[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 19 : Alpha Red hood : 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 382 ครั้ง
    7 มิ.ย. 61

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 


 

Alpha Red hood : 18

 


 






                ก้านนิ้วยาวของอัลฟ่าหนุ่มผู้มีตำแหน่งเป็นถึงองค์ชายรัชทายาทของอาณาจักรคาร์โรซินเวีย ยกขึ้นเกลี่ยแก้มใสของคนที่กำลังจะมาเป็นพระชายาของเขาอย่างสมบูรณ์ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า กำลังนอนหลับตาพริ้มด้วยสภาพอิดโรยจากการอาเจียนติดต่อกันอย่างหนัก ศีรษะเล็กที่หนุนแขนเขาแทนหมอนอยู่ขยับเข้ามาอกซุกอย่างที่ชอบทำ แขนและเรียวขายกพาดลำตัวของเขา เมื่อคนตัวเล็กรู้สึกได้ว่าจองกุกเตรียมจะลุกออกจากเตียง




                พี่จองกุกจะไปไหน




                จะไปตามหมอหลวงครับ




                คนที่นอนหนุนแขนเขาอยู่ส่ายหน้าพรืดจนผมสะบัด ใบหน้าสวยง่ำงออย่างไม่สบอารมณ์ กระชับอ้อมกอดล็อคตัวชายหนุ่มแน่น ไม่เอา ไม่ให้ไป




                พี่ลุกไปบอกนางข้าหลวงข้างนอกแป๊ปเดียวเองครับ




                แทแค่อาหารเป็นพิษเอง ไม่ต้องหาหมอหรอกโอเมก้าตัวน้อยเบะปากงอแงเป็นเด็ก ถ้าองค์ชายจองกุกให้หมอมาตรวจเขาก็ต้องกินยาอีก เขาไม่อยากกินยา ยามันขม




                ไม่ได้ครับ เจ้าต้องให้หมอมาตรวจนะจะได้รีบรักษายังไงครับ




                ชายหนุ่มว่าพลางยกแขนและขาเรียวที่พาดลำตัวเขาอยู่ออก เพื่อที่จะลุกไปตามหมอหลวงอย่างที่ว่า ครั้งนี้เขาไม่อาจปล่อยให้แทฮยองดื้อไม่ยอมหาหมอได้จริงๆ บอกตามตรงว่าเขาก็ตกใจไม่น้อยที่จู่ๆแทฮยองก็อาเจียนออกมาอย่างหนัก อีกทั้งยังมีท่าทางพะอืดพะอมอยู่เป็นระยะๆ




 ดูสิ หน้าซีดไปหมดแล้ว จะให้เขาวางใจได้ยังไง แล้วถ้าเกิดแทฮยองป่วยเป็นอะไรที่หนักกว่าอาหารเป็นพิษแบบที่เจ้าตัวบอกล่ะ




ถ้าพี่จองกุกลุกไปแทจะไม่คุยกับพี่จองกุกจริงๆด้วย ไม่คุย ไม่มองหน้า ไม่นอนด้วยแล้ว




โอเมก้าตัวตัดพ้อน้ำตาคลอ พลางพลิกตัวหนีหันหลังให้ชายหนุ่มแทนจนจองกุกแทบจะคว้าตัวคนงอแงที่ขยิบตัวออกห่างเขาไว้แทบไม่ทัน




ทำไมดื้อแบบนี้นะ น่าตีจริงๆ




อย่าดื้อสิแทฮยอง พี่เป็นห่วงเจ้านะอัลฟ่าหนุ่มว่าพลางเกยคางบนลำตัวของคนที่นอนตะแคงหันหลังให้เขาอยู่  ก่อนจะจับให้คนตัวเล็กยอมหันหน้ามาคุยกับเขา เห็นทีเขาจะต้องกำราบเด็กดื้อสักหน่อยแล้ว




แต่ทว่าชายหนุ่มก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าใบหน้างดงามของโอเมก้าตัวน้อยเปอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา กายบางสั่นไหวเล็กน้อยจากแรงสะอื้น แทฮยอง ร้องไห้ทำไม




ฮึก ฮึก




ไหนบอกพี่สิว่าเจ้าร้องไห้ทำไม หื้มคนตัวสูงว่า พลางเชยคางคนตัวเล็กที่เอาแต่หลบหน้าหลบตาขึ้น ก่อนจะสบตากับนัยน์ตาสีน้ำทะเลที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตา ก้านนิ้วยาวเกลี่ยน้ำใสที่เปอะเปื้อนออกอย่างแผ่วเบา




ฮึก ก็แทไม่อยากหาหมอเสียงอ้อมแอ้มของโอเมก้าตัวน้อย ทำเอาอัลฟ่าหนุ่มหัวเราะในลำคอ เพราะคาดเดาถึงเหตุผลของคนตัวเล็กได้ไม่ยาก




ที่แท้ก็ไม่อยากกินยานี่เอง – เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องร้องไห้เลย เด็กขี้แย




อื้อ พี่จองกุก!




ฝ่ามือหนาที่เอื้อมเข้ามาบีบจมูกโด่งรั้นที่ขึ้นสีแดงเล็กน้อยจากการร้องไห้ ทำเอาโอเมก้าตัวน้อยหน้ามุ่ยคิ้วขมวดใส่คนขี้แกล้ง




ให้หมอมาตรวจหน่อยนะแท พี่จะได้สบายใจ




ค่อยตรวจพรุ่งนี้ได้ไหมอ่า แทไม่ได้อาเจียนแล้ว




ก็ได้ครับ งั้นมานอนกัน




                จองกุกดึงร่างบางเข้ามากอด จุมพิตเบาๆที่ริมฝีปากบางอย่างที่เคยทำเฉกเช่นทุกวัน ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเข้าสู่นิทราภายใต้เสี้ยวจันทราที่ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้า การได้นอนกอดแทฮยองแบบนี้คือสิ่งที่ชายหนุ่มเคยชินไปเสียแล้ว เขาเองก็อยากให้ถึงวันอภิเษกสมรสระหว่างเขากับแทฮยองเร็วๆ เผื่อให้คนตัวเล็กได้กลายเป็นภรรยาของเขาอย่างสมบูรณ์ และเราสองคนจะได้เริ่มสร้างครอบครัวเล็กๆของเรา ให้เป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่นตามที่เขาปรารถนาเสียที




                แม้ว่าเรื่องวุ่นวายต่างๆที่เกิดขึ้นจะยังคาราคาซังอยู่มาก แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มไม่เคยคิดกังวลเลยก็คือการที่เขามีแทฮยองอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดเวลา แทฮยองเป็นหัวใจของเขา และเขาจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำหัวใจของเขาต้องแตกสลายเด็ดขาด




                ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรก็ตาม




                ที่ระเบียงนอกห้องบรรทมขององค์ชายรัชทายาท สายลมที่พัดเอื่อยๆทำให้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่บริเวณโดยรอบปลิวสะไหว รวมไปถึงชายผ้าคลุมของคนใครบางคนที่ยืนอยู่ริมระเบียง ทอดมองหมาป่าสองชนชั้นที่นอนกกกอดกันอยู่ด้วยความรักที่ทั้งสองมีให้กัน จนไอรักลอยฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง




                นัยน์ตาสีลาแวนเดอร์จ้องมองใบหน้าตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่แสงจันทร์ส่งกระทบ อีกไม่นาน ทุกอย่างจะกลับคืนสู่ที่เดิม ข้าจะแก้แค้นพวกมันให้สาสมกับที่พวกมันทำกับเจ้า







//






                เมื่อไหร่พ่อจะได้อุ้มหลาน




                ชายหนุ่มที่นั่งตรวจงานราชการอยู่ตรงข้ามองค์ราชาของอาณาจักรชะงัก หลังจากบทสนทนาเปลี่ยนจากงานบ้านงานเมืองเป็นเรื่องของเขาเสียดื้อๆ




                ทำไมจู่ๆเสด็จพ่อถามเรื่องนี้ละครับ




                ก็ไม่มีอะไร เห็นเจ้าบอกว่าหนูแทอาเจียน พ่อก็เลยนึกว่าจะได้อุ้มหลาน




                อัลฟ่าหนุ่มหลุดหัวเราะพรืด แทฮยองไม่ท้องหรอกครับ ชายให้น้องกินยาอยู่คงแค่อาหารเป็นพิษทั่วไป




                มั่นใจเหรอ บางทีหลานพ่ออาจจะแข็งแรงขนาดที่ยาคุมกำเนิดเอาไม่อยู่ก็ได้นะองค์ราชายกยิ้มเจ้าเล่ห์ คนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างเขาทำไมจะไม่รู้ล่ะว่าอาการที่ลูกสะใภ้เป็นอยู่เป็นอาการของอะไร




                เดี๋ยวหมอหลวงไปตรวจก็รู้ครับองค์ชายพูดพลางก้มหน้ากลับไปทำงานต่อ




                พูดเหมือนไม่อยากมีลูกองค์ชายหรี่ตามองลูกชายตัวดีที่ทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงานกลบเกลื่อน




                เสด็จพ่อทำไมใส่ร้ายชายแบบนี้ล่ะ ชายอยากมีหลานให้เสด็จพ่อจะแย่แล้ว




                ก็เลยไม่ได้ให้หนูแทกินยา ตั้งแต่ตอนที่ออกไปซ้อมฮันนีมูนตอนนั้นว่างั้น




                จองกุกเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าเสร็จพ่อจะรู้เรื่องนี้ รู้ได้ยังไงกัน เขาอุตส่าห์แอบทำเงียบๆแล้วนะ ความจริงแล้วเขาเองก็สังเกตอาการผิดปกติของโอเมก้าต้วน้อยมาหลายวันแล้ว เพียงแต่เขายังไม่อยากด่วนสรุป




            กลัวว่าจะต้องดีใจเก้อน่ะ




 เสด็จพ่อรู้ได้ยังไง – อย่าบอกนะว่าส่งคนไปแอบดูชาย




                องค์ราชายยกนิ้วชี้ที่ตาของตัวเองสลับกับตาของเขา ก่อนจะยิ้มมุมปาก จะส่งคนไปแอบดูเจ้าให้เสียเวลาทำไม ลูกไม้อย่างเจ้ามันหล่นใต้ต้นไอ้เสือ




                ก็อย่างที่องค์ราชินีสุดสวยของเขาพร่ำบอก ว่าองค์รัชทายาทถอดแบบความเจ้าเล่ห์และเหลี่ยมเล่ห์แพรวพราวจากเขามาได้เหมือนกันอย่างกับแกะ เพียงแค่เขามองตาลูกชายตัวดีของเขาก็รู้ไปถึงไส้ถึงพุงแล้วว่าคิดจะทำอะไร




            อย่างที่บอกว่าเขาน่ะอาบน้ำร้อนมาก่อน




             เสด็จพ่อคิดว่าน้องจะท้องจริงๆเหรอ




                เอ้า พ่อจะไปรู้เหรอ – น้ำยาเจ้าแรงแบบที่ชอบโม้หรือป่าวล่ะ




                โธ่เสด็จพ่อ ชายเนี่ยได้เชื้อเสด็จพ่อมาเต็มๆ แรงไม่แรงก็เหมือนเสด็จพ่อนั่นแหละ




                องค์ราชายักไหล่ พนันด้วยเครื่องเพชรแม่เจ้าเลย เอาไว้รับขวัญลูกสะใภ้กับหลาน พ่อว่าหนูแทจะมีหลานให้พ่ออุ้มแน่นอน




                พูดแล้วนะ ถ้าชายโดนเสด็จแม่เฉ่งเสด็จพ่อต้องรับผิดชอบด้วย




                รู้น่า กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ – เผลอๆแม่เจ้าจะยกให้ทั้งตู้เลยมั้ง




สองพ่อลูกพากันหัวเราะอย่างชอบใจ ก่อนจะกลับไปตั้งใจทำงานกันต่อ เพราะต้องเร่งสะสางราชกิจต่างๆที่พ้นมือเพื่อเคลียร์ตัวเองให้ว่างก่อนวันพิธีอภิเษกสมรส ขณะที่อีกด้านหนึ่งโอเมก้าตัวน้อยกำลังถูกราชินีของอาณาจักรจับตัวหมุนซ้ายหมุนขวา เพื่อวัดตัวสำหรับการตัดชุดแต่งงาน




                แต่ทว่าการวัดชุดก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อจู่ๆองค์ราชินีเอาแต่จามไม่หยุดมาเป็นพักๆ




                เสด็จแม่ไม่สบายหรือเปล่าครับ แทว่าไปพักก่อนดีกว่า




                โอเมก้าตัวน้อยพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง หลังจากเห็นองค์ราชินีจามจนใบหน้าสละสลวยแดงก่ำ คนตัวเล็กหมายจะประคองร่างอันสมบูรณ์แบบของอัลฟ่าสาววัยกลางคนไปต้องพักบนโซฟาที่อยู่ไม่ไกล




                ไม่ต้องจ๊ะหนูแท สงสัยจะมีคนกำลังนินทาแม่อยู่




                องค์ราชินียกยิ้มเยือกเย็น พลางหันมองไปประตูห้องทรงงานขององค์ราชาด้วยสายตาพิฆาต ที่ได้ยินเสียงหัวเราะดังลอดออกมา – อย่าให้รู้นะว่านินทาเรื่องอะไร เพราะเธอจะไปไล่คิดบัญชีสองพ่อคู่แสนเจ้าเล่ห์นั่นให้หัวเราะไม่ออกเลย คอยดู!




                วันนี้แทฮยองค่อนข้างจะเบาใจลงไปกว่าเมื่อคืนเยอะ เพราะอาการหน้ามืด เวียนหัว พะอืดพะอมของเขาทุเลาลงจนหายไปอย่างปริทิ้ง เขาถึงมีข้ออ้างขอร้องนางข้าหลวงที่องค์ชายส่งมาดูแลเขาอย่างใกล้ชิดได้ว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรแล้ว และไม่จำเป็นต้องตามหมอหลวงมาตรวจ




                เห็นไหม องค์ชายจองกุกไม่เชื่อเขาเองว่าเขาแค่อาหารเป็นพิษ




                แม่ว่าองค์ชายจะเลี้ยงหนูแทดีเกินไปแล้วนะลูก หนูดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะ




                จริงเหรอครับเสด็จแม่โอเมก้าตัวน้อยรีบหันไปดูกระจกเงาที่สะท้อนภาพตัวเองอยู่ทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว พลางยกมือบีบแก้มยุ้ยๆของตัวเอง หันซ้ายหันขวาเพื่อสำรวจรูปร่าง ให้ตาย เขาอ้วนขึ้นจริงๆด้วย




                ก็ต้องโทษองค์ชายนั่นแหละที่ตั้งแต่กลับจากออกไปค้างคืนนอกวังวันนั้น องค์ชายก็เอาแต่ให้เขากินนู้นกินนี่เยอะแยะเต็มไปหมด ทั้งๆที่ปกติแล้วเขาไม่ทานอาหารเยอะขนาดนี้ด้วยซ้ำ




                กลิ่นกายของเจ้ามันช่างหอมหวาน  เหมือนกับ – ..




                มีอะไรหรือเปล่าครับเสด็จแม่โอเมก้าตัวน้อยที่กำลังสำรวจผ้าที่จะมาใช้ตัดชุดแต่งของตัวเอง หันมาเห็นใบหน้าดุจนางพญาขององค์ราชินีที่นิ่งเงียบไป




                สงสัยว่าจะมีข่าวดีรอยยิ้มกว้างขององค์ราชินีทำให้โอเมก้าตัวน้องแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แทฮยองนึกว่าเขาจะไปเผลอทำอะไรให้องค์ราชินีไม่พอใจเข้าเสียอีก




                บอกตามตรงใบหน้าเรียบเฉยขององค์ราชินีเมื่อกี้มันช่างดุดันและน่ากลัว จนแทฮยองเสียวสันหลังวาบ




                ข่าวดีอะไรเหรอครับ




                เดี๋ยวก็รู้จ๊ะ – ช่วงนี้หนูต้องดูแลตัวเองดีๆนะหนูแท แม่จะให้จินจัดยาบำรุงไปให้ ห้ามเททิ้งอีกนะลูก




                แทฮยองยิ้มแห้ง เมื่อนึกถึงครั้งที่เขาไม่อยากกินยาจนแอบเทยาระงับอาการฮีททิ้ง




                ปกติแล้วโอเมก้าที่อายุสิบแปดปีเต็มแล้วจะมีอาการฮีทครั้งแรกเกิดขึ้น เป็นสัญญาที่ร่างกายแจ้งเตือนว่าตัวเองได้เจริญเติบโตเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นอย่างเต็มตัวและพร้อมสำหรับการตั้งครรภ์แล้ว ซึ่งอาการฮีทจะเกิดขึ้นเดือนละหนึ่งครั้งๆละเจ็ดวัน




                แต่ว่าเดือนนี้เขายังไม่ฮีทเลยนี่น่า




                แล้วแทฮยองเองก็ไม่ได้กินยาระงับฮีทมาตั้งนานแล้วด้วย ทำไมถึงไม่ฮีทกันนะ – มีอะไรผิดปกติกับร่างกายเขาหรือเปล่า     




                พลันเมื่อนึกถึงความผิดปกติของร่างกายของตัวเอง แทฮยองก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาเสียดื้อๆ โอเมก้าตัวน้อยรู้สึกเหมือนสิ่งรอบกายหมุนวนด้วยความเร็วสูงกว่าปกติ และรู้สึกเหมือนกำลังจะทรงตัวไม่อยู่ แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะเอ่ยขอความช่วยเหลือ ภาพที่เห็นก็ดับไปพร้อมกับร่างของโอเมก้าตัวน้อยที่เป็นลมล้มลงกับพื้น




                “หนูแท!!




                สร้างความแตกตื่นให้กับองค์ราชินีและเหล่านางข้าหลวงที่อยู่โดยรอบไม่น้อย รีบวิ่งไปตามหมอหลวงกันจ้าละหวั่น





//






                เป็นเวลายี่สิบปีที่ยุนกิต้องจากเมืองบ้านเกิดอย่างอาณาจักรไดทานอฟไปอาศัยใบบุญของกษัตริย์คาร์โรซินเวีย ยี่สิบปีเต็มที่เขาสูญเสียครอบครัว และประชาชนของตัวเองไปเพราะสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ และเป็นครั้งแรกในยี่สิบปีที่เขากลับเข้ามาเหยียบดินแดนที่เคยมีพ่อและแม่ของเขาเป็นราชาและราชินีผู้ปกครองมาก่อน




                พ่อมดหนุ่มกล่าวขอบคุณพ่อค้าชาวคาร์โรซินเวียที่ให้เขาติดเกวียนสินค้าที่ขนเข้ามาขายในไดทานอฟ ก่อนที่จะมุ่งหน้าสู่สถานที่ที่เก็บความทรงจำในวัยเด็ก และน่าจะเป็นสถานที่ที่ทำให้เขาค้นพบคำตอบเรื่องของวี – ปราสาทร้างบนเนินเขาตรงหน้า




                นับว่าเป็นความโชคดีที่หมู่บ้านโดยรอบที่เคยเป็นที่อาศัยของพ่อมดขาวถูกปล่อยให้ทิ้งร้าง ทำให้ชายหนุ่มไม่ต้องเป็นกังวลว่าจะมีใครผ่านมาพบกับตัวเองเข้า เพราะลำพังเขาคนเดียวคงสู้กับพวกพ่อมดดำทั้งอาณาจักรไม่ไหวแน่




สิ่งที่ทำให้ยุนกิมั่นใจว่าบ้านเก่าของเขาจะมีกุญแจที่ไขคำตอบ ก็คือหนังสือบันทึกของปีศาจที่ไม่รู้ว่าแทฮยองมีมันได้อย่างไร ทั้งๆที่เขาเป็นคนเห็นกับตาตัวเองว่าปู่ของเขาเป็นคนโยนหนังสือเล่มนั้นเข้าเตาผิงที่มีไฟลุกโชน




ดังนั้นจึงทำให้เขาแน่ใจว่าหนังสือเล่มนั้นรวมไปถึงบันทึกเรื่องราวอื่นๆที่ปู่เขาเขียนถูกร่ายคาถาป้องกันเอาไว้ นั่นจึงแสดงว่ากุญแจที่จะไขคำตอบก็ยังคงถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี




ร่องรอยต่างๆทั้งบนผนังและพื้นเป็นตัวบ่งบอกได้ดีว่าบ้านเก่าของเขาแห่งนี้เคยเกิดเหตุการณ์เลวร้ายมากขนาดไหน ชายหนุ่มละความสนใจจากสิ่งที่พาหัวใจหดหู่ ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่เตาผิงอันที่ปู่เขาทำการเผาหนังสือเล่มนั้น




คนตัวซีดขมวดคิ้วยุ่งเมื่อปลายนิ้วมือสัมผัสกับเศษธุลีจากการเผาไหม้ของฝืนยังคงอยู่ และมีร่องรอยของเวทมนต์เด่นชัด ปากซีดขยับร่ายคาถาที่มีเพื่อหวังว่าเขาจะพบอะไรบางอย่างซ้ำแล้วซ้ำ  แต่ทว่ากลับไร้ประโยชน์จนพ่อมดหนุ่มเริ่มนึกอยากถอดใจ




จริงสิยังเหลืออีกคาถา




คาถาที่ยุนกิได้ยินปู่ของเขาร่ายมันตอนเผาหนังสือเล่มนั้น




ทันทีที่ยุนกิร่ายคาถาดังกล่าวนั้นจบลง เศษขี้เถ้าและฝืนไม้เก่าๆก็เลือนรางลง ซึ่งทำให้เขาพบว่ามันคือภาพลวงตา พ่อมดหนุ่มยกยิ้มอย่างดีใจเมื่อมองไปในเตาผิงแล้วพบกลับหนังสือเล่มหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะถูกเขียนหลังจากหนังสือเล่มที่แทฮยองมี




Ua sese le mea moni

ความจริงที่ถูกบิดเบือน




“Faamaumauga a le tiapolo (บันทึกของปีศาจ) กับ Ua sese le mea moni (ความจริงที่ถูกบิดเบือน) งั้นเหรอ




แต่ทว่ายังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเปิดหนังสือขึ้นมาอ่าน  เสียงตะกุกตะกักไม่รู้ว่าดังก้องมาจากส่วนใดของปราสาทร้างแห่งนี้ทำให้พ่อมดหนุ่มระมัดระวังตัวมากขึ้น มือซีดหยิบหนังสือดังกล่าวเก็บเข้าในเป้เวทมนต์ใบเล็กที่เขาหยิบติดมือมา ก่อนที่จะพยายามหาทางออกไปจากเมืองแห่งนี้อย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้




พ่อมดหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดเสียงดังก้อง คือแมวดำตัวน้อยที่วิ่งเข้ามาคลอเคลียเขาไม่ออกห่าง




เมี๊ยว




เจ้าตัวเล็กข้าตกใจหมดยุนกิลูบหัวมันด้วยความเอ็ดดู แต่ทว่าเจ้าแมวน้อยตัวนั้นกลับข่วนเข้าที่มือของคนตัวซีดจนเกิดแผล เลือดเลย เจ้าเด็กเกเร




ก่อนที่เจ้าแมวน้อยจะพยายามใช้หัวดันที่รองเท้าชายหนุ่ม ยุนกิยืนมองการกระทำของลูกแมวตัวนี้ด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับไปยังทางเดิมที่ตัวเองใช้เดินมในคราแรก เพราะคงไม่ดีแน่หากพระอาทิตย์ตกดินแล้วเขายังอยู่ที่ที่มีคนจ้องจะฆ่าเขาตลอดเวลาแบบนี้




แต่เจ้าแมวตัวนั้นกลับกัดเข้าที่ขากางเกงชายหนุ่ม พยายามออกแรงต้านไม่ให้เขาก้าวขาต่อไป พร้อมๆกับส่งเสียงขู่ฟ่อราวกับว่าเขาไปเผลอทำอะไรให้มันไม่พอใจเสียงอย่างนั้น




อะไรของเจ้าคนตัวซีดมองตามลูกแมวที่วิ่งออกไปอีกทางที่เขาอยู่ ก่อนที่อุ้มเท้าเล็กจะหยุดลงแล้วใช้นัยน์ตาสีเทาอมม่วงหันมาสบตากับเขาราวกับพยายามบอกอะไรบ้างอย่าง




ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาเจ้าแมวดำที่เอียงคอมองเขาอย่างน่ารัก ก่อนจะย่อตัวเกาคางเล็กชวนให้เจ้าตัวน้อยหลับตาพริ้มด้วยความเคลิบเคลิ้ม จะพาข้าไปไหนกัน หือ




                เมื่อเห็นว่าพ่อมดหนุ่มยอมเดินตามมาแล้ว เจ้าแมวดำจึงเริ่มทำหน้าที่ที่ตัวเองได้รับจากคนที่ให้ชีวิตใหม่กับมันทันที มันเดินนำชายหนุ่มลงไปยังชั้นใต้ดินของปราสาท น้ำเจิ่งนองกับหยากไย่ที่เต็มอยู่ทั่วบริเวณทำเอาพ่อมดหนุ่มต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินมากขึ้น ปากหยักขยับร่ายเวทมนต์ที่ทำให้คบเพลิงไฟตามพนันติดไฟขึ้นมา ก่อนที่เขาจะพบในต้องที่แมวตัวนั้นต้องการจะบอกกับเขา




                บนผนังที่เต็มไปด้วยหยากไย่และคราบฝุ่นหนาเตอะ มีกรอบรูปใบใหญ่สองใบที่ถูกแขวนไว้อยู่ แสงสว่างจากคบเพลิงทำให้ชายหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อนัยน์ตาสีดำขลับสบเข้ากับบุคคลที่อยู่ในรูปทั้งสอง – หนึ่งในนั้นเป็นรูปวาดสีน้ำมันของเฮเลล วี ส่วนอีกรูป ...




            แทฮยองอย่างนั้นเหรอ




                พ่อมดหนุ่มยืนตัวแข็งทื่อเมื่อสายตาหันไปเห็นตัวอักษรที่แสดงถึงความตายบนรูปวาดของแทฮยอง คราบฝุ่นและหยากไย่ที่เกาะอยู่บนรูปทั้งสองบ่งบอกได้ดีว่ารูปนี้ไม่ได้เพิ่งถูกวาด ซึ่งดูแล้วมันน่าจะถูกวาดขึ้นราวๆสี่สิบห้าสิบปีก่อน สังเกตได้จากสีและกระดาษที่ในยุคนี้เลิกใช้ไปแล้ว




            นี่มันเรื่องอะไรกัน




                ไวเท่าความคิดยุนกิรีบหยิบหนังสือของปู่เขาขึ้นมาเปิดอ่าน ก่อนที่เขาจะพบกับความจริงที่เขาให้แทบทรงตัวไม่อยู่ ชายหนุ่มทรุดนั่งลงกับพื้นในหัวใจที่ปวดร้าว เพราะสิ่งที่เขารู้มาตลอดเป็นแค่เศษเสียวหนึ่งของความจริงที่ถูกบิดเบือน




                อีกทั้งยังทำให้เขารู้ในสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกว่าแท้จริงแล้ววีเคยสร้างแทฮยองขึ้นมาก่อนเมื่อราวๆห้าสิบหกสิบปีแล้ว ก่อนที่เด็กคนนั้นจะถูกพรากชีวิตไป และหลายสิบปีหลังนั้นวีก็ทำการสร้างตัวตายตัวแทนอย่างแทฮยองขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่เจ้าตัวจะถูกครอบครัวของเขาจับขังไว้ในคุกเวทมนต์




หรือว่านี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้ปีศาจร้ายโกรธแค้นได้มากขนาดนี้




แล้วใครที่เป็นคนฆ่าแทฮยองในตอนนั้นกัน




โครม!




เสียงกรอบรูปของแทฮยองที่หลุดออกจากผนัง ทำให้พ่อมดหนุ่มที่กำลังไล่อ่านเรื่องราวในหนังสือได้เพียงสามในสี่ส่วนสะดุ้งเฮือก ก่อนที่เขาจะพบว่าที่ผนังหลังกรอบรูปใบใหญ่นั่นคือภาพลวงตา ยุนกิลุกยืนขึ้นก่อนจะเอือมมือไปสัมผัสผนังลวงตาดังกล่าว เขาจึงค้นพบว่าแท้จริงแล้วมันซ่อนประตูมิติที่จะพาเขากลับสู่คาร์โรซินเวีย




มันเป็นความไม่ชอบมาพากลที่สุดที่เขาเคยพบเจอในชีวิตที่จู่ๆเขาก็พบประตูมิติที่นี่ แน่นอนว่าไม่ใช่ครอบครัวของเขาแน่ที่สร้างมันขึ้นมา เพราะเหล่าผู้มีพลังวิเศษณ์อย่างพ่อมดไม่เคยมีใครที่มีพลังมากพอที่จะสร้างประตูมิติได้สำเร็จ – ซึ่งแน่นอนว่าคนที่สร้างประตูนี่จะต้องเป็นคนที่มีพลังมากกว่าพวกเขา




เทวทูตตกสวรรค์




ชายหนุ่มเก็บความสงสัยเอาไว้ใจ ก่อนที่จะก้าวเข้าไปในประตูมิติอย่างไม่เกรงกลัวว่ามันอาจจะเป็นกับดัก ด้วยความมุ่งมั่นหลังจากได้รับรู้ความจริงทำให้เขามีปณิธานอันแรงกล้าที่จะสานต่อเจตนารมณ์ของปู่เขา ที่ถูกเขียนไว้บนหน้าแรกของหนังสือเล่มนี้




จงแก้ไขและชดใช้ในสิ่งเลวร้ายที่พวกพ่อมดขาวได้กระทำต่อชีวิตบริสุทธิ์





//





องค์ราชาและองค์รัชทายาทรีบผละออกจากกองเอกสารราชกิจต่างๆมายังตำหนักขององค์ชายจองกุกด้วยความเร่งรีบ หลังได้รับแจ้งจากพ่อบ้านประจำตัวอย่างซอกจินว่าแทฮยองเป็นลมล้มหมดสติ ชายหนุ่มรีบวิ่งไปตามทางด้วยความร้อนรน จองกุกไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลยว่าระยะทางระหว่างตำหนักของเขาและตำหนักกลางที่ใช้สำหรับทำงานราชกิจต่างๆจะไกลกันมากขนาดนี้




ก่อนจะหยุดลงที่หน้าห้องนอนของเขาด้วยอาการเหนื่อยหอบ ประตูสองบานพับของห้องนอนถูกปิดสนิทและเงียบเชียบ หัวใจของชายหนุ่มเต้นระรัวด้วยความเป็นห่วงและหวาดกลัวว่าโอเมก้าตัวน้อยของเขาจะเป็นอะไรไป




เวลาผ่านไปนานกว่าสิบนาที แต่ทว่ายังไม่มีวี่แววของหมอหลวงที่จะออกมาแจ้งอาการของแทฮยองให้เขารับรู้เลยสักนิด อัลฟ่าหนุ่มทำได้เพียงเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องเป็นหนูติดจั่นด้วยความกังวลต่างๆนาๆ




องค์ชายใจเย็นๆก่อนลูก หนูแทจะไม่เป็นอะไร




องค์ราชินีเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของลูกชายตัวเอง แววตาของอัลฟ่าหนุ่มฉายความเป็นกังวลได้ชัด ประกอบกับใบหน้าเครียดครึมบ่งบอกได้ดีว่าชายหนุ่มเป็นห่วงคู่ชีวิตของตัวเองมากแค่ไหน




เพียงชั่วอึดใจประตูห้องนอนของชายหนุ่มและโอเมก้าตัวน้อยที่ถูกปิดสนิทอยู่ก่อนหน้า ก็ถูกเปิดออกจากด้านในพร้อมๆข่าวดีที่ทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถหุบยิ้มลงได้




แทฮยองกำลังตั้งท้องลูกของเขา




หัวใจของอัลฟ่าหนุ่มพองโตขึ้นมา หยาดน้ำตาไหลซึมที่หางตาเล็กน้อยด้วยความปลื้มปิติที่สุดในชีวิต เป็นความรู้สึกที่ทำให้เขาดีใจจนอยากกระโดดโลดเต้น มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่สามรถบรรยายออกมาได้ และเขาดีใจไม่ต่างจากครั้งแรกที่เขารู้ว่ามีคู่ชีวิตเป็นแทฮยอง  



        

สัญชาติญาณของความเป็นพ่อกำเนิดขึ้นในตัวชายหนุ่ม มันย้ำเตือนให้เขาต้องดูแลแทฮยองและลูกให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ชายหนุ่มจุมพิตผมนิ่มของโอเมก้าตัวน้อยที่ยังคงนอนหลับตาพริ้มด้วยความชื่นมื่นในหัวใจ ฝ่ามือหนายกสัมผัสหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของโอเมก้าตัวน้อย ก่อนจะยกยิ้มกว้างจนคนเป็นพ่อเป็นแม่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลพากันยกยิ้มตามอย่างมีความสุข




แต่ทว่าชายหนุ่มต้องหุบยิ้มแทบไม่ทัน เมื่อหมอหลวงบอกกับเขาเรื่องการฮีทของโอเมก้าระหว่างตั้งครรภ์ โดยในเดือนแรกและเดือนสุดท้ายของการตั้งครรภ์แทฮยองจะไม่มีการฮีทเกิดขึ้น แต่เมื่อเข้าสู่เดือนที่สองโอเมก้าตัวน้อยก็จะกลับมาฮีทตามปกติ




แต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มต้องใจเสีย เพราะสิ่งที่ทำให้จองกุกยิ้มไม่ออกจริงๆก็คืออายุครรภ์ที่แบ่งออกเป็นสามไตรมาส โดยไตรมาสแรกและไตรมาสที่สามเขาจะไม่สามารถช่วยให้แทฮยองหายฮีทโดยการทำรักได้ดังเช่นทุกครั้ง เพราะถือว่าเป็นระยะอันตรายที่อาจส่งผลกระทบกระเทือนต่อลูกในท้อง – และที่สำคัญแทฮยองไม่สามารถกินยาระงับฮีทได้




ไงไอ้เสือ หูตกเลยองค์ราชาเอ่ยแซวอย่างขบขัน




เสด็จพ่อทำยังไง ตอนที่เสด็จแม่ท้องชายอัลฟ่าหนุ่มที่นั่งหูตกอยู่ข้างเตียงเอ่ยถามแนวทางจากผู้มากประสบการณ์




ทำยังไงนะเหรอ –




ถ้าพูดออกมา คืนนี้นอนนอกห้องนะเสด็จพี่” องค์ราชินีรีบปรามคนเป็นสามีของตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ แน่นอนว่าท่าการทำรักแบบปกติไม่สามารถทำได้ ก็ต้องหาวิธีอย่างอื่นมาเพื่อระบายความใคร่ – และมันก็ค่อนข้างน่าอายไปหน่อยที่จะพูดออกในตอนที่หมอหลวงและนางข้าหลวงอยู่เต็มห้องแบบนี้




องค์ราชารีบยกมือป้องปาก ก่อนจะรั้งเอวบางขององค์ราชินีมาใกล้ ไม่ต้องบอกเจ้าก็รู้ แค่ทำตามสัญชาตญาณ – จริงไหมจ๊ะที่รัก




TBC


TALK

นึกว่าองค์ชายจะเครียดอะไร ที่ไหนได้กลัวไม่ได้กินตับเมียนี่เอง -_- คอนเกจ(จุดพลุ)ด้วยค่าาาน้องท้องสมใจแล้ว ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจ ส่งหัวใจ ปิ้วๆ ^ ^ ชี้แจงนิดนึงงงง น้องแทไม่ใช่ลูกแท้ๆของวีนะคะ วีแค่สร้างน้องขึ้นมาเพื่อเอาน้องมาเลี้ยงเป็นลูก แล้วน้องตายเพราะโดนฆ่า เลยสร้างน้องขึ้นมาใหม่แต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้เอาน้องมาเลี้ยงเพราะตัวเองถูกจับ งงมั๊ย ถ้างงก็ข้ามไปเดี๋ยวในเนื้อเรื่องก็บอกอีกที 55555  -- ไรท์อยากให้ทุกคนลองทายกันเข้ามาหน่อยว่าใครจะเป็นคนร้ายตัวจริง(?)ที่ฆ่าน้องแทในตอนนั้น (ที่สำคัญเป็นคนที่อยู่ใกล้ตัวน้องแทในปัจจุบันด้วย T^T)



1 คอมเม้น 1 สกรีมแท้ก = 1 กำลังใจ

ถ้าไม่รู้จะคอมเม้นอะไร พิมพ์แค่จุด (.) มาก็ได้ค่ะ จุ๊บๆ ♥


7/06/2561

ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  


               
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 382 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1845 qell (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 15:22
    องค์ชาย55555555
    #1,845
    0
  2. #1760 080750370033 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:47
    ที่มาของคำว่าลูกไม้หล้นไม่ไกลต้นสินะ55555555
    #1,760
    0
  3. #1728 Niphatlada (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 11:30
    เเค่ทำตามสัญชาตญาณ555
    #1,728
    0
  4. #1713 TONNAMT (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 00:03
    แงงง พี่ยุนกิจะเป็นอะไรไหม สงสารวีมากๆ น้องแทก็ท้องจริงๆแล้วด้วย
    #1,713
    0
  5. #1660 _jppm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:14

    นฟนหนหยยไบหยวหสหสสหทห
    #1,660
    0
  6. #1627 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:07
    โอ้ยย ลุ้นมาก
    #1,627
    0
  7. #1596 Ppam012197 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:36
    พ่ออ่า55555องค์ชายได้พ่อมาเต็มๆของจริงเลย
    #1,596
    0
  8. #1511 yoongi-swa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:53
    อื้อหือ องค์ชายได้คุณพ่อมาเต็มๆเลยนะเพคะ! ทรงพระหื่นกามมากเครียดเพราะไม่ได้กินตับยัยเนี่ยนะ!
    #1,511
    0
  9. #1395 bemoka19 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 10:01
    งั้นเวลาฮีทต้องทำยังไงงง องค์ชายต้องทำยังไงหรอไรท์บอกหน่อยจิ
    #1,395
    0
  10. #1312 sugarwriderYM (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 15:48
    รูเลยนะคะ องค์ชายทรงพระหื่นมากเลยค่ะ
    #1,312
    0
  11. #1234 วังมิงงึ~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:18

    เย้ น้องท้องแย้วววววววว แอร้ยยยยย งี้จองกุกจะช่วยน้องตอนฮีทยังไงน้าาาาาาาาาาาาาาา

    #1,234
    0
  12. #1229 k pop (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:06
    องค์ราชาชั่งกวนประสาท555
    #1,229
    0
  13. #1221 JKTHFOREVER (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:53

    อยากรู้วิธีขององค์ราชาจังค่ะ อิอิ
    #1,221
    0
  14. #1138 boahammock (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:31
    เดาว่าคนที่ฆ่าน้องแทคือพิยุนกิฮ้ะ อาจจะเป็นตระกูลของพี่ยุนกิ หรือความเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง
    #1,138
    0
  15. #1097 0816854358zaza (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:07
    มีหลานๆแต่..มีตอนที่ทุกอย่างไม่ลงตัวนี่สิเหอะะ
    #1,097
    0
  16. #1061 tokkikookitae (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:32
    เรามีหลานแล้ว กี้ดก้าด
    #1,061
    0
  17. #1022 taehung4567 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 09:52
    อย่าทำร้ายวีนะฮือออ
    #1,022
    0
  18. #988 SuwanneeSamosorn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 06:50
    เรื่องนี้วีจะเป็นคนที่น่าสงสารที่แล้วสุดหรือเปล่าเนี่ย
    #988
    0
  19. #947 someone_ssk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 15:58
    แหมมมมม เด็จพ่อ55555
    #947
    0
  20. #893 J_ets (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:55
    ดีใจเรื่องแทแต่ก็ใจเสียเรื่องวี ฮื่อออ
    #893
    0
  21. #662 Cake16_JuNgKook (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 08:52
    ทำตามสันชาตญานนี่ทำยังไงหรอ?55555555555
    #662
    0
  22. #656 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 02:43
    พวกพ่อมดขาว องค์ชายทำเราใจเสีย!
    #656
    0
  23. #560 PaiiKanj (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 23:20
    ฮื่อ~~ไม่ใช่พ่อพี่จองกุกใช่มั้ยที่ฆ่าน้องอ่ะ
    #560
    0
  24. #531 maviria' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 22:57
    ฮื่ออออออออ ปมมาเยอะมาก รออออออ
    #531
    0
  25. #528 eunpink (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 00:48
    ชอบตอนองค์ชายคุยกับราชาพ่อลูกคู่นี้นี่มันเหมือนกันจิงๆ5555
    #528
    0