Love me รักร้ายของนายเย็นชาสุดหล่อ

ตอนที่ 1 : จดหมายรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 พ.ค. 58

   ' สวัสดี ฉันชื่อ โอ ซานิ ยินดีที่ได้รู้จักนะ นายรู้ไหมฉันแอบรักคุณมานานแค่ไหนแล้ว ฉันเฝ้ามองคุณทุกวัน ตามคุณไปเกือบทุกที่ รักคุณมา 2ปี 
วันนี้ที่ฉันเขียนจดหมายให้คุณ เพราะฉันเก็บความรู้สึกนี้ไว้ไม่ไหวแล้ว ความรักมันก็เป็นแบบนี้นี่แหละ คุณคงเข้าใจใช่ไหม คุณเองก็คงจะไม่เคยมีความรัูสินะ ที่จริงฉันไม่คิดว่าฉันจะกล้าแบบนี้ แต่เพื่อความรัก ฉันทำได้ทุกอย่าง ขอบคุณนะที่อ่านจดหมายนี้ แล้วตอบมาด้วยล่ะ
                                                                                                                                                   จาก โอ ซานิ
                                                                                                                                               คนที่รักคุณมา 2 ปี '

    ฉันเตรียมจดหมายเพื่อจะไปใส่ไว้ในล็อกเกอร์ของปาร์ค ฮยองมิน 
    อ๊ายยยยยยยย  เขินจังเลย เขินขัง ^๐^
    "นี่ ซานิ เธอจะไปสารภาพรักกัปาร์ค  ฮยองมิน จริงเหรอเนี่ย"ยัยจายอง พูดขึ้น
    "จริงสิ ฉันจะโกหกเธอไปทำไม"ฉันพูด
    "เธอแน่ใจเหรอ เขาเป็นคนที่เย็นชามากนะ"ยัยนามิน พูดบ้าง
    "ก็...ไม่มั่นใจเท่าไหร่"ฉันพูด
    แต่ตอนนี้ฉันมั่นใจนิดๆ ฉันเขียนว่า เพื่อความรักฉันทำได้ทุกอย่าง
    "งั้นก็ขอให้เธอสมหวังนะ"ยัยนามินพูด
    "ฉันก็เหมือนกัน"ยัยจายองเสิมด้วย
    
    ณ ตอนเที่ยง
    ฉันเดินมาที่ล็อกเกอร์ของปาร์ค ฮยองมิน แและเสียบจดหมายสารภาพรักไว้ 
    จะดีไหมเนี่ย ไม่มั่นใจเลย 
    เฮ้อ  เสียงถอนหายใจ
    และฉันก็เดินมาที่ห้อง

   ปาร์ค ฮยองมิน
   หลังจากผมเรียนจบคาบที่สาม ซึ่งตรงกับเวลาพักเที่ยงของนักเรียนทุกคน ผมไปกินข้าวกับเพื่อนๆและแยกกับเพื่อนมาเพื่อมาเอาของที่ล็อกเกอร์ ผมเห็นจดหมายซองนึง ผมอ่านมัน และจดใส่สมอง
   หลังจากที่ผมอ่านจบผมก็เขียนในจดหมายนั้นว่า'ฉันเกียจเธอ เกียจคนที่ไม่มียางอายเหมือนเธอ ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้'ผมเขียนใส่ในจดหมาย แต่ไม่ใช่ว่าผมจะเป็นคนแบบนั้นนะแต่ผมเกียจคนแบบนี้จริงๆ และผมก็เดินไปพร้อมถือจดหมาย

   ที่นั่งเล่น สำหรับเด็กนักเรียน
   ผมเดินมา และเห็นโอ ซานิ ผมจึงเดินเข้าหาเธอ เธอส่งยิ้มมาให้ผม ผมจึงยื่นจดหมายให้เธอ แต่ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น นอกจากสายตาเย็นชา
   หลังจากเธอเปิดอ่านเธอก็ถึงกับเหวอไปชั่วขณะ ผมจึงพูดขึ้นว่า
   "ฉันเกียจคนอย่างเธอ คนที่ไม่มียางอายแบบเธอ ฉันไม่ิดว่าเธอจะเป้นแบบนี้เลยนะ โอ ซานิ"ผมพูด
   และก็มีนักเรียนที่อยู่แถวนั้นมายืนดูพวกเรา พร้อมกับเพื่อนรักเธอ
   จากนั้นผมก็เดินจากไป

   โอ ซานิ 
   ฉันมานั่งอ่านหนังสือเรียนที่นั่งเล่น สำหรับเด็กนักเรียน และอ่านหนังสือเพลินๆ ฉันเงยหน้าขึ้นมาและพบกับเขา...
   ปาร์ค ฮยองมิน นั่นเอง เขาเดินมาด้วยสายตาที่เย็นชา ไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ แต่ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าเขาไทำอะไรมา  เขาเดินมาหาฉัน ฉันจึงส่งยิ้มหวานให้เขา ขอให้เขาตกลงมาเป็นแฟนกับฉันด้วยนะ
   เขายื่นจดหมายมาให้ฉัน และฉันก็เิดอ่านดู ปรากฎว่า...
   'ฉันเกียจเธอ เกียจคนที่ไม่มียางอายเหมือนเธอ ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้'ฉันทำหน้าเหวอไปชั่วขณะ เพราะมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่ฉันคิด ไว้มากก
  แม่เจ้า!! โอ้มายยก็อดดดด!!
  "ฉันเกียจคนอย่างเธอ คนที่ไม่มียางอายแบบเธอ ฉันไม่คิดว่าเธอจะเ็นคนแบบนี้เลยนะ"เขาพูด
  เพื่อนๆที่อยู่แถวนั้นต่างมามุงดูพวกเรา
  แล้วเขาก็เดินจากไป หน้าตาเฉย
  กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!
  ทำฉันเจ็บขนาดนี้ยังทำหน้าตาเฉยเลย เชอะ!!
  ฉันเดินออกมาจากจุดนั้น และก็มีข่าวระกาศเต็มเลยว่า โอ ซานิ บอกรัก ปาร์คฮยองมิน และโดนเขาปฎิเศสอย่างขายหน้า
   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

15 ความคิดเห็น