[INFINITE} YOU'RE MY DESTINY | [WOOHYUN X SUNGYEOL]

ตอนที่ 11 : ฉันกับนายเดินทางไปพร้อมกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ธ.ค. 57

                "อึนน เดี๋ยวก่อน" (ซองยอลคว้าแขนนาอึนไว้)

              "พี่ทำแบบนี้ได้ไง พี่เป็นแฟนกับพี่โฮย่าไม่ใช่หรอ"

              "ใช่ แต่ เราเลิกกันแล้ว แล้วโฮย่าก็เข้าใจด้วยนะ"

              "แต่ อึนเป็นแฟนพี่อูฮยอนอยู่นะ"

              "งั้นเราเลิกกันเถอะ" (อูฮยอนรีบวิ่งมา)

              "พี่จะบอกเลิก อึนอย่างนี้ไม่ได้นะ อึนทำอะไรผิดอะ พี่บอกอึนมาสิ" (นาอึนน้ำตาคลอ)

              "พี่มีคนที่พี่รักอยู่แล้ว ตั้งแต่แรกไง"

              "แต่........... แล้วคืนนั้นหละ คืนนั้นมันหมายความว่าไง พี่จะทำแบบนี้แล้วจากไปไม่ได้นะ พี่ต้องรับผิดชอบ!!!!"

              "นี่ หมายความว่า ทั้ง2คน........" (ซองยอลร้องไห้ แล้วหันหลังปิดหน้าเอาไว้)

              "มึง ใจเย็นๆก่อนนะ ฟังกูอธิบายก่อน" (อูฮยอนเดินมาข้างหน้าซองยอล แล้วเอามือของซองยอลออก)

              "มึงจะบ้าหรอ มึงได้กับผู้หญิงที่กูรักที่สุดตอนนี้เนี่ยนะ"

              "มึงก็ฟังกูอธิบายก่อนสิ"

              "ไม่ฟงไม่ฟัง มันแล้ว" (ซองยอลผลักอูฮยอน ให้ล้มลง แล้วเดินจากไป)

              อูฮยอนเดินตามซองยอล แล้วกอดซองยอลไว

              "ฟังกูดีๆนะ" (ซองยอลกอดตอบอูฮยอนแล้วร้องไห้ หนักกว่าเดิม)

              "วันนั้น กูกับนาอึนมีอะไรกันจริงๆ แต่กูใส่ถุงยางอนามัย แล้วมันเป็นอุบัติเหตุด้วย"

              "แล้วกูจะเชื่อมึงได้ยังไง กูเสียใจให้มึงมาแล้วตั้งหลายครั้งนะ"

              "แต่ครั้งนี้ กูพูดจริงๆนะ กูสาบานได้เลย"

              "แล้วพี่ก็จะไปจากหนูง่ายๆอย่างนี้เลยหรอคะ พี่ไม่คิดจะรับผิดชอบเลยหรอคะ"

              "แต่ มันก็ไม่มีอะไรไม่ใช่หรอ อึนก็ไม่ได้ท้องหนิ"

              "แต่หนูเสียสิ่งที่หนูรักที่สุด ให้ผู้ชายที่หนูรักที่สุด แต่คนๆนั้นไม่เห็นค่าของมัน"

              "แล้วพี่จะต้องทำยังไง??"

              "แต่งงานคะ"

              "อึน เพิ่งจะอายุ17ปี จะแต่งงานไม่ได้นะ"

              "แต่ตามธรรมเนียมแล้ว นี่เป็นครั้งแรกของหนู ฉะนั้นก็ต้องแต่งงาน"

              "จะแต่งงานได้ยังไง ตากับยายคงจะไม่ยอมแน่ๆ" (ซองยอลจับแขนนาอึนไว้)

              "ยอมอยู่แล้วคะ เพราะหนูมีคลิป"

              "เดี๋ยวแล้วอัดไว้ทำไม อัดเมื่อไหร่"

              "หนูรู้คะ ว่ามันต้องมีวันนี้ คืนนั้นหนูก็เลยอัดคลิปไว้"

              "นี่เธอไม่คิดถึง อนาคตหรอ แต่งงานเนี่ยนะเอาอะไรคิด" (นาอึนตบหน้าซองยอล)

              "พอสักทีเถอะคะ เอาแต่พูดอยู่ได้ กลัวตัวเองไม่ได้รักกับคนรักหรือไง"

              "ไม่ใช่ ไม่จริงอะ นาอึนที่ฉันรู้จักต้องไม่เป็นแบบนี้"

              "ไม่หรอกคะ นี่แหละธาตุแท้ของหนู!!!!"

              "ทำไมกัน ทำไมเธอถึงทำตัวแย่ๆแบบนี้"

              "พอเถอะซองยอล จะมีการแต่งงานในอีก3อาทิตย์ ไปเตรียมตัวซะให้พร้อม" (อูฮยอน เดินจากไป)

              ทันใดนั้น ฝนตกลงมา

              ซองยอลทรุดตัวลงกับพื้น นอนราบลงไป ร้องไห้กลางสายฝน กรีดร้องเหมือนคนกำลังจะตาย เพราะเขาได้สูญเสียคนรักไปตั้ง2คน เขาบอกตัวเองว่าเขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองอีกเลย

 

              3 อาทิตย์ถัดไป

              ในงานวิวาห์ของทั้งสอง เป็นการจัดงานแต่งงานแบบไม่เปิดเผยเพราะทั้ง2ยังไม่จบการศึกษา มีผู้คนมาร่วมงานไม่มากมาย มีเสียงเพลงที่ไพเราะมาจากเปียโนสุดหรู ในขณะที่กำลังจะเริ่มพิธี ผู้คนต่างนั่งเก้าอี้ไม้งาม ที่วางไว้อย่างเป็นระเบียบ และเว้นช่องว่างตรงกลางให้คนเดินผ่าน ในขณะที่เพลงเริ่มบรรเลง  เจ้าสาวเดินเข้ามา เธอสวยมาก มีผ้าบางๆปิดหน้าเธอไว้ เธอใส่กระโปรงยาวเลยเข่านิดหน่อย เสื้อแขนกุดมีถุงมือ รองเท้าแก้วสุดสวยที่ทำจากเพชร ในขณะที่เธอเดินเข้าไปหาผู้ชายที่รักที่สุดในวันนั้น และเมื่อเจ้าบ่าวเปิดผ้าบางๆที่บังหน้าของเจ้าบ่าว ก็พบว่าใบหน้าที่อยู่ใต้ผ้าอันบางนั้น เป็นคนที่เจ้าบ่าวปรารถนาเอาไว้ ซองยอล

 

              (อูฮยอนดึงซองยอลเข้ามากอด)

              ทุกคนที่อยู่ถายในงานลุกขึ้นยืน แล้วปรบมือกันดังสนั่น เมื่ออูฮยอนพบว่าทุกอย่างนั้นเป็นการจัดฉากเพื่อวันเกิดอูฮยอน แม่แต่นาอึนนั้น ก็ปรบมือตามไปด้วย

              อะฮึ่ม!! (บาทหลวงกระแอม)

              "เริ่มพิธี"

              "เจ้าบ่าวจะรับเจ้าสาวเป็นภรรยาหรือไม่"

              "รับครับ"

              "แล้วเจ้าสาวจะรับเจ้าบ่าว เป็นภรรยาหรือไม่"

              "รับครับ"

              "มีใครจะคัดค้านการแต่งงานของทั้งสองหรือไม่"

              ภายในโบสถ์เงียบกริบ

              "ขอประกาศให้ทั้งสองเป็นสามี ภรรยากัน จูบเลย"

              "จูบเลย" (เสียงของนาอึน ที่ดังออกมา)

              "จูบเลย จูบเลย จูบเลย" (เสียงของคนทั้งโบสถ์ที่ตะโกนเชียร์ทั้ง2)

              "ว่าไงหละจูบไหม" (อูฮยอนกุมมือซองยอลไว้ แล้วถามด้วยความอ่อนหวาน)

              ซองยอลดึงอูฮยอนเข้ามา แล้วจูบอูฮยอน อย่างเรียบเนียน อ่อนหวานและบริสุทธิ์ เมื่อถึงตอนโยนดอกไม้ ซองยอลโยนดอกไม้ออกไป มีผู้คนจำนวนไม่มากนักที่รอแย่งดอกไม้ในวันแต่งงานวันนั้น แต่คนที่จะได้ดอกไม้นั้นมีได้แค่คนเดียว แต่คนที่ได้ก็คือ นาอึน

 

              ในวันนั้น ทั้งสองอยู่หน้าหอแล้ว อูฮยอนจึงแบกซองยอล ไปที่ห้องหอ ทั้งสองมองลงมาจากบนบันได มีผู้คนที่มาส่งจำนวนไม่มาก โบกมือให้ทั้งคู่

 

              อูฮยอนวางซองยอลลงบนเตียง

              "มึงรู้ตัวไหมว่ามึงหนักมาก"

              "อะไรเนี่ย เบากว่ามึงแล้วกัน อย่างน้อยกูก็ไม่ได้อ้วน"

              "มาเริ่มกันเลยไหมละ"

              "จะบ้าหรอ นี่เพิ่ง ทุ่มครึ่ง รีบไปไหน"

              "งั้นสี่ ทุ่มเนอะ"

              "ตามใจงั้น กูไปอาบน้ำแล้วกัน"

              อูฮยอนเปิดทีวีดู อย่างใจจดใจจ่อ เพราะนี่เป็นรายการที่อูฮยอนชอบ ไม่ว่ายังไง อูฮยอนก็จะไม่มีทางละสายตาไปจากทีวีได้เลย

              ซองยอลออกมาจากห้องน้ำ มาพร้อมกับชุดนอนที่แม่เขาซื้อให้ เขาถือผ้าเช็ดตัว ออกมาเช็ดหัว

              "เออ ว่าจะถาม ถ้าเกิดกูท้องมึงจะทำยังไง"

              .....................................

              "เออ ได้มึงก็เป็นอย่างเนี่ย เห็นอะไรที่ตัวเองชอบไม่ได้ มึงก็ไม่เคยจะสนใจกูอะ น่ามคาน"

              "เงียบดิ"

              "อะไร จะไล่กูใช่ไหม กูไปเอง"

              "กูบอกให้เงียบ กูคิดชื่อลูกอยู่ อะไรของมึงเนี่ย"

              "อ่าวหรอ โทษทีงั้นกูไปรอในห้อง นี่ก็ สาม ทุ่มครึ่งและ"

 

              สี่ ทุ่ม

              "นอนแล้วหรอ ซองยอล"

              "ยังอะ รอมึงอยู่"

              "รอกูด้วย น่ารักจัง" (อูฮยอนหยอกแก้มซองยอล)

              "ทะลึ่งหน้าหรอ"

              "ป่าวๆๆ มาเริ่มกันเลยไหม"

              อูฮยอนจับซองยอลจูบอย่างร้อนแรง เพื่อแสดงว่าอูฮยอน เริ่มจะอยากแล้วซิ.........

 

              เช้าวันต่อมา

 

              ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด (เสียนาฬิกาปลุก)

              "โอ๊ยยย เช้าแล้วหรอ"

              "นี่แค่ฝันหรอ"

              "ก็ยังดี ที่มันไม่จริง"

 

              ซองยอลรีบแต่งตัวไปโรงเรียน เมื่อซองยอลรีบวิ่งออกจากบ้าน เพื่อไปโรงเรียน ก็พบกับผู้หญิงคนนึง กำลังถูกผู้ชายคนนึงโอบไหล่อยู่ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ดูคุ้นๆตาเอามากๆ

              ซองยอลจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าเมื่อเห็นว่า ผู้หญิงคนนั้น คือนาอึน แล้วผู้ชายคนนั้นคือโฮย่า

              (อะไรวะ มันไปรักกันตอนไหนเนี่ย)

              "อ่าวพี่ยอล ทำไมดูรีบจัง"

              "นี่สายแล้วนะเนี่ย เก้าโมงแล้ว อึนไม่รีบหรอ"

              "นี่เพิ่ง หกโมงครึ่งเองนะคะ ดูท้องฟ้าสิ นาฬิกาคงจะเสีย"

              "แต่พี่เป็นเวรไปก่อนนะ" (ซองยอลรีบวิ่งไปโรงเรียน)

 

              พบว่าที่ห้องนั้น สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย

              "ว่าไง ที่รัก"

              "ตลก ใครที่รักอะไร"

              "ก็เราเป็นแฟนกันแล้วไง"

              (อูฮยอนยื่นหน้ามาหาซองยอล)

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #39 โยซอบบี้ <3. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:36
    เห้ยยยย ฟินไปแล้วววว
    #39
    0
  2. #38 โยซอบบี้ <3. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:36
    เห้ยยยย ฟินไปแล้วววว
    #38
    0