เมียลับนายหัว

ตอนที่ 20 : บทที่ 6 เมียไม่ลับ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

สิงหนาทขับรถออกจากโรงงานไม้แปรรูปในเวลาบ่ายสามโมง เขาพากัญญาภรณ์เข้ามาในตัวเมืองเพื่อไปเอาของให้มารดาที่ร้านเจ๊เกียว กัญญาภรณ์ใช้โอกาสนี้พูดคุยเรื่องที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่เช้า

        “ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณ” กัญญาภรณ์เปิดเรื่อง

        “เธอว่า การที่เราไม่ช่วยเอมเป็นเรื่องที่ถูกต้องเหรอ” สิงหนาทไม่ได้สนใจคำพูดกัญญาภรณ์ เขากลับพูดเรื่องมั่นกับเอมเป็นเรื่องที่ติดใจตั้งแต่ตอนนั้น

        “แล้วที่ผ่านๆ มาคุณช่วยเอม ผลมันออกมาเป็นยังไง ทุกอย่างก็เหมือนเดิมใช่ไหม เหมือนกับดูหนังเดิมๆ ซ้ำๆ ไปมาหลายรอบจนน่าเบื่อ” 

        “เธอรู้เรื่องเอมจากใคร เธอเพิ่งมาที่นี่ยังไม่รู้จักเอมเลยนะ แถมรู้เหมือนอยู่ที่นี่มานาน” เขาสงสัย

        “ตอนที่ฉันตามคุณไป วรรณเป็นคนเล่าให้ฉันฟังคร่าวๆ นะ แต่ก็พอเข้าใจนะว่าอะไรเป็นอะไร” 

        “มันก็จริงแหละ บางทีก็น่าเบื่อ ผัวเมียทะเลาะกันมันเป็นปัญหาโลกแตกที่ใครก็แก้ไม่ได้” 

        “ทำไมจะแก้ไม่ได้ แก้ได้ เพียงแค่เอมไม่รู้จักแก้ต่างหาก เธอยอมเจ็บตัวเพราะรักผัว ต่อให้เราช่วยกี่ครั้งกี่หน เอมก็หนีเรื่องนี้ไม่พ้น จะหนีพ้นก็ต่อเมื่อเลิกกับผัว ซึ่งฉันคิดว่า ยาก” กัญญาภรณ์เดาเก่ง

        “รู้ดีไปหมด” สิงหนาทอดเหน็บไม่ได้ 

        “แน่นอนอยู่แล้ว เพราะฉันสวย เก่งและฉลาด” เธอได้ทียอตัวเอง 

        “ว่าแต่เธอมีเรื่องอะไรจะพูดกับฉัน” สิงหนาทวกมาเรื่องที่เธอเริ่มต้นไว้

        “ฉันจะพูดเรื่องของเราน่ะ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้” กัญญาภรณ์ข่มความอาย นึกถึงเรื่องเมื่อเช้านี้ทีไร หัวใจเต้นแรง แก้มทั้งสองข้างเห่อร้อน

        “ยังไง” 

        “เราจะไม่มีอะไรกันอีกนะ เราจะทำตามที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก เราจะใช้วิธีทางกานแพทย์ในการทำลูก” สิงหนาทหันมามองหน้าคนพูด ก่อนหันกลับไปมองถนนเบื้องหน้า

        “แต่ฉันว่า ไหนๆ เราก็มีอะไรกันแล้วก็น่าจะใช้วิธีธรรมชาติดูนะ เพราะฉันรู้มาว่า วิธีทางการแพทย์ไม่ใช่ว่าจะได้ผลทุกคน บางคนทำกี่ครั้งก็หลุดและอีกหลายเหตุผลที่ทำไม่สำเร็จ ฉันเลยคิดว่า วิธีธรรมชาติคือดีที่สุดแล้ว แต่ถ้าภายในหนึ่งปีเราทำไม่สำเร็จค่อยหันไปทำวิธีนั้น” กัญญาภรณ์ก็รู้มาเหมือนกันว่า วิธีทางการแพทย์บางรายเสียงเงินเป็นหลักล้านแต่ก็ไม่สามารถมีลูกได้ แต่บางคนก็โชคดีทำครั้งเดียวสำเร็จ วิธีนี้จึงเป็นทางเลือกสุดท้ายสำหรับคู่ที่มีบุตรยาก “ไหนๆ เราสองคนก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ก็เลยตามเลยล่ะกัน ไม่ได้มีอะไรเสียหายมากไปกว่านี้ไม่ใช่เหรอ” 

        กัญญาภรณ์ตกอยู่ในความเงียบ ที่เขาพูดว่าไม่มีอะไรเสียหายมากไปกว่านี้มันก็ใช่ เมื่อคืนนี้เธอไม่รู้เลยว่า หลับนอนกับเขากี่ครั้งกว่าฤทธิ์ยาจะหมด พรมจรรย์ที่รักษาไว้ก็ถูกเขาพรากไปอย่างไม่รู้ตัว แล้วที่สำคัญเธอกลับไม่รู้สึกเสียใจราวกับว่า ความบริสุทธิ์นี้เป็นของสิงหนาทก็ไม่ปาน แต่จะให้ตกลงตอนนี้เลยมันก็ง่ายไปน่ะสิ

        “คิดดูก่อน” 

        “มีเวลาคิดแค่ไม่กี่ชั่วโมงนะ เพราะคืนนี้เธอไม่รอดแน่” 

เขาขู่ กัญญาภรณ์หันควับมองหน้าคนพูด ใจเต้นแรงมาก เพราะหากเขาทำตามคำพูด เธอจะทำตัวยังไง คงประหม่า ทำอะไรไม่ถูก อายด้วย เขินอีก 

ตายๆ ตายแน่ๆ อีแพร

“คืนนี้ฉันจะไปนอนบ้านพ่อ”

“ฉันไปด้วย”

“จะไปได้ไง ห้องฉันเล็กนิดเดียว อีกอย่างฉันนอนเสื่อด้วย คุณนอนไม่ได้หรอก นอนเดี๋ยวปวดหลัง” กัญญาภรณ์รีบพูด

“ฉันนอนได้ ฉันกินง่ายอยู่ง่าย นอนกับพื้นธรรมดายังได้เลย” สิงหนาทตอบกลับทันที 

“ห้องฉันไม่มีแอร์ มีแต่พัดลม คุณไปนอนด้วยเหงื่อได้แตกทั้งตัว ร้อนนอนไม่หลับแน่ๆ” 

“ฉันเป็นคนไม่ติดแอร์ นอนไม่มีพัดลมก็ได้” นั่นเขาหาข้อแก้ต่างได้ทุกข้อ กัญญาภรณ์ที่เก่งไปแทบทุกเรื่อง แต่พอมาเรื่องนี้ เธอกลับไปไม่เป็น “เธอไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า มันเป็นเรื่องธรรมชาติของคนบนโลกไม่ว่าจะเพศไหน เราสองคนแม้ว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ก็ปรับตัวกันได้นี่ เราสองคนลงเรือลำเดียวกันแล้วนะ แม้ว่าจุดประสงค์จะต่างกัน เธอทำเพื่อพ่อกับแม่ เพื่อที่ดิน ฉันก็ทำตามที่พ่อต้องการ เมื่อบรรลุจุดหมาย เราค่อยมาคุยกันว่าจะเอายังไงกันต่อ” 

กัญญาภรณ์เงียบเสียงเพราะไม่รู้จะกล่าวคำใดออก คำพูดของสิงหนาทไม่มีตรงไหนไม่ถูกต้อง ยิ่งตอกย้ำหน้าที่ของเธอมากขึ้นว่า ต้องทำตามข้อตกลงไว้กับเถ้าแก่สันต์ เพื่อบิดามารดาและที่ดินทั้งหมดของครอบครัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น