(produce101) กรุณาระบุอาชีพที่ต้องการ - sf holin ♡

ตอนที่ 33 : FATTY FATTY CAT 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    28 มี.ค. 61

FATTY FATTY CAT

เหมียวแบคโฮ ไลควานลิน



-ฉากคัท ในแท็กเด้อ-

 

“แล้วแบบนี้จะท้องมั้ย?”


“ไม่ท้องหรอก ฉันรู้ว่าควานลินยังไม่พร้อม” พูดพร้อมกับกดจูบลงที่หน้าผากมน ใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่เล่นอย่างเบามือ พลางนึกขึ้นได้อีกเรื่องที่สำคัญสำหรับเขาและเอ่ยถามคนน้องออกไป “มีอะไรกันแล้ว จะเรียกพี่ได้รึยัง?”


“อายุเท่าไหร่จะให้มาเรียกพี่น่ะ” ควานลินขืนตัวออกจากอ้อมกอดของอีกคน แต่ก็ไปไหนได้ไม่ไกลเพราะอาการขัดที่ช่วงล่างทำให้เขารู้ว่าการอยู่เฉยๆ มันดีที่สุดแล้ว


26 ปี แบบมนุษย์” แบคโฮยกยิ้มกว้าง บี้แก้มนุ่มๆของอีกฝ่ายอย่างมันเขี้ยวพร้อมกับกดจูบแรงๆ ลงริมฝีปากบวมเจ่อนั่น ควานลินเผยอปากรับเรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาอย่างว่าง่ายไม่ต้องเอ่ยถามหรือขอร้องให้ตอบรับ ร่างกายของควานลินก็ตอบสนองเองตามธรรมชาติ


แบคโฮละริมฝีปากออกพร้อมจูบซับน้ำใสที่เยิ้มเปรอะข้างริมฝีปากสวยของอีกคน แก้มยุ้ยของคนน้องขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ดวงตากลมหวานมองคู่ของตนนิ่งพินิจพิจารณาใบหน้า คิ้วเข้ม ดวงตาคมสีน้ำตาลอ่อนที่เอาแต่จับจ้องมาที่เขาตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นตอนเถียงกัน ทะเลาะกัน หรือกอดกัน ควานลินไม่นึกมาก่อนว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาคือเรื่องจริง มันเหมือนเรานอนหลับฝันแล้วไปโผล่ที่ดินแดนมหัศจรรย์ที่มีแมวตัวอ้วนพุงพลุ้ยเดินเข้ามาแล้วกลายเป็นผู้ชายตัวโตที่กำลังกอดเขาเอาไว้ตอนนี้


“แบคโฮ แล้วพี่จะเอายังไงต่อ” ควานลินถามถึงอนาคตที่กำลังจะใกล้เข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าลากยาวไปจนชีวิตของพวกเขาจะตายจากกันไป ถึงตอนแรกจะไม่ได้ยอมเป็นของเจ้าแมวอ้วนนี่แต่ตอนนี้เราทั้งคู่ก็ได้ทำสัญญากันแล้ว ว่าเราจะอยู่ด้วยกัน จะดูแลกัน


“ไม่เอายังไง ชีวิตของฉันก็เหมือนมนุษย์นั่นแหละ แต่แค่เราสามารถเปลี่ยนร่างเป็นแมวได้ เลยทำให้การดำรงชีวิตอันตรายขึ้นมาก” แบคโฮย้ำเตือนถึงอันตรายที่สามารถมาพรากชีวิตของเขาได้ตลอดเวลา “วันดีคืนดีออกไปเดินเล่นข้างนอกอาจจะถูกพวกล่าเมาเนียซจับตัวไปขายก็ได้ ถ้าถึงวันนั้นนายก็ค


เพี้ยะ


เสียงฝ่ามือตบเข้าที่ซีกหน้าข้างขวาของแบคโฮด้วยแรงที่มากทำให้เสียงตบดังจนวิ๊งขึ้นหู แบคโฮเอามือจับหน้าตัวเองที่ถูกตบมองเด็กหนุ่มที่นอนจ้องหน้าเขาด้วยอารมณ์ไม่พอใจอย่างมาก ดวงตากลมโตสั่นระริกคล้ายเด็กกำลังจะร้องไห้ ริมฝีปากแดงเม้มเข้าหากันแน่นเหมือนทุกครั้งที่ควานลินโกรธ


“อย่าพูดแบบนั้นอีกได้มั้ย พี่บอกว่าจะอยู่ด้วยกันไง ถ้าพี่ไม่พูดแบบนั้นคิดเหรอว่าผมจะยอมนอนด้วยน่ะ” ควานลินพูดด้วยเสียงสั่น “ถ้ารักษาสัญญาไม่ได้ก็ลุกออกจากตัวผมไป”


“ขอโทษ”


“ใครจะอยากแยกจากคู่ของตัวเอง ไม่มีหรอก” บ่อน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ก็พังออกเป็นเขื่อนแตก ควานลินสะอื้นร้องไห้จนตัวโยน ร้อนถึงแบคโฮที่ต้องกอดปลอบอยู่นาน ไม่น่าปากดีเอาแต่พูดลองใจอีกฝ่ายเลย แบคโฮก็แค่อยากรู้ว่าน้องจะเป็นห่วงและรักเขาบ้างหรือเปล่า แต่ผลตอบรับที่กลับมามันก็ทำให้เขารู้สึกดีมากๆ


คำว่าคู่ที่ออกมาจากปากของควานลิน เป็นคำพูดธรรมดาที่ทำให้หัวใจของเจ้าแมวอ้วนพองโตเหมือนมีคนมาเติมลมใส่จนแทบจะลอยขึ้นได้อยู่แล้ว มือใหญ่ลูบศีรษะกลมอย่างเบามือโยกคนในอ้อมแขนไปมาคล้ายปลอบประโลมเด็กน้อย ริมฝีปากอุ่นก็ประทับจูบลงบนไหล่เนียนค้างไปเนิ่นนานจึงผละออกแล้วเลื่อนมาจูบซับที่หลังคอไปจนถึงแก้มนุ่มอย่างเอาใจ


“หายโกรธได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปทำความรู้จักดาเนียล” พูดจบ เสียงสะอื้นของเด็กน้อยก็เงียบลงทันที คนน่ารักหันมามองอีกฝ่ายงงๆ กระพริบตาไล่หยาดน้ำที่เปียกขนตาออกถี่ๆ

“ดาเนียลคือใคร?” เสียงนุ่มเอ่ยถาม แบคโฮอดไม่ได้ที่จะกดจูบลงที่ริมฝีปากบวมๆ นั่นอีกครั้ง โดยมีเสียงครางอื้อท้วงออกมาจากคนเจ้าของ


“ดาเนียลคือน้องชาย เรียลเมาเนียซอีกตัว แล้วก็เป็นเจ้าชายอีกคนของเผ่าด้วย” ควานลินพยักหน้ารับรู้เมื่อแบคโฮได้แนะนำให้รู้จักคนชื่อดาเนียลแบบคร่าวๆ


“และจะเป็นคนทำคลอดให้ควานลิน” เด็กหนุ่มตาโต อ้าปากพะงาบๆ เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ออก แบคโฮหัวเราะกับท่าทางตลกๆ ของคนรัก


“ดาเนียลเป็นหมอ พวกเราที่เหลือถูกส่งเรียนหนังสือและเข้าทำงานในสายอาชีพที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิต เพื่อพยุงเผ่าพันธุ์ให้อยู่รอด และขยายเผ่าพันธุ์ไม่ให้สูญหายไป ไม่มีใครอยากให้ครอบครัวของตัวเองล้มหายตายจากกันไปหมดหรอกใช่มั้ย” แบคโฮอธิบาย ค่อยๆบอกเล่ารายะเอียดของตัวเองให้อีกฝ่ายทำความเข้าใจทีละนิดๆ ไม่ยัดเยียดจนเกินไป


“ถ้าเกิดพี่มีคู่เป็นผู้หญิ” ยังพูดไม่จบ ควานลินก็ถูกอีกฝ่ายทำตาดุใส่ “ยังพูดไม่จบ ก็แค่จะถามว่าถ้ามีคู่เป็นผู้หญิงยังเข้าใจเรื่องการสืบพันธุ์ เอ่อ ตั้งครรภ์ได้ แต่ในเมื่อผมเป็นผู้ชายจะเอามดลูกที่ไหนมาท้องกันล่ะ”


“เมาเนียซเป็นสิ่งมีชีวิตที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้ แต่เราก็ต้องการพึ่งวิทยาศาสตร์ เพราะงั้นเราถึงนำเอาความสามารถพิเศษของเผ่าพันธุ์มารวมกับเทคโนโลยีปัจจุบันเพื่อเป็นตัวช่วยในการสืบพันธุ์ในตอนนี้ เพราะอดีตก็มีคู่รักเมาเนียซที่เป็นเพศผู้ทั้งสอง หรือเพศเมียทั้งคู่ แต่ใครๆ ก็อยากมีลูก เราถึงต้องหาวิธีสืบพันธุ์ให้ได้”


“ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่” ควานลินสารภาพออกมาตรงๆ


“เดี๋ยวก็เข้าใจตอนโดนเอง”


“อะไร โดนอะไร?” ควานลินตกใจ เอ่ยถามทันที


“โดนทำให้ท้องไง” พูดจบควานลินก็เขินม้วนไป ล้มตัวลงนอนก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเอาไว้อย่างรวดเร็ว แบคโฮหัวเราะลั่นกับท่าทางของอีกฝ่าย ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ พร้อมกับสวมกอดคนรักเอาไว้แน่น สูดความหอมจากกลุ่มผมสีดำขลับอย่างหวงแหน


“พี่...” ควานลินเรียก


“ครับ?”


“มันจะอันตรายมั้ย?” ฟังดูก็รู้ว่าน้ำเสียงของน้องเจือความกังวลเอาไว้มากแค่ไหน แบคโฮกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเพื่อยืนยันว่าหากเราอยู่ด้วยกันทุกอย่างจะปลอดภัย เจ้าแมวอ้วนกำลังจะเอ่ยปากตอบแต่ดันถูกอีกฝ่ายชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน


“หมายถึง ลูกของเราจะปลอดภัยใช่มั้ย?”


แบคโฮยิ้มกว้างในแบบที่ไม่เคยมีความสุขมากขนาดนี้ ไลควานลินเอาความน่ารักของทั้งโลกมาไว้กับตัวเองคนเดียวหรือไงกันนะ


“อืม ปลอดภัยสิ ทั้งแม่ทั้งลูกเลย”

.

.

.

.



 

“ลองถามเล่นๆ นะ พี่ท้องแทนผมได้มั้ย?”


ควานลินถามขึ้นเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงหน้าคอนโดหรูที่อีกฝ่ายบอกว่าบ้านของเขาดาเนียล แบคโฮหน้าเสียเมื่อได้ยินคำถามนั้น และแน่นอนว่าคำตอบคือได้ แต่เขาเองก็ไม่อยากตอบเท่าไหร่นัก


“ได้สิ แต่พี่อยากเป็นพ่อมากกว่า” แบคโฮตอบตามตรงและป้องกันตัวเองด้วยการบอกเหตุผลไป


“แล้วยังไง พอลูกคลอดออกมาผมค่อยบอกเขาว่าผมเป็นแม่ก็ได้นี่” เจ้าเด็กดื้อยังคงตั้งข้อสงสัยและชี้ทางออกให้ผู้เป็นสามี ส่วนคนฟังตอนนี้หน้าถอดสีไปเรียบร้อยแล้ว


“ก็ควานลินเป็นเมีย จะมาให้พี่ท้องแทนได้ยังไง” แบคโฮยืนหยัดที่จะสู่เพื่อสมาคมพ่อบ้านเมาเนียซต่อไป เจ้าเด็กน้อยพองลมจนแก้มป่องริมฝีปากเล็กเชิดขึ้นเป็นสัญญาณที่ไม่ดีเอาเสียเลย


“ผมก็เป็นผัวได้นะ”


“หยุดความคิดแบบนั้นไปเลยนะควานลิน” พูดพร้อมกับเร่งฝีเท้าให้ห่างจากเจ้าเด็กน้อยของเขาเพื่อหนีบทสนทนาแปลกๆ แต่ดันลืมว่าอีกฝ่ายเองก็ยังเดินได้ไม่สะดวกนัก ควานลินพยายามวิ่งตามแต่ก็ต้องสะดุดล้มพับลงไปกองที่พื้น แบคโฮรีบวิ่งเข้าไปประคองพร้อมกับอุ้มขึ้นแนบอกอย่างรวดเร็ว


“ไม่ต้องมาอุ้มเลยนะ” น้ำเสียงติดจะงอแงทำเอาแบคโฮหน้าเสียกว่าตอนแรกอีก เขาไม่อยากเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องงอนซักเท่าไหร่


“ยังเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวอุ้มเอง” ยืนยันในการกระทำของตัวเอง แม้ควานลินจะสูงกว่าเขาอยู่เล็กน้อยแต่ร่างหายของน้องน่ะเหมือนกระดาษเลย ทั้งขาวทั้งบาง แค่อุ้มเดินแค่นี้สบายมาก


เด็กหนุ่มที่ถูกอุ้มเดินเข้ามาในคอนโดผ่านผู้อาศัยคนอื่น ไหนจะคนดูแลความปลอดภัยที่รีบวิ่งมากดลิฟต์ให้อีก ใบหน้าขาวซุกเข้ากับอกแกร่งของผู้เป็นสามีด้วยความเขินอาย ใบหูเล็กขึ้นสีจัดอย่างสังเกตได้ แบคโฮลอบมองเด็กน้อยของเขาแล้วยิ้มกรุ่มกริ่มออกมา ไม่นานเสียงเตือนจากลิฟต์โดยสารก็ดังพร้อมกับประตูที่เปิดออก ควานลินถูกอุ้มมาอยู่หน้าห้องที่ไม่มีหมายเลข แบคโฮปล่อยอีกคนให้ยืนก่อนจะสแกนลายนิ้วมือเพื่อปลดล็อคประตูห้อง


ประตูบานใหญ่เปิดกว้างออกพร้อมกับเผยให้เห็นภายในตัวห้องที่กว้างขวางมาก ภายในมีเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งอย่างเรียบง่าย หรูหรา และทันสมัย แถมยังมี... คอนโดแมว ตั้งอยู่หลายชิ้น


ควานลินเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับสำรวจด้วยสายตา ก่อนจะได้ยินเสียงเหมียวๆ ของแมวตัวอื่นดังทักทายจากบริเวณแถวโซฟาใหญ่


เมี๊ยว~


แมวตัวสีขาวนวลอ้วนกลมกระโดดลงมาจากคอนโดแมวสีขาว พร้อมกับเดินพุงย้วยเข้ามาหาเข้า หยุดมองหน้าและส่งเสียงร้องเรียกเพื่อนตัวอื่นตามมา ควานลินมองตามเสียงก๊อกแก๊กที่ดังจากโซนห้องครัวก่อนจะร้องตกใจเมื่อเจอเจ้าแมวสีดำขนฟูกระโดดลงมาจากช่องเก็บจาน และมันก็เดินมาสมทบกับเจ้าขาวที่มองหน้าเขาเขม็ง


เสียงร้องเมี๊ยวๆ ดังระงมไปทั่วราวกับว่ามันกำลังสื่อสารกัน เด็กหนุ่มยืนเกร็งอยู่นานสองนานแต่ก็ต้องเพิ่มความลำบากใจเข้าไปอีกเมื่อเจ้าแมวสีน้ำตาลตัดลายขาวปรากฏตัวขึ้นทางด้านหลัง เสียงร้องเรียกแสบแก้วหูนั่นทำให้ควานลินต้องถอยหลังหนี


ไหนบอกว่าดาเนียลตัวเดียวไง ไหงมาทั้งฝูงแบบนี้ล่ะไอ้อ้วน


“พวกนายจะแกล้งพี่สะใภ้อีกนานมั้ย?” แบคโฮที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยขึ้น พร้อมท่อนแขนหนักๆ ที่พาดมายังลำคอของควานลิน เด็กหนุ่มถูกดึงรั้งเข้าไปกอดพร้อมกับจมูกโด่งที่ฝั่งเข้าแก้มนุ่มเพื่อแสดงโชว์ให้ไอ้แมวสามตัวนั่นดู


แมวสามแสบสะบัดหน้าหนีไปคนละทางก่อนจะเปลี่ยนร่าง ตัวแรกเป็นชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่ ผิวสีขาวเนียนพร้อมกับผมสีบรอนด์ทอง ดวงตาเรียวเล็กที่ดูน่ารักเวลายิ้มตอนนี้มองเขาอย่างมีเลสนัย ตัวต่อมาคือแมวสีน้ำตาลลายขาวที่กลายเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีราวกับเทพบุตรในตำนานกรีกโรมันที่มาพร้อมกับดวงดาวสามดวงประทับที่ข้างแก้ม เขายิ้มทักทายพร้อมกับสะกิดเด็กหนุ่มผิวแทนอีกคนที่เปลี่ยนร่างมาจากเจ้าแมวน้อยสีดำ เด็กหนุ่มยิ้มโชว์เขี้ยวมาให้อย่างเป็นมิตรพร้อมโบกมือทักทาย


แต่อะไรก็ไม่หนักใจเท่ากับการที่ทั้งสามคนอยู่ในสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว เมื่อไหร่แมวพวกนี้จะรู้จักหาเสื้อผ้าใส่ทันทีหลังจากเปลี่ยนร่างมนุษย์กันนะ!


“สวัสดีพี่สะใภ้” ทั้งสามคนเอ่ยทักทายพร้อมกับราวกับนัดมา ควานลินโค้งตัวให้ก่อนจะเขยิบถอยหลังไปหลบหลังแบคโฮอย่างกลัวๆ


“ไม่ต้องกลัวหรอก พวกนี้ไม่อันตราย” แบคโฮพูด แต่ควานลินก็ยังรู้สึกแปลกๆ กับแมวชีเปลือยตรงหน้าอยู่ดี


“บอกพวกเขาไปใส่เสื้อผ้าได้มั้ย?” ควานลินพูด ซุกใบหน้าเข้ากับแผ่นหลังกว้าง แขนยาวสอดเข้ามากอดคนตัวโตเอาไว้แน่น


เสียงหัวเราะคิกคักจากเจ้าสามแสบทำเอาควานลินยู่ปาก แถมยังมาเรียกพี่สะใภ้อะไรนั่นอีก ไอ้พวกแมวขี้แกล้ง


แบคโฮไล่น้องชายทั้งสามคนไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมชุดสบายๆ เป็นชายหนุ่มผมทองที่เดินนำเพื่อนมาและนั่งลงโซฟาตรงหน้าควานลิน


“ไอ้เตี้ยนั่นชื่ออูจิน คนข้างๆ ชื่อซองอู” แบคโฮแนะนำน้องชายให้ควานลินรู้จักทีละคน ก่อนจะมาหยุดที่คนตายิ้ม “ส่วนนี่ดาเนียล”


“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ” ควานลินเอ่ยทักทายบ้าง “ผมไลควานลินนะ”


“เรารู้แล้วหน่า พี่ชายเราแอบไปเฝ้านายอยู่เป็นเดือน สุดท้ายก็ได้กินจนได้สินะ” ซองอูพูดยิ้มๆ ทำท่าทางยียวนใส่กับคนที่ชื่ออูจินจนน่าหมั่นไส้


“เลิกเล่นได้แล้วไอ้พวกนี้” ดาเนียลดึงคอเสื้อแมวตัวน้องเอาไว้พร้อมกับหันหน้ามามองสมาชิกใหม่ของครอบครัว ดวงตาเรียวสำรวจร่างกายของเด็กหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะถามออกมาว่า


“ที่พามาเพราะจะให้ช่วยทำลูกเหรอ?”


“ใช่ ขอแบบด่วนๆเลย”


ควานลินตาโตกับหัวข้อสนทนาใหม่ของพวกแมวอ้วน ตกลงกันแบบนี้ได้ยังไง ทำไมไม่ถามกันก่อน


“แต่ผมยังไม่พร้อม” เด็กหนุ่มร้องท้วงขึ้นมาดังลั่น แบคโฮรวบคนผอมมากอดเอาไว้แน่น มองลึกเข้าไปยังนัยน์ตาหวานพร้อมเอ่ยอย่างหนักแน่น


“จะช้าจะเร็ว พี่ก็ทำควานลินท้องเหมือนเดิมนั่นแหละ”


ไอ้ ไอ้แมวอ้วนเอ้ย!!



tbc




มันยังไม่จบเลยอะ สงสัยคงประมาณสี่ห้าตอนแน้ว
ไม่มั่นใจที่จะเขียนฉากคัทเลย แต่ก็เขียนไปแน้ว
ติดชมได้เน้อ ฝากๆ เจ้าเหมียวไว้ในอ้อมอกอ้อมใจโด้ย


กำลังใจและคอมเม้น + ฟีดแบคจากคนอ่าน = สิ่งที่มีที่สุดของคนแต่ง


เม้ามอยในทวิต
╯﹏╰
#อาชีพโฮลิน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,334 ความคิดเห็น

  1. #1291 pukkapuk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:45
    ฮือออออ เขินเจ้าแมวอ้วงงงง
    #1,291
    0
  2. #1275 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:47
    ห้ะ จะทำลูกกันเลยเรอะ เหมียวทำไมใจร้อนนนน
    #1,275
    0
  3. #1225 lailinn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 09:29
    ฮือออ อยากได้รหัสคัท ;-;
    #1,225
    0
  4. #925 Khunmedsai (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:33
    แมวเจ้าเล่ห์
    #925
    0
  5. #923 Xingmin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 10:38
    โถ่น้องลินเอ๊ย​
    #923
    0
  6. #909 P park (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:03
    กลับมาต่อเถอะค่ะได้โปรดดดดดด
    #909
    0
  7. #908 Maysquidz (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:20
    วี้ดดดดดดด ยัยน้องยัยคลใจง่ายยยยยยย ///////// เขินอะ แต่แบบ ไหนบอกว่าการสวมโซลเมทริงไม่มีผลกับมนุษย์ยังไงล่ะเจ้าแมวอ้วง!!! นี่มีผลเต็มๆเลย เทอหลอกล่อน้องเลาาาา หมันไส้พิอ้วนจริงๆเลยว้อยยย คุกเคิกเนี่ยไม่กัวเลยนะ5555555555 คัททำเราเขินหนักมากเลยแงงงง /-\ ตอนแรกก็กัวว่าน้องจะท้องไม่พร้อมป่าว คือมันมีวิธีเฉพาะสินะ นี่แบบ อยากรู้เลยฮะ55555555555 รอตอนต่อไปนะคะ ติดเรื่องนี้เลยแงงงงง ปล.คัทภาษาได้เลยนะคะเนี่ย~
    #908
    0
  8. #897 ลูกหมีขาว (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:56
    ยัยน้องงง ยัยตัวเดรรร มาให้มี้ตีก่องงง ฮืออออ หนู รูกกกกกก ทำไมใจอ่อนง่ายยย ทำไมยอมเจ้าแมวอ้วนง่ายแบบนั้นล่ะ แง้งงงง เนี่ยเห็นมั้ย เข้าทางแมวอ้วนเบย ดาว่ดหวงเก
    #897
    0
  9. #895 AsakiSan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:48
    ชอบๆ ชอบตัวละครแมวทุกตัวเลย 😆😆
    #895
    0
  10. #894 Aiyshy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 01:28
    น่ารักมากเลยค่าบบบบ ฮื่อออ ชอบมั่กๆๆๆๆ
    #894
    0
  11. #893 ...~!! M !!~... (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 01:07
    ฮื่ออออออ เขินแทนควานลิน แมวอ้วนนี่ก็แสบใช่ย่อย น่ารักมากเลยฮืออ สมหวังนะสมหวัง
    #893
    0
  12. #892 Holinlin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:55
    อ่านคัทแล้วจาเปงลมมหน้าร้อนเว่อร์ เจ้าแมวโอ้นล่อลวงน้องสำเร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วว แถมจะให้น้องรีบท้องให้ได้อีก โอ้นเอ๊ยยยใจเยน น้องเพิ่งสิบเจ็ดด
    #892
    0
  13. #891 1719mx (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 17:36
    ใจอ่อนง่ายจังลูก แหมๆๆ ละทำให้ท้องคือทำไงเนี่ย สงสัยเลยค่ะ555555 ปล ฉากคัทเขียนดีนะคะ ขนาดครั้งแรกนะเนี่ย ภาษาดีเลยค่ะ
    #891
    0
  14. #889 ansine (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 15:20
    เอ่า นี่ก็นึกว่าทำน้องท้องไปเเล้วนะนั่น ทำยังไงอยากรู้เลย5555555
    #889
    0
  15. #888 ptrp. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 13:04
    มีความไม่กลัวคุก 5555 แงง เขินจังเลย คือน้องก็แอบยั่วคุณพี่แมวนะคะ
    #888
    0
  16. #887 Bluenajaaa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:02
    เขินนนนน น้องเอาความน่ารักทั้งโลกมาหมดแล้ววววว พี่แบคไม่ขอแม่น้องก่อนหรอค่ะ อยู่ๆจะให้ท้องเลยหรออออ
    #887
    0
  17. #886 Ayna00 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:21
    คุกอะไรพี่แบคไม่กลัวแล้วค่าาาา นี่ถ้าน้องแล้วอย่าลืมไปขอน้องกับแม่นะแมวอ้วง
    #886
    0
  18. #885 Elllsaaaa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:20
    คุกพี่ก็ไม่กลัวเน้อออ แถมจะเร่งให้น้องรีบท้องอีกก ไปขอแม่น้องยังเจ้าแมวอ้วง
    #885
    0
  19. #884 Fruit-Tea (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 06:38
    อายุคน 26 อายุจริงมิตักไปร้อยหรือคะอิพี่ !
    เกลียดความต่างๆ นานาของพี่อะ
    บ้าจริงงงงง น้องสิบเจ็ดดดดด
    นี่มันล่อลวงผู้เยาว์ กรี๊ดดดดดด
    #884
    0
  20. #883 unders.jmiox (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 05:44
    แค่กๆๆๆ แหวกคุกออกมาหา พี่คะ!! น้องยังเด็กอยู่นะคะะะ 17 เอง อย่ากินน้อง! (ไม่ทันแล้ว555555) ชอบความแกล้งพี่สะใภ้ของแมว 3 ตัวจังเลยต้ะ น้องก็อ้อนจริ๊ง ;////; แอบอยากเห็นแบคโฮเบบี๋แล้วว รีบๆท้องนะคะ แฮ่กๆ
    #883
    0
  21. #882 Meawmeowww (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 03:13
    แงง เขินน น้องยอมง่ายมาก555 พี่แบคก็มีเมียเด็กนะคะ คุกๆๆๆ5555 น้องจะท้องมีลูกจรืงๆหรอออ รอๆๆๆ
    #882
    0
  22. #881 pinkkuma (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 02:47
    -พี่แบคคคค คุกแรงมากเด้อออ 55555
    #881
    0