Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 11 : รับพาตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 มิ.ย. 58

     หลังจากที่ฉันเล่นน้ำเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำแล้วมาย่างบาบีคิวตั้งแค่ม
     แต่ตอนนี้นายปาร์คไม่อยู่เพราะไปซื้อของ
     เฮ้อ
     บรรยากาดเงียบสงบจัง 
     ฉันเดินเล่นไปเรื่อยเปลื่อยโดยสูดบรรยากาดเข้าไปหลังจากที่ปิ้งบาบีคิวเสร็จ ฉันแทบไม่ได้ทานอะไรเลลยวันนี้ ทำให้ปวดท้องจี๊ดๆ
     ฉันเดินมาไกลลจากแค้มมาก
     โอ๊ยย!!!
     ฉันสดุดขาล้ม
     เจ็บจัง เลือดออกเลยอะ 
     ฉนพยุงตัวเองเดินขึ้นเพื่อกลับที่พัก
     
     หลังจากที่ฉันมาถึงที่พัก ฉันก็นั่งพิงกับเก้าอี้ แต่บรรยากาศเริ่มวังเวงแล้วล่ะ
     เอ๊ะ!!
     นั่นอะไรน่ะ พวกที่ใส่สูทสีดำแล้วใส่แว่นกันแดด มืดขนาดนี้ยังใส่อีกน่ะ
     ชั่งเถอะ ไม่สนหรอก กินบาบบีคิ้มก่อนดีกว่า เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

     ขวับ
     OoO
     "กรี๊ด ผลึบ!!"เสสียงฉันขาดหายไปในกลางอากาศเมื่อเขาใช้มือปิดปากฉัน
     ตอนแรกก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็นายนี่ เนี่ยเอง ไม่ไม่ให้ซุ่มให้เสียง
     "ชู๊ดดด เบาๆๆ"เขาพูดเหมือนกระซิบและเราก็มาหลบหลังรถ
     "อะไรของนายเยี่ย"หลังจากเขาเอามือออกฉันก็พูดขึ้น

     ขวับ!!!
     "โฮ๊ยย"ฉันร้องออกมาเมื่อมีอีตาชุดดำมาจับฉันกับนายปาร์คห่างกัน ดูเหมือนพวกมันจะมากันเก้าคนนะ
     แล้วพวกมันมาทำมาย ฉันไปทำอะไรไว้กับพวกมันนะ พวกมันมาจับฉันไว้สองคนอะ ส่วนปาร์คมีคนจับสองคนเหมือนกันเหลือห้าคนที่ไม่ได้จับ พวกเรา
     "เฮ้ย ปล่อย"นายปาร์คร้อง
     "หุบปากถ้ายังไม่อยากตาย"ไอ้คนที่อยู่ในนี้คนนึงพูดข้น
     "หึ แล้วไง เอาเรื่องงี่เง่ามาหาเรื่อคนอื่นเนี่ยนะ"นายนั่นพูด
     "บอกให้หุบปาก ถ้านายไม่หุบปาก นายไม่เป้นอะไรเชหรอก แต่นังแม่สาวคนนี้ต้งหากที่จะเป็น หึ หึ หึ"มันพูด
     "เฮ้ยแล้วมาเกี่ยวอะไรกบฉันด้วย"ฉันพูด อย่างไม่เข้าใจ
     "ก็เธอเป็นคนรักของมันไง เพราะฉนั้นเธอก็ต้องมีส่วนร่วมด้วย"มันพูด
     มันคิดได้ไงเนี่ยว่าฉันเป็นคนรักของนายนั่น
     "พวกแกจะบ้าเหรอ ฉันเนี่ยนะเป็นแฟนกับอีตานั่น หึ!! คิดมาได้ไงเนี่ย"ฉันพูด
     "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าเธอพูดมากเกินไปแล้ว..."
     เพี๊ย!!!!!
     มัน มัน..ตบฉัน
     มันทำยังงี้ได้งาย ฮือ ฮือ -o-
     ฉันไม่ยอม ถ้าฉํนรอดฉันจะสั่งตำรวจไปจับแกแล้วฉันจะตบพวกแกเหมือนที่พวกแกตบกับฉัน
     พวกแกไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร
     "นังนี่ ด่าฉันในใจใช่ไหม""มันพูด
     แต่ว่ามันรู้ได้งายอะ ใครบอกมัน บอกมาเดียวนี้เลยนะ
     "ถ้าใช่ แล้วจจะทำไม"ฉันทำหน้าหยิ่งไว้ก่อน
     ถึงจะโดนตบ แต่ก็รักษาภาพพดไว้ก่อน ^-^
     เพี๊ย!! เพี๊ย!!!!
     "ซานิ เธอเจ็บมากไหม"นายปาร์คที่โดนจับอยู่พูดขึ้น
     ไม่เจ็บมั้ง ลองมั่งไหมล่ะ
     อะไรเนี่ย คาวๆอยู่ในปาก 
     ระ..หรือว่า..ละ..ละ..เลือด
     ไอ้เวนตะไลเอ๊ย กล้าตบฉันขนาดนี้ ฉันขอให้พวกแก ตายอย่างน่าอนาถ ไม่มีคนรักถึงมีก็ไปเฝ้ายมทูตแล้ว แล้วขอให้ตายอย่างทรมารรรร
     "แต่ฮยอนมินล่ะ"ฉันถามนายปาร์ค
     "อ๋อ ฮยอนมินน่ะเหรอ ฉันไปส่งเธอกลับบ้านแล้ว"เขาพูด
     "นายจะบ้าเหรอ บ้านไม่มีใครอยู่นะ"ฉันพูด ปนโมโห
     "ก็ไปอยู่กับไอ้เชฟไง เพื่อนฉันอะ"เขาพูด
     "อะไรนะ!!! แล้วเชฟรู้ไหมว่าเป็นลูกใคร"ฉันถาม
     "ก็รู้น่ะสิ ก็สองคนเราไง"เขาพูด
     ไอ้นี่ทำอะไรไม่คิด ไอ้อัจริยะบ้านี่ ทุกวนเริ่มจะบ้า เริ่มจะบ๊อง
     แต่เดี่ยว ตอนนี้เรราอยู่กับโจรนะ ไม่ใช่สวนสาธารณะ
     "นี่พวกแกคุยกันเสร็จยง ถ้าคุยกันเสร็จแล้วกก็มากับพวกฉัน"มนพูด พร้อมดึงลากฉันไป
     ไม่ต้องบอกก็ได้มั้ง คุณตา เพราะตาดึงกระผมไปแล้วล่ะคับ
     เอ่อที่จริงฉันชอบใช้คำว่าผม คับ อะไรประมาณนี้ที่เป็นคำสุภาพสำหรับผู้ชาย(เค้าด้วย เหมือนกัน:ไรเตอร์)
     แล้วพวกมันก้รากสองคนเราขึ้นรถตู้และพาไปที่ไหนซักแห่ง น่าจะเป็นโกดังร้างน่ะ
     "ลง ลงมาเดียวนี้"พวกมันพูด
     แล้วพวกเราก็ต้องลงจากรถตามคำสั่งของไอ้พวกปากเสีย
     "นี่่ จะพาพวกฉันไปไหน"ฉันถาม 
     "ไปฆ่ามั้ง ถามแปลก"มันพูด
     ดูมันพูด ดูมันพูด ได้บ้า ไอ้ปากเสีย 
     "ชิส์ "ฉันพูดใส่มัน
     "ไม่ต้องมาชงมิชิสืเลย เดินเข้าไป"พวกมันพูดและจับ(ลาก)ฉนเข้าไปข้างในโกดัง(มั้ง)
     เห็นซ่อมแซ่แบบนี้คงจะไม่ใช่บ้านของพวกนี้หรอกมั้ง
     แล้วทำไมนายปาร์คไม่พูดเลย สงสัยกลัวจนเป็นใบ้ไปแล้ว
     พวกมันจับสองคนเรามามันอยู่ที่ห้องๆหนึ่ง น่าจะเป็นห้องอะไรซักอย่างนะเนี่ย สกปรกมาก 
     อี๋-_-
     แล้วพวกมันก็ออกไปกันนหมด
     "นี่นายทำไมนายไม่พูดอะไรเลยล่ะย่ะ"ฉันพูด
     "ถึงจะพูดไปก็ไม่มีประโยชน์"
     ไอ้บ้านี่ เดียวก็หนีไปคนเดียวเลย
     โอ๊ะ!!
     อะไรน่ะอยู่ที่พื้น
     เศษแก้วนี่หนา 
     ฮึ ฮึ ฮึ
     มีทางหนีแว้ว
     "อะไรน่ะ เศษแก้วนี่"นายปาร์คพูด
     "นี่นนายเบาๆสิ"ฉันพูดเสียงเบาๆ
     "อือ"เขาพูด
     เอ๋ แล้วเราจะหยิบมันยังไงเนี่ย
     ติกต็อก ติกต็อก ติกต็อก
     อ๋อ
     ปิ้ง
     เจิ่มมาก ฉลาดมาก
     ฮ่า ฮ่า ฮ่า^o^
     **************************
     ขอโทษนะคะที่ไม่มาอัพแถมยังอัพน้อย เพราะช่วงเปิดเทอมใหม่ๆงานเยอะค่ะ แล้วก็มีกิจกรรมเยอะด้วยค่ะ 

15 ความคิดเห็น