[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 3 : Alpha Red hood : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 942 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 

 

Alpha Red hood : 02

 

 


ยังไม่ได้ตรวจสอบคำผิดนะจ๊ะ


 

 

 “สุขสันต์วันเกิดน้องพี่”



เค้กก้อนโตปักเทียนสว่างไหวถูกยืนมาตรงหน้า กลิ่นหอมของช็อคโกแลตที่เป็นส่วนผสมตลบอบอวนไปทั่วทั้งหอคอยของปราสาท แทฮยองยิ้มกว้างเป็นสี่เหลี่ยมดูน่ารักน่าชังและเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวให้กับนัมจุน อัลฟ่าตัวสูงผู้เป็นพี่ชายแท้ๆของเขา



โอเมก้าตัวน้อยส่งสายตาแพรวพราวให้กับเค้กช็อคโกแล็ตของโปรด แอบเช็ดน้ำลายที่สอออกมาตามมุมปาก ก่อนจะโผล่เข้ากอดผู้เป็นพี่อย่างเต็มแรง



“เบาๆสิเจ้าแท ถ้าเค้กของเจ้าหล่นลงไป ข้าไม่รับผิดชอบหรอกนะ”



“ก็แทคิดถึงท่านพี่นี่ครับ คราวนี้ท่านไปตั้งหลายเดือน รู้ไหมว่าน้องคนนี้รอท่านมาหาอยู่ทุกวันเลย” คนตัวเล็กทำปากยื่นปากยาวบ่นตัดพ้อคนตรงหน้า      ทำเอาคนเป็นพี่ชายต้องรู้สึกผิดสุดหัวใจ



“ขอโทษนะเด็กดี บังเอิญข้าดันเป็นคนสำคัญของอาณาจักรเสียด้วยสิ – เอาไว้ข้าจะขอวันหยุดเพิ่ม จะได้กลับมาหาเจ้าบ่อยๆดีไหม”



“ไม่รู้แหละ แทโกรธท่านพี่แล้ว” คนเป็นน้องผละออกจากอ้อมแขนพี่ชาย ทำแก้มพ่องด้วยท่าทางง้องอนอย่างน่าเอ็ดดู ก่อนจะเชิดหน้ากอดอกแสร้งทำเป็นไม่พอใจ



“งั้นไถ่โทษด้วยอะไรดีล่ะ ถึงจะทำให้น้องของข้าหายโกรธได้ ...ไหนบอกซิว่าเจ้าอยากได้อะไร” นัมจุนพูดขึ้นพลางเอื้อมมือไปหยิกแก้มป่องๆของคนเป็นน้องด้วยความ มั่นเขี้ยว



ได้ยินดังนั้นก็ทำเอาโอเมก้าตัวน้อยต้องตาโต หูผึ่งทันที – จะเป็นไปได้ไหมหากเขาจะลองขอ ....



“ได้ทุกอย่างเลยใช่ไหมครับท่านพี่” ไม่พูดเปล่า คนตัวเล็กยังขยับตัวเข้ามากระโดดเกาะแขนคนเป็นพี่อย่างออดอ้อน



เด็กน้อยยิ้มตาหยีที่คนเป็นพี่ตกหลุมพลางของเขา แทฮยองอุตส่าห์ลงทุนงัดลูกอ้อนมาใช้ หากท่านพี่ไม่ยอมใจอ่อน เขาก็คงจะต้องใช้ไพ่ใบสำคัญด้วยการฟ้องท่านพ่อ ว่าพี่ชายของเขาคนนี้มีกลิ่นกายประจำตัวผิดแปลกไปจากเดิม       เดาไม่ยากเลยว่าเพราะอะไร – ท่านพี่ต้องพบคู่ชีวิตของตัวเองแล้วแน่ๆ



นัมจุนกำลังคิดว่าเขากำลังพ่ายแพ้ให้กับความน่ารักน่าชังของคนอายุน้อยกว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านการประลองมานับครั้งไม่ถ้วนกับคนที่เป็นองค์รักษ์ขององค์ชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรคาร์โรซินเวีย นัมจุนไม่เคยรับรู้เลยสักครั้งว่ารสชาติแห่งการพ่ายแพ้นั้น มีหน้าตาเป็นยังไงมาก่อน



แต่ทว่าแทฮยองกลับเป็นคนที่ทำให้เขารู้จักกับมัน – คนที่เก่งกาญในทุกๆด้านอย่างเขา กำลังพ่ายแพ้ให้ลูกอ้อนของน้องชายตัวเองอย่างราบคาบ



แม้จะรู้ดีว่าการที่น้องชายของเขามาอ้อนอยู่แบบนี้ เจ้าตัวกำลังประสงค์อะไรอยู่ แต่นัมจุนก็ยินดีที่มอบมันให้กับแทฮยองอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง



การได้ออกไปเที่ยวที่นอกปราสาท คือสิ่งที่แทฮยองกำลังปรารถนาที่สุดในชีวิตตอนนี้ อย่างที่รู้กันดีว่าแทฮยองอยู่แต่ในกรงทองของท่านพ่อมาตลอด เป็นเรื่องธรรมดาของเด็กหนุ่มวัยกำลังอยากรู้อยากเห็น ที่จะมีความอยากออกไปเผชิญโลกกว้าง



แล้วมาอ้อนเขาแบบนี้ จะไม่ให้ใจอ่อนได้ยังไงกัน



“เจ้านี่งอแงเป็นเด็กไปได้ – เอ้า เป่าเค้กสักทีสิ เทียนจะละลายหมดแล้วนะ”



นัมจุนกลัวว่าน้องจะอ้อนหนักไปมากกว่าจึงเฉไฉเปลี่ยนเรื่องทันที  ไม่วายที่คนตัวสูงจะวางมือบนหัวของร่างบางแล้วขยี้ผมเล่นอย่างสนุกสนาน จนคนตัวเล็กโวยวายขึ้นมาพร้อมกับส่งค้อนวงใหญ่ๆมาให้  ถึงฤกษ์ได้เป่าเทียนที่กำลังจะละลายหมดแท่งกันเสียที



สองคุณชายแห่งนครโทนิสวิ่งโลดแล่นไปตามพื้นป่าที่เวลานี้ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะที่สีขาวโพรนของฤดูหนาวอย่างสนุกสนาน  พื้นหิมะขาวสะอาดที่ถูก   สองหมาป่าพี่น้องเหยียบย่ำเกิดเป็นรอยอุ้มเท้าขึ้นเป็นแนวยาว น้ำในลำธาร     สายยาวแปรเปลี่ยนเป็นพื้นน้ำแข็ง กำลังพากันส่องแสงระยิบระยับราวกับคริสตันยามที่แสงอาทิตย์สอดส่องลงมากระทบ



“ว้าว สวยจัง .. แทไม่เคยมาที่นี่เลยครับ”



คนเป็นน้องพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับกระโดดโลดเต้นไปมาอย่างร่าเริง จนหมวกของผ้าคลุมสีแดงสดล่วงหล่นลงมา เผยให้เห็นใบหน้างดงามที่จมูกและแก้มกำลังขึ้นสีแดงระรื่นเนื่องด้วยอากาศเย็นจัด



นัมจุนยกยิ้มเอ็นดูให้อีกฝ่าย พร้อมๆกับยกมือไปยีหัวของน้องชายเล่น ก่อนที่จะโดนคนตัวเล็กโวยวายขึ้นใส่เป็นครั้งที่สองของวัน



“ท่านพี่อย่าแกล้งแทนะ ผมแทยุ่งหมดแล้วเนี่ย” แทฮยองมุ่ยหน้าด้วย    ความไม่พอใจ – อะไรกัน คุณป้ามาเรียคนสวยอุตส่าห์แต่งตัวและทำผมให้เขาอย่างดิบดี แต่กลับโดนพี่ชายขี้แกล้งทำผมของเขายุ่งเหยิงไปเสียแล้ว



“ก็ใครใช้ให้เจ้าน่าเอ็นดูขนาดนี้กันล่ะ คู่ชีวิตของเจ้าจะต้องหลงเจ้าจนโงหัวไม่ขึ้นแน่ เชื่อข้าเถอะ” ไม่พูดเปล่า นัมจุนยังเอื้อมมือไปบีบจมูกน้อยของคนอายุน้อยกว่าด้วยความมั่นเขี้ยว ก่อนจะหัวเราะชอบใจเมื่อคนเป็นน้องส่งค้อนวงใหญ่มาให้ พร้อมกับมองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง



คู่ชีวิตงั้นเหรอ



แทฮยองไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเขาจะต้องเติบโตขึ้น และต้องพบกับใครสักคนที่เป็นคู่ชีวิตของเขา ....



กว่าจะถึงตอนนั้นก็คงอีกนาน แต่ก็ช่างเถอะ แทฮยองเองก็ไม่ได้ปรารถนาจะมีคู่ชีวิตอย่างคนอื่นอยู่แล้ว 



ไหนๆพระเจ้าก็กลั่นแกล้งเขาด้วยการส่งให้เขาเกิดมาเป็นโอเมก้าต่างจากเชื้อสายบรรพบุรุษแล้ว มิหนำซ้ำยังมีกลิ่นกายในภาะปกติที่มีความหอมฟุ้งล่อเสือล่อจระเข้ ยิ่งกว่ากลิ่นฟีโรโมนของโอโมก้าทั่วไปในช่วงฤดูฮีทเสียอีก – แทฮยอง    จะรู้สึกยินดีมาก ถ้าพระเจ้าจะช่วยกลั่นแกล้งเขาต่อด้วยการไม่ส่งคู่ชีวิตมาให้



ชีวิตนี้มีแค่ท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่นัมจุน เท่านั้นเพียงพอแล้ว



ร่างบางยกมือจับกระชับผ้าหลุมให้แน่นขึ้น เมื่อลมหนาวพัดมากระทบผิวจนกายบางต้องสั่นเทิ่ม เป็นจังหวะเดียวกับที่นัมจุนละสายตาไปจากใบหน้าหวานแล้วสะดุดเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี



นัยน์ตาสีมรกตของคนเป็นพี่เบิกกว้างด้วยความตกใจ กระพริบตาถี่ๆ    สองสามครั้งเพื่อเป็นการย้ำเตือนว่าเมื่อกี้เขาไม่ได้ตาฝาดไป “แทฮยอง เจ้าไปเอาผ้าคลุมผืนนี้มาจากไหน”



“เจ้านี่น่ะเหรอ ... เขาคนนั้น คนที่ช่วยแทไว้เมื่อตอนนั้นให้แทมาครับ – เป็นยังไงล่ะท่านพี่ ชอบผ้าคลุมนี้ใช่ไหมล่ะ แทก็ชอบเหมือนกัน สวยถูกใจแทที่สุดเลย”



จะว่าไปนัมจุนไม่เคยรับรู้มาก่อนเลยว่าแทฮยองได้รับผ้าคลุมผืนนี้มา โชคไม่ดีนักที่ช่วงเวลาที่แทฮยองถูกทำร้าย เป็นช่วงเดียวกับที่เขาต้องย้ายเข้าไปอยู่ในวังหลวงพอดี เพื่อให้เอื้ออำนวยต่อหน้าที่ของเขาที่จำเป็นจะต้องคุ้มครองและติดตามองค์ชายรัชทายาทของคาร์โรซิเวีย หลังจากที่เขาได้รับเลื่อนขั้นจากอัศวินทั่วไปมาเป็นองค์รักษ์



นัมจุนไม่ปฎิเสธหรอกนะว่าผ้าคลุมผืนนี้มันสวยงามอย่างที่แทฮยองบอกกับเขา และเขาก็ดันบังเอิญรู้จักตราสัญลักษณ์ที่ถูกปักอยู่บนอกด้านซ้ายของ    ผ้าคลุมผืนนี้เป็นอย่างดีเสียด้วย



พระเจ้ากำลังเล่นตลกอยู่กับชีวิตของน้องชายของเขาอยู่ใช่ไหมเนี่ย – ใครก็ได้ช่วยมานี่มันเป็นแค่เรื่องล้อเล่น



อันที่จริงแล้วในอาณาจักรคาร์โรซินเวีย บุคคลที่จะมีผ้าหลุมไหล่แบบนี้มีอยู่เพียงไม่กี่กลุ่มเท่านั้น เพราะคนที่จะมีได้จะต้องเป็นอัลฟ่าชั้นสูงเพศชายที่มีสายเลือดบริสุทธิ์เท่านั้นถึงจะมีได้



สีดำจะเป็นสีของผ้าหลุมสำหรับคนที่เป็นองค์รักษ์อย่างเขา



สีน้ำเงินสำหรับขุนนางอย่างพ่อของพวกเขา



สีแดงสำหรับพระราชา และองค์รัชทายาท



การครองคู่ของหมาป่าจำเป็นจะต้องมีการผูกจิตและการสมสู่กันเพื่อสร้างพันธะสัญญาคู่ชีวิต แต่พันธะนั้นจะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อมีการกัดเพื่อตีตราซึ่งกันและกัน



ซึ่งตามธรรมเนียมของคาร์โรซินเวีย อัลฟ่าชายเลือดบริสุทธิ์จะต้องหมอบผ้าคลุมให้กับคู่ชีวิตหรือโซเมทของตัวเอง เพื่อเป็นของกำนันสำหรับคนที่จะมาเป็นภรรยา แต่การจะทำเช่นนั้นจะสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อพันธะสัญญาแห่งความเป็นคู่ชีวิตสมบูรณ์แล้วเท่านั้น



แล้วเจ้าเด็กหน้ามึนคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้กล้ามอบผ้าคลุมให้กับแทฮยอง ทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าเป็นคู่ชีวิตกันหรือเปล่าด้วยซ้ำ – ให้ตายเถอะ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมท่านลอร์ดแทรังที่หวงแทฮยองมากกว่าอะไรในโลก ถึงได้นิ่งเฉยอยู่แบบนี้นะ



ถ้าไม่ติดว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นว่าที่กษัตริย์คนต่อไป เขาจะเอาไม้ฟาดให้หนำใจสักทีสองที ทำไมถึงได้แอบลักไก่มาตีตราจองน้องชายเขาแบบนี้นะองค์ชายจอน จองกุก





เสียงเพลงอันแสนไพเราะถูกบรรเลงโดยวงออร์เคสตรามากฝีมือ           สร้างบรรยากาศรื่นเริงและความบันเทิงใจในงานเลี้ยงคืนนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ  งานเลี้ยงฉลองวันเกิดถูกจัดขึ้นภายในปราสาทหลังงามที่ตั้งอยู่ติดกับทะเลสาป    ที่ตอนนี้กำลังถูกความหนาวเย็นของฤดูหนาวเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นพื้นน้ำแข็ง



ด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์ที่ล้อมรอบด้วยมหาสมุทรกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาและทะเลสาปที่กว้างใหญ่ ทำให้นครโทนิสกลายเป็นเมืองท่าที่เป็นศูนย์รวมแห่งการค้าขนาดใหญ่ของอาณาจักรคาร์โรซินเวีย



แม้ว่าจะไม่เก่งเรื่องการเข้าสังคมสักเท่าไหร่นัก แต่บรรยากาศงานเลี้ยงก็ทำให้แทฮยองที่อยู่แต่ในกรงทองมาตลอดเกิดความหลงใหลได้ไม่ยาก อันที่จริงปราสาทแห่งนี้ก็จัดงานรื่นเริงแบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่แทฮยองได้รับอนุญาตให้ลงมาร่วมงานเลี้ยง ไม่ต้องคอยหลบคนอื่นๆที่มาร่วมงานเลี้ยงอยู่แต่บนหอคอยอีกแล้ว เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาอีกต่อไปแล้ว



บรรยากาศรื่นเริงของงานเลี้ยงเป็นสิ่งที่แทฮยองชอบ วันนี้แทฮยองได้ค้นพบตัวเองว่าเขาชื่นชอบการได้พบปะผู้คนมากขนาดไหน  ยิ่งไปกว่านั้นวันนี้ก็ยังมีผู้คนมากมายจากทั่วทุกสารทิศเดินทางมาอวยพรวันเกิดให้กับเขาอย่างไม่ขาดสายอีกด้วย



คำอวยพรและคำยกยอปอปั้นที่หลั่งไหลมากับผู้คนที่มาร่วมอวยพรให้กับเขา ทำเอาโอเมก้าตัวน้อยเขินอายจนตัวม้วน แทฮยองส่งยิ้มพิมพ์ใจและกล่าวคำขอบคุณพวกเขาเหล่านั้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย



โดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้ตัวเลยว่าใบหน้าที่งดงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ประกอบกับกลิ่นกายอันแสนหอมหวาน และรอยยิ้มของเจ้าตัวกำลังทำให้เหล่าอัลฟ่าและเบต้าที่อยู่ในงานพากันหลงใหลกันไปหมดแล้ว



“นั่นเขาหรือป่าว”



“ใช่เขาจริงๆด้วย”



“โอ้พระเจ้า! ไม่คิดเลยว่าเขามา”



เสียงพูดคุยของแขกที่มาร่วมงานดังแซดขึ้นมาเป็นนกกระจอกแตกรัง ทันทีที่มีชายหนุ่มรูปงามเดินเข้ามาในโถงของปราสาทที่ใช้จัดงานวันเกิดของแทฮยอง



ชายหนุ่มผมสีเฮเซลนัท กำลังเดินเข้ามาด้วยทวงท่าที่สง่างามสมกับการเป็นราชนิกุล อัลฟ่าหนุ่มที่มีรูปร่างกำยำแบบชายชาติทหาร ดวงตากลมโตสีเงินเป็นประกายรับกับสันจมูกโด่ง และปากกระจับสีธรรมชาติ ทำให้เครื่องหน้าของราชนิกุลหล่อเหลา จนแทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ



ลำคอผูกด้วยโบว์หูกระต่ายสีแดงสด อกแกร่งถูกบดบังด้วยเชิ้ตสีขาวชั้นดี ตรงเอวมีผ้าคาดสีเดียวกับโบว์อันเป็นสีประจำตำแหน่ง ถูกทับด้วยทักซิโด้สีเข้มที่ถูกตัดเย็บอย่างละเอียดและประณีต  เข็มกลัดตราสัญลักษณ์สีทองที่ประดับด้วยอัญมณีหายากราคาแพงถูกปักอยู่ที่อกด้านซ้าย บ่งบอกถึงตำแหน่งของ    ราชนิกุล ส่งเสริมให้เขาดูดีมีสง่าราศีจนใครต่อใครก็ไม่สามารถละสายตาได้



นอกจากจะทำให้เกิดเสียงฮือฮาเรียกความสนใจจากทุกคนในงานแล้ว บรรดาสาวน้อยใหญ่ที่อยู่ในงานต่างก็พากันส่งสายตายั่วยวน หวังทอดสะพานไปให้ชายหนุ่มกันอย่างไม่ขาดสาย



นัมจุนผละออกจากวงสนทนาของบรรดาผู้คนที่มาอวยพรวันเกิดให้กับน้องชาย มือหนาคว้าแก้ววิสกี้สีทองจากบริกรติดมือไปด้วย ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังกลุ่มสุภาพสตรีน้อยใหญ่ที่กำลังห้อมล้อมแขกคนพิเศษของครอบครัวเขาในคืนนี้



ยินดีต้อนรับสู่นครโทนิสอย่างเป็นทางการนะองค์ชาย” นัมจุนโค้งคำนับ แต่ก็ไม่วายส่งสายตาพิฆาตไปให้คนที่แอบมาตีเนียนจองน้องชายเขาไว้ พลางส่งแก้วอำพันสีทองไปให้ชายที่อยู่ตรงหน้า



แต่ทว่าองค์ชายจอน จองกุก ก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับสายตาพิฆาตของนัมจุนสักเท่าไหร่นัก เพราะกลิ่นหอมละมุนแสนคุ้นจมูกที่ลอยอบอวลอยู่ทั้งงานกำลังแย่งความสนใจของเขาไปอยู่



 – กลิ่นหอมหวานแบบนี้มันทำให้เขาหวนนึกใครบางคนที่อยู่ในใจของเขามาตลอด นัยน์ตาสีเงินพยายามสอดส่องไปทั่วงาน ด้วยความหวังว่าเจ้าของกลิ่นนี้จะเป็นคนๆเดียวกับเด็กคนนั้น แต่จนแล้วจนรอดอัลฟ่าหนุ่มก็ไม่พบคนที่เป็น      ต้นตอของกลิ่นนี้ในงานเลย



ชายหนุ่มจึงเบนสายตากลับมาหาพี่ชายคนสนิทที่พ่วงตำแหน่งองค์รักษ์ของเขา กำลังสอดส่องสายตาไปรอบๆตัวชายหนุ่มเพื่อมองหาใครอีกคนที่ควรต้องติดตามองค์ชายออกมานอกวังด้วย ร่างสูงที่เห็นท่าทางขององค์รักษ์คนสนิท จึงแกล้งตอบรับคำทักทายด้วยน้ำเสียงติดตลก



“ไม่เห็นต้องมากพิธีเลย ข้าก็มาเมืองนี้ออกจะบ่อย เจ้านี่ชักจะเหมือนพี่จินเข้าไปทุกวันแล้วนะ”



“เจ้ามาบ่อยเพราะแอบมาทำลับๆล่อๆในเมืองข้าต่างหากล่ะ – นี่ ไม่ต้องมาแซวข้าเลยนะองค์ชาย”



จองกุกยกยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างสุดเสียง ที่สามารถทำให้นัมจุนองครักษ์สุดขึมหน้าเปลี่ยนสีได้ ก็เพราะเขาแอบไปรู้มาว่าพี่ชายคนสนิททั้งสองคนเป็นคู่ชีวิตกันน่ะสิ – โลกช่างกลมอะไรขนาดนี้



“เดี๋ยวพี่จินก็มาน่า ข้าให้ไปทำงานนิดหน่อย”



เสียงดนตรีออสเคสต้าที่บรรเลงเพลงรื่นรมถูกเปลี่ยนเป็นจังหวะแจ็สสุดคลาสสิค ประกอบกับกลิ่นหอมอ่อนๆคล้ายดอกไม้ที่อบอวลอยู่ทั่วปราสาท ทำให้ค้ำคืนนี้ดูเป็นคืนที่พิเศษและแสนโรแมนติค เมื่อฟลอร์เต้นรำถูกเปิดโดยผู้เป็นเจ้าของปราสาททั้งสอง



บรรยากาศแบบนี้ทำให้จองกุกหวนคิดถึงโอเมก้าตัวน้อยที่เขาเคยช่วยชีวิตไว้เมื่อสามปีก่อนอย่างห้ามไม่ได้ – เขายังคงจดจำกลิ่นนั้นได้ขึ้นใจ ... กลิ่นที่หอมละมุนเหมือนกับดอกสวีทพี



“ท่านพี่! ท่านพ่อให้แทมาตามครับ”



เสียงหวานดังมาทางด้านหลังของชายหนุ่มทั้งสอง พร้อมกับกลิ่นหอมของดอกสวีทพีที่ส่งกลิ่นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกลับว่าผู้เป็นเจ้าของกลิ่นกายอันแสนหอมหวานนี้กำลังมุ่งหน้ามาทางที่เขายืนอยู่ จนอัลฟ่หนุ่มอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองคนที่เป็นที่มาของกลิ่นหอมๆนี่



ก่อนที่อัลฟ่าหนุ่มจะพบว่าที่ด้านหลังของเขากำลังมีร่างของเด็กหนุ่มโอเมก้าตัวน้อยกำลังวิ่งมาทางพวกเขาด้วยความเร่งรีบ



วิ้งค์!



แต่ทว่าใครจะคิดเล่าว่า สัญญาณแห่งการพบเจอคู่ชีวิตที่จองกุกรอคอยมาตลอดจะเกิดขึ้น เมื่อเขาได้สบตากับนัยน์ตาสีน้ำทะเลบนใบหน้างดงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ



เพียงแค่สบตาเท่านั้น เสียงแห่งโชคชะตาก็ดังขึ้นในหูของเขาทั้งสอง จนทำให้ร่างบางที่กำลังวิ่งมาหยุดชะงักอย่างกะทันหัน มือเล็กยกขึ้นป้องหูทั้งสองข้าง จากเสียงประหลาดที่ดังขึ้นจนปวดแก้วหู แต่ด้วยความที่ไม่ทันระมัดระวังจึงเป็นเหตุให้โอเมก้าตัวน้อยเกือบเสียหลักล้ม



นับว่าเป็นโชคดีของโอเมก้าตัวน้อยที่สัญชาตญาณอัลฟ่าของจองกุกรับรู้ได้ จึงทำให้ชายหนุ่มใช้ความว่องไวของตัวเอง หันไปรับร่างบางที่กำลังจะเซล้ม ก่อนที่เจ้าตัวน้อยจะหน้าคะนำไปกับพื้นหินอ่อนสีนวลของปราสาทไว้ได้ทัน



คนตัวเล็กถูกดึงเข้าสู่โอบกอดแข็งแกร่ง ใบหน้างามซุกอยู่ที่อกแกร่งจนสัมผัสได้ถึงการเต้นอย่างรุนแรงของก้อนเนื้อที่อยู่ภายใต้อกด้านซ้ายของคนตัวสูงที่ไม่ต่างอะไรจากหัวใจดวงน้อยของเขาเลยสักนิด แทฮยองรู้สึกเหมือนว่ากำลังมีกระแสไฟฟ้าสถิตไปทั่วทั้งตัวในยามที่ฝ่ามือหนาสัมผัสไปตามร่างกาย



นัยน์ตาสีน้ำทะเลผสานเข้ากับนัยน์ตาสีเงินแสนเจ้าเล่ห์ราวกับมีแรงดึงดูด ก่อนที่เปลือกตาสีไข่มุกจะปิดลงอย่างช้าๆ เมื่อใบหน้าของคนตัวสูงขยับเข้ามาใกล้ ก่อนที่แทฮยองจะรู้สึกได้ถึงความนุ่มยุ่นของริมฝีปากคนตรงหน้าที่ทาบทับลงมาอย่างแผ่วเบา



เป็นเพียงจุมพิต ที่ไม่ได้มีการลุกล้ำใดๆ



“ข้ายินดีที่ได้พบเจ้า ... คู่ชีวิตของข้า



เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบอย่างแผ่วเบาที่บริเวณข้างหู เป็นสิ่งที่ช่วยเรียกสติของโอเมก้าตัวน้อยที่หลุดลอยไปให้กลับมา ... กว่าจะรู้ตัว เด็กหนุ่มก็ถูกคู่ชีวิตของตัวเองที่เพิ่งเจอกันยังไม่ถึงนาทีมาขโมยจูบแรกในชีวิตไปเสียแล้ว



โอเมก้าตัวเล็กรีบผละออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะก้มหน้างุดเพื่อซ่อนพวงแก้มที่แดงเป็นตำลึงสุกของตัวเองเอาไว้



“แทฮยอง เจ้าไม่เป็นไรอะไรใช่ไหม” นัมจุนที่ดูเหมือนจะตั้งสติได้ก่อนใคร กับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดไปเมื่อสักครู่ เอ่ยถามน้องชายที่เอาแต่ก้มหน้าหลบสายตาด้วยความเป็นห่วง



“มะ ไม่...ไม่ครับ” เจ้าของใบหน้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบเอ่ยออกมาด้วยเสียงลั่นเครือ ก่อนจะรีบก้าวเท้าวิ่งหนีออกไปทันที



จองกุกยกยิ้มกว้าง นึกเอ็นดูในท่าทางเขินอายที่ดูลุกลี้ลุกลนของคู่ชีวิตที่เพิ่งได้เจอกันอยู่ไม่น้อย



– ไม่ผิดแน่ กลิ่นกายนี้เป็นของเจ้าโอเมก้าสีขาวตัวน้อยตัวนั้นที่เขาเคยมอบผ้าคลุมของตัวเองให้เมื่อหลายปีก่อนแน่ๆ เขามั่นใจ



ก่อนจะรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากองค์รักษ์ตาเขียวของเขา



“องค์ชาย ข้าว่าเราต้องคุยกันหน่อยแล้วล่ะ







TBC





25/12/2560



ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 942 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1832 Lapassatorn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 23:33
    องค์ชายทำน้องแทเขินน่ารักอ่าาา
    #1,832
    0
  2. #1828 0967180646bell (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 06:57
    พี่ชายแสนหวงน้อง55555 ระวังไว้เถอะองค์ชาย
    #1,828
    0
  3. #1820 kthv (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 18:01
    องค์ชายยยยยย ก็แรงอยู่นะเจอกันยังไม่ถึงนาทีก็ขโมยจูบแรกของน้องเค้าไปแล้วเชียว น้องเขินแล้วเห็นมั้ยยย แก้มแดงเชียวว แต่คงจะต้องไปคุยกันกับองครักษ์ที่พ่วงตำแหน่งพี่ของน้องแทเค้าหน่อยแล้วล่ะค่า ฮ่าๆ
    #1,820
    0
  4. #1802 ssnowice (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 11:16
    เป็นเขินนี้แค่เจอกันนะ ถ้าไปอยู่ด้วยกันคงเขินตัวบิดแน่เลย
    #1,802
    0
  5. #1795 Ingey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 21:15

    ทท่านพี่หวงน้องงง

    #1,795
    0
  6. #1790 _Hearttx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 04:19
    เขินองค์ชายมากกก
    •////•
    #1,790
    0
  7. #1787 RAKJUNGKOOKV97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 17:08
    ดีงามมากเเม่ ตามหาเเนวนี้มานานเเล้ววววว ละมุนมาก
    #1,787
    0
  8. #1783 Fer_niture (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:30
    เดี๊ยวก่อนน-////- นายต้องใจเย็นนะองค์ชาย
    #1,783
    0
  9. #1779 w060846 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    งุ้ยยยย-////- เจอก็จูบกันเลยหรอ!
    #1,779
    0
  10. #1765 BaimonWarachaya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:58
    ข้ายินดีได้พบเจ้า คู่ชีวิตของข้า ประโยคนี้มันตาตรึงมากค่ะ
    ได้กลิ่นคนหวงน้องง
    #1,765
    0
  11. #1757 PongSakultra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:36
    โง้ยจองกุ๊กกก เขินไม่ไหวเเน้วววหุบยิ้มไม่ได้😭❤️
    #1,757
    0
  12. #1750 Myeye30 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 03:06
    พี่มันหวงน้องสุดๆเลย555
    #1,750
    0
  13. #1745 rasita95 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 15:28

    พี่นัมหวงน้องงงง5555น่ารักกก
    #1,745
    0
  14. #1740 RiNoFrEn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 18:39
    ขี้หวงจังน้า คุณนัมจุน555555//ยิ้มไม่หุบเเล้ว เขิน:///////;
    #1,740
    0
  15. #1722 Niphatlada (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 23:56
    จกุกทำไมหนูชอบลักไก่น้องงง
    #1,722
    0
  16. #1697 TONNAMT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 23:59
    ร้ายเหลือเกิน เจอน้องก็จูบเลยอะ
    #1,697
    0
  17. #1680 thanapornwirat47 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 22:25
    พี่ชายหวงเข้าแล้วสิ55555
    #1,680
    0
  18. #1670 55667613 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 06:30
    จูบแรกพบรึป่าว คุณชายใจร้อนมากใจเย็นค่ะ
    #1,670
    0
  19. #1643 _jppm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:25

    บ้าจริงหงหขหาไากนปสสหยก
    #1,643
    0
  20. #1632 mgffffff (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:36
    คอมเม้นก่อนอ่าน5555
    #1,632
    0
  21. #1624 GraceG7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:30
    พอรู้ว่าเป็นเมทก็จับจูบเลยนะ ไวไฟมากจ้าาา
    #1,624
    0
  22. #1607 takasang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:23
    ลักไก่ตั้งแต่รุ่นพ่อนี่เอง 55
    #1,607
    0
  23. #1574 Ppam012197 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 23:31
    ใจเย็นๆนะคะท่าน😆
    #1,574
    0
  24. #1568 SunNySkyyyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 09:47
    อ้ากกกก ทำไมเธอถึงได้ร้ายขนาดเน้คะองค์ชาย!
    #1,568
    0
  25. #1562 Peachnohana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 04:04
    มีการแอบจองกันไว้ก่อนด้วย ร้ายยยยนักกก
    #1,562
    0