[MarkBam] HOST FAMILY #ฟิคโฮสต์แฟม

ตอนที่ 15 : กฎของโฮสต์ข้อที่ 12 :: เป็นโฮสต์ต้องฟรุ้งฟริ้ง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    25 พ.ค. 59







กฎของโฮสต์ข้อที่ 12

เป็นโฮสต์ต้องฟรุ้งฟริ้ง




  

            พี่มาร์ค! อย่านะ

         


            “555555555555555”

 

 

            “พี่มาร์คคคคคคคคคค ไม่เอา อย่าเปิดนะโว้ยยยยยยยเสียงโหวกแหวกโวยวายของผมที่วิ่งไล่กันกับพี่มาร์คดังมาจากชั้นสองของบ้าน ผมที่กึ่งวิ่งกึ่งกระโดดเนื่องจากแผลที่เท้ายังไม่หายดีกำลังไล่กวดมนุษย์มาร์คต้วนซึ่งยึดเอาโทรศัพท์ของผมไปดูรูปที่น่าอายที่สุดในชีวิตอยู่ อ๊ากกกกก ก็ไอ้พวกเพื่อนในห้องที่เป็นสาววายมันแชร์รูปจากเพจคู่จิ้นเจวายพีวิทยาอะไรนั่นมาแล้วดันแท็กผมซะด้วยอ่ะครับ ผมเปิดดูได้แวบเดียวพี่มาร์คที่อยู่ๆก็ไม่รู้โผล่มาจากไหนก็เข้ามาแย่งโทรศัพท์ไปเฉยเลย ชิพหาย แหกมากกกกกก พี่มาร์คจะเห็นรูปนั้นไม่ได้นะ!!!



 

            พี่มาร์คคคคคคคคคคคคคค!!! แบมบอกว่าอย่าดูรูปนั้นนะ ปิดเดี๋ยวนี้ เอาโทรศัพท์แบมคืนมา!!” พี่มาร์ควิ่งหัวเราะอย่างสนุกสนานที่ได้แกล้งผม ขายาวซึ่งได้เปรียบกว่าขาสั้นๆของผมรีบพาร่างสูงของพี่แกวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว เห็นดังนั้นผมจึงฮึดเอาแรงกระโดดกระต่ายขาเดียวตามลงไปแบบไม่คิดชีวิต โอ๊ย ชีวิตน่าสงสารจังเลยครับน้องแบม ผมลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้ายก่อนจะเห็นว่าพี่มาร์คกำลังเปิดดูรูปที่เปิดค้างไว้ในโทรศัพท์ อยากจะกรี๊ด! เร็วเท่าความคิดผมรีบวิ่งสี่คูณล้านไปกระโดดเกาะหลังคุณชายเป็นลูกลิงทันที

  

 

            “เอาโทรศัพท์แบมคืนมาเลย!” ผมเกาะหลังพี่มาร์คแล้วเอาขาเกี่ยวรอบเอวคุณชายกันตก พี่มาร์คถือโทรศัพท์ของผมแล้วเอื้อมมือไปสุดปลายแขน ก่อนจะเหวี่ยงผมที่เกาะหลังอยู่อย่างนั้นส่ายไปมาอย่างสนุกเค้าล่ะ นี่ถามผมสักคำมั้ยว่าผมสนุกด้วยหรือเปล่าอ่ะมาร์คต้วน!

 


 

            “ไม่อยากให้พี่เห็นรูปนี้เพราะอะไรเหรอ ทำไม เขินเหรอ 55555555” พี่มาร์คหันหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดรูปค้างไว้ให้ผมดูแล้วถามผมอย่างกวนตีนสุดใจ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่นะผมจะตบหัวสักที อ๊ากกกกกกกก อับอายขายขี้หน้าที่สุด ก็รูปที่พวกเพื่อนผมแชร์มาอ่ะมันเป็นรูปที่มีแฟนคลับของผมแอบถ่ายมาตอนที่ผมอยู่โรงพยาบาลอ่ะครับ เป็นช็อตที่พี่มาร์คอุ้มผมตอนกลับจากทำแผลไง แง้ ~ อายโว้ยยยยยยยยยยยย


          

            “พี่มาร์คแม่ง กวนตีนอ่ะ!” ผมด่าพี่มาร์คออกไปทันทีแบบยังนึกตกใจว่านี่เราสนิทกันถึงขั้นนี้แล้วเหรอ พี่มาร์คดูจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับคำด่าของผมเลยสักนิด กลับกำลังขยับปากอ่านข้อความใต้ภาพนั้นอย่างเสียงดังฟังชัดให้ผมฟัง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก อ่านทำไม! ผมไม่ได้อยากฟังเลยยยยยย!!

 


 

            “Just elder bro & younger bro … only we know <3”

 

 
 

            “ตลก .... โอ๊ย!” พอพี่มาร์คพูดจบผมก็ไม่รอช้างับลงไปที่ไหล่ของพี่แกด้วยความแค้นและความหมั่นไส้ส่วนตัวก่อนจะเด้งตัวลงจากหลังกว้างทันที พี่มาร์คหันขวับมามองผมอย่างไว มือยกขึ้นไปถูไถรอยกัดของผมที่ไหล่ของพี่แก ผมส่งยิ้มยิงฟันอย่างลูกหมาให้แล้วอยู่ๆพี่มาร์คก็พุ่งมาล็อคคอผมไว้จัดการขยี้หัวเล่นอย่างเมามันส์ เสียงหัวเราะสู้งสูงที่ได้ยินทีไรผมก็อยากจะเอามือไปข่วนหน้าดังก้องไปทั่วทั้งห้องนั่งเล่น

 

 

            พี่มาร์คปล่อยแบม! พอแล้ว เลิกเล่น!” ผมพยายามขืนตัวออกมาจากวงแขนที่พี่มาร์คล็อคตัวผมไว้ แต่เจ้าพระคุณรุนช่อง ให้ตายเถอะโรบิ้นให้ดิ้นสิโรเบิร์ต! มาร์คต้วนคนเนียนใช้จังหวะที่ผมเผลอพุ่งมาจู่โจมแก้มผมอีกแล้วครับท่าน! เร็วเท่าที่ชีวิตผมเคยเร็ว ผมไม่เสียรู้พี่มาร์คอีกต่อไป ผมรีบเบี่ยงตัวหนีปากรูปกระจับนั่นอย่างว่องไวซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมหันไปเจอยัยเบบี้เปิดประตูบ้านเข้ามาพอดี! ว๊ายๆๆๆ เกือบแล้วกันต์พิมุกต์!

 

 
 

            “เห้ย! พี่สองคนทำอะไรกันอีกแล้วอ่ะ!” เบบี้ทิ้งกระเป๋านักเรียนลงกับพื้นด้วยความเร็วแสงแล้วยกไอโฟนในมือเปิดโหมดกล้องถ่ายรูปอย่างรวดเร็ว ผมใช้จังหวะที่พี่มาร์คหันไปมองทางเบบี้กัดแขนคนหล่อไปหนึ่งที พี่มาร์คร้องโอ๊ยแล้วปล่อยให้ผมเป็นอิสระทันที

 


 

            เบบี้! วางกล้องลงเดี๋ยวนี้ หยุดเลยนะ พี่รู้นะว่าแกจะทำอะไรน่ะ

 

 
 

            ชิส์! รู้ทันเค้าตลอด ก็ชอบทำตัวให้คนอื่นจิ้นกันเองทำไมล่ะ ไม่รู้แหละ อย่าให้เผลออีกก็แล้วกัน บี้จะถ่ายรูปพวกพี่ไว้เยอะๆ ถ่ายจนเอาไปผลิตเป็นโฟโต้บุ๊คขายได้เลยคอยดูสิ!” ยัยน้องสาวตัวดีของผมแลบลิ้นให้หนึ่งทีก่อนจะก้มลงคว้ากระเป๋านักเรียนวิ่งขึ้นห้องอย่างไว ผมหันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนัง เข็มชี้บอกเวลาบ่ายโมงครึ่ง ทำไมวันนี้เบบี้กลับบ้านเร็วจัง หนีเรียนหรือเปล่าเนี่ย ส่วนผมก็ไม่ต้องสงสัยหรอกครับว่ามายืนบ่นตรงนี้ได้ยังไงไม่ไปเรียนเหรอ พอดีผมลาเรียนสองวันให้แผลที่ผ่านการวิ่งมาราธรหนีตายวันนั้นหายดีก่อนน่ะครับ พี่มาร์คก็เลยอยู่บ้านเป็นเพื่อนด้วย ชีวิตเด็กแลกเปลี่ยนก็ดีแบบนี้แหละ ถ้าเราคนไทยไปแลกเปลี่ยนที่เมืองนอก เราจำเป็นต้องเรียนให้สิ่งที่เค้าเรียน แต่ถ้าเด็กนอกมาแลกเปลี่ยนในไทย กลับเลือกได้ว่าวันไหนอยากเรียนหรือไม่อยากเรียน วิชาไหนอยากเรียนก็เข้า วิชาไหนไม่อยากเรียนก็เดินเล่นในโรงเรียน เป็นไงล่ะครับ ชีวิตดี๊ดี

 


 

            เออพี่แบมผมหันไปตามเสียงเรียกของน้องสาวก็เห็นว่าเบบี้หยุดอยู่ตรงบันไดแล้วหันมาหาทางผมกับพี่มาร์ค ผมเลิกคิ้วสูงใส่เป็นเชิงถามว่ามีอะไร

 

 
 

            รูปใหม่ที่แชร์ในเพจอ่ะ ไม่เบาเลยนะ เบบี้เอียงคอขยิบตาให้ผมก่อนจะวิ่งขึ้นบันได้ไปอย่างเร็ว ทิ้งเพียงเสียงหัวเราะไว้ให้ ผมยืนสะตั้นอ้าปากตัวค้างสั่นอยู่ข้างล่างอย่างคนทำอะไรไม่ได้พูดอะไรไม่ออก ปากนี่สั่นยิ่งกว่าไปยืนหนาวอยู่ที่ขั้วโลก หน้านี่สั่นยิ่งกว่าคุณชาวีซะอีก ฮึ่ม! ฮึ่ม! ฮึ่ม!

 


 

……………………………………….





 

            เสียงหัวเราะใสดังออกมาจากบริเวณสนามหญ้าย่อมๆที่อยู่ข้างบ้าน ทำให้เด็กสาวในชุดลำลองซึ่งกำลังเดินกดโทรศัพท์ลงมาจากชั้นสองต้องหันไปมอง เบบี้มองลอดหน้าต่างบานใหญ่ออกไปและแล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าน่ารักอีกครั้ง มือเรียวยกโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือกดถ่ายภาพของพี่ชายที่กำลังหัดเล่นสเก็ตบอร์ดกับพี่ชายอเมริกาของเค้าอยู่ เสียงหัวเราะของพี่มาร์คบวกกับรอยยิ้มของพี่ชายคนน่ารักที่กำลังเกาะมือพี่มาร์คเพื่อพยุงตัวทำให้เบบี้เขินขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ อย่างกับฉากสวีทของพระเอกนางเอกในซีรี่ย์เกาหลีที่เด็กสาวชอบดูไม่ผิด แงง ~ ปากก็บอกว่าแค่พี่น้อง แต่การกระทำของพี่สองคนทำไมมันสลัดผักเป็ดปักกิ่งมุ้งมิ้งกระดิ่งแมวแบบนี้ล่ะพี่แบม เบบี้ค่อยๆสืบเท้าทำตัวลีบไปกับผนังบ้านแล้วย่องไปหลบอยู่หลังบานประตู เอื้อมมือไปถ่ายเก็บรูปอีกหลายๆรูปที่รับรองว่าถ้าเบบี้ได้ปล่อยไป เหล่าสาวกจะต้องฟินเหมือนเบบี้ในตอนนี้แน่นอน กรี๊ดดดดดดดดดดดด ~ ><

  

 

            เมื่อได้รูปที่พอใจแล้ว เด็กสาวจึงเดินออกมาจากตัวบ้านเพื่อตรงไปหาพี่สองคนที่กำลังเล่นกันอยู่ เบบี้ทำเป็นกดโทรศัพท์ต่อไปไม่สนใจพี่ชายทั้งสองคนก่อนจะเดินไปนั่งลงยังโต๊ะที่ตั้งไว้นอกบ้านใกล้ๆกับที่พี่ๆเล่นอยู่นั่นแหละ แบมแบมเผลอเหลือบมามองยังน้องสาวที่กดโทรศัพท์แล้วยิ้มคนเดียวอย่างกังวลและหวาดระแวงเบาๆ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรมาก ก่อนที่ชายหนุ่มตัวเล็กจะหันไปหาพี่มาร์คซึ่งตอนนี้เดินไปอีกฝั่งหนึ่งของสนามหญ้าแล้ว

 

 

 

 

 


 

 

 

            แบมแบมเหนื่อยหรือยัง พักก่อนมั้ยพี่มาร์คร้องถามแบมแบมขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตอนนี้อากาศเริ่มร้อนขึ้นแล้วเขาก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยมากแล้ว แบมแบมเงยหน้าจากการฝึกเล่นสเก็ตบอร์ดมองหน้าพี่มาร์คแล้วก็พยักหน้ายอมหยุดตามคำขอของครูฝึกอย่างช่วยไม่ได้ มาร์คเดินไปนั่งลงยังโต๊ะที่เบบี้กำลังนั่งอยู่ตามด้วยแบมแบมที่เดินเข้าไปนั่งข้างน้องสาว

 

 

            เบบี้ทำอะไรน่ะ!” แบมแบมถือโอกาสตอนที่เบบี้กำลังก้มหน้าไม่สนใจคนรอบข้างเอื้อมมือไปดึงโทรศัพท์ของน้องสาวมาดู เบบี้ตกใจก่อนจะรีบผวาแย่งโทรศัพท์คืน แต่ทว่าก็ไม่ทันพี่ชายที่ตอนนี้กำลังกรอกตามองดูข้อความบนจอ

 

 

            ฮั่นแน่! คุยกับใครน่ะ

 


 

            เพื่อน! พี่แบมเอามานี่นะ บี้คุยธุระอยู่

 

 

 

            “เพื่อนแน่เหรอ วันเสาร์นี้ไปกินติมกันมั้ย เราเลี้ยงเองแบมแบมออกเสียงตามข้อความที่ปรากฏอยู่ในไลน์ของน้องสาวออกมาอย่างดัง มาร์คที่นั่งอยู่ตรงข้ามกำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่มจึงเลิกคิ้วมองมายังสองพี่น้องที่กำลังยื้อแย่งโทรศัพท์เครื่องสวยอยู่อย่างบ้าคลั่ง ทำให้มาร์คเผลอยิ้มออกมากับความน่าเอ็นดูของน้องๆทั้งสอง

 


 

            พี่แบม! ไม่รู้สักเรื่องได้มั้ยห้ะ! เอามานี่เลย!” เบบี้แย่งโทรศัพท์กลับมาคืนแล้วหันไปแลบลิ้นใส่พี่ชายก่อนจะยัดหูฟังใส่หูตามเดิม แบมแบมหัวเราะอย่างรู้สึกวินที่ทำให้น้องสาวโมโหได้

 

 

            นี่! มัวแต่หัวเราะชาวบ้านอยู่นั่นแหละ ครูผักอ่ะฝากบี้มาบอกว่า เรื่องที่จะให้แสดงงานประเมินโรงเรียนกับพี่มาร์คน่ะ ไปเรียนเมื่อไหร่ไปแสดงให้ครูดูก่อนด้วย

 

 
 

            “เห้ย! ลืมไปเลย ตายแน่ๆ พี่ยังไม่ได้คิดเลยอ่ะบี้

 

 
 

            “ก็คิดเดี๋ยวนี้เลยสิ เนี่ยเดี๋ยวบี้ช่วยคิดเบบี้วางโทรศัพท์ลงกับโต๊ะแล้วดึงหูฟังออกข้างหนึ่งก่อนจะหันมามองหน้าพี่ชายที่กำลังขมวดคิ้วแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

   

            “ยังไงดี พี่คิดไม่ออกว่ะแบมแบมหันไปมองมาร์คแวบหนึ่งก่อนจะหันมาคุยกับน้องสาวต่อ เบบี้เงียบไปพักหนึ่งเพื่อนั่งคิด ก่อนจะเสนอความคิดดีๆของตัวเองขึ้นมา

 


 

            บี้ว่านะ เรามีเวลาไม่มาก พี่แบมควรจะทำอะไรที่ตัวเองถนัดดีกว่า

 

 

            “แล้วอะไรล่ะที่พี่ถนัด

 

 
 

            “ก็ร้องเพลงไง! นี่โง่หรือโง่เนี่ย เป็นนักร้องนำวงโรงเรียนคิดว่าถนัดอะไรล่ะค่ะพี่ชาย เต้นหลีดเหรอ!” เบบี้แทบเอามือกุมขมับเมื่อรู้สึกว่าพี่ชายของตัวเองนี่ไม่ได้เรื่องเอาซะจริงๆ เด็กสาวทิ้งตัวลงพิงกระพนักเก้าอี้แล้วเหลือบสายตามามองยังพี่ชายที่ทำหน้าอ๋อ

 

 
 

            แล้วก็นะ พี่มาร์คก็เล่นกีต้าร์เป็น พี่ก็ให้พี่มาร์คเล่นกีต้าร์ดิ ส่วนพี่แบมก็ร้องเพลง จบ!”

 


 

            “ความคิดก็ไม่เลวนะ อืม

 


 

            “ไม่เลวอ่ะ ดีมากกกกกกกกกกกกกกก

 


 

            “แล้วว่าแต่พี่จะร้องเพลงอะไรดี แกช่วยคิดหน่อยเบบี้ยกยิ้มเบาๆแล้วจับหูฟังข้างหนึ่งยัดเข้าหูพี่ชาย นิ้วเรียวกดเพิ่มเสียงของเพลงที่ตนกำลังฟังอยู่

 



 

‘……… I JUST WANNA LOVE YOU

GIVE ME THAT CHANCE WANNA HOLD YOU

BABY YOU KNOW THAT I NEED YOU I NEED YOU ………..’

 




 

 

            เพลงอะไรวะ

 

   

          เพลง I JUST WANNA ของ Amber ฟีทกับ ERIC NAM แฟนบี้เองงงง  >…<

 

 

 

.........................................................

 

           







 

“…….. WHEN I FIRST WALKED IN THE ROOM

I SAW YOUR FACE

BABY GIRL I WAS SO AMAZED

I CAUGHT YOU SMILING BACK AT ME

BUT I DIDN’T KNOW WHAT TO SAY

 

HEY NOW BABY BOY (YEAH YEAH)

DON’T YOU KNOW (YEAH YEAH)

I’M READY FOR YOU YOU YOU

NOW BOY WHAT YOU GONNA DO …...



 

 

แค่ก …….ผมหยุดร้องเพลงก่อนจะรีบหันไปคว้าขวดน้ำที่อยู่ข้างๆยกขึ้นดื่มเมื่อตัวเองสำลักน้ำลาย ให้ตายเถอะ ผมฝึกร้องเพลงนี้มาเกือบชั่วโมงละ น้ำลายนี่แห้งเชียว ขอน้ำผึ้งผสมมะนาวสักแก้ว 


 

พี่มาร์คลดมือที่เกาคอร์ดกีต้าร์อยู่ลงเพื่อนั่งมองผมที่นั่งหน้าแดงหูแดงเพราะสำลักน้ำลาย โอ๊ยทุเรศตัวเอง จริงๆเพลงนี้มันก็ไม่ได้ร้องยากอะไรนักหนาหรอกครับ แต่ที่ผมสำลักน้ำลายหน้าแดงหูแดงแบบนี้ก็เพราะผมร้องไอ้ท่อนนี้มาเกือบชั่วโมงแล้ว! มันเป็นท่อนที่ต่ำแบบเสียงผมไปไม่ถึง นี่ร้องจนคอหอยจะพังล่ะอ่ะ 

 

 

ค่อยๆกินเสียงพี่มาร์คร้องบอกด้วยน้ำเสียงสบายๆ ผมหมุนปิดฝาแล้ววางขวดน้ำไว้ข้างๆ พี่มาร์คนั่งมองผมแล้วถามว่าไหวมั้ย โอเคหรือเปล่าเหมือนที่พี่แกชอบถามผมทุกๆครั้ง ผมอมน้ำไว้ในปากแล้วส่ายหน้าเบาๆให้ก่อนที่น้ำจะไหลลงคอไปทำให้ผมรู้สึกสบายขึ้น

 

 

จริงๆเพลงนี้มันก็ร้องไม่ยากนะ แต่แบมรู้สึกว่าท่อนนี้แบมร้องไม่ถนัดเลยอ่ะพี่มาร์คผมยกกระดาษเนื้อเพลงหันไปให้พี่มาร์คที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงข้ามดู พี่มาร์คเอื้อมมือมารับกระดาษเพลงไปดูก่อนจะลองขยับปากแบบไร้เสียงไปตามเนื้อเพลง ครับ หลังจากที่เบบี้เสนอเพลงนี้ให้ผม ผมกับพี่มาร์คจึงตกลงที่จะใช้เพลงนี้เพราะอันที่จริงแล้วเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว แหม ก็พรุ่งนี้ผมจะต้องไปแสดงให้คุณครูดูแล้วนี่ครับ แล้วงานประเมินโรงเรียนก็จะมีขึ้นอาทิตย์หน้าแล้ว ผมเอาเพลงนี้แหละ ง่ายดี!

 

 

เพลงที่เบบี้เสนอมา ก็คือเพลง I Just wanna ของ Amber ฟีทเจอร์ริ่งกับอีริคนัมโอป้าที่น้องสาวผมมันกรี๊ดนักกรี๊ดหนาครับ เพลงนี้เป็นเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ ซึ่งพอผมกับพี่มาร์คได้ลองฟังมันก็เพราะดีนะ อีกอย่างคอร์ดกีต้าร์ก็ง่ายดี พี่มาร์คบอกว่าแบบนั้นอ่ะครับ เพราะแค่ผมเอาใบคอร์ดที่ปริ๊นซ์ออกมาวางแหมะลงตรงหน้าคุณชาย พี่มาร์คเกาๆกีต้าร์สองสามที แกก็เล่นได้เลย เอ่อ แล้วไหนบอกเล่นกีต้าร์ไม่เก่งไงครับพี่ชายยยยย

 

 

มันก็ร้องไม่ยากนะ แบมร้องไม่ได้เหรอพี่มาร์คลดกระดาษลงแล้วมองผม

 
 

 

อือ แบมว่าเสียงมันต่ำเกินไป แบมร้องไม่ถึงจริงๆโทนเสียงผมใครๆก็บอกว่าเป็นเสียงใสๆฟังแล้วสบาย ผมเคยพยายามลองร้องให้มันทุ้มแล้วแต่ไอ้ยูคก็บอกทุกครั้งว่าไม่รอด ครับ ผมเลยหากินกับเสียงใสๆของผมมาจนทุกวันนี้แหละ แฟนคลับของผมหลายๆคนก็บอกว่าชอบเสียงแบบนี้นะ

 

 

อืมมม 


 

พี่มาร์คบอกว่าร้องง่าย งั้นพี่มาร์คลองร้องให้แบมฟังหน่อยดิผมมองหน้าพี่มาร์คที่ทำหน้าเอ๋อๆส่งมาเหมือนจะถามว่า เอาจริงเหรอ ? ผมก็เลยพยักหน้าอีกรอบเพื่อเน้นย้ำว่า เอาจริงครับ

 

 

ก็ได้พี่มาร์คยืดตัวขึ้นแล้วจับกีต้าร์ไว้ในท่าเล่นที่ถนัด เสียงกีต้าร์เบาๆลอยขึ้นมาช่วงอินโทรก่อนที่เสียงทุ้มๆนั่นจะออกมาจากปากของคนตรงหน้า




 

“…… WHEN I FIRST WALKED IN THE ROOM

I SAW YOUR FACE

BABY GIRL I WAS SO AMAZED

I CAUGHT YOU SMILING BACK AT ME

BUT I DIDN’T KNOW WHAT TO SAY …..”

  

 

คุณพระ ผมเผลออ้าปากค้างถือกระดาษไว้ในมือ นี่มันพระเอกหลุดออกมาจากนิยายแจ่มใสใช่มั้ยช่วยบอกผมที นอกจากหน้าตาจะดี เรียนก็เก่ง บ้านก็รวย ความสามารถเยอะ พี่มาร์คยังร้องเพลงเพราะอีกด้วย โอ๊ยยยยยยยยย ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน ทำไมผมไม่เป็นแบบพี่บ้างนะ ร้องไห้

 

 

พี่มาร์คร้องจนจบท่อนแรกแล้วจึงส่งสายตามายังผมเป็นนัยว่าให้เริ่มร้องท่อนต่อไป ผมจึงหยิบกระดาษขึ้นมาเพื่อมองดูเนื้อเพลงในกระดาษท่อนต่อไป พี่มาร์คคลอกีต้าร์ไปเรื่อยๆแล้วผมก็เริ่มร้องเพลงท่อนต่อไปด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

“….. HEY NOW BABY BOY (YEAH YEAH)

DON’T YOU KNOW (YEAH YEAH)

I’M READY FOR YOU YOU YOU

NOW BOY WHAT YOU GONNA DO …..”

 

 

 

ผมร้องท่อนต่อไปพลางโยกตัวไปมามองพี่มาร์คที่ก็มองกลับมาเหมือนกัน เสียงใสของผมดังคลอกับเสียงกีต้าร์และเสียงของพี่มาร์คที่ร้องคอรัสให้ผม ทั่วทั้งห้องเหมือนปกคลุมไปด้วยเสียงดนตรีและรังสีแห่งความสุข ผมมองใบหน้าใสของคนตรงหน้า พี่มาร์คนั่งขัดสมาธิ ผมตกลู่ลงมาปกหน้า ชุดลำลองสบายๆที่ใส่อยู่บ้านและกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆโชยมาทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย แสงแดดสดใสยามบ่ายลอดผ่านบานหน้าต่างใหญ่สะท้อนกับเสี้ยวหน้าของพี่มาร์คยิ่งทำให้พี่เค้า เอิ่ม ... อย่างกับเทวดาเลยอ่ะ หล่อไปนะบางที .... เห้ย นี่ผมพูดอะไรออกไป




 

"..... BECAUSE I KNOW YOU THE ONE I’VE BEEN SEARCHING FOR

I KNOW WITH YOU MY LIFE MEANS MORE

I WISH I COULD SAY THESE THINGS TO YOU

COME HERE BABY BOY LET ME LISTEN TO YOU ....."

 

 

            เมื่อผมร้องจบท่อนของตัวเอง ขึ้นท่อนต่อไปราวกับเราสองคนสามารถสื่อสารกันได้แม้ไม่พูดอะไร พี่มาร์คร้องท่อนใหม่ขึ้นมาสลับกันร้องกับผมคนละบรรทัด ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ได้นัดกัน แต่กลับร้องออกมาโดยธรรมชาติทั้งผมทั้งพี่มาร์ค ผมเงยหน้าขึ้นมองพี่มาร์คแล้วเราก็มองหน้ากันโดยไม่ละสายตาไปไหน ผมยิ้ม ยิ้ม ยิ้มแล้วก็ยิ้ม ส่วนพี่มาร์คก็ยิ้ม ยิ้ม แล้วก็ยิ้มแก้มแตกทั้งๆที่มันไม่มีอะไรน่าตลกเลยสักนิด ยิ่งร้องไปผมกับพี่มาร์คก็เริ่มเหมือนคนบ้า กลั้นยิ้มกันจนในที่สุดเราสองคนก็หัวเราะออกมาพร้อมๆกัน ......


 

            ทั่วทั้งห้องนั่งเล่นตอนนี้ราวกลับตกอยู่ในโลกแห่งดนตรี โลกที่มีแต่ความสุข

 

            ผมรู้สึกเหมือนอยู่ในที่ๆมีแต่เสียงหัวเราะและรอยยิ้มเลยครับ ...

 


 

---------------- 50 % ----------------

 



 

 

            พี่มาร์ค เอาจริงดิ


 

            “อืม


 

            “ไม่ดีมั้ง


 

            “เอาน่า ขึ้นมาได้แล้ว


 

            “จะดีเหรอ

 


            “แบมแบม พี่บอกว่าให้ขึ้นมา

 
  

            “แต่แบมเขินว่ะ

 

 

            “เขินอะไร มาถึงขนาดนี้แล้ว


 

            “โอ๊ยยยย ... พวกพี่สองคนจะเถียงกันอีกนานมั้ยเนี่ยบทสนทนาของผมกับพี่มาร์คต้องจบลงด้วยน้ำเสียงประกาศิตซึ่งผมผวาประหนึ่งเป็นแม่อีกคน เบบี้เท้าเอวมองผมกับพี่มาร์คที่ตอนนี้กำลังยืนเถียงกันเรื่องขึ้นหรือไม่ขึ้นอยู่บนฟุตบาทหน้าโรงเรียน เอ่อ หมายถึงจะขึ้นหลังพี่มาร์คหรือไม่ขึ้นน่ะครับ

 

 

            “ขึ้นมาได้แล้วน่ะแบมพี่มาร์คย่อตัวลงกับพื้นในระดับที่พอดีกับผมซึ่งตอนนี้นั่งอยู่บนเบาะหลังของรถที่เปิดประตูค้างไว้อยู่ ใบหน้าหล่อหันมามองผมแล้วพยักหน้าเป็นการกดดันให้ผมขึ้นหลังซะโดยดี ผมหันไปมองหม่าม๊าที่นั่งมองอยู่ตรงโซนคนขับก็ถูกบังคับให้ขึ้นหลังพี่มาร์ค พอผมหันไปมองทางน้องสาวก็เห็นว่าเบบี้ยืนกอดอกกระดิกเท้าหน้าบู่เป็นเชิงว่าถ้าผมยังเล่นตัวอีกผมตายแน่!


 

            เออ ! ขึ้นก็ขึ้น !

 

   

            ผมเขยิบตัวจากเบาะรถไปเกาะหลังพี่มาร์คไว้แต่โดยดี พอพี่มาร์คจับขาผมไว้แน่นพอพี่แกก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทำเอาผมต้องรีบผวากอดคอคุณชายไว้แทบไม่ทัน เบบี้น้องสาวสุดที่รักรับกระเป๋านักเรียนของผมไปถือไว้ให้ก่อนที่เราสามคนจะบอกลาหม่าม๊าแล้วเดินเข้ารั้วโรงเรียนอันเป็นที่รัก

 





 

            อ้าว แบมแบม เบบี้ Hi Mark” เป็นเสียงของพี่ยองแจนั่นเองที่ส่งเสียงทักทายพวกเรา หัวหน้าสารวัตรนักเรียนที่มาเช้ากว่าลุงยาม ผมล่ะอยากจะมอบโล่มาเช้าดีเด่นให้พี่เค้าซะจริงๆ นี่ขนาดผมมาเช้าขนาดนี้ พี่ยองแจยังมาเช้ากว่าได้เลยอ่ะ แบมแบมล่ะยอมใจ

 

 

            หายดีแล้วนะ

 

 

            “ครับพี่ผมขานรับเสียงใสพร้อมขยิบตาให้หนึ่งทีตามสไตล์เด็กเกรียนผู้น่ารัก พี่ยองแจชูกำปั้นขึ้นแล้วทำท่าจะเคาะหัวผมด้วยความเอ็นดู เอ๊ะ หรือหมั่นไส้ อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ ผมรีบเอียงตัวหลบหลังพี่มาร์คทันที

 

 

            หายดีแล้วทำไมยังต้องเกาะหลังมาร์คแบบนี้ล่ะ

 

   

            “โด่ว ก็คุณหมอห้ามไม่ให้แบมเดินสองสามวันอ่ะพี่ยองแจ แต่นี่ผมก็หายดีแล้วนะ แต่ไม่มีใครเชื่อเลยสักคนผมยกเท้าที่ถูกพันแผลด้วยผ้าสีขาวกระดิกๆให้พี่ยองแจดู รุ่นพี่สุดเนี้ยบของผมก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเราสามคนเลยบอกลาแล้วเดินออกมาเพื่อตรงไปยังห้องเรียน เมื่อมาถึงตึกเรียนของเบบี้ น้องสาวของผมมันจึงยื่นกระเป๋าคืนให้ก่อนจะวิ่งขึ้นไปเลยโดยไม่บอกอะไรสักคำ ปล่อยให้พี่มาร์คเดินหอบทั้งผมทั้งกระเป๋าไปส่งที่ตึกเรียนของผมซึ่งอยู่ถัดไปอีกตั้งสองตึก ถ้าคนอื่นมองดูคงจะตลกอ่ะเนอะ เหมือนคุณพ่อต้องเลี้ยงลูกตอนเมียไม่อยู่บ้าน ลูกก็ต้องเลี้ยง จ่ายตลาดก็ต้องทำ 5555555 นี่มันรุงรังบอย

 

 






 

            พี่มาร์คเดินมาถึงหน้าตึกเรียนบริเวณทางเข้าพี่แกก็ปล่อยให้ผมลงช้าๆ ผมค่อยๆกระโดดลงจากหลังเบาๆแล้วยืนกระต่ายขาเดียวอย่างช่วยไม่ได้ นี่เป็นวันแรกครับที่ผมกลับมาโรงเรียนอีกครั้งหลังจากหยุดเรียนไปหนึ่งอาทิตย์ พี่มาร์คส่งกระเป๋าให้ผมก่อนจะพูดอะไรบางอย่างขึ้นมา


 

            เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่มาหานะ อย่าเดินไปไหนคนเดียวอีกเด็ดขาด โอเคนะน้ำเสียงจริงจังเด็ดขาดนั่นทำเอาผมไม่กล้าเถียงออกไป เลยได้แต่ปล่อยพี่แกขยี้ผมแล้วหันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงผมและสายลมเย็นพัดมากระทบกับหลังจนรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกดำ

 
 

 

            ชิพหายละ ถ้าพี่มาร์คมารับ มีหวังผมได้ถูกพวกเพื่อนๆแซวแน่ ...

 
 

.....................................................

 


 

 

            เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้

 


            “ขอบคุณครับ / ขอบคุณค่าเสียงออดพักเที่ยงดังขึ้นพอดีกับที่คุณครูที่สอนคาบสุดท้ายตอนเช้าบอกเลิกคาบทันที พออาจารย์เดินออกไปพ้นห้อง เพื่อนๆผู้หิวโหยของผมทั้งผู้หญิงผู้ชายก็รีบกุลีกุจอเก็บของไปโวยวายไปเหมือนพวกซอมบี้เลยอ่ะ น่ากลัว ไอ้หัวหน้าห้องนี่น่ากลัวสุด มันลุกขึ้นตบโต๊ะแล้วร้องโว้ยออกมาเหมือนพวกนักยกน้ำหนักหญิงตอนยกขึ้นได้อะไรประมาณนั้นน่ะครับ บ้าพลังเว่อร์ ถามทีใครเลือกมันมาเป็นหัวหน้าวะ เหมือนห้องตกอยู่ในลัทธิคอมมิวนิสต์เลย  

 

 

            เที่ยงนี้แดกไรครับคุณเพื่อนไอ้ยูคที่เพิ่งฟื้นจากการซ้อมตายน้ำลายไหลนองโต๊ะเมื่อกี้ยืดตัวบิดขี้เกียจแล้วหันมาถามผมทั้งๆที่มันยังหาวไม่เสร็จ อ้าปากหวอซะผมกลัวจิ้งจกจะตกลงไปตาย โว๊ะ อุบาท เพื่อนใครวะ



 

            ไม่รู้ ดูก่อน


 

 

            “ให้กูทาย มึงคงไม่พ้นกะเพรา ชัวร์!” ไอ้ยูคเอื้อมมือมาตบบ่าผมสองสามทีแล้วหันไปแกล้งไอ้มิ้นที่กำลังเก็บของอยู่อีกโต๊ะหนึ่งทันที เสียงเหวดังขึ้นมาอย่างที่ผมคาดไว้ไม่มีผิด ตื่นมาก็แกล้งกันเลยนะ


 

 

            กรี๊ดดดดดดดดดดดด มาร์คมา!” ผมสะดุ้งหันไปมองทางประตูทันทีเมื่อได้ยินว่าพวกเพื่อนผู้หญิงที่อยู่หน้าห้องร้องกรี๊ดผู้มาใหม่ ชิพหายแล้วววว พี่มาร์คมาแล้วววว นี่ผมอุตส่าห์คิดว่าพี่แกจะมาช้าเพราะตึกที่พี่มาร์คเรียนก็อยู่ไกลจากตึกของผมตั้งเยอะ แต่นี่ทำไมมาเร็วจัง เพื่อนก็ยังอยู่เต็มห้อง ถ้าพี่มาร์คมาอุ้มผมขี่หลังตอนนี้ผมจะทำยังไงดีเนี่ย อ๊ากกกกกกกก ก็ถูกแซวไงครับแบม ถามอะไรแปลกๆ

 

   

            (._. ) ( ._.)

            หันซ้าย หันขวา

 

 

            เอาไงดีวะ

 

 
 

            กรี๊ดดดดดดดดดดด แกร๊ มาร์คหล่อมากเลยอ่ะ โอ๊ย เห้ยดูอิเจ้ดีดี้ดิ เร็วเชียว แกร๊ มันพุ่งไปหาพี่มาร์คแล้ว ไปบ้างเร็วววววว

 

 
 

            … เออ ไปกันเยอะๆเลยนะ ไปถ่วงเวลากันนานๆเลยนะเพื่อนรัก

 
 

 

            โอ๊ยหล่ออออออออ ยิ่งมองใกล้ๆยิ่งหล่อ แกร๊ นี่หล่อกว่าแจบอมอีกอ่ะ

 


 

            “เออ หล่อแบบนี้เป็นผัวกูเถอะ

 
 

 

            “อีเจ้ดีดี้ เดี๋ยวกูตบ ของกู!

 


 

            … เอ่อ ใจเย็นๆนะเพื่อนๆ

 



            "หล่ออออ ปังงมากกกก นี่แหละพ่อของลูก"




            "กรี๊ดดดดดด หล่อแบบนี้ พ่อมึ๊งงงงง ขอเลียหูหน่อยย"





            "555555555 อีเฟิร์นอุบาททท"





            ทำไมเพื่อนผมน่ากลัวแบบนี้ หืออออออ T0T





 

            “นี่นังชะนี เงียบปากไปเลยระหว่างที่พวกเพื่อนของผมกำลังเถียงกันเพราะความหล่อของพี่มาร์คต้วนเป็นเหตุ ผมจึงใช้จังหวะชุลมุนนั่นค่อยๆมุดใต้โต๊ะแล้วคลานหนีออกไปหลังห้องเงียบๆ

 

 

            แกร๊ มาร์คเดินมานี่แล้ว Hi ~ Mark ~~ ”

 

 

            หึ .... ทีกับพี่มาร์คนี่เสียงอ่อยเสียงหวานกันเลยนะพวกบ้า ทีกับผมนี่ ... ไอ้แบม มึงไปยกโต๊ะดิ้ ไอ้แบมถูห้อง ไอ้แบมนู้น ไอ้แบมนี่ บลาๆๆๆๆๆ ยัยพวกสองมาตรฐาน!


 

           

            “พี่มาร์ค มาหาแบมเหรอครับเสียงของไอ้ยูคพ่นภาษาอังกฤษออกมาเพื่อทักทายคุณชายซึ่งตอนนี้ยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของพวกผู้หญิงหน้าห้อง ผมจึงรีบก้มตัวลงกับพื้นแบบแทบจะแนบหน้าลงไปแล้ว ก่อนจะค่อยๆคลานออกไปยังประตูหลังห้องให้เร็วที่สุด


 

 

            ไอ้แบมอยู่นี่พี่



 

            ไอ้เชี่ยยูคคคคคคคคคคคคคคค จะบอกทำแป๊ะอาร๊ายยยยยยย !~~~ ขออนุญาตหยาบคายครับ

 


 

            อ้าว หายไปไหนแล้ว เมื่อกี้ยังยืนอยู่ตรงนี้เลย

 

 

            ผมกัดปากหมั่นไส้ไอ้ยูคสุดใจแต่ก็พยายามคลานไปให้ถึงประตูหลังห้องให้เร็วที่สุด พื้นห้องนี่ก็กลิ่นดี๊ดีเนอะ.. สามชาติทำความสะอาดที


 

 

            กระดึ๊บๆ .... ฮึบ ใกล้ถึงแล้ว ๆ ><

 

 

           

            ไอ้แบม ไปไหนของมัน แบม! พี่มาร์คมาโว้ยยยยย

 

 

            กระดึ๊บๆ

            สู้ๆ แบมสู้ๆ เข่าด้านเราไม่กลัว! มีผัวน่ากลัวกว่า! กรี๊ดดดดด ผมพูดอะไรออกไป๊!~~~



 

ผมค่อยๆคลานหลบใต้โต๊ะมาจนในที่สุดก็มาถึงประตูหลังห้อง วู้ววว ผมเผลอหลับตากำมือแล้วร้อง yes! เหมือนที่พวกในหนังเค้าทำกัน แต่พอลืมตาขึ้นมาเท่านั้นแหละ เหมือนโลกพัง ตัวชาวูบ หน้ามืดคล้ายจะเป็นลม ผมล่ะอยากจะแกล้งตายแล้วไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย

 
 

จะไปไหนเหรอแบมแบมผมลืมตาขึ้นมาเจอพี่มาร์คนั่งยองๆมองอยู่นอกประตูแล้วส่งยิ้มที่สุดแสนเจ้าเล่ห์มาให้ ผมเลยทำได้แค่ฝืนยิ้มแหยๆแล้วส่งไปให้พี่ชายตรงหน้า 



 

แฮะแฮะ หว้า ~ ถูกจับได้แล้ว ;;______;;

 

 

 

------------------------------- 70 % ------------------------------





 

เอ่อ พอดีว่าแบม .... เอ่อแบม ... คือแบมจะย่องไปจ๊ะเอ๋พี่มาร์คไง แต่พี่มาร์คเห็นก่อน โด่วว ไม่สนุกเลยอ่ะผมพยายามปั้นเรื่องโกหกคนตรงหน้าแบบที่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเนียนมั้ย แต่ดูจากสีหน้าของคนตรงหน้าผมว่าน่าจะไม่เนียนแน่ๆ เพราะพอผมพูดจบ พี่มาร์คก็ส่ายหน้ามาเบาๆแล้วหัวเราะออกมา

 
  

 

naughty boy …เสียงภาษาอังกฤษทุ้มๆอันเป็นเอกลักษณ์ของพี่เค้าหลุดออกมาจากปากแล้วทันใดนั้นเองพี่มาร์คก็ดึงผมเข้าไปหาอย่างเร็ว สองแขนยาวเอื้อมมาเกี่ยวรั้งเอวผมให้เข้าไปหา ก่อนที่แขนอีกข้างจะประคองขายกตัวผมลอยหวือขึ้นมา ทุกอย่างมันเร็วจนรู้ตัวอีกทีผมก็ถูกพี่มาร์คอุ้มอยู่แล้วอ่ะครับ!

 

 

เห้ยพี่มาร์ค! ปล่อยแบมลงก่อนผมดิ้นๆอยู่ในอ้อมกอดพี่มาร์คทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ ชิพหายยยยยยยยยยยย แค่ขี่หลังผมก็ไม่มีที่ยืนบนแผ่นดินแล้ว แต่นี่พี่มาร์คเล่นอุ้ม อุ้มแบบที่พวกพระเอกเค้าอุ้มกันน่ะครับ ถามผมมั้ยว่าผมอายมั้ย ? โอ๊ยยยยยยยยยย ไอ้พี่ต้วน ไอ้พี่บ้า ร้องไห้แรงงง ;;__________;;

 


 

กรี๊ดดดเสียงกรี๊ดเบาๆดังออกมาจากไอ้พวกเพื่อนสาววายผมนั่นแหละครับ ผมหันไปมองทางนั้นแวบหนึ่งก็เห็นว่าพวกนางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชะๆๆๆ รูปผมกันสวยงามอลังการแล้วเรียบร้อย โอ้ขอบคุณมากเพื่อนที่น่ารักทุกคน T^T

 


 

พี่มาร์คปล่อย แบมเดินเองได้แล้วน่า!” เป็นแค่เพียงเสียงบ่นงุ้งงิ้งๆของผมที่ดังไปตลอดทางเดินนั่นแหละครับ ผมทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วล่ะ T^T


 

 

ไม่!” พี่มาร์คยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวน้อยๆ แววตาวิบวับดูมีความสุขกับการได้แกล้งชาวบ้านตลอด พี่มาร์คกระชับผมให้เข้าไปในอ้อมแขนมากยิ่งขึ้น ทำเอาผมต้องรีบผวากอดคอคุณชายแทบไม่ทันด้วยความกลัวตก โหยยยยยยยยย แบมจะบ้าตาย หมดแล้วความแมน ลาก่อนนะภาพลักษณ์ของผม ;;___;;

 


 

………………………………………..

 



 

 

ตลอดทั้งวันนี้ทุกคนเชื่อมั้ยครับว่าผมเท้าแทบจะไม่ได้เหยียบพื้นเลย เพราะไม่ว่าผมจะไปไหน เปลี่ยนคาบเรียน ไปกินข้าว ไปห้องน้ำ เข้าสหกรณ์ บลาๆๆ พี่มาร์คก็แทบจะอุ้มผมไปนู้นมานี่จนตอนนี้ผมเลิกอายกับสายตาชาวบ้านล่ะ คิดๆไปก็ดีนะ ชีวิตดี๊ดีมีแต่คนคอยอุ้มคอยส่ง วันทั้งวันอยู่แต่กับหลังพี่มาร์คจนจะเป็นเพื่อนกับกระดูกสันหลังคุณชายละ ถ้าผมเป็นผู้หญิงผมคงจะฟินตายเอาค้อนมาตีขาตัวเองทุกวันจะได้เดินไม่ได้แล้วอ๋อยพี่มาร์คไปอีกนานๆอ่ะ พูดไปก็นึกถึงพวกสายตาของเพื่อนผู้หญิงผมที่แทบจะดิ้นตายเวลาเห็นผมถูกอุ้มเอย ขี่หลังเอย ไม่รู้ว่าฟินพี่มาร์ค หรือฟินที่พี่มาร์คอุ้มผม อันนี้ก็ว่ากันอีกทีแล้วกัน แต่ว่านะครับ สิ่งที่ทำให้ผมยังสงสัยอยู่นิดหน่อยวันนี้ก็คือ พี่มาร์คเทียวรับเทียวส่งผมแบบนี้ทั้งวัน ไม่ไปเรียนเหรอครับคุณชาย ?

 

  

 

 
 

 

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว ผมเพิ่งกลับออกมาจากห้องของครูผักหลังจากที่ผมกับพี่มาร์คถูกเรียกไปซ้อมโชว์ที่จะแสดงในวันงานประเมินโรงเรียนให้เหล่าคุณครูและผอ.ดู ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีครับและอาจารย์ทุกท่านก็พอใจ หลังจากออกมาจากห้องนั้น ผมก็บังคับให้พี่มาร์คพาไปยังสนามหลังโรงเรียนที่ๆผมนัดกับเพื่อนๆเอาไว้

 

 

ไอ้แบม นานนะมึงเสียงไอ้หัวหน้าร้องเหวขึ้นมาทันทีที่เห็นผมเกาะหลังพี่มาร์คเข้ามากลางสนาม ผมค่อยๆไหลตัวลงจากหลังกว้างตอนที่คุณชายย่อตัวนั่งลงก่อนจะกวาดสายตามองไปทั่วสนามหญ้ากว้างยามเย็น นักเรียนเริ่มทยอยกลับบ้านกันหมดแล้ว จะเหลือก็แต่พวกผมนี่แหละครับที่ถูกพี่สีใช้ให้ทำงานวาดป้ายเดินขบวน ใช่ครับ ตอนนี้ใกล้ถึงช่วงกีฬาสีของโรงเรียนเราแล้ว! >< และพวกผมน้องมอห้าก็ได้รับหน้าที่ดูแลเรื่องป้ายที่จะถือในขบวนพาเหรด โชคดีหน่อยที่เราได้พี่สีเป็นห้องพี่รหัสของตัวเอง ก็เลยทำงานได้ง่ายขึ้นเพราะพวกเราสนิทกับพี่ๆแล้ว แต่มันลำบากนิดหน่อยตรงที่พี่ๆของพวกเราดันเป็นห้องประธานนักเรียน ทำให้งานที่พวกพี่ๆต้องจัดการสำหรับกีฬาสีเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ดังนั้นพวกผมจึงอาสาแบ่งเบาภาระของพวกรุ่นพี่เค้าน่ะครับ ....... เอาเถอะ แสร้งเป็นเด็กดีนานละ เอาจริงๆก็คือ พวกผมอาสาทำป้าย เพื่อจะได้ไม่ต้องขึ้นสแตนด์เชียร์ครับ 55555 สามัคคีกันชั่วมากห้องผม น่ารักป้ะล่ะ 

 
 

อ๋อ! ลืมบอกไป พวกผมได้อยู่สีขาวนะคร้าบบบบ

  

 

ก็ครูผักอ่ะ ให้กูร้องตั้งหลายรอบ เอาน้ำมากินดิ้ คอกูแห้งเป็นหน้าไอ้เฟิร์นละผมนั่งลงข้างๆไอ้หัวหน้าที่กำลังลงสีป้ายอยู่ก่อนจะคว้าเอาแก้วน้ำอัดลมมายกขึ้นดื่มอย่างกระหาย

 

 

ไอ้แบม หน้าใครแห้ง!” ไอ้เฟิร์นที่นั่งอยู่ตรงข้ามผมอีกฝังหนึ่งของป้ายขว้างพู่กันมาใส่ผมหนึ่งดอก ดีที่ผมหลบทันไม่งั้นเสื้อเปื้อนกลับบ้านหม่าม๊าว่าแน่ โว๊ะ! เล่นอะไรของมัน แซวนิดแซวหน่อยทำเป็นของขึ้น 

 
 

อิเฟิร์นนนนน มึงอ่ะขว้างมาได้ ถ้าเสื้อกูเปื้อนทำไงเนี่ย

 
   
 

ไอ้แบมอย่ามากระแดะไอ้เฟิร์นทำหน้าเอือมระอาใส่ผมแล้วส่ายหน้าน้อยๆ มันพับแขนเสื้อนักเรียนขึ้นแล้วถกกระโปรงนั่งขัดสมาธิระบายสีต่อไปอย่างขันแข็ง โอ้โหวนี่หรือคือผู้หญิง ไม่ต้องตกใจไปครับ ผู้หญิงห้องผมก็แบบนี้แหละ จะมีทั้งพวกเด็กเรียน เรียบร้อย แสนดี กับไอ้พวกเด็กกิจกรรม แมนยิ่งกว่าผู้ชาย ผมออกจะสนิทกับไอ้พวกแบบหลังมากกว่าเพราะได้ทำกิจกรรมด้วยกันบ่อยๆ อย่างไอ้เฟิร์นเนี่ยก็เป็นตัวอย่างหนึ่งของผู้หญิงประเภทหลัง มันทำงานได้ดียิ่งกว่าผู้ชายในห้องซะอีกนะ เหมือนปีที่แล้วมันก็ปีนแสตนด์ช่วยรุ่นพี่ผู้ชายตอกไม้ ส่วนพวกผู้ชายนั่งทำอะไรรู้มั้ยครับ ? นั่งทำพู่ จีบผ้าจัดรถ นำทีมโดยอิเจ้ดีดี้นั่นเอง 555555 ห้องผมมีสโลแกนนะ ผู้หญิงยกโต๊ะ ผู้ชายกวาดพื้น ส่วนผมหน้าตาดีที่สุดในห้อง จัดอยู่ในหมวดสมบัติของห้องครับ เอ๊ะ รองเท้าใครลอยมา  

 

 

 

ถัดไปไม่ไกลจากพวกที่นั่งระบายสีอยู่ก็คือคณะหลีดของสีขาวซึ่งกำลังซ้อมหลีดกันอย่างตั้งอกตั้งใจ ในทีมมีทั้งรุ่นน้องและรุ่นพี่อยู่ด้วยกันและแน่นอนว่าหนึ่งในนั้นมีไอ้มิ้น 55555555 เสียงนับจังหวะของเฮดหลีดดังก้องทั่วทั้งสนามเสริมความแข็งแรงด้วยจังหวะกลองที่มีไอ้ยูคกำลังตีให้อย่างเมามันส์ กลองชุดซึ่งถูกยกมาไว้กลางสนามเพื่อใช้ในการซ้อมหลีดโดยเฉพาะส่งผลพลอยได้กับคนอื่นๆที่นั่งทำงานอยู่แถวนี้ด้วย เพราะสังเกตแค่จากฝ่ายอาร์ตที่นั่งระบายสีอยู่นี่ก็ได้ครับ ผมว่าถ้ามันลุกขึ้นเต้นได้มันทำแล้วล่ะ โยกหัวโคตรมันส์อ่ะ ทั้งๆที่ไอ้ยูคก็ตีแค่ให้เข้าจังหวะ 12 123 12 121 แค่นั้นเอง เพื่อนผมมันเว่อร์ อินเกิ๊น 555

 

 

ผมละสายตาจากพวกมันแล้วหยิบพู่กันที่ไอ้เฟิร์นขว้างมาเมื่อกี้จุ่มสีเพื่อช่วยพวกฝ่ายอาร์ตทำงาน พี่มาร์คเดินมานั่งลงข้างๆแล้วถามว่ามีอะไรให้ช่วยทำมั้ย ไอ้พวกเพื่อนผมที่คลั่งพี่มาร์คอยู่แล้วก็เลยรีบแย่งกันเสนองานให้พี่มาร์คทันที ผมนั่งฟังพวกมันพยายามพูดภาษาอังกฤษงูๆปลาๆแข่งกันเอาชนะใจพี่มาร์คแล้วก็อดขำออกมาไม่ได้ ทำไมผู้หญิงต้องพยายามขนาดนี้ด้วยครับ แบมไม่เข้าใจเลย 555555

 

 

นี่! ไอ้แบมผมเงยหน้าจากการระบายสีขึ้นมามองคนข้างๆ ไอ้หัวหน้ายื่นมือมาสะกิดผมก่อนจะเอียงหัวมาใกล้ๆเพื่อกระซิบอะไรบางอย่างให้ได้ยินกันแค่สองคนกับผม

 

 

อะไรหัวหน้า

 


 

กูถามจริงนะ เห็นพวกผู้หญิงมันตามตื้อตามตอแยเด็กแลกเปลี่ยนมึงทุกวี่ทุกวันเนี่ย มึงไม่หึงบ้างเหรอวะ

 

 

ไอ้หัวหน้า ถามอะไรของมึงเนี่ย กูจะไปหึงทำไมวะ

 

 

อ้าว! ก็มึงไม่ได้เป็นอะไรกับมาร์ครึไงล่ะ แฟนมึงโดนผู้หญิงตามทุกวันแบบนี้ไม่คิดจะหึงบ้างเลยเหรอ

 

 

สัส กูไม่ได้เป็นอะไรกับพี่มาร์คโว้ย!”

 


 

เห้ย สาระอ่ะ

 

 

เออดิ มึงจะบ้าเหรอ กูกับพี่มาร์คเป็นแค่พี่น้องกัน มึงไปเอาอะไรที่ไหนมาพูดเนี่ย

 

 

ก็กูเห็นมึงสองคนชอบทำตัวติดกันแล้วก็งุ้งงิ้งมุ้งมิ้งกันอยู่สองคน ดูอย่างวันนี้ก็ได้ เห็นอุ้มกันไปอุ้มกันมาดูแลกันซะจนกูหมั่นไส้ อ่ะ แล้วก็ไหนจะรูปที่ลงเพจอีกอ่ะ มึงไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆเหรอ อย่ามาหลอกกูนะ



 
 

ไอ้หัวหน้า ดูปากกันต์พิมุกต์นะครับ กู ไม่ ได้ เป็น อะไร กับ พี่ มาร์ค เลย จอ บอ นะผมชี้ปากแล้วพูดเน้นย้ำให้ไอ้หัวหน้าดูก่อนจะหันไประบายสีต่อ

 


 

เออๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ .... .แต่ไอ้แบม กูว่านะอยู่ๆไอ้หัวหน้าก็เอื้อมมือมาสะกิดผมให้เงยหน้าไปคุยกับมันต่อ

 

 

ว่าอะไรของมึง

 

 

กูว่าบางทีมาร์คของมึงเนี่ย อาจจะชอบมึงอยู่ก็ได้นะ

 

 

เชี่ยยย พูดอะไรองมึงอีกแล้ว วางถุงกาวของมึงลงก่อนนะไอ้หัวหน้า

 

 

เชี่ยแบม กูไม่ได้เมากาวเดี๋ยวทุบ ....  เฮ้ย!จริงๆนะเว้ย มึงก็ลองสังเกตดูดิ ถ้าไม่แคร์ไม่ได้ชอบหรือไม่รู้สึกอะไรด้วย เค้าจะดูแลมึงดีขนาดนี้มั้ย เห็นไอ้ปลื้มเล่าให้กูฟังว่ามาร์คของมึงเนี่ยถึงขั้นทิ้งสัปดาห์แลกเปลี่ยนมาทันทีตอนที่น้องเบบี้โทรไปบอกว่ามึงโดนรถชน มึงไม่คิดอะไรบ้างเหรอแบมผมก้มหน้าลงไประบายสีเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่ไม่อยากจะยอมรับว่าผมก็แอบคิดเหมือนกัน มันก็จริงอย่างที่ไอ้หัวหน้าพูดนะ ถ้าไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย เค้าจะมาดูแลเราทำไม

 

 

มึงลองกลับไปคิดดูนะ ว่ากูพูดถูกมั้ย

 


 

เห้อ พอๆๆๆไอ้หัวหน้า นี่มึงคงจะตามเพจคู่จิ้นบ้าบออะไรนั่นมากเกินไปสินะ นี่คุยกับพวกแก็งค์เจ้ดีดี้มากเกินไปรึเปล่า มโนเก่งขึ้นเยอะนะผมส่ายหัวให้กับความจริงจังในการชงผมกับพี่มาร์คของไอ้หัวหน้า แล้วหันไปมองทางคุณชายก็เห็นนั่งยิ้มร่าอยู่ในวงล้อมของพวกเพื่อนผู้หญิง แหม หน้าตานี่สดใสเชียวนะเวลาอยู่กับสาวๆเนี่ย 


 

สัสแบม เตะบอลกันมึงแรงสะกิดจากด้านหลังพร้อมเสียงคุ้นเคยของเพื่อนสนิททำให้ผมต้องหันไปมอง โอ้โหว เป็นไอ้ปลื้มนั่นเองครับที่เรียกชื่อผม และที่สำคัญมันใช้เท้าสะกิดเอวผมเบาๆด้วย   


 

ไอ้ปลื้ม ทำไมมึงชอบเรียกกูแบบนี้ตลอดเลยฮะ

 

 

เอาน่าเพื่อนรัก เตะบอลกัน



 

เตะบ้านมึงสิ เช็คขากูด้วยครับเพื่อนรัก


 

โด่ววววว กากว่ะ!” ไอ้ยูคซึ่งวิ่งมาจากไหนไม่รู้คว้าหมับกอดคอผมแล้วตะโกนใส่หูซะเสียงดัง

 
 

เสียงดังว่ะยูค! แล้วนี่มึงไม่ไปตีกลองต่อรึไง 


 

ตีอะไร หลีดเค้าต่อท่ากันอยู่ กูจะไปตีทำเพื่อ เห้ย!ไอ้ปลื้ม เตะบอลกันปะ



 

โอ๊ยยยย พวกมึงอ่า ใจร้าย กูอยากเล่นบ้าง กูอยากเตะบอลๆๆๆๆผมนั่งเตะขาไปมาเหมือนเวลาไปเดินห้างกับหม่าม๊าแล้วอยากได้ของเล่นแต่ไม่มีใครซื้อให้ ผมนั่งโวยวายอยู่ตรงนั้นก่อนจะหันไปหาพี่มาร์คที่ก็นั่งมองผมอยู่

 

 

พี่มาร์คคค แบมอยากเตะบอลผมบ่นเป็นภาษาอังกฤษใส่คุณชายที่นั่งยืดขาอยู่คนเดียวหลังจากสาวๆลุกไปเข้าห้องน้ำกันหมด ผมเบะปากทำแก้มป่องแล้วดิ้นไปดิ้นมาจนพี่มองร้องถามว่าเป็นอะไร

 

 

เป็นอะไรแบมแบม

 

 

แบมอยากเตะบอลอ่ะ แบมอยากเล่นกับเพื่อน พี่มาร์คให้แบมขี่หลังหน่อย น้าๆๆๆๆพี่มาร์คลุกขึ้นมานั่งลงยองๆข้างๆผมที่ตอนนี้นั่งแหมะลงกับพื้นหญ้าแล้ว ผมจึงเอาหัวถูไถกับต้นแขนของพี่มาร์คเป็นลูกแมวตัวน้อยอ้อนเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ ไม่รู้อ่ะ! ก็ผมอยากเล่น ผมจะเล่นๆ

 

 

ขี่หลัง! ตลกละไอ้แบมไอ้ยูคร้องออกมาอย่างยอมใจกับความดื้อของผม

 

 

แล้วให้พี่ทำยังไงพี่มาร์คก้มหน้าลงมามองหน้าผมที่เอาหน้าซบไว้ที่แขนของคุณชาย

 

 
 

พี่ก็แค่ให้แบมขี่หลัง แล้วก็เตะบอลแทนแบม เดี๋ยวแบมยังคับเอง!”

 

 

ไอ้บ้า! มึงเช็คด้วยแบมว่ามึงอ่ะอ้วนขนาดไหน ขี่หลังแล้วให้พี่มาร์ควิ่ง มีหวังต้องหามพี่มาร์คส่งโรงพยาบาลแน่ไอ้ปลื้มเขกหัวผมอย่างหมั่นไส้แล้วเริ่มบ่นตามเสต็ปคุณพ่อ แต่ผมหาแคร์ไม่ กลับมองหน้าพี่มาร์คด้วยสายตาอ้อนวอนซึ่งผมรู้ดีว่ามันใช้ได้ผลทุกครั้ง และคราวนี้ก็เหมือนกัน นั่นไง พี่มาร์คพยักหน้าแล้วยิ้มให้ผมแล้ว!

 

   

ขึ้นหลังมาเพียงแค่พี่มาร์คอนุญาต ผมก็ไม่รอช้ากระโดดเกาะหลังอย่างว่องไวทันที ไอ้ปลื้มกับไอ้ยูคหันมองหน้ากันแล้วทำหน้ายอมใจ ก่อนที่เราสาม เอ้ยไม่สิ สี่คนจะลงไปกลางสนามเล่นบอลกันเหมือนที่พวกผมชอบเล่นกันตอนเย็นๆ ก่อนเริ่มเกมส์ไอ้ยูคตะโกนเรียกอีกหนึ่งคนสำคัญที่ชอบเล่นกับพวกผมเสมอนั่นก็คือ เจ้ดีดี้! ให้มาเล่นด้วย 5555555 ไม่ต้องงงครับ เจ้ดีดี้ถูกแล้ว เจ้ดีดี้ที่ชอบจับผ้าจัดรถนั่นแหละ เห็นแบบนี้คุณเธอเล่นบอลเก่งมากนะ คุณเธอบอกว่านี่คือสิ่งเดียวที่ยังทำให้คุณเธอยังรู้สึกถึงความเป็นแมนอยู่ 



 

เจ้ดีดี้ เตะบอลกัน!”

 


 

เออ! รอแปบไอ้เจ้ดีดี้ที่กำลังซ้อมหลีดอยู่ทำเสียงทุ้มแบบผู้ชายแมนๆแล้ววิ่งลงสนามทันทีในช่วงที่หลีดกำลังหยุดพัก พอมันลงมาพวกเราก็เริ่มเล่นทันที ผลัดกันรับผลัดกันรุกสนุกสนาน สงสารก็แต่พี่มาร์คนี่แหละครับที่ต้องแบกผมแล้ววิ่งเตะบอลให้ตามที่ผมตีไหล่บอกให้ไปตรงนั้น วิ่งไปตรงนี้สิ พี่มาร์ควิ่งไปสกัดได้แล้ว พี่มาร์ควิ่งงง ~~ ผมว่านี่มันเป็นการเตะบอลที่สนุกดีนะ ไม่เมื่อยด้วย ดี๊ดี ! 

 

…………………………………………………..

 


 

 

..... ช่ายยย พี่มาร์คว่าแบมจะไปดูหนังเรื่องนี้ดีป่าว แบมว่ามันสนุกดีนะ เห็นเค้าว่ากันว่ามันเป็นหนังที่เปิดตัวมาแค่สองวัน รายได้ก็ร้อยล้านแล้วนะเสียงเจื้อยแจ้วของผมดังไปทั่วทั้งทางขึ้นบันไดชั้นสอง ตอนนี้เกือบห้าทุ่มแล้ว แต่ผมกับพี่มาร์คก็ยังไม่นอน เมื่อกี้เราสองคนลงไปนั่งดูหนังที่ห้องนั่งเล่นข้างล่างเนื่องจากนอนไม่หลับด้วยกันทั้งคู่ ก่อนจะคุยอะไรกันต่อไปอีกเรื่อยเปื่อย แต่ส่วนมากผมว่ามีแต่ผมนี่แหละครับที่โม้อยู่คนเดียว เพราะพี่มาร์คก็เอาแต่ฟังแล้วก็ยิ้ม ยิ้มแล้วก็ฟัง แค่นั้นเองแหละครับ เรานั่งดูหนังจบไปเกือบเรื่องก่อนที่หม่าม๊าจะลงมาเห็นเลยไล่ให้ขึ้นไปนอนได้แล้ว พี่มาร์คก็เลยแบกผมใส่หลังเดินขึ้นมาส่งที่ห้อง แต่ผมก็ยังไม่เลิกโม้อยู่ดี 5555555 ทำไมพูดมากจังกันต์พิมุกต์


   
 

แต่แบมว่าแบมอยากดูเรื่องอื่นมากกว่า นี่ๆ เรื่องที่เพิ่งเข้าใหม่ก็น่าดู พี่มาร์คไปดูกับแบมหน่อยนะ นะนะนะนะ มันเป็นหนังซาวด์แทร็ค พี่มาร์คไม่ต้องห่วงพี่มาร์คเปิดประตูห้องนอนของผมเข้ามาแล้วค่อยๆวางผมลงบนเตียงเบาๆ แต่ผมก็ยังเด้งตัวขึ้นมาจับข้อมือของคุณชายให้ฟังผมพูดต่อ

 


 

หรือจะไปดูเรื่องที่เบบี้ดูมาเมื่อวันก่อนก็ได้นะพี่มาร์ค เบบี้บอกว่าน่ากลัวมากเลย นะนะนะนะ เอาตรงๆแบมอยากดูหนังงง แบมไม่ได้ดูหนังมาเกือบหลายเดือนแล้วนะพี่มาร์ค ไปดูกับแบมนะ นะนะนะนะ



 

นอนได้แล้วแบม เดี๋ยวค่อยคุยกันพรุ่งนี้ก็ได้พี่มาร์คมองหน้าผมแล้วส่งยิ้มเอ็นดูให้ เมื่อไม่ตอบคำถามตามที่ผมต้องการสักทีผมจึงดึงข้อมือพี่มาร์คเบาๆเป็นการกระตุ้นให้พี่มาร์คพูดคำว่า โอเค ไปก็ได้ ออกมา กับไอ้แค่คำว่า โอเค หรือ ไม่โอเค มันพูดยากนักเหรอเนี่ยพี่มาร์ค


 

 

ไม่เอาพี่มาร์คตอบแบมมาก่อน


 

นอนได้แล้ว

 
 

ตอบมาก่อน

 


นอน


 

ตอบ



 

ฝันดีครับพี่มาร์คอมยิ้มเบาๆแล้วอยู่ดีๆก็ก้มลงมาล็อคหน้าผมไว้แล้วหอมแก้มผมจนผมแทบจะตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกตัวอีกที่พี่มาร์คก็เดินออกจากห้องปิดประตูไปแล้ว ปล่อยผมนั่งหน้าเอ๋ออ้าปากค้างตัวแข็งอยู่กับที่ อุณหภูมิบนใบหน้าเริ่มสูงขึ้นจนผมต้องรีบเอามือขึ้นมาจับหน้าไว้ทั้งสองข้างอย่างกลัวว่ามันจะร้อนจนระเบิดกลายเป็นไอหายไปกับสายลม อ๊ากกกกกกก นี่มันอะไรกัน T0T

 

 

 

ฝันดีครับ ...

 

 




 

 

 

คืนนี้แบมจะฝันดีได้ยังไงล่ะพี่มาร์ค

ก็แบมต้องนอนไม่หลับเพราะพี่แน่ๆเลย! หืออออ *ร้องไห้แรง*

 

 

 

------------ 100% ------------





 

 

เป็นตอนที่เวิ่นเว้อมาก แต่หวังว่าจะชอบน้า ><

ไรท์ต้องตัดต่อหนังไปด้วยอัพฟิคไปด้วย อัพนิดหน่อย
อัพช้าบ้าง อัพดึกไปมาก ไม่ว่ากันโนะ จะพยายามอัพบ่อยๆละกัน
จนกว่าเพื่อนจะมายึดคอมไปคืนนั่นแหละค่ะ 55555



----------------------------------------------












 

Free Lines - Help Select

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

1,023 ความคิดเห็น

  1. #841 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:02
    ยอมรับเหอะ ทั้งคู่อะ ทำกันขนาดนี้แล้ว พี่น้องเค้าไม่ดูแลกันดีใกล้ชิดขนาดนี้หรอก ขนาดเพื่อนๆยังดูออกเล้ยยยย
    #841
    0
  2. #840 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:02
    ยอมรับเหอะ ทั้งคู่อะ ทำกันขนาดนี้แล้ว พี่น้องเค้าไม่ดูแลกันดีใกล้ชิดขนาดนี้หรอก ขนาดเพื่อนๆยังดูออกเล้ยยยย
    #840
    0
  3. #839 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:02
    ยอมรับเหอะ ทั้งคู่อะ ทำกันขนาดนี้แล้ว พี่น้องเค้าไม่ดูแลกันดีใกล้ชิดขนาดนี้หรอก ขนาดเพื่อนๆยังดูออกเล้ยยยย
    #839
    0
  4. #794 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:16
    เจ้เตะบอล 5555 ชอบๆๆ
    #794
    0
  5. #775 oni (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:10
    ชอบความละมุนของมาร์ค แบมนี่หวงมาร์คบ้างก็ได้นะ

    มาร์คยังหวงแบมเลย555

    ต่อไปนี่แบมไม่ต้องกลัวภาพกับคู่จิ้นแล้ว

    เพราะสามวันนี้มาร์คจะอุ้มแบมหรือให้แบมขี่หลังตลอด
    #775
    0
  6. วันที่ 23 มกราคม 2559 / 01:00
    มาร์คละมุนมากกกกก
    #720
    0
  7. #556 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 23:28
    แค่หอมนี่ก็ฟินล่ะ
    #556
    0
  8. #443 Ploynill (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 18:06
    โอ๊ยยยยยยยยถ้ามาร์คจะละมุนได้ขนาดนี้นะ

    ตายยยยยยยยยยยยยยย มีคำเดียวจริงๆ

    จะว่าไปวิธีเล่นบอลกับเพื่อน

    แบบที่แบมแบมเล่นก้อน่าสนุกดีนะ

    ไม่เหนื่อยแต่สนุก อยากขี้หลังมาร์คเล่นบอลบ้างทำไง

    ฟินนนนนนนนนนนสุดๆบอกเลย
    #443
    0
  9. #415 Nattanit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 15:19
    โอ้ยฟินมากกกกแง้งงง พี่มาร์คหล่อละมุลตายยย
    #415
    0
  10. #373 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 17:15
    แบมชีวิตดี้ดีอ่าาาา มีคนคอยอุ้มขี่หลังให้ทั้งวันนนนน >///}
    #373
    0
  11. #298 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 18:24
    มาร์ค ต้วน! ทำไมไม่ตอบน้องดีๆ มาฝันดงฝันดี เกิดคนเค้านอนไม่หลับมา จะว่าไง! 

    ทำให้หัวใจแม่ยกหวั่นไหว แย่ๆ -3- 
    #298
    0
  12. #297 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 00:55
    กรี๊ดดดดด มาร์คต้วนทำดีอะ ฮืออออ แต่มันไม่ดีต่อใจของแบมๆเลย 55555 แต่คุณหัวหน้าห้องสังเกตได้ดีมาก อย่างนั้นแหละมันต้องไปสะกิดแบมๆบ้างแหละน่า แต่แตะบอลแบบขี่หลังกันนี้ไม่เหนื่อยแย่หรอไม่รักไม่ทำหรอกเชื่อดิ น่ารักกกกกก ดูแลกันดี้ดี
    #297
    0
  13. #292 PangPoko (@thawanhathai12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:09
    การิ้ดดดดดดดดดดดดดด คือบับ ขอแบบพี่มัคคึ1ที่ค่ะ เพิ่มวิปครีมด้วยT//T
    #292
    0
  14. #290 นงนุช (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 16:55
    ฟินอ่ะ
    #290
    0
  15. #288 Millennium_00 (@maneenat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:56
    ฝันดีครับ...>< ชอบก็บอกชอบดิมาบอกฝันดีทำไม~55555
    #288
    0
  16. #287 CHACHAOLN (@chachaoln) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:26
    กรี๊ดดดดดดด!!!! อิ่พี่มาร์คคคคคคคคคค
    #287
    0
  17. #286 aqbxr_ (@aqbxr_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 10:10
    หลังพึ่มาร์คเป็นไงบ้าง 55555555555555555555555
    #286
    0
  18. #285 แนน..IGot7 (@nansiraprapha56) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 23:17
    น่ารักกกกกกกก แบมถ้าจะหนีแบบนี้อ่ะน้ะ พี่มาร์คเขาฉลาดนะหนู 55555 จะรอต่อน้าาาา สู้ๆจร้าไรท์
    #285
    0
  19. #284 babynanza (@babynanza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 16:36
    แบมจะหนีพี่มาร์คทำไม ยิ่งขาพิการแบบนี้คิดว่าจะหนีรอดเหรอ
    #284
    0
  20. #283 noonsirapat (@noonsirapat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 13:28
    ทำไมน่ารัก น่าฟินขนาดนี้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #283
    0
  21. #281 ปาลิตา แก้วมงคล (@mboum) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 11:06
    ตอนนี้ทำไมอ่านแล้วเขินอ่ะ><อ่านไปยิ้มไปฟินนนน
    #281
    0
  22. #280 aqbxr_ (@aqbxr_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 10:40
    แบมเหมือนเมียแอบผัวออกไปเล่นไพ่อ่ะ 5555555555555555555555555555555555
    #280
    0
  23. #279 Hj Hj (@babybb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 09:24
    ขอกรี๊ดดังๆ โอ้ยฟินมากข่า -////-
    #279
    0
  24. #278 Hj Hj (@babybb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 09:24
    ขอกรี๊ดดังๆ โอ้ยฟินมากข่า -////-
    #278
    0
  25. #277 PangPoko (@thawanhathai12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 08:19
    กิ๊สสสสส เขินแรง>///< ต่อเร็วๆน้าาา
    #277
    0