Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 24 : แข่งรถ(แก้นิดนึง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ส.ค. 58

          3 ปี ผ่านไป

          ตอนนี้ฉันก็เรียนอยู่ปี3แล้ว ดีใจมากๆ อยากกลับเมืองไทยมากด้วย  ปีเตอร์ เอมิ  นามิน  จายองก็พึ่งมาหาฉันเมื่อสองเดือนที่แล้ว

ส่วยฮยอนมินน่ะเหรอ เริ่มโตแล้วอายุ5ปี น่ารักมากแต่ยังทำตัวเหมือนเด็ก ฉลาด ชั่งสังเกต

          "คุณแม่"

          "เอ้า ฮยอนมิน ลุงเจไปรับแล้วเหรอคะ"ฉันถาม

          ก็อย่างที่ว่า ทุกคนเปลี่ยนสรรพนามใหม่กันหมดแล้ว ส่วนลุงเจเป็นคนขับรถ

          "ค่ะ  คุณแม่คะ"

          "จ๊ะ"ฉันตอบ

          "วันแม่นี้ แม่พาหนนูไปเที่ยวได้ไหมคะ"

          เอ่อ  วันแม่นี้เป็นวันอาทิตย์ไม่มีเรียน เพราะฉันเลือกเรียนจันทร์ถึงศุกร์

          "ได้จ๊ะ  ไปไหนดีนะ  ไปเที่ยวไทยกันไหมจ๊ะ เรายังไม่ได้ไปเที่ยวกันเลย"ฉันถาม

          "หนูอยากไปประเทศเกาหลี อยากไปอยู่บ้านคุณย่ากับคุณปู่"ฮยอนมินถามแล้วขึ้นมานั่งบนตักฉัน  

          อ๋อ

          ฮยอนมินพูดได้สองภาษา เขียน อ่านก็ด้วย(ฉลาดเป็นอัจฉรียะ)คือ อังกฤษและไทย ขนาดอยู่แค่อนุบาล2 เอง

          "ประเทศเกาหลีน่ะ ปีหน้าเราก็จะไปอยู่แล้ว  แม่ยังเรียนไม่จบเลยนะ รอให้ลูกจบอนุบาล3 ด้วย"ฉันพูดแล้วยีหัวฮยอนมิน

          "ก็ได้ค่ะ"ฮยอนมินทำหน้าบูดบึ้ง

          "อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิคะคุณลูก  เดียวไม่สวยน้า"ฉันพูดเหย่

          "ก็ได้ค่ะ"แล้วก็ยิ้มออกมาหน้าบาลเลย

          "พรุ่งนี้เตรียมของนะ มะรืนนี้จะได้เดินทาง"ฉันพูด

          "ค่ะ งั้นหนูไปทำการบ้านนะคะ แต่มะรืนนี้วันเสาร์นี่คะ"

          "ก็เดินทางวันเสาร์ไงคะ ไปถึงนู๊นจะได้เตรียมตัวไปเที่ยวไงคะ"ฉันตอบ

          "ค่ะ"แล้วฮยอนมินก็เดินถือกระเป๋าตัวเองขึ้นห้อง

          แล้วฉันก็เก็บงานแล้วขึ้นไปที่ห้องฉัน

          แอ๊ด

          เสียงเปิดประตูแล้วตามด้วยเสียงปิดประตู

          ปัง
          
          ตอนนี้ฉันก็อยู่ในห้อง  ฉันวางของไว้บนโต๊ะแล้วมานอนแผ่หลาบนที่นอน

          เฮ้อ คิดถึงประเทศไทยจังเลย คิดถึงมากกกกก สำหรับคนที่ฉันรักฉันก็พอจะลืมได้แล้วล่ะ คงจะมีความสุขกับเชนล่าแล้วสินะ ดีใจด้วย....

          พูดได้แค่นี้  เพราะข้างในเจ็บปวดมาก  วันที่ไม่มีนายฉันก็สามารถอยู่ได้ เพราะฉันไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ รู้ไว้ด้วย....

          - เริ่มพร้อมกัน เราปล่อยมือกันวันนั้นเราเสียใจ หัวใจก็ควรเจ็บเท่ากั....-

          ฉันกดรับโทรศัพท์

          "ฮัลโหล"ฉันถามเป็นภาษาอังกฤษ

          "ว่างไหม"เอ้าท์ก็ตอบเป็นภาษาอังกฤษพวกเราจะคุยกันเป็นภาษาอังกฤษ

          "ว่าง"ฉันตอบ

          "อืม  ไปแข่งรถกัน"เอ้าท์ถาม

          "อืม โอเค กี่โมง ที่ไหน"ฉันรัวคำถาม

          "1ทุ่มตรง ที่สนามแข่งXXXX"เอ้าท์ตอบ

          "โอเค"

          ติ๊ด!!!

          สายถูกตัดโดยฉัน

          เอ้าท์คือเพื่อนของฉันเธอเป็นผู้หญิงที่สวย แต่ห้าวหน่อยๆ ผมยาวถึงกลางหลังชอบมัดรวบขึ้น การแต่งตัวเป็นแบบเซ็กซี่

          นี่ก็5 โมงแล้ว

          ไปอาบน้ำดีกว่า

          6 โมง

          ฉันออกมาจากห้องน้ำพร้อมด้วยกางเกงขาสัน เสื้อครึ่งตัวรัดคอโชร์ไหล่ กางเกงและเสื้อสีขาว

          ฉันแต่งหน้าทาปากสีเข้ม สำหรับตอนคืน ใส่รองเท้าส้นสูง สูงสองนิ้วสีขาว 

          ฉันเดินออกจากห้องและไปที่ห้องฮยอนมิน

          แอ๊ด

          "ฮยอนมิน"ฉันเรียก

          "คะ"ฮยอนมินตอบและวิ่งมาหา

          "เดียวแม่ออกไปข้างนอกแล้วนอนก่อนนะคะ แล้วอย่าดื้อล่ะ"ฉันพูด

          "ค่ะ"ฉันตอบ

          แล้วฉันก็ย่อตัวให้ฮยอนมินหอมแก้มแล้วฉันก็กหอมแก้มฮยอนนมิน

          "บายค่ะแม่"

          "จร้า ร่าตรีสวัสดิ์ลูกรัก"ฉันพูแล้วเดินออกไปที่รถ

          วันนี้ขับรถคันไหนไปดีน้า  สปอร์ตสีขาวสุดเก่งก็แล้วกัน

          แล้วฉันก็ขึ้นไปบนรถแล้วขับรถมุ่งหน้าไปสนามแข่งxxxxx



          ณ  สนามแข่งXXXXX

          ตอนนี้ฉันก็มาถึงที่สนามแข่งแล้ว

          "นี่ซานิเธอมาช้า"เอ้าท์ที่เดินมาพูด วันนี้เธอแต่งสไตท์เปลี้ยวๆ

          "พอดีอยูกับฮยอนมิน"ตอบไปอย่างนั้นแหละ

          "เหรอ อยากรู้จริงๆแกท้องกับใครว๊ะ  แล้วไอ้พ่อสุดห่วยนั่นมันไปไหน ตั้งแต่ฉันคบกับแก  เอ่อ เพื่อนนะ 3 ปี ยังไม่เคยเห็นพ่อเด็กเลย"เอ้าท์พูด

          ก็ไม่ใช่ลูกฉันไง

          "......."ฉันเลี่ยงไม่ตอบคำถามนี้"พ่อฮยอนมินน่ะเหรอ ไปตายแล้วมั้ง"ฉันพูดอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

          "เฮ้ย!!!OoO  จริงเหรอ"เอ้าท์ทำหน้าตาตกใจ

          ประชดแล้วยังไม่รู้สึก

          "....."ฉันไม่ตอบแล้วเดินหนี

          "จะไปไหนว๊ะ"มันถาม

          "ไปขี้มั้ง"ฉันตอบประชด(เอ่อ ขอใช้คำว่าขี้นะ)

          "เฮ้ย มาสนามแข่งเค้าให้มาแข่งรถไม่ได้มาขี้"ดูมันตอบ กวนteenมาก

          "เฮ้อ  ไอ้เพื่อนสมองกลวง"ฉันพูดขึ้นเสียง

          "-_-*"

          บรืนๆๆๆ

          ฉันหันไปมองตามเสียงพบรถที่เข้าเส้นชัย เป็นรถสปอร์ตสีน้ำเงิน

          ฉันยักยิ้มมุมปาก

          หึ  ได้เวลาสนุกแล้วสินะ

          "อย่าบอกนะ แกจะไปแข่งกับไอ้รถสปอร์ตคันนั้น"เอ้าท์พูด

          "...."ฉันไม่ตอบและเดินไปคุยกับผู้คุมเกมส์ว่าจะแข่งกับรคู่นั้น ซึ่งเค้าก็ยอมแข่งด้วย

          ฉันจึงไปเอารถและไปจอดที่จุดแข่งขวบคู่กับกับรถสปอร์ตสีแดงคู่แข่ง

          แล้วสามสวยหุ่นดีก็มายืนที่ตรงกลางและยกธงขึ้นซึ่งหมายความว่าออกรถได้

          ฉันก็รีบเร่งเครื่องให้สุดทันที  รถของฉันนำหน้า เพราะออกตัวก่อนส่วนของเข้าอยู่ด้านหลัง

          เคล้ง!!!

          โอ๊ยยย  บังอาจมากที่มาชนท้ายรถฉัน รถฉันจึงเสียหลักนิดนึงทำให้รถสปอร์ตคู่แข่งขึ้นนำหน้า

          ฉันไม่ยอมหลอกนะ

          ฉันเร่งเครื่องให้เร็วขึ้น ข้างหน้าเป็นทางโค้งเข้ารอบสุดท้ายสินะ  ทางโค้งระหว่างที่ต้องลดความเร็วลดนิดนึง  ฉันก็แทรกรถของฉันเข้าด้านในของ

สนามใกล้ๆกับสนามหน้าแล้วเร่งคันเร่งแล้วเข้าเส้นชัย

          เย้ ชนะค่ะ

          ฉันลดกระจกลงเมื่อเอ้าท์วิ่งมาทางฉัน

          "เก่งมากกก  ดูเหมือนเธอจะได้ครองแชมท์เปี้ยนความเร็วนะ"

          "เว่อร์อะรัง"ฉันพูด

          ตุบ!!!!

          ใครว๊ะ บังอาจมาทุบกระจกข้า

          ฉันเปิดประตูรถลง ส่วนเอ้าท์ก้าวถอยหลังไปแล้ว

          "อะไร"ฉันถาม

          ใครว๊ะ??
          
          "เธอชนะฉัน  ไม่น่าเชื่อ"มันพูด

          อ๋อ เป็นคนที่แข่งกับฉัน

          เขาเป็นผู้ชายและดูเหมือนว่าเขาจะเป็นชาวตะวันตกนะ คงรู้ว่าหล่ออะรังการมากค่ะ(เว่อร์)

          "ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ"ฉันพูด

          "หึ  คราวนี้แพ้  ความหน้าไม่มีวันแพ้แน่"เขาพูดแล้วเดินออกไป

          ให้มันได้อย่างที่พูดจริงเหอะ  ไม่ใช่แต่โม้

********************************************************************

               เมื่อวานไม่ได้อัพค่ะ   พอดีทำงานแล้วลืมอัพบบอก  ขอบคุณทุกคนที่เข้าาอ่านค้า (วันนี้แต่งได้แค่นี้)

          
          

              

          
     

15 ความคิดเห็น