ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 22 : chapter21 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 ก.ย. 57

Chapter 21

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM



















 

วันอาทิตย์

 

 

            "พี่มาร์ค! พี่มาร์ค!" เสียงแบมแบมปลุกมาร์คให้ลุกจากเตียง

 

           

            "อืออออออ~ ง่วงจะนอน" มาร์คพลิกตัวหนีแบมแบมที่พยายามจะลากเขาลงจากเตียง

 

           

            "แบมหิวแล้วอะพี่มาร์ค" คนตัวเล็กพูดแล้ววิ่งไปอีกฝั่งของเตียงแล้วเขย่าแขนร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง

 

 

            "มึงก็ไปหาอะไรกินดิวะ" มาร์คพลิกตัวหนีแบมแบมอีกครั้ง

 

 

            "ก็มันไม่มีอะไรกินไงเล่า! จำไม่ได้หรอไง" คนตัวเล็กเริ่มจะโวยวายเสียงดัง

 

 

            "........" แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา

 

 

            "พี่มาร์ค!!!" แม้จะเรียกเสียงดังเท่าไหร่ก็ดูเหมือนคนขี้เซาตรงหน้าจะไม่สนใจและไม่ได้ยินเสียงสักนิด

 

 

 

     BAMBAM

 

 

 

พี่มาร์คแม่งนิสัยไม่ดี!! ผมหิวจะตายอยู่แล้วก็ไม่สนใจ 10โมงแล้วยังนอนอยู่ได้ ไม่เอาแล้ว! ผมไม่รอให้พี่มันตื่นหรอกนะ ก็คนมันหิวอะออกไปหาอะไรกินข้างนอกหอก็ได้ไม่ง้อหรอก เหอะ!

 

 

อากาศที่นี่โคตรรดีเลยครับ ต้นไม้ก็เยอะแถมอากาศก็ไม่ร้อนออกจะเย็นๆสบายด้วยซ้ำ นี่ขนาดอยู่ข้างถนนนะเนี่ย ผมเดินบ่นกับตัวเองไปสักพักก็หันไปเห็นสรวงสวรรค์ตรงหน้า!*0*

 

 

 

            "แม็ค! แม็คโดนัล~" มีความสุขจุงเบยเจอแล้ว! ผมจะได้กินแล้วหลังจากที่เมื่อวานอยากกินก็ไม่ได้กินเพราะไอพี่มาร์ค หึหึ พูดถึงพี่มันแล้วก็หงุดหงิด! ไปดีกว่าไปหาเฟรนฟรายชีสกับแม็คฟิชดีกว่า แม็คจ๋า~รอแบมด้วย

 

 

            "รับอะไรดีคะ" พนักงานหันมาถามผม

 

 

            "เอ่อ...เอา... " มองขึ้นไปที่หน้าเมนู โห่วววมีแต่ของน่ากิน-.-แต่ผมคงไม่สั่งเยอะหรอกครับกลัวอ้วน^0^

 

 

 

            "ทั้งหมด 395 บาทคะ" ป้าดด! ไอแบม แกบ้าไปแล้ว! 395บาท นี่สั่งอะไรไปเยอะขนาดนี้วะเนี่ย ตายๆๆๆกินงี้มีหวังอ้วนตาย

 

 

 

แบมแบมยืนคิดในใจพร้อมกับเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเงินออกมาจ่าย

แต่...

 

 

 

            "เห้ย! ตัง! ตังหายไปไหนอะ" โวยวายเสียงดังจนคนในร้านสะดุ้งกันเป็นแถว เพราะเด็กน้อยได้ลืมกระเป๋าตังไว้ที่ห้องในตอนที่งอนมาร์คแล้วออกมา

 

 

 

ยืนคิดอยู่สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมหยิบกระเป๋าตังมา

 

ทำไงดีเนี่ยไอแบมเอ้ย! ลืมอะไรไม่ลืมดันลืมเอาตังมาเนี่ยนะ โอ้ยยยอยากจะร้องไห้TT

 

 

 

            "ทั้งหมดเท่าไหร่นะลูก" ในขณะที่แบมแบมยังคงวุ่นวายกับตัวเองอยู่นั้นก็มีคนบางคนเดินมาและถามพนักงาน

 

 

 

คนที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้เป็นผู้ชายที่อายุราวๆ 50 ได้ หน้าตาเขาดูใจดีแถมมีหนวดหน่อยๆ หน้าเหมือนลุงซานต้าในจินตนาการของผมเลย-3-

 

 

 

            "เอ่อ...395บาท ค่ะ" พนักงานตอบกลับคุณลุงซานต้าไป

 

 

            "อะนี่เงินค่าอาหารของเด็กคนนี้นะ" คุณลุงส่งเงินให้กับพนักงานแล้วชี้มาทางผม

 

 

            "เอ่อ ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมจ่ายเองก็ได้ครับ" รีบปฏิเสธยกใหญ่ ถึงลุงซานต้าจะดูใจดีแต่ผมก็ไม่รู้จะเขาเลยนะ จะให้เขามาจ่ายเงินให้ผมแบบนี้ได้ยังไงเล่า

 

 

 

 

            "แล้วนี่เธอเรียนที่ไหนเนี่ย หน้าไม่ค่อยคุ้นเลยนะ" คุณลุงถามในขณะที่ตอนนี้เรานั่งคุยกันหลังจากที่เขาจ่ายเงินค่าอาหารให้ผม

 

 

            "คิรินไฮสคูลครับ ผมไม่ใช่คนที่นี่หรอกฮะ แฮ่ๆๆ^^" ยิ้มตาหยีแล้วตอบกลับไปด้วยหน้าตาที่อัธยาศรัยดีสุดๆ

 

 

 

            "เอ้าแล้วเธอมาจากไหนหละ? "

 

 

            "เมืองไทยครับบบบบ~"

 

 

            "จริงหรอ? ฉันเคยได้ยินว่าคนไทยเป็นคนที่น่ารักมากเลยนะ ฉันอยากจะลองไปที่นั่นสักครั้งนึง" แหม่เปิดประเด็นมาอย่างนี้ก็เข้าทางไอแบมสิครับ~

 

 

 

ผมกับคุณลุงซานต้านั่งคุยกันอย่างเมามัน คุณลุงให้ผมเล่าถึงเรื่องที่เมืองไทยว่าเป็นยังไง ที่ไหนน่าเที่ยวบ้าง ผมก็จัดการเล่าแบบจุใจเต็มที่กันไป

 

 

 

           

"ขอบคุณที่มาส่งนะครับคุณลุง" ผมเอ่ยปากขอบคุณคุณลุง หลังจากที่เรานั่งคุยกันจนตอนนี้ก็ 11 โมงกว่าแล้ว ก่อนหน้านี้ผมพยายามปฏิเสธเรื่องที่เขาจะมาส่งผม แต่คุณลุงบอกว่าเผื่อผมไม่คืนเงินเขาจะได้มาตามถูก-0- แหม่ผมไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย

 

 

 

            "อยู่หอนี้หรอ? " คุณลุงถามหลังจากที่เดินลงมาจากรถแล้ว

 

 

            "อ่อครับ"

 

 

            "อืม ไม่ไกลเท่าไหร่"

 

 

            "ครับ? " พูดออกไปเพราะงงกับสิ่งที่คุณลุงพูด

 

 

            "เดินจากหอเธอไปโรงเรียนก็ไม่ไกลเท่าไหร่" คุณลุงตอบกลับมา

 

 

            "อ่อ ฮ่าๆๆใช่ครับ เดินแป้บเดียวก็ถึงแล้วววว~ เอ๊ะ! แต่คุณลุงรู้ได้ไงครับว่าหอผมไม่ไกลจากตัวโรงเรียน" ถามออกไปเพราะสงสัยจริงๆ โรงเรียนผมไม่ได้เข้าออกกันง่ายๆ เออ! แล้วนี่ทำไมคุณลุงถึงเข้ามาส่งผมง่ายขนาดนี้ แล้วยังดูรู้ทางในโรงเรียนดีอีกด้วย...แปลกจัง

 

 

            "ฉันเดาเอาหนะ ไปๆกลับห้องได้แล้วไป" คุณลุงพูดพร้อมกับปัดมือไล่เบาๆ

 

 

            "เดี๋ยวครับคุณลุง! เดี๋ยวผมเอาเงินมาคืน คุณลุงอย่าเพิ่งไปนะ!"

 

 

            "ไม่เป็นไรลูก ไม่ต้องก็ได้" คุณลุงพูดพร้อมกับยิ้มหวาน

 

 

            "ไม่ได้ครับ! เงินตั้งสามร้อยกว่าบาทจะไม่เป็นไรได้ยังไง" รีบปฏิเสธกลับไปด้วยความเกรงใจ

 

 

            "คิดซะว่าเป็นค่าที่เธอยอมมานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันตั้งนานสองนาน"

 

 

            "ไม่เอา! ผมนายกันต์ภิมุกต์ ภูวกุล หรือแบมแบม! เด็กที่หล่อที่สุดในประเทศไทยจะไม่ยอมติดค้างค่าเงินใครหรือผู้ใดทั้งนั้น!" ตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มให้คุณลุง

 

 

            "ฮ่าๆๆๆๆเธอนี่น่ารักจริงๆเลย"

 

 

            "แน่นอนครับ ฮ่าๆๆๆคุณลุงรอก่อนนะเดี๋ยวผมมา" พูดอวยตัวเองไปแล้วรีบวิ่งกลับห้องด้วยความเร็วสูง

 

 

 

 

     MARK

 

 

 

 

นี่ก็สิบเอ็ดโมงกว่าละไอแบมมันหายไปไหนผมยังไม่รู้เลย มันไปไหนของมันนะทำไมไม่บอก เท่าที่จำได้มันมาปลุกผมแล้วโวยวายว่าหิว หลังจากนั้นผมก็จำอะไรไม่ได้ พอตื่นมาก็ไม่เห็นมันแล้วส่วนห้องนี่เงียบอย่างกับป่าช้าเลยพอไม่มีมัน

 

 

 

            ปัง!

 

ยังไม่ทันสิ้นสุดความคิดประตูห้องก็ดังขึ้นเหมือนถูกพังเข้ามา- -

 

 

ไอแบมวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องพร้อมกับถุงแม็คหลายถุง มันวิ่งไปในห้องครัวและออกมามือเปล่าเพราะเข้าไปวางถุงมา แต่แล้วมันก็วิ่งไปที่ห้องนอนแล้วออกมาพร้อมกับกระเป๋าตัง

 

 

อะไรของมันวะ? วิ่งเข้าวิ่งออกแล้วยังทำท่ารนรานเหมือนจะรีบไปไหนอีก

 

 

 

            "อะไรของมึงเนี่ยวิ่งเข้าวิ่งออกอยู่ได้" มาร์คถามแบมแบมที่ตอนนี้กำลังวิ่งวนไปวนมาจนเขาปวดหัว

 

 

 

ส่วนทางด้านแบมแบมเมื่อหยิบกระเป๋าตังได้ก็วิ่งออกไปนอกห้องโดยไม่สนใจมาร์คสักนิดเดียว

 

 

 

            "เห้ย! มึงจะไปไหน"

 

 

            "..." ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมาจากคนตัวเล็กที่วิ่งออกไปนอกห้องแล้ว

 

 

            "แบมแบม!!!" มาร์คตะโกนเรียกเสียงดังแต่พอออกไปดูหน้าห้องก็เห็นว่าแบมแบมกำลังลงไปข้างล่างแล้ว

 

 

            "นี่มันจะรีบไปไหนของมันวะ" บ่นกับตัวเองแล้วเดินตามแบมแบมลงไป

 

 

            "เอ้า! คุณลุงหายไปไหนอะ" คนตัวเล็กบ่นงึมงำหลังจากที่ลงมาแล้วไม่เจอใคร หายไปทั้งรถทั้งคนเลยแหละ

 

 

            "ลุงไหน? มึงไปรู้จักลุงที่ไหนมา" ร่างสูงถามคนตัวเล็กหลังจากที่เดินตามมาติดๆ

 

 

            "พี่ไม่ต้องรู้หรอก ไม่ใช่เรื่องของพี่!" แบมแบมสวนกลับไป

 

 

 

 

ดู! ดูมันครับไอเด็กนี่มันน่าจับไปซ้อมให้ไส้แตก ถามดีๆดูมันตอบ!!!

 

 

 

 

            "นี่กูถามมึงดีๆนะ" พูดแล้วก็บีบจมูกไอแบม

 

            "โอ้ยยย! เจ็บนะ" มันพูดด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์นิดๆแล้วปัดมือผมออก

 

 

            "ก็ทีพี่มาร์คอะ แบมพูดดีๆด้วยก็ไม่สนใจแบมก็ไม่สนใจพี่ได้เหมือนกัน! " ไอแบมพูดแล้วทำหน้ายู่คิ้วขมวดแก้มป่องแล้วหันหลังใส่

 

 

            "กูไม่สนใจมึงตอนไหน" ถามออกไปเพราะผมไม่รู้จริงๆว่าไม่สนใจไอแบมมันตอนไหน

 

 

            "ก็ตอนแบมไปปลุกอะ แบมหิวจะตายแล้ว! สิบโมงแล้วยังไม่ได้กินอะไรสักอย่างแต่พี่ก็ไม่สนใจ นอนอย่างเดียวเลย" มันพูดออกมายาวเหยียดน้ำเสียงติดจะงอนๆนิดหน่อย มันนี่ขี้งอนจริงๆเลย

 

 

            "กูขอโทษษษ~" พูดแล้วก็สวมกอดมันจากทางด้านหลัง อ้อนครับต้องอ้อน เด็กอย่างไอแบมแค่อ้อนมันก็หายงอนแล้ว

 

 

            "ไม่! " เอ้า ไหงเป็นงี้วะ ผิดคาด- -

 

 

            "ทำไมอะ~" ผมยังคงพยายามจะอ้อนไอแบมต่อไป

 

 

            "ถ้าคิดจะอ้อนก็น่าจะพูดให้ดีกว่านี้นะ" นั่นนน ได้ทีมันก็เอาใหญ่ ดูมันครับดูมันๆ

 

 

            "ขอโทษครับ~" พูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อนสุดๆ

 

 

            "ไม่พอม้างงงงง" ไอแบมพูดแล้วทำหน้าทำตาน่าหมั่นไส้

 

 

 

 

พูดขนาดนี้มันยังบอกไม่พอ ไอเด็กนี่มันกวนประสาทจริงๆ

 

 

 

 

"มึงเยอะนะเนี่ยมึงเยอะ! " ผมพูดออกไปพร้อมกับผละกอดออกจากตัวไอแบม

 

 

"เยอะก็ไม่ต้องมายุ่ง! " ไอแบมทำท่าจะเดินหนีผมจึงรีบดึงมันกลับมากอดไว้เหมือนเดิม ช่วยไม่ได้ถ้าผมไม่ทำมันก็คงจะเดินหนีไปแล้วงอนตุ๊บป่อง

 

 

            "อะไร" มันถามแล้วทำหน้ากวนโอ้ยกลับมา

 

 

 

 

หืออ น่าหมั่นไส้ชิบหายไม่พูดแม่งดีไหมเนี่ย!

 

 

 

 

            "มีอะไร? จะพูดอะไรก็รีบพูดดิ"  ดูมันกดดันผม เอาวะ! พูดก็พูดแม่งจะได้หายงอน

 

 

            "พี่มาร์คขอโทษครับบ~ ขอโทษที่ไม่สนใจน้องแบมเลยน้า" ขนลุกเป็นบ้า นี่ผมพูดออกไปได้ยังไงวะเนี่ย

 

 

            "ทำดีมากกกกกก~ ถูกแล้วเด็กดี" ไอแบมหันหน้ามาพูดแล้วเอื้อมมือมาขยี้หัวผม

 

 

            "ไป! กลับห้องได้ละ" พูดแล้วก็เดินนำหน้ามันมา แม่งอายชิบหาย ไม่น่าพูดเลยโว้ย- -

 

 

 

 

พอขึ้นมาถึงห้องไอแบมมันก็ชวนผมกินแม็คโดนัลที่มันซื้อมา เราสองคนนั่งกินกันไปสักพัก หลังจากกินเสร็จก็ช่วยกันเก็บอะไรเรียบร้อยเลยเดินมาเพื่อจะนั่งที่โซฟา

 

 

 

 

            "พี่มาร์คดูหนังกันไหม" ก้นผมยังไม่ทันถึงโซฟาไอแบมก็พูดขึ้น

 

 

            "หนังไร" มันวิ่งไปหยิบถุงสีดำที่อยู่บนโต๊ะข้างทีวีแล้วหยิบแผ่นดีวีดีออกมา

 

 

            "ไรเนี่ยมึง" ถามมันหลังจากที่มันยื่นแผ่นดีวีดีให้ผม

 

 

            "หนังไง"

 

 

            "คืนนี้คริสตี้ต้องตายเนี่ยนะ? " แค่ดูชื่อก็รู้แล้วว่ามันเป็นหนังแนวไหน

 

 

            "ใช่แล้ว! โคตรน่าดูอะ นี่แบมรอให้มันออกโรงแล้วรีบไปซื้อมาเลยนะ"

 

 

            "มึงอยากดูเรื่องนี้อ่อ" ถามไอแบมมันออกไปเพราะคนอย่างมันไม่น่าดูหนังแบบนี้ ความมืดมันก็กลัวแล้วยังจะมาดูหนังฆ่าตกรรมโรคจิตเนี่ยนะ

 

 

            "ช่ายยย หนังผีหรือหนังฆาตกรรมโรคจิตขอให้บอก แบมเก็บดูเรียบ! " มันพูดแล้วยักคิ้วสองสามที

 

 

            "แล้วทำไมก่อนหน้านี้ไม่บอกว่าอยากดู"

 

 

            "โห่วว เมื่อก่อนพี่มาร์คดุอย่างกับหมาใครจะกล้า" ปาก!!! มันน่าจับกด

 

 

            "ปากดีนักนะมึง" พูดแล้วก็กระชากมันมานั่งที่ตักแล้วใช้แขนข้างซ้ายที่ใช้งานได้ปกติล็อคเอวมันเอาไว้

 

 

            "อ้ากกกก พี่มาร์คปล่อยแบม! "

 

 

            "ไม่! "

 

 

            "นั่นๆๆ หนังเริ่มแล้ว" ไอแบมชี้ไปที่ทีวีแล้วดิ้นอยู่บนตักเพื่อจะให้ผมปล่อยมัน

 

 

            "ถ้าไม่ใช่เพราะหนังเริ่มแล้วมึงไม่รอดหรอก" ปล่อยมือจากเอวมันแล้วพูดออกไปพร้อมหยิกปลายคางมันเบาๆ

 

 

 

 

ไอแบมทำท่ากลืนน้ำลายแล้วขยับออกห่าง ไอเด็กบ้านี่คงคิดไปไกลแล้ว น่ารักจริงๆเลยครับ

 ยิ่งตอนมันทำหน้ากังวลเหมือนผมจะทำอะไรนี่มันน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ

 

 

 

 

            "อ้ากกกกก!! " ไอแบมแหกปากลั่นจนผมตกใจ

 

 

            "ไรมึงเนี่ยแหกปากทำไม"

 

 

            "ตกใจอะพี่มาร์ค แม่งจู่ๆก็โผล่มา" มันพูดแล้วเอามือจับหน้าอกทำหน้าเลิ่กลั่ก

 

 

            "ไหนมึงบอกชอบไง นี่อะไรแค่นางเอกเดินไปเจอยามหน้าหอมึงก็แหกปากซะอย่างกับยามมันยืนสาวไส้อยู่งั้นแหละ"

 

 

            "โห่ววพี่มาร์คอะ ไอชอบมันก็ชอบนะแต่แม่งเล่นโผล่มางี้เป็นใครก็ตกใจปะว้า"

 

 

            "โอ๋~ ขวัญเอ้ยขวัญมาน้า มาๆๆมาซบอกพี่มาคนดี อกพี่ยังว่างอยู่" ผมพูดแล้วเอามือตบหน้าอกตัวเองเบาๆ

 

 

            "ไม่เอาอะ พี่แม่งไว้ใจไม่ได้" ไอแบมมันพูดแล้วมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

           

            "มึงว่าไงนะ! "

 

 

            "โอ้ะๆ หนังๆ ดูหนังดีกว่าเนอะ" ไอแบมพูดตัดประโยคเพื่อเอาตัวรอดจากน้ำมือของผม

 

 

 

 

ผ่านไป 10 นาที

            "อ้ากกก!!! " ไอแบมแหกปากร้องอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้แหกปากอย่างเดียวแต่มันกระโดดมาซบอยู่ที่อกของผม

 

 

            "อ้ากๆๆๆ พี่มาร์คหยุดก่อน! สต็อปก่อน! " มันเอาหน้ามาซุกอกแล้วโวยวาย ผมจึงหยิบรีโมทที่วางอยู่ข้างๆมากดสต็อปตามที่ไอแบมมันสั่ง

 

 

            "ไหนใครบอกวะว่าจะไม่ซบอก ใครมันบอกว่ากูไว้ใจไม่ได้ ใครน้าใคร" พูดพร้อมกับลอยหน้าลอยตาใส่มันยียวนมันเล็กน้อย

 

 

            "หึ้ยยย! ไม่ซบก็ได้วะ" ไอแบมพูดจบก็ผละตัวออกจากผม

 

 

            "ฟึ่บ! " ผมรีบดึงไอแบมกลับเข้ามาแล้วเอามือสอดไปที่เอวไอแบม

 

 

            "ไม่ต้อง อยู่อย่างงี้อะดีแล้ว" พูดแล้วก็กระชับแขนกอดไอแบมให้แน่นขึ้น

 

 

            "ทำไมอะ" มันถามกลับ

 

 

            "ไม่ต้องถามมากได้ไหม ดูหนังไปอย่าพูดมาก" ตอบมันกลับไปและเอามือดันหัวมันมาให้ซบที่อกเหมือนเดิม

 

 

 

 

หนังเล่นไปสักพักก็เห็นว่าไอแบมมันเงียบๆไปเลยก้มไปมองหน้ามันจึงเห็นว่ามันหลับไปแล้ว ผมจึงหยิบรีโมทมากดปิดเพราะกลัวว่าเสียงมันจะดังรบกวนไอแบมที่นอนอยู่ ด้วยความที่กลัวมันจะตื่นผมจึงตัดสินใจหลับไปพร้อมๆกันกับไอแบม

 





#มาอัพฟิคแล้วนะ ขอโทษที่อัพช้านะ
พอดีเค้าติดกิจกรรมที่โรงเรียนแล้วก็ใกล้สอบแล้วด้วย
อาจจะต้องอ่านหนังสือสอบ ช่วงนี้หายไปนานก็อย่าเพิ่งหายไปไหนกันนะ
สัญญา ถ้าทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเค้าจะไม่ทิ้งให้รอนานแล้ว รักนะ.





 

#SOULMATE
MARKBAM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #430 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 11:28
    ง่อววววว อุ่นมั้ยคะ แต่น่าจะสบายอะ ถึงกับหลับไปเลย -/////- 



    คุณลุง นี่ใช่ป๊าต้วนรึเปล่า น่าจะใช่แหละเนอะ555555
    #430
    0
  2. #303 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 19:03
    ลุงที่จ่ายเงินให้แบมๆ ใช่พ่อมาร์คหรือเปล่าน่า มาร์คแบมตอนนี้น่ารักจัง
    #303
    0
  3. #255 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 09:15
    พี่มาร์คน่ารักอ่าาาา
    รีบปรับความเข้าใจกับพ่อเถอะนะ
    #255
    0
  4. #230 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 01:08
    พี่มาร์คทำตัวน่ารักมากอะ แต่เมื่อไหร่จะพูดเพราะๆอะ 55555
    #230
    0
  5. #211 oni (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 11:09
    ลุงซานต้าของแบมเป็นใคร มาแอบส่องมาร์คแบมหรืองัย



    แบมหายงอนพี่มาร์คแล้ว หลับ กอด ซบกันจนน่าอิจฉา



    ดีใจนะที่แบมหายงอนไปได้ ก็คงแค่โมโหหิว555



    #211
    0
  6. #209 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 15:40
    คิดเหมือนกันว่าคนนั้นคือป๊าต้วน 5555
    #209
    0
  7. #208 pukky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 09:20
    พ่อพี่มาร์คคคคคคครึป่าวเเฮร่5555

    มาร์คเกินไปป่าววว ถ้าขนาดนี้เเล้ววว ... กดเลยเถอะ444ตัวเเดงๆเลยเย้555
    #208
    0
  8. #206 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 01:43
    ลุงคนนั้นที่จ่ายตังให้แบม คือพ่อพี่มาร์คกรือป่าววววววว

    แหมๆๆๆๆๆเดี่ยวนี้ถึงเนื้อถึงตัวนะพี่มาร์คคคคคคคคค
    #206
    0
  9. #205 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 23:20
    ไม่ต้องรีบนะไรท์ สอบให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมาอัพ การเรียนสำคัญที่สุด ฟิคนี่เอาไว้ว่างๆค่อยมาอัพ รีดคนนี้สัญญาว่าจะตามอ่านตามเม้น ไม่หนีไปไหนแน่นอน ตุ๊บๆ ^3^
    #205
    0
  10. #204 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 21:45
    ลุงคนนั่นใครนะ????

    ลุงผัก?.. . ไม่น่าใช่ พ่อพี่มาร์ค???? ใช่หรอ?

    แบมนี้ก็โรคจิต ชอบดูแต่กลัว เอาไงกันแน่แบม = =
    #204
    0
  11. #202 NAN (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 11:08
    คุณลุงคนนั้นเป็นครายยยยย เดาว่าเป็นคุณพ่อพี่มาร์ครึป่าววร้น่า
    #202
    0
  12. #201 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 02:25
    มีให้ซบอก แหมๆๆๆ ไรท์สู้ๆนะคะกับการสอบ
    #201
    0
  13. #200 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 00:47
    มาร์คพาร์ทนี้มุ้งมิ้งไปนะ^^
    #200
    0
  14. #199 Smauky (@leesmaukysh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 23:44
    ลุงซานต้าใช่พ่อพี่มาร์คมั้ยนะ น่ารักจุง มีซบองซบอก เขิลลลล
    #199
    0
  15. #198 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 23:07
    ไรท์ตั้งใจอ่านหนังสือสอบนะสู้ๆค่ะ  ป๋าต้วนใช่ไหมที่มาส่งน้องแบมอ่ พี่มาร์คอ้อนน่ารักมากๆเลย
    #198
    0