[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 4 : Alpha Red hood : 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 858 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 

 

Alpha Red hood : 03

 


 

ยังไม่ได้ตรวจสอบคำผิดนะจ๊ะ

 

 

      โอเมก้าตัวน้อยเดินกระทืบเท้าปึงปังเข้ามาในเรือนเพราะชำ อันเป็นสถานที่โปรดปรานของตัวเอง ใบหน้าเห่อร้อนและแดงก่ำจนเป็นสีเดียวกับดอกกุหลาบที่ถูกปลูกของในกระถาง สองมือกุมแก้มนิ่มพลางทำปากยื่นปากยาวด้วยความไม่สบอารมณ์



น่าอายที่สุดเลย เจ้าคนบ้า!



คนตัวเล็กบ่นตัดพ้อคนที่กระทำการอุกอาจกับตนเองไปเมื่อครู่ พลางยกมือสัมผัสกับริมฝีปาก – เจ้าคนบ้าคนนั้น ... แทฮยองไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะได้พบกับคู่ชีวิตของตัวเองทันทีที่เขาอายุสิบแปดปีบริบูรณ์



แต่หมอนั้น ... กล้าดียังไงถึงได้มาทำกับเขาแบบนี้ คิดว่าตัวเองเป็น         อัลฟ่าสูงใหญ่มาจากไหน ถึงได้กล้ามาขโมยจูบแรกของเขาท่ามกลางแขกมากมายในงานเลี้ยงวันเกิดของเขา



ถึงจะเป็นคู่ชีวิตกัน แต่มาขโมยจูบของเขาไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากันแบบนี้ แทฮยองก็จะไม่ไว้หน้าหรอกนะ!



โอเมก้าตัวน้อยเบะปาก ยกมือกอดอกอย่างไม่สบอารมณ์ แม้แต่กลิ่นหอมของดอกสวีทพีที่ปลูกเรียงรายกันอย่างสวยงามในเรือนเพราะชำที่แทฮยอง     โปรดปราน และหวงหนักหวงหนาจนไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ก็ไม่ได้ทำให้อารมณ์   คุกรุ่นของคนตัวเล็กผ่อนคลายลงเลยสักนิด



“คู่ชีวิตบ้าบออะไรล่ะ หงึ! – ”



แทฮยองล่ะนึกอยากจะควักหัวใจของตัวเองออกมาขย้ำทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด ที่ดันไปเผลอหลงใหลในดวงตากลมโตสีเงินเป็นประกายของอัลฟ่าหนุ่มผู้นั้น มิหนำซ้ำสัมผัสอ่อนโยนยามที่ริมฝีปากกระจับจุมพิตลงมา ยังคงตราตรึงที่อยู่ที่ริมฝีปากของเขา



ให้ตายเถอะ – แทฮยองรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังถูกริมฝีปากกระจับนั้นยังจุมพิตลงมาที่ปากของเขาไม่ยอมผละออกไปไหนตลอดเวลาเลย



ภาพตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูเรือนเพราะชำหลุดหัวเราะให้กับท่าทางของโอเมก้าตัวน้อย นัยน์ตาสีเงินมองดูคนตัวเล็กที่นั่งพิงกายอยู่บนชิงช้าแต่งสวนในเรือนเพราะชำ อมยิ้มอย่างเอ็นดูให้กับลูกหมาตัวน้อยที่เป็นคู่ชีวิตของตัวเอง



ใบหน้าหวานที่ง้ำงอราวกับเด็กน้อยที่ถูกแย่งของเล่น กำลังเบะปากคว่ำอย่างน่าเอ็นดู อันที่จริงจองกุกแอบเดินตามแทฮยองออกมาตั้งแต่ที่เจ้าหมาน้อยของเขาวิ่งหลบออกมาจากงานได้สักพักแล้ว เขาถึงได้มีโอกาสเห็นท่าทางกระฟัดกระเฟียดที่ดูยังไง ก็เป็นท่าทางที่ทำเพื่อกลบความเขินอายมากกว่าของคุณหนูแทฮยอง หรือที่ใครต่อใครก็เรียกว่าหนูน้อยหมวกแดง



น่าเอ็นดูจริงๆ



อาการคันเขี้ยวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนที่สัญญาณแห่งความเป็นคู่ชีวิตดังขึ้น   ในหู เริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่องๆ จนชายหนุ่มต้องกัดฟันแน่น พยายาม       หักห้ามสัญชาตญาณดิบของหมาป่าไม่ให้พุ่งตัวไปฝั่งเขี้ยวบนซอกคอระหงส์        ที่กำลังส่งกลิ่นหอมละมุนอย่างรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆราวกับว่า ... เจ้าหมาน้อยตัวนี้กำลังฮีท



แต่ทว่าชั่วความคิดหนึ่ง ก็ทำให้ชายหนุ่มอดคิดไม่ได้ว่า หากเขาเผลอปล่อยตัวไปตามสัญชาตญาณก่อนถึงเวลาอันสมควรอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง เพราะกลิ่นหอมหวานที่เต็มไปด้วยความหอมละมุนที่ทำให้เขาหลงใหลมาตั้งแต่สามปีก่อน มันกำลังทำให้จองกุกนึกอยากจะขย้ำเจ้าหมาน้อยใจจะขาด



แต่อัลฟ่าหนุ่มก็เลือกที่จะไม่ทำอยากใจที่ใจต้องการ เพราะการทำแบบนั้นมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับเบต้าตัวที่ทำร้ายแทฮยองเมื่อสามปีก่อนเลยสักนิด จองกุกไม่อยากให้คนตัวเล็กต้องกลับไปปมปรักอยู่กับความหวาดกลัวแบบนั้น และเขาจะไม่มีวันทำอะไรที่ยามเกียรติสหายของทันพ่อเป็นอันขาด ถ้ายังไม่ได้มีการสู่ขอกับพ่อแม่ของแทฮยองให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียก่อน – ด้วยเกียรติขององค์รัชทายาทแห่งคาร์โรซินเวียเลย



 “ท่านมาทำอะไรที่นี่”



เสียงหวานที่ดังขึ้นทำให้จองกุกหลุดจากภวังค์ความคิด พร้อมกับดวงตาสีน้ำทะเลที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เขา – ในเมื่อโดนจับได้แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องหลบอยู่หน้าประตูอีกต่อไป



จองกุกก้าวออกไปยืนซ้อนหลังร่างบางที่กำลังนั่งชิงช้าอยู่ มือหนาออกแรงแกว่งเชือกชิงช้าไปมา คนตัวเล็กหันมามองเขาเล็กน้อย แต่ทว่าก็ไม่ได้พูดหรือแสดงท่าทางไม่ยินยอมอะไรกับการที่เขาแกว่งชิงช้าให้



กลิ่นหอมละมุนจากกายสีน้ำผึ้งในยามที่อาบแสงสีนวลจากเทียนไขที่ถูกจุดให้พื้นที่โดยรอบสว่างขึ้นมาลอยแตะจมูกอัลฟ่าหนุ่ม จนอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าไปสูดดมความหอมบนลุ่มผมของคนตัวเล็กยามที่ชิงช้าเคลื่อนตัวมาหาเขา



แม้ว่ากลิ่นนี้จะคล้ายกับดอกสวีทพีที่อยู่รอบตัวไม่มีผิด แต่ทว่ากลิ่นที่อยู่บนกายของแทฮยองกลับช่างหอมหวาน และหอมละมุนชวนฝันกว่านั้นอยู่หลายเท่า



“ทะ ท่านจะทำอะไรน่ะ”



“ทำไมถึงมานั่งอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ – เจ้า ... คงไม่ได้หลบหน้าข้าอยู่ใช่ไหม”



ได้ยินดังนั้นก็ทำเอาโอเมก้าตัวน้อยเชิดหน้าพร้อมกับทำคิ้วขมวดใส่คนที่กำลังคิดไปเองทันที แทฮยองไม่ได้หลบหน้าใครสักหน่อย – จริงๆนะ อย่างน้อยก็ไม่ใช่กับคนเจ้าเล่ห์คนนี้ก็แล้วกัน



แล้วนี่อะไรกัน บังอาจเข้ามาในเรือนเพราะชำของเขาก่อนได้รับอนุญาตแล้วยังเข้ามายืนซ้อนหลังเขาอยู่แบบนี้ หากมีใครบังเอิญมาเห็นเข้าคงต้องมีคนเข้าใจผิดไปแน่ๆ



เพราะท่าทางของคนตัวสูง มันเหมือนกับกำลังยืนกอดคุณหนูของปราสาทแห่งนี้จากทางด้านหลังไม่มีผิด



“ท่านคิดว่าท่านเป็นใคร ถึงได้กล้ามาทำรุ่มร่ามกับข้า ถึงจะเป็นโอเมก้าแต่ข้าก็ไม่ยอมท่านหรอกนะ”



ใครบอกล่ะ



แทฮยองก็แค่ทำเป็นปากเก่งไปงั้นแหละ เขารู้ดีว่าโอเมก้าที่มีร่างกายบอบบางอย่างเขาสู้แรงของหมาป่าที่อยู่ชนชั้นเหนือกว่าไม่ได้หรอก ยิ่งกับคนที่เป็นอัลฟ่าแล้วด้วย ยิ่งไม่สามารถต่อกรด้วยได้ไปใหญ่



แต่ด้วยประสบการณ์ที่เคยมี และศักดิ์ศรีที่เป็นถึงลูกของท่านลอร์ดผู้ปกครองเมือง จะยอมให้ใครมารังแกง่ายๆไม่ได้ จึงทำให้โอเมก้าตัวน้อยทำเป็นใจกล้า ปากกล้าท่าท้าคนที่เหนือกว่าตัวเองอย่างไม่เกรงกลัว



 “แต่ข้าเป็นคู่ชีวิตของเจ้านะ ใจคอเจ้าจะไม่ยอมข้าจริงๆ”



 “แล้วยังไง ใครสนกันล่ะ”



“เจ้าต้องสนสิ เจ้าน่ารู้ว่าข้าเป็นใคร”



“นี่ฟังนะคุณผู้ชาย ... ข้าไม่รู้จักเจ้า เจ้าเป็นใครข้ายังไม่รู้เลย”



ได้ยินดังนั้นก็ทำเอาจองกุกนึกอยากจะเอาหัวโขกกับต้นไม้ซะให้รู้แล้วรู้รอด  ในคาร์โรซินเวียจะไม่มีใครไม่รู้จักเขาได้ยังไง – มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ



จองกุกมั่นใจมาโดยตลอดว่าทุกคนในแผ่นดินคาร์โรซินเวียจะต้องรู้จักเขา เพราะเขาเป็นทายาทเพียงคนเดียวของกษัตริย์แห่งคาร์โรซินเวีย ด้วยรูปร่างหน้าที่ออกจะหล่อเหลาและมีความเก่งกาจในทุกด้าน จึงทำให้เขากลายเป็นที่จับจ้องของใครต่อใครนับตั้งแต่ลืมตาดูโลก



แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่ลูกขุนนางใหญ่อย่างแทฮยองจะไม่รู้จักเขา – แถมแทฮยองยังมีพี่ชายเป็นถึงองค์รักษ์ของเขาอีกเนี่ยนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย



“ข้าถามก็เพราะว่าข้าไม่รู้ไง” โอเมก้าตัวน้อยพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกว่าไม่พอใจ



แน่ล่ะ – นอกจากวันนี้แล้ว ตลอดชีวิตที่ผ่านมา นับตั้งแต่เกิดเรื่องตอนนั้นเข้า วันๆแทฮยองก็อยู่แต่ในปราสาท ส่วนมากก็เป็นหอคอย ไม่ก็เรือนเพราะชำ เขาจะไปรู้จักใครที่ไหนได้ยังไง ชีวิตของเขามีแต่ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่นัมจุนแล้วก็ต้นสวีทพีในกระถางเท่านั้น ... อ้อ เขาก็เพิ่งจะมีคู่ชีวิตที่เขาไม่ค่อยอยากมีอย่างเจ้าหมอนี่เพิ่มมาอีกคน



“เอาล่ะเจ้าหมาน้อย เรามาทำความรู้จั...”



เพี๊ยะ!



แต่ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยค เขาก็ถูกฝ่ามือเรียวฟาดเข้ามาที่กล้ามแขนอย่างเต็มแรงจนชายหนุ่มต้องแอบสูดปากซี๊ดเบาๆ



จะว่าไป ... เจ้าตัวเล็กของเขานี่ก็มือหนักไม่เบา ถึงขนาดทำให้อัลฟ่าอย่างเขาแอบสูดปากด้วยความเจ็บได้ – หึ น่าเอ็ดดูเสียจริงเจ้าลูกหมา



 “ข้าไม่ใช่หมาน้อยนะ ข้าโตแล้ว อย่ามาเรียกข้าแบบนั้น”



คนถูกเรียกว่าหมาน้อยทำท่ากระฟัดกระเฟียดอย่างน่ารัก โตแล้วอะไรกัน ตัวก็เล็กนิดเดียว รูปร่างก็บอบบางยิ่งกว่าโอเมก้าที่เป็นเพศหญิงเสียอีก



– แต่หมาน้อยยังไงก็คือหมาน้อย



ใบหน้าหวานหน้านิ่วคิ้วขมวดอีกครั้ง เมื่อดวงตาคู่สวยหันไปเห็นเข็มกลัดตราสัญลักษณ์ที่ประดับอัญมณีสีสวยบนหน้าอกของจองกุก



ทำไมถึงได้คุ้นตาขนาดนี้ เขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อนกันนะ



แต่ทว่าเสียงทุ้มของจองกุกก็ทำให้แทฮยองละความสนใจไป



“เอาล่ะๆ ข้ายอมแพ้ เรามาคุยกันดีๆเถอะ” จองกุกยกมือยอมแพ้ให้กับท่าทางน่ารักน่าชังของแทฮยองก่อนจะเดินอ้อมชิงช้ามายืนอยู่ตรงหน้าแทฮยอง



“ข้าคงไม่ต้องแนะนำตัวหรอกนะ มางานวันเกิดข้าได้ก็แสดงว่าต้องรู้จักข้าอยู่แล้ว” แทฮยองทำแก้มป่องพลางเชิดหน้าใส่อัลฟ่าหนุ่ม



ตัวแสบ – มันน่าจับมาฟัดซะจริงๆ



อดทนไว้นะจองกุก เย็นเอาไว้ก่อน ... ให้ตายเถอะ! แทฮยองจะรู้ไหมนะ ว่ากำลังทำให้เขาต้องใช้ความอดทนต่อกลิ่นกายหอมละมุนที่กำลังยั่วยวนและพยายามปลุกปั่นปีศาจในตัวเขามากแค่ไหน



ยิ่งมาทำท่าทำทางน่าตีแบบนี้ เป็นใครจะอดใจไหว



เอาเถอะ ตอนนี้ก็ค่อยเป็นค่อยไปไปก่อน เขาค่อยไปคิดบัญชีกันทีหลังก็ยัง     ไม่สาย บอกตามตรง – เขาเองก็แทบจะอดใจไว้ไม่ไหวเหมือนกัน อยากจะจับคนตัวเล็กมาฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวเสียจริงๆ 



แล้วยิ่งเป็นช่วงเวลาที่ใกล้ฤดูฮีทอยู่รอมร่อแบบนี้ ประกอบกับการได้พบคู่ชีวิตของตัวเองแล้วด้วย ก็ยิ่งทำให้ความยับยั้งชั่งใจในสัญชาตญาณดิบของอัลฟ่าก็ยิ่งลดน้อยลง



“ข้าจอน จองกุก บุตรชายแห่งกษัตริย์คาร์โรซินเวีย”



 !!!



อะ องค์ชายรัชทายาทงั้นเหรอ



นัยน์ตาสีฟ้าเบิกกว้าง ริมฝีปากเล็กเผลออ้าค้างด้วยความตกใจ – คู่ชีวิตของเขาคือองค์ชายรัชทายาทอย่างนั้นเหรอ



แย่แล้วแทฮยอง หากท่านแม่รู้เข้าเขาจะต้องโดนดุแน่ๆเลย เพราะเมื่อกี้เขาเผลอปฏิบัติทั้งท่าทาง คำพูด และน้ำเสียงที่ไม่น่ารักใส่องค์ชาย ทั้งๆที่ท่านแม่  เขี้ยวเข็ญเขาเรื่องกริยามารยาทที่ควรปฏิบัติต่อผู้อื่นมาตั้งมากมาย มิหนำซ้ำเขายังมือไวไปฟาดแขนองค์ชายจนเป็นรอยแดงอีก



องค์ชายจะต้องโกรธเข้าแน่ๆเลย



มุมปากของคนตัวสูงยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงปนความตกใจของโอเมก้าตัวน้อย – ช่างน่ารักจนเขาอดใจไม่ได้ที่จะ ....



“บังอาจตีแขนองค์ชาย เจ้าต้องโดนลงโทษนะรู้ไหม”



คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นองค์ชาย ถือโอกาสฉกฉวยเข้ามาสัมผัสปากนุ่มอีกครั้งทันที ปากเล็กที่กำลังเผยออ้าด้วยความตกใจอยู่ เป็นการเปิดโอกาสอย่างดีให้   คนเจ้าเล่ห์ได้เข้ามาลิ้มลองความหอมหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าในโพร่งปากนิ่ม



 ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดไปในโพร่งปากเล็กอย่างเชื่องช้าและอ่อนโยน ขบเม้มริมฝีปากบางเบาๆ และดูดดื่มความหวานจากโอเมก้าตัวน้อยอย่างใจเย็น หนำซ้ำยังหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่แอบตอบรับสัมผัสอย่างไม่ประสาด้วยความลืมตัว



แขนแกร่งโอบล้อมเอวบาง รั้งให้สองร่างแนบชิดกันมายิ่งขึ้น นิ้วเรียวดันเชิดคางมนขึ้นเพื่อปรับองศาให้สะดวกยิ่งขึ้นจนเกิดเสียงน่าอายที่ทำให้โอเมก้าตัวน้อยที่หน้าแดงอยู่แล้ว – แดงก่ำยิ่งไปอีก



ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่แทฮยองถูกคนเจ้าเล่ห์เข้ามาขโมยจูบอีกครั้ง จนกระทั่งคนตัวเล็กรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหายใจไม่ออก เพราะจวนจะหมดอากาศหายใจจากจูบของคนตัวเองที่ฉกฉวยอากาศในปอดของเขาไปด้วย ประท้วงขึ้นมาด้วยการเริ่มทุบตีที่อกแกร่งเพื่อให้รอดพ้นจากพันธนาการของคนตัวสูง



จองกุกจำใจถอนริมฝีปากออกด้วยความอ้อยอิงและอาลัยอาวรณ์ จนน้ำหวานในปากเล็กหกเลอะมุมปากทั้งสองข้าง ร่างหนาก้มลงไปเช็ดน้ำหวานที่เลอะอยู่ที่มุมปากของร่างบางด้วยริมฝีปากของเขาเอง ก่อนที่สันจมูกโด่งจะเคลื่อนไปคลอเคลียอยู่ที่พวงแก้มที่แดงก่ำด้วยความเขินอาย



หวาน หวานมากจริงๆ – จะผิดไหม ... ถ้าเขาจะบอกว่าเขาไม่อยากจะหยุดแค่ชิมหวานเพียงแค่ที่ริมฝีปาก



ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะกดจูบเบาๆที่ปากเล็กอีกครั้ง



“ปะ ปล่อยข้านะ”



จู่ๆคนตัวเล็กก็รู้สึกว่าอุณหภูมิในร่างกายของตัวเองร้อนฉ่าขึ้นมาอย่างฉับพลันราวกับว่าเขาจะจับไข้เสียอย่างนั้น หัวใจดวงน้อยเต้นแรงและสั่นระรัวจนแทฮยองคิดว่าองค์ชายต้องได้ยินเสียงหัวใจของเขาแน่ๆ รีบผละออกจากการเกาะกุมของคนตัวสูง ใบหน้าหวานก้มงุดด้วยความเขินอาย



กลิ่นกายของแทฮยองยิ่งทวีคูณความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากที่หอมยั่วน้ำลายเขาอยู่แล้ว ก็ยิ่งหอมขึ้นไปราวกับระเบิดออกมาจองกุกจำใจปล่อยคนตัวเล็กออกจากอ้อมกอดให้เป็นอิสระ



ก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยความอดกลั่น เพราะไม่เช่นนั้นเขาต้องพุ่งไปจับแทฮยองตีตราพันธะสัญญคู่ชีวิตด้วยการฝั่งเขี้ยวลงไปบนลำคอระหงส์นั่นแน่ๆ



ให้ตายเถอะ ทำไมความหอมของแทฮยองถึงได้หอมมากแบบนี้ หอมจนทำให้บางสิ่งของเขาเริ่มตื่นตัว – ไม่ดีแน่ ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ๆ



เพราะตอนนี้เจ้าลูกหมาของเขากำลังฮีท และมันก็กำลังกระตุ้นให้จองกุกฮีทตามไปด้วย



“อะแฮ่ม ... ขออภัยที่ขัดจังหวะนะองค์ชาย – แต่น้องข้าต้องไปนอนแล้วล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยดังขึ้น พร้อมๆกับร่างสูงของนัมจุนที่ก้าวเข้ามาในเรือนเพราะชำ



อัลฟ่าหนุ่มถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่นัมจุนเข้ามาได้ตรงจังหวะ ถูกที่และถูกเวลาพอดี ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะถูกองค์รักษ์หนุ่มลากไปซักเรื่องของเขากับแทฮยองเมื่อสามปีก่อนจนสะอาด แต่เขาก็นึกขอบคุณนัมจุน – ไม่อย่างนั้นเขากับแทฮยองจะต้องแย่ๆ



 “พะ พี่นัมจุน”



แทฮยองรีบผละออกห่างจากจองกุก ใบหน้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบแดงระรื่น เนื้อตัวสีน้ำผึ้งก็เริ่มแดงก่ำ จนตามกรอบหน้าเริ่มมีเหงื่อเม็ดเล็กไหลออกมา เพราะอาการบางอย่างที่แทฮยองไม่เคยเป็นมาก่อนกำลังประทุขึ้น



“ป้ามาเรียจะพาเจ้าไปนอนเอง – ป้าครับเอายาให้น้องกินก่อนนอนด้วยนะ” นัมจุนหันไปบอกหัวหน้าแม่บ้านโอเมก้าสูงวัยที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา



แต่ –



“มาเถอะค่ะคุณหนู เดี๋ยวป้าพาไปนอนนะคะ”



“ไปนอนได้แล้วแทฮยอง องค์ชายต้องไปพบท่านพ่อกับพี่”





 

           TBC


31/12/2560


               

ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  





B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 858 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1829 0967180646bell (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 07:26
    โอยยยยเขินมากกกก องค์ชายทำทางนี้เสียอาการพอๆกับเจ้าหนูน้อยหมวกแดงเลย ไม่ไหว เขินไปหมด
    #1,829
    0
  2. #1825 mmeaning (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 02:52
    องค์ชายล้ายนัก น้องเขินจะแย่แล้วแง้ทฟาไสกวกยก
    #1,825
    0
  3. #1821 kthv (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 18:16
    กี้ดดดดด องค์ชายยยย จะแรงไปไหนคะะ นี่แค่วันแรกหลังจากสามปีที่ไม่ได้เจอกันนะคะเนี่ยย อมกกก แล้วนี่ก็กำลังจะได้ไปพบพ่อเค้าแล้ว จะได้ไปคุยเรื่องอะไรกันน้าา><
    #1,821
    0
  4. #1807 kookvkookv9795 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 14:21
    กรี๊ดดดดแรงมากค่ะองค์ชายใจเย็นก่อนนนน
    #1,807
    0
  5. #1803 ssnowice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 11:17
    องค์ชายใจเย็นก่อน!!
    #1,803
    0
  6. #1788 RAKJUNGKOOKV97 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    ฟีลเเบบกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม หึยยย

    อยากตีพี่นัมจุนนัก
    #1,788
    0
  7. #1784 Fer_niture (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:39
    ชั้นเขินกับคำว่าคันเขี้ยว-//- มันให้อารมแบบอยากฟัดอยากกัดอะแกร
    #1,784
    0
  8. #1780 w060846 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:31

    อ้อหออออ องค์ชายใจเย็นก่อนนะเพคะ คนทางนี้ก็ไม่ไหวแล้วค่ะ
    #1,780
    0
  9. #1766 BaimonWarachaya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 01:10
    เเรงมากองค์ชายย น้องหายใจไม่ออกแล้ววว
    #1,766
    0
  10. #1758 PongSakultra (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:49
    เเลงมากจกุ๊กกก ฟินไม่ไหวเเน้วงวเสกนปสกสวปยก
    #1,758
    0
  11. #1746 rasita95 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 15:43

    เขินนนนนนนนนนนนน
    #1,746
    0
  12. #1723 Niphatlada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:10
    องค์ชายรุกเเรงมากก
    ใจเย็นๆนะเพคะ~
    #1,723
    0
  13. #1698 TONNAMT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 00:14
    น้องลูกกกก เกือบไปแล้ววว
    #1,698
    0
  14. #1681 thanapornwirat47 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 22:32
    เอ็นดูน้อนนนนน
    #1,681
    0
  15. #1672 55667613 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 06:33

    น้องลูกกกก
    #1,672
    0
  16. #1671 55667613 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 06:32

    น้องลูกกก
    #1,671
    0
  17. #1644 _jppm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:28

    รีบสู่ขอน้องเลยยยย 55555
    #1,644
    0
  18. #1633 mgffffff (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:03
    ใจเย็นๆนะองค์ชายน้องพึ่ง18เอง
    #1,633
    0
  19. #1608 takasang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:02
    โอ้มายก๊อดดดด
    #1,608
    0
  20. #1605 cutiessuga (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:12
    กรี๊ดดดดดด พี่จองกุกขา
    #1,605
    0
  21. #1575 Ppam012197 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 00:02
    น้องแทททร้อนแรงจนปวดใจจตจเลยแงงงง
    #1,575
    0
  22. #1569 SunNySkyyyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:35
    ร้องแรงงงงงเหมือนดั่งก้บ fire~~~ ฮรุกกกกกก
    #1,569
    0
  23. #1540 Destiny_lover (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:17
    ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก ใจคนเป็นแม่แบบผ้ม
    #1,540
    0
  24. #1539 Destiny_lover (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:17
    ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก ใจคนเป็นแม่แบบผ้ม
    #1,539
    0
  25. #1495 yoongi-swa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 11:04
    เกือบไปแล้วหนูน้อย เกือบโดนองค์ชายเจ้าเล่ห์ฟัดไปแล้ว! รีบไปซ่อนเร้ววววว

    องค์ชายต้องฮึบๆก่อนนะ! รอเข้าหอก่อนนนน!!
    #1,495
    0