Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 17 : วันเกิด...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 ก.ค. 58

          หลังจากที่เราไปหาฮยอนมิน ก็เที่ยงคืนเราเลยนอนค้างที่บ้านฉัน
          พวกเรานอนคนละห้องแต่ห้องติดกัน ฉันนอนห้องฉัน 
          "เฮ้อ สบายใจจัง"ฉันพูด แล้วก็นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง
          "ทำไมหัวใจเต้นเร็วจังนะ" 
          ฉันเอามือมาทาบที่หัวใจ
          ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
          อาบน้ำดีกว่า เหนียวตัว
          แล้วฉันก็ลุกขึ้นเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ
          ฉันนั่งแฉ่ในอ่างจากุซซี่อยู่นานพอสมควร แล้วก็นั่งคิดอะไรเพลินๆ
          เฮ้ย!!OoO
          พรุ่งนี้วันเกิดฮยอนมิน
          ชวนปาร์คไปซื้อของดีกว่า
          
          หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จ ฉันก็ใส่เสื้อคลุมออกมา และเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า
          ใส่ชุดอะไรดีนะ
          ฉันค้นเสื้อผ้าที่แสนจะคิดถึง
          อ๊ะ!!
          เสื้อผ้าในตู้!!!
          เสื้อกล้ามโชสะดือ กางเกงเอวต่ำขาสั้นสีขาวเข็มขัดสีทอง
          หลังจากที่นึกได้ฉันก็รีบไปหยิบเสื้อผ้าในตู้ทันที แล้วก็ใส่
          แต่งหน้านิดๆอ่อนๆ แล้วใส่รองเท้าหุ้มส้นเหมือนผ้าใบสีชมพู
          น่าร๊ากกกกกกกกก
          ชมตัวเอง 
          ไปทานข้าวดีกว่า
          ฉันเดินลงมาข้างล่างและมาหาของกินที่ตู้อาหาร
          เอ๋
          จะทำอะไรดีนะ
          ฉันหิวแต่ก็กลางคืนต้องกินอะไรที่มันไม่มีแคลโรรี่ 
          ไก่ทอดกับเบียร์1800 แคลโรรี่   วาย 300 แคลโรรี่ ไม่กินเพราะไม่อิ่ม ตัดออก 
          อ๋อ
          ซุกกี้ มีแต่ผัก อิ่มด้วย
          แันรีบทำซุกกี้และกลับห้อง
          หลังจากที่กินเสร็จ ฉันก็ต้องออกกำลังกาย
          ใช่แล้ว เราต้องออกกำลังกาย มิเช่นนั้นจะอ้วยเป็นหมู
          ฉันวิ่งเหยาะๆและเปลี่ยนมาเต้น
         โอ๊ยยย
          เหนื่อยจังเลย  นอนดีกว่า
          ค็อฟฟี้  ค็อฟฟี้


          รุ้งขึ้น
          ก็อก  ก็อก ก็อก
          "ตื่นได้แล้ว"
          โอ๊ยยยยย
          เสียงใครว๊ะ  แสบแก้วหนูชะมัด
          มาเรียกแต่เช้า คนจะหลับจะนอน
          "นอนเยอะระวังเป็นหนูนะ"
          แว๊กกกOoO
          ใครบังอาจเนี่ย
          มาว่าฉันยังงี้  เดียวแม่ก็จับตบเลย
          ฉันรีบลุกขึ้นแลวไปเปิดประตู
          "โอ๊ย ไม่ ชะ..ใช่..OoO"
          "ไง ยัยหมู"
          "ใครหมูยะ  แล้วมาทำไมแต่เช้า"
          "วันนี้วันอะไร"
          ถามอะไรแปลกๆ
          "วันนี้วันพุธ"
          โฮ๊ะ โฮ๊ะ  โฮ๊ะ
          ฉันรู้น่าวันนี้วันอะไร วันเกิดฮยอนมิน  ทำไมข้าจะไม่รู้ โฮ๊ะๆๆๆ
          "เธอจำไม่ได้จริงเหรอ"
          "จำได้สิ วันนี้วนเกิดฮยอนมิน"
          "ฉันก็นึกว่าเธอความจำเสื่อมจำไม่ได้"
          "เฮ้ นายฉันก็อัจฉะริยะนะ"
          "เอ้าเหรอ  เห็นเธอปัญญาอ่อน"
          ชิส์
          "ไปอาบน้ำก่อนนะ"
           ปัง
          นี่คือเสียงปิดประตูของฉัน แล้วฉันก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปซื้อของวันเกิด
          

          ณ ร้านซือของเด็ก(ไม่รู้จะชื่ออะไร)
          เราสองคนเดินเข้ามาในร้านกัน
          ฉันมองไปรอบด้าน ว่ามีอะไรบ้าง
          โอ๊ะ  
          ไปดูโซนเสื้อผ้าดีกว่า
          แล้วฉันก็ลากฮยองมินไป
          "นายว่าชุดนี้สวยไหม"
          ฉันหันไปถามฮยองมินดู ชุดนี้เป็นสีชมพูกระโปรงบานสวยพูดง่ายๆชุดเจ้าหญิง
          "ฉันว่าชุดนี้ดีกว่า"เขาถือชุดอีกชุดมาให้้ฉันดู
          ชุดนี้เป็นสีดำ แค่พูดก็ไม่สวยแล้วใช่ไหม
          "นายจะบ้าเหรอ  นี่มันชุดนินจานะ"ฉันโวยวาย
          "ก็ชุดนินจาเนี่ยแหละ เหมาะสุด"
          "ฮยอนมินเป็นผู้หญิงนะยะ"
          "เอ้าเหรอ  ลืม โทษที"
          บรื๊ดดดด
          ดัดเสียงด้วยอะ ขนลุกชะมัด
          "งั้นเอาชุดนี้แหละ"ฉันพูดแล้วเดินมาคิดเงินที่เคาร์เตอร์ โดยไม่สนใจเขา
          แล้วเราก็ไปซื้อนู๊นนี่แล้วก็กลับบ้านจัดงานวันเกิด

          ณ วันเกิด
          ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดธรรมดา สบายๆ เสื้อกล้วกันก่งเกงพองๆ
          "อาหารมาแล้วจร้า"ฉันพูดขณะยกอาหารมา
          วันนี้ฉันช่วยคุณป้าทอาหาร ส่วนคุณลุงก็เล่นกับฮยอนมิน  ฮยอนมินเริ่มเดินได้แล้วน้า^^
          หลังจากยกอาหารมาเสร็จเราก็ทานอาหารกันก่อน
          ระหว่างที่เรากำลังทานอาหารคุณลุงก็พูดขึ้นว่า
          "ไหนลองเรียกคนนี้ว่าม๊าสิ"คุณลุงชี้มาทางฉัน  แต่ดูเหมือนฮยอนมินจะทำหน้างงๆนะ
          "ม๊า"อันนี้คือเสียงคุณลุง
          "ม๊า"แล้วก็เสียงคุณลุง
          "ม..ม๊า"ฮยอนมินพูด
          อ๊ายยยยยยยยยยยย   ฮยอนมินลูกร๊ากกกกกกกกก  พูดได้แล้วววววววว
          "พูดได้แล้ววววว"อันนี้คือเสียงคุณป้า
          "ไหนลองเรียกคนนี้ว่าป๊าสิ"คุณลุงพูดแล้วชี้มาทางฮยองมิน  แล้วลูกฉันก็ทำหน้างงเหมือนเดิม
          "ป๊า"เสียงคุณลุง
          "ป๊า"เสียงคุณลุง
          "ป๊า"เสียงคุณลุง
          "ป..ป๊า"นี่ก็คือเสียงของฮยอนมิน
          "เก่งมากก"อันนี้คือเสียงของฮยองมิน  
          แล้วเขาก็อุ้มอยอนมินโยนไปโยนมา  
          ม๊า ล่ะ เสียวมาก(ดัดไว้ก่อน)
          เฮ้อ  ฉันไม่เคยเห็นฮยองมินมีความสุขแบบนี้เลย  ถ้าสังเกตดีๆ
          และแล้วก็ถึงตอนเป่าเค้ก
          "แฮปปี้เบิด เดย์ทูยู แฮปปี้เบิดเดย์ทูยู  แฮปปี้เบิดเดย์  แฮปปี้เบิดเดย์ แฮปปี้เบิดเดย์ทูยู"(สามรอบ)
          แล้วปวกเราก็เป่าเค้กให้ฮยอนมินแล้วแกะของขวัญให้แล้วกินเค้กแล้วก็เก็บเขาแล้วเข้านอน(มีแล้วเยอะมาก)

******************************************************
          เฮลโหล ขอโทษนะที่ไม่มาอัพนาน  งานเยอะมากกกกก  แล้วก็ช่วงนี้เทศกาลไปเที่ยวด้วยง่ะ
เลยไม่มีเวลา   แล้วถ้าเกิดแต่งไม่ดีก็ขออภัยด้วยนะคะ  เพราะเราไม่ค่อยเข้าใจการแต่งนิยายเท่าไหร่^^
ถ้าใครมีคำแนะนำเกี่ยวกับการแต่งนิยายช่วยเม้นบอกด้วยนะคะ  แล้วเราก็อยากบอกอย่างหนึ่งค่ะ 
เราอยู่ ป.5 เองค่ะ(ไม่ได้โกหกค่ะ)

    

15 ความคิดเห็น

  1. #2 neenaomfern (@neenaomfern) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 21:46
    อัพต่อเถอะนะค่ะอยากอ่านคร้าาาาเเต่ขอตินิดนะค่ะเขียนผิดเยอะมากค่ะสู่ๆนะค่ะพัฒนาไปเรื่อยๆคงจะดีกว่าเดิมเเน่ค่ะ
    #2
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(