(produce101) กรุณาระบุอาชีพที่ต้องการ - sf holin ♡

ตอนที่ 19 : โดดเด่นไม่เหมือนใคร 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    17 ม.ค. 61

02

 

เป็นประจำทุกเช้าที่ลิ้นจี่มารอพี่เด่นที่หน้าหอพักพร้อมกับเจ้าคลิ๊กไอสีขาวที่อ้อนแม่ให้ซื้อเป็นรางวัลเมื่อเทอมที่แล้ว พอขึ้น ม.5 แล้วก็อยากจะมีรถเอาไว้ขับไปเรียนเองไม่ต้องนั่งรถประจำทางไปเหมือนคนอื่น อย่างแรกคือสะดวก อย่างที่สองคือหลังเลิกเรียนอยากไปไหนก็ไปได้เลย ไม่ต้องรอใคร และอย่างสุดท้ายที่สำคัญที่สุดคือเอาไว้อวดสาวไง


ทำไมวันนี้พี่เด่นถึงช้าจังนะ ลิ้นจี่คิดพร้อมชะเง้อคอมองเข้าไปในอาคารหอพักแต่ก็ไร้วี่แววของคนที่เขากำลังรอ หยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาครั้งแล้วครั้งเล่าโดดเด่นก็ยังไม่ออกมาเสียที เด็กหนุ่มถอนหายใจ ดวงตากลมมองไปเรื่อยแก้เบื่อ พลัยสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับชั้นจอดรถของหอพักที่ทำสโลปลงไปเป็นชั้นใต้ดิน สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่รถยนต์คันไหนแต่เป็น Kawasaki Ninja H2 สปอร์ตไบท์คันโตที่จอดทิ้งไว้โดดๆ ท่ามกลางฟีโน่ ใครเป็นบ้าเอารถแข่งรุ่นท็อปแบบนี้มาจอดทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกาะเล่นกันวะ แทบราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ ขืนมีโจรมือดีมาลักเอาไปจะทำยังไง


ยิ่งเห็นก็ยิ่งแค้นเจ้าของรถ ทำไมมีเพชรล้ำค่าแบบนี้ถึงไม่ดูแลกันนะ ถ้าทิ้งขว้างแบบนี้ยกให้เขาดีกว่าจะเอากลับไปจนไว้ในห้องนอนคอยเช็ดคอยขัดจนเงาวับไม่ให้ฝุ่นเกาะซักนิดเดียว ลิ้นจี่ที่มัวแต่สนใจเจ้าสปอร์ตไบท์คันโตโดยไม่ทันรู้ตัวว่ามีคนตัวโตที่ยืนอยู่ข้างหลังแล้ว


โดดเด่นมองตามสายตาของเด็กหนุ่มเลยรู้ว่าลิ้นจี่กำลังให้ความสนใจเจ้าสปอร์ตไบท์ของใครซักคนที่จอดทิ้งไว้ใต้หอพัก น้องส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจปากอิ่มก็บ่นพึมพำจับใจความได้ว่ากำลังพูดถึงเจ้าของรถคันดังกล่าว โดดเด่นยิ้มให้กับท่าทางของน้องก่อนจะใช้นิ้วสะกิดไหล่บางเบาๆ ถ้าเกิดเขาไม่ดึงสติน้องกลับมาตอนนี้พลันจะทำให้สายกันทั้งคู่


“โอ๊ะ มาตั้งแต่เมื่อไหร่พี่” น้องหันมาทักทาย ขยับตัวนั่งประจำเบาะหน้าเพื่อให้อีกคนขึ้นคร่อมซ้อนท้ายได้สะดวก โดดเด่นใช้มือกำกระเป๋าสะพายของน้องเบาๆ หวังให้เป็นที่จับเวลารถออกตัว ถึงจะรู้ดีในใจว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมาสายกระเป๋านี้จะไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลยก็ตาม


“มาตั้งนานแล้วครับ แต่ลิ้นจี่ไม่สนใจพี่ต่างหากล่ะ”


“ถ้าผมจะคิดว่าพี่กำลังตัดพ้ออยู่จะได้มั้ยเนี่ย” คนเด็กกว่าเอ่ยแซวอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะแกล้งออกตัวอย่างแรง แรงกระชากของรถทำให้โดดเด่นตกใจก่อนจะกอดเอวบางๆ ของน้องแน่น ใบหน้าหล่อซบลงที่ไหล่คนขับ ลิ้นจี่มองคนหลับตาปี๋ผ่านกระจกข้างแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ขอแค่ได้แกล้งอีกคนต้อนรับเช้าวันใหม่ วันนี้ก็คงอารมณ์ดีไปทั้งวัน


“ลิ้นจี่ทำอะไรครับ มันอันตรายนะ” โดดเด่นพูดเนิบๆ ทั้งที่ตกใจจนมือสั่น ปล่อยมือจากเอวน้องแล้วขยับแว่นตาทรงกลมแก้เขิน ลิ้นจี่ยู่ปากใส่ไม่ตอบโต้อีกคนแล้วออกตัวรถแบบธรรมชาติที่คนปกติเขาทำกัน


ตลอดทางลิ้นจี่จะเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อนเสมอ เขารู้ดีกว่าพี่ตัวโตน่ะพูดไม่ค่อยเก่ง ชวนคุยก็ไม่ได้ เวลาเขาถามก็ตอบสั้นๆ ไม่ได้ต่อบทสนทนากับเขาเลย นี่ก็เข้าอาทิตย์ที่ 2 แล้วที่ลิ้นจี่อาสาไปรับไปส่งพี่โดดเด่นทุกเช้า พอเลิกเรียนก็รีบบึ่งมาจากโรงเรียนเพื่อรอรับคนตัวโตให้กลับบ้านพร้อมกัน


และก่อนจะไปส่งโดดเด่นที่หอเขาก็มักจะพาแวะที่บ้านหยิบมะม่วงน้ำปลาหวานติดมือมาให้ทุกครั้ง ส่วนวันหยุดที่พิเศษหน่อยลิ้นจี่ก็จะชวนพี่โดดเด่นไปเดินห้าง หรือไปกินขนมตลอด มันทำให้วันธรรมดาๆ ของลิ้นจี่รู้สึกสนุกและมีความสุขมากกว่าปกติ


ยิ่งรู้จักพี่โดดเด่นลิ้นจี่ก็ยิ่งรู้สึกว่าถ้าได้อยู่กับอีกคนไปนานๆ มันคงจะดีไม่น้อย บางครั้งที่เผลอใจเต้นแรงกับท่าทางเด๋อด๋าของอีกฝ่าย ยิ้มตามใบหน้าซื่อๆ ที่ไม่เห็นจะน่าเอ็นดูซักเท่าไหร่ ท่าทางเงอะงะเวลาถูกเขาเล่นมุขหยอกไป ที่ชอบที่สุดก็คงจะเป็นเวลาที่พี่เด่นชะเง้อคอมองหาเขาหลังเลิกงานตอนที่เขาแอบไปหลบเพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะทำยังไงถ้าเกิดเลิกงานแล้วไม่เจอเขาไปรับเหมือนอย่างทุกครั้ง


“อยู่กับลิ้นจี่บ่อยๆ แล้วพี่...”


“ห๊ะ ไรนะพี่?” ลิ้นจี่สะดุ้งกับคำพูดของอีกคน เอียงหน้ามาฟังให้ชัดๆ เนื่องจากว่าตอนนี้ทั้งคู่กำลังขับรถอยู่เสียงลมพัดกลบเสียงพูดทำให้โดดเด่นต้องเขยิบเข้ามาใกล้คนขับมากขึ้นเพื่อพูดใกล้ๆ หูให้น้องได้ยิน


แผ่นหลังจากลิ้นจี่สัมผัสได้ถึงแผงอกแกร่งของอีกฝ่าย ถึงลมจะพัดแรงแค่ไหนแต่เขาก็รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดใบหูของเขาทำเอารู้สึกสยิวไปทั้งตัว เสียงนุ่มที่พูดอยู่ใกล้ๆ เล่นเอาลิ้นจี่เกือบเสียสมาธิในการมองทาง


“รู้สึกคิดถึงดูดีน่ะ น้องชายของพี่เอง ตอนพี่ว่างงานอยู่บ้านพี่จะไปส่งดูดีที่โรงเรียนทุกเช้าเลย อายุก็น่าจะประมาณเท่าๆ ลิ้นจี่นี่แหละครับ” ลิ้นจี่ขมวดคิ้วกับสิ่งที่ได้ยิน พี่เด่นไม่เคยเล่าถึงเรื่องน้องชายให้ฟังเลยซักนิด ลิ้นจี่ลอบมองโดดเด่นผ่านกระจกมองข้าง ใบหน้าหล่อที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มในยามที่พูดถึงน้องชาย พี่เด่นยิ้มกว้างมากกว่าตอนที่อยู่กับเขา ดูมีความสุขมากกว่าตอนที่เขาพยายามทำตัวตลกให้พี่เด่นหัวเราะ


พอคิดเช่นนั้นแล้วหัวใจดวงน้อยๆ ของลิ้นจี่ก็รู้สึกห่อเหี่ยวเหมือนเต้าหู้ค้างคืน เด็กหนุ่มเม้มปากพยายามเลิกคิดฟุ้งซ่าน นั่งฟังโดดเด่นเล่าถึงน้องชายที่ชื่อดูดีต่อไปเรื่อยๆ ถ้าขนาดตอนนี้ที่พี่เด่นพูดถึงดูดียังพูดเยอะกว่าตอนเขาชวนคุยรวมกันทั้งสองวันอีก จะไม่ให้รู้สึกเฟลได้ยังไงวะ


รู้ดีว่ายังไงพี่เด่นก็ต้องให้ความสำคัญน้องแท้ๆ ที่คลานตามกันมาแน่ๆ แต่ลิ้นจี่เข้ามาในชีวิตพี่เด่นไม่ได้ต้องการหยุดอยู่แค่สถานะน้องชายนี่ หรือเขาจะยังแสดงออกชัดเจนไม่พอว่ารู้สึกชอบพี่เด่นมากกว่าพี่ชาย


“ดูดีน่ะชอบกินช็อคโกแลตเหมือนลิ้นจี่เล-


“พี่เด่นมีแฟนหรือยัง” เจ้าเด็กน้อยโผลงขึ้นไปตัดบทคนที่กำลังอินในเรื่องของน้องชายตัวเองดื้อๆ โดดเด่นชะงักก่อนจะทำท่านึกก่อนจะส่ายหัวออกมา


“ไม่มีครับ พี่ไม่เคยมีแฟน” ลิ้นจี่แอบยิ้มก่อนจะตีสีหน้าเป็นเรียบเฉยเหมือนเดิม


“ลิ้นจี่ถามทำไมเหรอครับ โอ๊ะ ขอโทษครับ”


และในตอนที่โดดเด่นเอนตัวเข้ามาใกล้พร้อมเอ่ยถาม เป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถติดไฟแดง ลิ้นจี่ลดความเร็วรถและจอดพร้อมกับหันหน้ามาหาคนพี่ จึงทำให้จมูกของโดดเด่นแตะเข้าที่แก้มใสแบบเฉียดๆ เป็นความบังเอิญที่ทำเอาใบหน้าของลิ้นจี่ร้อนฉ่าไปหมด สัมผัสบางๆ ที่เฉียดผิวแก้มไปมันชัดเจนมากในความรู้สึกของเด็กหนุ่ม


ลิ้นจี่กระแอมไอแก้เขินก่อนจะตอบไป “มะ ไม่เป็นไรครับ”


“ครับๆ ขอโทษอีกครั้งนะครับ.... แต่ว่าน้องลิ้นจี่ดูหน้าแดงๆ นะ อากาศมันร้อนเกินไปหรือเปล่า เดี๋ยวพี่บังแดดให้” เป็นประโยคแรกของวันที่พูดกับเขายาวๆ โดยที่ไม่ใช่เรื่องของดูดี โดดเด่นสังเกตใบหน้าของน้องที่ขึ้นสีระเรื่อก่อนจะทึกทักเอาเองว่าน้องกำลังร้อนเพราะอากาศประเทศไทย มือใหญ่ล้วงเข้าไปในกระเป๋าของตัวเอง หยิบสมุดพกเล่มบางออกมาพร้อมกับใช้มันบังแดดให้น้อง


“แดดตอนนี้ก็ไม่ได้ร้อนมากนะครับ สงสัยผิวของลิ้นจี่ต้องบอบบางมากแน่ๆเลย ระวังๆ ไว้ก็ดีนะครับ”


โดดเด่นพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย มือขาวที่ว่างก็พัดไปมาเพื่อหวังให้คนน้องคลายความร้อนจากร่างกายไวๆ การกระทำที่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่ของพี่ชายที่แสนใจดีนั้นทำให้ลิ้นจี่รู้สึกใจสั่นระรัวเหมือนคนเป็นโรคหัวใจซะอย่างนั้น มือบางยกขึ้นมาทาบที่อกข้างซ้ายของตัวเองแล้วก็ต้องหลับตาปี๋เพื่อข่มความรู้สึกของตัวเองเอาไว้


ยิ่งตอนนี้ที่ใกล้กันมากกว่าปกติเพราต้องนั่งซ้อนท้ายกันมา มันทำให้ในหัวของลิ้นจี่มีความคิดฟุ้งซ่านตีกันไปหมด นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกยิ่งรู้จักยิ่งรักเธอเพลงส่วนมากก็จะแต่งมาจากความรู้สึกและชีวิตคนทั้งนั้นแหละ และลิ้นจี่ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่กำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความรัก ตกอยู่ในชั่วโมงแห่งความรัก หรือจะเขยิบจังหวะขึ้นมาหน่อยคงต้องอย่าปล่อยให้ฉันหลงเลย ทุกๆ อย่างที่อยากคิดอยู่ อย่าปล่อยให้ฉันหลงเลย เย่ะ


ลิ้นจี่มองไปยังไฟจราจรที่กำลังนับถอยหลังเพื่อปล่อยรถฝั่งตนด้วยใจระทึก ไม่ใช่ว่าการที่ได้อยู่ด้วยกันมันไม่ดีแต่มันมีผลอันตรายต่อหัวใจของเขามากเกินไป ดีไม่ดีวันนี้อาจไปไม่ถึงโรงเรียน คงต้องละลายกองเป็นของเหลวอยู่ตรงไหนซักที่บนถนนแห่งนี้


ในที่สุดลิ้นจี่ก็ขับมาถึงธนาคารที่มีที่โดดเด่นทำงานอยู่ คนตัวโตลงจากรถมอเตอร์ไซต์ของน้องก่อนจะส่งยิ้มให้และโบกมือลา ลิ้นจี่มองตามคนที่หมุนตัวหันหลังเดินจากเขาไปตาละห้อย พี่ตัวโตหยุดฝีเท้าลงเพราะเดินมาเจอเพื่อนร่วมงานเสียก่อน หญิงสาวจะเอ่ยทักทายโดดเด่นก่อนจะหันมาเห็นเด็กหนุ่มที่นั่งคร่อมอยู่บนมอเตอร์ไซต์


“น้องชายเด่นเหรอคะ น่ารักดีนะมาส่งพี่ทุกวันเลย”


“ครับผม น้องลิ้นจี่เป็นลูกชายของเจ๊ปุ๋ยร้านขายของแถวหอน่ะครับ พึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน” โดดเด่นตอบไปตรงๆ ด้วยความซื่อ ลิ้นจี่หันขวับไปมองหน้าคนตัวโต คำตอบที่ดูไม่มีอะไรมันกลับพุ่งเข้าชนกลางอกของเขาอย่างแรง


รู้สึกเหมือนกำลังบอกว่าเป็นแค่คนรู้จักเลย เหมือนคนที่เดินผ่านเข้ามาในชีวิตถึงแม้จะเดินจากไปมันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อชีวิตของโดดเด่นซักนิด ลิ้นจี่เม้มปากแน่นรับรู้ว่าดวงตาของตัวเองกำลังสั่นแปลกๆ เช่นเดียวกับหัวใจของเขาที่กำลังสั่นไหว แต่สาเหตุมันไม่ได้เกิดจากความรู้สึกดี ลิ้นจี่กำลังแย่


“ชื่อลิ้นจี่เหรอคะ น่ารักจังเลยน้า” เธอหันหน้ามายิ้มอย่างสดใส โดดเด่นที่หัวเราะแห้งๆ ออกมาพร้อมเกาท้ายทอยเบาๆ ต่างจากลิ้นจี่ที่ก้มหน้านิ่ง ไม่อยากมองหน้าเลยว่ะ ไม่อยากได้ยินเสียงเลย


ลิ้นจี่สตาร์ทรถออกมาพร้อมกับออกตัวไปอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจเสียงร้องตกใจของโดดเด่นและเพื่อนร่วมงานสาว เขาแค่ต้องการออกจากตรงนั้นให้มากที่สุด


อาจจะมองว่าเขางี่เง่าก็ได้ มันเป็นประโยคธรรมดาๆ ที่คนใช้แนะนำกัน แต่สำหรับคนที่มันรู้สึกชอบมาก มันเป็นเรื่องใหญ่ อยากจะเลิกคิดเลิกเอามาใส่ใจ ที่พี่เด่นพูดมันก็ถูกเขาเป็นแค่เด็กคนหนึ่งที่บังเอิญเจอแล้วรู้จักกันเท่านั้น ระยะเวลาที่รู้จักกันมามันไม่ได้ทำให้คนเรารู้สึกผูกพันกันได้เลย มีแต่เขาที่รู้สึกเองไปคนเดียว


ที่แม่บอกว่าเขาโตพอที่จะมีแฟนแล้วบางทีแม่อาจจะคิดผิดไป เพราะเรื่องความรู้สึกมันเข้าใจยากเกินกว่าเด็กอย่างเขาจะเข้าใจมัน ขนาดตอนนี้เขาเป็นอะไรลิ้นจี่ยังอธิบายออกมาไม่ได้เลย ทำไมต้องรู้สึกแย่ขนาดนี้ด้วย แค่คำพูดธรรมดาของพี่เด่นเท่านั้นเอง


น้อยใจเหรอ หรือว่าโกรธ หรือว่าแค่รู้สึกผิดหวัง จะเรียกว่าอกหัก เลเวลแรกได้มั้ยอะ


แม่ง ไม่เข้าใจโว้ย จะเลิกคิดแล้ว

 


ลิ้นจี่ ลภัสธรณ์ ได้อัพเดตสถานะของเขา

ถ้าเราทดลองหายไป เขาจะตามหาไหมวะ?

 

อู๋ใหญ่ ไข่สองฟอง “มึงเป็นอะไรไอ้ลิ้นไก่สั้น”

ซอล ลาทีโด “ถ้ามึงจะทดลองหายไป มึงต้องทำใจให้ได้ถ้าเขาไม่ตามหา”

ลิ้นจี่ ลภัสธรณ์ “ไอ้ซอลไอ้ห่า มึงทำน้ำตากูไหล”

อู๋ใหญ่ ไข่สองฟอง “อ่อนแอร์ไอ้สัส @ลิ้นจี่ ลภัสธรณ์  ไปติดสาวที่ไหนมา”

ซอล ลาทีโด “กูพูดเรื่องจริง ถ้าอ่อนแอรับไม่ไหวก็ไปไกลๆ ตีน”

ลิ้นจี่ ลภัสธรณ์ “แม่ไม่ให้คบเพื่อนแบบนี้”

อู๋ใหญ่ ไข่สองฟอง “ถ้าพวกกูไม่คบก็ไม่มีใครคบมึงแล้วนะ”



 

ลิ้นจี่มองคอมเม้นของเพื่อนๆ แล้วก็ต้องถอนหายใจ กดล็อคมือถือก่อนจะโยนไปแถวๆ ปลายเตียง เด็กหนุ่มแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่ม พยายามข่มตานอนให้หลับ บอกตัวเองว่าทำใจให้สบายไม่ต้องเอาสมองไปคิดเรื่องอื่นให้วอกแวก ตอนนี้เขาควรนอนและสะสมเวลาให้ครบแปดชั่วโมงตามมาตรที่ควรได้รับ


วันนี้เขาไม่ได้ไปรับพี่เด่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบไปจอดรถอยู่ร้านข้าวมันไก่ฝั่งตรงข้ามเพื่อแอบมองคนตัวโตหลังเลิกงาน พี่เด่นเดินออกมานั่งรอเขาที่โต๊ะหินอ่อนหน้าธนาคารเช่นเดิม ชายหนุ่มก้มมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองหลายรอบ ชะเง้อคอมองหาน้องที่ปกติจะมารับเขาตรงเวลา บางวันมาก่อนเวลาเลิกงานด้วยซ้ำ พี่เด่นส่งข้อความมาหาเขาทางไลน์หลายข้อความแต่ลิ้นจี่ทำใจแข็งเก็บมือถือเข้ากระเป๋านักเรียนไม่ยอมตอบเลยจนถึงตอนนี้ อยากทดลองหายไปจริงๆ เพื่อจะดูปฏิกิริยาของพี่เด่นว่าเขาจะสำคัญพอให้พี่เด่นนึกถึงหรือไม่


แต่แค่ตอนที่พีเด่นชะเง้อมองหาเขา ลิ้นจี่ก็แทบจะกระโจนออกจาที่ซ่อนแล้วบึ่งตัวไปรับพี่เด่นกลับบ้านแล้ว หลบอยู่นานดูเหมือนพี่เด่นเองก็ไม่อยากรอแล้ว คนตัวโตเดินออกมานั่งรถโดยสารประจำทางกลับเอง ลิ้นจี่ยังจำได้เลยว่าตอนนั้นที่เขาเห็นใจก็หล่นวูบไปอยู่ที่ปลายเท้าแล้ว เขาทิ้งให้พี่เด่นต้องนั่งรถกลับเองทั้งๆ ที่ผ่านมาสองอาทิตย์ตัวเขาคอยไปรับไปส่งไม่ให้พี่เด่นต้องลำบากแท้ๆ  ความคิดตีกันวุ่นวายในหัวไปหมด


ตึง ตึง


เสียงแจ้งเตือนดังมาจากปลายเตียง ลิ้นจี่กระเด้งตัวลุกขึ้นทันทีก่อนจะควานเข่าไปหยิบมือถือเครื่องบางของตน สิ่งที่เขาเจอไม่ใช่การแจ้งเตือนจากคอมเม้นของเพื่อนๆ แต่เป็นหน้าต่างสีเขียวเล็กๆ ที่มีชื่อพี่เด่นแปะไว้อยู่


เด่น

น้องลิ้นจี้

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

 


เป็น เป็นคนที่ชอบพี่มาก มากจนไม่มีพื้นที่สมองว่างไปคิดเรื่องอื่นแล้ว การบ้านก็ไม่ได้ทำมัวแต่คิดถึงหน้าพี่ คิดถึงรอยยิ้มของพี่อยู่ตลอดเวลา คิดถึงคำพูดของพี่ที่บอกคนอื่นว่าผมแค่ลูกร้านขายของแถวหอ

 

เด่น

ทำไมอ่านแล้วไม่ตอบครับ

ไม่พอใจอะไรพี่บอกได้นะน้องลิ้นจี่

 


ลิ้นจี่ถอนหายใจก่อนจะล้มตึงลงไปบนที่นอน ทำใจแข็งมาตั้งนานแต่พอเขาไลน์มาก็เปิดอ่านอยู่ดี อยากจะตีมือตัวเองแรงๆ ซักสิบที หรือว่าเขาไม่ชัดเจนเองว่ารู้สึกยังไง เขาควรจะแสดงออกให้ชัดเจนกว่านี้ไหม ที่ไม่ใช่ผ่านสายตาหรือการกระทำ ควรพูดออกไปชัดๆ ว่าชอบพี่เด่นแค่ไหน และเริ่มจีบแบบจริงจัง


พอคิดได้เช่นนั้นลิ้นจี่ก็ทำใจกล้ากดโทรออกไปพร้อมรอปลายสายตอบรับด้วยหัวใจที่สั่นระรัว ฟันเล็กกัดเล็บจนได้ยินเสียงลักยิ้มบุ๋มเด่นชัดขึ้นมาเวลาที่ลิ้นจี่เคี้ยวแก้มเล่น เขากำลังเครียดไม่รู้ว่าจะพูดหรือทักทายพี่เด่นว่ายังไงดี ตอนที่กดโทรออกก็ไม่ได้คิดอะไรเลย คิดแค่ว่าอยากได้ยินเสียงแค่นั้น...


สวัสดีครับ


เสียงทุ้มที่คิดถึงเอ่ยทักทายมาจากปลายสาย ไม่ได้ยินแค่ครึ่งวันก็รู้สึกนานเหมือนครึ่งปี หัวใจของเขาที่สั่นอยู่แล้วตอนนี้เต้นรัวหนักกว่าเดิมอีก


“พี่เด่น... ขอโทษที่ไม่ได้ไปรับนะวันนี้” ลิ้นจี่พูด ทั้งๆ ที่ไม่จำเป็นต้องขอโทษก็ได้ แต่มันเหมือนเขาทำผิดจริงๆ ทำผิดต่อโดดเด่นน่ะไม่มากหรอก แต่ผิดต่อหัวใจของตัวเองนี่สิ รุนแรงเหลือเกิน


ครับ ไม่เป็นไร ความจริงน้องลิ้นจี่ไม่ต้องมารับมาส่งพี่ก็ได้นะ


“ผมบอกแล้วไงว่าผมเต็มใจ!” ลิ้นจี่เผลอขึ้นเสียงใส่คนพี่ ปลายสายเงียบไปเหลือเพียงเสียงพัดลมที่ดังมาให้ได้ยิน โดดเด่นเงียบไปนานมากจนลิ้นจี่รู้สึกใจเสีย เด็กหนุ่มอึกอักไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี เขาเผลอทำตัวไม่น่ารักใส่พี่เด่นอีกแล้ว


..................


ผมขอโทษลิ้นจี่เอ่ยเสียงอ่อน


ไม่เห็นต้องขอโทษเลยครับ ลิ้นจี่ไม่ได้ผิด พี่ต่างหากที่พูดไม่รู้เรื่องเอง


เป็นลิ้นจี่ที่เงียบไปในครั้งนี้ เด็กหนุ่มนึกทบทวนในใจว่าเขาควรจะพูดออกไปดีไหม บอกความรู้สึกของตัวเองไปดีไหม แต่ถ้าไม่พูดออกไปคนซื่อๆ แบบโดดเด่นก็ไม่มีวันรู้ตัวและเปิดใจรับเขาแน่นอน แต่ถ้าพูดออกไปแล้วพี่เด่นไม่ได้คิดตรงกับเขาเลยซ้กนิดมันก็อาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แย่ลง จากคนรู้จักจะกลับกลายไปเป็นคนแปลกหน้าได้


ถ้าการที่ได้พูดมันก็มีเปอร์เซ็นมากกว่าการที่ไม่บอกออกไปนะ....


“พี่โดดเด้ง ผมมีอะไรจะบอก”


หืม? ว่าไงครับ ปลายสายตอบรับมา พร้อมกับเสียงรัวคีย์บอร์ด ที่ทำให้ลิ้นจี่พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงหอบงานมาทำที่หออีกแล้ว ทำไมถึงได้เป็นคนขยันแบบนี้นะพี่เด่น ไม่เคยห่วงสุขภาพตัวเองเลย


“ผม ผม....”


‘…………….’


“ผมไม่อยากเป็นแค่คนรู้จักของพี่” ลิ้นจี่กลั้นใจพูดออกไป มือไม้สั่นไปหมด รู้สึกได้ว่าชาไปทั้งตัว เสียงแป้นพิมพ์หยุดไปแล้วตามมาด้วยเสียงเอี๊ยดอ๊าดของเก้าอี้จากปลายสาย ถ้าฟังไม่ผิดเขาได้ยินเสียงหัวเราะหึดังเข้ามาเบาๆ ก่อนอีกฝ่ายจะกระแอมไอตามมา


น้องลิ้นจี่หมายความว่ายังไงครับ


“อะ กะ ก็ หมายถึง... พี่ไม่เข้าใจจริงๆเหรอ” ลิ้นจี่โวยวายกลับก่อนจะเอาหน้าซุกลงกับหมอนก่อนจะเปล่งเสียงร้องออกมาอย่างเหลือออด ทำไมคนเรามันถึงได้โง่ได้ซื่อขนาดนี้วะ ต้องให้บอกคำว่าชอบออกไปจริงๆ เหรอ


ก็น้องลิ้นจี่บอกไม่อยากเป็นแค่คนรู้จักของพี่นี่ครับ งั้น...


“...............” ลิ้นจี่นิ่งฟังอีกคนด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้และคาดเดาไม่ได้ว่าโดดเด่นจะพูดอะไรออกมา


พี่จะเลื่อนตำแหน่งให้แล้วกันนะครับ  งั้นต่อไปนี้...

 

ลิ้นจี่เป็นน้องชายคนสนิทของพี่แล้วกันนะ




TBC.





งานการไม่ต้องทำแล้ว นอนดึกทุกวันเลย 555

เราไม่รู้ว่าพี่โดดเด้งมันสุนกมั้ย เพราะคิดพล็อตไม่ออกเท่าไหร่

ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ชอบมากเวลาอัพแล้วมีคนเม้นเลย มันรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก

วันนี่พี่ดงโฮไปยิงธนูแล้วใส่ชุดกีฬาด้วย มีคนพูดถึงครูพี่หมีด้วยง่ะ

เราดีใจมากๆ เลย  ขอบคุณที่จำกันได้นะคะ

ถ้าพี่โดดเด้งไม่สนุกยังไงบอกได้น้า หรือมันยืดมันเอื่อยไป เราจะปรับปรุงในเรื่องต่อไป แหะๆ




ลาไปด้วยคูมคูพี่หมีตัวกลมคนหน้ามนแฟนควานยิน  



ก๊อกๆ เราลืมคุยเรื่องรวมเล่มเลยค่ะ ไม่รู้จะมีใครสนใจมั้ย

เพราะมีคนเคยพูดกับเราไว้ว่าไม่สนใจเหรอ

เราแล้วแต่คนอ่านเด้อ ถ้ามีคนสนใจอยากได้ แต่เราก็อยากมีเก็บไว้เหมือนกัน 555 

เราว่าจะรวมซัก 4-5 เรื่อง แล้วก็เรื่องในเล่มอีกซัก 2 เรื่อง

เพราะสต๊อกเรื่องไว้เยอะมากแต่ยังไม่แต่งลง

ถ้ามีใครสนใจ พิมพ์ 99 ต่อท้ายคอมเม้นไว้เลยนะคะ คริคริ


เม้ามอยในทวิต
╯﹏╰
#อาชีพโฮลิน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,334 ความคิดเห็น

  1. #1129 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 01:22
    ชั้นเริ่มไม่มั่นใจในความใสซื่อของพี่โดดเด้งละ นี่ซื่อจริงๆรึป้ะ‬
    ‪มาเม้น99ตอนนี้ยังทันอยู่หรือเปล่าคะคุณพิ้ง รอนะคะ
    #1,129
    0
  2. #666 Tanee Lov (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:12
    สนใจนะะั5555
    #666
    0
  3. #654 E.L.F*JW (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:56
    โธ่อิพี่ 5555555555555
    #654
    0
  4. #629 Jinjoo.K (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 00:25
    เดี๋ยวๆๆ ได้ยินแบบนี้มีหงายอ่ะ5555555 โอ๊ยยย พี่โดดเด้ง นี่พี่ซื่อจริงๆใช่มั้ย ไม่ได้กำลังกวนตีนน้องใช่มั้ย55555555
    #629
    0
  5. #625 ลูกหมีขาว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 12:20
    ทำไมโดดเด่นซื่อแบบดูไม่น่าซื่อ ซื่อแบบดูน่าบีบ....
    #625
    0
  6. วันที่ 17 มกราคม 2561 / 18:14
    พี่โดดเด้งว้อยยยยยยย555555555555555 แอบร้ายนี่หว่า น้องเหวอไปแล้วมั้งน่ะ555555555 /เราชอบพล็อตแบบนี้นะคะ โอเคดี5555555
    #614
    0
  7. #609 pp.tigerbh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 12:30
    เดี๋ยวๆพี่จ๋าซื่อจริงๆหรอ 555555
    #609
    0
  8. #603 With WiTCH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 10:51
    ทำไมเป็นตัวละครที่มีอะไรแอบแฝง ไม่ได้ซื่ออย่างตาเห็นใช่มั้ยยยย
    #603
    0
  9. #598 วะวะวะเวลล์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 02:02
    พี่จ๋ามันร้ายยย /99
    #598
    0
  10. #594 MINIB1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:13
    เราว่าพี่แกไม่ทำดาแน่ๆ55555 คาวาก็ของพี่แกใช่ไม่ใช่
    #594
    0
  11. #590 Rose_Korakoch (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:59
    ไม่มีอะไรมากแค่บอกว่า 99 ค่ะ 55555
    #590
    0
  12. #587 ...~!! M !!~... (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 20:26
    แง้ๆๆๆๆ พิดงโฮต้องร้ายแน่นอนนน ชอบมากกกก ต่อไวๆน้าไรท์รออยู่เด้อค่า
    #587
    0
  13. #586 Fruit-Tea (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 19:01
    พี่คะ พี่ววววว์
    พี่แม่งโคตรอ่อยเลย หื้อออออืพี่มันร้าย
    #586
    0
  14. #583 Elllsaaaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 13:00
    พี่คะ พี่มันคนร้าย ร้าย ใช่มั้ยคะ
    สงสารน้องลิ้นจี่ เลื่อนขั้นเป็นน้องชายคนสนิทเลยอ่ะ 5555

    //99//
    #583
    0
  15. #581 Yang Toh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 12:24
    สัมผัสได้ว่าพี่โดเด้งต้องแอบร้าย
    #581
    0
  16. #580 Mamimilky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 11:52
    เอ๊ะ!!!!คุณพี่เด่นคะ -_-
    #580
    0
  17. #578 FRENCHU (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 10:55
    พี่เด่นนนนนนนนนนนน ทำไมถึงแอบคิดว่าพี่เด่นจะเป็นเสือร้ายเจ้าของมอไซต์คันนั้น 555555555555555
    #578
    0
  18. #577 bmw0626 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 09:40
    พี่เด่นนน ทำร้ายจิตใจน้อง เป็นแฟนสิเป็นแฟนนน
    #577
    0
  19. #576 pinkkuma (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 09:28
    คือเป็นน้องชายคนสนิทนี่ดีหรือไม่ดีนะ ฮือออ
    #576
    0
  20. #575 Ayna00 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 07:38
    พี่เด่นคนซื่อไม่มีอยู่จริงใช่มั้ยค่ะ! สัมผัสได้ถึงความร้ายกาจ5555// 99 สนใจค่ะ แต่อย่าเพิ่งเปิดช่วงนี่นะไรท์กำลังจนอยุ่55555
    #575
    0
  21. #574 SiO2_ss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 05:30
    อ่านช่วงแรกๆ นี่ก็เอ้ะ สาบานไหมคะว่านี่กำลังอ่านโฮลินอยู่555555555 พออ่านไปอ่านมาตอนท้ายๆ ที่พี่ดงโฮแอบหึแล้งกระแอมไอ ทำมนี่ามผัสได้ถึงความร้ายกาจของพี่เค้าอะ พี่โดดเด้งคนซื่อมันไม่มีอยู่จริงใช่ไหมคะ ที่แอ๊บเรียบร้อยซื่อบื้อนี่คือล่อลวงเด็กน้อยแน่ๆ // 99 ค่ะ 5555555 แต่ขอดูอะไรหลายๆ อย่างก่อนได้ไหม แบบราคาจำนวนตอนไรงี้ หลังปีใหม่มานี่ก็จะจนๆ หน่อย 55555555
    #574
    0
  22. #573 unders.jmiox (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 03:21
    อ๋า ~ หัวเราะหึๆนี่พี่แอบร้ายใช่ไหมคะพี่โดดเด้ง ? 5555 เลื่อนเป็นน้องชายคนสนิทลิ้นจี่มันไม่อยากเป็นหรอกค่า ลิ้นจี่อยากเป็นแฟนพี้โดดเด้ง !!! เข้าใจมั้ยพี่ // สนใจค่ะ 99 สาทุ้ๆๆ 55555555
    #573
    0
  23. #571 pipat9700 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 02:03
    -พี่โดดเด่น ฮือ น้องรู้นะว่าพี่น่ะแอบร้าย!!!! น้องชายคนสนิทอะไร ไม่อยากเป็นเฟ้ย แหง่ก อินกว่าลิ้นจี่อีก แง สนใจครับ 99+ไปเลย แต่ขอพ้นช่วงมีตเซอุนไปก่อนเน้อ T ___ T
    #571
    0