Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 4 : กินข้าวด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 พ.ค. 58


     หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป
     วันนี้ฉันมาโรงเรียนแบบปกติ
     "นี่ซานิบ้านใหม่เธอเป้นยังไงบ้างอะ"ยัยนามินถามย
     "ก็ดีอะ"ฉันตอบ
     "แล้วบ้านนั้นเธออยู่แถวไหน"ยัจายองถาม
     "ก็ไม่ไกล้จากที่นี่นะ แต่ฉันก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน"ฉันตอบ ที่จริงฉันจำได้แม่นเลย แต่ขี้เกียจตอบยัยพวกนี้ เดียวความลับก็แตกกันพอดี
     "เหรอ เะอเนี่ยแค่นี้ก็จำไม่ได้ เดี่ยวนี้เธอเริ่มโง่นะ เดียวต่อไปเธอก็จะกลายเป็น โง่บวกดับเบิ้ลคูณด้วยฟิตี้โง่มากกกกกกกกก"ยัยจายองพูด
     หนอยไอ้เพื่อนบ้า แกสาบแช่งฉันเหรอ ระวังสิ่งที่ตัวเองพูดจะย้อนมาใส่ตัวนะ แล้วแันก้ไม่ได้โง่ด้วย
     "นี่ยัยจายองกะจะด่าฉันเลยใช่ไหม เชอะ!!!"แล้วฉันก้เดินเข้าห้องเรียนไม่ฟังอะไรทั้งนั้น

     พักเที่ยง
     หลังจากจบคาบสามฉันก็มาที่โรงอาหารดดยที่ไม่มีใครมาด้วย ฉันเดินไปสั่งข้าว
     เอ๋ เราจะกินอะไรดีนะ สลัด สเต็ก ข้าวมันไก่ บลาๆๆๆๆ
     อ๋อ สเต้กดีกว่า
     ฉันเดินเข้าไปสั่ง
     "เอาสเต็กที่นึงค่ะ"ฉันสั่ง
     แล้วข้าวที่ฉันสั่งก้ได้ นั่งไหนดีนะ นั่นไงเจอแล้วเหลือที่ว่างอยุ่โตีะเดียวพอดีเลย แล้วฉันก็ไปนั่ง
     หืม ข้าววันนี้ไม่ค่อยอร่อยเลยอะ
     คลืด
     "ว้ายย"ฉันร้องออกไปเบาๆ
     "ชู่ววว เบาๆหนน่อยสิเดียวคนอื่นก็ได้ยินหรอก"นายปาร์ค  ฮยองมินพูด 
     ดีนะเนี่ยฉันไม่หัวใจวาย
     "นายเนี่ย ชอบมาไม่ให้ซุ่ม ไม่ให้เสียงเลยนะ"ฉันพุดและมองหน้าปาร์ค
     "เหรอ"เขาตอบ
     ดูสิ ดูเขาตอบ นายนี่จริงๆเลย
     "กินสิ จ้องฉันจนลูกตาจะหลุดออกมาแล้ว แันหล่อมากเหรอ เธอจึงยังตัดใจไม่ได้"เขาพูด
     ฉันพึ่งรู้นะเนี่ยว่านายก็มีมุมกวนบาทาเท้าด้วย
     "เชอะ!! ก็แล้วแต่จะคิด"แล้วฉันก็ก้มกินข้าวจนหมดจาน
     "โห กินเร็วจัง เธอหิวมาขนาดนั้นเลยเหรอ ดุหน้าเะอสิ5555++"เขาพูด
     นี่นาย ตกลงนายเป้นคนเย็นชาจริงไหมเนี่ย แสนจะโครตกวนบาทาเท้าเลยอะ ตอนนั้นก็เย้นชาจนไม่มีที่ติ  ตอนที่ก็กวนซะมากกกอะ
     "นี่นาย ชักจะมากแล้วนะ  ทำไมฉันมันอะไรนักหนา"ฉันทุบโต๊ะและพูดเสียงดังและมีแต่คนหันมาสนใจทางเรา
     "เบาๆๆ หน่อยสิ ฉันไม่อยากมีเรื่องกับเธอนะ แล้วก็ไม่อยากให้ใครเห็นมุมแบบที่เธอเห็นด้วย"เขาพูด และปรับโหมดให้เย้นชา
     ก็แล้วแต่นายเลย ตามสบาย นายถนัดยังไงก็อย่างนั้นสิ
     แล้วแันก็ลุกขึ้นเดินหนีออกมา
     แล้วก็ไปเรียน และกลับบ้าน
     
     ที่บ้าน
     หลังจากฉันกลับมาบ้าน(กลับคนเดียว)ฉันก็เข้าห้องมา สองคนนั้นยังไม่กลับเหลือฉันคนเดียว 
     แต่เดียวนะ  ตั้งเมื่อกี้ประตูห้องปิดไม่สนิดอะ
     แล้วฉันจึงรีบทำการบ้าน และหยิบเสื้อผ้าเตรียมอาบน้ำ และรีบไปกินข้าวแล้วเข้านอน เพราะวันนี้ฉันง่วง เมื่ยยมากกกอยากนอน 
     ปาร์คฮยองมิน เดินเข้ามาในห้อง ฉันก็เดินออกไปจากห้อง เราเดินสวนกันพอดี แต่ทำไมฉันรู้สึกว่ายังไงๆอยู่นะ
     ขวับ
     o_o
     เขา...เขาจูบฉัน หลังจากที่เขาจับข้อมือฉันและหมุนตัวฉัน แล้วเบียดฉันติดประตูห้อง สองมือรวบมือฉันไว้
     จูบแรกของฉานนนนนนนน
     จูบของเราเป็นจุบดูดดื่มมาก และหวาน เขาเอามืออีกข้างดันประตูไว้ และมืออีกข้างโอบเอวฉันจากที่ฉันรู้สึกได้  ฉันจึงเอามือคล้องคอเขา
     แล้วเขาก็ละออก
     อ๊ายยยยยยยยยย ตอนนี้หน้าฉันแดงมาก =//=
     ฉันมองลงพื้นเพราะไม่กล้าสบตาเขา มือที่เอาโอบคอไว้ก็เอาออก มืของเขาที่ดันประตู ที่โอบเอวฉันเขาก็เอาออกแล้ว
     "คือ...คือ ฉันขอโทษนะ"เขาพูด
     ฉันได้ยินคำนี้จึงรีบเปิดประตูและรีบออกจากห้องไป เพราะคววามเขิน และรีบไปอาบน้ำ

     คุณป้า ฮาร่า
     ฉันเข้ามาในห้องของพวกเขาเพื่อมาเอาเสื้อผ้าของปาร์ค ฮยองมิน กับ เบค ฮยองมิน แต่ฉัันดันถือกล้องถ่ายรูปมาด้วยนี่สิ มันลำบากจัง แล้วฉันก็จะเอาไปเก็บ แต่เรื่องที่ฉันไม่คิดก็เกินขึ้น
     หนูซานิกับปาร์คจูบกัน  ฉันว่าเขาทั้งคู่เหมาะกันมาก แต่ไม่คิดว่ามันจะเร้วขนาดนี้เลย
     ฉันจึงหยิบกล้องถ่ายรูปมาถ่ายไว้
    หลังจากพวกเขาออกไปกันหมด ฉันก็ออกจากห้องนั้นและรีบเอาเสื้อผ้าไปปั่นกับเครื่องซักผ้า แล้วเอารูปมาปริ้น เผื่อวันไหนต้องใช้

15 ความคิดเห็น