พันธะเสน่หามาเฟีย

ตอนที่ 11 : บทที่ 7 สานสัมพันธ์พ่อลูก (25%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

พันธะเสน่หามาเฟีย
อัญญาณี
www.mebmarket.com
เพราะเตกิล่าสองแก้วในคืนนั้นทำให้ชีวิตเรียบง่ายของดวงดาราเปลี่ยนไปหล่อนมีลูกแฝด โดยไม่รู้ว่า ใครคือพ่อของลูก“ก็ฉันอยากกอดเธอด้วยถามไปด้วยนี่” เขาไม่ปล่อย “แล้วก็อยากจูบเธอด้วย” ดวงดาราตกใจ อ้าปากค้าง ดวงตาขยายกว้าง ไม่คิดว่าเขาจะเอ่ยประโยคนี้ออกมา หล่อนถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งให้เขากอด “ไม่...” เป็นเพียงคำเดียวที่ดวงดาราเอ่ยออกมา เนื่องจากเสียงทุกเสียงถูกปิดลงด้วยริมฝีปากบางสีชมพูของเขา อารามตกใจปากจิ้มลิ้มที่ยังคงอ้าค้าง เปิดโอกาสให้เอเดนสอดลิ้นเข้าไปพันรัดลิ้นนุ่มที่อยู่ในอาการตระหนก เอเดนสำรวจช่องปากหอมหวาน พิสูจน์ด้วยตัวเองว่า ทั้งกลิ่นและรสชาติภายในโพรงปากหวานจะใช้คนเดียวกับสาวปริศนาคนนั้นหรือไม่ เหมือนกันเลย...ปากหอมหวาน กลิ่นน้ำหอมก็เย้ายวนชวนลุ่มหลง นั่นคือคำตอบที่เอเดนได้รับ เขาบดจูบ แรกลัดลิ้นเล็กที่ดูแล้วไม่เป็นประสา ราวกับไม่เคยถูกจูบมาก่อน เนื้อตัวก็สั่นหนัก หัวใจดวงดาราไม่ต้องพูดถึง เต้นโครมครามหาจังหวะไม่ได้ ตื่นเต้นไปหมดจนมือชื้นเหงื่อ สมองของหล่อนว่างเปล่าเสมือนถูกถึงออกจากหัว ไร้ความคิดความอ่านใดๆ ทั้งสิ้น แล้วอยู่ๆ ความดำมืดก็เข้ามาแทนที่ “เฮ้ย!” เอเดนตกใจ เมื่อร่างแน่งน้อยอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างอ่อนเปลี้ย ใบหน้าแหงนหงาย ดวงดาราเป็นลม...

โหลดกันได้แล้วค่ะ
รูปเล่มต้นเดือนตุลาคมค่ะ


ชลิตไม่ได้ลุกขึ้นไปอาบน้ำเพื่อไปทำงานดังเช่นทุกวัน เขายันตัวลุกขึ้นนั่ง จับหมอนตั้งเป็นแนวตั้งแล้วพิงมัน ดวงตาของเขามองไปยังที่นอนด้านข้างที่ตอนนี้ว่างเปล่า ไม่มร่องรอยการนอนของภรรยาดังเช่นทุกเช้าที่เขาตื่นนอน เหตุการณ์เมื่อวานนี้ย้อนเข้ามาในหัว จะว่าไปมันไม่เคยหลุดออกไปจากสมองเขาก็ว่าได้ ตั้งแต่กลับมาบ้าน ชลิตก็นึกถึงเรื่องนี้ นึกถึงหน้าหลานชายฝาแฝดที่ดูเหมือนว่าจะจำได้แม่นยำแม้ว่าเจอกันเพียงครั้งเดียว

        รอยยิ้มของเด็กชายฝาแฝดเหมือนดวงดารา เหมือนไม่มีผิด...

        ชายวัยหกสิบกว่าปีเผลอยิ้มเมื่อนึกถึงหน้าหลานชาย เวลาล่วงเลยมาห้าปี ความโกรธ ความไม่พอใจ ความรู้สึกที่ว่าตนถูกหยามเกียรติยังไม่หมดไปจากความรู้สึก มันกระเพื่อมตลอดเวลาที่นึกถึงบุตรสาวอันเป็นที่รัก ที่เขารักปานดวงใจ ฝากทั้งความหวังและความฝัน ทว่าดวงดารากลับทำให้เขาผิดหวัง ความฝันที่ว่าอยากเห็นดวงดารามีชีวิตครอบครัวที่ดี ได้จัดงานแต่งงานยิ่งใหญ่สมฐานะ ทว่าทุกอย่างพังครืนกับประโยคบาดใจ

        “พ่อขา ลิซท้องค่ะ” ดวงดาราบอกเขาทั้งน้ำตา

       “แกท้อง ท้องกับใคร” ชลิตถามเสียงเครียด แววตามีความเสียใจ โกรธและเจ็บช้ำ

       “ลิซ ลิซไม่รู้ค่ะ ลิซไม่รู้”

คำตอบนี้เองที่ทำให้ชลิตเข้าใจว่า ลูกสาวมั่วผู้ชายจนไม่รู้ว่าใครคือพ่อของลูกในท้อง ซึ่งเขาเองก็ไม่ถามอะไรต่อ ตีและต่อว่าดวงดาราด้วยถ้อยคำรุนแรง ก่อนไล่ออกจากบ้านอย่างไร้เยื่อใยและไม่รู้สึกผิดที่ทำเช่นนั้น

ห้าปีที่ดวงดาราไม่อยู่บ้าน ห้าปีที่ไม่ได้กอด ไม่ได้หอม ไม่ได้พูดคุยและรู้ข่าวยอดดวงใจ ไม่ได้ทำให้ชลิตมีความสุข เขาเก็บซ่อนความเจ็บปวดไว้ภายใต้ใบหน้าและท่าทางที่ไม่แสดงออกให้เห็นว่าเป็นห่วงเป็นใยดวงดารา หรือคิดจะออกตามหา ความทิฐิทำให้เขาเพิกเฉยทุกอย่าง ปล่อยให้เวลาผ่านไปจนถึงทุกวันนี้

เหตุการณ์ความบังเอิญเมื่อวานนี้ ทำให้ความคิดและความรู้สึกชลิตเปลี่ยนไป เหตุใดเขารู้สึกทุกข์ เสียใจกับเรื่องที่ตนเองทำไปในวันนั้น เขาน่าจะฟังเหตุผลลูก เขาไม่น่าทำร้ายลูก ไม่น่าไล่ลูกออกจากบ้าน เขาน่าจะเป็นพ่อที่ดี ยอมรับและให้อภัยในความผิดพลาดของดวงดารา เสมือนกับคำสอนของบิดาตนที่พูดเสมอว่า ไม่มีใครไม่เคยทำผิดพลาด ไม่เคยมีใครถูกต้องเสมอ

เขานี่แหละที่มองว่า ตัวเองถูกต้องและไม่เคยทำอะไรพลาด ทุกสิ่งอย่างที่เขาตัดสินใจคือความถูกต้องที่ใครก็จะแย้งไม่ได้ ชลิตคือความถูกต้องเพียงคนเดียว

ในขณะที่ชลิตกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ร่างกายเขารู้สึกผิดแปลก หัวใจเขาเต้นถี่แรงและรู้สึกว่า มีอะไรมารัดแน่นจนอัตราการหายใจลดลงแล้วหายใจไม่สะดวก ติดขัด เขานำมือมาวางตรงบริเวณอกที่หัวใจฝังอยู่ ใบหน้าเขาซีดลง ตัวเขาเอนลงมานอนบนที่นอน ชลิตรู้สึกเจ็บหน้าอก หายใจไม่ออก เหงื่อแตกพลั่ก

“คุณท่านคะ...” ป้านิ่มแม่บ้านใหญ่ของบ้านเปิดประตูเข้ามาในห้องหลังจากเคาะเรียกเจ้าของห้องอยู่หลายครั้ง พอเปิดเข้ามาเห็นสภาพของชลิต ความตกใจเข้าแทรก รีบวิ่งมาหาเจ้านายทันที “คุณท่านเป็นอะไรคะ คุณท่าน”

ชลิตไม่ตอบ หน้าตาดูไม่ดี ป้านิ่มละล้าละหลังทำอะไรไม่ถูก หันซ้ายหันขวาก่อนวิ่งไปยังโทรศัพท์ที่อยู่ภายในห้อง กดโทรหาหมายเลขที่นางจำได้ขึ้นใจและนึกถึงเป็นคนแรก...นงนุช

<><><><><><><><><> 

        โก้มาถึงคอนโดเมญ่าตอนเจ็ดโมงเช้า วันนี้ที่เขาต้องมาเช้ากว่าทุกวันเพราะก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมงเศษ เขาได้รับโทรศัพท์จากดวงดารา อีกฝ่ายโทรศัพท์มาเล่าเรื่องเหลือเชื่อ เรื่องที่คิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ให้ตนฟัง โก้ฟังไปหัวใจเต้นแรงไป ควานหายาดมมาดมมาดมกันเป็นลม เมื่อฟังเรื่องราวจบ โก้แสดงความยินดีกับดวงดาราเป็นอันดับแรกที่ได้พบกับพ่อของลูกตัวจริงเสียงจริง และหลังจากคำแสดงความยินดีของโก้จบลง ดวงดาราก็เล่าปัญหาหนักอกให้ฟัง

        “ลิซกลัวเมญ่าจะโกรธ ท่าทางเมญ่าจะสนใจคุณเอ็ดมากกว่าทุกคน”

       “โอ๊ย! นางนั้นจะไม่สนใจทำไม จะโกรธก็โกรธไปสิ คุณเอเดนไม่ได้สนใจนางมากไปกว่าผู้หญิงบนเตียง อีกอย่างลิซก็รู้จักนิสัยเมญ่าไม่ใช่เหรอ ฟรีสำหรับทุกคนที่พอใจ” โก้รู้สันดานเมญ่าดี “เธอไม่ต้องสนใจหรอก ไม่มีคุณเอเดน นางก็หาคนอื่น สนใจแต่ตัวเราเองเถอะ ถึงเวลาที่จะหาความสุขใส่ตัวได้แล้ว ไม่ต้องไปแคร์คนอื่นให้มันมาก ความสุขจะไม่เกิดนะหล่อน” โก้จีบปากจีบคอพูด “เอาอย่างนี้ล่ะกัน พี่จะไปหาเมญ่าตอนเช้าเลย ถ้าคุณเอเดนมาพูดเรื่องนี้กับเมญ่า พี่จะช่วยพูดให้อีกแรง หล่อนก็ไม่ต้องกังวล พาคุณเอเดนมาเลยจะได้หมดเรื่อง”

       “ค่ะพี่โก้”

หลังจากวางสาย โก้ก็ลุกขึ้นจากเตียง อาบน้ำแต่งตัวมาคอนโดเมญ่าทันที มาเตรียมพร้อมสู้รบปรบมือกับเมญ่าจอมเอาแต่ใจ ที่แน่นอนว่า ต้องกรีดร้องด้วยความไม่พอใจกับความจริงที่ล่วงรู้  

        “เมญ่า ตื่นได้แล้วตื่น” โก้เดินเข้ามาในห้องนอนโดยไม่เคาะ เขามาเขย่าตัวเมญ่าที่นอนหลับบนเตียง

        “จะปลุกอะไรตอนนี้ มีงานตั้งเที่ยง” เมญ่าโวยกลับ เอาหมอนมาปิดศีรษะด้วยความรำคาญ

        “นี่มันเจ็ดโมงกว่าแล้ว ตื่นมาเตรียมตัวได้แล้ว อีกอย่างงานอยู่ไกล หล่อนต้องเผื่อเวลาเดินทางด้วย” โก้บอก ฉุดเมญ่าให้ลุกขึ้นนั่ง

        “โอ๊ย! รำคาญ นอนต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน” เมญ่าทำท่าจะเอนตัวลงนอน ทว่าโก้จับตัวให้นั่งตรง

        “หล่อนต้องตื่นเดี๋ยวนี้เลย กลิ่นเหล้าหึ่งเลย หล่อนต้องสระผมด้วยกว่าผมจะแห้งก็ต้องใช้เวลา ลุกขึ้นไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้” โก้สั่ง เบ้ปากกับสภาพของเมญ่า ผมเผ้าฟู กลิ่นสุราคละคลุ้ง เสื้อผ้าก็เป็นชุดเดิม เมื่อคืนเมญ่าคงไม่ได้อาบน้ำ

        “แล้วลิซไปไหน ทำไมพี่โก้ถึงมาปลุกเมญ่าเอง หน้าที่นี้มันหน้าที่ลิซนะ”

        “ลิซไม่ว่าง ลิซโทรให้พี่มาปลุกหล่อนแทน” โก้ตอบ

        “ไม่ว่าง ไปไหนไม่ว่าง ไม่รู้จักหน้าที่ตัวเองเลย หักเงินดีไหมเนี่ย” สุ่มเสียงเมญ่าอัดแน่นไปด้วยความไม่พอใจ

        “ลิซไม่ใช่ขี้ข้าหล่อนนะ ถึงได้จิกหัวใช้แบบนี้ อีกอย่างเรื่องตื่นเรื่องนอนหล่อนก็โตแล้ว นาฬิกาปลุกก็มี ทำเองบ้างสิ วันไหนที่ลิซไม่ได้ทำงานกับหล่อน หล่อนจะทำยังไง ไม่เป็นง่อยเลยเหรอ” โก้ยิ่งได้ยินเมญ่าพูดยิ่งหมั่นไส้

        “คนอย่างมันจะไปไหนได้ ลองไปสิ แม่จะทวงบุญคุณให้น่าดู” เมญ่าคิดว่าตัวเองเหนือกว่า เลยกดขี่และใช้คำว่าบุญคุณ เหนี่ยวรั้งดวงดาราไว้

        “บุญคุณมันมีวันหมดนะ หมดวันที่หล่อนทวงนี่แหละ” โก้หมั่นไส้หนัก อยากจะบอกความจริงใจจะขาด “หล่อนไปอาบน้ำสระผมได้แล้ว กว่าจะทำอะไรเสร็จล่อไปเป็นชั่วโมง ลุกเร็ว”

        “เบื่อจริงๆ เลย เบื่อๆๆๆๆ” เมญ่าโวย แต่ก็ลุก

        “จะเบื่อทำไม ตั้งแต่วันมะรืนหล่อนมีงานเช้านะ ต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ ออกจากคอนโดตีห้า เพื่อไปให้ถึงกองตอนเจ็ดโมงเช้า” โก้พูดไล่หลังเมญ่า ที่เดินกระแทกเท้าเข้าห้องน้ำ “สวยแต่รูปจูบไม่หอม”

        โก้เบ้ปากใส่ เก็บที่นอนลวกๆ ก่อนก้าวออกจากห้องเพื่อไปทำอาหารเช้าง่ายๆ รอเมญ่า และรอให้เอเดนมาบอกความจริงให้เมญ่ารู้ โก้อยากให้ถึงเวลานั้นเร็วๆ โก้อยากเห็นหน้าตาเมญ่าตอนนั้นเหลือเกินว่า จะทำหน้าอย่างไร แต่โก้ก็พอจะนึกภาพออก แค่นึกภาพความสะใจก็มา


ติดตามตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #24 Putsarapon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 10:37
    รออยู่นะคะ
    #24
    0
  2. #23 LAM1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 12:29

    สนุกมากๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ

    #23
    0
  3. #22 ปุญญิศา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 01:45

    ค้างงงง....เมย่าไม่ยอมแน่ๆเลยค่ะ

    #22
    0