รักร้อนเพลิงพยาบาท (ภาคจบของซีรีย์ รักร้อน)

ตอนที่ 16 : เหยื่อติดเบ็ด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    28 ธ.ค. 60


เหยื่อติดเบ็ด

 

        ณ คอนโดเอ็มพรี สุขุมวิท

        เกวลินไม่รู้ว่า ตัวเองมายืนอยู่หน้าห้อง 4905 ได้อย่างไร เธอเองก็ไม่รู้เช่นกัน มารู้ตัวรู้สติก็ตอนนี้ ตอนที่เธอยืนมองดูตัวเลขที่ติดอยู่หน้าประตูห้อง ก่อนจะเสมองไปยังกริ่งที่ติดอยู่ข้างประตู สลับกับมองหมายเลขห้อง เกวลินยืนอยู่อย่างนั้นหลายนาที กว่าจะยกมือกดกริ่ง เพื่อเรียกให้คนในห้องมาเปิดประตู

ก่อนหน้านี้สองชั่วโมง

เกวลินนั่งอยู่หน้าสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เธอกำลังนั่งคิดและนั่งตัดสินใจกับข้อเสนอของรัฐรวินทร์ที่บีบคั้นหัวใจเธออย่างหนัก ใจดวงน้อยยังคงเต้นแรงแม้ว่าจะเดินออกจากอาคารพาณิชย์หลังนั้น เธอจำได้ดีว่า เดินออกมาด้วยใจเลื่อนลอย สมองน้อยๆ แทบไม่สั่งการ เธอรู้สึกว่า มองไม่เห็นคนที่เดินผ่านไปผ่านมา เสมือนกับว่าตนเองอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้

“ข้อเสนอง่ายๆ แค่เธอย้ายตัวเองมานอนบนเตียงของฉัน ให้ฉันทำอะไรต่อมิอะไรที่อยากทำ แค่นี้เรื่องของน้องชายเธอก็จะเงียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่เพียงแค่นั้นนะ หนี้สินของน้องเธอสิบล้านก็จะหายไปด้วย แต่ถ้าเธอไม่ยอม ยังดื้อด้าน น้องเธอได้ไปอยู่ในคุกแน่ แล้วเชื่อเถอะว่า เสี่ยตี๋ต้องส่งคนฆ่าตัดตอนโจ้แน่ ปิดปากไม่ให้โจ้ซัดถอดถึงมัน แต่ถ้าเสี่ยตี๋ไม่ทำ โจ้ก็ติดคุกตลอดชีวิต หมดอนาคต พ่อแม่เธอก็ต้องเสียใจไปด้วย แถมยังถูกฉันฟ้องร้องเรื่องเงินสิบล้านที่ฉันเชื่อเหลือเกินว่า ชาตินี้ทั้งชาติหามาใช้ฉันไม่ได้แน่ เธอคิดดีๆ นะ คิดดีๆ โอกาสมีแค่ครั้งเดียว ถ้าเธอตกลง เธอต้องไปหาฉันที่นี่ก่อนเที่ยงคืน ถ้าหลังจากเที่ยงคืนฉันยังไม่เห็นหน้าเธอ พรุ่งนี้ฉันจะส่งโจ้ดำเนินคดีตามกฎหมาย”    

        คำพูดของรัฐรวินทร์วนเวียนในหัว ทุกคำพูดของเขาเสมือนมีดกรีดใจ ช่างเป็นการตัดสินใจที่ยากที่สุดในชีวิต การตัดสินใจครั้งนี้มีอนาคตชรัณเป็นเดิมพัน แล้วชีวิตเธอล่ะ เกวลินจะได้อะไรตอบแทนหากตัดสินใจยินยอม มันไม่มีอะไรตอบกลับมาให้เธอโดยตรงนอกจากความเสียใจ

       ชรัณคือความหวังของธงชัยกับชะลอ ทั้งสองอยากเกาะชายผ้าเหลืองชรัณขึ้นสวรรค์ อยากเห็นความสำเร็จของบุตรชายที่เฝ้ารอให้มาเกิด ทันทีที่บิดามารดารู้เรื่องชรัณ ทั้งสองตกใจมาก ชะลอถึงกับเป็นลม หากชรัณติดคุกตลอดชีวิตจริง บิดามารดาคงทุกข์ใจไม่น้อย แล้วไม่รู้ว่า ชะลอจะยอมรับเรื่องนี้ได้มากแค่ไหน เธอกลัวว่ามารดาจะรับเรื่องนี้ไม่ได้และส่งผลถึงจิตใจ อาจลามไปถึงร่างกายที่ทรุดตาม

แต่หากเกวลินยอม ทุกอย่างก็จบ ครอบครัวเธอก็กลับมามีความสุขอีกครั้ง ไม่มีหนี้ก้อนโต ชรัณก็ไม่ถูกดำเนินคดี บิดาและมารดาก็ไม่ต้องทุกข์ใจ ช่างเป็นการตัดสินใจที่ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกให้เธอเลย

       เกวลินก้มมองดูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาห้าทุ่มสิบห้านาที เวลาที่งวดเข้ามาทำให้เธอต้องรับตัดสินใจ หากยอมทำตามข้อตกลง หญิงสาวต้องไปถึงห้องพักของเขาก่อนเที่ยงคืน

       อีกสี่สิบห้านาที...

       ใจไม่อยากทำตามข้อตกลง ทว่าร่างกายกลับลุกขึ้นยืน เท้าทำหน้าที่พาเธอเดินไปยืนหยุดอยู่ริมถนน เกวลินโบกรถแท็กซี่ เมื่อเข้ามานั่งด้านใน เธอบอกจุดหมายปลายทางให้โซเฟอร์รู้ ไม่นานนักก็มาถึงที่หมาย

เกวลินกดกริ่งไม่กี่วินาที บานประตูห้องก็เปิดออก ร่างของเจ้าของห้องยืนจังก้าหน้าประตู เขาก้มมองดูนาฬิกาข้อมือ แล้วเงยหน้ามองเธอ

“เหลืออีกสามนาที ฉันนึกว่าเธอจะไม่มาซะแล้ว” ปากพูดไปอย่างนั้น แต่ในใจก็คิดอยู่แล้วว่าเธอต้องมา “เข้ามาสิ”

รัฐรวินทร์เปิดประตูกว้างต้อนรับเหยื่อสาวที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยจิตใจเลื่อนลอย ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับความหรูหรามีระดับภายในห้องชุดสุดหรูของเขาเลย รัฐรวินทร์กระตุกยิ้มพอใจ ปิดประตูแล้วเดินไปหาคนที่เขาอยากให้รู้สำนึกว่า คนอย่างเขาไม่ใช่คนที่จะให้เธอหักหน้าได้ง่ายๆ

“ถ้าฉันยอมคุณ ฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณจะทำตามคำพูด” เกวลินบอกในเรื่องที่ตนเป็นกังวล

“ฉันเป็นคนรักษาสัญญา ทันทีที่เธอก้าวเข้าไปในห้องนั้น ฉันจะโทรบอกให้สารวัตรหมอกปล่อนตัวโจ้ ส่วนเรื่องเงินสิบล้านฉันเตรียมสัญญาไว้แล้ว ฉันแค่เซ็นชื่อลงไปหนี้สินระหว่างฉันกับโจ้เป็นอันจบ”

“คุณเตรียมสัญญาไว้แล้ว” เธอทวนประโยคที่สงสัย “เหมือนคุณจะรู้ว่าฉันต้องยอมคุณ”  

“ฉันก็แค่เตรียมไว้เผื่อเธออยากได้ความมั่นใจ แต่ถ้าเธอไม่มาฉันก็แค่ฉีกมันทิ้งก็แค่นั้น” เขาตอบเธอได้ทุกคำถาม “ว่าไง ถ้าตกลงก็เดินเข้าไปในห้องนั้น แล้วฉันจะตามเข้าไปพร้อมสัญญา และจะโทรบอกสารวัตรหมอกให้ปล่อยตัวโจ้”

เกวลินมองประตูบานนั้นที่เปิดกว้างราวกับว่ามันรอคอยให้เธอเดินเข้าไป ซึ่งเธอก็รู้ดีว่า มันเป็นห้องนอนของเขา มาถึงตอนนี้เธอคงหันหลังกลับไม่ได้ อนาคตของชรัณอยู่ในกำมือเธอ อีกทั้งหากเธอไม่ตัดสินใจแน่วแน่ก็คงไม่มาหาเขาที่นี่

เกวลินเบี่ยงเท้าเดินไปยังห้องนั้นช้าๆ ราวกับประวิงเวลาให้นานที่สุด แต่ก็ดึงเวลาได้ไม่ถึงหนึ่งนาที หญิงสาวก็มาหยุดยืนกลางห้อง เสียงปิดประตูห้องทำให้เธอรู้ว่า อิสรภาพของตนหมดลง เธอหันหลังกลับไม่ได้แล้ว

“ฉันเซ็นเรียบร้อยแล้ว” เขายื่นสัญญาที่ระบุว่า หนี้สินสิบล้านระหว่างตนกับชรัณหมดลง เกวลินรับกระดาษที่ทำให้ครอบครัวหมดหนี้สิน ก่อนจะมองดูรัฐรวินทร์โทรศัพท์สั่งให้สารวัตรหมอกปล่อยตัวชรัณ “ฉันทำตามที่ตกลงทั้งหมดแล้ว ทีนี้ก็ถึงตาเธอทำตามข้อตกลงบ้าง”

เกวลินใจเต้นโครมครามกับประโยคที่ได้ยิน ตัวเธอสั่นเมื่อสายตามองไปยังเตียงกว้าง และยิ่งสั่นมากขึ้นเมื่อเขาวางมือลงบนบ่า

“ฉันชอบนอนกับผู้หญิงตัวหอมๆ เราไปอาบน้ำกันดีกว่านะ”

เราไปอาบน้ำกัน...นั่นหมายถึงเกวลินต้องอาบน้ำกับรัฐรวินทร์ เวลานี้หัวใจเธอเต้นแรงมาก ความตื่นเต้น ประหม่าและกลัววิ่งเข้าสู่จิตใจพร้อมกัน

“ฉันไม่ชินกับการอาบน้ำกับคนอื่น ฉันขออาบคนเดียวได้ไหม”

“ต่อจากนี้ฉันไม่ใช่คนอื่น เธออย่าลืมสิว่า เธอต้องเป็นของฉันจนกว่าฉันจะพอใจ หรือเธอจะเปลี่ยนใจ ถ้าเปลี่ยนใจบอกกันได้นะ ฉันจะได้โทรบอกสารวัตรหมอกให้ไปจับตัวโจ้อีกรอบ” เป็นคำขู่กลายๆ “ว่าไง ทีนี้อาบน้ำด้วยกันได้หรือยัง”

เกวลินไม่ตอบ เธอก้าวเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ห่างไม่กี่ก้าว และมายืนอยู่ในห้องน้ำด้วยขาค่อนข้างสั่น รัฐรวินทร์ยืนซ้อนด้านหลังเกวลิน มือใหญ่ยกขึ้นวางบนหัวไหล่เธอทั้งสองข้าง ลูบเบาๆ ก่อนเลื่อนมือไปตามเรียวแขนเล็ก และสวมกอดเธอไว้ทางด้านหลัง ใบหน้าซุกลงตรงซอกคอแล้วไซ้แผ่วเบา

คนในอ้อมกอดตัวสั่น ย่นคอหนีความซาบซ่านที่แล่นเข้ามาในความรู้สึก เธออยากผลักร่างหนาหรือวิ่งออกไปจากห้องนี้ แต่ก็คงไม่ทัน ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของรัฐรวินทร์ที่จะชักจูงเธอไปในทิศทางที่เขาต้องการ

ไม่ว่าจะนรกหรือสวรรค์ เกวลินไม่มีสิทธิ์ค้าน

“ถอดเสื้อผ้าสิ เราจะได้อาบน้ำกัน” เขาสั่งข้างหูเธอ กัดก้านหูอย่างหยอกล้อ “ฉันถอดให้ก็ได้”

รัฐรวินทร์ไม่เร่งรีบ เขาใจเย็นเพราะรู้ว่า คืนนี้เธอไม่รอดมือตนแน่

โชคดีเหลือเกินที่เขายืนอยู่ทางด้านหลัง เขาจึงไม่เห็นความอ่อนแอของเธอที่หลั่งมาเป็นน้ำตา น้ำตาที่จวนจะไหลลงมาจนเธอต้องกระพริบตาถี่เพื่อขับไล่มันกลับไปที่เดิม เกวลินทำตามที่เขาสั่ง เธอถอดเสื้อออกจากตัว ตามด้วยกางเกงห้าส่วน เหลือเพียงชุดชั้นในท่อนบนและล่าง

รัฐรวินทร์ที่ตอนนี้ร่างกายปราศจากอาภรณ์ มองเรือนร่างเธอด้านหลังด้วยความพอใจ เกวลินจัดอยู่ในบุคคลประเภทผิวขาว แต่ก็ไม่ถึงกับขาวจัด ผิวเธอดูสุขภาพดี เมื่อครู่ที่ได้สัมผัสแขนเรียวเล็ก เขารู้สึกได้ถึงความเนียนนุ่ม จนเขาอยากจะแตะต้องทั้งตัว อยากรู้ว่า ผิวตรงจุดอื่นจะนุ่มเหมือนผิวบริเวณแขนหรือไม่ ซึ่งอีกไม่นานเขาก็จะหาคำตอบด้วยตัวเอง

“สองตัวที่เหลือ ฉันจัดการเอง”

ชายหนุ่มยกมือขึ้นปลดตะขอเสื้อในให้คลายออกจากกัน จากนั้นก็ถอดสายเสื้อในไปตามเรียวแขน จนมันพ้นจากตัวเอง ก่อนที่เขาจะเดินมายืนด้านหน้าร่างเกือบเปลือยของเกวลิน หลุบตามองดอกบัวคู่ที่ดูเหมือนจะเหมาะเจาะกับฝ่ามือเขา เกวลินยืนตัวสั่น ความอายแทรกเข้ามาในความรู้สึก จนต้องหลับตาเพื่อที่ตนจะได้ไม่เห็นหน้าและสายตาของเขา แล้วยิ่งรู้ว่า เขาเนื้อตัวล่อนจ้อน เกวลินยิ่งไม่กล้าลืมตา

“ลืมตาสิ ฉันอยากให้เธอเห็นหน้าฉันเวลาเรามีอะไรกัน” เขาสั่ง มองร่างอรชรที่เริ่มขึ้นเลือดฝาดจากความอาย หน้าเธอก็แดงขึ้นเช่นกัน “ครั้งแรกเหรอ ไม่อยากเชื่อ ฉันนึกว่าเธอเคยแล้วซะอีก”

รัฐรวินทร์พูดเสียงเยาะเย้ย เหยียดยิ้ม เกวลินลืมตาเห็นสีหน้าและแววตาของเขาพอดี ความโกรธและความไม่ชอบหน้าเขาตั้งแต่แรกเห็น ส่งผลให้เธอตอบกลับด้วยวาจาเผ็ดร้อน

“ฉันเคยผ่านผู้ชายมานับสิบ คุณเป็นคนที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ แล้วเป็นผู้ชายคนแรกที่ฉันไม่อยากเข้าใกล้ด้วย เพราะฉันขยะแขยงคุณที่สุด” 

รัฐรวินทร์เกลียดน้ำเสียงและสีหน้าเย่อหยิ่งและจองหองของเกวลินมาก มันทำให้เขาหงุดหงิดและไม่พอใจ ยิ่งคำพูดตอนนี้ของเธอด้วยแล้ว เสมือนเธอราดน้ำมันลงบนไฟที่กำลังมอด ให้มันคุขึ้นมาอีกครั้ง อารมณ์ที่ดีของเขาจางหายในพริบตา กลายเป็นแรงโทสะขึ้นมาทันใด มือใหญ่กำแขนเล็กแล้วกระชากเข้าหาตัว เกวลินเจ็บจนนิ่วหน้า

“ตอนแรกฉันตั้งใจว่าจะทะนุถนอมเธอ แต่พอได้ยินคำพูดของเธอ เห็นทีฉันคงไม่ต้องทำอย่างนั้นแล้ว เพราะผ่านผู้ชายมาเยอะเป็นสิบก็คงทนมือทนไม้น่าดู ผู้ชายคนอื่นเธออาจพอใจและยอม ฉันก็อยากรู้นักว่า ถ้าเธอนอนกับผู้ชายที่เกลียดบ้าง เสียงครางเธอจะดังน้อยกว่าหรือมากกว่าผู้ชายที่ผ่านมาของเธอ”

เกวลินเกิดความกลัวขึ้นมาทันใด อยากเขกหัวตัวเองที่โพล่งคำพูดไม่น่าฟังออกไปให้เขาเกิดคามหงุดหงิด แต่มานึกว่า น่าจะคิดก่อนพูดในตอนที่สายไปเสียแล้ว เพราะตอนนี้เขาลากเกวลินเข้ามาในห้องอาบน้ำที่รอบด้านเป็นกระจกใส

“ก่อนอื่นฉันคงต้องล้างคราบมือคราบอะไรต่อมิอะไรของผู้ชายคนอื่นก่อน”

เขาพูดขณะเปิดฝักบัวให้น้ำไหลออกมา รัฐรวินทร์มองน้ำที่ไหลลงบนตัวเธอ เขามองเห็นความสวยงามและเซ็กซี่ ทั้งที่เขาเห็นภาพเช่นนี้มานักต่อนัก ทว่าไม่มีหญิงสาวคนใดทำให้เขาครั่นเนื้อครั่นตัวเท่าเกวลินมาก่อน และเมื่อตัวเธอเปียกน้ำเขาใช้ครีมอาบน้ำลูบไล้ไปตามท่อนบน ที่น่าแปลกมันสามารถดับอารมณ์ขุ่นมัวให้หายเป็นปลิดทิ้ง มีแต่ความใคร่ที่เข้ามาครอบงำจิตใจ...

......

ต่อจากนี้เป็นบทเลิฟซีนจ้า ลงให้อ่านไม่ได้คร้าาาาาาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น