Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 31 : ของจริง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ม.ค. 59

     โอ๊ย!!

     ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มึนตึบเลยหัวตู ทำไมมึนเยี่ยงงี้น้าาา สงสัยแฮงเมื่อคืน แต่ว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรบ้างน้้าา จำแทบไม่ได้ คิดได้ดังนี้จึงย้อนทวนความทรงจำเอา เอ่อ เราถ้าดวลกับนายปาร์ค ฮยองมิน แล้วเราก็ให้ นายซิท ปีเตอร์ นาจอง นามิน กลับบ้านไปก่อน แล้วเราก็ถ้ากับนายปาร์ค ฮยองมินจนเมา แต่ยังไม่เมาไม่ใช่เหรอ จากนั้น.. ก็... ก็... โอ๊ย!!! ก็อะไรไม่รู้ จำไม่ได้!!!แต่ว่ารู้สึกหนักๆ ที่ท้องจังนะ ฉันจึงลืมตาขึ้นมาแล้วก็สำรวจรอบห้อง ที่นี่มันที่ไหนกัน ยังกะโรงแรม เอ่อ ตั้งเมื่อกี้ฉันพูดว่าโรงแรมใช้ม้าาา หา!!! โรงแรม คิดได้ดังนี้นอีกครั้งจึงสำรวจรอบๆ ห้อง แล้วก็ไปพบกับร่างของผู้ชายคนนึงนอนกออดฉันอยู่

     นายปาร์ค ฮยองมินนั่นเอง!!! ฉันจึงสำรวจเขาก็พบว่า ท่อนบนของเขาไม่มีเสื้อผ้าอะไรอยู่เลย โอ๊ย!!! ไม่น้าา ฉันจึงค่อยๆ เหลือบมองตัวเองอีกครั้ง ก็พบว่า ตัวฉันก็ไม่ได้ใส่อะไรเลย แล้วก็มีรอยต่างๆนานาเต็มตัวไปหมด แล้วก็...

     "กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"ฉันกรีดร้อง พร้อมสปิงตัวลุกขึ้น แล้วเอาหมอนตีนายปาร์คด้วยความโมโห แต่ก็เอาผ้าห่มคลุมตัวเองไว้

     "อ..โอ๊ย!!!"เขาพูดพร้อมกับเอามือมากันตัวเองไว้แล้วตาที่ยังลืมไม่ดีก็ลืมแล้ว

     "นายโลกจิต นายข่มขืนฉัน"ฉันพูดออกม น้ำตาก็พาลจะไหลล่วง ฮือออออ 

     "ใจเย็นๆ ก่อนสิ"เขาพูด

     "ใจเย็นๆ บ้านนายสิ ทำกับฉันไว้ขนาดนี้"ฉันพูด ณ เวลานี้ไม่มีคำว่าใจเย็นแล้วล่ะ ไม่มีจริงๆ

     "โอ๊ย!!! พอ!!"เขาพูดพร้อมปัดหมอนฉันจนกระเด็น 

     "ฮืออออออ"ฉันร้องให้ออกมาเพราะไม่รู้จะทำยังไง

     "หยุดร้องซะทีเถอะ เวลานี้มันทำอะไรไม่ได้แล้ว"เขาพูดอย่างใจเย็นพร้อมหายใจหอบๆ

     "ทำอะไรไม่ได้เหรอ แล้วใครจะรับผิดชอบฉันล่ะ ถ้าฉันท้องจริงๆ ขึ้นมา"ฉันพูดออกไปตามความจริงทั้งหมด ทั้งปวง ถ้าท้องใครจะรับผิดชอบล่ะ

     "เฮ้อ เดียวฉันรับผิดชอบเธอเอง"เขาพูด เออ ง่ายเนอะ แต่สำหรับฉันมันไม่ง่ายเลยด้วยซ้ำ คิดว่าจะง่ายๆเหรอ ยังไงฉันก็ไม่มีวันง่ายหรอก

     "ฮือออออ มันไม่ง่ายหรอกนะ ฮึก..นาย..ทำกับฉันไว้แบบนี้เนี่ยนะ!!!"ฉันร้องพร้อมตะคอกเขา

     "โอ๊ยยยย ถึงไม่ได้รักฉันก็ต้องรับผิดชอบเธอน่า"นายปาร์ค ฮยองมินพูดออกมา นั่นไง เขาไม่ได้รักฉัน ไม่ได้รักอ่ะ

     "ฮึก...แล้วแบบนี้จะยู่ด้วยกันได้หรือไงฮ๊ะ!! ถามหน่อยเหอะ แล้วมันจะมีความสุขเหรอ"ฉันพูดออกมา

     "....."เขาไม่ตอบแล้วหันหน้าไปอีกทางนึง ฮึ่ย!! เจ็บใจนัก ตอนนี้รู้สึกว่าจะฆ่าคนได้ทุกลมหายใจแล้ว พุธโท พุธโท ลูกไม่อยากติดคุก

     "ฮึ!!"ฉันพูดออกมาพร้อมเอาผ้าเช็ดตัวแถวนั้นพันรอบตัวแล้วลุกขึ้น แต่...

     โอ๊ย!!!

     ฉันทรุดตัวลงด้วยความเจ็บหว่างขา ฮึ่ย!! เจ็บใจอีกแล้ว นายปาร์คก็มาประคองฉันขึ้นบนเตียง

     "เจ็บใช่ไหม"เขาถามพร้อมมองสภาพฉัน

     "....."ฉันเลือกที่จะไม่ตอบ กลับมาคราวนี้ฉันไม่เหมือนเมื่อก่อนจริงๆแฮะ รู้สึกว่าไม่ใจดีเหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ทำอะไรก็รู้สึกโกรธง่ายมาก

     "เฮ้อ นิสัยไม่เหมือนเดิมเลยนะ เมือก่อนขี้แย"เขาพูดออกมา เอ่อ ตอนนี้ฉันไม่ได้ขี้แยนะย๊ะ ฉันไม่เคยร้องไห้เลยไม่ใช่เหรอ

     "....."

     "......"

     "จะไปอาบน้ำ"ฉันพูดออกมา เขาจึงค่อยๆประคองฉันเดินเข้าห้องน้ำแต่เขาไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นนะ

   




15 ความคิดเห็น