[END] แกล้งโง่ So stupid (MarkBam Ft. Got7 Exo)

ตอนที่ 5 : Chapter 5 : แกล้งโง่ครั้งที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 259 ครั้ง
    8 ม.ค. 59


 




5




 




 "only fools for you , only fools fall"

"มีเพียงคงโง่อย่างผมเท่านั้นแหละที่ทำเพื่อคุณ"



 

นี้ ไอ้เด็กขี้เหร่มานั่งอะไรตรงนี้ คนตัวโตเอ่ยทักก่อนจะจูงจักรยานมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม

 

ใครขี้เหร่ ไม่เห็นมีเลย ผมพูดก่อนจะแสร้งมองหาคนอื่น

 

ก็นี้ไง นิ้วหนาที่มีถุงมือไหมพรหมคลุมอยู่จิ้มลงตรงปลายจมูกผมเบาๆก่อเค้าจะหัวเราะออกมา

 

ผมเปล่าขี้เหร่ซะหน่อย ว่าแต่คุณเหอะตื่นแต่เช้าจังเลยนะ

 

ก็มันแน่นอนอยู่แล้วนิ คนมันต้องทำมาหากินจะให้นอนกินบ้านกินเมืองก็อดตายกันพอดีเค้าพูดพรางยักไหล่ด้วยท่าทีน่าหมั่นไส้จนผมต้องเบ๋ปากใส่

 

ไหนๆก็เจอล่ะ สนใจไปนั่งรถเล่นด้วยกันมั้ยล่ะดวงตาคมเสมองไปทางอื่นแต่ปากก็ยังคงเอ่ยชวนผม ใบหน้าคมนั้นขึ้นริ้วสีแดงจางๆตรงแก้มคงเพราะเขินที่ชวนผมหรืออากาศเย็นอันนี้ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

 

ไปด้วยได้อ่อ?

 

ได้ดิ ไปไม่ได้จะชวนรึไงเล่า ไปกันเหอะนี้จะสายล่ะเดียวไม่ทันการ เค้าเร่งผมก่อนจะยื่นมือมาตรงหน้าผมเพื่อให้ผมจับพยุงตัวเองลุกขึ้น ผมก็ยอมทำตามอย่างรักษาน้ำใจคนตรงหน้าก่อนที่เค้าจะขึ้นคร่อมจักรยานไว้ มือหนาทั้งสองจับแฮนด์จักรยานไว้แน่น เห็นแบบนั้นแล้วผมก็ตั้งท่าขึ้นไปนั่งตรงที่คนซ้อนอย่างเรียบร้อย

 

ใส่หมวกด้วย หมอกลงแล้วจะป่วยเอานะนายอ่ะ

 

หมวกฮู๊ดจากโค้ชตัวหนาของผมถูกดึงออกมาก่อนจะถูกสวมลงบนหัวของผมด้วยฝีมือคนตัวสูงที่อี้ยวตัวมาใส่ให้ มือหนาที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงมือไหมพรหมดึงมือเปลือยเปล่าที่เย็นเฉียบของผมเข้าไปไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของอีกคนทั้งสองข้าง

 

มือนายเย็นเหมือนศพไปเลย ล่วงไว้แบบนี้แหละ อย่าเอาออกจะได้อุ่นขึ้นเค้าพูดโดยไม่หันมามองผมก่อนจะเริ่มออกแรงถีบจักรยานให้เคลื่อนออกไปตามทาง

 

 

 

 

 

15นาทีผ่านไป

 

ทั้งหมด 200 วอนครับ ผมรับเงินมาก่อนจะยื่นถุงที่บรรจุกล่องนมอยู่ถุงสุดท้ายให้กับป้าแก่ๆคนหนึ่งก่อนจะโค้งให้เทออย่างมีมารยาทจนป้าแกยิ้มเอ็นดูผมและเดินเข้าบ้านไป

 

ย๊าส์ นี้คุณหลอกผมมาใช้งานหรอ ไหนบอกมานั่งรถเล่นไงเล่า

 

ผมเดินกระเพกไปซ้อนท้ายคนตัวโตที่นั่งอยู่บนจักรยาน ก่อนจะยัดมือลงไปในเสื้อแจ็คเก็ตเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือในนั้นมีเงินอยู่นิดหน่อย

 

เอาน่า มันก็เหมือนกันแหละ ฉันปั่นพานายมานั่งรถเล่นสวนนายก็ตอบแทนฉันด้วยการไปส่งหนังสือพิมพ์กับนมแค่นั้นเอง ฮ่าๆ

 

เค้าพูดก่อนจะเริ่มปั่นจักรยานไปเรื่อยๆอีกครั้ง นี้ก็เริ่มสายแล้วล่ะครับที่ผมยังคงซ้อนอยู่บนจักรยานของคนที่กำลังปั่นอยู่ แสงแดดอ่อนๆที่ไม่ได้ทำให้ร้อนอะไรกำลังส่องมาบนร่างของเราสองคนให้ความอบอุ่นบวกกับลมเย็นเวลาที่จักรยานเคลื่อนไปตามแรงถีบนั้นถือว่าให้ฟีลอากาศที่ดีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

จักรยานพาเรามาหยุดอยู่ที่ร้านอาหารริมฟุตบาทแห่งหนึ่งที่น่าจะใกล้ๆกับคอนโดผม คนตัวสูงลงจากจักรยานโดยที่เจ้าตัวยังประคองจักรยานอยู่เพื่อให้ผมลงบ้าง ผมก้าวขาลงมาจากจักรยาอย่างงงๆ ก่อนที่อีกคนจะตั้งขาตั้งจักรยานไว้ ก่อนจะดึงมือผมเดินตามเค้าไปที่หน้าร้านเล็กๆนั่น

 

ผมมองอาหารมากมายที่ไม่ค่อยได้เห็นสกเท่าไหร่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า อย่างสนอกสนใจ ทั้งๆที่มันเป็นแค่โอเด้งกับต็อกโบกีเฉยๆแต่ผมไม่เคยได้กินอะไรแบบนี้ตั้งแต่มาอยู่ที่เกาหลี พี่มาร์คและเพื่อนๆของผมไม่เคยพาผมมาร้านแบบนี้เลยสักทีซึ่งนั้นทำให้บางอย่างที่ผมไม่เคยเห็นเลยไม่รู้จักว่ามันควรเรียกว่าอะไร

 

ป้า เอาซุนแดแล้วก็ต็อกแล้วก็ก็เอาโฮเด้งด้วย อย่างล่ะสองทีนะ

 

คนข้างๆผมสั่งก่อนเค้าจะลากผมไปนั่งลงบนเก้าอีเหหน้าร้าน ผมนั่งมองไปรอบๆก็เห็นกับถนนที่กำลังมีรถพุกพ่านอยู่มากมายในช่วงสายแบบนี้  ไม่นานนักป้าเจ้าของร้านก็เอาของที่คนที่นั่งตรงข้ามผมสั่งมาวางไว้ตรงหน้าพวกเรา ผมโค้งให้ป้าแกไปหนึ่งทีก่อนจะมองอาหารสีส้มๆที่ดูท่าเหมือนจะเผ็ดจนทำให้ผมไม่กล้ากิน

 

มองแบบนี้ ไม่เคยกินล่ะสิท่า ก็เข้าใจนะพวกลูกคุณหนูก็เงี้ย

 

คนที่เงียบไปได้สักพักปริปากพูดอีกครั้งก่อนจะหยิบโฮเด้งไปกินอย่างสบายใจเฉิบ ด้วยความหิวและคำสบประมาทของคนตรงข้ามทำให้ผมใช้ไม้จิ้มต็อกโบกี้เข้าปากบ้าง

 

รสชาติของมันไม่เผ็ดแบที่ผมคิดแถมยังดูท่าจะรสชาตดีซะด้วย จนผมต้องจิ้มกินอีกคำและอีกคำอย่างอะเร็ดอร่อย โดยไม่ได้สนใจสายตาของอีกคนที่นั่งร่วมโต๊ะกำลังมองผมยิ้มๆอยู่เลย

 

ฮ่าๆ นายนี้มันเด็กจิงๆแหละ เลอะปากหมดแล้ว

 

มือหนาเอื้อมมาเช็ดมุมปากให้ผมเบาๆนั้นทำให้คนกำลังกินอยู่อย่างผมหยุดชะงัก ดวงตาของเราสองคนสบประสานกันได้สักพัก ผมแอบเห็นแววตาที่ดูอ่อนโยนในดวงตาคมนั้นที่มักจะขี้เล่นเสมอ มันยิ่งทำให้ผมนิ่งไปใหญ่ ผมได้แต่เสมองไปทางอื่นก่อนที่เค้าก็ดูเหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัวละมืออกจากปากผมไป 

 

ผมรู้สึกประหม่าได้ไม่นานความรู้สึกใหม่ก็เข้ามาแทนที่ เมื่อออร์ดี้คันสีดำคันที่โคตรดูคุ้นตาผมจอดเทียบเข้ากับฟุตบาทฝั่งตรงข้างซึ่งเป็นคอนโดอีกตึกที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากคอนโดของผมนัก ถนนสี่เลนที่มีรถพุกพ่านไปมาไม่ได้เป็นปัญหาในการมองของผมเท่าไหร่ แต่สำหรับใครอีกคนที่เป็นเจ้าของออร์ดี้คันนั้นคงมองไม่เห็นผมที่นั่งอยู่ตรงนี้อีกอย่างผมใส่หมวกด้วยคงทำให้อีกคนจำไม่ได้ไปใหญ่

 

ผมจ้องมองรถของพี่มาร์คอยู่สักพักหนึ่งก่อนที่จะมีร่างของผู้หญิงที่แต่งตัวออกแนวเซ็กซี่หน่อยลงมาจากรถของพี่มาร์ค ทั้งสองเหมือนคุยกันอยู่สักพักเพราะผมเห็นผู้หญิงคนนั้นก้มลงไปในรถอีกครั้งก่อนที่ประตูรถจะปิดลงพร้อมกับออร์ดี้ของพี่มาร์คจะขับไปทางคอนโดของผม

 

ย๊าส์!! นายขี้เหล่มองอะไรอยู่ฮะ คนตรงข้ามร้องเรียกดึงสติผมให้กลับมา ผมหันมามองเค้าก่อนจะพยายามปรับสภาพอารมณ์ให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เปล่าๆ ผมแค่เริ่มอิ่มแล้ว คุณรีบกินเหอะผมอยากกลับไปอ่านหนังสือที่ห้องแล้ว  ผมโกหกเค้าไปคำโตก่อนจะนั่งกอดอกมองอีกคนที่เริ่มกินบ้าง

 

ไม่นานนักผมกับเค้าก็พากันปั่นจักรยานออกมาจากร้านเมื่ออีกคนจ่ายตังค์เสร็จสับ จักรยานพาเราปั่นมาเรื่อยๆจนมาหยุดจอดลงที่หน้าคอนโดของผม ผมลงจากจักรยานก่อนจะหมุนตัวเตรียมที่จะเข้าไปในคอนโด

 

นี้ นายน่ะ เดี๋ยวก่อน

 

แต่ยังที่ผมจะเดินไปถึงไหนเสียงของคนมาส่งก็ตะโกนไล่หลังผมขึ้นทำให้ผมหยุดแล้วหันหาเค้าอีกครั้ง

 

เอ่อเรารู้จักกันก็ผ่านมาวันหนึ่งแล้วฉันยังไม่รู้จักชื่อนายเลย

 

แบมแบม ปีสอง คณะวิทยาศาสตร์ แล้วนายละ

 

เซฮุน ปีสี่ เกษตร นายต้องเรียกฉันว่าพี่ แล้วอีกอย่างเมื่อวานทำไมไม่ยอมบอกฉันว่านายไม่ได้เรียนคณะวิศวะ โหยยยย หน้าแตกหมด

 

ฮ่าๆ ก็พี่ไม่ได้ถามนิ

 

ใครมันจะไปรู้ล่ะ ก็เห็นนายที่คณะวิศวะนิเลยนึกว่าแป็นเด็กวิศวะ

 

เมื่อวานผมก็เจอพี่ครั้งแรกที่คณะวิศวะเหมือนกัน ก็นึกว่าเรียนวิศวะซะอีก ฮ่าๆ ผมต้องไปล่ะนะ ไว้เจอกัน

 

ผมพูดก่อนจะยกมือขึ้นโบกหยอยๆ

 

..เดี๋ยว เอานี้ไปสิ

 

ผ้าพันข้อเท้าที่เป็นม้วนๆถูกโยนมาให้ผมด้วยฝีมือของคนที่ปั่นจักรยานหนีผมไปอย่างหน้าตาเฉย ผมมองก้อนกลมๆของผ้าพันข้อเท้าก่อนจะมองตามหลังของอีกคนไปอย่างงงๆและเดินขึ้นคอนโดไปบ้าง

 

 

หลังจากที่ผมเดินขึ้นมาถึงห้อง ประตูห้องก็ถูกดันออกโดยไม่ต้องใส่รหัสใดๆเพราะคนข้างในไม่ได้ล็อก ผมปิดประตูลงให้เบาที่สุดก่อนจะเดินไปที่ห้องนอนที่ประตูถูกเปิดอ้าซ่าอยู่เผยให้เห็น ร่างสูงที่แสนจะคุ้นเคยนอนอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงข้างเตียง 

 

กลิ่นเหล้าคละคลุ้งที่ลอยอยู่ในห้องทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่าเมื่อคืนพี่มาร์คคงจะสนุกสุดเหวี่ยงแค่ไหน ผมมองคนที่นอนอยู่ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ มือก็ค่อยๆประคองเท้าใหญ่มาวางไว้ที่ตักก่อนจะบรรจงถอดถุงเท้าออกจากเท้าทั้งสองข้างของพี่มาร์ค

 

คนตัวสูงไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่ผมทำให้ เค้ายังคงนอนหลับอย่างสบายใจอยู่ที่เตียง ผมเดินไปเอากาละมังลองน้ำกับผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้พี่มาร์ค เสื้อเชิ้ตสีดำราคาแพงของพี่มาร์คถูกถอดออกจากกายหนาก่อนที่ รอยเล็บ และรอยขบเม้นอยู่ที่แผงอกแกร่งจะเผยให้ผมเห็น ผมเห็นมันแทบจะชินตา แต่มันไม่เคยมีสักครั้งที่จะไม่ทำให้ผมรู้สึกเจ็บและเสียน้ำตา

 

ผมกัดปากตัวเองไว้แน่นจนรู้สึกชาเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ดังออกมา มือทั้งสองข้างก็ยังคงปรนนิบัติคนที่ขึ้นชื่อว่าคนรักไม่ห่าง เสื้อผ้าทุกอย่างของพี่มาร์คถูกถอดออกจนหมดก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวธรรมดาถูกผมจับใส่ให้พี่มาร์คอย่างทุลักทุเล เพราะขนาดตัวที่ใหญ่กว่าผมหลายเท่านั้นมันทำให้ผมรำบากในการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เค้าในแต่ล่ะครั้ง

 

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก็พาตัวเองเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่ห้องนั่งเล่น โซฟาราคาแพงที่มักถูกผมใช้นอนรอพี่มาร์ค ยวบลงเล็กน้อยเมื่อผมทิ้งตัวนั่งลงไป ผมหันไปมองกรอบรูปที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะเล็กๆข้างโซฟาก่อนจะฝืนยิ้มออกมาหลังจากบังคับน้ำตาให้หยุดไหลได้ ผมหยิบมันขึ้นมาดูอย่างที่ชอบทำประจำหลังจากที่รู้สึกแย่ 

 

มือบางๆของผมลูปไปตามใบหน้าของคนในภาพอย่างระมัดระวังเหมือนกลัวมันจะแตกเมื่อโดนมือ ดวงตายังคงจับจ้องไปที่สองคนในภาพที่คนหนึ่งกำลังฉีกยิ้มกว้างจนตาปิดอย่างมีความสุขนั้นก็คือตัวผมเอง ส่วนอีกคนกดปลายจมูกลงบนแก้มของคนที่กำลังยิ้มอยู่จนบุ๋มนั้นก็พี่มาร์ค  ในภาพนี้มันคงเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดสำหรับผมและพี่มาร์ค ผมกอดกรอบรูปไว้แนบอกก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนโซฟา ดวงตาที่เหมือนจะหนักอึ้งของผมค่อยๆปิดลง กอนทุกภาพวันนั้นจะถูกฉายขึ้นมาในหัวของผม… .

 

พี่มาร์คคคค ถ่ายรูปกันนะคร้าบบบบ ผมพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหยิบกล้องโพลาลอยด์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่มาถือไว้

 

หื้อ? พี่กำลังอ่านหนังสืออยู่นะ พี่มาร์คเอ่ยดุผมเบาๆแต่ไม่ได้จิงจังไรเท่าไหร่ ดวงตาคมยังคงจับจ้องไปที่หนังสืออย่างไม่สนใจผม แต่ถึงแบบนั้นมันก็ยิ่งทำให้ผมอยากกวนคนพี่มากขึ้นไปใหญ่

 

พี่มาร์คคคคคค สนใจแบมแบมหน่อยดิ นี้อ่านหนังสือใส่แว่นเป็นลุงแก่อยู่ได้ ผมพูดก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยวแว่นตาหนาเต๊อะของพี่มาร์คออกจากใบหน้าหล่อเหลานั้นก่อนจะแย่งหนังสือออกจากมือของคนตัวโตกว่า

 

นี้ ว่าใครเป็นลุงแก่ หึ ไอ้แสบ พี่มาร์คหันมาหาผมก่อนจะทำแกล้งตีหน้ายักษ์ใส่ผม เห็นแบบนั้นแล้วผมถึงกลับปล่อยกร๊าซซซซซ  ออกมาด้วยความขำอีกคน

 

ฮ่าๆ นี้ไงลุงแก่ปลายนิ้วเล็กๆของผมจิ้มลงตรงปลายจมูกโด่งของคนพี่เบาๆก่อนจะหัวเราะตาปิด

 

ย๊าส์ ถ้าพี่เป็นลุงแก่แบมก็คงเป็นเด็กลุงแก่คนนี้แหละ มาให้ป๋ากินซะดีๆเด็กแสบ  พี่มาร์คพูดไม่ทันจบดีผมก็ออกวิ่งไปรอบๆห้องเพื่อจะหนีพี่มาร์ค ที่วิ่งไล่ตามมา

 

จนผมเหนื่อยไปหมด และหมดแรงจะวิ่งเล่น เอวของผมถูกรวบไปโดยแขนแกร่งของพี่มาร์คก่อนแรงโน้มถ่วงของโลกจะพาร่างของเราสองคนหล่นลงไปในโซฟาตัวแพงของห้อง ว่าผมนั่งอยู่บนตักพี่มาร์คซะงั้น

 

ไหนว่าจะถ่ายรูปไง ถ่ายสิพี่พร้อมแล้ว

 

เสียงทุ้มต่ำที่ดังข้างหูของผมเรียกสติผมกลับมาก่อนมือทั้งสองข้างจะยกกล้องหันเข้าหาตัวเองและคนข้างๆ

 

เอาล่ะนะ 1….2….

 

พี่รักแบมนะ จุ้บ

 

ซั่ม

แชะ เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นก่อนที่ภาพแผ่นฟลิ์มจะเลื่อนลงมาเผลยให้เห็นรูปของผมที่ยิ้มแป้นกับพี่มาร์คที่กดปลายจมูกลงบนแก้มผมพอดีนั้นมันทำเอาผมเขินจนไม่กล้าจะหันไปมองคนข้างๆด้วยซ้ำ…. .

 

และเรื่องราวของวันนั้นก็คงเป็นแค่ความทรงจำในช่วงหนึ่งที่ผมได้มีคนที่ผมรักที่สุดอยู่เคียงข้างอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องหลอกตัวเอง มันเป็นช่วงที่ผมคงจะจำมันโดยไม่มีวันลืม…. .










Talk Talk

สนใจกันม้างงงงงงง

อัพทุกวันไม่เห็นมาเม้นโลยยยยย

น้อยจุยยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 259 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,077 ความคิดเห็น

  1. #3058 lek0868909108 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 20:17

    ไม่ไหวก็ถอยนะแบม

    #3,058
    0
  2. #2944 verynan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:37
    ฮุนแบมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,944
    0
  3. #2906 RPii♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 13:10
    อยากได้เซฮุนอ่ะ งุ้ยยยพ่อคนดี
    #2,906
    0
  4. #2894 chanisara195 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:56
    เลิกเลยค่ะเลิก #ทีมฮุนแบม
    #2,894
    0
  5. #2857 waikanwiboon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 09:21
    คนอ่านนี้เจ็บกว่า งื้อ ร้องไห้ไปก้ครั้งแล้ว
    #2,857
    0
  6. #2837 Mein Schatz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:08
    คือมาร์คแม่มเห็นแบมเป็นของตายนะ เจ็บไหมล่ะที่ทนอยู่อ่ะ เลิกกับมาร์คเถอะ 
    #2,837
    0
  7. #2778 kaewkaraket (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 21:55
    เลิกเถอะ ไปแต่คงเจ็บน้อยกว่าอยู่ทรมานนะแบม
    #2,778
    0
  8. #2765 Lee_Je_taime (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 23:40
    เจ็บปวดในระดับสิบ ร้าวยันหัวไหล่ค่ะ
    แบม ออกมาเถอะ คนดีๆมีอีกเยอะ อย่างโอเซไง คือแม้ว่าจะยังไม่ได้เริ่มจีบ ก็ทำคะแนนจากเราไปมากโขแล้ว ว่าแต่โอเซไม่ได้อยู่คณะเดีียวกับมาร์คแบมเลยไม่รู้สินะ 
    #2,765
    0
  9. #2731 เปมิกา ชีพพัฒนาสุข (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 13:03
    ออกมาจากจุดนั้นเถอะแบม รู้ว่าเหนื่อยก็พอ รู้ว่าท้อก็พอ ฝืนไปทำไม ฮะ ฝืนทำไมกะอีแค่ผช.คนเดียว ผช.ทังโลกก็เยอะออก อย่าบอกนะว่าแบมให้ใจเค้าไปหมดจนไม่เหลือให้ตัวเอง 😤😥 แบม แบมลองคิดดูนะ แบมต้องแกล้งโง่อีกส้ะเท่าไหร่ มัคคึ เค้าคงจะเปลี่ยนนิสียไม่ได้แล้ว ออกมาเถอะ ออกมาจากจุดนั้นมันจะสบายใจกว่านะ ที่ต้องแกล้งโง่ ออกมาจาดจุดนั้นแล้วแบมจะเห็นทุกอย่างที่ชัดเจนขึ้น สนุกขึ้น สบายใจขึ้น แล้ววันหนึ่งแบมจะพบเจ้าของหัวใจ ถ้าใครรักแบมจริงเค้าจะแสเงให้เห็นเอง (ปล.อินหนักเฟ่ร์) (ปล.2สงสารมาก ละเมื่อไหร่มาร์คจะเลิกทำลายหัวใจน้อยๆดวงนี้ที่เหนื่อยมากส้ะทีเห้ออ)
    #2,731
    0
  10. #2730 boatjackjinku (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 21:17
    มาเม้นเนอะ
    #2,730
    0
  11. #2695 mmaijii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 09:45
    อยากให้แบมออกมาซะที
    #2,695
    0
  12. #2614 amptnkmb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 16:18
    เจ็บใช่ไหมแบม? ออกมาจากตรงนั้นได้รึยัง //โฮฮฮฮฮฮฮ:(
    #2,614
    0
  13. #2597 MBY_626 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 16:40
    เซฮุนคนดีอย่างน้อยก็ยังมีคนใส่ใจแบมล่ะนะะ
    #2,597
    0
  14. #2590 saiDarkrose (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:44
    เซฮุนคนดีของแบม ฮึก มาร์คใจร้ายเนอะ
    #2,590
    0
  15. #2551 pr-markbam7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 11:17
    คือหล่อเเละเเสนดีอะฮุนน
    #2,551
    0
  16. #2493 lovesujuniorkyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 19:28
    เซฮุนคนดีของโลกใบนี้;-; ไม่เอฟซีพี่มาร์คแล้วโกรธ!
    #2,493
    0
  17. #2467 I...love...U~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 20:49
    สงสารแบม ฮือออ ไม่ร้องนะะ // สนุกมากค่าไรท์ 
    #2,467
    0
  18. #2437 PetchNamnenug (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:33
    เซฮุนสุดหล่อแกช่วยเอาแบมยัดลงกล่องแล้วเอากลับไปบ้านแกได้ป้ะ ฉันรู้สึกว่าลำไยอีมาร์คมากมาร์คกล้ามีคนอื่นนอกจากแบมได้ไงห๊ะ!!! ฉันจะเชียร์ฮุนแบมแล้วนะอีมาร์คถ้าแกยังนอกใจแบมแบบนี้ ขึ้น!!!
    #2,437
    0
  19. #2415 bibimbua (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 13:28
    โอยแบมมมมม หน่วงมากกกก คนดีของเจ๊
    #2,415
    0
  20. #2407 Titichaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 17:10
    พึ่งเจอเรื่องนี้ หน่วงมาก สงสารเเบม. เเต่เราชอบไลน์เรื่องเเบบนี้ ยิ่ง มต เลวๆ ไรงี้เเล้ว บบ เอาคืนเเบบมันดีกะใจเรามาก
    #2,407
    0
  21. #2357 ChayapornSs (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 16:42
    มต.คือใครเราไม่รู้จัก เหอะ!
    ปล.ได้ข่าวว่าเมนตัวเอง555
    #2,357
    0
  22. #2324 StickedTogether (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
    ชั้นเกลียดแกร นาง มต.
    #2,324
    0
  23. #2210 nanako_mimoka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 07:10
    ขอเถอะแบมไปหาฮุนเถอะนะ Q_Q
    #2,210
    0
  24. #2193 Ziin29 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 11:35
    ไปหาฮุนเถอะแบมมม จิงจัง!!
    #2,193
    0
  25. #2145 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 01:05
    อีพี่มาร์คมันเห็นแบมเป็นของตาย งั้นแบมก็ลองหายไปดูดิ๊ อีพี่มันจะตามหามั้ย ถ้ามันไม่ตามก็ถือโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ อย่าทนเลยเราสงสาร แต่เจ็บบ่อยๆก็ค่อยๆชิน ทำใจนะแบมว่าทุกอย่างมันไม่เหมื่อนเดิมแล้ว 
    #2,145
    0