คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นิทาน ตำนาน และเรื่องราว

ตอนที่ 5 : ตำนาน ,เรื่องราว : ตำนานดอกโบตั๋น


     อัพเดท 4 มี.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิทาน / วรรณกรรมเยาวชน
Tags: นิทาน, ตำนาน, เรื่องราว
ผู้แต่ง : NekoB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NekoB
My.iD: https://my.dek-d.com/bammy-za
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 35 Overall : 4,431
18 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 16 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นิทาน ตำนาน และเรื่องราว ตอนที่ 5 : ตำนาน ,เรื่องราว : ตำนานดอกโบตั๋น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1693 , โพส : 1 , Rating : 40% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตำนานดอกโบตั๋น

    มีตำนานเล่ากันว่า ครั้งหนึ่งกลางฤดูหนาว พระนางบูเช็กเทียนอยากชมดอกไม้ จึงออกคำสั่งให้ดอกไม้ทั้งหมดในเมืองฉางอานบาน ด้านเทพดอกไม้ต่างๆ เมื่อได้ยินดังนั้นก็ตกใจกลัวพากันบานโดยพร้อมเพรียง จะมีแต่ก็เพียงเทพเจ้าดอกโบตั๋นเท่านั้นที่แข็งขืนไม่ยอมบาน 

     เนื่องจากเห็นว่ายังไม่ถึงฤดูกาล หากดอกโบตั๋นบานก็จะเป็นการผิดกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ ด้านพระนางบูเช็กเทียนเมื่อเห็นว่าดอกโบตั๋นไม่ยอมบาน จึงสั่งให้ขุนนางเอาไฟเผาที่ต้นเสียจนดอกโบตั๋นต้องยอมบาน
 
      เรื่องนี้เป็นตำนานที่เล่ากันต่อๆ มาว่าทำไมก้านดอกโบตั๋นจึงแห้งและมีสีเข้มเหมือนถูกไฟเผา   อย่างไรก็ตาม เรื่องยังไม่จบเพราะแม้สุดท้ายดอกโบตั๋นจะยอมบาน แต่พระนางบูเช็กเทียนก็ทรงยังไม่พอพระทัย สั่งให้ย้ายดอกโบตั๋นทั้งหมดออกจากฉางอานไปยังลั่วหยาง และนี่เองเป็นสาเหตุว่าทำไมลั่วหยางจึงกลายเป็นถิ่นถาวรของดอกโบตั๋นในที่สุด ดอกโบตั๋นสำหรับชาวจีน นอกจากจะมีความหมายเกือบจะเป็นดอกไม้ประจำชาติแล้ว เนื่องจากความใหญ่อลังการของลักษณะดอก ยังทำให้โบตั๋นเป็นสัญลักษณ์ถึงความเป็นผู้ดี ความร่ำรวยและฐานะอันสูงส่ง

-----------------------------------------------------------------------------------------

มาถึงสไตล์เรื่องราวบางดีกว่าเนอะ
เรื่องนี้มีชื่อว่า  รักชั่วนิรันดร์  (ตามที่ไรเตอร์อ่านมานะ)

      เมื่อนานมาแล้ว นานนับพันๆปีสมัยที่ราชวงศ์จิ๋นยังทรงอำนาจอยู่  จักรพรรดิทรงมีพระสนมมากมายนับหลายร้อยคน แต่คนที่พระองค์ทรงปราบปลื้มและแต่งตั้งเป็นสนมเอกมีอยู่พระนางหนึ่งชื่อว่า  พระนางโคฮี  และมีวันหนึ่งจักรพรรดิทรงเรียกช่างวาดรูปประจำราชสำนักที่มีชื่อเสียงการวาดรูปเหมือนเลื่องลือมาวาดรูปพระนางโคฮีให้กับพระองค์  นามของช่างวาดคนนั้น คือ โจเรเง็น

      โจเรเง็นที่จริงแล้วเคยเป็นคนรักของพระนางโคฮี ก่อนที่นางจะทรงเข้าวัง พระนางโคฮีขอให้โจเรเง็นเรียกตนด้วยชื่อเดิม คือ ชูเอ้  แต่โจเรเง็นกลับปฎิเสธเพราะตอนนี้ฐานะของตนเองกับหญิงสาวช่างต่างกันลิบลับ   เมื่อวาดรูปได้ซักพักทั้งสองต่างพากันออกมาเดินเล่นที่อุทยานในวัง พระนางโคฮีเคยเล่นกับโจเรเง็นตอนสมัยเด็กโดยการทำเรือจากใบหญ้าแห้ง ครั้งตอนยังเด็กเรือที่ทำจากใบหญ้าแห้งของทั้งสองนั้นลอยไปจนไกลลิบ

      นั้นแปลว่าโตขึ้นทั้งสองคนจะได้แต่งงานกัน พระนางโคฮีก้มลงหยิบใบหญ้าแห้งและนำมาทำเรือก่อนจะวางมันลงบนผิวน้ำ  ปล่อยให้กระแสน้ำพัดพามันไป ปรากฏว่าจนลับสายตาเรือน้อยก็ยังไม่ล่ม  ทั้งสองคนมองหน้ากัน  พระนางโคฮีกล่าวออกมาว่า ซักวันเราจะต้องอยู่ด้วยกัน ก่อนทั้งสองจะกอดกันและมอบจุมพิตที่อ่อนโยนให้แกกันและกัน

        โดยที่ไม่รู้เลยว่า ท่านจักรพรรดิกำลังจ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยสายตาโกรธแค้นและขุ่นเคือง ก่อนจะสั่งทหารให้นำทั้งสองคนไปเฆี่ยน  นางสนมทั้งวังต่างซุบซิบนินทาเรื่องของทั้งสองคนไปต่างๆ นานา พระนางโคฮีถูกเฆี่ยนจนแผลเต็มตัวแต่ก็ยังเอ่ยปากอ้อนวอนขอให้องค์จักรพรรดิอย่าทำอะไรโจเรเง็น

        ด้วยความโกรธ องค์จักรพรรดิคว้ามือเอื้อมปื่นปักผมของพระนางโคฮีและทิ่มลงที่ดวงตาทั้งสองข้างของพระนาง ส่วนภายในคุกโจเรเง็นที่กำลังวาดรูปของพระนางโคฮีให้เสร็จ  พระนางโคฮีจึงแอบหนีออกมาจากวัง ในขณะนั้นมีนายทหารคนหนึ่งชื่อ โจโค ที่เฝ้าห้องขังของโจเรเง็นอยู่  พระนางโคฮีเอามงกุฏ ต่างหู และกำไลของตนเองแลกกับการปล่อยชายคนรักให้เป็นอิสระ

        เมื่อไปถึงห้องขังแล้ว โจเรเง็นจึงเสียใจที่พระนางโคฮีทำเพื่อตนจนตาบอด พระนางโคฮีบอกให้โจเรเง็นหนีไปคนเดียวเพราะว่าตนตาบอด ถ้าไปก็คงจะเป็นภาระให้กับโจเรเง็น  แต่โจเรเง็นบอกว่าหากพระนางไม่ไปด้วยเขาก็จะไม่ไป  พระนางโคฮีจึงจำต้องรีบหนีออกมาจากคุกกับโจเรเง็น

         แต่โจโคกลับเรียกนายทหารอีกหลายคนมารุมล้อมจับเอาไว้ พระนางโคฮีเจ็บใจมาก จึงดึงกริชในอกเสื้อที่เก็บเอาไว้ออกมาจะแทงโจโค แต่พระนางโคฮีตาบอดจึงแทงไม่โดน กลับโดนโจโคฟันเข้าที่แขนแทน  และโจเรเง็นก็โดนลูกธนูปักเข้าที่แขน  ทั้งสองคนมองหน้ากัน พร้อมกับเอ่ยขึ้นมาว่า

        "ซักวัน เราจะต้องอยู่ด้วยกัน"

        ร่างของพระนางโคฮีกลายเป็นดอกโบตั๋น และร่างของโจเรเง็นกลายเป็นนกกระเรียน  นับจากนั้นทั้งสองก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย วันหนึ่งพระนางโคฮีแอบเข้าไปในวัดที่ครั้งก่อนเคยเป็นคุกแต่ถูกรื้อสร้างใหม่ ก่อนจะรื้อค้นของในวัดโดยหวังว่าจะเจอของที่ตนหวังไว้ พระนางโคฮีเปิดเข้าในหีบก่อนจะหยิบได้ภาพวาดออกมา  พระนางโคฮีลูบสัมผัสที่รูป รูปนั้นเป็นรูปหญิงสาวที่หน้าตาเหมือนพระนางทุกอย่าง ชุดที่ทรงสวมใส่ป็นขนนกกระเรียน ดังนั้นพระนางจึงร้องไห้ออกมา แล้วคิดว่านี้แหละคือรูปของพระนางเอง ที่โจเรเง็นวาดให้

         ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน โจโคซึ่งตอนนั้นถูกแต่งตั้งเป็นนายพล กำลังดื่มเหล้าเมามายเดินเข้ามาในคุกแล้วจึงเดินผ่านห้องขังเก่าของโจเรเง็น ก็ได้ยินเสียงบางอย่างจึงแอบย่องเข้าไปดู ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้โจโคตกใจแทบเป็นลม  เมื่อมีนกกระเรียนที่ปีกมีลูปธนูปักไว้ กำลังนั่งละเลงนำขนสีขาวสะอาดของตัวเองติดกาวแปะลงบนรูปของพระนางโคฮี  ทันใดนั้นโจโคนึกได้ทันใดว่านกกระเรียนตรงหน้านี้ต้องเป็นโจเรเง็นแน่นอน

        จนในที่สุดนกกระเรียนตัวนั้นก็ล้มตัวลงขาดใจตาย เพราะเด็ดขนของตนไปเยอะ โจโคเห็นดังนั้นจึงเสียใจเป็นอย่างมาก ถึงขนาดบวชเป็นพระภิกษุเพื่อลบล้างบาปของตนที่เคยทำเอาไว้  พระนางโคฮีร้องไห้อย่างหนักก่อนจะค่อยๆวิ่งออกไปจากวัด  ..........เวลาของดอกโบตั๋นใกล้หมดลงแล้ว.........

         พระภิกษุในวัดมองดูแปลงดอกโบตั๋นที่อยู่กลางลานกำลังแห้งเหี่ยวจึงจุดไฟเผ่าเพื่อไม่ให้รกเกะกะ  ท่ามกลางควันสีไฟที่กำลังลุกไหม้ดอกโบตั๋น อยู่บนสรวงสวรรค์  พระนางโคฮีหรือชูเอ้กำลังกอดอยู่กับโจเรเง็น ทั้งสองคนจ้องตากัน

         "ในที่สุดเราก็ได้อยู่ด้วยกัน" วิญญาณของทั้งสองเข้าสู่สรวงสวรรค์อันเป็นนิรันดร์ ที่ที่ทั้งสองคนจะได้อยู่ครองรักด้วยกันตลอดไป............

-----------------------------------------------------------------------------------------

อ่านกี่ทีก็ซึ้งทุกที ไรเตอร์อ่านแบบการ์ตูนแล้วเอามาเรียบเรียงให้ทุกคน
ได้อ่านแบบนิยายนะเนี่ย T^T เมื่อยแบบสุดๆ ถ้าไรเตอร์อึดพอ
จะอัพอีกซักเรื่อง ก่อนจะ ขอตัวไปพักผ่อนหย่อนใจให้สบายนะคะ ^ ^

ที่มา -  http://honglaoshi.com/webboard/index.php?action=printpage;topic=26.0

ที่มา -  การ์ตูนเรื่องเจ้าสาวซาตาน (เล่ม4)

          

         



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นิทาน ตำนาน และเรื่องราว ตอนที่ 5 : ตำนาน ,เรื่องราว : ตำนานดอกโบตั๋น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1693 , โพส : 1 , Rating : 40% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 15
เศร้าดีนะค่ะ (อีกแล้ว)
PS.  ถ้าชอบ "Y" กับ "N" แล้วมันผิดตรงไหนเพราะคนเราความชอบมันไม่เหมือนกัน
Name : Love Tsuna จริงๆ นะค่ะ^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Love Tsuna จริงๆ นะค่ะ^^ [ IP : 58.11.205.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2554 / 11:25

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android