(produce101) กรุณาระบุอาชีพที่ต้องการ - sf holin ♡

ตอนที่ 52 : PRIVATE HI-TOUCH

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    21 เม.ย. 62


PRIVATE HI-TOUCH

                คิวยาวจังแหะ...


                นั่นคือความคิดแรกของ ดงโฮ ที่มีต่อแถวยาวๆ ของแฟนคลับ และเขาเองก็เป็นหนึ่งในแฟนคลับเหล่านั้น แต่มันน่าเสียดายตรงที่ที่เขาอยู่คือหางแถวที่ต้องรอนานหลายนาทีกว่าจะดำเนินไปถึงจุดหมายของเขาน่ะสิ


                ถ้าถามว่าหนทางข้างหน้าที่ผู้คนเหล่านี้กำลังเฝ้ารออยู่คือใคร ก็คงจะเป็น ควานลิน หนึ่งในสมาชิกบอยกรุ๊ปที่พึ่งโด่งดังและตกเป็นกระแสอยู่ตอนนี้อยู่ล่ะมั้ง.


                งานจับมือรูปแบบซื้อตั๋วระบุเมมเบอร์แบบนี้ ทำให้พวกเราสามารถเลือกได้ว่าอยากจะแปะมือกับใคร และแน่นอนว่าเด็กสาววัยรุ่นทั้งมัธยมและมหาวิทยาลัยเหล่านี้เลือกควานลิน เด็กหนุ่มผู้มีหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ตัวสูงหุ่นดีคล้ายพระเอกจากการ์ตูนตาหวานที่ไม่น่าจะมีอยู่ในชีวิตจริง แต่ตอนนี้ไลควานลินอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว


                มาอีกแล้วเหรอครับ


                คำพูดที่เขามักจะถูกทักทายเป็นประจำในยามที่ได้สบตากับไอดอลชื่อดังที่ชอบ ก็แหงล่ะสิเขาเป็นผู้ชายเพียงไม่กี่คนที่คอยตามงานและเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ของไลควานลินมาโดยตลอด ไม่แปลกที่อีกฝ่ายจะจดจำได้แบบนี้


                ก็อยากเจอ เลยมาหา


                นั่นคือคำตอบที่ดงโฮตอบไปทุกครั้งพร้อมรอยยิ้มกว้างจนตาหยี


                ไม่นานนักเวลาที่เขาเฝ้ารอก็มาถึงหัวแถวที่เริ่มร่วมกิจกรรมเสร็จเรียบร้อยทยอยออกไป และในที่สุดมันก็มาถึงคิวของเขาซักที ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้ ก่อนจะยกยิ้มทักทายไอดอลหนุ่ม เช่นเดียวกันไลควานลินส่งยิ้มทักทายกลับมาและพูดว่า “สวัสดีครับคุณแฟนบอย”


                มือของเราทั้งสัมผัสกันในวินาทีแรกแม้จะมีเวลาเพียง 5 วินาที แต่ดงโฮก็อยากให้มันมีค่ามากที่สุด ตามกฎของการเข้าร่วมกิจกรรมแฟนคลับและศิลปินทำได้เพียงนำฝ่ามือแปะทาบกันเอาไว้ตามเวลาที่กำหนด แต่ดูเหมือนครั้งนี้จะมีคนดื้อดึง ดงโฮตาโตเมื่อถูกอีกคนสอดนิ้วเข้ามาประสานกันเอาไว้ ควานลินใช้นิ้วโป้งเกลี่ยและลูบเบาๆ ตามนิ้วของเขา นั่นทำให้เขาตกใจและนิ่งค้างไปเลย


                “เราจับมือกันแบบนี้ได้เหรอ?” ดงโฮเอ่ยถามทั้งๆ ที่ยังตกใจอยู่


                “ก็ผมเป็นคนจับเองนี่ครับ” ควานลินตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มหวาน ไม่นานนักสัญญาณเตือนหมดเวลาก็ดังขึ้น จึงต้องตัดใจละสัมผัสออกด้วยความเสียดาย ดงโฮลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินออกจากบริเวณที่กั้นเอาไว้อย่างอิดออด สัมผัสที่ได้รับมันเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น แม้ว่าจะเคยเข้าร่วมงานแบบนี้มาหลายครั้งหลายหน แต่ว่ามันก็ไม่เคยเพียงพอในฐานะแฟนคลับ...


                แม้จะเสียดายแต่ก็ต้องทำใจยอมรับมัน


เพราะสำหรับแฟนคลับเรามีเวลาแค่ 5 วินาที


                แต่สำหรับคนรัก เรามีเวลาทั้งชีวิต...


                “พี่ครับ อือ” เสียงหอบหายใจของคนตัวขาวที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง เรียวขาถูกแยกกว้างออก สายตาหวานฉ่ำมองมาที่เขาที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่บริเวณกลางลำตัวของอีกคน เกสรดอกไม้ที่ถูกครอบครองเอาไว้ถูกรูดรั้งและโลมเลียจากผึ้งงานตัวโต น้ำหวานที่ปริ่มปลายออกมาได้รสหวานหอมต่างจากน้ำตาลปรุงแต่งชนิดอื่น


                และดูเหมือนดอกไม้ดอกนี้อยากจะบอบช้ำเต็มทีแล้ว


                “จะเอาให้สะอาดเลยเหรอ?” ไอดอลหนุ่มเอ่ยถามคนรักของเขา เฝ้ามองอีกฝ่ายที่ไล่เลียหยาดน้ำที่เปรอะเปื้อนไปทั่วหน้าขาและหน้าท้องแบนราบของตัวเอง ควานลินใช้แขนยันตัวลุกขึ้นกลายเป็นท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ขยับตัวให้สบายพร้อมที่จะเริ่มกิจกรรมต่อมาที่เฝ้ารอมานานนับสัปดาห์


                ฐานะไอดอลน่ะสลัดมันทิ้งไปตั้งแต่หน้าประตูแล้ว


                ดงโฮ มีคนรักเป็นหนึ่งในบอยกรุ๊ปชื่อดัง...  ความจริงที่ว่านั่นไม่มีใครรู้ นอกจากพวกเขา


                ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเจอหน้าเขาที่งานจับมือหรือร่วมกิจกรรมแฟนมีตติ้งต่างๆ คำถามที่ถูกถามก็จะวนซ้ำๆ อยู่ที่ว่า มาอีกแล้วเหรอ มาทำไมเนี่ย ครั้งแรกที่ควานลินเจอแฟนหนุ่มของเขาที่มาด้วยฐานะเจ้าแว่นแฟนบอยถึงกับตาโตทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ใครจะรู้ว่าจู่ๆ ก็เจอแฟนของตัวเองต่อแถวมาพร้อมกับแฟนคลับคนอื่นๆ แบบนั้น ไม่เผลอทักอะไรที่ประหลาดออกไปก็ดีแค่ไหนแล้ว


                แค่อยากมาหา เวลาหนูแบบนี้กับที่บ้านไม่เหมือนกันซักหน่อย ถือว่าพี่มายินดีและดูความสำเร็จของแฟนไงครับ  คำตอบของแฟนบอยคนพิเศษในวันนั้นเล่นเอาไอดอลหนุ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งดีใจที่ได้มีคนรักที่ดีและเข้าใจ และทั้งเสียใจที่รักของเราไม่รู้จะต้องกลายเป็นความลับไปจนถึงเมื่อไหร่


                ควานลินน่ะ.... อยากประกาศให้คนทั้งโลกได้รู้ว่าแฟนของเขารักเขามากแค่ไหน


                และหวังว่าในอนาคตเราคงจะได้บอกข้อความนี้ให้ทุกคนได้รู้...


                ดงโฮโน้มกายเข้าไปมอบจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากนิ่ม ขบกัดเบาๆ อย่างอ้อยอิ่ง เสพสมสัมผัสหวานลึกที่ชัดเจนในความรู้สึกของเราทั้งคู่ด้วยความใจเย็น เลื่อนใหญ่ลูบไปตามผิวกายนุ่มลื่นที่ไม่ว่าจะจับตอนไหนก็เพลินมือไปหมด สะโพกกลมกลึงถูกดงโฮบีบเค้นจนเกิดรอยแดง ควานลินส่งเสียงประท้วงเมื่อถูกรังแกด้วยการฟาดมือหนักไปเข้าที่ก้น


                “ทำไมพี่ชอบตีนักล่ะครับ” ดูเหมือนจะมีคนโมโห ไอดอลหนุ่มส่งค้อนอันโตมาให้คนอายุมากกว่า พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบก้นตัวเองปอยๆ ริมฝีปากแดงเจ่อเบะเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ ก่อนมันจะถูกบดขยี้แรงๆ อีกครั้งจากดงโฮ


                เขาเป็นพวกเวลามันเขี้ยวแฟนแล้วชอบจูบแรงๆ แกล้งให้ร้องไห้


                เสียงร้องอือดังจากคนใต้ร่าง ก่อนที่ดงโฮจะไล่ริมฝีปากไปตามลำคอ เลื่อนไปเรื่อยจนถึงไปปลาร้านแลบลิ้นเลียแอ่งลึกที่เห็นชัดเจน วนอยู่แบบนั้นจนอีกคนทนไม่ได้ต้องใช้มือดึงหัวของเขาออกห่าง คนขี้แกล้งยกยิ้มกว้างก่อนจะหอมแก้มกลมๆ ของแฟนอีกหนึ่งครั้ง อ้าปากงับเบาๆ ที่แก้มนิ่มใช้ปลายจมูกเกลี่ยไปมาด้วยความรักระดับสิบ


                “ทำไมวันนี้อ้อนจังเลย” ควานลินเอ่ยถาม ใช้มือโอบคล้องลำคอของอีกคนให้เข้าใกล้มากยิ่งขึ้น


                “ไม่ได้อยู่แบบนี้ทั้งสองวีค คิดถึง” สงสัยจะคิดถึงจริงๆ ถามที่ปากว่า เพราะตั้งแต่เจอกันดงโฮไม่ยอมอยู่ห่างจากเขาเกินระยะสามเมตรเลย ควานลินหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูแฟนหนุ่มรุ่นพี่ ก่อนจะกดจูบที่ลำคอของอีกคนแล้วผละออกมา


                “คิดถึงเหมือนกัน” ควานลินบอก “แล้วงานจับมือครั้งหน้าจะไปอีกมั้ย?”


                “ไปสิ ต้องไปหาอยู่แล้ว” ทันทีที่พูดจบ ไอดอลหนุ่มก็ขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาด้วยความกังวล ร้อนถึงอีกคนที่ต้องถามไถ่ด้วยความสงสัย


                “เป็นอะไรครับ? ไม่อยากให้พี่ไปเหรอ”


                “ก็พี่เป็นผู้ชาย” ควานลินตอบก่อนจะขยับตัวเบาๆ โน้มตัวเอาแก้มแนบไปที่หัวไหล่เปลือยเปล่าที่มีรอยน้ำหมึกสีเข้มประดับอยู่และกอดอีกคนเอาไว้หลวมๆ “ที่งานส่วนมากมีแต่ผู้หญิงเต็มไปหมดเลย ผมไม่อยากให้เขาสนใจพี่”


                “ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก ไปงานก็ไปหาหนูไง ในหัวพี่ก็มีแค่หนูคนเดียว” ไม่พูดเปล่า ยังกระชับอ้อมกอดของเราให้แน่นยิ่งขึ้นเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าสิ่งที่พูดออกไปล้วนเป็นความจริงที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง


                “พี่จะไปต่อแถวทำไมให้เมื่อย จับตอนนี้ก็ได้” ควานลินพูด พร้อมกับยกมือขึ้นมาตรงหน้า


                ดงโฮหัวเราะลั่นก่อนจะจับข้อมือของอีกคนไว้เลื่อนมือไปซ้อนทับหลังมือของแฟน และกดจูบลงที่กลางฝ่ามือของควานลินเบาๆ จูบอยู่สามครั้งก่อนที่จะไล่เลียไปตามเรียวนิ้วยาวตามสไตล์คนขี้แกล้ง


                “ต่อให้ในงานจะมีคนมากมายแค่ไหนได้สัมผัส แต่คนที่ได้จูบจะมีแค่เราคนเดียว”


                ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นทันทีหลังได้ยิน ก่อนที่มันจะถูกครอบครองด้วยอวัยวะเดียวกันของแฟนหนุ่ม เรียวลิ้นไล่เลียเกี่ยวกระหวัด ขบเม้มริมฝีปากจนเห่อแดงและบวมเจ่อ ทุกอย่างบวมเป่งออกมาทั้งความรู้สึกและความต้องการ มันมากมายชนิดที่ว่าต่อให้วันนี้ได้ปลดปล่อยวันหน้าก็เกิดขึ้นใหม่ซ้ำๆ อยู่ดี


                ขาเรียวแยกกว้างออกให้อีกคนแทรกตัวเข้ามาได้ง่ายขึ้น ส่วนแข็งขืนที่สัมผัสบริเวณส่วนล่างถูไถซ้ำไปมา ความอุ่นร้อนบ่งบอกความต้องการที่จะเข้าไปข้างในเต็มที ตุ๊กตาหมีขาวที่เคยซื้อให้ในวันเกิดถูกหยิบเอามารองสะโพกให้สูงขึ้น สงสารเจ้าหมีที่ถูกทับบี้แบนเสียรูปแต่ตอนนี้ก็ไม่มีใครสนใจมันหรอก สิ่งที่น่าสนใจคือส่วนที่อยู่ตรงหน้าต่างหาก


                สัมผัสแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาในกายทำให้ควานลินต้องพรูลมหายใจออกมายาวๆ ผ่อนคลายรับมันเข้ามาทั้งหมดในครั้งเดียว ดงโฮแช่ตัวค้างไว้ก่อนจะก้มลงจูบไปทั่งร่างของคนรัก มือก็รูดขยับที่ส่วนอ่อนไหวของอีกคนเพื่อช่วยปลอบประโลม เมื่อถูกจู่โจมทั้งด้านหน้าและหลังมันก็อดไม่ได้ที่จะหลุดเสียงครางออกมาให้ได้ยิน


                จังหวะการเคลื่อนตัวเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าหมีขาวที่กดทับเป็นจังหวะช้าๆ เสียงเนื้อที่ถูกแรงกดทับดังขึ้นเนิบนาบ ไหนจะเสียงครางต่ำของคนใจร้ายฆาตรกรฆ่าหมีที่ส่งเสียงออกมาเบาๆ คลอกับอีกคนที่พึงพอใจกับสัมผัสที่ได้รับ ควานลินเชิดหน้าขึ้นด้วยความกระสันเมื่อถูกส่งมอบความต้องการผ่านจังหวะการสอดใส่ที่เพิ่มความเร็วขึ้นกว่าตอนแรก มือเรียวจิกเกร็งลงที่แผงอกกว้างของคนรัก ก่อนที่จะถูกฝ่ามือของดงโฮกอบกุมเอาไว้ก่อนที่จะมีใครซักคนได้เลือด


                ฝ่ามือที่สอดประสานกันคล้ายกับร่างกายของเราสองคน นิ้วเรียวสัมผัสกันจนเกิดอุณหภูมิสูงขึ้นเหงื่อที่ชื้นออกมาจากฝ่ามือไม่ถูกสนใจนัก เพราะสิ่งที่เฉอะแฉะมากกว่าคือส่วนที่เชื่อมสัมผัสกันอยู่ด้านล่างต่างหาก


                นี่มันงานจับมือที่จัดขึ้นเพื่อดงโฮคนเดียวหรือเปล่านะ ?


                ดงโฮยกยิ้มมองภาพของคนรักที่บิดเกร็งไปทั้งร่าง เป็นจังหวะเดียวกับที่อีกฝ่ายกระตุกเกร็งและปลดปล่อยออกมาจนเปรอะหน้าท้องของตนไปหมด เสียงหอบหายใจอ่อนๆ ดังขึ้นให้ได้ยินก่อนะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าเมื่อถูกเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเพื่อเดินทางให้ถึงฝั่งฝันของดงโฮ


                “ลิน อ่า..”


                ร่างกายขาวเนียนขยับไปตามแรงส่งรับก่อนที่มันจะหยุดลงพร้อมกับรับรู้ถึงความอุ่นวาบในช่องทางที่ถูกเติมเต็ม คังดงโฮถอดถอนตัวออกช้าๆ ก่อนที่จะจับอีกฝ่ายให้นอนคว่ำและยืนเข่า สะโพกมนถูกจับยกสูงก่อนที่ดงโฮจะใช้นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางที่บีบรัดไม่หยุดหย่อน มันกลืนกินนิ้วของเขาเข้าไปช้าๆ และบีบรัดอยู่อย่างนั้น แฟนคลับคนพิเศษหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะคว้านเอาสิ่งที่คั่งค้างอยู่ภายในออกมาจนเกือบหมด


                แต่ก่อนจะเสร็จสิ้นมันอดไม่ได้จริงๆ เมื่อเห็นก้อนเนื้อกลมกลึงอยู่ตรงหน้า ดงโฮโน้มลงไปใช้ฟันกัดเข้าที่แก้มก้นด้านขวาด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะเลื่อนไปกดจูบที่เหนือสะโพกอีกครั้งก่อนจะปล่อยให้อีกคนเป็นอิสระ


                “พักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้พี่จะไปส่งแต่เช้า”


                “ขอบคุณนะครับ” ควานลินเอ่ยบอก ก่อนจะเขยิบไปนอนเกยไหล่ของอีกคนเอาไว้ “ขอบคุณที่อยู่ข้างๆ ทั้งในฐานะไลควานลินและลินของพี่”


                “ครับ ขอบคุณเหมือนกันที่ยังอยากเป็นลินลินของพี่”


                “อือ รักพี่นะครับ”


                “เหมือนกัน”


             ครั้งหน้าที่เราจะเจอกัน

ในฐานะแฟนบอยหรือแฟนหนูกันนะ ?

                .

                .

                .

                .

                .

END

 


คนที่มูฟออนจากไฮทัชไม่ได้... จากทีม #ไฮทัชการ์ด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,334 ความคิดเห็น

  1. #1320 imhymnz (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 20:05
    ทัชกันเนื้อแนบเนื้อเลยนะคะคุณแฟนครับ อิจฉาาาา
    #1,320
    0
  2. #1319 toeyeye (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:52
    คนพี่น่ารักกก
    #1,319
    0
  3. #1318 R.forests (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 19:03
    พิดงโฮน่ารักกก สนับสนุนน้องตลอดเลย เขินๆๆ โซฮอตตตต
    #1,318
    0
  4. #1317 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:34
    กรี้ดดเดดดด เขินพิดงโฮมากแล้ววววว ทั้งเขินทั้งอิจฉา นี่งานจับมือสำหรับพี่ดงโฮคนเดียวเลยนะ จับแบบประกอบจังหวะสแวกงกยวดยกวกวแสอวแนกวกง อ่านแล้วจาตายยยยยยยย
    #1,317
    0
  5. #1316 นางสาว แก้มป่อง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:36
    แงงงง เขินตัวแตกแล้ว 😍😍
    #1,316
    0
  6. #1315 lleen (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 08:33
    โอ้โห โซสเปเชียลลล😳😳😳 แงเขินอะ แฟนน้องอบอุ่นเกินไปปป ฉากกัดคือแบบฟากหบปงปงปงกงงก น้องช้ำแล้วนะคะพี่ดงโฮ!!!
    #1,315
    0
  7. #1314 Stars shine (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 08:01
    คือมันแบบ คือเอ่อมันอธิบายไม่ค่อยได้ คือมันดีอ่ะคือโอ้ยยห่วงงดีกภ้/๑กน--ดำ เขินพี่ดงโฮ;_;
    #1,314
    0
  8. #1313 Fruit-Tea (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 07:21
    แฟนนัลร้ากก เข้าใจงานที่ทำและซัพพอร์ต
    แบบอุแงงง อิจฉาไอดอลน้องหลิน
    #1,313
    0
  9. #1312 ptrp. (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:01
    โอ้ยตายแลเวดสหสหาสห เขินเหลือเกิน ฮือๆๆๆๆๆ ไพรเวทเกินไปแล้วนะคะ ทำมาเปงไปหาที่งาน อะโหพ่อคุณเอ้ยยยยยย แฟนตัวจริงกันไปเลยค่า
    #1,312
    0
  10. #1311 lovebieber110 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:59
    เป็นทั้งแฟนคลับ และแฟนครับเลยน่าาา เจ้าอ้วง
    #1,311
    0
  11. #1310 AsakiSan (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:48
    น่ารักกกกกกกกกก ~
    #1,310
    0
  12. #1309 featjang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:41
    ฮอตปรอทแตก ไม่รู้จะอิจฉาใครดีระหว่างคุณแฟนบอยที่ได้เป็นแฟนในชีวิตจริง หรือน้องลินที่มีแฟนน่ารักเนี่ย!!!
    #1,309
    0
  13. #1308 Khunmedsai (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:35
    โอ้ยยย ชอบชื่อทีมค่ะ ทีมไฮทัชการ์ด
    #1,308
    0
  14. #1307 wanna be lin (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:32
    ยังไม่มูฟออนเหมือนกันค่ะ แล้วมาอ่านแบบนี้ ความผิดบาปเต็มใจแม่คนนี้เลย เฮือกกกก
    #1,307
    0
  15. #1306 bmw0626 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:27
    โอยยยย คุณแฟนบอยยย
    #1,306
    0