ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 29 : chapter27 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 มี.ค. 58

                                                       Chapter 27                                                         

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM































            “ห้ะ! อะไรนะ! เปลี่ยนสีผมอ่อ!?” ผมโวยวายลั่นห้อง ก็ไอยองแจดิครับมันบอกว่าเนื่องจากในวันที่จะถึงงานชมรมพี่หวังเค้าอยากให้เราเปลี่ยนลุคเอาแบบตกตะลึงที่ได้เห็นกันไปเลยทีเดียว เลยให้พวกผมมาเปลี่ยนสีผม โว้ย! ประสาท!!!

 

 

ตกเย็นวันต่อมา

 

            “มึงแน่ใจหรอวะว่าจะทำสีนี้” ผมถามไอยองแจที่ชี้ไปที่สีทองๆในสมุดเลือกสีผม ตอนนี้ผม ยองแจแล้วก็ไอยูคอยู่ที่ร้านทำผมไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไหร่

 

            “แน่ดิมึง ออกจะสวยมีออร่าจะตาย” มันตอบด้วยความมั่นใจสุดๆ

 

            “นี่ครับพี่ ผมกับมันเอาสีนี้” จู่ๆมันก็หันไปบอกพี่ที่ร้าน ใครบอกมันว่าผมจะเอาสีนี้เนี่ย!

 

            “ไอแจกูเกี่ยวไรสัส!

 

            “เออน่าเชื่อกู หล่อแน่มึง งานนี้เกิด!” ยังไงมันก็จะให้ผมทำทรงนี้ให้ได้เลยครับ เอาวะ! คนอย่างไอแบมกล้าได้กล้าเสียอยู่ละ
































            “อะมึง กระจก” ไอยองแจที่ตอนนี้คงหัวทองเป็นสับปะรดไปแล้วยื่นกระจกส่งมาให้ผม

 

            “ไม่เอากูไม่กล้ามอง”

 

            “สัสมึงนี่ หลับตามาตั้งแต่ตอนโกรกผมละนะ” ครับผมหลับตา-0- ก็มันไม่กล้ามองอะกลัวน่าเกลียด

 

            “เอ้าน่ามึง น่ารักเชื่อกูดิ!” ได้ยินเสียงไอยูคพูดพร้อมกับขยี้หัวผม

 

 

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วมองตัวเองในกระจก...ความจริงมันก็ไม่ได้แปลกหรอกครับ แต่ผมไม่มั่นใจอะกลัวว่าคนอื่นจะมองว่าน่าเกลียด

 

 

            “มึง น่าเกลียดปะวะ” ถามไอสองคนที่ตอนนี้กำลังยืนมองหน้าผมอยู่

 

            “ไม่ๆ ไอสัสไม่เชื่อกูไง๊? จะให้กูโทรตามพี่มาร์คมายืนยันไหมห้ะ!?”

 

            “ไม่เอาโว้ย กูก็แค่ถามเพื่อความมั่นใจ”

 

 

ถึงไอสองคนจะบอกว่ามันไม่น่าเกลียดแต่ผมก็ยังไม่อยากให้ใครเห็นอยู่ดีโดยเฉพาะพี่มาร์ค

 

ผมเดินเอาเสื้อหนาวที่หยิบมาตอนเช้ามาคลุมหัวตั้งแต่ร้านทำผมจนตอนนี้ถึงหน้าห้องแล้ว

 

เอาไงดี...ไม่กล้าเจอพี่มาร์คอะT^T

 

ค่อยๆเปิดประตูห้องช้าๆแล้วย่องเข้าไปเบาๆ

 

 

            “ไปไหนมา” สะดุ้งเฮือกเลยครับ พี่มาร์คมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

            “ไปทำผมเป็นเพื่อนไอแจกับไอยูคมา” พูดแล้วก็หลบหน้าหลบตาพี่มันไปด้วย

 

            “แล้วนี่ทำไมต้องเอาฮูดคลุมหัวมาด้วย?”

 

            “ป่าวๆฝนมันตกไงแบมเลยคลุมมา”

 

            “ตกตอนไหน? กูไม่เห็นรู้เรื่อง แล้วนี่มึงทำด้วยปะผมอะ” เอาแล้ววว ทำไงดี ไม่นะ พี่มาร์คจะเห็นตอนนี้ไม่ได้

 

            “ป๊าววว!

 

            “เสียงสูงเลยนะ ไหนดูดิ้” พี่มาร์คทำท่าจะดึงฮูดออก

 

            “เห้ย! ไม่เอา! เออพี่มาร์คแบมมีการบ้านอะ ไปทำก่อนนะ” รีบหมุนตัวกลับแล้วเดินหนีทันที

 

ฟึ้บ!

 

แต่แล้วจู่ๆอูดบนหัวผมก็ถูกกระชากด้วยมือของคนที่ผมไม่อยากให้เห็น TT

 

 

            “พี่มาร์คอะ!” ผมหันมาเบะปากใส่พี่มาร์ค

 

            “อะไร”

 

            “ดึงทำไม?”

 

            “ก็อยากเห็น” พี่มาร์คพูดแล้วขยี้หัวผม

 

            “แต่มันน่าเกลียดอะ มันไม่หล่อ” พี่มาร์คขำนิดหน่อยโดยที่มือก็ยังลูบหัวผมอยู่

 

            “น่าเกลียดตรงไหน น่ารักจะตาย”

 

            “อย่ามาซุย!

 

            “ซุยเหี้ยไรครับ กูบอกน่ารักก็น่ารักดิ ไม่เชื่อกูไง๊?”

 

            “ก็ไม่ใช่ไม่เชื่อ..”

 

            “น่ารักแล้วเชื่อพี่มาร์คสิครับ” พี่มาร์คหยิกแก้มแล้วพูด

 

 

ผมสังเกตหัวของพี่มาร์คทำไมเหมือนมันดูซอฟๆลง อ้อ!! สีผม! พี่มาร์คก็เปลี่ยนสีผมด้วย!









 

            “พี่มาร์ค! ผมพี่!

 

            “ทำไม”

 

            “สีน้ำตาลอ่อ”

 

            “เออ ทำไม?”

 

            “ไปเปลี่ยนมาอ่อ? แหม่..ซอฟลงเลยนะเนี่ย”

 

            “มึงจะบอกว่ากูหล่อน้อยลง?”

 

            “อือ ฮ่าๆๆๆๆ” พูดไปก็เพราะอยากแกล้งพี่มันแหละครับ อย่างพี่มาร์คเนี่ยนะโกนหัวยังหล่อเลย

 

            “มึงจะบอกว่ามึงไม่หวั่นไหวกับกูเท่าไหร่?”

 

            “อือ ฮ่าๆๆๆๆ” ก็ยังคงตอบแบบเดิม

 

            “ไม่หวั่นไหวจริงดิ?”

 

            “เออดิ ไม่เอาอะ เลิกชอบพี่มาร์คดีกว่า ไม่หล่อแบบนี้เห็นแล้วเสียสายตาเปล่าๆ แล้วนี้..อุ้บ!

 

 

ยังไม่ทันที่ผมตะพูดอะไรต่อเลยครับก็ต้องหยุด เพราะพี่มาร์คประกบปากผมด้วยปากเขาซะแล้ว

งื้อออออออ..พูดดีๆก็ได้ไม่เห็นต้องปิดปากผมด้วยวิธีนี้เลย-///-

 

พี่มาร์คจูบผมแป้บเดียวแต่ผมรู้สุกเหมือนเป็นชั่วโมงเลยครับ เหมือนโลกหยุดหมุน

 

เหมือนหยุดหายใจ..

 

 

 

MARK

 

            “มองไรกูนักหนาเนี่ยมึง” ถามไอแบมที่นั่งกินข้าวไปด้วยมองผมไปด้วย แถมหน้ามันยังแดงแจ๋เป็นมะเขือเทศอีก

 

 

มันยิ้มตาหยีใส่ผมแล้วยังกินไปมองหน้าไป หน้ามันเหมือนคนเมาอะครับ-0-

 

 

            “เห้ยมึงเป็นไรปะเนี่ยแบม” ผมเอื้อมมือไปจีบหน้าผากไอแบม เผื่อว่ามันจะไม่สบาย

 

            “หู้ยย ตัวร้อนนะเนี่ย มึงไม่สบายอ่อ?” ผมจับหน้าผากและคอของไอแบมขณะที่พูดกับมัน

 

            “ป่าววว” มันตอบเสียงหวาน

 

 

ผมว่าอาการมันแปลกๆนะครับ มันเหมือน..คนอินเลิฟหรือว่าเป็นเพราะที่ผมจูบมัน

 

 

            “แบมมึงเป็นแบบนี้เพราะกูจูบมึงอ่อ”

 

            “ห้ะ เป็นอะไร? แบมโอเค” สายตาที่มันมองผมยังหวานเยิ้มอยู่เลย ฮ่าๆ

 

            “มึงโอเคคือมึงชอบใช่ปะ”

 

            “ชอบอะไรเล่า” ไอแบมหน้าแดงไปหมดแล้วครับ

 

            “มึงจะเขินทำไม กูแค่จูบมึงเองนะ” 

 

            “แต่มันเป็นจูบแรก..” จูบแรก? จริงดิ..

 

            “หมายความว่าไง กูเป็นจูบแรกของมึง?”

 

 

ไอแบมพยักหน้าตอบ ผมไม่อยากจะเชื่อ แต่มันก็น่าเชื่ออยู่แหละครับ เด็กอย่างแบมคงไม่เคยจริงๆ

 

 

            “แต่มันไม่ใช่ครั้งแรกนะ เลิกเขินได้แล้ว นี่ก็ไม่ใช่ว่ากูไม่เคยจูบมึง” ผมพูดแล้วก้มหน้ากินต่อ

 

            “ห้ะ? มะ..ไม่ใช่ครั้งแรกอ่อ?” ไอแบมทำหน้าเป็นไก่ตื่นเลยครับ มันดูตกใจกับสิ่งที่ผมพูดมาก

 

            “อือ” ผมตอบกลับ

 

            “หมายความว่าพี่มาร์คเคยจูบแบมแล้วอ่อ!?” ไอแบมลุกขึ้นยืนแล้วจ้องผมอย่างกับจะกลืนกิน

 

            “เออ” ตอบกลับไปอีกครั้ง

 

            “เมื่อไหร่อะ แล้วที่ไหน ตอนไหน? ทำไมแบมไม่รู้เรื่อง!” มาเป็นชุด- -

 

            “ทำไมต้องบอกด้วย บอกแล้วได้อะไร?” ของแบบนี้มันต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนนิดนึง

 

            “นั่นมันจูบแรกของผมนะพี่มาร์ค!” มันดูอยากรู้มากจริงๆครับ นี่ถึงขั้นเดินมาเกาะแขนผมอ้อนวอนแล้วนะเนี่ย

 

            “นะๆๆ พี่มาร์คบอกแบมเหอะน้า” อ้อนสุดๆเลยครับ น่าจับฟัดเป็นบ้า!

 

            “บอกแล้วกูได้อะไร?”

 

            “จะเอาอะไรแบมก็ให้หมดอะ แต่ตอนนี้พี่มาร์คบอกแบมก่อนนะ!” เอาอะไรก็ให้หมด เหอะๆน่าสนใจดีนี่

 

            “ก็ได้ กูบอกก็ได้”

 

            “จริงอะ! แล้วตกลงที่ไหน เมื่อไหร่!” ไอแบมนี่มันจะอยากรู้ไปไหน ลุกรี้ลุกรน

 

            “ที่เรือนกระจกข้างโรงเรียน” ผมตอบไอเด็กแสบที่นั่งเกาะแขนผมอยู่

 

            “ห้ะ! จริงอ่อ?” หูจะแตก- - มันจะตะโกนทำไมก็ไม่รู้

 

            “เออ กูจะโกหกทำไมเล่า”

 

            “แล้วตอนไหนอะ”

 

            “ตอนที่เล่าเรื่องแม่ให้มึงฟังแล้วมึงหลับอะ” พูดไปตาก็มองไอแบมไปด้วย พยายามดูอาการคนตรงหน้าว่าสรุปแล้วเป็นอะไรกันแน่

 

            “แต่มันนานมากเลยนะ ตั้งแต่ตอนแบมเข้ามาใหม่ๆ” มันพูดด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลมากๆเลยครับ จู่ๆมันก็เป็นงี้หลังจากที่ผมบอกมันไป

 

            “เออก็ใช่” ผมตอบ

 

            “แล้วตอนนั้นพี่มาร์คก็ยังไม่ได้ชอบแบม” ชะงักกับสิ่งที่แบมพูด มันพูดถูกครับ ตอนนั้นผมยังไม่ได้ชอบมัน ไม่สิ..ผมยังไม่ได้บอกว่าชอบมันต่างหาก

 

 

 

BAMBAM

 

มันอาจจะดูแปลกนะครับที่ผมเป็นแบบนี้ ทำไมผมถึงไม่ดีใจที่พี่มาร์คเคยจูบผม ก็แค่ข้องใจว่าทำไมเค้าถึงจูบผมในเมื่อตอนนั้นเค้าดูเกลียดผมด้วยซ้ำ

 

 

            “แล้วตอนนั้นพี่มาร์คยังไม่ได้ชอบแบม” พี่มาร์คนิ่งหลังจากที่ผมพูดประโยคนี้ออกไป หมายความยังไง? หรือแค่ตอนนั้นพี่มันแค่คิดเล่นๆ

 

            “ทำไมพี่มาร์คเงียบอะ หรือว่าที่พี่จูบแบมก็เพราะเห็นแบมเป็นแค่ของเล่น!” เริ่มโวยวายเสียงดังเพราะใจของผมร้อนมากในตอนนี้

 

            “มันไม่ใช่แบบนั้น” พี่มาร์คตอบกลับ

 

            “แล้วมันแบบไหนฎ

 

            “มึงจะถามทำไมวะ เรื่องมันก็นานมาแล้ว”

 

            “นานแล้วมันไม่สำคัญหรอไง”

 

            “มึงอย่างี่เง่าได้ปะแบม” ผมถึงกับชะงักกับคำพูดของพี่มาร์ค ผมงี่เง่างั้นหรอ? ผมแค่อยากรู้ความจริงแล้วทำไมพี่มันไม่ยอมบอก ผมไม่เข้าใจ..

 

            “แบมงี่เง่างั้นอ่อ แค่แบมอยากรู้ความจริงแลมผิดมากปะ แล้วทำไมพี่มาร์คไม่ยอมบอกแบมสักทีอะ ทำไมอะ ทำไมๆๆ!

 

            “เออ มึงงี่เง่า! เรื่องนี้มันไม่สำคัญ ลืมๆไปเหอะ”

 

            “ลืมงั้นหรอ? จะลืมได้ไง เรื่องแบบนี้มันไม่ได้ลืมกันง่ายๆนะเว้ยพี่มาร์ค”

 

            “มึงจะเอาอะไรกับกูนักหนาวะแบม พอเหอะ มึงไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า” ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่มันจะพูดแบบนี้ จะเอาอะไรกับพี่มาร์คงั้นอ่อ ไม่ได้ต้องการอะไรมากเลยนะแค่อยากรู้เรื่องที่ผมถามเท่านั้นเอง

 

 

ในตอนนั้นผมรู้สึกไม่อยากเห็นหน้าพี่มาร์คเลย ไม่รู้ว่าควรทำยังไง ใจนึงก็บอกให้เค้นความจริงให้ได้ อีกใจก็บอกว่าให้พอ แต่มันเหมือนกับเวลาหายใจแล้วมันขัด มันเหมือนกับมีอะไรมาขวางทำให้ผมหายใจไม่ได้ มันคงไม่ถึงขั้นตายหรอกครับ แต่มันก็ทำให้หัวสมองของผมตื้อไปหมด คิดอะไรไม่ออกเพราะผมกลัว กลัวว่าถ้าคิดแล้วหัวใจของผมจะต้องเจ็บปวด...

 

 

 

YUGYEOM

 

 

           

            “ไอแจมึงหยิบนั่นมาดิ้!” เสียงพี่หวังตะโกนเรียกไอแจให้หยิบอะไรบางอย่าง

 

            “โอ้ยย! แล้วทำไมผมต้องหยิบให้พี่ มีมือมีตีนก็หยิบเองดิวะ เป็นง่อยไง๊?!” ไอแจสวนกลับ

 

            “ไอแจ! ปากดีนักนะมึง เดี๋ยวกูก็ปิดด้วยปากซะเลย!” ง่อวว เอาแล้วครับ ผมว่าอีกไม่นานคู่นี้ใกล้ได้กันและ

 

            “เอ้ยไม่เอา บ้าอ่อวะ! ไอยูคช่วยกูที!” ตีกันไปตีกันมาจนต้องขอความช่วยเหลือ ผมเลยจับสองคนนั้นแยกออกจากกัน

 

 

ติ๊ด ติ๊ด!

 

 

เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น ผมจึงเดินไปเปิดประตูแต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้เห็นคนที่ผมรู้สึกดีด้วยที่สุดยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้า

 

 

            “ไอแบม..” แค่มองหน้ามันตอนนี้ก็รู้แล้วว่าใครที่ทำให้มันเป็นแบบนี้ มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละครับ

 

 

ผมไม่ได้ถามหรืออะไร แต่ค่อยๆดึงไอแบมเข้ามากอดปลอบ..

 

 

            “ไอแบมมึงเป็นไรวะ” ไอแจถาม

 

            “น้องแบมเป็นไร” รวมถึงพี่หวังก็ด้วย

 

 

ไอแบมผละกอดออกจากผม หน้าที่เปื้อนด้วยน้ำตาของมันทำให้ผมอยากรู้จริงๆว่าเพราะอะไรทำไมมันถึงได้ร้องไห้งอแงเหมือนเด็กแบบนี้

 

 

            “แบมมึงเล่าให้กูฟังดิ มีเรื่องไร?” ไอแจพูดแล้วลูบหลังแบม

 

            “กูขอเล่าให้มึงฟังคนเดียวได้ไหม”

 

 

ไอแจหันมาพยักหน้าให้ผมประมาณว่าให้ปล่อยไอแบมก่อน เหมือนว่าให้เวลามันหน่อย

 

ส่วนตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับพี่หวังที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟาหน้าห้องนอน

 

 

            “ไอยูคมึงไปหยิบน้ำให้กูหน่อยดิ”

 

            “พี่ก็ไปหยิบเองดิ”

 

            “กูเล่นเกมอยู่เดี๋ยวตาย ห่า” แม่งขี้ใช้ชิบหายเลยครับ ผมเลยเดินไปหยิบน้ำให้เพราะขี้เกียจจะเถียงด้วย

 

           

 

            “อะไรนะ! พี่เค้าพูดแบบนั้นเลยอ่อวะ หูยยถึงมึงจะดูงี่เง่าก็จริงแต่พูดว่าจะเอาอะไรกับเค้านักหนานี่ก็แอบจึ้กวะ” หลังจากที่หยิบน้ำให้พี่หวังก็ได้ยินเสียงไอแจพูดออกมาจากห้องนอน

 

 

ไอแจมันปิดประตูไม่สนิทครับผมเลยได้ยินเรื่องเกือบทั้งหมด..ผมรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่ได้ยิน ทำไมถึงรู้สึกเจ็บจี้ดๆในใจแบบนี้ ทั้งๆที่มันไม่ใช่ผมด้วยซ้ำที่โดนพูดใส่ ทำไม..

 

 

 

MARK

 

 

ไม่ใช่ว่าเรื่องที่ไอแบมถามมันไม่สำคัญนะครับแต่ผมคิดว่าถ้าไอแบมรู้มันก็คงต้องเจ็บแน่ๆ ผมไม่อยากให้มันเจ็บ

 

 

ติ๊ด ติ๊ด!

 

 

ใครมา? หรือจะเป็นไอแบม? ผมรู้นะครับว่าน้องมันเดินออกจากห้องไปหลังจากที่เราทะเลาะกัน ไม่ใช่ว่าไม่อยากง้อ มันก็อยากนะครับ..แต่ผมคิดว่าเรื่องนี้แบมไม่จำเป็นต้องรู้ในเมื่อมันก็รู้ความรู้สึกของผมในตอนนี้แล้ว ผมไม่อยากพูดถึงอดีตที่ความรู้สึกของผมยังไม่ชัดเจน ทั้งที่ผมไม่รู้ว่าเริ่มชอบแบมตั้งแต่ตอนไหนเลยด้วยซ้ำ มันน่าสมเพชนะครับ ผมนี่มันแย่จริงๆ

 

ผมเดินไปเปิดประตูห้องหวังว่าจะได้เจอไอตัวแสบแต่มันกลับไม่ใช่

 

คนที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้คือไอยูค ผมไม่แน่ใจว่ามันมาทำไม แต่ที่แน่ๆมันต้องเป็นเรื่องไอแบมชัวร์

 

 

            “ผมให้โอกาสพี่อีกแค่ครั้งเดียว” ไอยูคพูดสวนมาทันที

 

            “ถ้าพี่ทำแบมเจ็บอีก ผมจะไม่ปล่อยพี่ไว้แน่ ถ้าพี่ดูแลแบมไม่ได้ผมจะดูแลเอง”

 

            “นี่พี่ไม่คิดจะพูดอะไรเลยหรอไงวะ! นี่รักมันจริงหรือเปล่า?!

 

            “มึงไม่ต้องยุ่ง คนของกู กูดูแลเองได้”

 

            “ดูได้งั้นอ่อ! แล้วที่ปล่อยมันไปนั่งร้องไห้นั่นคือไรวะ!

 

 

เมื่อผมได้ยินสิ่งที่ไอยูคพูด ผมก็เริ่มรู้แล้วว่าสิ่งที่ผมทำกับไอแบมมันไม่โอเค ผมนี่มันเหี้ยจริงๆเลย ทำให้มันเสียใจได้ไงวะ แม่งเอ้ย..

 

 

 

BAMBAM      

 

 

ผมเล่าเรื่องทั้งหมดให้ยองแจฟังพร้อมกับนั่งฟังมันอธิบาย

 

 

            “มึงกูก็เข้าใจนะเว้ยว่าพี่เค้าไม่ชัดเจนอะ แค่มึงถามแล้วเค้าตอบมามันก็คงจะดีกว่านี้แต่มึงก็ต้องเข้าใจพี่เค้านะคือเค้าก็ปากกวนตีนแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มึงน่าจะรู้นี่หว่า”

 

            “แต่กูก็อยากได้คำตอบอะมึง”

 

            “เออกูรู้ แต่มึงอยู่กับปัจจุบันมันก็ดีนะ ยังไงซะตอนนี้พี่เค้าก็รักมึงนะแบม” ผมคิดตามไอแจพูดแต่ก็ยังรู้สึกคาใจว่าถ้าตอนนี้นะเค้าไม่ชอบผมแล้วเค้าจะทำแบบนั้นทำไม

 

            “ไอแจ” จู่ๆพี่หวังก็เดินเข้ามาเรียกไอแจแล้วกระซิบอะไรกันไม่รู้พร้อมกับลากไอแจออกไปจากห้อง

 

 

ฟึ่บ!

  

 

ผมสะดุ้งที่จู่ๆก็มีคนมากอดผมจากด้านหลัง

 

พี่มาร์ค..พี่มาร์คแน่ๆ

 

สิ่งเดียวที่ผมมั่นใจว่าเป็นเค้าคือกลิ่นของพี่มัน ไม่รู้สิครับแค่ได้กลิ่นพี่มาร์คที่คุ้นเคยผมก็รู้แล้วว่าเป็นเค้าแล้วยังมีความรู้สึกอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทางอ้อมกอดของเค้า มันทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยมาก...

 

ผมมั่นใจว่าต้องเป็นพี่มาร์ค

 

 

            “กูขอโทษ” ประโยคที่หลุดออกมาจากปากคนที่ปากแข็งที่สุดเท่าที่ผมรู้จัก

 

            “มึงอย่าโกรธกูเลยนะ” อยากจะบอกนะครับว่าผมไม่เคยโกรธพี่มาร์คเลย แต่ถึงผมจะโกรธแค่เค้ากอดหรือแค่ผมเห็นหน้าเค้าผมก็คงยกโทษให้โดยที่ไม่ต้องขอเลย

 

 

“งั้นพี่มาร์คบอกแบมได้ไหมว่าทำไมตอนที่พี่มาร์คเกลียดแบมอยู่พี่ถึงจูบแบม” พลิกตัวหันหน้าเข้าหาพี่มาร์คและถามคำถามที่คาหัวใจผมได้สักพัก

 

“กูไม่เคยเกลียดมึง” พี่มาร์คตอบ

 

“แต่ตอนนั้นพี่ก็ไม่ได้ชอบแบมนะ”

 

“ใครบอกมึง?” ผมชะงักไป

 

“ม..หมายความว่าไง?”

 

“กูชอบมึงตั้งแต่วันแรกที่เห็นแล้ว” ผมนี่ก้อนหินเลยครับ ทำอะไรไม่ถูก..

 

“พูดจริงอะ”

 

“เหอะ” พี่มาร์คส่ายหัวปฏิเสธ

 

“เห้ยไรอะ!

 

“โวยวายๆ”

 

“ก็พี่มาร์คอะ..อื้อ!” เอาอีกแล้วครับ ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรพี่มาร์คก็ประทับริมฝีปากของเค้ามาโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว

 

ทำแบบนี้บ่อยๆหัวใจผมวายตายไปทำไงล่ะ?! เอะอะก็จูบ เอะอะก็จูบ

 

บ้า! -///-

 

 

 

 

 

 

#SOULMATE

MARKBAM

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #438 oni (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 15:00
    คนปากแข็งแบมมาร์คต้องโดนยูคจัดการ



    แต่ก็ได้ผลดีเกินคาดเนอะ รีบมาหาแบมแทบไม่ทัน
    #438
    0
  2. #436 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 13:43
    อยากโดนง้อแบบนี้5555555



    จูบตัลหลอดดดด คนอ่านเขินนะ



    น้องปากเจ่อนี่รู้เรื่องเลย -/////-
    #436
    0
  3. #406 G-Demon (@nutsuki1993) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 22:20
    -0- ลืมตาได้แล้ว แล้ว............................ มันก็ค้างอ่ะไรท์ มาต่อเร็วๆน่ะไรท์เค้าอยากรุ้แล้ว
    #406
    0
  4. #396 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 09:46
    พี่มาร์คอ่ะ ระวังน้องปากแตกนะ อะไรๆก็จูบ แต่เขาชอบ อิอิ มาต่อไวไวนะค่ะ
    #396
    0
  5. #395 RAN (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 00:21
    ไรท์กลับมาแว้ววววววววววววววววววววววว
    #395
    0
  6. #394 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 08:02
    เหมือนจะหน่วง มันก็หน่วงนั่นแหละ สงสารยูค พระเอกได้อีกเด็กน้อยมาหาเค้ามา
    #394
    0
  7. #393 G-monster This\'s Gipper (@gabzong) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 16:13
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด(ด.เด็กล้านตัว) แบ็คฮักกกกกกกกกก มาร์คเข้าใจยากว่ะ
    #393
    0
  8. #392 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 11:43
    อิมาร์คคเอะอะจับจูบบบบ -////-
    #392
    0
  9. #391 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 10:16
    น่อววว น่ารักมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งมากข่ะะะ มาบ่อยๆนะคะไรท์ <3
    #391
    0
  10. #390 too love (@babbu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 08:52
    หง่ะเกือบด่่อิมาร์คเป็นชุดละคร๊าบบบบบสุดท้ายก็คืนดีกันสิหน่าน่ารัก
    #390
    0
  11. #389 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 08:01
    โถถถถทะเลาะกันทำไม น้องมันอยากรู้แกก็บอก ถึงตอนนั้นแกจะไม่ชัดเจนแต่ก็ไม่ได้ว่าไม่ชอบซะหน่อยน้องเข้าใจแหละ
    #389
    0
  12. #388 dadong (@wenis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 23:55
    พี่มาร์คนี่เอะอะจูบ><
    #388
    0