยังไงล่ะ"ฉันถาม
     "สองคนกระโดดคู่กัน"เบคพูด
     "เหรอ เราสองคนตัวไม่เท่ากันคงจะกระโดไม่ได้ งั้น..."ฉันพูดและมองไปทางปาร์ค
     "อะไร มองมาทำไม"เขาพูด อย่างเย็นชามาก
     "ช่วยหน่อน้า น้าาาาา น้าาาา"ฉันวิ่งไปเกาะแขนปารืคพร้อมกับอ้อนเขา
     "ก็ได้"เขาตอบ
     ฉันจึงดึงเขาามาตรงที่กระโดดเชือก
     "อะนี่"ฉันยื่นเชือกให้กับเขา
     "อืม ฉันนบหนึ่งถึงสามกระโดดนะ"เขาพูด
     "หนึ่ง  สอง  สาม"แล้วฉันและเขาก็กระโดดเชือกพร้อมกัน
     หน้าสองคนเราอยู่ติดกันมาก มากๆเลย
     เริ่มเหนื่อยแล้วอะ
     "อุ๊ย!!!"ฉันร้อง
     ตุ๊บ o_o
     ฉันสดุดขาเชือกล้มทับปาร์คเต็มๆ ปากเราอยู่ใกล้กันมาก เหลือแค่เซนเดียวเอง แต่ก่อนที่ฉันจะคิดอะไรไปมากว่านั้น ฉันก็ลุกขึ้นมาและสบัดเสื้อผ้าตัวเอง
     "ซุ่มซ่าม"เบคบ่น
     "เบคอย่าพูดแบบนั้น มันไมม่เพราะ"คุณป้าพุด
     "ก็ได้"เบคพูด พร้อมเบ้ปาก
     "มา พวกเรามากิินข้าวกันดีกว่า"คุณป้าพูด
     แล้วพวกเราก็ไปกินข้าวกัน

15 ความคิดเห็น