[Fic MarkBam] Diary Bamtha l แบมถาย์ END

ตอนที่ 4 : Diary4 : ขึ้นห้องครั้งแรก (100 PER)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    11 มี.ค. 59





4






หลังจากที่ผมลากไอ้เฉิ่มออกมาจากลานหน้าคณะแล้วผมก็หอบหิ้วมันมาที่มินิคูเปอร์ที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถของมหาลัยทันที ใช้เวลาจัดการกับคนที่มัวแต่ยืนทำหน้าเอ๋อ ด้วยการจับทุบหัวยัดเข้ารถมาอย่างโชกโชนได้สำเร็จผมก็รีบบึ้นรถออกมาจากมหาลัยเลยทันที

 

โดยที่คนที่ผมจับยัดมาด้วยนั่งเป็นใบ้แดกอยู่เหมือนกับครั้งแรกที่นั่งรถกับผม ผมพยายามที่จะระงับอารมณ์ที่พร้อมจะประทุออกมากลายเป็นโกโก้ครั้นนั้นไว้แทบตลอดการเดินทางจากที่มหาลัยมายังหอพักของคนเฉิ่มที่ผมพอจะจำทางได้กับการมาส่งเค้าครั้งแรกในตอนนั้น

 

 

ถ้าจะไปที่คอนโดผมมันก็คอนข้างจะไกลจากที่นี้อยู่มากโขและอีกอย่างฝนแม่งก็ตั้งเคร้าทำท่าจะตกลงมาอยู่ล่อมล่อซะเหลือเกิน ขี้เกียจตีรถไปกลับผมเลยเลือกที่จะเลยมาที่นี้เลยจะสะดวกกว่ากันด้วย

 

บรื้นนนน

 

ผมเลี้ยวรถเข้าไปจอดไว้ตรงที่จอดรถของหอพักก่อนที่คนข้างๆผมจะรีบลนปลดเข็มขัดนิรภัยออกและหันมาพูดกับผมบ้างหลังจากที่นั่งเงียบมานาน

 

 

เอ่อ..ขอบคุณนะที่มาส่งเรา..”

 

พูดแค่นั้นแหละครับก่อนที่เจ้าตัวเค้าจะรีบเปิดประตูรถตั้งท่าจะรีบลง..แต่มีหรอที่คนเฉิ่มๆนั้นจะไวเท่าแบมถาย์คนนี้

 

 

หมับ..

 

 

ผมคว้าแขนที่ใหญ่กว่าแขนผมของคนข้างๆไว้ทำให้เค้าหยุดการกระทำทุกอย่างลงก่อนจะหันมามองผมแบบกล้าๆกลัวๆ

 

จะรีบไปไหน..”

 

 

..ก็ขึ้นห้องไง..”ตอบเสียงแผ่ว

 

 

เดี๋ยวรอก่อนจะขึ้นไปด้วย

 

ผมพูดแค่นั้นแหละก่อนจะหันมาปลดเข็มขัดของตัวเองออกบ้างโดยมีสายตาอึ้งๆของไอ้เฉิ่มมองลอดผ่านกรอบแว่นมาที่ผม

 

มองอะไร..จะขึ้นมั้ยห้องอ่ะ..รีบๆดิ

 

 

..แต่เราเป็นผู้ชายนะ....จะขึ้นห้องเราจิงๆหรอ

 

เดี๋ยวๆผมว่าแม่งมีอะไรแปลกๆทะแม่งทะแม่งนะ..มันเป็นผู้ชาย..ไอ้ผมแม่งก็เป็นผู้ชายทำไมจะขึ้นห้องมันไม่ได้กันว่ะ

 

ทำไม..นายเป็นผู้ชายฉันก็เป็นผู้ชายทำไมฉันจะขึ้นห้องนายไม่ได้..”

 

ง่า....ก็เรากลัวนายจะ...ดูไม่ดีอ่ะ

 

พูดไปก็หลบตาไปแล้วหูนั้นทำไมต้องแดงหรือว่ากำลังเขินผมกันแน่นะ หรือบางทีในห้องไอ้แว่นนี้อาจจะมีความลับมันเลยทำท่าเหมือนไม่อยากให้ผมขึ้นไปกันว่ะ….

 

 

เอ๊ะ..หรือบางทีแม่งมันอาจจะแอบติดภาพดาราเอวีไว้ตามฝาผนังห้องเต็มไปหมดแล้วอายที่ผมจะขึ้นไปกันไม่จริ๊งงงงงงงไอ้แว่นที่ใสซื่อของผมทำไมเป็นคนแบบนี้กัน..ไม่ได้การล่ะผมต้องรีบขึ้นไปจัดการกับภาพพวกนั้นให้หมดคิดแล้วก็อย่ารีรอ

 

 

ทำไมก็ฉันจะขึ้นไปอ่ะหรือนายแอบซ่อนอะไรเอาไว้กัน..”

 

ผมพูดก่อนจะค่อมหลังหรี่ตามองจับผิดคนตรงหน้าอย่างกดดันทำเอาอีกคนที่หงกๆเหงินๆอยู่แล้วถึงกับทำอะไรไม่ถูกได้แต่ตอบกลับผมมาแบบตะกุกตะกัก

 

..เปล่าซะหน่อย....ก็ไม่มีใครเคยขึ้นห้องเรานี้หน่า....เลยทำตัวไม่ถูก....งั้นเราให้นายขึ้นก็ได้

 

ไอ้เฉิ่มมันพูดก่อนจะเปิดประตูรถเดินนำผมไปโดยที่ผมก็ไม่รออะไรเดินตามันขึ้นไปที่หอมันทันที….

 

..จิงๆแล้วผมไม่ค่อยได้มาสถานที่แบบนี้เท่าไหร่หรอกเพราะเพื่อนผมไม่มีใครพักหอเลยนี้หน่า..ทุกคนต่างก็มีคอนโดเป็นของตัวเองไม่ได้มาอยู่ในหอเล็กๆแบบนี้เท่าไหร่..แต่จะว่าไปถึงมันจะเล็กมีแค่หกชั้นมันก็น่าอยู่ดีสะอาดสะอ้านโล่งตาดีด้วยล่ะ

 

 

 

ได้แต่สำรวจไปพรางๆระหว่างทางที่เดินเข้ามาจนถึงห้องพักชั้น5 ที่คนตรงหน้าพาผมมาหยุดอยู่ ณ ตอนนี้ เจ้าของห้องคว้ากุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนที่จะทำการไขประตูห้องเข้าไปช้าๆ

 

แอ๊ด

 

 

ประตูห้องถูกเปิดออกเผให้เห็นด้านในห้องพักที่แตกต่างจากความคิดจัญไรที่ผมคิดไว้ราวเหวกับบาดาล

 

ก็ห้องมันดูสะอาดกว่าห้องผมซะอีกถึงจะเล็กไปนิดแต่ทุกอย่างก็ถูกจัดไว้เข้าที่เข้าทาง นี้ผมคงคิดถูกแล้วสินะที่แวะมาห้องมันก่อนที่จะพามันไปห้องผมแหม..เมื่อเช้านี้ผมยังจำได้ลางๆอยู่เลยว่าถอดชุดนอนกองไว้กับพรหมเช็ดเท้าหน้าห้องน้ำ แถมยังรื้อตู้วางร้องเท้าออกมาเพื่อจะเอาคอนเวิร์สคู่โปรดของผมซะรกเละเทะเลย

 

 

อื้อหือ..คิดแล้วก็อาย..ถ้าได้ไปอยู่ห้องด้วยก็คงจะดีเหมือนกันนะคนนี้อ่ะจะได้ช่วยผมเก็บห้องของเรา ในอนาคตไปด้วย..แอร๊ยย..พูดแล้วก็เขินอ่ะ

 

เอ่อ.....เข้ามาก่อนสิ..”

 

ไอ้เฉิ่มมันเดินเข้าไปก่อนผมก่อนจะหันมาเรียกผมที่กำลังยืนฟินอยู่กับมโนตัวเองให้เข้าไปตามมัน

 

อ่ะ..อ่อ..อือๆ

 

ได้แต่ครางตอบอื้ออึงเก็กทำเป็นเข้มไปงั้นแต่ในใจนี้ทำไมต้องรู้สึกสะดิ้งขึ้นมาซะดื้อๆนะเนี้ย..แอร๊ยยย..ได้เข้าห้องไอ้เฉิ่มเป็นคนแรกและครั้งแรกด้วยฟินอ่ะ.. (◉◞◟◉ )

 

 

ง่า..แหมแต่พรมเช็ดเท้าผมก็ยังไม่กล้าเหยียบเลยอ่ะ..ทำไมรู้สึกได้ถึงความสะอาดกว่าผ้าเช็ดตัวไอ้ยูคยอมอีกนะงื้อ..ทำไมถึงดีงามรักสะอาดมีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนอย่านี้อ่า..อี้เอินนนนน(m≦)

 

ว่าแล้วก็รีบก้าวเท้าข้าพรมเช็ดเท้าไปตามด้วยปิดประตูลงกลอนเรียบร้อยและเริ่มนั่งยองๆถอดร้องเท้าผ้าใบของตัวเองออกก่อนที่จะออกเดินสำรวจไปตามห้องเล็กๆนั้น..

 

..จิงๆก็ไม่ได้เล็กอะไรมากมายสำหรับคำว่าหอพักอ่ะนะ..ดูจะหรูขึ้นมาระดับหนึ่งด้วยซ้ำ..มันดูเป็นเหมือนห้องชุดที่มีห้องโถง ห้องครัวเล็กๆหนึ่งห้องและห้องน้ำหนึ่งห้อง ตามด้วยห้องนอนอีกหนึ่งห้องล้อมรอบอยู่ในห้องโถง

 

ผมเดินเข้าไปหยุดอยู่ที่บริเวณกลางห้องโถงที่ถูกจัดอย่างสะอาดสบายตา มีพรมนุ่มๆถูกปูลองไว้แถวโต๊ะเล็กหน้าโซฟา..ดูท่าแล้วสงสัยเจ้าของห้องคนจะชอบนอนอ่านหนังสือกับพื้นเลยมีของแบบนี้ปูลองไว้ด้วย

 

ในห้องที่เต็มไปด้วยชั้นวางหนังสือนั้นยังพอมีพื้นที่เล็กๆไว้ตั้งโฮมเทียเตอร์และทีวีจอLED40นิ้ว ที่ถูกจัดตั้งวางอยู่บนตู้เตี้ยๆถ้าให้เดาคงจะหนีไม่พ้นตู้หนังสืออีกตามเคย

 

ผมเดินเข้าไปในส่วนของห้องครัวที่มีเจ้าของห้องกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมน้ำและขนมให้กับแขกที่มาในรูปแบบกระทันหันแบบผมอยู่อย่างวุ่นวายเพราะเจ้าตัวดูลนๆยังไงชอบกล..เห็นงี้ก็อดที่จะแกล้งไม่ได้จิงๆอ่ะ

 

ผมค่อยๆย่องเข้าไปที่ด้านหลังคนเฉิ่มก่อนที่จะ

 

ทำไรอยู่อ๊ะ!!!”

 

เฮ้ย!”

 

 

ผมแตะเข้าที่เอวของคนตัวสูงกว่าก่อนจะเขย่งเท้าตะโกนใส่หูคนตัวโตกดังๆ ทำเอาคนที่กำลังยุ่งอยู่ถึงกับสะดุ้งโหย่งทำน้ำหกเลอะเทอะไปหมดง่า..ผมเปล่าซนนะ..อย่ามองผมกันแบบนั้นสิ  (ω)

 

ง่า..ขอโทษ..เลอะเทอะหมดเลยอ่ะ ผมพูดก่อนจะก้มหน้าหงุดอย่าสำนึกผิด..จิงๆนะ..

 

อะ..อือ..ไม่เป็นไร..เดี๋ยวเราขอเช็ดน้ำก่อนนะเดี๋ยวเอาน้ำกับขนมไปให้ไปนั่งรอตรงห้องโถงรอนะ

 

เค้าพูดก่อนที่จะรีบหันไปเช็ดน้ำอย่างหงกๆเหงินๆด้วยท่าทีประจำตัวของคนที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ..แต่จะทำยังไงได้อ่ะก็ผมดันทำเรื่องซนไว้หนะสิผมถึงต้องเดินหงอยๆออกมารอที่ห้องโถงตามที่เค้าบอก

 

เฮ้อ..นี้ไม่มีไรให้ผมทำเลยอ่ะ..จิงๆผมก็ไม่ใช่คนขยันอะไรหรอกครับ..ออกจะไปทางขี้เกียจซะมากกว่าด้วยซ้ำ..แต่พอมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้แล้วก็อดที่จะนึกคำที่มาม๊าสอนมาไม่ได้ว่า..อยู่บ้านท่านอย่านั่งดูควาย ปั้นกางเกงในให้ลูกท่านแห้ง..แหละมั้ง

 

ผมจำไม่ค่อยได้แล้วอ่ะสำนวนนี้..นี้รู้สึกทะแม่งทะแม่งแต่ก็ช่างมันเหอะ..ปล่อยมันปาย~ อย่างที่เป็นไม่อาจจะหลบหลีกอีกต่อไป~ปล่อยมันไปปลากระเบน~ หมดสิ้นกันแล้วเยื้อยายยยยยย~ **โปรดอย่าหาสาระจากบทความนี้**

 

ครืดดดดดซ่า!!

 

ว่าแล้วก็ดูเหมือนฟ้าฝนจะสงสารมนุษย์ตัวน้อยวัยหอยขมอย่างผมที่นั่งไม่มีการมีงานอะไรทำอยู่จนรากงอก..ถึงได้ส่งสายฝนลงมาราวกับพายุเข้าและไอ้ตาเจ้ากรรมของผมมันก็บังเอิ๊ญ..เหลือบไปเห็นบ็อกเซอร์ที่เจ้าของห้องตากไว้ตรงระเบียงพอดี

 

อื้อหือ..ฝนตกขนาดนี้ต้องรีบไปเก็บให้ซะล่ะคนดีมีงานทำครับ..ว่าแล้วก็สแตนด์บายที่หน้าประตูกระจกเลื่อนทันทีก่อนที่ผมจะเปิดมันออกแล้ววิ่งฝ่าฝนออกไปเก็บเสื้อผ้าของเจ้าของห้องเข้ามาให้

 

เห้ย! นาย!!ออกไปทำไรอ่ะ..เราบอกให้นั่งรอไง

 

เสียงทุ่มต่ำที่ดังมาจากในห้องพร้อมกับร่างของไอ้เฉิ่มจะวิ่งมาหาผมที่เนื้อตัวเริ่มจะเปียกไปหมดเพราะผมโก่งตัวบังเสื้อผ้าที่เก็บมาไว้ม่ให้เปียก..นี้ยังดีนะที่มีแค่บ็อกเซอร์กับเสื้อสองตัวถึงได้ไม่เปียกมาก..แต่ผมเนี้ยแหละเปียกโชกเลยตอนนี้ (=_=;)

 

แฮร่....ก็ฉันเห็นฝนมันตกก็กลัวเสื้อผ้านายเปียกเลยออกไปเก็บมาให้ไงเล่า

 

ผมพูดก่อนจะยิ้มเจื้อนๆส่งไปให้คนที่มองผมนิ่งๆอยู่

 

เนี้ย..ไม่เปียกด้วยเห็นมั้ย

 

พูดแล้วก็กางบ็อกเซอร์โชว์สักหน่อย..เล่นเอาคนตรงหน้าผมหน้าขึ้นสีแดงแปดเลยอ่ะ..สงสัยคงเขิน..ฮ่าๆ..จะว่าไปบ็อกเซอร์นี้ของแบรนด์calvin kleinด้วยอ่ะแบรนด์เดียวกันกับของผมเลยนะเนี้ย..นี้แหละ..เนื้อคู่..เขิลอ่าส์  (`ε´●) 

 

..นี้นาย..เห้อ..เอาของเรามานี้เลย

 

 

ว่าแล้วไอ้เฉิ่มมันก็รีบคว้าเอาบ็อกเซอร์ที่อยู่ในมือผมไปก่อนจะก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่ผมวางกองไว้ที่พื้น..และเดินปึงปังเข้าไปในห้อง..เล่นเอาผมที่ยังไม่รู้อีโน่อีเน่อะไรยืนสั่นพับๆอยู่เพราะหนาวเวลาที่เสื้อผ้าเปียกแบบนี้มาเจอแอร์เข้าก็ยิ่งทำให้ผมหนาวขึ้นไปอีกระดับสิบ

 

อ๊ะ..”

 

ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรไอ้เฉิ่มที่เข้าห้องไปเมื้อกี้ก็เดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่..ก่อนที่เจ้าตัวจะคลุมมันลงบนตัวผมที่ยังยืนสั่นเป็นลูกนกเปียกน้ำอยู่

 

ใบหน้าภายใต้กรอบแว่นนั้นที่ผมได้เห็นมันในระยะประชิดแบบนี้เป็นครั้งที่สอง ทำเอาใจผมที่เต้นอยู่ในอัตตราปกติกลับเต้นเร็วขึ้นจนผมได้ยินเสียงมันชัดเจน

 

ตึก..ตึก..ตึก..ตึก

 

และผมก็แอบกลัวอยู่นิดๆว่าคนตรงหน้ามันจะได้ยินไปด้วยง่า..ไม่ดีกับใจเท่าไหร่เลยอ่ะ..รีบชิ่งหนีไปตอนนี้เลยดีกว่า..ว่าแล้วก็หันหลังให้ไอ้เฉิ่มนั้นก่อนจะรีบพูดบอกลาอีกคนรัวๆ

 

อ่ะ..เออ..ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่า..เปียกแบบนี้อยู่นานคงจะไม่สบายงั้นฉันกลับก่อนนะ

 

พูดแค่นั้นก่อนที่จะก้าวขาออกมาให้ห่างจากคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง..แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ก้าวไปไกลข้อมือของผมก็ถูกมือหนานั้นฉุดรั้งไว้ก่อน..

 

..ทุกอย่างหยุดชะงักแค่นั้นมีเพียงผมที่กำลังรับรู้สัมผัสอุ่นร้อนของอุณหภูมิร่างกายของอีกคนที่กำลังจับข้อมือของผมไว้อยู่

 

อ่ะ..เอ่อ....คืนนี้นายจะค้างที่นี้ก็ได้นะ....ฝนตกหนักขนาดนี้กลับไปมันอันตราย..อีกอย่างคอนโดนายมันก็ไกลด้วยกว่าจะถึงก็คงมืดค่ำกันพอดี....เรา....เป็นห่วงอ่ะ

 

ตู้มมม!!

 

แค่นั้นแหละครับทุกคน..แค่คำพูดแผ่วๆด้านหลังนั้นทำเอาใจที่เต้นแรงของผมระเบิดซะดื้ออร๊างงงงเค้าเป็นห่วงผมแหละ..งื้อ..รู้สึกดี๊ดี..//ยืนบิด

 

อ่ะ..อื้อ..เอางั้นก็ได้..งั้นคืนนี้ฉันยืมเสื้อผ้าหน่อยนะฉันไม่มีเสื้ออยู่ในรถเลยอ่ะ

 

อื้อ..ไปอาบน้ำเถอะ....เดี๋ยวเราไปเตรียมเสื้อให้นะ

 

อร๊ายยยย..จะรอช้าอยู่ใยรีบไปอาบน้ำดีกว่าจะได้ออกมาลัลล้าเสนอหน้าอยู่แถวนี้อีกครั้ง




"ไดอารี่แบมถาย์ วันนี้"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,714 ความคิดเห็น

  1. #8705 ICE TUAN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 16:45

    สะดิ้งจริงไม่เก็บอาการ555555 สงสารน้องยูค ผ้าเช็ดตัวหนูสกปรกขนาดนั้นเลยหรอลูก555

    #8,705
    0
  2. #8660 lek0868909108 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 16:41

    แบมมมว้อยยยอย่าสะดิ้งง

    #8,660
    0
  3. #8602 RukDeeNan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:32
    เกียดการสะดีดสะดิ้งของแกจริงๆเลยแบม เก็บอาการหน่อยโว้ยย555555

    ครั้งแรกเลยอะที่อ่านพิมาร์คฟีลนุ่มนิ่ม 55555555555
    #8,602
    0
  4. #8588 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:19
    ทำไมเราเขิลวะ อร้ายยยยน่ารักอะ
    #8,588
    0
  5. #8574 มารี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:49

    ออู้ววววววว เขิลเลยแบมถาย์555555

    #8,574
    0
  6. #8530 uromtbb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 14:01
    แบมแรดมากลูก
    #8,530
    0
  7. #8459 อีฟ กันต์พิมาร์ค (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 12:50
    เรื่องนี้เขาสลับนิสัยมาร์คกับแบมหรอคะ อ่านไป บางทีเผลอคิดว่าบทแบมเป็นของมาร์ค5555
    #8,459
    0
  8. #8449 Night_♥ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 06:03
    แอบร้ายเบาๆนะ หาเรื่อง....
    #8,449
    0
  9. #8431 yamroll choco (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 08:43
    ได้โอกาสเลยนะคะแบมถาย์
    #8,431
    0
  10. #8406 MildmintMM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:15
    มีความใจบุญ #ปล่อยปลากระเบนนนนนน
    #8,406
    0
  11. #8340 FrokFran_MB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 10:07
    ทำไมระริกระรี้งี้อ่ะ 5555
    #8,340
    0
  12. #8285 ojay2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:48
    ใจเย็นๆๆนะ 55555555
    #8,285
    0
  13. #8242 ChayapornSs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 17:15
    สะดิ้งมากเลยลูกแบมถาย์~ #พี่กันต์คนเเมนไม่มีจริง
    #8,242
    0
  14. #8218 Nutty Binny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 03:09
    แบมแรสมากกก5555
    #8,218
    0
  15. #8173 MarkP_endear. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 18:17
    หมู่มารได้ช่อง รีบคว้าโอกาสเลยนะ แหม่ 555555555
    #8,173
    0
  16. #8141 GaFiww9490_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 00:34
    แบมดูไม่ดีใจเลยเนอะ เหมือนรอเวลานี้มานาน แหม555555
    #8,141
    0
  17. #8107 litterrabbitza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 23:00
    จร้าาา เขินกันไป
    #8,107
    0
  18. #8061 toki226 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 19:05
    ถึงกับต้องย้อนกลัยไปดูชื่อเรื่องเพื่อความมั่นใจ นี่มาร์คแบมใช่ไหม 55555
    #8,061
    0
  19. #8058 Popop Bnnz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 00:58
    ทำไมมันดูแบมมาร์ค 5555 ดูมีความละมุน
    #8,058
    0
  20. #8038 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 23:39
    อ่อยเบอร์ใหญ่มากกกกกกก
    #8,038
    0
  21. #7990 마크뱀뱀 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:07
    อร้ายยยย ได้กลิ่นไอความละมุนนน
    #7,990
    0
  22. #7964 Beerby-Witch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 18:30
    แหม่ อ่อยแรงมากค่ะ
    #7,964
    0
  23. #7851 Nook Kra (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 01:58
    แม่!!!! เขาจะนอนด้วยกันนน!!!
    #7,851
    0
  24. #7844 ptptct (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 00:54
    ดีใจอะ5555555555
    #7,844
    0
  25. #7716 Nuthathai Por (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:25
    แหมมาร์คอย่ามาทำเป็นแอ๊บ แอบดีใจก็บอกมาซะดี ๆ 
    #7,716
    0