ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 25 : chapter23 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 ต.ค. 57

Chapter 23

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM


















หลังจากเสร็จธุระจากโรงพยาบาลแล้วผมกับไอหวังก็เริ่มจะขี้เกียจไปโรงเรียนเลยตัดสินใจชวนมันไปซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อของเข้าห้อง เห็นไอแบมมันบ่นว่าได้กินแต่มาม่าก็เลยจะมาหาซื้ออย่างอื่นให้มันหน่อย อีกอย่างผมก็สัญญากับมันไว้แล้วว่าจะซื้อให้มัน ไอแบมก็ยังเด็กอยู่ในช่วงวัยกำลังโตให้กินแต่มาม่าเดี๋ยวลูกก็ไม่โตพอดีJ

 

ขับรถมาสักพักก็ถึงซุปเปอร์มาเก็ต เข้าไปข้างในก็หยิบนู่นเลือกนี่แต่ละอย่างที่หยิบก็ของชอบไอแบมทั้งนั้น

 

 

"มึงซื้อเหี้ยไรเยอะแยะเนี่ยมาร์ค มึงกินอ่อวะนมช็อคโกแลตเนี่ย" ไอหวังหยิบกล่องนมในรถเข็นขึ้นมาแล้วถาม

 

            "แบมมันชอบ" ตอบกลับไปพร้อมกับหยิบนมในมือเพื่อนสนิทไปใส่ในรถที่เดิมและเดินไปเลือกของอีก

 

"หู้ยยยหมั่นไส้หวะ! เอะอะอะไรก็แบม กูเนี่ยอยู่กับมึงมากี่ปีละกูชอบกินอะไรมึงรู้ไหม"

 

 

ได้ยินไอหวังโวยวายอะไรเสียงดังอยู่ข้างหลังแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร มันก็คงแหกปากโวยวายทะเลาะกับสิ่งรอบตัวมันตามปกติแหละครับ

 

 

"นั่นไง! มึงไม่ตอบแล้วยังจะเดินหนีกูอีกสัสน้ำตาจะไหล! เพื่อนแท้แพ้น้องแบม" มันยังโวยวายต่อไปด้วยความที่ว่าผมเดินมาไกลแล้วเลยได้ยินไม่ชัดว่ามันพูดอะไร แต่ก็ช่างเถอะไอหวังมันก็ไม่ค่อยมีสติอยู่แล้ว

 

 

เลือกของไปเพลินๆ ยิ่งดูก็ยิ่งเจอของที่ไอแบมมันชอบกิน ผมในตอนนี้ดูไม่เป็นตัวเองสักเท่าไหร่ เกิดมาก็เพิ่งจะเคยมาเดินซื้อนู่นนี่เองแบบนี้แถมยังเดินหยิบแต่ของเด็กๆ  ไหนจะเยลลี่ ไหนจะนมช็อคโกแลต แต่ก็นะเลี้ยงเด็กก็ต้องแบบนี้ มันช่วยไม่ได้

 

เดินดูของไปเรื่อยๆ พอมองไปในรถเข็นก็ชะงักเล็กน้อย นี่หยิบอะไรเยอะแยะจนเต็มรถไปหมด ใช้สายตามองดูคร่าวๆ ก็เห็นว่ามีแต่ของโปรดของชอบไอแบม มันกินอะไรผมก็กินด้วย ตามใจปากน้องมันหนะ

 

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูเวลาก็ตกใจนิดๆ ก็นี่มันปาไปหกโมงกว่าแล้ว ไอแบมจะกลับหอหรือยังแล้วมันจะอยู่ได้ไหมยิ่งเป็นคนตกใจง่ายๆอยู่ ไหนจะกลัวความมืดอีก พูดแล้วก็อดห่วงไม่ได้เลยตัดสินใจโทรไปหามันแต่ก็ไม่รับสายผมเลยรีบไปจ่ายตังทันที

 

 

"โหหหห นี่มึงซื้อไปถมห้องมึงหรอ" ไอหวังถามแล้วยื่นมือมาช่วยผมถือของ

 

"สักเรื่องเหอะ" ตอบกลับไปเสียงเรียบ

 

"อะไรสักเรื่องวะ" มันถามกลับมาพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความงง

 

"ไม่เสือกสักเรื่อง" ผมตอบ

 

"โดนด่าตลอดแหละกูอะ"

 

 

บทสนทนาจบด้วยความเงียบ ขี้เกียจจะมาเถียงกับคนบ้าๆแบบมัน ในใจตอนนี้คิดแค่ว่าจะต้องถึงหอให้เร็วที่สุด รีบสาวเท้ากลับรถทันทีแต่พอกำลังจะสตาร์ทรถเพื่อนรักของผมมันก็พูดขึ้น

 

 

"กูหิวหวะ แวะแดกเนื้อย่างกัน"

 

"กูรีบ" ตอบไปนิ่งๆ

 

"มึงจะรีบไปไหนวะ"

 

"แบมมันอยู่คนเดียว"

 

"เชี่ย กูเป็นเพื่อนมึงนะ" มันบ่นอุบ ด้วยความรำคาญผมจึงจำใจพามันแวะกินจนได้

 

"กูให้เวลาแดกแค่ครึ่งชั่วโมง" บอกออกไปด้วยอาการหงิดเล็กๆ ส่วนไอหวังหนะหรอดูภูมิใจกับการได้กินเนื้อย่างมาก

 

 

สุดท้ายผมก็ต้องรอมันกินสองชั่วโมงกว่า ไม่รู้ว่ามันกินอะไรนักหนาถึงใช้เวลามากขนาดนี้ ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรออกไปหาไอแบมอีกครั้งแต่มันก็ไม่รับสายอีกเหมือนเดิม...ได้แต่คิดในใจว่ามันมัวแต่ทำอะไรอยู่ทำไมไม่รับสายสักที

 

เดินออกมาจากร้านก็รีบขับรถกลับหอทันที จนไอหวังต้องพูดปรามๆว่าให้ขับช้าๆ ก็ผมไม่อยากให้ไอแบมมันต้องอยู่คนเดียว มันยิ่งเซ่อซิ่ยู่ด้วย คนมันห่วงเลยกระวนกระวายใจเป็นธรรมดาJ

 

ใช้เวลาไม่นานผมกับมันก็กลับมาถึงหอ ระหว่างขึ้นบันไดก็เห็นยองแจวิ่งไล่หลังมาดูท่าจะรีบไอหวังเลยถามออกไปแล้วได้คำตอบกลับมาว่ามันปวดท้องจะรีบไปเข้าห้องน้ำ

 

ผมกับไอหวังไม่ได้พูดอะไรต่อและเดินมาจนถึงหน้าห้อง ในใจผมก็อยากเข้าห้องใจจะขาดแล้วครับอยากเจอไอแบมมันจะแย่แล้ว~

 

 

            "เอ้ย! กูบอกว่ากูเดินเองได้ไง ปล่อย! " กำลังจะเปิดประตูเข้าห้องแต่ก็ได้ยินเสียงของใครบางคนที่ฟังดูคุ้นหูจนผมต้องหยุดชะงัก

 

            "เดินได้ห่าไร..ถ้ากูปล่อยนะมึงได้หัวทิ่มตายอยู่แถวนี้แน่" และเมื่อหันไปมองภาพที่เห็นคือไอยูคยอมเดินโอบไหล่ประคองไอแบมและกำลังเดินมาทางนี้

 

 

ผมมองหน้าไอแบมที่แดงกล่ำเป็นมะเขือเทศ ลักษณะท่าทางการเดินดูเหมือนจะล้มตลอดเวลาแถมยังพูดอะไรโวยวายเสียงดังอีก ไม่ต้องสงสัยเลยครับ มันเมา! และดูเหมือนจะเมามากด้วย

 

 

            "อ้าวไอเหี้ยยูคมึงไปไหนมาเนี่ย แล้วทำไมน้องแบมเป็นงี้อะ เมาอ่อวะ? หือ..กลิ่นเหล้าหึ่งเลย" ไอหวังตะโกนถามไอยูคที่ตอนนี้กำลังพาไอแบมเดินมาอย่างทุลักทุเล

 

 

ผมไม่ทนรอให้มันเดินมาจนถึงเพราะการที่ไอแบมเมาแล้วเดินมากับไอยูคไม่ใช่เรื่อง! เดินเข้าไปแล้วดึงไอแบมมาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเองแทนที่จะเป็นไอยูค แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมือของไอยูคยังจับไอแบมอยู่

 

 

            "ปล่อย" พูดไปแล้วมองหน้ามัน

 

            "ไม่ ทำไมผมต้องปล่อย" ไอยูคเถียงกลับมาแล้วจับแขนไอแบมแน่นขึ้น

 

            "กูบอกให้ปล่อย" พูดย้ำไปอีกรอบ

 

            "พี่ไม่ได้เป็นอะไรกับแบมทำไมผมต้องทำในสิ่งที่พี่บอก พี่เป็นใคร? ทำอะไรได้? พี่ทำให้แบมมีความสุขได้หรอ พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันด้วยซ้ำ อย่าเอาหัวใจของแบมมาล้อเล่น! แบมมันไม่เหมือนคนอื่นถ้าพี่อยากจะเล่นๆก็ไปหาคนอื่นที่ไม่ใช่แบม! ถอยไปผมจะดูแลแบมเอง"  

ไอยูคพูดออกแนวปรามๆพูดจบมันก็ทำท่าจะดึงไอแบมกลับเข้าหาตัว

 

            "คนของกูกูดูแลได้" ผมหยุดการกระทำของมันแล้วดึงไอแบมกลับเข้ามา

 

            "อ่อ! แล้วก็เรื่องที่มึงพูด..กูไม่ได้เล่นแต่กูเอาจริง" พูดจบก็พาไอแบมกลับหลังหันแล้วเดินเข้าห้องไป

 

 

ได้ยินเสียงไอหวังบอกไอยูคให้กลับห้องเพราะว่ามันเมามากแล้วหลังจากนั้นเสียงก็เงียบไป

 

 

            "พี่ไม่ได้เป็นอะไรกับแบม พี่ทำให้แบมมีความสุขได้หรอ พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันด้วยซ้ำ อย่าเอาหัวใจของแบมมาล้อเล่น! " ประโยคที่ไอยูคพูดวนกลับเข้ามาในหัวผม มันอาจจะพูดถูกที่ว่าผมไม่ได้เป็นอะไรกับแบมและเรื่องที่มันถามว่าผมทำให้แบมมีความสุขได้ไหม

ผมไม่มั่นใจ...

เพราะผมไม่ใช่คนดีอะไร ความจริงผมกลัวว่าจะทำให้ไอแบมต้องเสียใจด้วยซ้ำ กลัวมันต้องเสียใจเพราะผม แต่เรื่องที่ผมมั่นใจก็คือผมมีความรู้สึกให้ไอแบม ถึงก่อนหน้านี้จะไม่รู้ใจตัวเองก็เถอะและก็ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจของไอแบม

 

พูดได้เลยว่าผมจริงจังกับมันและพร้อมจะเสียทุกอย่างเพื่อปกป้องมัน

ทำได้ทุกอย่างขอแค่ให้มันอยู่ข้างๆคอยอยู่กับผมก็พอแล้ว

 

 

            "ปล่อย! เดินเองได้หน่า" จู่ๆไอแบมก็โวยวายขึ้นในขณะที่ผมกำลังจะพามันไปที่เตียง

 

            "ไอยูคปล่อยกู..กูเดินเองได้! " พอได้ยินประโยคที่มันพูดออกมาผมถึงกับอมยิ้มเพราะมันดูหวงตัวเองและมันก็ไม่ใช่คนที่อ่อนแอหรือยอมใครง่ายๆมันยิ่งขัดขืนใหญ่ มันสะบัดสะบิ้งเต็มที่เพื่อจะหลุดจากอ้อมกอดของผมให้ดี

 

            "กูไม่ใช่ยูค" พูดพลางจับมันเดินต่อให้ถึงเตียง

 

            "ไม่ใช่ยูคแล้วจะเป็นหมาที่ไหนวะ! " ดูมันสิครับ มันน่าจับประกบปากซะจริงไอเด็กนี่

 

            "กูมาร์ค มาร์คสุดหล่ออะจำได้ปะ" พูดแล้วก็อุ้มมันขึ้นเตียงหลังจากที่ฉุดกระชากรากถูกันอยู่พักนึง

 

            "อ่อ..พี่มาร์ค" ไอแบมนอนหลับตาแล้วพยักหน้าตามประสาคนเมา

 

            "ไอพี่มาร์คใจร้าย! พี่มาร์คเฮงซวยอะนะ! " ยังไม่ทันไรมันก็โวยวายขึ้นมาอีกแถมพูดอะไรไม่เข้าหู-0-

 

            "พูดดีๆนะเว่ย กูไม่ได้ใจร้ายไม่ได้เฮงซวยซะหน่อย! " เถียงมันออกไปขณะที่ตัวเองก็นั่งอยู่ข้างๆมันที่ขอบเตียง

 

            "พี่มันนิสัยไม่ดี! " ยังไม่ทันไรมันก็ด่าผมอีกแล้ว

 

            "จูบแบมทำไมอะ.. " ไอแบมพูดขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้ผมหยุดชะงักไปกับคำถามของมัน

 

            "ในเมื่อพี่ไม่รู้สึกอะไรกับแบมแล้วพี่จูบแบมทำไม ทำไมชอบมาเล่นกับหัวใจของแบม! ทำไมต้องมาทำให้หวั่นไหวด้วยวะไอพี่บ้า ไอพี่มาร์คบ้า! " ไอแบมใช้มือสองข้างของตัวเองทุบที่ผ้าห่มจนผมต้องหยุดการกระทำของมันเพราะกลัวว่ามันจะเจ็บตัวไปด้วย

 

 

เอื้อมมือไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวโปรดของไอแบมมาและเอาวางไว้ที่หน้าท้องของมัน คนตัวเล็กตอบสนองด้วยการดึงตุ๊กตาไปกอดและพลิกตัวหันมาทางผม ผมจัดการห่มผ้าและจัดหมอนให้มันนอนสบายๆ

 

ผมคงเป็นคนที่เห็นแก่ตัวสินะ คงนิสัยไม่ดีอย่างที่ไอแบมพูดจริงๆ จูบมันโดยที่ไม่บอกมันสักคำด้วยซ้ำว่ารู้สึกยังไง ตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยรู้สึกอะไรกับใครแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง จะบอกมันยังไง ทำไมผมถึงไม่กล้านะ..

 

คิดพลางมองไอแบมที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหมดฤทธิ์ไปแล้วเพราะมันนอนนิ่งมากถึงขนาดที่ว่าผมหน้าม้าจิ้มตามันอยู่มันยังไม่รู้เรื่องเลย ผมจึงเอื้อมมือไปเกลี่ยผมไอแบมเบาๆ

 

 

            "กูขอโทษ..ขอโทษที่กูมันขี้ขลาด ขอโทษที่ไม่พูดกับมึงตรงๆ ขอโทษนะแบมแบม"

 

            "รอกูก่อนนะ..แค่รอกูก่อน กูจะบอกมึงเอง" ค่อยๆประทับจูบลงไปที่หน้าผากของไอแบมก่อนจะปล่อยให้มันได้นอนต่อ

 

 

     BAMBAM

            "อืออออ~ อ้ะ!ปวดหัว" ผมลุกจากที่นอนเพราะอาการปวดตึง

 

 

ลุกขึ้นมานั่งก็คิดได้ว่าทำไมถึงปวดหัวได้ขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะเมื่อวานแน่ที่ยูคกับยองแจบังคับให้ผมกินโซจู พูดถึงผมจำอะไรไม่ได้เลยนะเนี่ยจำได้ก็แค่ตอนกิน หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นผมมาโผล่ที่นี่ได้ไงก็ไม่รู้ ก็คงจะเป็นไอสองตัวนั้นพาผมมาส่งแหละและมันก็คงส่ต่อให้พี่มาร์ค

 

พี่มาร์ค! เออนี่ผมไม่เจอพี่แกมาวันนึงเต็มๆเลยนะเนี่ย เมื่อวานก็ไม่เจอเลยแล้วนี่ก็ไม่อยู่หนีไปเรียนก่อนอีกแล้วด้วย

 

คิดจบก็รีบลุกไปอาบน้ำเลยครับ อยากเจอพี่มาร์คแล้ว คิดถึงจุง~

 

 

            "อ้าวไอแบม! มึงยังลุกไหวอีกอ่อวะ? เมื่อวานมึงแม่งโคตรอ่อนโถ่..แค่โซจูเมาแอ๋ไม่รู้เรื่องเลยนะครับน้องแบม~" ผมก้าวเข้ามาในห้องยังไม่ทันนั่งยองแจก็ทักด้วยประโยคแสนกวนตีน

 

            "เพราะใครหละไอเหี้ย ยังมีหน้ามาพูดอีกนะมึง" พูดจบผมก็ผลักหัวมันไปที

 

            "อ้าวนักเรียนไปเข้าชมรม" ในขณะที่ผมกับยองแจกำลังตีกันอยู่นั้นครูประจำชั้นก็เดินเข้ามา

 

            "ชมรมหรอครับ? แต่วันนี้วันอังคารนะครับเราไม่มีเรียนหนิ" หัวหน้าห้องยกมือถาม

 

            "ไปเข้าชมรมตัวเองเถอะน่าเดี๋ยวก็รู้เอง ไปๆๆไปได้แล้ว" พวกผมเลยเดินออกมาจากห้องด้วยสภาพที่ยังงงๆ

 

            "come on~ เข้ามาเลยครับ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า" เมื่อเข้ามาถึงห้องชมรมพี่แจ็คสันก็เรียกให้ทุกคนเข้าไปรวมตัวตรงหน้าพี่แก

 

            "โรงเรียนเราจะมีงานชมรม แต่ละชมรมถูกแบ่งให้ทำหน้าที่ต่างๆ ส่วนพวกเราอยู่ชมรมชีวิตเริงร่าหัวใจสดใสใช่ไหมหละครับฮ่าๆๆ พวกเราได้อยู่ฝ่ายความบันเทิงเพราะฉะนั้นเราต้องทำการแสดงให้คนในโรงเรียนดูนะ ใครมีอะไรก็ควักออกมานะ! Because We are the champion!!! Yah! Yah! Baby woo! " ชื่อชมรมโคตรเพลีย- - ความจริงแล้วมันไม่ได้ชื่อนี้หรอกครับพี่แจ็คสันเขาปรับเปลี่ยนตามความสบายใจของพี่แกเอง สงสัยพี่แกคงสติหลุดไปแล้วนี่ก็ใกล้บ้าละผมว่า

 

            "แบมแบมนายก็ต้องแสดงนะ" คนที่ผมเพิ่งว่าเค้าว่าบ้า จู่ๆก็เดินมาพูดกับผม

 

            "เห้ยพี่แจ็คสัน! แบมแสดงไม่ได้แบมไม่รู้จะทำอะไร" รีบปฏิเสธพี่แกไปแบบด่วนๆเลยครับ

 

            "แหม่น้องแบม พี่รู้ว่าเราเต้นได้และเก่งด้วย ที่เราเข้ามาที่นี่ได้เพราะเต้นไม่ใช่หรอ" ถึงผมจะเข้ามาโรงเรียนนี่ได้เพราะเต้นก็เถอะ เพราะว่าตอนสมัครมันต้องแสดงความสามารถพิเศษหนิครับ ถึงจะอย่างงั้นก็เถอะผมไม่เคยเต้นให้คนเยอะๆดูนี่หน่า มันไม่เหมือนกันอะT^T

 

            "เอาหน่า กล้าๆหน่อยโว้ยเป็นเด็กไทยใจต้องแกร่งเพราะศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก! เจ้าต้องกู้เอกราชเพื่อชมรมเราหนูน้อยเอ๋ย เจ้าจะทำเพื่อปวงประชาแห่งชีวิตเริงร่าหัวใจสดใสได้ไหม ตอบข้ามา" พี่แกไปฝึกพูดอะไรแบบนี้มาจากไหนก็ไม่รู้ผมหละเพลีย ความจริงแล้วชมรมที่เราอยู่นั้นมันมีความเป็นมาครับ ไอยองแจเพิ่งเล่าให้ผมฟังก่อนที่พี่แจ็คสันจะเดินมาหา

 

 

มันเล่าว่าชมรมเราเป็นเหมือนชมรมไร้ตัวตนในโรงเรียนเพราะรุ่นพี่รุ่นก่อนๆที่อยู่ที่นี่ไม่เคยสนใจการแสดงที่โรงเรียนมอบให้ทำเลย เลยกลายเป็นว่าเขามอบให้เด็กชมรมอื่นทำและเขาก็ทำมันได้ดีทำให้ชมรมเรากลายเป็นเหมือนอากาศ พี่แจ็คสันแกเลยมาบอกให้ผมกู้เอกราชให้ไงครับ

 

แล้วพี่แจ็คสันจะเสียใจที่เลือกให้ผมทำ-0-

 

            "ว่าไง! ทำได้ไหม" พี่แจ็คสันถามซ้ำอีกครั้ง

 

            "ครับ! แบมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเลย" ตอบกลับไปเมื่อคิดถึงเรื่องที่ยองแจเล่าให้ฟัง ผมอาจจะทำได้ไม่ดีเหมือนใครแต่คนอย่างไอแบมไม่คิดยอมแพ้อะไรง่ายๆนะครับ

 

 สู้สุดใจขาดดิ้นเลย!!!

 

 

            "เออพี่แจ็คสันเห็นพี่มาร์คบ้างไหม" ถามพี่แกไปเพราะตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้ก็ยังไม่เจอพี่มาร์คเลย หายไปไหนก็ไม่รู้เนี่ย

 

            "ไอมาร์คอ่อ..นั่นไงมาแล้ว! " ผมหันไปตามที่พี่แจ็คสันชี้

 

            "กูต้องทำไรปะ" พี่มาร์คเดินเข้ามาในห้องแล้วมุ่งเข้ามาทางที่ผมกับพี่แจ็คสันยืนอยู่

 

            "ทำสิวะ มึงอะตัวต้องทำเลยสัสหล่อๆอย่างมึงเก็บไว้ไม่ใช้เสียดายแย่"

 

            "พี่มาร์คต้องทำอะไรอะ" หันไปถามพี่มาร์คแต่พี่มันกลับหันมามองหน้าผมแล้วเดินไปเลย ทำไมอะ..ผมทำไรผิดวะTOT

 

            "เป็นไรของมันวะ อย่าไปสนใจมันเลยผีเข้าผีออก"

 

            "ไอมาร์คมันจะแรปครับ แรปเบาๆกรีดใจสาวอะแบบฟังแล้วไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็หลงและตกอยู่ในภวังค์กับมันทุกคนอะ ไม่รอดสักราย~" แค่ฟังที่พี่มันพูดใจผมก็สั่นแล้วครับ

 

            "พี่ไปละเดี๋ยวต้องไปบอกยูคกับยองแจอีก" ก็เลยพยักหน้าตอบรับพี่แกไป

 

 

หันไปมองพี่มาร์คที่ก่อนหน้าทำเป็นไม่สนใจ ผมเลยตัดสินใจเดินไปถามให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

 

            "พี่มาร์ค! " จัดไปแบบโหดๆถามพร้อมกับกอดอกทำหน้าหาเรื่องด้วย-3-

 

            "อะไร" แค่พี่มาร์คหันมาพูดแค่คำเดียวผมก็โหดต่อไม่ไหวแล้วครับ คนอะไรดุเป็นบ้า

 

            "กินข้าวเช้ายังอะ" ถามแล้วนั่งลงเกาะแขนพี่มันแบบอ้อนๆ

 

            "แล้ว"

 

            "อือออ~ แล้วนี่ทำไรอยู่อะ ดูเหงานะเนี่ย! อยากหาคนคุยด้วยไหมแบมเป็นเพื่อนคุยให้ก็ได้นะ" ทำตาปริบๆหลังพูดจบ

 

            "ไม่ต้อง"

 

            "ทำไมอะ..พี่มาร์คโกรธแบมอ่อ? เป็นอะไรรร"

 

            "นี่มึงไม่รู้จริงๆอ่อ" พี่มาร์คพูด ผมก็นั่งคิดนี่ผมทำอะไรจำไม่เห็นได้ ผมก็อยู่ของผมแบบปกตินะแล้วนี่ก็เพิ่งเจอกันด้วย ผมจะไปทำอะไรได้ไง

 

            "หึ ไม่รู้อะ" พูดพร้อมส่ายหัว

 

            "เมื่อวานมึงไปไหนมาหละ" หืม? เมื่อวาน..อ่อมาเรียนแล้วก็ไปกินโซ..โซจู! เย้ยหรือว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นผมไปก่อเรื่องให้พี่มาร์ครึเปล่าเนี่ย ไอแบมเอ้ยแก!

 

            "แบมขอโทษแบมไม่ได้ตั้งใจอะ แบมผิดไปแล้วที่ทำไปสาบานว่ามันเป็นอุบัติเหตุนะแบมขอโทษ" รีบขอโทษยกใหญ่ ผมว่าผมต้องก่อเรื่องเอาไว้แน่ๆเลยอะ

 

 

     MARK

ไอแบมจับผมพร้อมกับขอโทษใหญ่ เอาจริงๆก็ไม่ได้โกรธอะไรมันหรอกครับแค่เป็นห่วงมันนั่นแหละ จะทำให้มันรู้ว่าไม่ควรทำอีกและอีกอย่างมันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดขนาดนั้นก็แค่แกล้งมันเฉยๆ

 

 

            "ไม่ กูไม่ยกโทษให้สิ่งที่มึงทำไว้มันไม่น่าให้อภัย" แกล้งมันไปอีกเพื่อความสะใจของอี้เอิน เด็กอย่างไอแบมต้องเล่นให้หนัก

 

            "อือออพี่มาร์คแบมผิดไปแล้วยกโทษให้แบมเหอะนะให้ทำอะไรแบมก็ยอม นะๆๆ" ฟังดูเข้าหู ทำอะไรก็ยอมงั้นหรอ เหอะๆๆๆ

 

            "ก็ได้"

 

            "ห้ะจริงอะ! พี่มาร์คใจดีจัง" ไอแบมกระโดดจากเก้าอี้มายืนยุกยิกๆอยู่หน้าผม

 

            "แต่มึงต้องยอมเป็นทาสกูอาทิตย์นึง" พูดแล้วก็ชี้หน้ามันเตรียมออกคำสั่ง

 

            "หู้ยยยอะไรอะทาสเลยอ่อเกินไปปะ! พี่มาร์คใจร้าย" ไอแบมเปลี่ยนท่าทางทันทีจากดี้ด้ามายืนหน้ายู่กอดอก

 

            "เมื่อกี้ยังบอกใจดีอยู่เลย"

 

            "ถอนคำพูด! ซาตานก็เป็นซาตานวันยันค่ำแหละว่ะ! " ปากดีสมเป็นไอแบมจริงๆครับ

 

            "อ้ะๆเป็นทาสไม่มีสิทธิมาว่าเจ้านายอย่างนี้นะ จุ๊ๆๆไม่เอาสิไม่เอา" พูดแล้วก็ส่ายหัวกวนๆยียวนมันไป

 

            "ชิ!! " ไอแบมทำตาขวางใส่ผมแล้วเดินกระทืบเท้าปึงปังไป มันนี่อารมณ์แปรปรวนแล้วน่ารัก

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

            "เกินไปแล้วนะพี่มาร์ค! สั่งขนาดนี้ไม่ให้แบมเป็นเมียพี่เลยหละ"




 


มาอัพแล้วนะทุกคนนนน
รู้สึกแย่มากที่มาอัพช้าขนาดนี้ขอโทษจากใจ
ขอโทษอีกแล้ว5555555555555
คือพอดีเราไปเกาหลีมาเลยไม่รู้จะอัพให้ยังไงอะแต่งเสร็จนานแล้วT^T
ขอบคุณที่รออ่านนะ ตอนหน้าก็เสร็จละจะมาอัพให้ไวๆเลย



 

 

#SOULMATE

MARKBAM 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #432 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 12:05
    อ้าวๆๆ สั่งอะไรน่ะ55555 เมียเลยหรอม กรี๊ดดดดด



    พี่มาร์ครีบๆบอกชอบน้องเร็วๆนะ เข้าใจมั้ย กล้าบอกสักที
    #432
    0
  2. #341 oni (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 00:47
    ยูคมอมโซจูแบมแล้วกร่างกับพี่มาร์คซะด้วย



    พี่มาร์คน่ารักอ่ะซื้อของมีแต่ของชอบแบมทั้งนั้น



    พี่มาร์คร้ายอ่ะลงโทษให้แบมเป็นทาส 1 อาทิตย์
    #341
    0
  3. #335 yuza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 17:01
    งอุตะเมียเลยหรอแบมมมมมม
    #335
    0
  4. #323 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 19:55
    มาร์คให้น้องทำอะไรอ่ะ ถึงส่งท้ายด้วยการเป็นเมียเลย... อิอิ รอไรท์มาต่อให้เข้าใจนะ
    #323
    0
  5. #320 mb9397 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 19:17
    จุดพลุ!!!!!!ไรท์กลับมาแร้วเฮ้ยกรีดร้องเป็นชะนีในดงป่า55555เป็นเมียมาร์คเลยก็ดีนะแบม มาต่อไวๆน้าาา
    #320
    0
  6. #319 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 15:45
    โอ้วววววววว ประโยคท้ายสุดนี่เด็ดลูก ว่าแต่พี่มาร์คได้ยินรึเปล่า55555
    #319
    0
  7. #318 Smauky (@leesmaukysh) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 10:28
    โอ้ววววว ประโยคส่งท้ายถือว่าเด็ด5555555555555555 มาร์คว่าไง น้องเขาไม่อยากเป็นทาสละ เป็นเมียเลยเนอะ555555 #ล้อเล่น5555555 รอนะคะๆ
    #318
    0
  8. #315 Piekie (@pipiepo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 09:51
    มาอัพทุกวันได้มั๊ยอ่าาาไรท์น้ะะะะๆๆๆๆๆ
    #315
    0
  9. #314 tik-vip (@tik-vip) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 09:33
    โอ้ยน่าร้ากกกกก พี่มาร์คกล้าๆบอกแบมสักทีน่ะนี่รออยู่ 55555555555555
    #314
    0
  10. #312 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 08:16
    จริงๆพี่มาร์คก็คงอยากสั่งให้เป็นเมียนะแบม 5555
    #312
    0
  11. #309 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 01:10
    แบมพูดอารายยย เดี๋ยวได้เป็นเมียไอ้พี่มาร์คจริงๆนะ55555
    #309
    0
  12. #308 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 00:55
    พี่มาร์คชัดเจนกับแบมได้แล้วนะ

    โดนคนอื่นงาบไป ไม่รู้ด้วยนะ

    ตอนที่พี่มาร์คจูบแบม  แบมรู้สึกตัวหรอเนี้ยยยย
    #308
    0
  13. #307 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 00:38
    เมียเลยเรอะะะะะ ~ -..-
    #307
    0
  14. #306 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 00:33
    มาร์คแบบมาบอกความในใจหมดเปลือกอ่ะ^^ คือเรารับรู้แล้วนะมาร์ค แต่แบมไม่รู้นะบอกแบมสิ^^
    #306
    0