ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 14 : chapter13 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    11 ส.ค. 57

Chapter 13

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM




















     BAMBAM

 

 

            "โอ้วมายกอดดด!!! วอทอาร์ยูดูอิ้ง?! "

 

 

ผมสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินใครบางคนตะโกนขึ้นพร้อมกับขยี้ตาด้วยความงัวเงีย นี่ผมอยู่ไหนเนี่ย ทำไมถึงอุ่นจังปกตินอนเตนท์ตื่นมาก็ต้องรู้สึกหนาวไม่ใช่หรอ แปลกเหะ ผมบ่นงึมงำกับตัวเองก่อนที่จะมองไปข้างหน้าที่ดูเหมือนหน้าอกของใครบางคน

 

 

            "พี่มาร์ค!!!" รีบผลักคนตรงหน้าออกและลุกขึ้นนั่ง ทำไม!!ทำไมถึงเป็นพี่มาร์คเนี่ย แล้วทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ ผมควรจะอยู่ที่เตนท์ของผมสิ!

 

            "ทำไมแบมมาอยู่ที่นี่อะ" ผมรีบถามพี่มาร์ค

 

            "นายก็อยู่ที่นี่ทั้งคืน" ห้ะ! ทั้งคืน!! แต่ผมไม่ได้จะนอนที่นี่นะ!!

 

            "โอ้วววววตายๆ ทั้งคืนด้วย ไม่ได้ละกูต้องไปเล่าให้ไอแจบอมฟัง" จู่ๆ ก็มีเสียงคนคนหนึ่งดังขึ้น ผมจึงหันไปมอง

 

 

พี่แจ็คสัน! แล้วนี่พี่แกเห็นอะไรไปเนี่ย อ้ากกกกไม่นะ! ไม่ได้! ให้พี่แกไปบอกคนอื่นไม่ได้เด็ดขาด!

 

 

            "พี่แจ็คสัน!! พี่แจ็คสัน!! " ผมตะโกนเรียกแต่เรียกไปก็เปลืองน้ำลายเปล่าๆ ครับ พี่แกใส่เกียร์วิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้-.-

 

            "พี่มาร์ค!! ทำไมแบมมานอนที่นี่อะ"

 

            "ถามแปลก ก็นายหลับเอง" พี่มาร์คพูดไปก็พลางเก็บหมอนและผ้าห่มไปด้วย

 

            "แล้วทำไมพี่ไม่ปลุกเล่า"

 

            "ปลุกแล้ววว" ห้ะ ปลุกแล้ว? ดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือนะครับ เพราะผมไม่ใช่คนขี้เซาขนาดนั้น ถ้าปลุกจริงๆ ผมก็ต้องตื่นไปแล้ว-0-

 

            "โกหก! "

 

            "ฉันเปล่า" พี่มาร์คพูดแล้วส่ายหัวปฏิเสธ

 

 

พี่มาร์คแม่งโคตรแถเลยครับ หลังจากที่นั่งโวยวายกับพี่มาร์คพี่แกก็ไล่ให้ผมไปอาบน้ำและกลับเตนท์ของตัวเอง แหม่ อารมณ์แปรปรวนจริงๆพ่อคุณ เดี๋ยวอยากให้อยู่เดี๋ยวอยากให้ไปตามไม่ทันแล้วเนี่ย!

 

ผมกลับมาถึงเตนท์ตัวเองก็เจอไอยองแจนอนอยู่ข้างในแต่ไม่ยักเห็นไอยูค

 

 

            "ไอแบม! " ผมสะดุ้งนิดๆ

 

            "เอ้าไอยูค"

 

            "มึงไปไหนมาเมื่อคืน"

 

            "เอ่อ..กูไป.. "

 

            "กูตามหามึงทั้งคืน รู้ไหม!! " ไอยูคพูดแล้วก็จับแขนผมไว้

 

            "คือ..คือกู" ผมกำลังจะอธิบายให้มันฟังว่าทำไมถึงไม่กลับเตนท์ แต่จู่ๆมันก็เข้ามากอด

 

            "มึงห้ามหายไปไหนอีกนะ! " ไอยูคพูดทั้งๆที่ยังกอดผมอยู่ ก็พอจะรู้ว่าทำไมถึงไอยูคเป็นแบบนี้ ผมยังจำที่พี่มาร์คพูดได้ดี ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดกับคนบางคนเค้าคงจะออกห่างไปแล้ว แต่กับผมคงไม่เพราะยังไงมันก็ยังเป็นเพื่อนผมอยู่

 

            "เออกูไม่ไปไหนหรอกหน่า" พูดออกไปและค่อยๆดันไอยูคออก

 

            "ยะฮู้ววววววว~!!" อยู่ๆก็มีเสียงใครบางคนแหกปากขึ้น

 

            "อีเหี้ยแจแหกปากทำไม! " หันไปตะคอกใส่ไอแจเจ้าของเสียงที่เหมือนควายออกลูก- -

 

            "กูมีความสุข! จะได้กลับหอแล้วโว้ยยย~" เหอะๆ อย่าว่าแต่มันเลยครับ ผมก็โคตรดีใจ

 

            "เออ! แล้วเมื่อคืนพวกมึงไปไหนมาวะ"

 

            "พวกกูไปเฝ้าเวรมา มึงอะอู้ไอแบมมัวแต่ไปเล่นกับพี่มาร์คอะเด้" ไอยองแจชี้หน้าผมพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์

 

            "มึงอย่าๆ มึงอะโดดบันจี้จั๊มไม่รอกู"

 

            "อะไรรร กูรู้หรอกว่ามึงอยากไปกับใคร"

 

            "อ๋อหรอออ มึงรู้หรอครับ"

 

            "เออทำไมๆ! " ผมกับไอยองแจทะเลาะกันจนไอยูคจับแยกแล้วบอกให้ไปเก็บของเตรียมกลับหอ

 

 

ผมเก็บของเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะเดินไปที่รถแต่ก็คิดได้ว่าตอนที่มาที่นี่ผมมากับพี่มาร์ค พูดถึงพี่มาร์คผมไม่เห็นเค้าตั้งแต่หลังจากตื่นนอนที่เราแยกกัน เค้าหายไปไหนของเค้านะ

 

ในขณะที่ผมกำลังคิด จู่ๆ ก็มีเสียงสตาร์ทรถดังขึ้น เสียงที่ฟังดูเหมือนรถสปอร์ต เสียงที่ฟังดูเหมือน..แลมโบกินีสีแดง

 

 

            "พี่มาร์ค.. " ผมเอ่ยชื่อของเจ้าของรถตรงหน้าที่ดูเหมือนตอนนี้เค้ากำลังจะไป

 

            "เอ้าเห้ย! ไอมาร์คมึงจะไปไหน ไอมาร์ค! ไอมาร์ค! " เสียงพี่แจ็คสันตะโกนเรียกพี่มาร์คที่ตอนนี้ขับรถออกไปแล้ว

 

 

พี่มาร์คเป็นอะไร..อารมณ์ไม่ดีหรือมีธุระต้องรีบไป? ในหัวผมตอนนี้มีคำถามอยู่ล้านแปด แต่กลับไม่มีคำตอบ..

 

 

            "อ้าวน้องแบม! ไม่ได้ไปกับไอมาร์คอ๋อ" พี่แจ็คสันที่เพิ่งจะวิ่งกลับมาเดินมาถาม ผมจึงพยักหน้าตอบกลับพี่แกไปและตัดสินใจถามต่อ

 

            "พี่มาร์คเป็นอะไรอะพี่แจ็คสัน"

 

            "ฮู้ววว ปล่อยมันไปเถอะไอมาร์คอะ อารมณ์แม่งผีเข้าผีออก สงสัยมันจะอารมณ์ไม่ดีเลยอยากกลับหอก่อนมั้ง"

 

            "อ๋อ" เข้าใจแล้วครับ โถ่วววผมก็ลืมคิดไปว่าพี่มาร์คแม่งเอาแต่ใจ-3- อยากจะทำอะไรก็ทำไม่สนใจใคร

 

            "ปะๆ เราอะรีบขึ้นรถได้แล้ว จะกลับหอกันละ go!go! "

 

 

ผมเดินขึ้นรถไปและนั่งที่เดิมกับตอนแรกที่มา ตอนแรกก่อนที่จะต้องลงไปจากรถเพราะใครบางคนที่ตอนนี้เหมือนเค้าจะลืมผมไปแล้ว-^-

 

 

     MARK

 

 

ถามว่าทำไมผมถึงออกมาแบบนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แต่ว่าหงุดหงิดมากหลังจากที่เห็นไอแบมกอดกับไอยูค

 

 

            "เหอะ! ตื่นเช้ามาก็วิ่งเข้าหาผู้ชาย" ผมสบถออกมาเพราะทนกับความหงุดหงิดไม่ได้

 

            "โอ้ยยยย! หงุดหงิดเป็นบ้า!! " พูดพร้อมกับทุบพวงมาลัยรถ เดี๋ยวนะ! แล้วนี่ทำไมผมต้องหงุดหงิดขนาดนี้ด้วยเนี่ย! ไอเด็กนั่นไม่ได้เป็นอะไรกับผมสักหน่อย ทำไมผมถึงต้องไปสนใจมันด้วย จะหงุดหงิดไปทำไมไอมาร์ค!

 

 

Rrrrrrr~

 

 

เสียงโทรศัพท์ของผมสั่นเพราะมีบางคนโทรมา

 

 

            "พ่อ.. " ผมมองหน้าจอโทรศัพท์สักพัก เค้าโทรมาทำไม..ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว ครั้งสุดท้ายที่เค้าโทรหาผมตั้งแต่วันนั้น..วันที่แม่จากไป

 

 

ผมกดวางสาย ผมไม่อยากคุยกับเค้า เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าเค้าจะโทรมาหาผมมันคงเป็นเรื่องไร้สาระแน่

 

            Rrrrrrr~

 

โทรศัพท์ของผมสั่นอีกครั้ง

 

 

            "ซูจี" หน้าจอโทรศัพท์ขึ้นชื่อว่าซูจีเป็นคนโทรเข้ามา ผมจึงกดรับ

 

            "มาร์ค.. " ซูจีพูดหลังจากที่ผมรับสาย

 

            "อืม มีอะไร"

 

            "ฉันมีเรื่องอยากจะคุยด้วย มาหาหน่อยได้ไหม" ผมหยุดคิด..ซูจีเป็นเหมือนพี่น้อง พ่อของเธอรู้จักกับแม่ของผม เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว ตั้งแต่เกิดเรื่องในครอบครัวผมเราก็ไม่ค่อยได้เจอกันแต่ยังคุยกันอยู่บ้าง เธอชอบมาปรึกษาเวลาเธอมีเรื่องไม่สบายใจ ครั้งนี้ก็คงจะเช่นกันเธอคงมีเรื่องบางอย่างที่ไม่สบายใจแน่ๆ

 

            "อือ เดี๋ยวฉันไป" หลังจากที่ตอบตกลงผมก็ขับรถไปที่คอนโดของเธอทันที

 

 

เมื่อขับรถมาจนถึงคอนโดของซูจี ผมก็ขึ้นลิฟท์ไปแล้วออกมาหยุดอยู่หน้าห้องของเธอจึงตัดสินใจกดกริ่ง

 

 

            "มาร์ค" ซูจีเปิดประตูมาและพุ่งเข้ามากอดผม

 

            "เป็นอะไร" ผมถามซูจีที่ตอนนี้กำลังร้องไห้

 

            "พ่อกับแม่ของฉันทะเลาะกันเมื่อหลายวันก่อน วันนี้ท่านบอกกับฉันว่าท่านทั้งสองจะหย่ากัน" ซูจีพูดหลังจากที่ผมเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นและนั่งลงบนโซฟา

 

 

ผมรู้สึกเห็นใจซูจีในตอนนี้มากครับ เพราะเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาแล้ว เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ผมอายุ 8 ขวบ ผมจำทุกสิ่งทุกอย่างได้ดี มันเป็นวันอาทิตย์วันหนึ่งในเดือนสิงหาคม มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินจูงเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักอายุประมาณ 5 ขวบเข้ามาในบ้านของผม

 

เธอดูยังสาวและสวย ในตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าเธอมาทำไมแต่ก็ได้รู้คำตอบเมื่อเธอเล่าทุกอย่างให้แม่ผมฟัง แม่ในตอนนั้นดูเจ็บปวด แม่ร้องไห้...ตาของท่านแดงกล่ำ ผมรู้สึกสงสารแม่มาก ถึงในตอนนั้นผมจะเพิ่งแปดขวบแต่ผมก็พอจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

 

พ่อมีผู้หญิงอีกคน พ่อมีลูกชายอีกคน พ่อไม่รักผมกับแม่แล้ว เพราะถ้าเค้ารัก..เค้าคงไม่ทำแบบนี้

 

 

            "มาร์ค! " ผมสะดุ้งเพราะเสียงเรียกของซูจี

 

            "ห้ะ"

 

            "เป็นอะไรรึเปล่า เห็นนิ่งไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"

 

            "เปล่าๆ" ปฏิเสธกลับไป หลังจากนั้นผมให้ซูจีเล่าเรื่องของเธอต่อจนจบ ผมปลอบเธอและกับพร้อมให้คำแนะนำว่าเธอควรทำยังไงกับชีวิตของตัวเอง น่าเศร้านะครับ ทำไมพวกเราถึงเป็นเด็กที่โชคร้าย ทำไมพวกเราต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ด้วย..

 

            "ขอบคุณมากนะมาร์คที่มา" ซูจีบอกกับผมซึ่งตอนนี้อยู่ในรถ

 

            "อืม ไม่เป็นไร"

 

            "มาร์ค.. " เธอเรียกผมพร้อมกับหลุบตาต่ำเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

 

            "ว่าไง"

 

            "ฉัน..โทรหานายได้ไหม" ผมเข้าใจความหมายของซูจีดี เธอคงอยากได้เพื่อนที่คอยอยู่ข้างๆ ในเวลาแบบนี้

 

            "อือ ได้สิ" หลังจากคุยเสร็จผมก็ขอตัวกลับ

 

 

ชีวิตของซูจีในตอนนี้ไม่ต่างจากชีวิตของผมตอนแปดขวบ ก็แค่เธอยังคงมีทั้งพ่อและแม่ แต่ผมนี่สิ..ผมไม่มีทั้งแม่และอาจไม่มีทั้งพ่อ

 

ผมขับรถมาเรื่อยๆ จนถึงหอ แต่อยู่ๆ ในหัวผมก็คิดถึงใครบางคนขึ้นมา ไอแบม! ใช่! ตอนนี้ก็ดึกแล้วป่านนี้มันจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้

 

เมื่อคิดได้ผมก็รีบวิ่งกลับห้องด้วยความเร็วแสงเลยครับ ไอแบมยิ่งกลัวความมืดอยู่ด้วย ป่านนี้เปิดไฟนอนทั่วห้องแล้วมั้ง

 

 

            "ฮ่าฮ่าฮ่า! ฮ่า~" จู่ๆก็มีเสียงหัวเราะของบางคนดังขึ้น เสียงมัน..คุ้นๆนะ..ไอแบม!! เสียงหัวเราะของไอแบม! ผมรีบเปิดประตูแล้วพุ่งเข้าไปในห้องตรงข้ามแทนที่จะเป็นห้องตัวเอง

 

            "อ้าวพี่มาร์ค" ไอแบมสุดุ้งพร้อมกับทำหน้าตาสุดตื่น

 

            "มาตั้งแต่เมื่อไหร่" แหม่- - ก็มาตั้งแต่ฮ่าๆ!! ตลกสัสอะมึง!! แล้วก็จิ้มนู่นจิ้มนี่ที่ไอแพดแล้วโว้ยยยย

 

            "ทำไมมาอยู่นี่" ผมถามกลับไปแบบหน้านิ่งๆ ไอแบมก็มองหน้าผมตาปริบๆ แล้วค่อยๆวางไอแพดลง

 

            "ก็แบมไม่กล้าอยู่คนเดียวอะ" เหตุผลมันก็โอเคอยู่นะครับ แต่ภาพที่ผมเห็นตอนนี้มันไม่โอ!

 

 

 

ก็ตอนนี้ไอแบมมันนอนเล่นไอแพดอยู่บนเตียงไอยูค แล้วท่านี่แบบเอ็มเลคอะครับเอาง่ายๆ เข้าทางไอยูคมาก! ส่วนไอแจ็คสันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยครับ นอนอืดเหมือนตายมาแล้วหลายวัน นี่ยังไม่รวมชุดนอนที่ไอแบมใส่อยู่นะครับ จะบางไปไหน! ขยันใส่จริงๆ เสื้อสีขาวกางเกงขาสั้นเนี่ย โอ้ยยยยหงุดหงิด!!!

 

 

            "แล้วจะกลับไหมห้อง" ถามไอแบมออกไปแล้วเอามือกอดอก นี่ผมหงุดหงิดจริงๆนะเนี่ย

 

            "โหยยย กลับครับกลับ" ไอแบมลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งตามผมมา

 

            "พี่มาร์ค"

 

            "อะไร"

 

            "พี่ไปไหนมาอะ"

 

            "ฉันไปทำธุระนิดหน่อย" ผมตอบกลับไปแบบนั้นเพราะคิดว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรขนาดนั้น

 

 

ไอแบมเงียบไปสักพักผมเลยหันไปมอง

 

 

            "โอ้ยยยง่วงจังเลย~" ไอแบมพูด มันเปลี่ยนสีหน้าทันทีจากที่ดูนิ่งๆ กลับเป็นร่าเริง เป็นอะไรรึเปล่านะ..ผมได้แต่คิดในใจ

 

            "ย่าๆๆๆๆ! นายจะทำอะไร" ผมพูดแล้วชี้หน้าไอแบม

 

            "เอ้า! ก็นอนไง" มันตอบกลับมาแล้วจัดที่นอนต่อ

 

            "ไปนอนอะไรตรงนั้น"

 

            "ตรงไหน"

 

            "ก็ฟูกไง"

 

            "เอ้าก็พี่มาร์คให้แบมนอนตรงนี้อะ"

 

            "ไม่ต้อง! มานอนเตียง"

 

            "ห้ะ?! ทำไมอะ" ไอแบมถามพร้อมกับทำหน้าเลิ่กลั่ก

 

            "จำเรื่องข้อแลกเปลี่ยนได้ไหม"

 

            "ข้อแรกเปลี่ยน..ทำไม"

 

            "ฉันจะเอาคืน"

 

            "ยะ..ยังไง"

 

            "หลังจากนี้ นายต้องนอนบนเตียงกับฉัน" ไอแบมทำท่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง

 

            "นายไม่มีสิทธิ์ต่อรอง" ผมจึงพูดตัดบทออกไป

 

            "โหยยยย พี่มาร์คอะ" พูดไม่พอยังทำแก้มป่องใส่อีก!

 

 

ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปและเดินยิ้มเข้าห้องน้ำไป เห้ย! นี่ทำไมผมถึงมีความสุขขนาดนี้หละเนี่ย บ้าไปแล้วไอมาร์ค~ *0*

 

 

     BAMBAM

 

 

โอ้ยยยย! สติผมจะแตก!!! ถามว่าเขินไหมที่ต้องนอนเตียงเดียวกับพี่มาร์ค เขินสิครับ! เขินมากด้วย นี่ผมต้องทำตัวยังไงเนี่ย ก็รู้ครับว่าผมเคยนอนมาแล้วถึงสองครั้ง แต่มันไม่เหมือนกันนี่หน่า นี่ผมต้องนอนตลอดไปเลยนะ! แค่คิดหน้าผมก็ร้อนเหมือนมีคนเอาไฟมาอังแล้วครับ-///-

 

 

            "ทำไมยังไม่ย้ายขึ้นไปอีก" พี่มาร์คถามผมขณะที่มือก็กำลังเอาผ้าขยี้หัวตัวเองเบาๆ โอ้ยหล่อเป็นบ้าเลยครับ-///-!! หล่อที่สุดในโลกเวลาสระผมเสร็จ โอ้ยยยจะหล่อไปไหนพ่อคุณณณ~

 

            "ย่า! ฉันถามว่าทำไม"

 

            "ห้ะๆๆๆ" ผมสะดุ้งเล็กน้อย ก็ผมมัวแต่มองพี่มาร์คอะ-3- เคลิ้มครับเคลิ้ม กำลังเคลิ้มไปกับความหล่อออ~

 

            "ฉันถามว่าทำไมยังไม่ย้ายขึ้นไปนอนบนเตียงอีก"

 

            "อ๋อ กำลังจะย้ายนี่ไง แหะๆ~ ^^" ผมตอบแล้วก็หยิบอุปกรณ์ในการนอนย้ายไปบนเตียง

 

            "ขนาดนั้นเลยอ๋อ" จู่ๆ พี่มาร์คก็พูดขึ้นมา

 

            "อะไรขนาดนั้น"

 

            "ฉันหล่อขนาดนั้นเลยอ๋อ" หืม! อะไรรร~ นี่จะมาไม้ไหนเนี่ยจู่ๆ ก็ถาม-3-

 

            "อะไรของพี่มาร์ค จู่ๆก็มาถาม"

 

            "ก็ฉันเห็นนายจ้องฉันตาไม่กระพริบ" อ้ากกก!! โดนจับได้แล้วครับ ทำยังไงดีอะ! T T

 

            "อะไรๆ ใครจ้องพี่! " ผมรีบแถกลับไป ไม่ได้ๆ พี่มาร์คจะรู้ไม่ได้ว่าผมแอบมอง-0-

 

            "แถไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันรู้ว่านายแอบมองฉัน" ตอบกลับมาโคตรมั่นใจ แล้วผมจะแถต่อได้ยังไงหละครับบบ

 

            "ไม่รู้ๆ นอนดีกว่า~ ง่วงแล้วเนอะ" ตัดสินใจตัดบทแล้วไปนอนเลยครับ ให้ผมนั่งเถียงกับพี่มาร์คต่อคงต้องตายแน่ๆ หัวใจของผมคงวายไม่ก็ล้มเหลว-///-

 

 

            "กริ๊งงงงงง!! " เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ผมขยี้ตานิดๆ แล้วเอื้อมมือไปปิด

 

            "อื้ออออออออ~" ผมบิดขี้เกียจแล้วหันไปเจอเทพบุตรนอนอยู่ข้างๆ โอ้ยยผมนี่โชคดีจริงๆเลยยยย~
พี่มาร์คแม่งโคตรหล่อเลยครับ จะมองมุมซ้ายก็หล่อ มองมุมขวาก็หล่อ นี่ลาออกจากการเป็นคนเถอะหล่อขนาดนี้แถวบ้านเรียกว่าเทพบุตรรร~

 

            "ฉันบอกแล้วว่าแถไปก็ไม่มีประโยชน์" ผู้ชายคนตรงหน้าผมพูดขึ้นมาทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่

 

            "นายแอบมองฉัน" คราวนี้พูดพร้อมกับจ้องหน้าผมตาเขม็ง!

 

            "อะไรแบมเปล่า โห่วพี่มาร์คอย่าหลงตัวเองเดดดด้~"

 

            "อย่าเถียง" พี่มาร์คพูดแล้วเอามือผลักหัวผมเบาๆ

 

            "อะไร แบมไม่ได้เถียง แบมพูดความจริง" ผมยังคงแถต่อไปตามวิถีการแอบมองคนหล่อ

 

            "ยังจะโกหกอีก"

 

            "แบมไม่ดะอุ้บบบ! " ผมกำลังจะเถียงกลับแต่พี่มาร์คเอามือมาปิดปากผมก่อน

 

            "ถ้านายยังเถียงอยู่ฉันจะไม่ปิดปากนายด้วยมือ" พี่มาร์คเงียบไปสักพักและพูดประโยคที่ทำให้หัวใจผมแทบหยุดเต้น

 

            "แต่จะปิดด้วยปาก" ผมสามารถตายได้เลยตอนนี้! ปิดด้วยปากกกกก อยากจะเป็นลมครับ!!!
พี่มาร์คแม่งพูดออกมาได้

 

 

พี่มาร์คปล่อยมือออกจากปากผมและเดินไปเข้าห้องน้ำอย่างหน้าตาเฉยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไอพี่บ้า! มาทำให้หัวใจเกือบหยุดเต้นแล้วเดินไปเฉยเลยเนี่ยนะ ไอโรคจิต!!

 

หลังจากที่ผมนั่งโวยวายกับตัวเองสักพักพี่มาร์คก็ออกมาจากห้องน้ำและบอกให้ผมไปอาบน้ำ

 

 

            "เร็วๆหละ"

 

            "พี่จะรีบไปไหนนี่เพิ่ง 6 โมง" ครับพี่มาร์คคงรีบจริงๆ โรงเรียนเข้าตั้งแปดโมงแหนะ

 

            "ไปกินข้าวไง" ห้ะกินข้าว! นี่พี่มาร์คจะไปกินข้าวกับผมจริงอ๋อ? จริงอะ?!

 

            "พี่มาร์คจะไปกินข้าวกับแบมอ๋อ" ผมรีบถามพี่มาร์คอย่างหน้าตาตื่น

 

            "เออดิ" เดี๋ยวนะครับ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ผมก็กินข้าวกับไอยองแจและไอยูคตลอด ไม่เคยกินข้าวกับใครนอกจากพวกมันเลย แต่นอนนี้พี่มาร์คกำลังจะชวนผมไปกินข้าวเช้ากับเค้า นี่พี่แกเป็นอะไรปะเนี่ยหรือว่าจะนอนไม่พอ

 

            "ทำไมจู่ๆ จะไปกินกับแบมอะ" ผมหันไปถามพี่มาร์ค

 

            "อย่าถามมาก รีบไปอาบน้ำได้ละ! " พี่มาร์คปัดมือไล่ผม โห่ววก็ผมอยากรู้นี่ครับว่าทำไมถึงชวนผมไปกินข้าว-0-

 

 

หลังจากทำอะไรเสร็จเรียบร้อยผมกับพี่มาร์คก็เดินไปโรงอาหารของโรงเรียน

 

 

            "พี่มาร์ค" ผมเรียกพี่มาร์คที่ตอนนี้กำลังเดินนำหน้าผมอยู่

 

            "อะไร"

 

            "ถามจริงๆ ทำไมมากินข้าวกับแบมอะ อยู่ดีๆ พี่ก็ชวนแบม" ผมถามขึ้นซึ่งในตอนนี้เราสองคนอยู่ใน
โรงอาหารแล้ว

 

            "จะถามมากทำไม ฉันก็แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศ" พี่มาร์คหันมาพูดพร้อมกับทำตาขวางใส่- -
ดุฉิบหายเลยครับบบบ
~

 

 

ผมเลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ ขืนถามต่อนะมีหวังผมจะกลายเป็นอาหารเช้าพี่มาร์คแน่ๆ เพราะอีกนิดนึงพี่แกก็จะกินหัวผมแล้วครับ- -

 

ผมเดินไปแล้วตักนู่นตักนี่ แหม่โรงเรียนผมเป็นบุฟเฟ่ต์ให้ตักเองได้ครับ เข้าทางไอแบมสิแบบนี้ มีแต่ของอร่อยด้วยยยย~

 

ในขณะที่ผมกำลังอิ่มอกอิ่มใจกับการตักอาหารอย่างเมามัน ก็เหลือบไปเห็นจานของพี่มาร์ค
ทำไม..มันไม่มีผักเลย

 

 

            "พี่มาร์ค! " เรียกพี่มาร์คพร้อมกับมองไปยังจานข้าวที่พี่แกถืออยู่

 

            "อะไร! นี่วันๆนึงนายจะเรียกฉันกี่รอบเนี่ย"

 

            "เอ้า! ก็แบมสงสัยอะ"

 

            "สงสัยอะไร"

 

            "พี่ไม่กินผักอ๋อ"

 

            "อือ"

 

            "โถ่วววว~ น่าสงสารอะไรเช่นนี้ เป็นถึงเดือนโรงเรียนมีสาวๆ มารุมล้อมเมื่ออยู่ข้างนอก มีหน้าตาที่หล่อเหลาจนผู้ใดไม่อาจเทียบได้แต่กลับไม่กินผัก! ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!!! " ผมพูดพร้อมกับหัวเราะดังลั่น

 

 

แหมมมม่! จะหาว่าผมเว่อร์ก็ได้นะครับแต่คิดแล้วมันก็ฮา พี่มาร์คอะน่าเกรงขามในสายตารุ่นน้องและรุ่นพี่มากมาย ประวัติโชกโชนเกี่ยวกับความดุร้ายมีมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่กลับกินผักไม่เป็นเนี่ยนะ! ตลก55555

 

           

            "อยากตายรึไง! ไอเด็กปากหมา! " พี่มาร์ควางจานพร้อมกับถกแขนเสื้อขึ้น คึคึคึ น่ากลัวอะครับ
ผมคงต้องวิ่งแล้วหละ กลัวคนไม่กินผักกก ฮ่าฮ่าฮ่า
~

.

.

.

.

.

.

"แบมไม่ได้ชอบใครทั้งนั้นแหละ! คนที่แบมชอบก็คือ... "

 

 






 

#มาอัพฟิคแล้วน้าๆๆ ขอโทษที่อัพให้ช้านะ

เพราะมัวแต่ซ้อมบาสใกล้จะแข่งแล้วT^T เหนื่อยมากกก

อีกอย่างนะโดนยึดโทรศัพท์ด้วย บางตอนที่คิดได้ก็โน้ตไว้ในนั้น

แต่ตอนนี้ก็มาอัพให้ละๆๆๆฮิฮิ ขอโทษที่ต้องให้รอนะ

 

#SOULMATE

MARKBAM


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #423 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 06:00
    หึ่ยยย นอนเตียงเดียวกัน ตอนอยู่ค่ายก็นอนกอดกัน หืมๆ -//////-
    #423
    0
  2. #328 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 05:44
    5555555 ต้วนนี่พอคิดได้ก็บอกเลย ไม่ได้ดูสภาพแวดล้อมเล้ย แต่ก็ต้องขอบคุณหวังนี่ให้นางคิดได้
    #328
    0
  3. #296 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 14:13
    แบมไปหัวเราะพี่เขาทำไม .. อย่างไงแบมก็ต้องสอนพี่เขากินผักอยู่แล้ว
    #296
    0
  4. #272 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 23:40
    พี่มาร์ครักโลกไม่กินผัก อ่ะจ่ะ - -
    #272
    0
  5. #248 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 01:45
    ว่าแต่น้องโง่ ตัวเองก็ไม่ต่างนะมาร์ค
    รักน้องเข้าฝห้แล้วว
    ไม่งั้นจะเป็นเอามากขนาดนี้เรอะ 555
    #248
    0
  6. #225 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 15:49
    แอร๊ยยยยยยยย ต้วนชอบเค้ารักเค้าก็บอกเลย การกระทำนี่ไปถึงไหนละ >///<
    #225
    0
  7. #190 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 20:22
    ไม่กินผักแล้วแปลกตรงไหน = =

    แล้วคนที่แบมชอบคือ?!?!?!?

    ตอบว่าอิพี่หวังนี้เงิบเลยนะ
    #190
    0
  8. #104 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 14:09
    ตอนต่อไปน่าสนใจอ่ะ ><
    #104
    0
  9. #93 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 12:32
    ตลกมาร์คอ่ ฮ่าๆๆๆ พี่มาร์คซึนชิป 
    #93
    0
  10. #92 oni (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 09:57
    ก้างอย่างซูจีมาวุนวายกับมาร์คแบมเร็วๆนี้แน่



    หวังว่ามาร์คจะจัดการให้ซูอยู่เป็นที่เป็นทางได้นะ



    หวังว่าจะไม่มาวุ่นวายกับแบม และที่หอนะ มาร์คต้องรีบบอกให้



    ซูจีรู้ว่ามาร์คเห็นซูจีแค่น้องสาวเท่านั้น



    มาร์คขี้หวงอ่ะนอนกอดกอดกันทั้งคืน เห็นยูคทำแล้วหงุดหงิด



    ทิ้งแบมซะงั้น แต่พอกลับมาก็ให้แบมนอนด้วยกันบนเตียงอีกด้วย



    มาร์คชัดเจนขนาดนี้บอกชอบแบมได้แล้วววววววววววววว
    #92
    0
  11. #91 เค้าเอง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 09:24
    5555555 คนโหดไม่กินผัก
    #91
    0
  12. #89 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 02:10
    อัพช้าก็ให้อภัยค่เแค่อย่าหายไปก็พอเพราะเค้าคิดถึงมาร์คแบม^^
    #89
    0
  13. #88 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 00:40
    แบมหัวเราได้ซะใจมากลูกกกกกกกกกก
    #88
    0