[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 22 : Alpha Red hood : 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 383 ครั้ง
    27 ก.ค. 61

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 

 

Alpha Red hood : 21

 

 






ก้านนิ้วยาวเกลี่ยไรผมแพรไหมที่ตกมาปกใบหน้าของคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ แม้ว่าจะหลับอยู่แต่ทว่าใบหน้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบก็ความกังวลผ่านสีหน้าออกมาอย่างชัดเจน จองกุกรู้ดีว่าแทฮยองคงจะตกใจและขวัญเสียไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น



ปากหยักจุมพิตเบาๆที่หน้าผากคนตัวเล็กก่อนจะผละออกมาเมื่อเห็นว่าโอเมก้าตัวน้อยขยับตัวเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังสร้อยคอเจ้าปัญหาบนคอระหงส์ ถ้าไม่นับคืนนี้ก็เหลือเวลาเพียงแค่สองคืนกับอีกสามวันเท่านั้นที่เขาจะต้องหาทางจัดการกับเรื่องนี้



จองกุกถอนหายใจเพื่อระบายความวิตก ตอนนี้ยุนกิและคนอื่นๆกำลังช่วยกันตามหาคาถาเพื่อที่จะใช้แยกวิคเตอร์ออกจากเขาจนหัวหมุน เขารู้ดีว่ามันไม่ง่ายหรอก ... มันไม่มีอะไรง่ายเลยสักอย่าง



การแก้ปัญหาเรื่องนี้มีอยู่สองทาง ทางหนึ่งคือการทำลายสร้อยเส้นนี้ไปตามที่วิคเตอร์ต้องการ ครั้นจะหาทางทำลายมันก็ต้องตัดทิ้งไปได้เลย เพียงแค่ถอดออกยังถอดไม่ได้แล้วมันจะถูกทำลายอย่างที่วิคเตอร์ต้องการง่ายๆได้ยังไงกัน



กับทางที่สองคือการหาทางเอาวิคเตอร์ออกจากตัวเขาโดยเวทมนต์ แต่ตอนนี้ก็ดูเหมือนทางนี้จะดูไร้แสงสว่างไปเสียหมด ในเมื่อยังไม่มีใครหรือมีตำราเล่มใดที่บอกถึงการแยกปีศาจออกจากคนๆหนึ่งได้เลย



ใจจริงเขาอยากจะบอกวีให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยว่าปีกของเจ้าตัวคือสร้อยที่แทฮยองสวมอยู่ เพราะสร้อยเส้นนี้มันไม่มีใครสามารถถอดมันออกได้นอกจากวีเท่านั้น แต่ทว่าหากเขาเลือกที่จะบอกวี นั่นอาจหมายถึงเขาต้องตายไปพร้อมๆกับวิคเตอร์ปราบใดที่วิคเตอร์ยังเป็นกาฝากอยู่ในตัวเขาแบบนี้ ... เชื่อเถอะว่าถ้าวีรู้ วีไม่ลังเลแน่ๆที่จะฆ่าเขา



                แต่จองกุกก็ยินดีที่จะต้องชีวิตลง หากมันจะช่วยให้เมียกับลูกของเขาปลอดภัยจากการถูกวิคเตอร์ใช้เป็นเครื่องมือในการต่อกรกับวีได้



เขาตัดสินใจแล้ว ... ถ้าคู่ชีวิตของเขาตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ เขาจะเล่าความจริงทุกอย่างที่เกิดให้แทฮยองฟัง ถึงเวลาที่แล้วจริงๆที่แทฮยองควรได้รู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น



จองกุกรู้ ... รู้ดีว่าโอเมก้าตัวน้อยของเขาสงสัย และมีคำถามมากมายที่ต้องการถามเขามาตลอด แต่แทฮยองก็ไม่เคยปริปากถามเขาออกมาเลยสักครั้ง แม้ว่าแทฮยองจะเป็นคนหัวรั้นและดื้อเงียบอยู่หน่อยๆ แต่โอเมก้าตัวน้อยก็เลือกที่จะทำตามธรรมเนียมของการเป็นคู่ชีวิตของอัลฟ่ากับโอเมก้า คือการเชื่อฟังผู้เป็นใหญ่กว่า และรู้เท่าที่ผู้เป็นใหญ่กว่าต้องการจะให้รู้



แต่ต่อไปนี้เขาจะไม่ปิดบังอะไรแทฮยองอีกแล้ว ธรรมเนียมบ้าบออะไรนั่นไม่สำคัญเท่าการปกป้องชีวิตแทฮยองกับลูกหรอก ถ้าเขาต้องตายจริงๆ อย่างน้อยแทฮยองจะได้รู้ว่ายังมีเฮเลล วี คนที่เป็นผู้สร้างเจ้าตัวให้เกิดมาค่อยดูแลแทฮยองกับลูกแทนเขา



ปุยหิมะสีขาวที่ตกมาจากท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่าง เป็นสัญญาณเตือนว่าคาร์โรซินเวียกำลังจะเกิดเรื่องร้ายๆขึ้น อากาศที่แปรปรวนและหิมะที่ไม่ตกตามฤดูกาลทำเอาชาวเมืองและราชวงศ์หวาดผวา เพราะเหตุการณ์เช่นนี้มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ววันคืนที่โบกอมสิ้นลมหายใจ และมันก็เคยเกิดขึ้นในคืนที่เขาเกิดด้วยเช่นกัน



เป็นคืนที่เขาหมดลมหายใจตั้งแต่ยังไม่ทันลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ



 ... ก่อนที่จะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง





พร้อมกับกาฝากอย่างวิคเตอร์



แม้ว่าการที่เขาตายและกลับมามีชีวิตใหม่จะถูกเก็บเป็นความลับ และไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นกับองค์รัชทายาทในคืนแรกเกิด แต่ทว่าทุกคนกลับรู้ดีว่าในคืนนั้นต้องมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับสายเลือดแห่งกษัตริย์อย่างแน่นอน และพวกเขาก็รู้ดีว่าในอีกไม่ช้าเหตุการณ์ร้ายๆที่เคยเกิดมันกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง



เสียงสวดภาวนาและอ้อนวอนต่อพระเจ้าดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมือง ราชวงศ์ที่ถูกแบ่งแยกไปปกครองเมืองต่างๆในอาณาจักรกลับมาร่วมตัวกันที่พระราชวังหลวงเพื่อทำพิธีสวดภาวนาต่อพระเจ้าเพื่อไม่ให้เกิดอะไรที่ร้ายแรงขึ้น



หลายปีก่อนชาวคาร์โรซินเวียสูญเสียผู้มีสิทธิ์ในบังลังก์ลำดับที่สองอย่างโบกอมไปแล้วคนหนึ่ง พวกเขาก็ไม่ต้องการที่จะสูญเสียผู้มีสิทธิ์ในบังลังก์ที่เหลืออยู่คนสุดท้ายอย่างองค์ชายรัชทายาทจองกุกไปอีก ดังนั้นในทุกพื้นที่ของอาณาจักรจึงเต็มไปด้วยเสียงสวดภาวนา



จองกุกในฐานะขององค์ชายรัชทายาทก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้น แต่ถ้ามันเป็นหนทางที่จะปกป้องแทฮยงกับลูกได้ เขาก็ยินดีที่จะแลกกับชีวิตของตัวเอง



เปลือกตาสีมุกที่มีการขยับไปมาเป็นสัญญาณบ่งบอกให้รู้ว่าฤทธิ์ของยาสลบที่นัมจุนโปะใส่โอเมก้าตัวน้อยของเขาได้หมดลงแล้ว ก่อนที่จองกุกจะพบว่าดวงตากลมโตได้ลืมขึ้นจนเผยนัยน์ตาสีน้ำทะเลแสนสวย



ฮึก พี่จองกุก



ชายหนุ่มกอดตอบโอเมก้าตัวน้อยที่โผล่เข้ากอดเขาพร้อมกับอากาศเสียขวัญที่ทำเอากายบางสะอึกสะอื้นจนตัวโย



พี่ไม่เป็นอะไรแล้วคนดี



ฮึก ฮึก



พี่อยู่ตรงนี้แล้ว อย่าร้องไห้เลยนะคะชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดแน่น พลางรั้งกายบางขึ้นมานั่งบนตักก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำตาบนใบหน้าสวยที่ร้องไห้จนหูตาแดงไปหมด



พะ พี่จองกุกเจ็บตรงไหนบ้าง ฮึก ฮึก ทะ แทกลัวไปหมด ฮึก



กลับกลายเป็นว่ายิ่งจองกุกพยายามปลอบประโลมโอเมก้าตัวน้อยมากเท่าไหร่ แทฮยองก็ยิ่งปล่อยโฮออกมามากเท่านั้น



ชู่ว ไม่เอาน่า คนเก่งของพี่ – เห็นไหมพี่ไม่เป็นอะไรแล้ว หยุดร้องได้แล้วเด็กขี้แย



ก็แทกลัว ฮึก ถ้าพี่จองกุกเป็นอะไรไปแทกับลูกจะอยู่ยังไง



“…”



ฮึก ฮึก



“…”



... สัญญากับแทนะพี่จองกุก



“…”



อย่าเป็นอะไร ฮึก อย่าทิ้งแทไปไหน ... นะครับ



“…”



ชายหนุ่มเม้มปากแน่น พลางเบือนหน้าหนีหลบสายตาอ้อนวอนที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาและแววตาที่สื่อถึงความรัก ความเป็นห่วงเขาของคนเป็นคู่ชีวิต เขาจะกล้ารับปากแทฮยองได้ยังไงกันในเมื่ออีกไม่ถึงสามวันเขาอาจจะตายเพื่อปกป้องคนในอ้อมกอดที่เป็นดั่งดวงใจของเขา



จองกุกให้สัญญากับแทฮยองไม่ได้จริงๆ



“…พี่จองกุก



โอเมก้าตัวน้อยส่งสายตาตัดพ้อให้กับคนรักที่เบือนหน้าหนีเขาด้วยหัวใจที่เจ็บปวด ประคองใบหน้าของคนข้างกายให้หันมาสบตาก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปที่อวัยวะเดียวกัน หลับตาลงเพื่อปล่อยน้ำตาให้ไหลชื่นแฉะไปตามใบหน้า



ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการตั้งครรภ์หรือเปล่าที่ทำให้แทฮยองคิดมากและวิตกกังวลมากกว่าปกติ ถึงคนตรงหน้าเขาจะปลอดภัยแล้วแต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนทำเอาเขาแทบหัวใจสลาย ภาพที่เห็นคนรักทรุดตัวลงพร้อมกับโก่งคออาเจียนออกมาเป็นเลือดฉายซ้ำไปซ้ำมาในหัวทำเอาโอเมก้าตัวน้อยเผลอกัดเข้าที่ริมฝีปากชายหนุ่มจนได้กลิ่นสนิมคลุ้งไปหมด



แทฮยองกำลังกลัว



... กลัวว่าจองกุกจะได้รับอันตราย



... กลัวว่าจองกุกจะเจ็บปวด





และ ... กลัวว่าจองกุกจะจากเขากับลูกไป




หากเป็นเช่นนั้นจริงแทฮยองคงไม่ต่างอะไรกับการตายทั้งเป็น เขาจึงอยากได้ยินคำสัญญาจากจองกุกเพื่อที่เขาจะได้อุ่นใจ



อย่างน้อย ... เพียงแค่ได้ยินคำสัญญาก็ยังดี



กายบางถูกจับให้เอนตัวลงบนที่นอนขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองยังคงประสานและบดจูบเพื่อมอบความรักที่มีให้แก่กัน แม้ว่าความกลัวจะเกาะกินหัวใจของเขามากเท่าไหร่ แต่ทว่ายามที่ได้รับสัมผัสจากคนตัวสูงที่ทำแทฮยองรู้สึกอุ่นใจมากขึ้น



ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกจากโพรงปากน้ำหวานที่เขาหลงใหลแต่ก็ไม่วายขบเม้มกลีบปากนุ่มนิ่มอีกสองสามที ก่อนจะสบตากับคนใต้ร่างแล้วสบหน้าลงที่ซอกคอกลิ่นหอมหวานของโอเมก้าตัวน้อย



ความชื้นแฉะที่ไหลลงมาเป็นผิวสีน้ำผึ้งทำให้แทฮยองรู้ว่าคนตรงหน้าของเขากำลังร้องไห้ – นี่เป็นครั้งแรกที่องค์ชายจองกุกแสดงความอ่อนแอแบบนี้ให้เขาเห็น



มันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ



มือเรียวสางลุ่มผมของคนตัวสูงเป็นการปลอบประโลม เวลาผ่านไปเรื่อยๆก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมา มีเพียงกายของคนทั้งสองที่ต่างนอนกอดกันอยู่บนเตียงเล็กๆในห้องลับของหอดูดาว



พี่ไม่อาจให้คำสัญญากับเจ้าได้จริงๆแทฮยอง





//





ท้องพระโรงเนื่องแน่นไปด้วยเหล่าราชวงศ์ที่เดินทางมาจากทุกสารทิศในอาณาจักรคาร์โรซินเวียร์เพื่อมาทำพิธีสวดภาวนาต่อพระเจ้าขออย่าให้เกิดอะไรร้ายแรงกับผู้มีสิทธิ์ในบังลังก์คนสุดท้ายอย่างองค์รัชทายาทจองกุก



นัยน์ตาสีนิลของพ่อมดขาวที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวสอดส่องไปมาทั่วทั้งท้องพระโรง ก่อนที่สายตาจะหยุดลงที่ใครคนหนึ่งกำลังยืนสวดภาวนาอยู่ทามกลางราชวงศ์มากมาย



ใบหน้าจิ้มลิ้มที่เคยสดใสเหมือนดั่งพระอาทิตย์ตอนนี้กลับเศร้าหมอง ดวงตาสีสวยที่เคยส่องแสงเป็นประกายเลื่อนลอยอย่างคนไร้สติ ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาพ่อมดหนุ่มเผลอกำมือแน่นโดยลืมตัวไปว่าเขาจะเผลอปลดปล่อยเวทมนต์ของตัวเองออกมาจนเสาที่เจ้าตัวยืนหลบอยู่เกิดรอยร้าวขึ้นมา



พ่อมดหนุ่มส่ายหน้าไปมาเพื่อเรียกสติ ก่อนจะร่ายคาถาซ่อมแซมรอยร้าวที่เขาเผลอทำให้เกิดขึ้นเมื่อกี้ หลังจากที่เขานึกโทษตัวเองที่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ดยุคแห่งฟรานเชสต้องเป็นเช่นนี้



ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องแก้ไขสิ่งที่ทำเขาเคยทำผิดพลาดไว้กับจีมิน



หวังเพียงแค่ว่าจีมินจะให้โอกาส



และมันจะยังไม่สายเกินไป



ปากหยักพึมพำร่ายคาถาบางอย่าง ก่อนจะระบายยิ้มมุมปากออกมาเบาๆเมื่อคาถาที่เขาร่ายไปเมื่อครู่ทำงานได้ดีจนเขาพึงพอใจ ชายหนุ่มเดินออกมาจากท้องพระโรงก่อนจะหยุดลงที่ริมระเบียงเพื่อรอคอย ...



หลังจากเสร็จสิ้นพิธีสวดภาวนาดยุคแห่งฟรานเชสก็ปลีกตัวออกจากท้องพระท้อง มือเรียวสอดเข้าไปในกระเป๋าของผ้าคลุมเพื่อสร้างความอบอุ่นแทนถุงมือที่เขาไม่ใส่สวมมาด้วยในวันนี้ ก่อนที่คิ้วสวยจะขมวดเป็นปมเมื่อปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับอะไรบางอย่างที่มีพื้นผิวสากๆแทนที่จะเป็นเนื้อผ้า



ก่อนจะพบว่ามันคือจดหมายแผ่นหนึ่งที่ถูกปิดผนึกไว้อย่างดี ... มันมาอยู่ในกระเป๋าผ้าคลุมของเขาได้ยังไงกัน จีมินจำได้ว่าตั้งแต่เปลี่ยนมาใส่ชุดนี้ในช่วงเย็นเขาไม่เคยใส่อะไรไว้ในกระเป๋าผ้าคลุมเลยนะ



ก่อนที่ดยุคคนสวยจะเม้มปากแน่นเมื่อนัยน์ตาคู่สวยสบเข้ากับสัญลักษณ์ประจำตัวของใครบ้างคนที่เขาเคยคุ้นเคยด้วยเป็นอย่างดี – พ่อมดขาวยุนกิ



มือเรียวเปิดผลึกจดหมายนั่นออกมาก่อนจะพบข้อความที่ถูกเขียนด้วยลายมือที่เขาเคยเห็นมันมาตั้งแต่เด็กๆ




ข้าไม่รู้ว่ากลุ่มดาวที่มองเห็นได้ทางระเบียงฝั่งตะวันตกคือกลุ่มดาวอะไร

หวังว่าเจ้าจะช่วยไขข้อสงสัยให้ข้าได้




รู้ตัวอีกทีดยุคจีมินก็เปิดประตูกระจกออกมายังระเบียงฝั่งตะวันตกตามที่ข้อความในจดหมายบอกเสียแล้ว นัยน์ตาคู่สวยสอดส่องไปทั่วบริเวณเพื่อหวังว่าจะได้พบเจ้าของจดหมาย แต่ทว่าเขาก็ต้องผิดหวังเมื่อไม่พบใครอยู่บริเวณนี้เลยแม้แต่คนเดียว



ใบหน้าสวยแหงนมองกลุ่มดาวบนท้องฟ้า ก่อนจะขมวดคิ้วยุ่งเมื่อท้องฟ้าในคืนนี้ถูกบดบังไปด้วยกลุ่มเมฆขนาดใหญ่จนไม่สามารถมองเห็นดวงดาวได้เลยสักดวง



เล่นอะไรของเขา



ดยุคคนสวยเท้าแขนลงที่รั่วระเบียงหินอ่อน เหม่อมองท้องฟ้าที่หมองหม่นเหมือนสภาพจิตใจของเขา หลับตารับสายลมแล่นฉิวที่พัดมากระทบใบหน้า



ข้ารู้ว่าท่านอยู่ตรงนั้นท่านเคาท์จีมินพูดขึ้นขณะที่สายตาของเจ้าตัวยังคงมองท้องฟ้าอยู่



หึ โดนจับได้อีกแล้ว



พ่อมดหนุ่มยกยิ้มก่อนจะเดินออกมาจากมุมมืดของระเบียง แล้วเดินมาหยุดลงข้างดยุคแห่งฟรานเชสพลางจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มทางด้านข้างอยู่นานจนคนถูกจ้องทำตัวแทบไม่ถูก



ข้าเสียใจด้วยเรื่องพี่ชายของเจ้า



ขอบคุณ ... แต่ถึงอย่างนั้น ... ข้าก็ยังไม่ชินกับความเจ็บปวดอยู่ดี



ไม่มีใครเคยชินกับมันได้หรอกจีมิน



ท่านพูดเหมือนกับว่าท่านกำลังเผชิญกับความเจ็บปวดเหมือนข้างั้นแหละ



จีมินทำใจกล้าหันมาสบตาตรงๆกับคนที่ยืนอยู่ข้างกาย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขากับยุนกิสามารถสบตากันได้โดยไม่มีใครหลบตาไปก่อน และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาได้เห็นสายตาของพี่ชายคนนั้นอีกครั้ง – พี่ชายคนที่ทำแผลให้เขาที่หอดูดาว



อย่างที่เจ้าคิด



“…”



ข้า...



“…”



เจ็บปวดไม่ต่างจากเจ้าหรอก



“…”



เจ้ายังอยากรู้เหตุผลอยู่ไหม ว่าทำไมวันนั้นข้าถึงต้องทำแบบนั้น



ดยุคคนสวยเป็นฝ่ายเซตามองไปที่อื่นเสียเอง พูดตามตรงว่าคำพูดและสายตาของยุนกิทำเอาหัวใจดวงน้อยที่เต็มไปด้วยบาดแผลของจีมินกลับมาเต้นแรงและเริ่มสมานตัวอีกครั้ง แต่ขณะเดียวกันจีมินก็กลัว ... กลัวว่าเขาจะต้องเผชิญกับความเจ็บปวดอีก



“…ข้าไม่ –



ได้โปรดเถอะเจ้าหนู ให้โอกาสให้ข้าได้อธิบายเถอะ



คำพูดและน้ำเสียงที่เขาโหยหาจากคนตรงมาตลอดทำเอาดยุคคนสวยน้ำตาร่วง ทะ ท่าน



นัยน์ตาคู่สวยมองตามฝ่ามือขาวซีดที่เอือมมาเกลี่ยหยาดน้ำตาที่แก้มของเขาออกอย่างอ่อนโยน พร้อมกับมืออีกข้างที่ประคองใบหน้าเขาเอาไว้ไม่ให้หลบสายตา



นี่มันเป็นความฝันสินะ



เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง ... เขาไม่มีวันได้รับสายตาแบบนี้จากเคาท์ยุนกิแน่



เจ้ารู้ไหม ... ไม่เคยมีวันไหนเลยนะที่ข้าไม่เสียใจที่วันนั้นข้าทำร้ายเจ้าแบบนั้น



“…”



ข้ารู้ว่าข้าทำผิดมหันต์ต่อคนที่ข้ารักที่ไม่ยอมหนักแน่นต่อความรักของเรา



“…ฮึก



ข้าขอโทษที่ทิ้งเจ้าให้เผชิญกับความเจ็บปวดเพียงคนเดียว ข้าขอโทษที่ทำร้ายเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า



จีมินมองดวงตาสีแดงก่ำของคนตรงหน้า – หรือว่านี่จะไม่ใช่ความฝันกัน “…ฮึก ทะ ทำไม ...ทำแบบนั้นทำไม



ร่างบางมองพ่อมดหนุ่มด้วยสายตาตัดพ้อ พร้อมกับมือเรียวที่ระรัวทุบไปที่แผงอกของคนตรงหน้าด้วยความโกรธเคือง เขาดีใจจนแทบอยากโผล่กอดยุนกิด้วยซ้ำที่ยุนกิมาง้อเขา มาอธิบายให้เขาฟังแบบนี้



แต่เขาไม่หายโกรธง่ายๆหรอก



ข้าทำเพราะคิดว่ามันจะดีต่อตัวเจ้าที่สุด



แล้วมันดีเหรอ พี่ก็เห็นว่าจีมินไม่เคยมีความสุขเลย



เจ้าหนู ข้าขอโทษ ... มันเป็นความผิดของข้าทุกอย่าง



อื้อ! ปล่อยจีมินนะ!” ดยุคคนสวยประท้วงออกมาเสียงดังลั่นเมื่อจู่ๆคนตรงหน้าก็คว้าตัวเขาเข้าไปกอดแน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มของราชนิกุลแห่งฟรานเชสซุกอยู่กับแผงอกที่เขาเพิ่งระรัวหมัดลงไปอย่างไม่อาจห้าม พยายามดีดดิ้นที่ให้พ้นจากการเกาะกุมแต่ทว่ากลับไม่เป็นผล



ปล่อย!



“ข้าไม่ปล่อยจนกว่าข้าจะอธิบายเสร็จ



งั้นก็อธิบายมาสิครับ



ร่างสูงที่เงียบไปชั่วอึดใจทำเอาคนจีมินเผลอกำชายเสื้อของคนตรงหน้าแน่น ฟันเรียงสวยกัดเข้าที่ริมฝีปากจนแตกออกและได้กลิ่นคาวลอยคลุ้ง



เพราะเราต่างกันเกินไป ทั้งเผ่าพันธุ์ของเรา และฐานะ ยุนกิเม้มปากแน่น ... ข้าไม่มีอะไรเหมาะสมกับเจ้าเลยสักอย่าง



แล้วท่านไม่รักข้าอย่างที่พูดจริงๆเหรอ



รักสิ เพราะข้ารักเจ้า ข้าถึงต้องจำใจทำแบบนี้ยังไงล่ะ เพราะจีมินเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ของเผ่าพันธุ์หมาป่า ส่วนเขาถึงจะเคยเป็นเจ้าชายของเมืองพ่อมดมาก่อน แต่ตอนนี้เขาก็เป็นเพียงเด็กกำพร้าพ่อมดที่องค์ราชาของเมืองหมาป่าเก็บมาเลี้ยงต่อก็เท่านั้น ยุนกิไม่อยากให้เกิดข้อครหากับคนรักของเขา เพียงแค่ฐานะแตกต่างกันมันก็มากพอแล้ว



ไหนจะเรื่องเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน



แล้วไหนจะเรื่อง ...




โซเมทของจีมิน



ยุนกิจึงได้ตัดสินใจปล่อยจีมินไปในตอนนั้น โดยไม่รู้เลยว่ามันจะย้อนกลับมาทำร้ายจีมินและตัวเขาได้แสนสาหัสขนาดนี้



และตอนนี้เขาเองก็ไม่อยากปล่อยให้ความสัมพันธ์ของเรามาทำร้ายเราทั้งคู่อีกต่อไปแล้ว ยุนกิทนต่อไปไม่ไหวจริงๆกับที่ต้องเห็นจีมินเผชิญกับความเจ็บปวดเพียงลำพัง เขาอยากจะเป็นคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับดยุคแห่งฟรานเชสคนนี้ อยากจะปกป้องจีมินจากเรื่องร้ายๆ อยากจะดูแลจีมินในทุกข์ช่วงเวลาของชีวิต



และเขาอยากจะเป็นความสุขให้กับจีมิน



แม้ว่าจะเป็นความรักข้ามเผ่าพันธุ์ที่ใครก็มองว่ามันไม่ได้สามารถเป็นไปได้ แต่เขาอยากจะขอโอกาสจากจีมินอีกครั้งเพื่อพิสูจน์รักแท้ของเราสองคน



คนงี่เง่า พี่ใจร้ายที่สุดเลยรู้ไหม



ข้ารู้ ข้าขอโทษนะเจ้าหนู



จีมินไม่ให้อภัยดยุคคนสวยผละออกมาจากอ้อมกอด ก่อนจะกลั้นยิ้มให้กับพ่อมดหนุ่มที่ตอนนี้หูลู่หางตกเหมือนสุนัขโดนดุ



 ข้าขอโทษ ข้าแค่ไม่อยากทำให้เจ้าโดนครหา



คิดเองเออเอง นี่มันยุคไหนแล้วใครจะกล้ามาว่าจีมินกันเล่าเสียงเล็กที่พึมพำตัดพ้อเขาทำเอายุนกิใจชื้นขึ้นมา โดยมีความหวังว่าจีมินจะให้โอกาสเขามากขึ้น



ข้าบอกเหตุผลไปแล้ว ให้โอกาสข้าแก้ตัวหน่อยนะเจ้าหนู



มือซีดคว้ามือเล็กทั้งสองข้างมากุมไว้แน่น พลางสบตากับนัยน์ตาสีสวยของจีมินโดยที่ยุนกิไม่ทันได้สังเกตเลยว่าเสียววินาทีดยุคแห่งฟรานเชสคนนี้แอบยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก



มือเรียวดึงออกจากการเกาะกุมของคนตรงหน้า พร้อมกับเสียงหวานที่เอ่ยประโยคดับความหวังของพ่อมดหนุ่มจนแทบเสียสูญ



จีมินเจอเมทแล้ว





TBC



เผื่อว่าจะคิดถึงกัน :D



1 คอมเม้น 1 สกรีมแท้ก = 1 กำลังใจ




27/07/2561

ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  


               
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 383 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1848 qell (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 13:18
    'เจ้าหนู' อ่ยแงงงงเรียกท่านดยุคได้น่ารักมากกกก
    #1,848
    0
  2. #1731 Niphatlada (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 12:12
    พ่อเเง่-อนกันจริงจริ๊ง😆
    #1,731
    0
  3. #1716 TONNAMT (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 00:26
    จีมินนนนนนนน เธอเคยบอกว่าเมทเธอคือพี่เขา ใช่ไหมม
    #1,716
    0
  4. #1695 thanapornwirat47 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 21:58
    เจ้าจีมิน เจ้าแสบบบบบ
    #1,695
    0
  5. #1663 _jppm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:29
    ....;-;
    #1,663
    0
  6. #1599 Ppam012197 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:37
    รว้ายยยยย
    #1,599
    0
  7. #1513 yoongi-swa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:16
    แสบมากเลยนะ
    #1,513
    0
  8. #1474 clrv (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 17:53
    จีมินเอาคืนได้แสบมากอ่ะ5555555 ท่านเคานต์รู้ทีหลังงานนี้มีลั่นระฆังวิวาห์อีกรอบแน่ๆ อุอิ
    #1,474
    0
  9. #1397 bemoka19 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:28
    โถ่ววจีมินนน จะแก้เผ็ดเขาหรอออ สงสารยุนกิเถ้อะะะ
    #1,397
    0
  10. #1375 Ppttyc_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 11:10
    เจ้าหนูไปแกล้งพี่เขาได้ไงเดี๋ยวพี่เขาก็ช้ำใจตายหรอก55555
    #1,375
    0
  11. #1340 0130kv (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 19:12

    จีมิ๊นนนนนน5555
    #1,340
    0
  12. #1315 sugarwriderYM (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 16:28
    แงง เจ้าหนู จีมินน่ารักจังวุ้ย
    #1,315
    0
  13. #1273 Mvis. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:23
    พี่จกุกน้องแท แงงงง
    #1,273
    0
  14. #1237 วังมิงงึ~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:07

    ซึ่งโซลเมทของข้าก็คือท่าน... อะเร้ะๆ จะพูดงี้ใช่ม้าาาาาาาา (คงไม่ดราม่าอีกหรอกกกกก)

    #1,237
    0
  15. #1223 JKTHFOREVER (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 16:11

    โซเมทของดยุคคนสวยก็คือท่านเคาท์ไงง555
    #1,223
    0
  16. #1192 Varismm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:20
    เจ้าหนูจีมมมมม อย่าแกล้งลุงเค้า
    #1,192
    0
  17. #1141 boahammock (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:43
    ดยุคต้องแกล้งท่านเคาท์แน่ๆ กิกิ
    #1,141
    0
  18. #950 someone_ssk (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:14
    เล่นตัวเก่งงงงง
    #950
    0
  19. #896 J_ets (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:33

    น้องงงง อย่าแกล้งพี่เขาสิ
    #896
    0
  20. #734 SQUAREUP (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:47
    หนุกมากๆเลยงับบบบ
    #734
    0
  21. #681 fushiro (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:40

    พึ่งได้ตามอ่าน ติดงอมแงมเลย มาต่อเถอะนะคะ
    #681
    0
  22. #680 Doublet0108 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 08:52
    จีมินอย่าแกล้งพี่เค้าาาาาาา. ฮื่อออออจองกุกจะตายจริงๆหรอTT
    #680
    0
  23. #679 fjddpi_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 12:33
    ต่อเถอะคั้บบฮือ5555555
    #679
    0
  24. #676 Kaem (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 22:31

    มาต่อเถอะน้าาาา

    #676
    0
  25. #674 NonnPsv (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 06:56
    พึ่งจะมาตามอ่าน มาต่อทีเถอะค่ะพลีสส ติดหนักมากㅠㅠ
    #674
    0