[INFINITE} YOU'RE MY DESTINY | [WOOHYUN X SUNGYEOL]

ตอนที่ 14 : ฉันและนาย กับวันวาเลนไทน์แค่สองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 มี.ค. 58

        "ฮัลโหล โฮรึป่าว"

              "อือ ใช่ๆ ซองยอลใช่ไหม"

              "ใช่ๆ อยากจะถามว่า เซอร์ไพรส์แบบไหนดีนะ"

              "เอาแบบนี้สิ"

 

             

              วันนี้มันวันอะไรเนี่ย แค่ไปเรียนพิเศษแต่กลับขึ้นรถผิดสาย ลงเลยป้าย เหยียบอึหมา มีไรแย่กว่านี้อีกไหม

              (อูฮยอน ยกพรมขึ้น)

              "กุญแจบ้านไปไหน ไม่นะ"

              (อูฮยอนยกพรมขึ้นอีกครั้ง พอว่ามีกระดาษเสียบอยู่)

              จงหาสิ่งมีชีวิตนอกบ้าน มีสดใสทุกๆวัน

              "อะไรวะ นี่ไงดอกทานตะวัน อ๊ะมีกุญแจบ้านอยู่ด้วย"

              คำใบ้ที่สอง จงหาทางที่จะเข้าสู่ความสะบาย

              "นี่ไง เข้าบ้านได้แล้ว"

              (กระดาษลอยลงมาจากประตู)

              คำใบ้ที่สาม ถ้าคุณเข้ามาถูกละก็สื่งแรกที่คุณจะทำคืออะไร

              หิวน้ำ งั้นไปตู้เย็น

              "ย่าส์ มีคำใบ้จริงๆด้วย"

              คำใบ้ที่สี่ สวรรค์

              "ห้องนอนสินะ"

              แก๊กๆๆ (เสียงประตู)

              "มันล็อคนี่นา คำใบ้มาแล้ว"

              คำใบ้ที่ห้า สุนัข

              "เอิ่มมม จริงสินะ ที่บ้านเคยเลี้ยงหมา ก็ต้องเข้าทางหมา"

              "โหๆๆๆ ใครทำเนี่ย"

              ในห้องนั้นมีแสงอันน้อยนิดจากเทียนที่รายล้อมของกล่องขนาดใหญ่ใบหนึ่งที่เป็นรูปหัวใจ ภายในห้องนั้นมีลูกบอลมากมาย เหมือนบ้านลูกบอลตอนเด็กที่เคยไปเล่นด้วยกัน ถายในห้องนั้นมีการแขวนรูปคู่ต่างๆไว้ข้างบน

              "นี่ นายจะอยู่ในกล่องอีกแล้วหรอ"

              (อูฮยอนเปิดกล่อง)

              "ป่าว"

              ซองยอลเดินมาจากข้างหลัง

              "เห้ยยย อยากได้มานานแล้วขอบคุณมาก"

              ในกล่องมีการ์ดจากเกมซูโม่สแลมเมอร์ รุ่มลิมิเต้ดอิดิชั่น ราคาพันห้า

              "มากอดกัน"

              "รักนะ"

              "รักเหมือนกัน"

              "เค้ามีให้แต่อันนี้" (อูฮยอนยื่นกล่องแหวนให้ซองยอล)

              "ขอบใจนะ"

              "จริงๆแล้ว ไม่ต้องซื้อของให้กันหรอก แค่อยู่ด้วยกันนานๆก็พอ" (ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน)

             

             

              ย้อนไปเมื่อสามเดือนที่แล้ว

             

              ณ โรงพยาบาล

              "หมอครับ ผมจะบริจาคดวงตาของผมให้ ซองยอลครับ"

              "คุณคิดดีแล้วใช่ไหมครับ"

              "ใช่ครับผมคิดดีแล้ว ผมยอมมองไม่เห็นไปตลอดชีวิต ดีกว่าที่ผมต้องมาเห็นว่าเขามองไม่เห็นตลอดไป"

              "คุณนี่เป็นคนดีนะครับ ผมเคยเจอคนไข้คนนึง เขาเลิกกันเพราะแฟนตาบอด"

 

              1 เดือนผ่านมา

              "ตา ยาย อึน" (ทั้งสี่คนกอดกัน)

              "ซองยอล"

              "อูฮยอน นายทำอย่างนี้ทำไม"

              "ก็มันดีกว่า กับการที่ต้องมาเห็นคนที่เรารักมองไม่เห็นเรานี่นา"

              "ไอบ้า ไอโง่ มีตาให้มองเห็นอยู่ดีๆ"

              (ซองยอลร้องไห้แล้วกอดอูฮยอน)

              "ยังไง เค้าก็มีความสุขนะ ที่ได้ทำแบบนี้กับตัวเองไง"

 

              หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนมาบริจาคตาให้อูฮยอน ทำให้ทั้งคู่สามารถมองเห็น

             

 

              กลับสู้วันวาเลนไทน์

              "ถ้าเกิดไม่มีเตงวันนั้น เค้าก็มองไม่เห็นหรอกนะ"

              "เค้ารู้ เค้าทำไปเพราะอยากให้เตงมีความสุขไง"

              "รักนะ"

              "รักเหมือนกัน ว่าแต่ เตงเข้าบ้านเค้าได้ไง"

              "ปีนเข้ามา"

              "แล้วทั้งหมดนี่ เตงทำเองคนเดียวเลยหรอ"

              "ก็ให้โฮ อับอึน ช่วยนิดหน่อย"

              "นั้ลร้ากกกก เค้าชอบ"

              "พรุ่งนี้ไปดูหนังกัน"

              "โอเคจ๊ะ"

 

              วันต่อมา

 

              "ระหว่างรอรอบหนังไปเล่นเกมกัน"

              "โอเค งั้นเอาอันนี้จับผิดภาพ"

              "เตงอ่า แย่งเขากดชิ ใจร้าย"

              "ใครเร็วใครได้ ฮ่าฮ่า"

 

              "เตง บ่ายสองครึ่งแล้ว ไปดูหนังกัน"

              "จ้า"

 

              2 ชั่วโมงผ่านไป

              "หนังอย่างหน้ากลัว เตงได้ดูตอนที่ผีมันพุ่งมาหาเด็กป่ะ"

              "หึ ไม่ได้ดูอะ"

              "ลืมไป เตงหลับตั้งแต่โฆษณา"

              "ไปสวนต่อมั้ย"

              "ไปๆๆๆ ไปขี่จักรยาน"

 

              "เย่ เย่"

              "ลมเย็นสบายดีเนอะ"

              "จั้กจี้" (ซองยอลจั้กจี้อูฮยน)

              "เห้ยยยย อย่าๆๆๆ เดี๋ยวคว่ำ" (อูฮยอนพยายามประคองจักรยาน)

              "เตงถามไรหน่อยดิ" (ซองยอลถามอย่างดราม่า)

              "ว่าไงละ"

              "ถ้าเค้าตายตัวเองจะทำยังไง"

              "ก็....."

              "ก็อะไร"

              "ไปงานศพไง ถามแปลกๆ"

              "เห้ยยยยยย ใจร้ายยยยย"

              "ย้อเย่น เค้าอยู่ไม่ได้หรอก เค้าคงงเศร้าไปตลอดชีวิต"

              "น่าร้ากกกก"

 

              18:30

              "เตงกลับบ้านกัน"

              "ไปสิ"

 

              21:30

              "บ๊ายบาย เตงเดินทางดีๆน้า"

              "จ้า เดี๋ยวถึงบ้านแล้วเค้าทักไป"

 

              ระหว่างที่อูฮยอนกลับบ้าน

              เอาจริงๆนะ เราจะไม่ยอมมให้ซองยอลตายหรอก ถ้าเป็นไปได้จะตายแทนเลย ใครจะไปอยู่ได้วะ คนที่รักตาย ไม่สิถ้าเราตายแทนซองยอลจะเสียใจ งั้นเราก้ต้องไม่ยอมให้ใครต้องตายทั้งนั้น ทุกอย่างมันเกิดมาคู่กัน และมันก็ต้องตายไปพร้อมๆกัน จะได้ไม่มีใครเสียใจ

 

TALK

HAPPYVALENTINE แฟนฟิคทุกคน รักใครชอบใคร ขอให้บอกจะได้ไม่สายเกินไป อย่างน้อยเราก็มีความสุขที่ได้ทำ แต่ผลลัพธ์จะออกมาเป็นยังไง ก็ต้องดูอีกทีเน้อ ขอให้แฟนฟิคทุกคนมีความสุขกับความรักและวันวาเลนไทน์น้า

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #43 โยซอบบี้ <3. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 18:39
    อ้ากกก ฟิน
    #43
    0