ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 18 : chapter17 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    31 ส.ค. 57

Chapter 17

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM













 








 



"เฮ้อออ~" ถอนหายใจออกมาด้วยความที่ล้าแขนและเหนื่อยสุดๆ

 

 

ถ้าย้อนเวลากลับไปที่เหตุการ์ณก่อนหน้านี้นะครับ...

 

ผมบังเอิญเจออาจารย์ชานซองก่อนที่จะเดินเข้าห้องเรียน อาจารย์แกโรคจิตเป็นบ้าเลยครับ ชอบใช้ความรุนแรง! เถื่อน! ดิบ! ครบครับ อย่างกับฮิตเลอร์! ด้วยความที่ว่าผมยังไม่เข้าห้องเรียนและส่งเสียงดังไปหน่อยแกก็เลยให้ผมมาเช็ดกระจกแต่เช็ดกระจกที่ว่านี้ไม่ใช่เช็ดข้างในตากแอร์เย็นๆนะครับ ข้างนอกครับ! แดดเปรี้ยงๆ!

 

ส่วนท้องผมก็ร้องไม่หยุด ฮืออออออออ~ก็ผมยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ความจริงแล้วไม่ใช่ว่าผมไม่ยอมซื้อให้ตัวเองแต่ไปซื้อให้พี่มาร์คกินนะ นี่ก็กะจะซื้ออยู่หรอกแต่ทำไงได้มันเหลือถุงสุดท้ายแล้วพี่มาร์คมันก็แขนหักอยู่ คนที่ควรกินก็ควรเป็นพี่มัน

 

 

            "จ๊อกกกก~" โอ้ยท้องร้องงง หิวจังงงงงงTT

 

 

     MARK

 

 

พอหมดคาบผมก็เลยเดินออกมาจากห้องเรียน โอ้ยยยปวดหัวเป็นบ้าเลยครับ ยากชิบหาย-0-
ออกไปสูดอากาศหน่อยก็คงดี

 

ผมเดินไปเอามือประสานกันไว้ที่ท้ายทอยและเดินตรงไปยังระเบียง

 

 

            "เฮ้อออ~" ออกมาได้ไม่ถึงนาทีก็ได้ยินเสียงหายใจอย่างดังเลยหันไปมอง

 

 

สิ่งที่ผมเห็นอยู่ในตอนนี้คือไอแบมยืนเช็ดกระจกอย่างบ้างคลั่ง หัวมันเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ นี่มันทำอะไรของมัน...

 

กำลังจะเดินเข้าไปถามมันแต่จู่ๆไอแบมก็ทรุดลงไปต่อหน้าต่อตา

 

 

            "ย่า! นายเป็นอะไร" ผมถามไอแบมหลังจากที่รีบวิ่งถลาไปหามัน

 

            "ป...ปวดท้อง" คำตอบของมันทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่

 

            "ปวดตรงไหน" รีบถามมันกลับไป

 

            "ท้องไง" ดูมัน- - กวนได้ตลอดเวลาจริงๆ หมายถึงว่าปวดบริเวณไหนต่างหากเล่า!

 

            "โอ้ยย" ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อไอแบมก็เอามือกุมท้องแล้วแหกปากร้องออกมา

 

            "รีบไปห้องพยาบาลเหอะ! " ค่อยๆจับไอแบมให้ลุกขึ้นยืนทั้งๆที่แขนของผมเองก็ใช้ได้แค่ข้างเดียว

 

            "ไม่ได้ๆ! " มันปฏิเสธในขณะที่ตัวมันเองยืนตัวงอเหมือนกุ้งเอามือกุมท้องอยู่

 

            "ทำไม"

 

            "แบมต้องทำให้เสร็จไม่งั้น...โอ้ยยย"

 

 

ไอแบมล้มพรวดลงไปแล้วเอามือจับท้อง มันนั่งกองอยู่ที่พื้น สภาพมันตอนนี้เหมือนคนหมดเรี่ยวแรง ผมจึงรีบจับมันเป็นการประคองมันเอาไว้

 

 

            "ย่า! ไอเด็กดื้อ ฉันบอกให้ไปห้องพยาบาลไง! "

 

            "แต่... "

 

            "ไม่ต้องพูดแล้ว นายต้องไปห้องพยาบาล!"

 

            "นายเดินไหวไหม"

 

 

ไอแบมไม่ยอมตอบอะไรได้แต่ส่ายหัว มันคงเดินไม่ไหวแน่ๆ ผมไม่รู้จะทำยังไงเพราะตัวผมเองในตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะช่วยใครได้ถ้าแขนผมไม่ได้หักก็คงจะอุ้มไอแบมไปแล้ว แต่...

 

 

            "เอ้า! ไอมาร์คกูหามึงตั้งนานอยู่นี่เอง ว่าแต่มึง...เห้ยยยไอเหี้ย!!! น้องแบมเป็นไร! " ในขณะที่ผมกำลังคิดหาวิธีที่จะพาไอแบมไปห้องพยาบาล บุคคลที่สามารถแบกทุกอย่างบนโลกนี้ได้ก็โผล่มา...ไอแจ็คสัน

 

 

 

 

            "ดีนะที่พวกเธอรีบพาน้องมา" อาจารย์ประจำห้องพยาบาลที่กำลังเช็ดตัวให้ไอแบมอยู่หันมาพูดกับผม    และไอสั้น

 

            "น้องคงยังไม่ได้กินข้าวหนะแล้วสงสัยคงจะไปตากแดดมาด้วย ตัวรุมๆ"

 

            "โห่ววเหี้ยยยน้องแบมเค้าไปทำอะไรมาวะข้าวก็ไม่ได้กินแถมยังไปตากแดดมาอีก ถึกเหมาะกับมึงจริงๆเลยหวะเหี้ยมาร์ค" ไอแจ็คสันหันมากระซิบกับผม

 

 

ไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไปได้แต่ยืนมองไอแบมที่ตอนนี้กำลังยัดข้าวใส่ปากอยู่ ทำไม!! ทำไมมันถึงไม่ดูแลตัวเอง    น่าหงุดหงิดชะมัด!

 

 

            "อร่อยไหม! " ผมถามด้วยอารมณ์ที่เริ่มจะหงุดหงิด

 

            "อร่อยยยย~" มันตอบทั้งๆที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆอยู่เต็มปากแล้วทำหน้าระรื่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่มันน่าโมโหจริงๆ!

 

            "เอ่อ...ไอเหี้ยบรรยากาศเริ่มมาคุละกูไปดีกว่า~" ไอแจ็คสันพูดแล้วก็วิ่งพรวดพราดออกไปจากห้อง

 

            "ย่า! เมื่อกี้นายปวดท้องแทบตายแต่ตอนนี้นั่งกินข้าวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ยนะ!" ตะคอกใส่ไอแบม

 

            "แบมปวดท้องก็เพราะแบมหิวข้าว... "

 

            "ก็ใช่! แล้วทำไมนายถึงไม่กิน?! "

 

            "ก็ตอนไปซื้อมันเหลือแค่อันเดียวแบมเลยเอามาให้พี่มาร์คแทน"

 

            "แล้วนายให้ฉันมาทำไม! ฉันบอกว่าไม่หิวไง"

 

            "ไม่หิวก็ต้องกิน! อีกอย่างพี่แขนหักอยู่ก็ต้องกินเยอะๆสิ" ไอแบมมันเริ่มจะหันมาเถียงกับผมอย่างจริงจัง

 

            "แล้วนายไม่ต้องหรอไงห้ะ!! "

 

            "แบมไม่เป็นไรหรอกน่า! แบมออกจะแข็งแรงไม่เป็นไรง่ายๆหรอกกก~"

 

            "แล้วที่ปวดท้องจนเดินไม่ได้นี่มันอะไร?! "

 

            "แบมก็แค่หมดแรงได้กินของอร่อยๆก็หายแล้วววว~" ยังครับ! ยังจะตอบแบบลอยหน้าลอยตาอยู่อีก!

 

            "ย่า! ทำไมชอบดื้ออยู่เรื่อยห้ะ"

 

            "แบมไม่ได้ดื้อก็แบมเป็นห่วงพี่มาร์ค" นี่มันคิดว่ามันเป็นห่วงเป็นแค่คนเดียวหรอไงเพราะความจริงแล้วผมก็.....ห่วง.....

 

 

     BAMBAM

 

 

นี่ผมเพิ่งพูดออกไปกับพี่มาร์คว่าเป็นห่วงเค้าต่อหน้าเนี่ยนะ!! บ้าไปแล้ว! ผมพูดออกไปได้ยังไงเนี่ยโอ้ยยยยยไอแบมพลาดแล้วววว

 

            "แล้วหายปวดท้องรึยัง" พี่มาร์คถามกลับมา

 

            "หายแล้ว! สบายมากกก พี่มาร์ครีบไปเหอะเดี๋ยวโดนครูว่า"

 

            "ไล่ช้ะ? "

 

            "เปล่าๆๆไม่ได้ไล่ ใครจะกล้าไล่พี่เล่า-3-"

 

            "วันนี้ไม่ต้องไปเรียนนะอยู่ที่นี่แหละเดี๋ยวเลิกเรียนมารับ"

 

            "ครับผมมมม~" ตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดี๊ด้าสุดๆ

 

            "ไปแล่ว ไอดื้อ" พี่มันพูดแล้วผลักหัวผมและก็เดินเอามือล้วงกระเป๋าออกนอกห้องไป

 

 

5 นาทีผ่านไป...

 

 

            "ฮ่าฮ่าฮ่า! จริงหรอเนี่ย นี่ทำไมตอนเด็กๆเธอถึงได้ซนขนาดนั้น ไม่น่าหละวันนี้ถึงได้มาห้องพยาบาล    เด็กดื้อสินะเธอเนี่ยยยย"

 

อาจารย์มินครับ ผู้หญิงที่พูดกับผมอยู่ตอนนี้คืออาจารย์มิน เธอเป็นคนเกาหลีอายุ 25 คุยเก่งมากๆเลย ด้วยความที่ผมเบื่ออยู่แล้วเพราะไม่มีอะไรจะทำและอาจารย์แกก็เม้าเก่งสุดๆ ก็เลยจัดชุดใหญ่เม้ากับแกไปเลยยยย ฮ่าฮ่า^^

 

 

            "อุ้ยๆแต่ฉันก็มีน้องชายคนนึงนะมันชื่อ... "

 

            "พี่มิน!" ยังไม่ทันจบประโยคเสียงที่คุ้นหูก็ดังขึ้น

 

            "อ้าวไอแจ! " ผมหันควับไปมองเลยครับ ไอยองแจ...ไอยองแจจริงๆด้วย!!!

 

            "นี่ไงงงงน้องชายฉัน ไอนี่นะมันแสบตั้งแต่เด็กละ รู้ไหมมันนะ.. "

 

            "พี่มิน! นี่ไปสนิทกับแบมมันตอนไหนเนี่ย แล้วมึงอะหายไปเลยสัสตั้งแต่เช้ากูก็คิดไปไหนต่อไหนละ กูคิดว่ามึงตกส้วมตายไม่ก็เดินสะดุดขาตัวเองจนถึงแก่กรรมไปแล้ว! "

 

 

โวยวายชิบหายเลยครับมัน-0- เข้ามาก็ใส่ๆๆๆแม่งไม่ถามอะไรผมสักคำ

 

 

            "เกิดเรื่องนิดหน่อย"

 

            "อ้าวววววนี่รู้จักกันหรอเนี่ย" อาจารย์มินที่เงียบไปสักพักก็พูดขึ้นมา

 

            "ผมกับแบมเป็นเพื่อนกัน พี่มินเหอะไปรู้จักกับมันตอนไหนเนี่ยห้ะ! "

 

            "เอ้าชื่อแบมหรอ นี่คุยกันมาตั้งนานเพิ่งรู้นะเนี่ยย~" เพลียไหมหละครับพี่ไอแจ จะว่าไปแล้วก็เพลียทั้งพี่ทั้งน้อง

 

            "เอออออไหนๆมึงก็รู้จักพี่กูละมีไรมึงก็คุยกับพี่กูได้ พี่กูรักษาได้ทั้งไข้กายไข้ใจนะเว้ยยย"

 

            "ใช่แล้วค่ะคุณน้องพูดถูก อีกอย่างพี่อยู่ที่นี่ทั้งคืนมีอะไรก็มาปรึกษาได้ตลอดนะคะ~"

 

            "ทั้งคืน? อาจารย์อยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยหรอครับ" ผมถามออกไปด้วยความสงสัยเพราะโรงเรียนเราเป็นโรงเรียนชายล้วน อย่างที่เคยบอกครับผู้หญิงจะเข้าออกไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นี่อาจารย์แกเล่นอยู่ทั้งคืนได้ยังไงกันน้า

 

            "ใช่ล้าวววววอยู่ทั้งคืนก็เพราะฉันเป็นอาจารย์ที่ห้องพยาบาล เด็กที่นี่ใช้ห้องพยาบาลบ่อยกันอยู่นะ ฉันเลยต้องนอนค้างที่นี่ อีกอย่างไอน้องชายคนเดียวของฉันมันก็อยู่นี่ ฉันก็เลยอยู่ๆไปมันก็ไม่ได้แย่อะไร อ่อ! แล้วเธอหนะไม่ต้องเรียกฉันว่าอาจารย์แล้วเรียกพี่มินก็ได้ฉันไม่ถือ" บ้านนี้เค้าสนิทง่ายจริงๆเลยครับ-0-

 

            "อ้าวววแล้วนี่มาทำอะไรห้ะไอแจ! " พี่มินพูดแล้วขยี้หัวไอยองแจ พี่น้องคู่นี้มันเหมือนกันจริงๆนะครับ

 

            "ผมมาทำแผล ห้วย! หมดหล่อละเนี่ยขยี้หัวทำไม" ไอแจโวยวายพี่มันกลับไป

 

            "ไปโดนไรมา" พี่มินถามไอแจด้วยท่าทางที่จะแอบเป็นห่วงมันเล็กน้อยตาประสาพี่น้อง

 

            "ล้ม... " มันตอบเสียงอ่อย

 

            "ล้ม! ล้มเนี่ยนะ ฮ่าๆๆๆ! ตลกหวะ ไอเด็กอย่างแกนี่มันแก้ไม่หายจริงๆนะนิสัยซุ่มซ่ามเนี่ย"

 

            "อะไร! คนเรามันล้มกันได้โว้ยยย!!! ล้มแล้วลุกเข้าใจปะ! "

 

            "ฮ่าๆ แกอย่ามาอ้างไอแจ แกมันไอเด็กซุ่มซ่าม! "

 

            "ไม่! ผมไม่ได้ซุ่มซ่ามนะโว้ยยยยย" เอาเข้าไปครับ ทะเลาะกันอย่างกับเด็กห้าขวบ-0-

 

 

พี่มินกับไอยองแจทะเลาะกันไปมาประมาณห้านาทีได้- -แต่หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นภาพที่อบอุ่นมากครับ เป็นภาพที่พี่สาวทำแผลให้น้องชาย เป็นแบบนี้แล้วผมคิดถึงบ้านจังอยากกลับเมืองไทยTT คิดถึงคุณนายภูวกุลฮือออออ

 

 

            "แบมเธอยังไม่หายดีนะนอนไปก่อน" พี่มินเดินมาพูดกับผมหลังจากทำแผลให้ยองแจเสร็จ

 

            "ได้ครับบบบ~ กำลังง่วงอยู่พอดีเลยแฮ่ๆ" แหมมม่ อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยครับ กินอิ่มหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนเป็นเรื่องธรรมดา~ กินแล้วนอนนะถูกแล้วววครับ

 

 

นอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงจนไอยองแจออกไปเรียนต่อส่วนพี่มินก็ไปดูเด็กคนอื่นที่เข้ามาในห้องพยาบาล ส่วนผมหนะหรอครับ...คร่อกกZzz

 

 

            "ย่า! ตื่นได้แล้ว" เสียงทุ้มที่คุ้นหูพูดขึ้น

 

            "โอ้ยยยยพี่มาร์คขออีกห้านาทีนะ" ตอบกลับไปเพราะรู้อยู่แล้วว่าเจ้าของเสียงนั้นเป็นใคร

 

            "ไม่กลับห้องหรอไงห้ะ" เสียงทุ้มตอบกลับมา เมื่อได้ยินประโยคนี้ผมก็ค่อยๆลืมตาขึ้น ลืมไปเลยครับว่าอยู่ห้องพยาบาล

 

            "กลับห้องได้แล้ว" เจ้าของเสียงก่อนหน้านี้พูดแล้วก็เอามือตีหน้าผากผม

 

            "โอ้ยพี่มาร์คตีแบมทำไม! " ผมเด้งตัวขึ้นมาแล้วโวยวายทันทีเลยครับ

 

 

พี่มาร์คทำท่าแบบไม่รู้สินะแล้วเดินออกจากห้องพยาบาลไปแล้วพี่มันก็ไม่รอผมเนี่ยนะหึ่ยไอพี่บ้า!

 

 

            "พี่มิน! แบมไปก่อนนะครับ" ผมวิ่งไปหยิบกระเป๋านักเรียนแล้วบอกลาพี่มินด้วยความเร็วสูง

 

            "โอเคๆดูแลตัวเองนะ! มีไรปรึกษาพี่ได้นะอย่าลืมหละ"

 

            "ครับบบ" ตอบไปทั้งๆที่ตัวเองวิ่งออกมาจากห้องพยาบาลแล้ว

 

            "พี่มาร์ค! รอด้วยดิ! " โวยวายแล้ววิ่งตามไอพี่มาร์คไป

 

            "ช้าจริงไอเตี้ย" พี่มาร์คหันมาพูดแล้วมองหัวจรดเท้า แหมม่นี่มันหยามกันชัดๆ!

 

            "โหยยยแบมเตี้ยกว่าพี่นิดเดียวเองเดี๋ยวพอโตกว่านี้แบมก็สูงขึ้น! "

 

            "แต่ตอนนี้ก็ยังเตี้ยอยู่~" พี่มาร์คพูดแล้วยักคิ้วขึ้นข้างนึง นี่มันกวนกันชัดๆ

 

            "พี่มาร์คอะ!!! "

 

 

ผมกับพี่มาร์คเดินทะเลาะตบตีกันมาจนถึงห้องเลยครับ-0- ผมกำลังจะวางกระเป๋าแต่จู่ๆพี่มาร์คก็พูดขึ้น

 

 

            "วางกระเป๋าแล้วรีบๆมานี่"

 

            "ห้ะไปไหนอะ" ถามพี่มันออกไปหลังจากที่วางกระเป๋าเรียบร้อย

 

            "สระผมให้หน่อย"

 

            "ห้ะ! สระผม! ทำไมอะ! "

 

            "ก็ฉันสระเองไม่ได้"

 

            "ไม่เอาอะ" พูดแล้วส่ายหัวหงึกหงัก

 

            "นี่นายเป็นคนทำฉันแขนหักนะ! จะมาดีๆหรือจะให้ใช้กำลัง" โห่วววววพี่มาร์คแม่งซาดิสชิบหายเลยยย-3-

 

            "โห่ววไอซาดิส" พูดแล้วก็ดามตามพี่มันเข้าห้องน้ำไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

พี่มาร์คอยู่ในชุดที่เปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว ไม่รู้พี่แกเปลี่ยนตอนไหนเร็วสุดอะไรสุดเลยครับ

 

 

            "นี่! ยืนทำไรอยู่มาสระผมสักทีดิ! " โหยยยคนอะไรรอนิดรอหน่อยก็ไม่ได้เลย! ใจร้อนจริงๆพ่อคุณ-0-

 

            "เห้ย! แล้วพี่ลงไปทำไรในอ่างอาบน้ำ" ผมรีบวายวายเพราะพี่มาร์คในตอนนี้อยู่ในอ่างอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว

 

            "เอ้าก็อาบน้ำสระผมไง นี่ฉันต้องอาบน้ำนะถ้าไม่อาบก็จะเน่า~ เหม็นตายเลยอะ" พูดแล้วก็ทำท่าบีบจมูกแบบดัดจริต

           

            "แต่วันอื่นพี่ก็อาบเองได้นี่หน่าแล้วทำไมวันนี้ต้องให้แบมอาบให้ด้วย! "

 

            "อย่าพูดมาก! ลงมาได้แล้ว" พูดจบพี่แกก็ดึงผมลงอ่างอาบน้ำไปเลย

 

            "สระดีๆหละ" สั่งสั่งสั่ง!!! คนอะไรสั่งคนอื่นทำนู่นทำนี่เป็นว่าเล่นแล้วผมนี่ก็บ้ายอทำตามอีกนะ ประสาทททท!

 

 

ผมกำลังหาที่นั่งให้ตัวเองเพื่อสระผมให้พี่มาร์คมันจึงตัดสินใจนั่งตรงส่วนหน้าของอ่างนั่นแหละครับ ถ้าเป็นอ่างที่อื่นก็คงนั่งไม่ได้หรอกแต่อ่างที่นี่ทำขอบข้างๆไว้กว้างมากคนอ้วยตุ้ยนุ้ยอย่างผมก็เลยนั่งได้ แฮ่ๆ~

 

ผมหยิบขวดยาสระผมมาแล้วบีบใส่หัวพี่มาร์คอย่างไม่รอช้า

 

 

            "ย่าๆๆ!!! นี่นายทำอะไร! " พี่มาร์คหันมาโวยวายใส่ผมจนห้องน้ำแทบแตก

 

            "เอ้าก็สระผมไงถามแปลกๆ"

 

            "สระผมบ้านนายราดยาสระผมใส่หัวเลยหรอไง! ทำไมไม่ใส่มือก่อนห้ะ!! "

 

            "เอ้าหรอ! ก็ปกติอาบน้ำให้หมาที่บ้านก็อาบเงี้ยโทษทีๆสงสัยแยกประเภทผิด" แฮ่ๆๆพูดแล้วก็คิดถึงกิมจิจังเลยยยยย~(หมาของแบมแบมไง)

 

            "ย่า!!!!! ว่าฉันเป็นหมาหรอนี่อยากตายใช่ไหมห้ะ! " คราวนี้พี่มาร์คหันทั้งตัวมาหาผมเลยครับแล้วยังทำหน้าย่ำเขี้ยวใส่ผมอีก

 

            "เปล่าน้าเค้าเปล่า~" ตอบแล้วก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กลับไป

 

            "มาๆสระผมต่อดีกว่าเนอะๆ" ตัดประโยคแล้วเอื้อมมือไปสระผมให้มันต่อ

 

            "นี่! แล้วนายจะทำให้ฟองมันเยอะทำไมเนี่ยยย" คุณชายต้วนโวยวายแล้วทำตาขวางใส่

 

            "คุณนายภูวกุลบอกมาว่าถ้าทำให้ฟองมันเยอะๆมันก็จะสะอาดดดด" ตอบกลับไปตามความจริงจากคุณนายที่เคยปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก

 

            "ใคร....คุณนายภูวกุล"

 

            "แม่แบมเอง"

 

 

พี่มาร์คไม่ตอบอะไรกลับมาได้แต่ทำหน้าประมาณว่ารับรู้ ผมจัดการสระผมต่อแต่ยังไม่ทันไรคุณชายแกพูดขึ้นมาอีก

 

            "สระอย่าให้ฟองมันเข้าตาฉันก็แล้วกัน"

 

            "คร้าบบบบบบบบ~" เรื่องมากจริงไรจริงคนอะไร-3-

 

 

แต่ก็นะพี่มาร์คพูดยังไม่ทันขาดคำก็....

 

 

            "ย่า! ฉันบอกให้ระวังไง โอ้ะแสบๆๆๆ!!! "

 

            "อึ้ยยยยขอโทษษษษษ" ผมรีบหยิบฝักบัวมาเปิดน้ำแล้วล้างหน้าให้พี่มาร์คด่วนๆเลยครับ

 

            "นายนี่มัน!! " พี่มาร์คทำท่าเหมือนจะทุบหัวผมแต่สุดท้ายก็เอามือลง สงสัยพี่มันกลัวผมจะตายคามือหละมั้งงง ฮ่าๆ

 

            "แล้ว..... " ผมพูดแล้วก็เงียบไป

 

            "แล้วอะไร!! "

 

            "แล้วพี่ยังจะให้แบมอาบน้ำให้อยู่ปะ" ถามออกไปเสียงอ่อยๆ

 

            "ไม่ต้อง! ออกไป! " ย้ากกกมังกรต้วนอาละวาดใหญ่แล้วครับ ผมไม่น่าทำให้พี่มันโกรธเลยเนอะ-^-

 

 

     MARK

 

 

อ้ากกกก!!! ไอเด็กบ้า! ผมอยากจะทุบหัวมันให้แบะ พูดยังไม่ทันขาดคำมันก็ทำในสิ่งที่ผมเพิ่งห้ามไปซะแล้ว อยู่กับมันแล้วประสาทจะกินน-..- คิดแล้วก็หงุดหงิดอาบน้ำต่อดีกว่าเว้ยย!

 

ใช้เวลาไม่นานผมก็อาบน้ำเสร็จ ว่าแต่ไอแบมเสียงมันเงียบๆไปนะ เป็นอะไรรึเปล่า...

 

เปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เห็นภาพที่ทำให้เส้นเลือดในสมองผมแทบแตก คือไอแบมกำลังจะเสียบปลั๊ก
ไดร์เป่าผมทั้งๆที่ตัวมันเปียกอยู่

 

 

            "แบมแบม!! " รีบตะโกนออกไปเพราะรู้ว่าถ้าเดินเข้าไปห้ามมันคงไม่ทันแน่

 

            "ห้ะ! " มันสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันมามองหน้าผมแบบเอ๋อๆ

 

            "ปลาอยมือออกจากปลั๊กนั่นเดี๋ยวนี้! " สั่งไอแบมออกไปด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและมันก็ยอมทำตาม
อย่างว่าง่าย

 

            "นี่ไม่รู้หรอไงว่าตัวเปียกเค้าห้ามเสียบปลั๊ก! " ผมเดินเข้าไปหาไอแบมแล้วถามมัน

 

            "เอ่อออรู้"

 

            "รู้แล้วยังจะทำ! "

 

            "แบมลืมหนะแฮ่ๆๆ" มันพูดแล้วก็เอามือเกาหัว

 

            "ลืม! เรื่องแบบนี้มันควรลืมไหม! นายอาจจะตายได้เลยนะ"

 

            "แบมไม่ตายง่ายๆหรอกหน่า~"

 

            "ย่า! ทำไมชอบทำให้ฉันเป็นห่วง" พูดออกไปเพราะความรู้สึกมันเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

 

ผมรู้ตัว...ว่าผมเป็นห่วงไอแบม เป็นกังวลทุกครั้งเวลาที่มันทำเรื่องซนๆ ผมห่วงกลัวว่ามันจะเป็นอะไรไป ไอเด็กนี่มันยิ่งดื้อๆอยู่ด้วย

 

 

 

          "แล้วจะเป่าผมให้ฉันได้ยังรอนานแล้ว" พูดหลังจากที่ไอแบมเดินออกมาจากห้องน้ำเพราะก่อนหน้านี้ตอนที่ผมพูดว่าเป็นห่วงไอแบมแล้วมันก็นิ่งไม่พูดอะไรเลยได้แต่ยืนหน้าแดงทำอะไรไม่ถูก อย่าว่าแต่มันทำอะไรไม่ถูกเลยครับผมเองก็เป็น เลยไล่ให้มันไปอาบน้ำเพื่อแก้ไขสถานการ์ณ- -

 

          "ว่าไงจะเป่าได้ยัง" ถามมันไปอีกรอบ

 

            "คร้าบบบบๆกำลังจะไปทำให้นี่ไงครับ" ไอแบมพูดแล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูออกมาจากตู้

 

            "เอาผ้ามาทำไม" ถามออกไปเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันจะเอามาเช็ดหัวให้แต่แกล้งเด็กมันสนุกหนิครับ
มันก็เลยอดไม่ได้
:p

 

            "เอามาเช็ดหัวให้พี่มาร์คไง"

 

            "ฉันบอกให้เป่าไม่ได้บอกให้เช็ด"

 

            "มันก็ต้องเช็ดก่อนเป่าปะ"

 

            "ก็ฉันอยากให้เป่าก่อนเช็ดอะ มีไรปะ" ถามพร้อมกับยักคิ้วให้มันสองสามที ยียวนมันเล่นๆหนะครับ 

 

 

ไอแบมทำปากจู๋แก้มป่องประมาณว่าไม่พอใจแต่จู่ๆมันก็เปลี่ยนสีหน้าแล้วพูดออกมา

 

 

            "บอกไรให้ปะ" มันพูดออกด้วยสีหน้านิ่งๆ

 

            "อะไร"

 

            "คนปกติอะเค้าไม่ทำกันหรอกนะเป่าผมก่อนแล้วค่อยเช็ดอะ.....จะมีก็แต่..... "

 

            "อะไร แต่อะไร"

 

            "จะมีก็แต่คนบ้าเท่านั้นแหละ! อรึ้ยยย! " ไอแบมพูดแล้วทำท่าทางน่าหมั่นไส้สุดๆ แหม่~
อย่างนี้มันต้องเจอ!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"โอ้ยยยยพี่มาร์คอย่า! แบมจั๊กจี้! อ้ากกก"

 

 

 

 

 

#มาอัพตอน17ให้แล้วน้า เย่เย่

ยังไงก็ฝากกดเฟบกดโหวตกันด้วยน้า

ขอบคุณที่ติดตามกันนะ<3

 

 

#SOULMATE

MARKBAM

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #427 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 09:37
    นี่แขนหักหรือเป็นง่อย #โดนตบ สระเองไม่เป็นหรอมมาร์คต้วน55555555 ต่างคนต่างเป็นห่วง ดี๊ดี
    #427
    0
  2. #300 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 16:06
    น่ารักจัง แกล้งกันไปแกล้งกันมา มาร์คดูขี้โมโหอ่ะ ส่วนแบมๆดูมึนๆไงไม่รู้..แต่ชอบ
    #300
    0
  3. #275 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 03:08
    น่ารักกรุ๊งกริ๊งๆ
    #275
    0
  4. #251 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 08:59
    โอ้ยยยย ห้องนี่รังสีชมพูแผ่กระจายยย555
    #251
    0
  5. #194 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 20:41
    อิพี่มาร์คนี้ยังไงคะ แกล้งน้องตล๊อดดดดดดดดดดด
    #194
    0
  6. #136 markbam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 23:05
    มาร์คแบมน่าร๊ากกกกกก~~~อิพี่ต้วนขี้บ่น
    #136
    0
  7. #135 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 22:15
    คนพี่ก็ขี้บ่น คนน้องก็ขี้กวน 55555
    #135
    0
  8. #134 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 09:09
    โครตน่ารักอ่ ทะเลาะกันยังน่ารักเลย ดื้อมากแบมๆ
    #134
    0
  9. #132 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 07:40
    ทะเลาะกันได้น่ารักมากเลยอ่ะ

    ชอบบบบบบบบ  คู่กัดดดดด
    #132
    0
  10. #131 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 01:37
    แหน่ะ ทะเลาะกันแต่ทำไมมันดูน่ารักจัง คริคริ ห่วงกันไปก็ห่วงกันมาเนอะ แบมดื้อและมึนจริงๆ555
    #131
    0