ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 27 : Chapter25 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 941
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57

Chapter 25

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM
 










 

 

 

“ที่กูบอกต่อหน้าคนเยอะๆก็เพราะกูอยากให้ทุกคนรู้ว่ามึงเป็นของกูเท่านั้น ใครก็มาขโมยมึงไปจากกูไม่ได้ เข้าใจไหม”

 

“อะไร ใครเป็นของพี่! อย่ามามั่ว” หลังจากที่มันยิ้มและมองหน้าผม มันก็เปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วและโวยวายขึ้นมา

 

“ก็มึงไง มึงเป็นของกูแล้ว”

 

“ตอนไหน..แบมไปเป็นของพี่ตอนไหน” มันพูดแล้วกอดอก

 

“เออหวะ..งั้นตอนนี้เลยละกัน!!” พูดจบก็กระโดดตะครุบมันเตรียมขย้ำเลยครับ

 

“อ้ากก พี่มาร์คปล่อย! พี่ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้นะ!!” ไอแบมดิ้นพร้อมกับโวยวาย

 

“ทำไมหละครับ พี่ชอบน้องแบม น้องแบมก็ชอบพี่หนิ สรุปง่ายๆนะครับ มาเป็นของกูซะเถอะ! ฮ่าๆๆ” ผมกำลังจะก้มหน้าเข้าไปตรงซอกคอไอแบมแต่ก็ต้องชะงักเพราะ

 

“โอ้ยยย!” เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ไม่เคยร้องเพราะความเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อน ทำไมหนะหรอครับ ก็ไอแบมมันตีเข้ามาที่น้องหนูของผมเข้าอย่างจัง เจ็บเหมือนโดนส้นตีนอัดหน้ากลางมหาสมุทรแปซิฟิกเลยครับ

 

“เจ็บนะโว้ย!!” พูดในขณะที่นอนจุกอยู่บนเตียง

 

“สมน้ำหน้า! แบร่” มันพูดแล้วแลบลิ้นปลิ้นตาใส่

 

“ย่า! มึงยังมีข้อตกลงกับกูอยู่นะ”

 

“ข้อตกลงอะไร?”

 

“ความผิดที่แล้วไง มึงต้องเป็นทาสกูหนึ่งอาทิตย์จำได้ไหม”

 

“จำได้แต่แบมทำไรผิดพี่มาร์คยังไม่บอกเลยนะ”

 

“หลังอาทิตย์นึงกูจะบอก”

 

“หูววว ไรอะไม่ยุติธรรม!” ไอแบมโวยวาย

 

“จุ๊ๆๆ คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดนะคุณทาส” เอามือจุ๊ปากแล้วพูด ไอแบมไม่ได้พูดอะไรแต่ยืนจ้องหน้าเหมือนจะกินหัวยังไงอย่างงั้น

 

“อะๆ เริ่มจากงานง่ายๆละกัน”

 

“อะไร” มันถามกลับมาด้วยสีหน้านิ่งๆ

 

“ฉุดกูขึ้น” สั่งให้มันฉุดผมขึ้นจากเตียงเพราะพอมันตีเข้าที่น้องน้อยผมก็ล้มไปนอนจุกอยู่บนเตียงคุยกับไอแบมที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

“แค่นั้นอะนะ” ไอแบมทำท่าสงสัย

 

“เออดิ” ยิ้มหวานส่งไป เหอะๆอย่างมาร์คต้วนอะนะจะมีคำว่าแค่นั้น

 

 

ไอแบมยื่นมือมาให้ผมจับ แหม่ถ้าสมมติว่าผมเป็นเสือแล้วไอแบมเป็นลูกกวางเนื้อนุ่มหอมหวานน่ากิน คิดหรอครับว่าเสืออย่างผมจะไม่กินมัน? ฮ่าๆ

 

เมื่อคว้ามือมันได้ผมก็กระชากมันเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดซะเลย

 

 

“พี่มาร์ค!! ไหนบอกว่าแค่ฉุดไงเล่า” ไอแบมโวยวายในขณะที่ดิ้นอยู่ในอ้อมกอดผม

 

“ก็ฉุดไง นี่ก็ฉุดนะ”

 

“หึ่ยยยไอบ้า! ฉุดอะไรเล่า พี่ให้แบมฉุดขึ้นจากเตียงนะ นี่มันไม่ใช่สักหน่อย ปล่อยเลย”

 

“อยู่นิ่งๆกูจะปล่อย” เมื่อพูดจบไอแบมก็ทำตามทันที

 

“ปล่อยได้ยังแบมนิ่งแล้ว”

 

“ยัง”

 

“พี่มาร์คอะ ไหนบอกว่านิ่งแล้วจะปล่อยแบมไง!

 

“หลับตาด้วยถึงจะปล่อย”

 

“ไม่เอา! แบมไม่ทำหรอก พี่มันขี้จุ๊”

 

“อ้ะๆ ลืมแล้วหรอว่ามึงเป็นทาสกูอยู่นะ ต้องทำนะปฏิเสธไม่ได้”

 

“พี่มาร์คแม่ง” ไอแบมสบถออกมาแต่ก็ยอมทำตามที่บอก

 

 

บอกก่อนเลยนะผมไม่ใช่พวกที่ชอบฉวยโอกาส ก็แค่ใช้โอกาสที่ได้มาให้เป็นประโยชน์ก็แค่นั้นเองงง

 

 

จุ๊บบ!

 

จุ๊บเข้าไปที่แก้มของไอแบมทีนึง ทำให้ไอแบมลุกขึ้นมาโวยวายหลังจากที่ผมปล่อยมันออกจากอ้อมกอด

 

 

“พี่มาร์ค!!” ไอแบมเรียกชื่อผมเสียงดัง

 

“ครับ” ส่งยิ้มหวานไปให้

 

“อ้ะ! อย่าเลยนะอย่าแม้แต่จะคิด” รีบห้ามไอแบมเพราะมันทำท่าง้างมือเหมือนจะตบ

 

“มึงเป็นทาสอยู่ ถ้ามึงทำร้ายกู ระยะเวลาของการเป็นทาสก็จะนานขึ้น”

 

“หึ้ยยย!!” มันตีเข้าที่ผ้าห่มอย่างแรง ถึงจะอารมณ์หงุดหงิดรุนแรงง่ายแต่เวลาที่มันโกรธหรือเขินแก้มของมันจะแดงเหมือนมะเขือเทศ ทำให้ดูน่ารักมากๆจนทำให้หัวใจผมกำลังจะละลายเสียให้ได้

 

“จะไปไหน” รีบคว้าแขนไอแบมไว้เพราะมันกำลังจะลุกเดินออกไปจากเตียง ดูท่าทางไม่โกรธก็เขินแหละครับมีอยู่สองอย่าง

 

“ไปหาไรกิน หิวโว้ย!

 

“เดี๋ยว”

 

“อะไร!

 

“นั่งลง” มันมองผมตาขวางหลังจากที่ออกคำสั่งไป ถึงจะอย่างนั้นแต่ก็นั่งลงตามที่บอก

 

“หลังจากนี้ไปสถานะของกูกับมึงจะไม่ใช่แค่พี่น้องแล้วนะ...” พูดพร้อมมองเข้าไปในตาของไอแบม สายตาของมันเป็นสายตาที่อ่อนไหวและความสงสัย จากที่หงุดหงิดอยู่มันก็นิ่งลงรอฟังในสิ่งที่ผมจะพูดต่อไป

 

“แต่มันคือ ที่รัก..” ทันทีที่พูดจบน้ำตาจากใบหน้าหวานของคนตรงหน้าก็ไหลรินออกมา เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่หน้าของไอแบมอย่างอ่อนโยนแล้วดึงมันเข้ามากอด

 

“ร้องทำไมห้ะ นี่กูบอกให้มึงมาเป็นที่รักของกูนะไม่ได้เป็นทาส” พูดพร้อมลูบหัวไปพลางๆ

 

“แบมดีใจอะ ไม่เคยคิดว่าพี่มาร์คจะพูดแบบนี้ ไม่เคยคิดว่าพี่มาร์คจะมาชอบคนอย่างแบม” ไอแบมกระชับกอดผมแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

“ถ้ากูไม่ชอบมึงกูก็ไม่รู้จะชอบใครแล้ว เพรราะในชีวิตกูก็มีแค่มึงเนี่ยแหละที่ทำให้กูเข้าใจคำว่าความสุข”

 

 

ไอแบมไม่ตอบอะไรกลับมาแต่ก็รู้สึกได้ถึงน้ำตาของมันที่ซึมเข้ามาที่อกผมตอนนี้ ก็อย่างที่รู้ครับ ไอแบมถึงจะปากไว แสบ ซนและดื้ออยู่ตลอดเวลา แต่มันก็เป็นคนที่อ่อนไหวง่าย มันไวต่อความรู้สึกมาก ถึงจะดูเข้มแข็งก็เถอะ

 

เวลาผ่านไปไม่นานไอแบมผละกอดออกจากผม ตาและจมูกมันแดงไปหมด รู้สึกดีใจนะเนี่ยที่มันร้องไห้เพราะรู้ว่าผมชอบมัน ใครจะไปคิดหละครับว่ามันจะดีใจจนร้องไห้แบบนี้

 

ถึงผมจะไม่ชอบเห็นน้ำตาของไอแบมก็เถอะ แต่ถ้ามันเป็นน้ำตาแห่งความสุขผมก็โอเคนะ แต่ไม่ร้องน่าจะดีกว่าเพราะเวลามันร้องไห้หรืออ้อน ผมเนี่ยใจอ่อนละลายเลยครับ พูดง่ายๆว่าใจอ่อนให้มันแหละครับ

 

 

“ดีใจขนาดนั้นเลยหรอไง” ถามไอแบมที่ตอนนี้กำลังนั่งสั่งน้ำมูก ฟึ่ดๆ

 

“ก็ดีใจ..พอร้องแล้วมันหยุดไม่ได้นี่หน่า แบมไม่ได้ขี้แยนะแค่อารมณ์มันพาไป”

 

“ครับบบ ไม่ขี้แย เห็นเจออะไรกระตุ้นนิดมึงก็ร้องและ”

 

“อะไร ตอนไหนไม่ทราบ!” กลับมาเสียงแข็งอีกครั้ง  ไอแบมนี่มันไอแบมจริงๆนะครับ

 

“อย่าให้กูพูดเดี๋ยวมันไม่จบ” พูดพร้อมกับส่ายหัวเล็กน้อยยียวนมัน

 

“ไอพี่มาร์คขี้เว่ออ”

 

“อะไรใครพี่มาร์ค นี่ใครครับนี่ใคร” พูดแล้วทำท่าชี้ตัวเอง

 

“ก็พี่มาร์คไง”

 

“ใช่หรอ”

 

“ใช่ดิ ถ้าไม่ใช่แล้วจะใคร” ไอแบมคิ้วเริ่มผูกโบวละครับ

 

“ก่อนหน้านี้กูบอกว่าสถานะเราคืออะไร?” มันทำหน้าเหมือนจะเริ่มรู้ว่าหมายถึงอะไร

 

“แล้วทำไม” มันถามหน้ากวนกลับมา

 

“เรียกสิ”

 

“ไม่เอา” มันปฏิเสธทันที

 

“เป็นทาสปฏิเสธไม่ได้” ให้เรียกดีๆไม่เรียก ต้องให้บังคับตลอด

 

“พี่มาร์คอะ!” ไอแบมเริ่มโวยวายอีกครั้ง

 

“เร็ววว”

 

“ที่รัก!!” สุดท้ายมันก็ยอมเรียกแต่ผมยังไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

 

“น้ำเสียงมันแข็งกระด้างไปหน่อย ให้มันอ่อนหวานหน่อยสิ” ออกคำสั่งยียวนไปอีกครั้ง

 

“สั่งจังนะที่รักกก~” คราวนี้น้ำเสียงอ่อนหวานละมุนหูมาก

 

“ดีมากก” ว่าแล้วลูบหัวไปสองสามที

 

“ที่นี้ไปกินข้าวได้ยัง แบมหิว!

 

“ปะๆ” ลุกขึ้นแล้วเดินกอดคอไอแบมออกจากห้องไป

 

 

 

ตกดึก

BAMBAM

 

“กูจะนอนแล้วนะ” พี่มาร์คหันมาพูดกับผมหลังจากที่เราออกไปกินข้าว อาบน้ำแล้วเข้ามานอนเล่นโทรศัพท์กันอยู่บนเตียง

 

“โอเค” วางโทรศัพท์ในมือลงแล้วกำลังจะหยิบผ้าห่มพร้อมนอน เพราะพี่มาร์คบอกว่าถ้าพี่มันจะนอนผมก็ต้องนอนด้วย

 

“โอเคอะไร” แต่จู่ๆพี่มันก็พูดขึ้นแล้วทำหน้าประมาณว่าลืมอะไรไปรึเปล่า พี่มันนี่จริงๆเลย

 

“โอเคครับที่รัก” สูดหายใจลึกๆแล้วพูดออกไป นี่ผมต้องอดทนเป็นทาสพี่มาร์คอีกนานไหมเนี่ย!!!

 

 

พูดจบก็ล้มตัวลงนอน แต่ประสาทก็ใกล้จะแตกอีกครั้งเพราะไอโรคจิตที่ไม่ยอมหยุดแกล้งผมสักที!

 

 

“ห่มผ้าให้ด้วยดิ” ผมนี่อย่ากจะกัดผ้าห่มที่ห่มอยู่ให้ขาดกระจุบ

 

 

ลุกขึ้นไปแล้วหยิบผ้าห่มผ่มให้ไอพี่มาร์คที่นอนเอามือสองข้างรองหัวตัวเองอยู่อย่างสบายใจเฉิบ

 

 

“ไม่ลูบหัวก่อนนอนด้วยอ่อ” เส้นเลือดในสมองใกล้จะแตกแล้วครับ ดูก็รู้ว่าพี่มันแกล้ง คนอย่างพี่มาร์คอะนะทำอะไรเองตลอด ไม่ว่าจะนอนหรือห่มผ้าไม่เห็นต้องบอกผมด้วยซ้ำ อีกอย่างนะโตเป็นควายละยังให้ลูบหัวก่อนนอน ประสาท!

 

 

มองหน้าพี่มาร์คตาขวาง เป็นการส่งสัญญาณวาควรหยุดแกล้งได้แล้ว!!!

 

 

“หน่านะๆๆๆลูบผมแล้วก็นอนไง” พี่มาร์คพูดแล้วยิ้มหวาน

 

 

จัดการเอื้อมมือไปลูบหัวพี่มันเบาๆ ในใจนี่อยากจิกแล้วเอาฟาดกับเตียงมาก

 

ในขณะที่กำลังลูบหัวให้พี่มันอยู่ จู่ๆพี่มาร์คก็จับมือผมไปแล้วจูบเบาๆลงมาที่มือ

 

 

“พี่มาร์ค!” ตีเข้าไปที่แขนพี่มันอย่างแรงหนึ่งที

 

“โอ้ยย! กูเจ็บนะ” พี่มาร์คโวยวายพร้อมกับลูบแขนตัวเองจนไฟแทบลุก

 

“สมควร!” พูดแล้วจัดการคลุมโปงนอน

 

“ใครให้นอน” ผมนิ่งถึงแม้จะได้ยินก็เถอะ พี่มาร์คแม่งแกล้งอยู่ได้คนจะหลับจะนอน

 

“หอมด้วย มึงต้องหอมกูด้วย” ป้าดด! เส้นเลือกในสมองแตกเลยครับ หอมหรอห้ะ!?

 

“ถ้ามึงไม่หอมกู ระยะ..” ระยะการเป็นทาสก็จะนานขึ้น รู้ว่าพี่มันจะพูดอะไร

 

“เกินไปแล้วนะพี่มาร์ค สั่งขนาดนี้ไม่ให้แบมเป็นเมียพี่เลยหละ ห้ะ!!” ทนไม่ไหวแล้ว ทนมานานแล้วแกล้งอยู่ได้! จัดการลุกขึ้นมาโวยวายใส่พี่มัน

 

“ได้อ่อ? งั้นมาเป็นกูมา”

 

“อ้ากกก! ไอพี่มาร์คบ้า แบมประชดโว้ยยย!!!

 

 

เช้า

MARK

 

“เอ้าตื่นแล้วหรอจ้ะเมียจ๋า” พูดขึ้นหลังจากที่เห็นไอแบมเดินตัวหอมออกมาจากห้องน้ำ

 

“ไม่ต้องมายุ่ง!

 

“อะไรเล่า เป็นอะไรไปหละที่รัก” ยังคงเล่นหน้าเล่นตาและถามมันออกไป

 

 

ถ้านับจากเหตุการณ์เมื่อคืน มันก็...

 

 

“ก็เมื่อคืนพี่ทำแบมเหนื่อยอะ”

 

“อะไรเล่า กูทำอะไร? ใครให้มึงดิ้นหละ นอนนิ่งๆให้กูทำก็จบ” ผมไม่ผิดนะครับถ้าเมื่อคืนมันอยู่นิ่งๆแล้วไม่ร้องโวยวายเสียงดังมันก็คงไม่เหนื่อยหรอกน่า

 

“ก็แบมไม่ได้ยินยอมให้พี่ทำก็ต้องดิ้นต้องโวยวายดิ!

 

“อะไร มึงไม่ยินยอมจริงอะ อย่าเลยๆกูรู้มึงชอบเหอะออย่ามาไม่ยินยอม”

 

“ก็แบมอึดอัดอะ พี่มาร์คเล่นนอนกอดแบมทั้งคืนเลย ดิ้นก็แล้วโวยวายก็แล้วก็ไม่ยอมปล่อย” ก็อย่างที่มันพูด ผมไม่ได้ทำอะไรเกินเลยนะก็แค่ดึงไอแบมเข้าไปกอดแล้วไม่ยอมปล่อยเท่านั้นเอง ยังไงดีหละไม่รู้จะพูดยังไง ก็แค่รู้สึกต้องการไอแบมแต่ก็ไม่อยากทำอะไรเกินเลยกับมัน

 

ไม่ใช่ว่าไม่อยาก..แต่ผมว่ามันยังคงเร็วไปสำหรับไอแบม

 

 

“กูกอดเมียกูแล้วผิดตรงไหน” พูดแล้วเดินเข้าไปกอดไอแบมอีกครั้ง

 

 

“แบมไม่ใช่เมียพี่สักหน่อย!” มันบ่นอู้อี้อยู่ในอ้อมกอด

 

 

ผมไม่โต้ตอบอะไรแค่ยืนอมยิ้มแล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น ไอแบมตอบสนองด้วยการกอดตอบกลับมาและเอาหน้าซบตรงอกข้างซ้ายของผม

 

ผมว่ามันคงได้ยิน...เสียงหัวใจของผมที่ตอนนี้เรียกร้องแค่มัน

 

“แบมแบม”






เย้ๆๆฟิคมาอัพแล้วววววว หายไปนานมากรู้สึกผิดจริงๆT^T

พอดีคอมพังอะแต่โชคดีที่เนื้อเรื่องทั้งหมดเราใช้เขียนลงกระดาษเอา

แล้วค่อยมาพิมพ์ใส่ในคอมอีกทีเลยไม่มีปัญหาอะไรมาก

กว่าคอมจะกลับมาใช้ได้ ดีใจอะที่ได้กลับมาอัพอีกรอบ

ขอบคุณที่ติดตามกันมานะ รัก.




 

#SOULMATE
MARKBAM



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #434 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 13:01
    มุ้งมิ้งงงง แง้ "ที่รัก" หุ้ย มดขึ้นอะพูดเลย555555
    #434
    0
  2. #368 mamo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 14:17
    ดีใจมากกกในที่สุดไรท์ก้อกลับมา
    #368
    0
  3. #367 Oni (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 06:37
    พี่มาร์คกวนดีจังแต่น่ารักนะแกล้งเพราะรัก

    ดีใจที่ทั้งคู่เข้าใจและยอมรับกันได้
    #367
    0
  4. #366 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 09:52
    ดีใจไรท์กลับมาแล้วววววววว
    #366
    0
  5. #365 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 21:22
    เย่..!!!!! ไรท์กลับมาแล้ว ดีจายยยยย ^___^ กลับมาเติมความหวานให้พี่มาร์คน้องแบม โอ้ยยยยย อ่านตอนนี้แล้ว >||||||< ฟินนนนนน
    #365
    0
  6. #364 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 19:33
    เย้ ไรท์กลับมาแล้ว ตอนนี้สวี๊ท สวีทเนอะ แกล้งกันไปมา น่ารัก
    #364
    0
  7. #363 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 18:40
    กรี๊ดดดน่ารักกกก
    #363
    0
  8. #362 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 09:38
    ไรท์กลับมาแล้วว ดีใจฝุดๆ ฟินมากๆๆๆฟ
    #362
    0
  9. #361 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 08:00
    ต้วนขี้แกล้งอ่ะ น้องมันเขิน ><
    #361
    0
  10. #360 limitedear (@limitedear) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 00:37
    รออ่านอยู่น้าาาา เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #360
    0
  11. #359 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 00:31
    นานมากกกก คิดถึงมากนะรู้มั้ย?^^
    #359
    0
  12. #358 babynanza (@babynanza) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 23:04
    ไรค์หายไปซะนานเบยเค้าคิดถึง 
    #358
    0
  13. #357 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:47
    โอ้ววววววววววว ไรท์หายไปนานมากกก กลับมาแล้ววว จุดพลุ 

    พี่มาร์คนี่กวนน้องตลอด ขี้แกล้ง อะไรก็เป็นทาสนานขึ้นนะ แหม่ะ หมั่น
    #357
    0
  14. #356 Minny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:06
    เย้ๆๆๆๆไรต์มาแล้ว รออ่านมานานเปิดเข้ามาดูบ่อยมากเป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ
    #356
    0
  15. #355 Minny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:05
    เย้ๆๆๆๆไรต์มาแล้ว รออ่านมานานเปิดเข้ามาดูบ่อยมากเป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ
    #355
    0
  16. #354 RAN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:56
    ไรท์กลับมาแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    สนุกเหมือนเดิม ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #354
    0
  17. #353 k'sm4 (@puttaporn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:15
    เย้ๆ ในที่สุดไรท์ก็กลับมา
    #353
    0