[Fic MarkBam] Diary Bamtha l แบมถาย์ END

ตอนที่ 23 : Diary 23 : สงครามเริ่ม (100 PER)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    28 มี.ค. 59





23







ปัง!!!

 

เสียงประตูดังขึ้นลั่นชั้น3 คอนโดเล็กๆสำหรับพอที่จะให้นักศึกษาสามารถเช่าพักอยู่ได้ด้วยราคาสบายๆ ร่างของหญิงสาวแว่นหนาเตอะเจ้าของห้องเหวี่ยงกระเป๋าผ้าที่สาวเจ้าใช้ใส่ของไปเรียนใส่พนังด้วยความโมโหที่ถูกกักเก็บมาแต่ที่มหาลัย

 

ตุบ!!

 

เพร้ง!!

 

มือบางกวาดเอากรอบรูปมากมายของชายคนหนึ่งที่ตั้งอยู่บนหลังตู้ข้างทีวีให้หล่นลงบนพื้นจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ดวงตากลมโตที่ไม่ได้มีปัญหาทางด้านสายตาเลยถูกปิดบังไว้ภายใต้กรอบแว่นหนาเตอะบัดนี้มันได้ถูกถอดถอนออกจากใบหน้าของเจ้าหล่อนพร้อมกับถูกปาทิ้งไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดที่เจ้าตัวมี

 

 

กรี๊ดดดดดดดดด

 

เสียงกรี๊ดร้องของเจ้าหล่อนดังลั่นขึ้นตามแรงอารมณ์ที่เจ้าของของมันปลดปล่อยออกมา มือบางคว้าเอากรอบรูปของชายคนที่เธอคิดไว้ว่าจะเป็นเป้าหมายในการทำให้เธอสุขสบายไปทั้งชาติขึ้นมา

 

 

ภาพผู้ชายโง่ๆคนหนึ่งที่คอยช่วยเธอมาตลอดจนเธอต้องยอมลดตัวไปคลุกคลีกับคนเฉิ่มเฉยแบบนั้นเพื่อหวังในสิ่งที่เรียกว่าทรัพย์สินเงินทองภาพพี่รหัสที่เธอเจอหน้าครั้งแรกก็รู้สึกขยาดเต็มทนแต่เพื่อที่จะให้เธอมีกินมีใช้ในส่วนที่ขาดเหลือเธอจึงจำต้องยอมทำเป็นคนประเภทเดียวกันกับผู้ชายที่ชื่อ มาร์ค ต้วน เพื่อหวังในสิ่งที่เธอต้องการ

 

แต่วันนี้อยู่ๆผู้ชายคนนี้ก็โผล่มาที่โรงอาหารพร้อมกับทุกอย่างที่เปลี่ยนไปตั้งแต่หัวจรดเท้า..จนทุกคนต้องพูดได้เต็มปากว่าผู้ชายคนนี้ดูดีมากเสียจริงๆ..จนเธอแทบจะยากคว้าแขนเค้าเข้ามากอดเอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของโดยใช้สถานะน้องรหัสแสนดีนั้นค่อยพัฒนาความสัมพันธ์ แต่แล้วทุกอย่างก็ต้องมาพังเพราะผู้ชายที่ชื่อแบมแบมอะไรนั้นคนเดียว

 

 

กรอบรูปที่แตกระเอียดจนแทบจะมองไม่เห็นว่าเจ้าของภาพเป็นใครเธอมองมันอยู่อย่างนั้นก่อนจะปามันทิ้งลงพื้นอีกครั้ง

 

เพร้ง!!

 

หึทำไมกันทำไมคนที่มีพร้อมทุกอย่างอย่างแกต้องมาแย่งบ่อเงินบ่อทองไปจากฉันด้วย

 

เสียด่าทอสาปส่งดังขึ้นเมื่อริมฝีปากสีซีดเอื้อนเอ่ยขยับ ดวงตากลมของหญิงสาวบัดนี้ถูกโทสะครอบงำให้แข็งกร้าวขึ้นมาอย่างน่ากลัว

 

ฉันจะไม่มีวันยอมปล่อยพี่มาร์คไปให้แกแน่แบมถาย์..ฉันกิโกะคนนี้จะต้องสบายไปตลอดชีวิตกับผู้ชายโง่ๆคนนั้น!!..แกจะไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขกันแน่!!”

 

เสียงประกาศกราวกับตัวเองดังลั่น..ก่อนที่ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความเครียดแค้จะมีน้ำใสๆหยดลงมาอาบแก้มของเจ้าหล่อน

 

End Gigo Part

 

 

หลังจากที่แยกกับยัยน้องรหัสสุดแอ๊บของพี่มาร์คพวกผมก็ไม่ได้กลับมาที่ห้องเลยหรอกครับ ผมเปลี่ยนใจไปดูไอ้เตนล์แข่งก่อนจนถึงหกโมงถึงกลับมา..พอกลับมาถึงหอก็ค่ำมืดพอดีเนื้อตัวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำหวานนั้นมันทำให้ผมกลายเป็นเด็กสามขวบที่กินไม่ระวังไปโดยปริยายในสายตาของนักศึกษามากมายที่มาเชียร์บอล..แต่ใครกันเล่าจะแคร์กลับห้องมาผมก็รีบตรงดิ่งไปจัดการอาบน้ำอาบท่าเลยทันทีไม่ปล่อยให้เหนียวเนอะหนะตัว… .

 

 

 

ติ๊ดๆ..

 

 

 

เสียงไมโครเวฟที่ดังออกมาจากในครัวนั้นเรียกให้คนที่เพิ่งอาบน้ำอาบท่าล้างเนื้อตัวเสร็จออกมาดูว่าสิ่งมีชีวิตอีกคนที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ในครัวว่ากำลังทำอะไรอยู่สิ่งแรกที่เห็นคืออาหารที่เต็มโต๊ะไปหมดคงจะเป็นใครที่ทำไปไม่ได้นอกจากพี่มาร์ค

 

 

 

ร่างบางเล็กที่อยู่ในชุดนอนปิกกาจูลายน่ารักเดินกระเผกๆเข้ามาในห้องครัวก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดเอวสอบของผู้ชายที่น่าจะเพิ่งเข้ามาตอนที่แบมแบมกำลังอาบน้ำอยู่ไว้ด้วยความเคยชิน

 

 

 

กลิ่นสบู่หอมๆจากคนตัวโตลอยฟรุ้งไปทั่วเมื่อร่างบางเล็กแสนซนนั้นสูดเอากลิ่นกายของคนตัวโตซะเสียฟอดใหญ่….งื้อ..หน่องแบมเปล่าโรคจิตน๊าหน่องแบมแค่อยากจะทำอย่างนี้กะพี่มาร์คแค่คนเดียวฮ้อยยยยย

 

 

 

ฮึบ!!..จับโจรแอบย่องเข้าห้องได้แล้วไหนหันหน้ามาดูสิว่าเป็นใคร

 

 

มือบางออกแรงดึงชายแขนเสื้อชุดนอนของคนพี่ให้หันมาก่อนที่จะกลายเป็นตัวเองซะเองที่ถูกรวบเอวเข้าไปกอด

 

 

อ๊ะ…”

 

 

ทำไมชอบซนจังล่ะหื้มไอ้ตัวแสบ..”

 

พี่มาร์คพูดก่อนจะยกมือขึ้นบีบปลายจมูกรั้นๆของผมอย่างหมั่นเขี้ยวฮ้อยยย..บีบแต่จมูกหน่องแบมจนจมูกจะยื่นเป็นพิน็อคคิวโอ้อยู่แล้ว..พี่มาร์คนะพี่มาร์ค..//งุ้ยปากระดับสิบ

 

 

ไปเช็ดผมให้แห้งก่อนเลย..เดี๋ยวพี่จะทำกับข้าวรอ

 

 

พี่มาร์คพูดก่อนจะส่งมือมายีหัวผมจนน้ำที่ยังมีเกาะพราวอยู่บนเส้นผมกระจัดกระจายโดนตัวพี่แกไปด้วย

 

ง่อววววทีของพี่มาร์คยังไม่แห้งเลยมีสิทธิ์ไรมาสั่งแบมเล่า

 

อย่างงี้มันต้องดื้อมันต้องดื้อให้ถึงที่สุดฮึ่ยยยยอย่าไปยอม ( `-´)/  

 

สิทธิ์ที่เป็นแฟนแบมไง..ขอใช้สิทธ์นี้เนื่องด้วยหมายเหตุเป็นหวงเป็นใยได้มั้ยครับคุณแบม..จะอนุมัติรึเปล่า

 

พี่มาร์คพูดพร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ๆผมซะจนปลายจมูกของเราชนกันแหมะ..ทำไมรู้สึกใจสั่นยังไงไม่รู้งื้อออออ..อย่างงี้จะไม่อนุมัติได้ยังไงเล่า!!..ก็ดูพี่เค้าพูดดินี้ฟินจนตัวจะระเบิดกลายเป็นโกโก้ครั้นช์อยู่แล้วนะงื้อออออปี้มัคข่นบร้า (▽≦)

 

 

ดวงตาคมที่จ้องเข้ามาในตาผมด้วยแววตาที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่นนั้นมันทำให้ผมต้องยอมปิดเปลือกตาลงรอให้อีกคนสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มของผมลมหายใจอุ่นร้อนที่ถูกเป่ารดอยู่บนปลายจมูกมันใกล้ขึ้นเรื่อยๆ..ใกล้ขึ้นเรื่อย..จนกระทั่ง..

 

 

กริ๊งงงง!!

 

 

เสียงกริ่งหน้าห้องผมดังขึ้นอ่ะดิฮ้อยยยยยใครมันบังอาจมากดกริ่งตอนนี้!!..ตอนที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มที่ไรทำไมต้องมีคนมาตลอดด้วยโว๊ยยยยยยอดเลย!!

 

 

อ่ะ..เออ..แบมไปเปิดประตูสิ....เดี๋ยวพี่ทำกับข้าวต่อก่อน

 

พี่มาร์คพูดขึ้นตะกุกตะกักใบหน้าคมเห่อแดงด้วยความขวยเขินต่างจากผมที่ตอนนี้แทบจะกระโจนไปกระชากคอพี่แกมาบดปากจูบต่อ

 

 

ครับ..งั้นแบมไปเปิดประตูก่อนนะ

 

ผมพูดก่อนจะยอมลากสังขารตัวเองออกมาจากห้องครัวอย่างหงุดหงิดก่อนจะกระชากประตูออกอย่างรุนแรงด้วยความโมโหหิว(?) หิวไรหิวพี่มาร์คอ่ะดิฮ้อยยยยย..อยากได้อยากโดน..ทำไมต้องขัดตัลหลอดดดดดดดด..อ๊ากกกกก!!

 

 

ระเบิดกับตัวเองในใจเมื่อเจอหน้าแขกที่มาใหม่ก็ต้องปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งเหมือนเดิม

 

 

อ่ะ..เอ่อ..ฮึก..แบมแบม..ฮึก....นายพอจะรู้ที่อยู่ของพี่มาร์คมั้ย....ฮึก....คือตอนนี้เรามีปัญหานะ..เลยอยากจะมาขอความช่วยเหลือ

 

 

แขกที่ไม่ได้รับเชิญพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้นใบหน้าภายใต้กรอบแว่นหนาเลอะไปด้วยน้ำตาในมือทั้งสองข้างหอบหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าอยู่อย่างพะรุงพะรัง

 

 

แล้วเธอมาที่นี้ได้ยังไง..รู้ที่อยู่ผมได้ยังไงในเมื่อเธอไม่รู้จักที่อยู่ของพี่รหัสเธอเธอจะมารู้ที่อยู่ผมได้ยังไงล่ะครับหื้ม?

 

ผมพูดก่อนจะมองละครฉากใหญ่ของเจ้าหล่อนที่คงคิดว่าผมโง่ดูไม่ออกว่ายัยนี้ต้องการอะไรดวงตาภายใต้กรอบแว่นนั้นมีแววเลิกลักวูบไหวไปพักหนึ่งก่อนจะกลับมาอยู่สภาวะปกติ

 

 

ฮึก....ก็....เราก็ถามคนที่..มหาลัย..ดูเผื่อมีคนรู้

 

 

แล้วใครบอกเธอมาล่ะ…”

 

 

..ก็….”

 

 

แบมแบมใครมากันครับ…”

 

เสียงพี่มาร์คดังขึ้นขัดบทสนทนาที่กำลังจะจับคนขี้โกหกได้ซะก่อนผมหันไปมองคนที่เดินส่งยิ้มออกมาจากห้องครัวให้ผมก่อนที่พี่เค้าจะเดินมาหยุดอยู่ข้างๆผมเพื่อที่จะดูว่าแขกเป็นใคร

 

ฮึก..พี่มาร์คค่ะ..ฮึก...ช่วยกิโกะด้วยค่ะ..ตอนนี้ที่คอนโดกิโกะ..ฮึก..เค้าไล่กิโกะออกแล้วค่ะ..ฮือออ..เพราะกิโกะไม่มีตังค์จ่ายค่าห้อง..กิโกะไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ

 

ยัยกิโกะพูดขึ้นก่อนจะถลาตัวเข้ามากอดพี่มาร์คต่อหน้าต่อตาผม..จนผมถึงกับต้องกระชากแขนเจ้าหล่อนออกจากตัวพี่มาร์คก่อนที่ยัยนี้จะได้แตะเนื้อต้องตัวแฟนผม

 

 

ไม่ได้นะ!!..เธอจะมาทำแบบนี้ไม่ได้..เธอเป็นผู้หญิงจะเข้ามากอดผู้ชายก่อนได้ยังไงกัน

 

 

ผมพูดขึ้นก่อนจะปล่อยมือออกจากแขนเจ้าหล่อนอย่างหัวเสียก่อนที่ผมจะสัมผัสได้ถึงฝามืออุ่นๆของพี่มาร์คที่เข้ามาโอบไหล่ผมไว้ก่อนทำให้ผมยอมใจเย็นลง

 

 

ฮึก....กิโกะ..ไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ....พี่มาร์คช่วยกิโกะด้วยนะค่ะ..ฮึก..พี่ก็รู้ว่ากิโกะไม่มีใครแล้วฮือออๆ

 

 

เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นทุกครั้งที่เจ้าหล่อนพูดออกมาน้ำตาที่ไหลออย่างกะน้ำตกไนท์แองกาล่านั้น..ดูปราดเดียวผมก็รู้ว่ายัยนี้มันเฟค!!

 

เอ่อ..คือ…”

 

พี่มาร์คหันมามองผมด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจยัยนั้นจนผมนี้แทบอยากจะทึ้งหัวตัวเอง..นี้พี่มาร์คดูไม่ออกรึไงกันว่ายัยนี้กำลังสร้างเรื่องโกหกอยู่ฮึ่ยยยย..เห็นแล้วมันโมโห!!

 

อยากได้เท่าไหร่…”

 

ผมพูดขึ้ก่อนจะหันไปมองเธอด้วยความสมเพชเวทนา

 

..อะไรค่ะ

 

 

เงินนะต้องการเท่าไหร่ถึงจะพอสำหรับการหาที่อยู่ใหม่ของเธอในคืนนี้..”

 

 

ผมพูดขึ้นเสียงเรียบก่อนจะจ้องไปที่เธอที่กำลังทำท่าทีเล่นตัว..เป็นนางเอกที่ไม่ยอมรับสินน้ำใจจากใคร

 

ฮึก....กิโกะไม่อยากได้เงินหรอกคะ..กิโกะอยากจะมาขออยู่ด้วยสักพักเฉยๆ..แบมแบม..ให้เราอยู่ด้วยเถอะนะ..เราไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ

 

เธอพูดก่อนจะเล่นใหญ่ล้มตัวลงกอดขาผมร้องไห้เห้ย..ยัยนี้มันทุ่มทุนสร้างมากเกินไปรึแปล่า..ถ้าจะขนาดนี้ไปก็เอารางวัลออสก้าไปเลยเถอะ

 

 

อย่ามาทำแบบนี้นะ..เธอคิดว่าผมจะดูเธอไม่ออกรึไงว่าต้องการอะไร

 

 

แบมแบมสงสารเธอเถอะ..ให้เธอไปอยู่ห้องพี่ก็ได้..ยังไงเธอก็เป็นน้องรหัสพี่นะ

 

 

เสียงพี่มาร์คดังขึ้นอีกครั้งเล่นเอาซะผมถึงกับไปไม่เป็น..จะให้ยัยนี้ไปอยู่ห้องพี่มาร์คงั้นหรอ..เหมือนจะดูเป็นการฝากปลาย่างไว้กับแมวโขมยไปหน่อยมั้ยเหอะไม่มีทางซะหรอก

 

 

พี่มาร์คจะทำแบบนั้นได้ไง..พี่เป็นแฟนแบมนะจะให้แบมยอมให้พี่เอาผู้หญิงจากที่ไหนก็ไม่รู้เข้าห้องพี่ได้ยังไงกัน…”

 

ผมพูดขึ้นอย่างหัวเสีย..เมื่อพี่มาร์คเชื่อในสิ่งที่เรียกว่ามารยาร้องเล่มเกวียนนของยัยกิโกะนี้

 

ถือว่าพี่ขอเถอะนะแบม..”

 

พี่มาร์คพูดก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ก่อนจะส่งสายตาขอความเห็นอกเห็นใจมาที่ผมได้ในเมื่ออยากจะทำแบบนี้นักก็ได้

 

 

ได้..แต่ผมจะให้ยัยนี้มาอยู่ที่ห้องผมส่วนพี่มาร์คก็มาอยู่กับผมด้วยจนกว่ากิโกะจะได้ที่อยู่ใหม่…”

 

 

ฮึก..ขอบคุณมากจริงๆนะแบมแบม..”

 

ยัยกิโกะลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะโค้งให้ผมเป็นพัลวันผมได้แต่มองภาพเกล่านั้นอย่างเอือมๆก่อนที่จะจูงแขนพี่มาร์คให้เดินกลับเข้าไปในห้อง….

 

 

ดูท่างานนี้ยัยนี้มันคงจะไม่ได้มาเล่นๆแล้วแหละ..เล่นใหญ่เล่นโตลงทุนซะขนาดนี้คงจะไม่ง่ายอย่างที่คิดแหะ

 

 





"ไดอารี่แบมถาย์ วันนี้"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,714 ความคิดเห็น

  1. #8697 0616924439 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 09:31
    พี่มาร์ค ดูให้ออกนะคะะ มันแหล
    #8,697
    0
  2. #8678 lek0868909108 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 19:07

    มาร์คอย่าโง่

    #8,678
    0
  3. #8647 Nam_PK (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:40
    พี่มาร์คก็ได้
    #8,647
    0
  4. #8552 uromtbb (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 09:15
    แบมถาย์ไฟติ้ง
    #8,552
    0
  5. #8492 เเบคฮยอน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:18
    เเบมถาย์อย่ายอมค่ะลูกสาว
    #8,492
    0
  6. #8451 teen0875931381 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 07:40
    แบมถาย์อย่าไปยอม
    #8,451
    0
  7. #8412 ชาเขียว'วว นมสด'ดด (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 19:34
    ได้เวลาสนุกแล้วสิ
    #8,412
    0
  8. #8391 ภานุรัตน์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 10:13
    ทีมแบม ไม่ตบนะถีบแม่งให้กระเด็นเลย อีกิโกะตอแหล
    #8,391
    0
  9. #8376 YUNEY (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 11:42
    ตบเลยอย่าไปกลัววววววว
    #8,376
    0
  10. #8359 FrokFran_MB (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 12:30
    ทีมแบมจ้าาาาา อย่างงี้ต้องตบ
    #8,359
    0
  11. #8304 ojay2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 22:32
    เกลียดดดดดดดดยัยนี่ จัดการมันสะน้องแบม พี่มาร์คใจอ่อนจริงเลย
    #8,304
    0
  12. #8262 ChayapornSs (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 17:11
    เกลียดอิคิคุอาโนเนะมันอ้ะ(???)
    #8,262
    0
  13. #8230 F_farfaraway (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    ยัยกิงโกะ 
    #8,230
    0
  14. #8203 SehunMark (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 20:48
    ยัยกิโกะ!
    #8,203
    0
  15. #8154 pinkpink.girl (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 17:48
    ร้ายมากก เธอมันร้ายมากยัยกิโกะ!!!!!
    #8,154
    0
  16. #8126 litterrabbitza (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:07
    พีคมากกก
    #8,126
    0
  17. #8051 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:10
    ยัยกิโกะแกนี่อยากตาบจริงๆสินะ น้องแบมรวมแก๊งขจัดมารด่วน!!!!!
    #8,051
    0
  18. #8009 마크뱀뱀 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 14:59
    โอ้ยยยย ทำไมเป็นอย่างนี้ล้ะ
    #8,009
    0
  19. #7980 Beerby-Witch (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 23:24
    ฮืมมมมมมม เดี๋ยวรู้เลย ทำไมตัวร้ายดูน่ากลัวแต่ที่น่ากลัวกว่าคือพระเอกโง่ค่ะ
    #7,980
    0
  20. #7936 ป็อปคอร์น (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 21:57
    เกลียดนาง ขัดอารมกำลังฟิน
    #7,936
    0
  21. #7893 ptptct (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 00:08
    ยัยนี่นี่มันจะเล่นใหญ่ไปไหนเกลียดจ้าประกาศสงครามหรอจัดไปเลยแบมอย่ายอมมัน
    #7,893
    0
  22. #7882 Nook Kra (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:44
    แบมสู้มัน สู้ !!
    #7,882
    0
  23. #7773 Nuthathai Por (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 08:20
    ไม่เอาสิมาร์คอย่าหล่ออย่างเดียวหัดฉลาดด้วยสิ
    #7,773
    0
  24. #7196 Bam Yien (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 16:34
    หน๋อยยยยยยยยย เกลียดแรง กล้าเล่นใหญ่กว่าหน่องแบมได้ยังไง (?)
    #7,196
    0
  25. #7133 secret secret (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 20:19
    ตบมั้ยแบม เด๋วเจ๊ช่วย มารยาหญิงมันทำได้ขนาดนี้เลย แต่โทดนะ เคยเห็นมารยาชายป่ะ ดับอ่ะแก5555 อิพิ่มาแกกะนะ เฮ้อ ด่าไม่ลง
    #7,133
    0