ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 20 : chapter19 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ก.ย. 57

Chapter 19

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM
















     MARK

 

 

ผมรู้ตัวว่าผมทำอะไรอยู่ รู้ตัวว่ากำลังทำให้ไอแบมคิดไกลไปถึงไหนๆแล้ว ฮ่าฮ่า รู้ได้ไงหนะหรอครับ
ก็ไอแบมมันหลับตาปี๋แถมยังหน้าแดงกล่ำเป็นลูกมะเขือเทศอีก ทำไมผมจะดูไม่ออกแต่จะว่าไป
ในใจผมก็แอบคิดอยู่เหมือนกันนะ...

 

ถึงมาร์คจะรู้ตัวว่าเขาทำอะไรอยู่ สิ่งเริ่มแรกที่เค้าคิดที่จะทำมันคือการแกล้งแบมแบมแต่ตอนนี้ความคิดของมาร์คก็เริ่มวุ่นวายไปหมดเหมือนกัน




 

 


 

ฝ่ายหนึ่งของมาร์คก็บอก

Mark Evil : นายจะไม่สนใจปากอันอวบอิ่มสีชมพูนั้นจริงหรอออ~ ใกล้ขนาดนี้แล้วจูบไปเลยเชื่อฉัน!!

 

ส่วนอีกฝ่าย

Mark Angle : นายคงไม่อยากล้อเล่นกับหัวใจของแบมแบมหรอกนะ

 

Mark Evil : โถ่วก็แค่ล้อเล่นเองแบมแบมไม่คิดอะไรหรอกน่าเชื่อฉันสิ จูบเลยเชื่อฉัน นายก็รู้ว่าแบมชอบนายจะกลัวอะไรเล่า! จูบเลยมาร์คต้วน!

 

 

เมื่อความคิดของ Mark Evil หลุดเข้าไปในความคิดของมาร์คเขาก็พร้อมที่จะทำตามความคิดนั้น
มาร์คค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้แบมมากขึ้น มากจนเขาไม่สามารถหันหน้าตรงๆได้ มาร์คค่อยๆเอียงคอและเริ่มเข้าใกล้คนตรงหน้าและดูเหมือนว่าทุกสิ่งกำลังจะเป็นไปตามที่
Mark Evil พูด...

 

 

Mark Angle : นายไม่ควรจะล้อเล่นกับหัวใจของเด็กคนนี้ รู้ใช่ไหมว่านายต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่กำลังจะทำ ถ้านายไม่ได้รู้สึกอะไรนายก็ควรหยุด

 

 

มาร์คชะงักเมื่อความคิดของ Mark Angle เข้ามาในหัว แค่เพียงชั่ววินาทีที่มาร์คตัดสินใจไม่จูบแบมแบม ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรแต่แค่ยังไม่มั่นใจมากกว่ากับความรู้สึกของเขา

 

 

     BAMBAM

 

 

            "ปากก็บอกไม่แต่หน้านายนี่เคลิ้มไปถึงไหนละ" เสียงพี่มาร์คพูดขึ้นหลังจากที่ผมหลับตาปี๋เมื่อกี้
เมื่อได้ยินผมจึงรีบลืมตาขึ้น

 

            "อยากให้ฉันทำหละสิ" ยังไม่ทันพูดอะไรพี่มันก็พูดขึ้น

 

            "ทำอะไรรร-3-" ถามออกไปทั้งๆที่รู้ว่าพี่มาร์คหมายความว่าไง

 

            "ฉันรู้ว่านายรู้" พี่มันพูดแล้วเอาหน้าออกห่าง ฮู่วว~ค่อยหายใจสะดวกหน่อย-0-

 

 

ผมแทบจะหยุดหายใจอยู่แล้วตอนที่พี่มาร์คเข้ามาใกล้ แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องก่อนหน้านี้ เอาตอนนี้ก่อน
ดีกว่าครับเพราะผมไม่รู้จะตอบกลับพี่มันไปยังไงในเมื่อสิ่งที่พ่มาร์คพูดมันเป็นความจริง
-0-

 

 

            "รอก่อน... " ในขณะที่หัวผมกำลังคิดประโยคสนทนามากมายเพื่อที่จะพูดตอบกลับพี่มาร์คไป
พี่แกก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เบา เบาจนเรียกว่ากระซิบก็ได้- -

 

            "รออะไร" ถามพี่มาร์คกลับไป

 

            "รอฉันมั่นใจ" พี่มาร์คเงียบไปและหลุบตาต่ำเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

 

            "พี่มั่นใจอะไร" ถามไปอีกด้วยความสงสัย ก็ดูพี่มันพูดออกมาสิครับ ผมเข้าใจที่ไหนหละ

 

            "ถามมากจริงๆ! รู้แค่นั้นก็พอแล้ว"

 

            "เอ้า! ก็พี่อะพูดไม่รู้เรื่องแบมก็ต้องถามสิ แล้วดู! มาพูดลอยๆให้สงสัยแล้วก็ไปเนี่ยนะ
โถ่วววไม่ใจเลยอะ
!"

 

            "มันเรื่องของฉัน! มาเป่าผมให้เสร็จด้วยง่วงแล้วจะไปนอนเว้ย!" ดูคนเราครับ ก่อนหน้านี้ก็แกล้งผมซะเกือบหยุดหายใจแล้วดูตอนนี้โวยวายให้ไปเป่าผมให้แล้วยังบอกว่าง่วง แถวบ้านผมเขาเรียกงี่เง่า!

 

 

ถึงแบมแบมจะบ่นเรื่องที่มาร์คงี่เง่าใส่แต่คนตัวเล็กก็ยอมทำตามที่มาร์คบอกทุกอย่าง

 

ใช้เวลาไม่นานแบมแบมก็เป่าผมให้มาร์คเสร็จหลังจากที่ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงกับการแกล้งกันไปมา

 

 

 

 

 

 

            "เออมึงเดี๋ยวกูเข้าห้องน้ำก่อนนะ พวกมึงเดินไปก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป" แบมแบมพูดขึ้นขณะที่เขายูคและยองแจกำลังจะไปเรียนชมรมในตอนบ่าย

 

            "เออๆรีบตามไปนะมึง" ยูคพูดแล้วเดินไปกับยองแจ

 

 

หลังจากที่แบมแบมเข้าห้องน้ำเสร็จเขาก็รีบเดินออกมาจากห้องน้ำ

 

 

            "พลั่ก!"

 

            "โอ้ยยยยยเจ็บ!" คนตัวเล็กโวยวายหลังจากชนเข้ากับใครบางคน

 

            "ตาบอดไง๊? เดินไม่มองตาม้าตาเรือ!" คนเดิมเสียงเดิมที่เจอและได้ยินอยู่ทุกวันยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงข้างนึงแล้วพูดขึ้นมา

 

            "พี่มาร์ค!"

 

            "อะไร"

 

            "พี่นั่นแหละชนแบม" แบมแบมเอามือกอดอกแล้วพูด

 

            "อย่ามามั่วนายนั่นแหละ!" มาร์คเถียงกลับแล้วเอานิ้วจิ้มหัวคนตรงหน้าพร้อมกับผลักเบาๆ

 

            "ไม่ต้องเถียงนะ! หยุดเลย!" มาร์คพูดตัดขึ้นมาในตอนที่แบมแบมกำลังจะอ้าปากพูด

 

            "โห่วพี่มาร์คอะ!" คนตัวเล็กพูดแล้วทำหน้ายู่

 

            "แล้วนี่จะไปไหน" ร่างหนาถามกลับไป

 

            "ไปเรียนชมรม"

 

            "งั้นไป" มาร์คพูดแล้วคว้ามือแบมแบมมาจับ

 

            "ไปไหนอะ" แบมแบมตอบกลับไปด้วยอารมณ์ที่แอบตกใจเล็กน้อย

 

            "ก็ไปเรียนชมรมไง"

 

            "เอ้า! แล้วพี่มาร์คเรียนชมรมอะไร"

 

            "ก็ชมรมเดียวกับนาย"

 

            "ห้ะจริงดิ?!"

 

            "เออ"

 

 

     JACKSON/YOUNGJAE/JAEBUM/JINYOUNG/YUGYEOM


 





 


 

"พวกมึง! มานี่ๆๆๆๆๆ กูมีเรื่องจะเล่า!" แจ็คสันโวยวายขึ้นในห้องชมรมที่ตอนนี้มีแค่ยองแจ ยูคยอม
จินยองและแจบอมอยู่ด้วย

 

            "อะไรของมึงเสียงดังชิบหาย!" แจบอมพูดพร้อมกับเดินจูงมือจินยองมาหาแจ็คสัน

 

            "เอออมึงมาเหอะน่าเดี๋ยวกูจะเล่าให้ฟัง!" ทุกคนเดินมานั่งล้อมรอบแจ็คสันและพร้อมจะฟังสิ่งที่แจ็คสันกำลังจะเล่า

 

            "มา! สัสคือเมื่อวานกูกับไอแจแอบย่องเข้าไปในห้องไอมาร์คกับน้องแบม!"

 

            "ห้ะ?! พวกมึงแอบเข้าไปในห้องไอมาร์คเนี่ยนะ!" แจบอมถามขึ้น

 

            "เออออ ก็พวกกูได้ยินเสียงอะ!"

 

            "เสียงเหี้ยไรวะ!"

 

            "เสียง... " แจ็คสันจัดการเล่าเรื่องราวทั้งหมด แม้ยองแจจะพยายามสะกิดเพื่อห้ามเพราะเขารู้ถึงความรู้สึกของยูคแต่ก็ไม่ได้ผลเพราะตอนนี้แจ็คสันเล่าไปถึงไหนๆแล้ว

 

            "เรื่องมันก็มีอยู่แค่นี้แหละมึง" แจ็คสันทำท่าภูมิใจกับเรื่องที่ตัวเองได้ไปเห็นและรู้มา

 

            "จริงหรอวะ มึงมั่วปะเนี่ย" จินยองถามขึ้น

 

            "กูไม่มั่ว!! ไม่เชื่อมึงถามยองแจ"

 

            "ผมไม่รู้! ก็พี่ไม่ให้ผมมองอะ!"

 

            "นั่นไง! กูว่ามึงมั่วชัวร์ มึงมโนไปเองแน่ๆเลยสัส" แจบอมสวนกลับไป

 

            "เหี้ยแจ! มึงไม่เชื่อกูอ่อ มึงก็ไปกับกูอะ!" แจ็คสันโวยวาย

 

            "ก็ไม่ใช่ไม่เชื่อ ก็พี่ไม่ให้ผมมองอะ! ถามก็ไม่บอก ผมไม่ผิดนะผมไม่ผิด"

 

 

ระหว่างที่แจ็คสันกับยองแจเถียงกันอยู่มาร์คกับแบมแบมก็เดินเข้ามาพอดี

 

 

            "โอ้ยยยย! พี่มาร์คทำไมชอบแกล้งแบมเนี่ย" ทั้งคู่เดินเข้ามาพร้อมกันในภาพที่มาร์คกำลังเอามือหยิกแก้มของแบมแบม

 

            "ก็นายมันน่าหมั่นไส้" มาร์คเถียงกลับแล้วหยิกแก้มคนตัวเล็กไปอีกที

 

            "แต่มันเจ็บนะ!" แบมแบมโวยวายเสียงดังลั่น

 

            "หรออออไม่รู้ไม่เห็น~"

 

            "หือ! ไม่รู้งั้นหรอ" แบมแบมพูดแล้วเอื้อมมือไปหยิกแก้มของมาร์คเพื่อเอาคืน

 

            "ย่า! มันเจ็บนะ"

 

            "ฮ่าๆๆๆ! หรออออไม่รู้ไม่เห็น~" แบมแบมขำด้วยความสะใจแล้วตอบกลับไปแบบกวนๆ

 

            "หืออ! มานี่เลยมา มาให้หยิกซะดีๆ!" มาร์คพูดแล้วพยายามจับแก้มของแบมแบมแต่ก็ไม่ได้ผล
เพราะแบมได้วิ่งเข้ามาในตัวห้องเรียบร้อยแล้ว

 

            "กูบอกพวกมึงแล้วว่าพวกมันมีซัมติงงงง~" แจ็คสันหันไปกระซิบกับคนที่เหลือ

 

 

ทุกคนไม่ตอบอะไรกลับไปเพราะภาพที่เห็นมันก็น่าคิดตามอย่างที่แจ็คสันได้พูดไว้ก่อนหน้า

 

 

            "ไอมาร์ค!" แจ็คสันตะโกนเรียกชื่อเพื่อนสนิทของตนที่ตอนนี้กำลังเดินตามหลังแบมแบมเข้ามา

 

            "อะไรรรร"

 

            "มึงกับน้องแบมเป็นอะไรกัน!" แจ็คสันถามคำถามที่ทำให้แบมแบมและทุกคนต้องสะดุ้ง

 

            "มึงหมายความว่าไง" มาร์คถามกลับไปแล้วเดินมาอยู่ข้างๆแบมแบม

 

            "อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ! ตอนนี้ทุกครู้เรื่องที่กูเล่าให้ฟังหมดแล้วมึงหนีไม่พ้นหรอก ยอมรับมาซะดีๆเหอะหวะว่ามึงสองคนเป็นอะไรกัน!!"

 

            "พี่หมายความว่าไง! เรื่องอะไรที่พี่เล่าให้ทุกคนฟัง แล้วที่พี่บอกว่าแบมกับพี่มาร์คเป็นอะไรกัน
แบมว่าพี่กำลังเข้าใจผิดนะ
" แบมแบมพูดตัดขึ้นมา

 

            "ไม่ผิดหรอก พี่เห็นว่าน้องแบมกับไอมาร์คทำอะไรกัน พี่มั่นใจ!!" แจ็คสันเถียงขาดใจกลับไป

 

            "แล้วมึงเห็นกูทำอะไรกัน? " คราวนี้มาร์คถามกลับไปบ้าง

 

            "กูเห็น! อุ้ปป!" แจ็คสันกำลังจะอ้าปากตอบคำถามที่มาร์คถามเขากลับมาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อยองแจเอามือมาปิดปากไว้

 

            "อย่าพูดนะพี่! อย่า!" ยองแจพูดปรามๆแล้วส่ายหัว แจ็คสันจึงแกะมือยองแจออกจากปากของตัวเองและหันไปพูดต่อ

 

            "ไม่! วันนี้กูต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นอะไรกัน! กูรู้ว่าพวกมึงก็อยากรู้"

 

            "พี่แจ็คสันกำลังเข้าใจผิดนะ!" แบมแบมรีบพูดออกมา

 

            "น้องแบม! พี่เห็นว่าไอมาร์คมันทำอะไรเรา ไม่ต้องกลัวนะบอกพี่มาเดี๋ยวพี่จะจัดการมันให้!
ไอมาร์ค! มึง! กูเห็น! มึงต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่มึงทำไว้กับน้องแบม ถ้ามึงไม่รับผิดชอบกูจะจัดการมึง!!"
แจ็คสันไม่ฟังแบมแบมแล้วยังหันไปโวยวายใส่มาร์คยกใหญ่

 

            "พี่แจ็คสัน... " แบมแบมพยายามจะอธิบายแต่ก็ไร้ประโยชน์

 

            "ไม่ต้องน้องแบม! เดี๋ยวพี่ชายคนนี้จะจัดการเอง! ว่าไงไอมาร์คมึงจะรับผิดชอบน้องแบมแบมไหมห้ะ!!"

 

            "ไปกันใหญ่แล้ว พี่กำลังเข้าใจ... "

 

            "เออกูรับผิดชอบเอง" ในขณะที่แบมแบมกำลังพยายามจะอธิบายให้ทุกคนฟังมาร์คก็พูดแทรกขึ้นมา

 

            "มึงว่าไงนะ!" แจ็คสันถามกลับไป

 

            "กูบอกว่ากูรับผิดชอบเอง" มาร์คพูดแล้วเอามือไปโอบไหล่คนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

            "กูจะรับผิดชอบมันเองไอเด็กนี่"

 

 

     BAMBAM

 

 

รับผิดชอบผมงั้นหรอ? แต่...แต่พี่มาร์คไม่ได้ทำอะไรผมนะ นี่เขาพูดอะไรออกไปรู้ตัวรึเปล่าเนี่ย!
ส่วนพี่แจ็คสันแกก็ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น-.-คิดเองเออเองไปหมด นี่ผมยังไม่รู้เลยนะว่าพี่แกไปเห็นอะไรเข้า
ถึงได้มาพูดแบบนี้ 

 

 

            "ไม่ต้องถามนะว่าทำไมฉันถึงพูดไปแบบนั้น" พี่มาร์คพูดขึ้นหลังจากพาผมออกมาจากห้องชมรมได้สักพัก

 

            "แต่ ทำไมถึงพูดอะ"

 

            "ย่า! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอไง ฉันบอกว่าไม่ต้องถาม!" พี่มาร์คหันมาตะคอกใส่ผม   


ดุอีกและ
! ก็คนอยากรู้หนิครับ ผิดมากหรอไงเล่า! เป็นใครใครก็อยากรู้จริงไหม-3-

 

 

หลังจากที่ผมโดนพี่มาร์คดุก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลยได้แต่เดินตามพี่มันมาจนถึงทางเดินสวนข้างโรงเรียน

 

ผมมองไปรอบๆทุกอย่างดูจะปกติคุ้นตาเหมือนที่เคยเห็น แต่สักพักพี่มาร์คก็พาผมเดินลึกเข้าไปในสวนที่สุดทางเดินหินอ่อน

 

 

            "พี่มาร์ค เรากำลังจะไปไหน" ตัดสินใจถามออกไปเพราะทางมันเริ่มจะไม่คุ้นตา

 

            "เดี๋ยวก็รู้" พี่มาร์คตอบกลับมาแค่นั้นแล้วเดินต่อ

 

 

ด้วยความที่ผมเริ่มกลัวจึงรีบเดินไปข้างหลังพี่มาร์คและจับเสื้อพี่มันไว้ พี่มันก็ไม่ได้ว่าอะไรและยังคงเดินต่อไป

 

เดินมาด้วยสักพักพี่มาร์คก็หยุดเดิน ผมชนพี่มันเล็กน้อยแต่ไม่ได้แรงอะไร

 

 

            "ถึงแล้ว"  พี่มาร์คพูดแล้วหลบให้ผมเห็นบางอย่างตรงหน้า

 

 

ภาพที่เห็นตอนนี้คือบ้านบ้านที่ตัวบ้านเป็นกระจกทั้งหมด ข้างในดูเหมือนจะเป็นต้นไม้และดอกไม้
ถ้าจำไม่ผิดผมคิดว่ามันเรียกว่า บ้านเรือนกระจก ที่เอาไว้ปลูกต้นไม้ แต่สิ่งที่ผมสงสัยไม่ใช่บ้านหรอกครับ ผมสงสัยว่าพี่มาร์คพาผมมาที่นี่ทำไมแล้วมันก็ดูเป็นที่ที่ไม่น่ามีใครในโรงเรียนรู้ด้วยว่ามีอยู่

 

 

            "ที่นี่เป็นความลับใช่ไหมพี่มาร์ค" แบมแบมหันไปถามคำถามที่ทำให้พี่มาร์คต้องอมยิ้ม

 

            "แสนรู้นะเนี่ย" มาร์คพูดแล้วเอามือขยี้หัวแบมเบาๆ

 

            "ไม่ใช่หมานะ!"

 

 

มาร์คไม่ได้ตอบอะไรกลับไปได้แต่ยิ้มแล้วเดินเข้าไปในบ้านเรือนกระจกตรงหน้า

 

บรรยากาศภายในบ้านเต็มไปด้วยต้นไม้ที่สูงพอจะบังแสงแดดจากท้องฟ้า กลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิดฟุ้งหอมไปทั่วบ้าน เมื่อมองเข้าไปข้างในก็จะเห็นโซฟาสีขาวที่มีเนื้อผ้าเป็นกำมะหยี่วางอยู่ในส่วนที่เป็นตัวห้องนั่งเล่นของบ้าน

 

แบมแบมเดินไปรอบๆและนั่งลงที่หน้ากระถางดอกไม้ต้นหนึ่ง ร่างเล็กยื่นหน้าเข้าไปใกล้ดอกไม้ตรงหน้าและสูดดมกลิ่นหอมของมัน

 

 

            "ตึก..ตึก..ตึก.." เสียงหัวใจของมาร์คดังออกมา...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หัวใจของเขาเต้นแรงขนาดนี้
ยิ่งมองแบมแบมในตอนนี้แล้วเขายังรู้สึกหวั่นไหวแม้การกระทำกับคำพูดเหมือนไม่รู้สึกอะไรแต่ความจริงแล้วในหัวของเขาก็มีแต่คำถามเดิมๆที่ถามว่า

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"เขาหลงรักแบมแบมแล้วใช่ไหม"

 

 



 

#ถ้ามาอัพช้าต้องขอโทษด้วยนะช่วงนี้มีกิจกรรมที่โรงเรียน

แล้วก็เคลียร์งานที่คั่งค้างด้วยยยยย จะรีบทำให้เสร็จแล้วมาอัพให้ไวๆเลย

ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดน้า

 

 

#SOULMATE

MARKBAM

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #334 เฮียคยอง12 (@fiillmzkyung12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 15:59
    หวังทำดีมากค่ะกรี๊ดดดดด
    #334
    0
  2. #302 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 18:34
    หวังแก มโนไกลกว่าเราอีกอ่ะ แค่ได้ยินเสียงแค่นั้น มโนว่าเขามีอะไรกัน แถมมาร์คยังตอบว่าจะรับผิดชอบอีก

    เรื่องเลยไปกันใหญ่แน่ๆ
    #302
    0
  3. #277 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 03:23
    อิแจ็คทำดีทำต่อไปน่ะลูกก
    #277
    0
  4. #253 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 09:06
    รับผิดชอบอะไรรรร คนอื่นเขัาใจผิดหมด 556
    แต่พี่มาร์คนี่รีบคว้าโอก่าสเชััยวนะ 555
    #253
    0
  5. #228 minnyart (@minnyart1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 00:35
    โอ้ย อพม.นี่ยังไม่รู้อีกหรอ - -
    #228
    0
  6. #196 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 20:51
    เด็กป.3 ยังตอบถูกเลยพี่มาร์ค ง่ายกว่า 1+1 ด้วย

    พี่มาร์ค รัก แบมแบม
    #196
    0
  7. #165 oni (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 22:27
    พี่มาร์ครีบยอมรับเชียว รู้ตัวว่าชอบแบมแล้วอ่ะดิ



    แจ็คทำแบบนี้ก็เข้าทางพี่มาร์คเลย



    แล้วยังจะพาไปหวานกันที่เรือนกระจกอีก
    #165
    0
  8. #161 NAN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 03:04
    อิพี่หวังขี้จนได้เรื่องนะแก ชงจนเค้าได้กัน 555555
    #161
    0
  9. #160 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 22:47
    หวังแกนี่เผือกจริงไรจริง 5555
    #160
    0
  10. #159 markbam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 22:37
    5555 markEvil กับ markAngel แบมน่ารักช่ายม้าาาาาาพี่ต้วน
    #159
    0
  11. #158 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 18:32
    พี่ต้วน ตึก ตึก ตึก กี่ชั้นอ่ พี่หวังน้อพี่หวังเห็นใจยุคบ้าง
    #158
    0
  12. #157 melonnysweety (@melonnymaka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 13:42
    >\\\< ตึก ตึก ตามเล้ยยยย ตอนหน้าขอฟินๆน้ะค้ะ
    #157
    0
  13. #156 Cyndj (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 12:55
    โอ๊ยยย!! อิพี่ต้วนน!
    #156
    0
  14. #155 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 07:41
    ยอมรับสักทีว่าชอบแบมเข้าแล้ววววววว

    ชายหวังนายทำดีมากกกกกกกก
    #155
    0
  15. #152 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 01:38
    เป็นครั้งแรกที่แจ๊คโวยวายแล้วทำได้ดี5555 แจ๊คมอบโล่ให้ค่ะ^^
    #152
    0
  16. #151 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 23:51
    ต้องขอบคุณแจ็คนะเนี่ย คริคริ ทำให้พี่มาร์ครู้ใจตัวเองเร็วขึ้นนะ
    #151
    0
  17. #150 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 21:51
    มาร์คกวนอ่ะ 55555 แจ็คก็มโน๊มโน เค้ายังไม่ได้ทำไรกันเลยจ่ะ
    #150
    0