เมียลับนายหัว

ตอนที่ 12 : บทที่ 4 แผนเฉพาะกิจ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    5 พ.ค. 63

        ชุติมาขับรถไปหันมองหน้าพจน์ที่นั่งหน้านิ่งมองไปยังเบื้องหน้าอย่างไม่สนใจอะไร สายหยุดหยิบเสื้อผ้าที่ปานวาดซื้อมาให้ขึ้นมาดู แล้วยิ้มกับเสื้อผ้าสวยๆ ราคาแพงที่ตัวเองไม่มีปัญญาซื้อ

        “ลุงถามหน่อยสิ” ชุติมากลั้นความอยากรู้ไว้ไม่ไหว

        “เอ็งจะถามไรก็ถามมาสิ” 

        “เถ้าแก่ยกเลิกเรื่องพรุ่งนี้ไหม” พจน์หันมองหน้าคนถาม

        “ถ้ายกเลิกที่ดินทั้งหมดเถ้าแก่ก็จะยึด รวมทั้งที่ดินแม่เอ็งด้วย” 

        “แล้วลุงกับป้าไม่กลัวพี่แพรกับนายหัวสิงห์ฆ่ากันตายเหรอ ลุงก็รู้นิสัยลูกตัวเองนะว่าเป็นไง” 

        “เอาน่า เรื่องนี้ข้าจัดการเอง” 

        “ลุงจะทำไงล่ะ บอกหน่อยดิ” 

        “ก็คงต้องคุยกันแพรดีๆ ขอความร่วมมือหน่อย เพราะไม่อย่างนั้นเราไม่ได้ที่ดินคืนแน่” พจน์เสียงเศร้า “แต่ข้าก็เข้าใจแพรนะว่ารู้สึกยังไง แต่ทำไงได้ล่ะ เรื่องมันถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าแพรไม่ยอมเป็นเมียนายหัวสิงห์ เถ้าแก่ก็ไม่คืนที่ดินให้ ทุกอย่างเป็นโมฆะ” 

        “มันก็จริงอ่ะนะ เงินตั้งสิบล้านถ้าไม่เป็นไปตามข้อตกลงใครจะยอม” ชุติมาเห็นด้วย “ลุงก็พูดกับพี่แพรดีๆ ล่ะ รายนั้นน่ะของขึ้นง่ายซะด้วย” 

        “แต่มันคงไม่กล้าขึ้นกับพ่อแม่หรอก ถ้าขึ้นมาเมื่อไหร่แม่จะฟันหัวเบะ” สายหยุดพูดขึ้น “เรื่องที่เอ็งบอกพวกข้า เอ็งอย่าให้แพรรู้เด็ดขาด แล้วอย่าบอกเรื่องที่มันเจอนายหัวสิงห์ด้วย ข้าไม่อยากแก้ปัญหาเยอะ แค่นี้ก็ปวดกบาลจะแย่แล้ว” 

        “จ้ะป้า ฉันไม่บอกจ้ะ” ชุติมารับคำเสร็จก็ทำหน้าที่ขับรถต่อไปจนถึงจุดหมาย

<><><><><><><><><>

        กัญญาภรณ์กลับมาบ้านเกือบหนึ่งทุ่ม วันนี้ตลอดทั้งวันเธอยุ่งกับเรื่องของรุ่งทิวา เธอออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงเช้าขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงแรมที่รุ่งทิวาพักที่อยู่ในตัวเมืองจังหวัดกระบี่ เมื่อรับรุ่งทิวาเสร็จก็ไปรับอีกคนหนึ่งต่อ คนนั้นคือธีรยุทธ์ที่พักอยู่อีกโรงแรมหนึ่งใกล้ๆ จากนั้นก็พาทั้งคู่ไปที่ว่าการอำเภอเมืองกระบี่เพื่อทำการหย่า 

        คราแรกธีรยุทธ์ทำอิดออดไม่ยอมหย่า แต่รุ่งทิวาเสียงแข็งว่าจะหย่า แล้วถ้าหากธีรยุทธ์ไม่หย่าแต่โดยดี เธอจะฟ้องหย่าและมีความเชื่อมั่นว่า เธอต้องชนะแน่นอน เนื่องจากมีหลักฐานว่าธีรยุทธ์นอกใจ และจะฟ้องหวานในฐานะชู้ของธีรยุทธ์ด้วย 

        ธีรยุทธ์คิดหนักเพราะไม่อยากให้เรื่องนี้ถึงศาล เป็นเพราะกลัวว่าจะต้องเสียเงินให้รุ่งทิวา อีกทั้งยังกลัวว่าตนเองจะเดือดร้อน เนื่องจากหวานเป็นหลานคนใหญ่คนโตในจังหวัดกระบี่ คงไม่ปล่อยให้ใครมากล่าวหาว่าเป็นเมียน้อยง่ายๆ แน่ เรื่องมันก็จะบานปลายไปกันใหญ่ เขากลัวเดือดร้อนอยู่ไม่เป็นสุข จึงตอบตกลงหย่ากับรุ่งทิวา 

        หลังจากรุ่งทิวาได้ใบหย่ามาอยู่ในมือ กัญญาภรณ์พารุ่งทิวาไปฉลองความโสดโดยพาไปไหว้พระทำบุญเป็นสิริมงคลกับตัวเองรวมทั้งหมดสี่วัน จากนั้นก็มาสนามบินเพื่อส่งรุ่งทิวาขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพ ส่งเพื่อนรักขึ้นเครื่องเสร็จ กัญญาภรณ์ก็เดินทางกลับบ้าน

        “กลับมาซะค่ำเลยนะ รออยู่ตั้งนาน” พจน์ทักกัญญาภรณ์ที่เดินเข้ามาในบ้าน

        “พ่อมีเรื่องจะคุยกับหนูเหรอ” 

        “ก็ใช่น่ะสิ” พจน์ตอบลูกสาวที่ทรุดตัวลงนั่งใกล้ๆ “พรุ่งนี้เอ็งต้องไปเป็นเมียนายหัวสิงห์แล้วนะ เอ็งทำตัวให้มันดีๆ ล่ะอย่าไปขัดใจนายหัวสิงห์ เอ็งอย่าลืมนะว่า เรายังไม่ได้โฉนดที่ดินคืน เพราะงั้นเอ็งต้องทำตัวดีๆ รู้ไหม ทำตามเงื่อนไขของเถ้าแก่ให้ครบด้วย”

        พจน์บอกในเรื่องที่รู้ดีว่า กัญญาภรณ์ไม่มีทางปฏิบัติตาม

        “เงื่อนไข เงื่อนไขอะไร” กัญญาภรณ์ได้ยินแล้ว ใจไม่ดีเลย

        “เถ้าแก่สันต์บอกพ่อวันนี้ว่า เราจะได้โฉนดที่ดินหลังจากที่แกมีลูกกับนายหัวสิงห์ นอกจากจะได้โฉนดที่ดินคืนแล้ว เถ้าแก่จะให้เงินเอ็งสองล้านด้วย”

        “มีลูกงั้นหรอพ่อ” คนเป็นลูกถามเสียงหลง สีหน้าตกใจ

        “ก็เออน่ะสิ เงินเป็นสิบล้านนะโว้ย ไม่ใช่บาทสองบาท มันก็ต้องมีเงื่อนไขกันบ้างสิ ถ้าเผื่อเอ็งตั้งแง่ไม่ยอมทำตาม ไปอัด ไปทะเลาะกับนายหัวสิงห์ ไม่ยอมเป็นเมียเขาง่ายๆ เงินสิบล้านก็สูญน่ะสิ เถ้าแก่เลยตั้งเงื่อนไขนี้ขึ้นมา”

        คนเป็นลูกถึงกับหนักใจ เธอไม่คิดว่าเถ้าแก่สันต์จะตั้งเงื่อนไขนี้ แต่ก็เข้าใจว่าเงินเป็นสิบล้านจะให้เป็นแค่เมียลูกชายอย่างเดียวคงไม่คุ้ม ตอนนี้สมองเธอตีบตันขึ้นมาทันใด 

        “ถามจริงเถอะพ่อ อีตานายหัวสิงห์เนี่ยหน้าตาดูไม่ได้ ตัวดำ อ้วนเป็นหมีควายหรอเลยไม่มีปัญญาหาเมียเอง เถ้าแก่สันต์ถึงได้ทำแบบนี้ เป็นแค่เมียไม่พอยังให้มีลูกด้วยอีก แม่พันธ์คนอื่นมีตั้งเยอะแยะทำไมไม่เลือก ดันเลือกหนูเนี่ย” 

        “เอ็งอย่าสงสัยมากเลย ทำตามเงื่อนไขก็พอ หรือถ้าเอ็งไม่เต็มใจก็บอกพ่อตอนนี้ได้นะ พ่อกับแม่จะได้เตรียมตัวเตรียมใจเสียที่ดินให้เถ้าแก่สันต์”

        “พ่อพูดอย่างกับหนูมีทางเลือกอื่นงั้นแหละ” กัญญาภรณ์ไม่เต็มใจทำก็ต้องทำ เธอคิดว่าเรื่องนี้หาทางออกได้ “หนูไม่ทำให้พ่อผิดหวังหรอก ยังไงเราก็ต้องได้โฉนดคืนมา พ่อเชื่อใจหนูนะ หนูไม่ทำให้พ่อผิดหวังแน่นอน” 

        “เออให้มันจริง”

        “จริงสิพ่อ หนูไปอาบน้ำก่อนนะ เหนียวตัวมากๆ เลย” 

        “อาบน้ำเสร็จจะได้มากินข้าวกัน ข้ากับแม่รอเอ็งนี่แหละ จะได้กินกันพร้อมหน้า” 

        “จ้ะพ่อ หนูจะรีบอาบน้ำจ้ะ” 

พจน์มองตามร่างบุตรสาวคนโตที่เดินขึ้นไปชั้นบนแล้วถอนหายใจพรืดยาว เขากำลังลุ้นอย่างหนักว่า ยามที่สิงหนาทกับกัญญาภรณ์เจอหน้ากันจะเป็นเช่นไร 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #6 กระรอกน้อยซันซัน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 03:37
    รอตอนเจอกันน
    #6
    0