BAP หลังคาเดียวกัน

ตอนที่ 3 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ม.ค. 58






 
  บทที่ 3




 
 
       "เข้ามาแล้วปิดประตูด้วยนะ "
 
 
 
 ปัง!!




 
  "ย๊าาาา !! ปิดเบาๆหน่อยเซ่"  เสียงกระแทกของประตูดังจนแสบหู ทำให้ยงนัมต้องหันไปตวาดน้อยๆ แต่ก็ไม่ได้จริงจังมากนัก 


 
  "เอ่อ..มันปิดเองอ่ะครับ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" 
 
 
 
ใบหน้าหงอยๆพูดเสียงเบาเพื่ออธิบายกับสิ่งที่เกิดขึ้น 


 
 
 "เห้ออออ ช่างเหอะ "  เห็นเด็กมีสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่ ยงนัมถึงได้รู้ว่าคงทำอะไรไม่ดีอีกแล้วสิ เค้าก็ชอบเป็นแบบนี้ ปากไว ขี้โมโห หงุดหงิดง่ายๆกับบางอย่าง 
 




 
  "ไม่เป็นไรนะ จงออบ เห็นไหมพี่เค้าไม่ได้ถือสาเราหรอก" มือนุ่มโอบไหล่คนเป็นน้องที่หน้าเจื่อนลงไปมากจากการที่โดนเจ้าของบ้านตวาดไปเมื่อกี่  จงออบแค่พยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงเข้าใจ ก่อนจะมองสำรวจไปรอบๆบ้าน อย่างสนอกสนใจ
 




 
  
 
 "พี่ยองแจ..ที่นี้กว้างดีนะครับ"  กระซิบเบากับคนเป็นพี่ด้วยความตื่นเต้น  ทำให้ยองแจต้องเบนความสนใจจากคนเป็นน้องและเงยหน้ามองไปรอบๆ



ปากเล็กเม้มเข้าหากันเล็กน้อย  อืมมม บ้านหลังนี้เป็นบ้านเดี่ยว สองชั่น บริเวณที่เค้ายืนอยู่ เป็น
ห้องรับแขก ก็เเหมือนบ้านปกติ มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบ ก็ใหญ่พอตัว แถวยังถูกแบ่งเป็นหลายๆห้อง  ปกติแล้ว ถ้าตัวบ้านขนาดนี้ก็ไม่น่าจะมีหลายห้องแบบนี้  แต่เหมือนว่าจะถูกดัดแปลก และแบ่งแยกออกไป 



 
 
 
   และเปิดให้บุคคลภายนอกเช่า เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับครอบครัวละมั้ง  แต่บรรยากาศมันก็ยังดูแปลกๆ บางทีก็รู้สึกไม่เหมือนบ้านเลย
 

 
แต่ในนี้ก็อุ่นกว่าข้างนอกมากโข จากการที่ยืนตากลมอยู่ข้างนอกยองแจก็ได้ทำการสำรวจจากการมองลอดช่องประตูหน้าบ้านเข้าไปยังตัวบ้านและบริเวณบ้านเรียบร้อยแล้ว เพราะพวกเค้า ตะเวนไปหลายที่ จนเหนื่อยกันทั้งคู่แล้ว
 






 
 
  เพราะการโดนไล่ออกจากห้องเช่า และต้องย้ายที่อยู่ใหม่ มันก็ต้องวางแผนชีวิตใหม่หมด งานพิเศษที่เคยทำก็ต้องเลิกไป
 
 
เพราะต้องหาที่อยู่ใหม่ให้ได้ก่อน เรื่องงานก็ต้องเอาไว้ทีหลัง พวกเค้าก็เดินหามาเรื่อยๆ จนมาเจอกับที่นี้  มันน่าสนใจตรงนี้แหละ
 



 
"ราคาคุยกันได้.." และอีกอย่างอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนของจงออบ และมหาลัยที่เค้าเรียนอยู่ เป็นเหตุผลหลักๆเลย สามารถที่จะเดินไปได้ประหยัดค่าใช้จ่ายลงไปอีก   
 
 
 
 มองๆไปที่นี้ก็น่าอยู่มากกว่าที่เดิมเยอะ แต่ไม่รู้ว่าอยู่กันกี่คนนะ 
 


 
 
   "จะมองอีกนานไหม ห่ะ เมื่อไหร่จะมานั่ง"  ยงนัมเอี้ยวตัวหันหลังไปหาเด็กสองคนที่ตั้งแต่เข้ามาในบ้านก็เอาแต่มอง สำรวจไปทั่วทั้งบ้าน จะมองให้มันทะลุปุโปร่งกันเลยรึไง หรือกำลังหาทางหนีทีไล่กันแน่ 
 



 
 
 "อ่าา ครับ จงออบมาเร็ว"  สะกิดดึงแขนน้องยิกๆ ก่อนจะลากให้มานั่งลงโซฟาอีกตัวที่อยู่ฟังขวามือของเจ้าของบ้านที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว
 


 
  ทั้งสองนั่งลงก่อนจะมองหน้ากันเลิกลั่กกับเจ้าของบ้าน 
 
 
 
 "ว่ามาสิ มองหน้าอยู่เนี้ยจะรู้เรื่องไหมครับ "


 
 
"เอ่อ..ก็อย่างที่เห็นพวกเรา ไม่มีที่อยู่ ต้องการห้องเช่าครับพี่"   ยองแจพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อม บอกเล่าสิ่งที่เค้าต้องการอย่างชัดเจน
 


 
"..."
 

 
 
"ตอนนี้ก็ใกล้จะค่ำแล้วด้วยนะครับ อากาศข้างนอกก็หน้าวหนาว ถ้าวันนี้เราไม่ได้ที่อยู่ เราก็ไม่รู้ว่าจะไปนอนที่ไหนนะครับพี่"

 ยองแจยังคงใช้น้ำเสียงอ่อนนุ่มของตัวเอง
เพื่อหว่านล้อมคนตัวใหญ่ตรงหน้า แต่อีกคนก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉย แถมยังกระดิกเท้ายุกยิกไปมาอีกด้วย
 



 
"ถ้าพี่จะกรุณาสงสารลูกนกลูกกาผู้น่าสงสารอย่างเราสองคนหน่อยจะได้ไหมครับ " 
 
 

 
"   เนี่ย ...น้องชายผมยิ่งไม่ค่อยสบายอยู่ด้วยครับ"   ยองแจใช้ศอกสะกิดไปที่สีข้างของคนเป็นน้อง อีกคนสะดุ้งน้อยๆ หันไปมองหน้าคนเป็นพี่
 


 
มือนุ่มถูกส่งไปอังที่หน้าผาก ไล่ลงมาที่ลำคอ เหมือนกำลังวัดไข้ ถ้าไม่ติดตรงที่ยองแจแยกเขี้ยวและพูดเสียงลอดไรฟันและจงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน


 
"ป่วยสิ..จงออบ" 

 
 
  ใบหน้าซื่อๆฉายแววงุนงงเป็นที่สุด .."ห๊ะ..ผมเหรอ"    

จงออบเอียงตัวออกจากองศาการบดบังของยองแจและมองไปที่คุณเจ้าของบ้านเล็กน้อย
ก่อนจะชแลบตัวกลับคืนมาหาคนเป็นพี่
 
 
 
 
"หือ..?"  ยงนัม ครางในลำคอพร้อมกับเลิกคิ้วมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ คนเป็นพี่
 
 
 
"แค่กๆๆๆ " อยู่ๆคนตัวเล็กก็สำลักไอค่อกๆแค่กๆออกมา พร้อมกับยกมือขึ้นปิดปากเล็กน้อยอย่างคนมีมารยาท  
 

 
 
 "ที่จริงผม..เอ่อ ก็ไม่สบายมาหลายวันแล้วนะครับ  ไม่อยากให้พี่ยองแจต้องลำบากไปมากกว่านี้เลยครับ"

 
 
จงออบพูดไป ก็ทำท่าเหมือนจะเป็นลมไป ..เล่นละครเก่งเหมือนกันนี้นา..เพื่อให้มันดูน่าสงสารยิ่งขึ้นเค้าก็ต้องช่วยหน่อย 


 
ยองแจลูบหัวคนเป็นน้องอย่างปลอบประโลมพร้อมกับดึงเข้ามากอด 
 

 
"อย่าพูดแบบนั้นสิ ..เรามีกันแค่สองคนเองนะ ถ้าไม่ดูแลนายพี่จะดูแลใครล่ะ"
 

 
สองพี่น้องกอดกันกลมดิก ได้ยินเหมือนเสียงสะอื้นน้อยๆ   ยงนัมเบนหน้าหนีออกจากภาพตรงหน้า เค้าไม่ค่อยชอบเห็นอะไรแบบนี้ซักเท่าไหร่
 

 
ไม่ดีต่อสภาพจิตใจ  ถึงจะห่ามๆก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้จะใจดำใจร้ายอะไรขนาดนั้นหรอกนะ จะให้ทนมองภาพแบบนั้นได้ยังไงกัน มองๆไปมันก็คงไม่ต่างจากชีวิตเค้าซักเท่าไหร่  ก็มีกันสองคนนี้เนอะ..
 
 
 
" ไม่สบายนะ ไปหาหมอ กินยาบ้างรึยังล่ะ"  น้ำเสียงอ่อนเนิบนาบเอ่ยถามออกไปอย่างเป็นห่วง
 

 
 สองพี่น้องแยกตัวออกจากกันเล็กน้อย ก่อนที่คนเป็นพี่จะเป็นคนพูดขึ้นมาเอง
 

 
"ก็คงได้กินแค่ยาลดไข้ที่หาซื้อได้ตามร้านขายยานั้นแหละครับ พวกเราไม่มีเวลาไปหาหมอหรอกนะครับ.."
 
 
"ทำไมไม่ไปหาหมอล่ะ.."
 
 
 
"กะ..ก็ พวกผมแค่ใช้จ่ายไปวันๆยังยากเลยครับ ไม่มีเงินไปหาหมอหรอก ต้องเก็บไว้เป็นค่าเช่าบ้านอีกนะครับ"  เป็นเสียงของจงออบที่พูดขึ้น 


 
ยองแจขมวดคิ้วน้อยๆ ก็จงออบเล่นก๊อปคำพูดเค้ามาแบบเป๊ะๆ อะหืออออ ไม่เสียแรงที่ชุบเลี้ยงมากับมือ 
 
 
เหมือนคนตัวใหญ่จะคล้อยตาม เห็นท่าทางโหดๆเกรียนๆ แต่ก็จิตใจดีอยู่เหมือนกัน รู้จักสงสารคนอื่นก็เป็นด้วย
 



 
 "พวกนายน่าสงสารเนอะ..อืมมม"
 



 
"ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองหน่อยนะ สุขภาพมันเป็นเรื่องสำคัญนะ เงินทองนะมันเป็นของนอกกาย ไม่ตายก็หาใหม่ได้"



 
"แต่ถ้าไม่มีเงินทอง พวกผมก็ตายได้นะครับพี่.."
 
 
 
"เออ..มันก็จริงนั้นแหละ  เห้ยยย ถึงยังไงเรื่องสุขภาพก็ต้องมาก่อนนั้นแหละน่าาา"


 
 
"พักเรื่องสุขภาพไว้เถอะครับ ตอนนี้มีเรื่องสำคัญมากกว่านั้นนะครับ"
 
 
"...?"
 
 
"อย่าบอกนะว่าพี่ลืม.."
 
 
 
"เดี้ยวๆๆ โทรศัพท์สั่น ขอรับโทรศัพท์ก่อนแป๊ป"
 
 
 
"ว่าไงคร้าบบบ"
 
 
.. ออกมาช่วยถือของหน่อยสิ..
 
 
"ห่ะ ตอนนี้อยู่ไหน.."
 
 
...อยู่ร้านสะดวกซื้อหน้าทางเข้าบ้านเนี่ยแหละ..
 
 
"อ่าา.."
 
 
... ดะ..แดฮยอน 
 
 
"ห่ะ อะไรนะ!!"
 
 
 
...ไม่เป็นไรแล้ว แค่นี้นะ.
 
 
 
 
"เดี้ยว! เห้ยยยยยยยยย อะไรว่ะ"
 
 
...ตู๊ด ตู๊ด..ตู๊ดดดดดดดดดดดดด
 
 
"ไอ้ดำ!!  มึงไปโผล่อะไรแถวนั้นว่ะ "
 
 
 .................................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #13 YooJae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 10:57
    สองพี่น้องนี่น่าสงสารจัง แต่แอบกะล่อนนิดนนึง 555555. พี่ยงนัมคนดีเลยสงสารไปด้วยเลยย
    #13
    0
  2. #8 Wiww (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:38
    เอ้ามามามา  มากนให้หมด รวมกันแล้วใครคู่ใครจะได้จับถูก

    เนื้อหาน่ารักดีค่าไรท์  ดูเป็นครอบครัวดี
    #8
    0
  3. #4 Maple (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:06
    นัมแลดูเย็นชาแฮะ บลึ๋ยยย...แต่พอท้ายๆให้ความรู้สึกว่าอ่อนโยนและดูอบอุ่นแปลกๆส่งมาที่สองพี่น้อง
    #4
    0