Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 20 : ตัดสินใจได้แล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ส.ค. 58

          วันนี้ก็เป็นเช้าของอีกวันที่ฉันตื่นขึ้นมาแบบไม่เป็นสุข

          เมื่อวานฉันนั่งแฉ่อยู่ที่ประตูตั้งนาน น้ำก็ยังไม่อาบ  ฟันก็ไม่ได้แปรง  หน้าก็ไม่ได้ล้าง

          อี๋

          สกปรกว่ะ  ตัวใครว๊ะ-_-

          ฉันลุกขึ้นจากที่นอนแล้วไปอาบน้ำ


          หลังอาบน้ำเสร็จ

          วันนี้ฉันแต่งตัวด้วยกางเกงขายาวสีขาวเสื้อคอกลมธรรมดาสีชมพูมีเข็มขัดสีชมพูด้วย  ดูแล้วหน้าร๊ากกกกก

          ก๊ากกกกกกก หลงตัวเองชะมัด(นางเอกเรื่องนี้ใกล้จะบ้า)

          ไปกินข้าวดีกว่า หิวชะมัด

          แล้วฉันก็ลงมาข้างล่าง

          "วันนี้ทำอะไรทานคะ"ฉันถามแม่บ้าน

          "วันนี้เป็นข้าวต้มกุ้งค่ะ"แม่บ้านตอบ(ขออนุญาติเรียกสองอย่างนะ แม่บ้านกับคนรับใช้)

          "ค่ะ"

          แล้วฉันก็มานั่งที่ฉันคือตรงข้ามกับคุณแม่

          "มอนิ่งค่ะคุณพ่อ คุณแม่"ฉันพูด ในขณะที่ท่านเดินมาพร้อมอุ้มฮยอนมินให้สาวรับใช้ประจำตัว

          แล้วพวกท่านก็มานั่ง

          "มอนิ่ง"พ่อกับแม่พูด

          ครอบครัวเราหวานชื่นกันอย่างนี้เนี่ยแหละ

          "นี่ค่ะ ข้าวต้มร้อน"แม่บ้านยกข้าวต้มาให้ พร้อมทั้งพูด

          แล้วสามคนเราก็ลงมือทานกัน

          ในระหว่างทานแม่ก็พูดว่า

          "ลูกมีคำตอบเหรอยังลูก"

          อ๊ะ

          ทำไงดีล่ะ  ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลย

          "......."

          "ถ้าลูกยังไม่มีคำตอบให้ อีกสองวันนะลูก"พ่อพูด

          "ค่ะ"ฉันตอบรับ

          แล้วเราก็ทานข้าวต้มกุ้งกันต่อ

         
          หลังจากทานเสร็จ

          "คุณพ่อคะ คุณแม่คะ หนูกลับก่อนนะคะ"ฉันพูด

          "จ๊ะ"แม่ตอบ

          "(-_-)(_ _)(-_-)"พ่อ

          แล้วฉันก็เดินไปแล้วที่รถฉัน วันนี้ฉันจะขับสปอร์ตสีแดงของฉันกลับ

          

          ที่บ้านปาร์ค

          หลังจากจอดรถเสร็จฉันก็เดินเข้ามา

          "เอ้าหนูซานิ ไปไหนมาเหรอ"คุณป้าทัก และตอนนี้คุณป้าก็กำลังทำขนมอยู่คนเดียว

          "ไปบ้านคุณแม่ค่ะ"ฉันตอบ

          "อ๋อ  ป้าวานอย่างนึงได้ไหม"คุณป้าถาม

          "ได้ค่ะ"ฉันตอบ

          "ช่วยไปเรียก ปาร์ค กับ เชนล่าที่หลังบ้านให้ที"คุณป้าพูด

          "ค่ะ"ฉันตอบ

          แล้วฉันก็เดินไป

          ที่จริงฉันไม่อยากไปหลอกนะ  แต่ก็ช่วยไม่ได้อะนะ  

          ตอนนี้ฉันก็เดินมาหลังบ้านแล้ว  ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปดู

          OoO

          ภาพที่ปรากฎทำให้ฉันแทบช็อก  เพราะสองคนนั้นกำลังจูบกันอยู่น่ะสิ

          ทำไมฉันถึงได้เห็นอะไรทุเรศขนาดนี้นะ  ไม่เข้าใจตัวเองเลย

          ฉันควรจะตัดใจได้แล้วใช่ไหม

          แล้วพวกเค้าก็ผละออกจากกันแล้วหันมามองทางฉัน

          ฉันก็ได้แต่ยืนอึ้ง  สติ สติ อยู่ไหน

          "เอ่อ  ขอโทษนะ ที่มาผิดจังหวะ"ฉันพูด

          "ไม่เป็นไร"เชนล่าพูด

          "คุณป้าให้มาตามน่ะ"ฉันพูด

          "เหรอ งั้นไปเถอะ"เชนล่าพูดแล้วควงแขนของปาร์ค

          ฉันรีบหันหนีและเดินเข้าห้องทันที  ส่วนน้ำตาไหลตั้งแต่หันกลับมาแล้วล่ะ

          ปัง

          ฉันปิดประตู

          ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะไป  แล้วก็ทุดตัวนั่งกอดเข่า

          ฉันอยากลืมทุกอย่าง ฉันไม่อยากจดจำ ฮือ ฮือ

          ทำไมชตาต้องเล่นตลกกับฉันด้วย  ฮือ  ฮือ

          ก็อก ก็อก ก็อก ก็อก

          ใครน่ะ  เคราะประตูรัวน่ะ

          "นี่ ซานิ เธอเปิดประตูหน่อยสิ"ปาร์คแน่ๆ

          ไม่แน่นอน  ฉันไม่เปิด  ถึงจะเป็นห้องรวม

          กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

          อันนี้คือเสียฉันกรีดร้องเพื่อระบานอารมณ์

          ห้องนี้คือห้องเก็บเสียง ไม่มีใครรู้หลอก

          ฉันพยายามเดินไปที่เตียงฉัน

          ทำไมหัวหนักอึ้งอย่านี้เนี่ย

          ฉันต้องกินยา

          กึก  

          ฉันทุรนทุรายเปิดลิ้นชักค้นหายา

          ยา  ยา ยา อยู่ไหน

          เพล้ง!!

          โอ๊ยยย

          เจ็บ

          มือฉันดันไปโดนแจกันตรงโต๊ะแล้วบาดมือฉัน  แล้วก็ข้อมือฉัน  ฉันก็ล้มตัวลงไปนอนกับพื้นตามที่แจกันแตก

          ตอนนี้ภาพเบื้องหน้าของฉันมัวมาก  แล้วสติก็ดับวูบไป



          ปาร์ค  ฮยอนมิน

          ผมมาหลังบ้านกับเชนล่า เชนล่าคือแฟนผม แฟนเก่าอ่ะนะ  แล้วตอนนี้เราก็อยู่ในสถานะพี่ชายกับน้องสาว

          เชนล่าเป็นลูกครึ่งฝรั่งกับเกาหลี

          "ดอกไม้สวยดีนะ  ปาร์ค"เธอพูด  อยู่ลับหลังเธอจะพูดแบบนี้  

          "อืม"ผมตอบ

          "นายยังรักฉันอยู๋ไหม"เธอถาม
     
          อึก

          มันจุกเข้าที่หน้าอกผม  ผมไม่รู้เหมือนกันว่าผมคิดยังไงกับเธอ  ตอนนี้สถานะเราก็เปลี่ยนไปด้วย  ผมยังไม่รู้ตัวเองเลย

          "รักสิ"ผมตอบ  โดยที่ไม่คิด

          "จริงเหรอ"เธอหันมาแล้วส่งยิ้มหวานให้ผม แล้วเธอก็เดินเข้ามาหาผม  

          "อีม"ผมตอบ

          แล้วเธอก็เขย่งเท้าจูบผม  สัมผัสนุ่มนวนนี้ ความหวาน หอม ทำให้ผมตอบรับจูบนั้น

          เราจูบกันนานมา แล้วเราก็ผละออกจากกัน

          "เอ่อ  ขอโทษนะ  ที่มาผิดจังหวะ"เธอพูด ซานินี่เอง

          ทำไมผมถึงร้อนวูบวาบเหือนกลัวอะไรบางอย่าที่เธอเห็นตั้งเมื่อกี้นะ

          "ไม่เป็นไร"เชนล่าพูด

          "คุณป้าให้มาตามน่ะ"ซานิพูด

          "เหรอ  งั้นไปเถอะ"เชนล่าพูดพร้อมกอดแขนผม

          แล้วซานิก็หันหลังให้กับผมแล้วก็ขึ้นไปบนห้อง

          "ปล่อย"ผมพูด

          "ทำไมล่ะคะ"เชนล่าพูด

          "ฉันบอกให้ปล่อย"ผมพูดเสียงแข็งกับเธอ

          "พี่แคร์ซานิมากเหรอ"เธอถาม

          "ใช่ ฉันแคร์"ผมพูด  ไม่ณู้ผมพูดได้ไง

          "หึ  ก็ได้"แล้วเธอก็ปล่อย

          ผมจึงรีบวิ่ขึ้นมาบนห้อง

          ก็อก ก็อก ก็อก ก็อก

          ผมรัวเคาะประตู

          "นี่ ซานิ เธอเปิดประตูหน่อยสิ"ผมพูด แต่ก็ไม่มีเสียง

          ผมรอตั้งนาน ผมจึงตัดสินใจพังประตู

          แล้วสิ่งที่ผมเห็น ทำเอาผมแทบช็อก

         ซานินอนกับพื้นพร้อมแจกันที่แตกกระจายบาดข้อมือเธอทำให้เลือดออกเยอะ

          "ซานิ ซานิ"ผมเข้าไปหาเธอแล้วอุ้มเธอลงมาข้างล่าง

          "ซานิ ปาร์คซานิเป็นอะไร"คุณแม่ดูแตกตื่นมาก

          "ไม่ทราบครับ ผมเดินเข้าไปก็เป็นแบบนี้เลย แต่โทรเรียกรถพยาบาลก่อน"ผมบอกกแม่

          แล้วแม่ก็โทรเรียกรถพยาบาล  หลังจากรถพยาบาลมา ซานิก็ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉิน



          โอ  ซานิ

          ฉันลืมตาขึ้นมา แล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่โรงพยาบาล

          มือที่เคยเลือดออกก็ถูกผ้าก็อตพันไว้

          ฉันกวาดตาดูรอบห้อง ก้ไม่พบใครเลย

          เฮ้อ

          ฉันตัดสินใจได้แล้วล่ะ  ว่าฉันจะไป

          จากที่นี่......

********************************************************

          โฮ๊ะ   โฮ๊ะ  สวัสดีจร้า  ว่าจะไม่อัพอีก1 สัปดาห์  ลองไปอ่านตอนที่19 ที่เขียนไว้นะ

     ว่างานเยอะมากกกกก  โฮ๊ะ  โฮ๊ะ  ไปล่ะ

               ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่่านนะคะ


          

15 ความคิดเห็น

  1. #6 JTReiffel (@eiffel123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 12:55
    ง่ะ
    #6
    0