Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 2 : อะไรมันจะโชคดีอย่างนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 58

     หลังจากที่ฉันไปสารภาพรักกับปาร์ค ฮยองมิน ก็ทำให้เป็นข่าวดังของโรงเรียน และนี่ก็เป็นวันที่สองของการมาโรงเรียน แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ยังไงก็ต้องมา เพราะฉันมีสอบ 
     เฮ้อออ (เสียงถอนหายใจ)
     น่าเบื่อจัง มีแต่คนเม้าท์ฉันทั้งงั้น เรื่องแบบนี้มันน่าเม้าท์กันเดินไไหนมาไหนนก็เหรอย่ะ ฉันเดินไปไหนมาไหนก็มีแต่คนนินทา อะไรมันช่างโชคร้ายขนาดนี้นะ 

     ในห้องเรียน
     ตอนนี้ฉันก็อยู่ในห้องเรียนแล้วและกำลังเตรียมสอบอยู่ 

     หลังจากสอบเสร็จ 
     ฉันเดินมาหายัยจายองกับยัยนามินเพื่อนรักของฉันที่หน้าห้องเรียน
     "นี่!! ซานิเป็นยังไงบ้างสอบอะ"นามินถามฉัน
     "ก็ดีอะ"ฉันตอบอย่างเซ็งๆ
     "ได้ข่าวว่าวันนี้เธอจัดปราตี้ไม่ใช่เหรอ"จายองพูด
     อ๋อ!! ฉันลืมบอกว่าวันนี้พ่อฉันจัดปราตี้ที่บ้าน
     "จะไปไหมล่ะ"ฉันถาม
     "ไปสิ ราตี้ทั้งทีต้องมีพวกฉันไปด้วยอยู่แล้ว"จายองพูด
     "ใช่"นามินเสริม
     "ว่าไง ซานิ"
     เอ๋ เสียงนี้เสียง...อ๋อ ปีเตอร์นี่
ปีเตอร์เป็นลูกครึ่งอังกฤษ เขาเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับฉันมากๆ คอยช่วยเหลือยามเดือดร้อน เพราะฉะนั้นปาร์นี้คืนนี้จะขาดเขาไม่ได้
     "ว่าไงปีเตอร์"นามินกับจายองทักปีเตอร์
     ฉันไม่ได้ทักแต่ส่งยิ้มหวานให้
     "วันนี้นายว่างไหม"ฉันถามปีเตอร์
     "ว่างจร้า"เขาตอบและยิ้มหวานให้
     นิสัยปีเตอร์ คือ คนขี้เล่นมากๆ หล่อ เป็นคนน่ารัก สุภาพบุรุษ และยังเรียนเก่งอีก 
     "เดียวเย็นนี้เรากลับบ้านพร้อมกันนะ เพราะคืนนี้พ่อฉันจัดปาร์ตี้"ฉันพูด
     "โอเค"เค้าตอบ
     และพวกเราก็แยกย้ายกัน

     ณ บ้านโอ ซานิ
     ตอนนี้สี่คนเราก็มาอยู่ที่บ้านฉันแล้ว 
     "ปีเตอร์ กี่โมงแล้วเหรอ"ฉันถามปีเตอร์
     "ทุ่มนึงแล้วแม่กับพ่อเธอไม่ว่าเหรอ"ปีเตอร์ตอบและถาม
     "ไม่ว่าหรอก พ่อกับแม่ฉันใจดีจะตายไป"ฉันตอบ
     พ่อกับแม่ฉันเปิดร้านอาหารและใจดีมากๆเลย
     "โห!! พึ่งรู้นะเนี่ย"จายองกับนามินและปีเตอร์พูดพร้อมกัน
     "ป่ะเราไปกันเถอะ ฉันหิวแล้ว"จายองตอบ
     "แหม!! กินจนอ้วนเป็นหมูเลยนะ ยัยจายอง"ฉันพูด
     "ทำไมเธอไม่ลดความอ้วนล่ะ จะได้หุ่นดีๆ"นามินพูด
     "ถ้าฉันลดได้ลดไปนานแล้วย่ะ แต่ฉันหยุดกินไม่ได้ เวลาได้กลิ่นอะไรหอมๆท้องก็ร้อง ประท้วงความอยากกินขึ้นมาเลย"ยัยจายองตอบ
     "5555++"ปีเตอร์หัวเราะ
     "หัวเราะอะไร ปีเตอร์!!"ยัยจายองเริ่มโกรธ
     "งั้นเราไปข้างในบ้านฉันดีกว่า"ฉันพูดแทรกขึ้น ก่อนที่ยัยจายองจะโมโห
     "ป่ะ"เพื่อนทั้งสามคนของฉันพูด
     แล้วพวกเราทั้งสี่คนก็เดดินเข้าไปในบ้าน

     ณ ในบ้านของโอ ซานิ
     ตอนนี้พวกเราก็มาที่สถานที่จัดงานเลี้ยงกัน พ่อกับแม่ฉันเดินมาพ่อดี พวกเราเลย
     "สวัสดีครับ/ค่ะ พ่อแม่"พวกเราพูด
     พ่อกับแม่เพพื่อนก็เหมือนพ่อกับแม่พวกเรานั่นแหละ
     "เอ้า!! ปีเตอร์ จายอง นามินพวกลูกมาปาร์ตี้ด้วยเหรอ ดีใจจัง มีคนมาอีก"แม่ฉันพูดด้วยท่าทางดีใจ
     "ใช่ พ่อก็ว่างั้น"พ่อฉันตอบ
     "ค่ะ พอดีว่าซานิช่วยค่ะ"จายองตอบ
     "งั้นเรากินกันเถอะ เชิญไปนั่งโตีะเลยลูก นี่ก็ทุ่มแล้ว"พ่อันเชิญ
     แล้วพวกเราก็ไปนั่งกินอาหารและพูดคุยกัน จนถึงสองทุ่มแล้วพวกเพื่อนฉันก็กลับบ้าน แล้วพ่อฉันกับแม่ฉันก็มีเรื่องจะคุยด้วยฉันเลยไปหาพ่อับแม่
     "พ่อีเรื่องจะบอกลูกอย่างนึงนะ"พ่อพูด
     "เรื่องอะไรคะ"ฉันถาม
     "คือว่าพ่อกับแม่จะให้ลูกไปอยู่บ้านเพื่อนพ่อเค้า เพราะพ่อกับแม่จะไปต่างประเทสสองเดือนนะ"แม่ตอบ และพวกท่านก็มองหน้าฉัน
     "เอ่อ...."ฉันกลังคิดว่าจะไปดีไหม แต่ก็..."ก็ได้ค่ะ แล้วแต่พ่อกับแม่เลย"ฉันพูด
     "ดีจ๊ะ พ่อกับแม่จะต้องไปทำงานต่างประเทศ เดียวถ้าพ่อกับแม่กับมา พ่อกับแม่จะซื้อของมาฝากนะจ๊ะ"แมพูด
     "คร่า"ฉันพูด
     "แล้วหนูต้องไปปอยู่กับเพื่อนพ่อวันไหนหรือคะ"ฉันถาม เพราะจะได้เตรียมตัว
     "พรุ่งนี้นะลูก"พ่อพูด
     "พ๊ะ!! อะไรนะคะ!!"ฉันตกใจ
     "เบาๆสิลูก"แม่พูด
     "เอ่อ..คือ..พ่อกับแม่จะไปพรุ่งนี้เหรอคะ"ฉันถาม เพราะรู้สึกสมองมันไม่ไปไหนเลย
     "จ๊ะ เดียวพ่อกับแม่ไปส่งบ้านเพื่อนพ่่อก่๊อนนะจ๊ะ"แม่ตอบ
     "ค่ะ งั้นหนูไปห้องก่อนนะคะ เพราะจะต้องไปเก็บของ"ฉันพูดและวิ่งไปที่ห้อง

     เช้าต่อมา
     วันนี้ฉันเตรียมของเสร็จแล้ว แล้วเราก็จะไปบ้านเพื่อนพ่อฉันกัน

     ณ หน้าบ้านเพื่อนพ่อฉัน
     ตอนนี้เราก็มาอยู่ที่หน้าบ้านเพื่อนพ่อฉันแล้ว ฉันเดินสำรวจหน้าบ้านไปมา บ้านเขามีสองชั้นนะเนี่ย เป็นที่สูงสะด้วย มีสวนดอกไม้ไว้นั่งเล่นชมวิว บ้านก้ไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่ฉันก็ไปสะดุดกับป้ายหนึ่ง 'บ้านของปาร์ค ฮยองมิน' คงไม่ใช่หรอกมั้ง นายนั่นคงจะไม่ได้อยู่บ้านนี้หรอก คนเค้าก็ออาจจะชื่อเหมือนกันก็ได้
     กริ้ง! กริ้ง! พ่อฉันกดกริ่งประตูบ้านเพื่อนพ่อ
     แล้วก็มีคุณป้าสวยๆ รุ่นแม่ ท่าทางใจดี มาเปิดประตูให้
     "สวัสดีค่ะ คุณโอ ฮาเต้ คุณโอ ยามิน"ใช่ ชื่อพ่อกับแม่ฉันเอง
     "สวัสดีครับ/ค่ะ คุณฮาร่า"สามคนเราพูด
     "เชิญเข้ามาได้เลยค่ะ"คุณป้าเชิญุพวกเราเค้าไปในบ้าน แล้วพอเค้าไปในบ้าน ฉันก็สวัสดีคุณลุงซึ่งเป็นเพื่อนของคุณพ่อ
     "เอ้า!! หนูซานิ ไม่ได้เจอกันตั้นนานเลยนะ"คุณลุงพูด
     "ค่ะ"ฉันพูด
     "ลูกคุณน่ารักจังเลยนะคะ  ฉันชอบจัง เพราะฉันไม่มีลูกสาวค่ะ"คุณป้าพูด ฉันจึงยิ้มให้บางๆ
     "เอ่อ..เดียวฉันฝากดูซานิด้วยนะ อีกสองเดืออนถึงจะมารับ "พ่อฉันพูดกับคุณลุง
     "อืม เดียวฉันดูให้ ลูกเพื่อนก็เหมือนลูกฉันแหละ ไม่ต้องห่วง"คุณลุงพูด
     "อืม ขอบใจ"พ่อฉันพูด
     "งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ แล้วอีกสองเดือนเจอกันค่ะ"คุณแม่พูด
     "แม่กับพ่อจะไปแล้วเหรอคะ"ฉันถาม แล้วทำหน้าหงอย
     "จร้า เดียวขึ้นเครื่องไม่ทัน"แม่พูด
     ฉันจึงเข้าไปกอดพ่อกับแม่ แล้วหอมแก้มท่านคนละหนึ่งที
     "งั้น บ่ายค่ะ อีกสองเดือนเจอกัน"ฉันพูด
     แล้วท่านก็บ้ายบ่ายมา แล้วเดินออกไป
     
     หลังจากที่พ่อกับแม่ฉันออกไป คุณป้าก็พูดว่า
     "เดียวป้าจะพาไปที่ห้องนะซานิ  แต่เป็นห้องรวมอะ แต่ห้องใหญ่อยู่ เราจะมีที่คนละมุมนะ หนูอยู่ได้ไหม หรือจะมาอยู่ชั้นล่างดี"คุณป้าพูด
     "อยู่ได้ค่ะ"ฉันพูด แล้วยิ้มส่งให้คุณป้า
     "หนูน่ารักจัง มาเป็นลูกสาวป้ามา"คุณป้าพูด
     "คุณน้าาาคุณ"คุณลุงพ่อ
     "อะไรคะ"คุณป้าพูดแล้วหันไปมองค้อนใส่คุณลุง
     "อุ๊ย!!"คุณลุงอุทานออกกมา
     "ป่ะ เราไปกัน"คุณป้าพาฉันเดินไไปที่ห้อง ฉันก็เลยต้องแบกกระเป๋าตามคุณป้าไป
     "ไหวไหม ซานิ"คุณป้าพูด
     "ไหวค่ะ"ฉันพูด

     ณ หน้าห้อง
     ตอนนี้เราก็มาอยู่หน้าห้องแล้ว ทำไมหัวใจมันเต้นแรงจังเลยนะ 
     แอ๊ดด!!
     เสียงเปิดประตูเข้าไปในห้อง
     o_o!!!
     อ๊ายยยยยยย!! ทำไมกันนะ ทำมายจะโชคดีอย่างนี้
     หลังจากที่ฉันเปิดประตูเข้าไป ก็เจอกับปาร์ค ฮยองมินกำลังนอนอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่บนเตียง และมีเด็กหนุ่นอยู่ประมาณ ป.6 กำลังเล่นเกมอยู่ แต่พวกเขาดูเหมือนจะไม่สนใจทางฉันเลย
     เฮ้อ!!!
     ทำไมพวกเขาถึงเป็นแบบนี้ ชั่งไม่มีมรรยาทเสียเลย
     เชอะ!!!
     "เอ่อ คือว่า พวกเขาก็เป็นแบบนี้แหละจ๊ะ ไม่สนใจ ช่างเป็นเด็กที่น่าเบื่อมากเลย ^-^"คุณป้าพูด
     -_-

15 ความคิดเห็น