จอมใจภาวินทร์

ตอนที่ 13 : บทที่ 5 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ก.ค. 60

<><><><><><><><><> 

        ตกดึกวันเดียวกัน

        “ฮือ...ฮือ” เสียงร้องไห้ดังแข่งกับสายฝนที่เทลงมาจากฟากฟ้า เจ้าของเสียงทุ่มตัวร้องไห้อย่างหนักตั้งแต่กลับขึ้นมาบนห้อง และเมื่ออยู่ตามลำพัง เอมิกาก็ปล่อยความเสียใจออกมาโดยไม่สกัดกลั้น ระบายความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวังที่ประดังเข้ามาในหัวใจ หล่อนเจ็บปวดจากการกระทำของภาวินทร์ เขาเสแสร้งได้เก่งมาก ตลอดระยะเวลาสามปีที่รู้จักเขา เอมิกาไม่เคยเฉลียวใจสักนิดเดียวว่า ทุกอย่างที่เห็น ทุกอย่างที่ภาวินทร์ทำ มันคือภาพลวงตาที่เขาปรุงแต่งขึ้นมาหลอกให้ตนกับครอบครัวตายใจ

        เขาทำสำเร็จ...เป็นความสำเร็จของภาวินทร์กับการแก้แค้นที่สะสมเป็นเวลานาน

        คำพูดทุกคำของภาวินทร์ก้องในหู กระตุ้นความเสียใจและเจ็บปวดให้หัวใจดวงน้อย เอมิกายังจำวินาทีแรกที่ได้ยินวาจาประโยคบาดความรู้สึกได้ดี ถ้อยคำนั้นวนเวียนในโสตประสาทหู เป็นประโยคไม่ยืดยาวแต่มันทำให้หล่อนรวดร้าวใจเหลือเกิน

        ฉันไม่ได้รักเธอเลยสักนิด ตรงกันข้ามฉันเกลียดเธอสุดหัวใจ

        ภาวินทร์ไม่ได้รักหล่อน แต่หล่อนกลับรักเขา รักมากถึงขั้นยอมมอบตัวให้เชยชม ไว้ใจและเชื่อใจทุกอย่าง ไม่แปลกที่รู้ความจริงทั้งหมด เอมิกาจะไม่เสียใจและเจ็บปวด หล่อนรู้สึกอย่างนั้น เป็นความรู้สึกที่ตั้งค่าปริมาณไม่ได้เลย มันมากจนหล่อนแทบรับไม่ไหว

        “ฮือ...ฮือ...ฮือ” เสียงร้องไห้ดังขึ้นทุกขณะ ตามความรู้สึกของเจ้าของน้ำตา ภาพความทรงจำอันแสนหวาน เสมือนมีดเฉือนหัวใจเอมิกาจนเกิดบาดแผลเหวอะหวะ ที่ไม่รู้ว่า ชาตินี้ทั้งชาติจะรักษาหายหรือไม่ 

        เอมิกาปาดน้ำตาทิ้งเมื่อนึกถึงบิดามารดาและพี่สาวผู้น่าสงสาร ตอนนี้ทั้งสามคล้ายไม่มีหลักยึด แถมยังลอยเคว้งอยู่กลางทะเลอันกว้างใหญ่ ที่แทบจะหาแผ่นดินขึ้นไม่ได้ จะมีเพียงหล่อนคนเดียวเท่านั้นที่เป็นเรือลำน้อย พาคนที่หล่อนรักเข้าหาชายฝั่ง แม้ว่าหนทางจะมืดมน ทว่าพวกเขากลับเป็นพลังขุมใหญ่ให้เอมิกาลุกขึ้นสู้

        อมรกับโสภาเหนื่อยกับลูกสาวไม่เอาอ่าวคนนี้มานานมากแล้ว ถึงเวลาเสียทีที่เอมิกาจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว หล่อนต้องทิ้งนิสัยเดิมๆ เพื่อต่อสู้กับภาวินทร์ที่ไม่รู้ว่า จะเล่นไม้ไหนกับตน หล่อนต้องผ่านไปให้ได้ ท่องไว้ในใจว่า ทำเพื่อพ่อ แม่และพี่สาว เมื่อหัวใจเท่ากำมือมีกำลังขึ้นมา หล่อนละทิ้งความเศร้าชั่วครู่ ลุกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า แล้วเสร็จจึงมานั่งบนโซฟาปลายเตียง

        “ดูซีรี่ส์เกาหลีแก้เครียดดีกว่า”

เอมิกาก็คือเอมิกาวันยังค่ำ ในความเศร้า หล่อนก็หาทางออกให้ตัวเองหลุดพ้นจากความรู้สึกที่เป็นอยู่ แม้ว่าจะไม่สามารถทำให้มันหลุดออกไปได้ทั้งหมด แต่ก็ยังดีกว่าจมอยู่กับมันทั้งวันทั้งคืน สู้เพิ่มพลังกำลังใจให้ฮึดสู้กับทุกอย่างในภายภาคหน้า

ซีรี่ส์เกาหลีนี่แหละ ช่วยเอมิกาได้เยอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น