[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 35 : THE FOX : THIRTY TWO [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    6 ก.ค. 58



The  fox

Thierty two

 

           

        เมื่อเสียงประตูปิดลงแบคฮยอนรีบเดินไปตรงยังประตูทันทีหัวใจดวงน้อยยังคงอาลัยคนที่อยู่อีกฟากฝั่งของประตู  ใบหน้าเรียวหม่นลงอย่างเห็นได้ชัดอยู่ห่างแค่เพียงประตูกั้นแต่ทำไมรู้สึกเหมือนราวกับว่าจะได้ไม่ได้เจอกันอีกแล้วส่วนคนที่ยืนอยู่อีกฟากฝั่งก็รู้สึกไม่ต่างกัน  ชานยอลยืนเอามือหนาทาบไปที่ประตูด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดเกินจะบรรยายได้แต่หวังอยู่ในใจว่าแบคฮยอนและลูกจะปลอดภัยตามคำสัญญาที่ให้ไว้

นายหญิงได้เวลาแล้วนะเจ้าคะ

เสียงของบริวารสาวทำให้แบคฮยอนหลุดจากห้วงความคิดมือเรียวของแบคฮยอนตอนนี้เย็นเฉียบ  ในใจเริ่มเต้นรัวเพราะเริ่มวิตกกังวลจากตอนแรกที่มั่นใจว่าตัวเองพร้อมในการทำพิธีแต่พอเอาเข้าจริงแล้วๆ เขากลับกลัวไปหมดยิ่งไม่มีชานยอลอยู่ข้างๆ ยิ่งรู้สึกเคว้งคว้างราวกับความสุขที่เคยมีถูกขโมยหายไป

นายท่านยอนมีให้พานายหญิงไปชำระล้างร่ายกายก่อนเจ้าคะเชิญทางนี้เจ้าคะ”  แบคฮยอนเดินตามจิ้งจอกสาวไปเรื่อยๆ จนไปถึงห้องที่ใช้สำหรับอาบน้ำแต่ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะตั้งตัวเหล่าบริวารหลายคนก็รุมเข้ามาจับเขาเปลื้องผ้าออกจนเจ้าตัวต้องรีบห้ามก่อนเพราะบริวารเหล่านี้ยังไงก็เป็นสตรีส่วนเขาก็เป็นผู้ชายมันคงไม่เหมาะนักที่จะให้พวกนางมาแก้ผ้าให้เขา

เราขอถอดเอง...ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวเราจะเรียก

ไม่นานพวกนางบริวารก็น้อมรับคำสั่งก่อนจะหายออกไปจากห้องแบคฮยอนไม่รู้ว่าขั้นตอนของพิธีต้องทำอะไรบ้างแต่ก็คงไม่ง่ายนักแถมท่านย่ายังบอกอีกว่าการเปลี่ยนนั้นเขาจะต้องเจ็บปวดมากกว่าอีกหลายสิบเท่า  เท้าเรียวยื่นจุ่มลงไปในบ่อน้ำที่โรยด้วยดอกไม้นานาชนิดของวังปีศาจกลิ่นของมันทำให้แบคฮยอนรู้สึกผ่อนคลายขึ้น  อย่างน้อยก็ยังทำให้แบคฮยอนเลิกคิดไปได้ชั่วขณะก็ยังดี 

หลังจากปลดผ้าลงไปแช่ในบ่อน้ำแล้วแบคฮยอนจึงเรียกให้บริวารที่รออยู่ด้านนอกเข้ามาเพื่อทำความสะอาดร่างกายของเขา  ร่างบางได้แต่นั่งมองร่างกายตัวเองที่ตอนนี้พวกนางจิ้งจอกกำลังขัดสีฉวีวรรณให้เขาอย่างประณีตอีกแค่ไม่กี่เวลาถ้าไม่ได้จากโลกนี้ไปเสียก่อนก็ไม่มีอีกแล้วชีวิตที่เป็นมนุษย์

เมื่อชำระล้างร่างกายเสร็จแล้วแบคฮยอนก็เดินตามบริวารไปตามทางเรื่อยๆ เขามาที่เรือนนี้ก็ออกจะบ่อยแต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกชินทางที่บริวารคนนี้นำมาเสียเท่าไหร่  จนตอนนี้แบคฮยอนเดินมาถึงประตูไม้แกะสลักบานใหญ่บนประตูมีรูปปั้นหัวของสุนัขจิ้งจอกขนาดใหญ่  ดวงตาของรูปปั้นเหมือนกับกำลังจ้องมองมาที่เขามันช่างดูน่ากลัวยิ่งนัก  อยู่ดีๆ ในใจก็เกิดอาการหวั่นขึ้นมาอีกครั้งจะร้องเรียกหาชานยอลให้มาปลอบประโลมอยู่ข้างๆ  ก็ทำไม่ได้

เชิญด้านในเลยคะนายหญิง...ห้องนี้เป็นห้องศักดิ์สิทธิ์ข้าไม่สามารถเข้าไปได้เจ้าคะ..ตอนนี้นายท่านยอนมีกำลังรอท่านอยู่เจ้าคะ

ประตูไม้บานใหญ่เปิดออกเองเหมือนกลับบอกกลายๆ ว่าถึงเวลาที่ควรจะเข้าไปด้านในได้แล้ว  แบคฮยอนจึงค่อยๆ  เดินเข้าไปมองหันรีซ้ายรีขวาก่อนที่ประตูบานเดิมจะปิดเองอย่างดังจนเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งจนต้องเอามือมาทาบตรงหน้าอก

ตอนนี้แบคฮยอนกำลังอยู่ในห้องโถงขนาดใหญ่ภายในห้องไม่มีสิ่งของอะไรเลย  มันเป็นห้องโล่งกว้างตรงกลางของห้องมีบ่อน้ำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าส่วนด้านบนของห้องโถงนั้นมีช่องลอดกว้างทำให้แสงจันทร์ส่องเข้ามาตรงกับกลางบ่อน้ำพอดี  ทั้งสี่มุมห้องมีรูปปั้นของสุนัขจิ้งจอกขนาดใหญ่ตั้งตระง่านดูน่ากลัว

 “มาแล้วเหรอ..แบคฮยอน

 “ท่านย่า”  แบคฮยอนรู้สึกตกใจเล็กน้อยเมื่ออีกคนเดินออกมาจากมุมมืดแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง

 “เจ้าพร้อมไหม?..แบคฮยอน”  แบคฮยอนสบตายอนมีเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับ  จะให้พูดเต็มปากว่าพร้อมมันก็ยังไงอยู่เพราะตอนนี้เจ้าตัวเริ่มมีเหงื่อชื้นไหลออกมาตามขมับเต็มไปหมด  ถ้าถามว่าตอนนี้พร้อมไหมใจของเขาบอกเลยว่าไม่พร้อมเลยสักนิด

พิธีการต่อไปนี้...หากเราเริ่มทำกันแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนหรือหยุดกลางคันได้ไม่อย่างนั้นจะมีผลต่อชีวิตเจ้าและลูกของเจ้า”  แบคฮยอนได้แต่เม้มปากแน่นพร้อมเอามือตระกองกอดท้องที่ยื่นนูนออกมาอย่างชั่งใจ

หลานต้องทำอะไรบ้างท่านย่า?

อันดับแรกเจ้าต้องถอดเสื้อออกแล้วลงไปในบ่อน้ำศักดิ์สิทธ์”  เป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนต้องแก้ผ้าต่อผู้ที่เป็นสตรีแต่ดูเหมือนยอนมีจะรู้ว่าอีกคนนั้นเขินอาย

เจ้าไม่ต้องอายย่าหรอกแบคฮยอน”  นางอมยิ้มก่อนจะเดินผ่านคนตัวเล็กไปหยุดอยู่ตรงกำแพงหนาที่อยู่ตรงข้ามกับบ่อน้ำก่อนจะใช้นิ้วขีดเขียนอะไรบางอย่างบนกำแพงนั้น   สิ่งที่ประจักษ์ต่อหน้าทำให้แบคฮยอนเบิกตากว้างหลังจากกำแพงนั้นแยกออกจากกันเหมือนในหนังที่เขาเคยดูเผยให้เห็นตู้ไม้โบราณที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงนั้น  แบคฮยอนเห็นยอนมีหยิบกล่องไม้เล็กๆ บางอย่างออกมาจากตู้ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่มันคงสำคัญมากถึงขนาดต้องซ่อนเอาไว้

ท่านย่านั้นคืออะไร?”  แบคฮยอนคิดว่าสิ่งที่อยู่ในมือของยอนมีนั้นจะต้องเกี่ยวกับเขาแน่นอน  ยอนมีหยิบสิ่งที่อยู่ในกล่องไม้ออกมามันเป็นลูกกลมๆ สีขาวเหมือนไข่มุกแต่ใหญ่กว่าเล็กน้อยแถมมันยังส่องแสงประกายสีน้ำเงินออกมารอบๆ

นี่คือผนึกวิญญาณของปีศาจจิ้งจอกมันเป็นของหายากและสืบทอดต่อกันมาหลายรุ่นที่สำคัญเจ้าสิ่งนี้จะช่วยเปลี่ยนเจ้า”  แบคฮยอนแบมือรับมันมาจากยอนมีเขามองลูกแก้วที่ส่องแสงวูบไปมาที่อยู่ในมือของตัวเอง

 

สิ่งนี้นะหรือที่จะเปลี่ยนเขาได้

เจ้าจะต้องกินลูกแก้วนี้เขาไปพร้อมกับเลือดของปีศาจจิ้งจอกนั้นคือเลือดของย่า อี้ฟาน และชานยอล  ลูกแก้วผนึกวิญญาณนั้นเมื่อกินเข้าไปแล้วจะไปปรับเปลี่ยนสิ่งที่อยู่ในร่างกายเจ้าให้กลายเป็นปีศาจจิ้งจอกแม้กระทั่งเลือดและอวัยวะส่วนต่างๆ  แต่ระยะการออกฤทธิ์ของมันนั้นคือสามวันสามคืนและนั้นคือช่วงเวลาที่เจ้าจะทรมานอย่างมาก

แบคฮยอนได้แต่เม้มริมฝีปากแน่นถ้าเขากินลูกแก้วนี้เข้าไปแล้วเขาจะเปลี่ยนเป็นปีศาจจิ้งจอกเหมือนชานยอลใช่ไหมแต่ไม่รู้ว่าเขาจะอดทนฤทธิ์ของมันได้มากแค่ไหน        

เจ้าจะผ่านมันไปได้แบคฮยอน..ทั้งย่า...และคนอื่นๆ รอเจ้าอยู่โดยเฉพาะชานยอล”  ยอนมีเดินเข้ามาลูบหัวของแบคฮยอนอย่างแผ่วเบาเพื่อให้กำลังใจ  นางเข้าใจดีว่าเด็กมนุษย์ธรรมดาพอเจอเรื่องแบบนี้ก็อดที่จะกลัวไม่ได้

หลานจะผ่านมันไปให้ได้

เมื่อได้เวลาแบคฮยอนถอดเสื้อคลุมกายออกก่อนจะก้าวลงไปในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ด้วยความเย็นของน้ำทำให้แบคฮยอนโอบรอบตัวเองด้วยความหนาว  ตอนนี้แบคฮยอนนั่งแช่อยู่ในบ่อน้ำด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าผิวขาวสะท้อนกับแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาตรงกลางศีรษะพอดี

ยอนมีเอาเลือดสดๆ ที่ได้มาจากตัวนางเอง  อี้ฟาน  และชานยอลหยดใส่ในบ่อน้ำสามหยดแค่เพียงสามหยดเท่านั้นภายในบ่อน้ำนั้นก็กลายเป็นสีแดงฉานไปทั่วทำเอาแบคฮยอนตกใจที่น้ำเปลี่ยนสีกระทันหัน  การทำพิธีนี้นอกจากจะใช้ลูกแก้วผนึกวิญญาณแล้วจะต้องใช้เลือดของปีศาจจิ้งจอกชั้นสูงด้วยเพราะเลือดของชั้นสูงนั้นเป็นเลือดบริสุทธิ์แท้  หากเลือดที่ได้มาไม่ใช่ของปีศาจจิ้งจอกชั้นสูงพิธีก็จะไม่สัมฤทธิ์ผลนั้นก็หมายถึงว่าถ้าไม่มีเลือดจากชนชั้นสูงแสดงว่าการเปลี่ยนนั้นไม่เป็นที่ยอมรับจากผู้มีอำนาจสูงสุดของเผ่าพันธ์ปีศาจ

ตอนนี้พระจันทร์ทรงกลดแล้วถึงเวลาแล้วนะแบคฮยอน”  แบคฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะก้มมองสิ่งของที่อยู่ในมือตัวเอง  คนตัวเล็กจะต้องกินลูกแก้วผนึกวิญญาณตามด้วยเลือดของชั้นสูงทั้งสาม  ซึ่งหนึ่งในนั้นคือเลือดของชานยอลด้วย  แบคฮยอนก้มมองแหวนที่นิ้วมือข้างซ้ายของตัวเองก่อนจะกดจูบลงไปที่แหวนเพราะตอนนี้เขาคิดถึงชานยอลเหลือเกินส่วนมือเรียวอีกข้างก็โอบกอดท้องนูนไว้

ช่วยให้แม่ปลอดภัยด้วยนะ

 

 

 

มีอะไรหรือขอรับนายน้อย?”  จงอินเอ่ยถามเมื่ออยู่ดีๆ ชานยอลก็หยุดเดินกลางทางเพราะเขารู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

ป่านนี้แบคฮยอนจะเป็นยังไงบ้าง?”   ตอนนี้เขาเป็นห่วงคนตัวเล็กเหลือเกินไม่รู้ว่าพิธีจะเริ่มหรือยัง  หน้าของแบคฮยอนลอยไปลอยมาอยู่ในความคิด  เขาสัมผัสได้ว่าอีกคนกำลังร้องเรียกหาเขา

นายท่านยอนมีคงไม่ปล่อยให้นายหญิงเป็นอะไรง่ายๆ หรอกขอรับ”  จงอินก็ไม่รู้จะพูดปลอบอีกคนยังไงเหมือนกันก็ได้แต่พูดให้อีกฝ่ายสบายใจเท่านั้นเพราะเขาก็ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วตอนนี้เหตุการณ์ที่วังเป็นอย่างไรบ้าง

กรี๊ดดดดดดดดด

แบคฮยอน!!!” เสียงร้องของแบคฮยอนดังแผดกังวานจนชานยอล จงอินและเซฮุนที่อยู่บนเขาได้ยิน  ทั้งสามหันหน้าลงไปทางวังปีศาจโดยพร้อมเพรียงโดยเฉพาะชานยอลที่ตอนนี้เขาแทบจะพุ่งตัวลงไปยังข้างล่างจนจงอินและเซฮุนต้องรีบเข้ามาขวางเอาไว้ก็ถ้าขืนปล่อยให้ลงไปตอนนี้วังได้ระเบิดแน่ๆ

ปล่อย..ย..ปล่อยข้า!!”

ไม่ได้ให้ตายยังไงข้าก็ปล่อยนายน้อยไม่ได้...เซฮุนช่วยหน่อยเร็ว!!”  จงอินกับเซฮุนกำลังยื้อฉุดกันไปมาเพราะชานยอลเกิดเปลี่ยนใจจะกลับลงไปที่วังปีศาจเพียงแค่ได้ยินเสียงร้องของแบคฮยอน  จิ้งจอกหนุ่มเกิดทนไม่ไหวขึ้นมาตอนนี้เขาเป็นห่วงแบคฮยอนเหลือเกิน  ตอนนี้ชานยอลโมโหจนลืมสติและถ้านายน้อยของพวกเขาเอาจริงขึ้นมาเมื่อไหร่เขาทั้งสองคนคงเอาไม่อยู่แน่ๆ  เพราะพลังของชานยอลนั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขาอีกหลายสิบเท่านัก

ปล่อย..ปล่อยข้า!!...จงอิน!!..เซฮุน!!”  เสียงคำรามตวาดดังก้องไปทั่วจนปีศาจน้อยใหญ่แถวนั้นต่างพากันหวั่นกลัว  ดวงตาของชานยอลตอนนี้แดงก่ำมากบอกถึงอารมณ์โมโหที่ประทุสุดขีด

ไม่ได้...ถ้าท่านลงไปตอนนี้พิธีต้องพังแน่ๆ”  ข้ารับใช้ทั้งสองรู้ดีถ้าขืนปล่อยให้ชานยอลกลับลงไปยังไงนายน้อยของพวกเขาต้องทนไม่ไหวเอานายหญิงออกมาจากพิธีนั้นแน่ๆ

ข้าจะไปช่วยแบคฮยอน”

ท่านลืมไปแล้วหรือไง...ท่านขึ้นมาที่นี้เพราะท่านรู้ตัวดีว่าท่านไม่สามารถทนเห็นนายหญิงเจ็บปวดได้...และถ้าท่านเกิดขัดขวางพิธีนี้ขึ้นมาทั้งนายหญิงและนายน้อยที่อยู่ในท้องจะเป็นอันตรายนะขอรับ

จงอินยอมใจกล้าเอ่ยขัดเมื่อเห็นชานยอลเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ใช่จงอินพูดถูกชานยอลยอมขึ้นเขามาถึงนี้เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้องทนเห็นแบคฮยอนเจ็บปวดและทรมานตอนทำพิธีเพราะทนดูไม่ได้ถ้าเห็นแบคฮยอนเป็นอะไรและอีกอย่างจะพาลทำให้พิธีพังลงป่าวๆ  

เมื่อได้ยินดังนั้นชานยอลจึงเริ่มสงบลงเพราะเขามัวแต่วู่วามใจร้อนแท้ๆ  ชานยอลแสดงสีหน้าอาการเจ็บปวดออกมาอย่างเห็นได้ชัดที่ไม่สามารถทำอะไรได้  ฝ่ามือทั้งสองข้างกำแน่นด้วยความโมโหก่อนจะตะโกนคำรามไปทั่วเพื่อระบายความอัดอั้นออกมา

อ๊ากก!!!!”

สุดท้ายแล้วชานยอลจึงตัดใจมุ่งหน้าขึ้นเขาต่อไปยิ่งสูงยิ่งดีเพราะเขาจะได้ไม่ต้องทนได้ยินเสียงของคนรัก  จงอินกับเซฮุนถึงกับถอนหายใจโล่งอกที่ชานยอลยอมสงบลงแต่เขาสองคนคงไม่ทันเห็นหยดน้ำตาของคนที่ได้ชื่อว่าปีศาจจิ้งจอกผู้น่าเกรงขามไหลอาบแก้มเพราะคิดถึงคนรักสุดหัวใจ

 

 

 

ภายใต้แสงจันทร์นิทราในห้องโถงตอนนี้ร้อนระอุไปด้วยไอพลังปีศาจมากมาย  เสียงของแบคฮยอนร้องเจ็บโอดครวญดังไม่หยุด  นี่ก็เริ่มเข้าคืนที่สองแล้วที่คนตัวเล็กนั่งอยู่ในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้ร่างกายของแบคฮยอนร้อนจนแทบลุกเป็นไฟ  น้ำตาไหลอาบออกมาเป็นสายจะลุกหนีก็ขยับกายไม่ได้เพราะพลังของยอนมีที่สะกดเอาไว้กลัวว่าถ้าแบคฮยอนทนความเจ็บปวดไม่ไหวจะลุกหนี  นิ้วมือเรียวทั้งสองข้างกำจนแน่นจนเล็บแทบจะฝังลงไปในฝ่ามือนิ่มนั้น

ฮึก...ฮือ...เจ็บ...ฮือ....ท่านย่า...เจ็บ

ส่วนยอนมีนั่งสมาธิสวดท่องคาถาอยู่ในใจอยู่ด้านหลังของแบคฮยอน  นางไม่มีท่าทีอะไรนอกจากสงบนิ่งถึงแม้เสียงของแบคฮยอนร่ำร้องว่าทรมานเพียงใดนางก็ไม่อาจสามารถช่วยเหลือได้แถมนางยังต้องสวดคาถาเพื่อเรียกวิญญาณของปีศาจจิ้งจอกทำให้ภายในห้องตอนนี้มีวิญญาณปีศาจจิ้งจอกเต็มไปกำลังวิ่งทะลุผ่านร่างของแบคฮยอนไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ยิ่งทุกครั้งที่วิญญาณปีศาจจิ้งจอกพวกนั้นวิ่งทะลุผ่านไปมามันจะสร้างความเจ็บปวดให้อีกฝ่ายเพราะวิญญาณพวกนั้นจะค่อยดึงพลังงานวิญญาณของแบคฮยอนให้ถอดออกจากร่าง

 

ฮึก..ทรมานเหลือเกิน..ฮือ..ฮือ..เจ็บ..ชานยอล..ช่วยด้วย

 

แบคฮยอนได้แต่คร่ำครวญไปมาอยู่ในใจตอนนี้เขาแทบไม่มีแรงเปล่งเสียงอะไรออกมาได้เลย  เนื้อนวลผิวขาวตอนนี้แดงลามไปทั่วตัว  ตามขมับและไรผมต่างๆ เต็มไปด้วยเหงื่อชื้น  หยาดน้ำตาที่ไหลรินออกมาไม่หยุดหย่อน  ตอนนี้หูของเขาได้ยินแต่เสียงร้องโหยหวนของปีศาจจิ้งจอกจนแสบแก้วหูร่างกายของเขาแทบจะทนไม่ไหวแล้วข้างในมันตีรวนกันไปหมดเหมือนกับจะขาดใจตาย

 

หลังจากที่แบคฮยอนกินลูกแก้วผนึกวิญญาณพร้อมกับเลือดของปีศาจจิ้งจอกชั้นสูงเพียงไม่กี่นาทีร่างกายของเขาก็ตีกันรวนร้อนลุ่มไปหมดแถมลูกน้อยในครรภ์ก็ดีดดิ้นทรมานไม่ต่างจากผู้เป็นแม่ทำเอาแบคฮยอนเจ็บมากกว่าเดิมอีกสิบเท่าแต่ก็ต้องอดทนเอาไว้เพื่อลูกน้อยของเขาและสัญญาที่ให้ไว้กับชานยอลแต่ไม่รู้แรงฮึดหรืออะไรที่ทำให้เขาทนมาได้ถึงตอนนี้เหลืออีกแค่วันเดียวเขาจะต้องผ่านมันไปให้ได้

เสียงร้องครวญครางของแบคฮยอนดังไปทั่วเรือนจนเหล่าบริวารด้านนอกแอบพากันวิตกกังวลว่านายหญิงคนใหม่จะปลอดภัยหรือเปล่า  ส่วนอีกฝั่งที่แสดงท่าทีคัดค้านก็นั่งยิ้มหัวเราะชอบใจต่างภาวนาให้พิธีไม่เป็นผลสำเร็จตอนนี้ไม่มีใครกล้าหือแสดงตัวออกมาเท่าไหร่เพราะกลัวว่าอี้ฟานจะจับส่งไปในป่าโหยหวนจึงได้แต่นั่งยิ้มหัวเราะชอบใจในกลุ่มของตัวเอง

 

 

 

ในตอนเช้าวันใหม่ชานยอลกับจงอินและเซฮุนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดเขาปีศาจ  จิ้งจอกหนุ่มเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในถ้ำไม่พูดไม่จาอะไรกับใครทั้งนั้นขนาดที่ว่าลู่หานปีศาจหิมะบังเอิญได้ยินเรื่องก็รีบรุดมาเยี่ยมทันทีแต่ชานยอลก็ได้แต่ถามคำตอบคำราวกับคนหมดอาลัยตายอยาก

 “นี่ชานยอล..เจ้าอย่าเป็นอย่างนี้สิ..คนรักของเจ้าไม่เป็นอะไรหรอกเชื่อข้าสิ

ข้าได้ยินเสียงแบคฮยอนร้องเรียกหาข้าอยู่ตลอดเวลา..ข้าจะขาดใจตายแล้วลู่หาน” 

นี่ก็เข้าสู่วันใหม่แล้ว..อีกแค่คืนเดียวเท่านั้น...ข้าเชื่อว่าแบคฮยอนของเจ้าจะปลอดภัย...หากเจ้าเป็นเช่นนี้แล้วจะเป็นที่พึ่งให้ลูกเมียได้อย่างไรหละ?” 

ดูเหมือนว่าตอนนี้ลู่หานพูดอะไรไปก็คงจะไม่เป็นผลคงไม่มีอะไรฟื้นฟูจิตใจชานยอลได้ดีกว่าจะได้เห็นว่าแบคฮยอนปลอดภัยแล้วหละ  ร่างสูงแทบเป็นบ้าตลอดสองวันมานี้เขานอนไม่หลับไม่เป็นอันทำอะไรก็เพราะตอนนี้ใจเขาอยู่ที่วังต่างหากไม่รู้ว่าแบคฮยอนจะเป็นอย่างไรบ้าง  ขนาดบริวารที่วังมารายงานความคืบหน้าจงอินกับเซฮุนยังไม่อยากจะบอกเขาเลยเพราะกลัวว่าเขาจะลงอาละวาดแบบวันนั้นอีก

ฉันเป็นห่วงนายเหลือเกินแบคฮยอน

 

 

 

ตอนนี้พิธีเป็นอย่างไรบ้าง?

ตอนนี้พิธีเหลือแค่อีกคืนเดียวเท่านั้นขอรับ...ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้ข้างในเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?” 

อืม..เจ้ามีอะไรทำก็ไปทำ..อย่าลืมจับตาดูเจ้าพวกนั้นด้วยว่าจะเคลื่อนไหวอะไรอีกหรือเปล่า?

ขอรับ..นายท่าน

อี้ฟานที่นั่งอยู่บนบัลลังก์กำลังจัดการวางแผนเตรียมป้องกันรับมือกับเจ้าพวกบริวารที่คิดไม่ซื่อ  เขาก็พอจะรู้อยู่บ้างว่าบริวารพวกนั้นคิดจะทำอะไรตอนแรกที่พวกนั้นยอมสลายตัวกันไปเพราะคิดว่าแบคฮยอนไม่น่าจะอยู่รอดเกินคืนแรกอย่างมากก็คืนที่สองแต่พอตอนนี้แบคฮยอนกับผ่านมาได้จนเข้าสู่เช้าวันที่สามแล้วเหลืออีกแค่คืนเดียวเท่านั้น  ทำให้มีข่าวหลุดออกมาว่าเจ้าพวกบริวารพวกนั้นจะเข้ากันขัดขวางทำลายพิธีในคืนนี้ทำให้เขาต้องเร่งเตรียมคนคอยคุ้มกันเฝ้าให้แน่นหนาขึ้นไปอีกไม่อย่างนั้นถ้ามีอะไรผิดพลาดชานยอลกลับมาคงได้อาละวาดที่นี้ไม่เหลือ

เมื่อตะวันลาลับขอบฟ้ากลายเป็นนิทราเข้ามาแทนดวงจันทร์ทรงกลดเฉิดฉายในคืนที่สามบอกว่านี้เป็นคืนสุดท้ายก่อนพิธีจะเสร็จสิ้น  แต่ดูเหมือนอะไรก็ไม่ราบรื่นสักทีเดียวตอนนี้แบคฮยอนที่นั่งอยู่ในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้นเริ่มไม่ได้สติแล้วผลจากการแช่อยู่ในน้ำนานเกินไปทำให้ผิวหนังของเจ้าตัวหลุดเปื่อย  ผิวหนังขาวซีดจนน่ากลัวริมฝีปากบางเริ่มคล้ำและซีด  ดวงตาพร่ามัว  ม่านตานั้นเริ่มไม่ตอบสนองทำเอายอนมีเริ่มใจไม่ดี  นี้แหละคือเวลาสำคัญที่บ่งบอกว่าแบคฮยอนจะผ่านมันไปได้หรือไม่

เพราะต่อจากนี้ไปนี้คือเวลาที่แบคฮยอนจะทรมานที่สุด  ร่างกายที่เป็นมนุษย์จะแปรสภาพกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกอย่างเต็มตัวถึงแม้อาจจะยังไม่สมบูรณ์แต่ตอนนี้บางอย่างในร่างกายของแบคฮยอนก็เริ่มแปรเปลี่ยน  นิ้วมือเริ่มมีเล็บยาวแหลมคมหูทั้งสองข้างเริ่มแนบหายจมไปกับผิวหนัง   ตอนนี้ยอนมีเริ่มเข้าสู่การสวดคาถาบทสุดท้ายบทที่จะชี้เป็นชี้ตายว่าแบคฮยอนจะรอดและกลายร่างได้อย่างสมบูรณ์หรือไม่  เพราะบทนี้คือการถอดวิญญาณที่เป็นมนุษย์ออกจากร่างและแทนที่ด้วยวิญญาณที่เป็นปีศาจจิ้งจอกรวมถึงสภาพร่างกายที่เปลี่ยนไปด้วย

ส่วนภายนอกก็เริ่มวุ่นวายไม่ต่างกันเมื่อมีบริวารที่ไม่เห็นด้วยเริ่มวางแผนลงมือขัดขวางทำลายพิธี  ข้างนอกเรือนนั้นเริ่มมีการต่อสู้กันเป็นย่อมๆ ยอนมีที่รู้ว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นก็รีบเร่งมือทันทีทุกครั้งที่วิญญาณปีศาจจิ้งจอกวิ่งทะลุผ่านร่างของแบคอยอนจะสร้างความเจ็บปวดให้คนตัวเล็กเป็นอย่างมากยิ่งยอนมีสวดคาถาบทสุดท้ายพลังปีศาจจิ้งจอกก็จะยิ่งผลัดกันวิ่งผ่านร่างเร็วขึ้นนั้นแปลว่าคนตัวเล็กจะเจ็บขึ้นไปอีก

ฮึก...ฮือ

เสียงร้องครวญครางเล็กทำให้ยอนมีใจชื้นขึ้นมาหน่อยแบคฮยอนยังมีความรู้สึกแต่สภาพของแบคฮยอนนั้นล่อแล่เต็มที  คนตัวเล็กเริ่มมีเลือดไหลออกมาทางรูจมูกทั้งสองข้างแถมยังกระอักเลือดออกมาทางมุมปากทำเอายอนมีอดกลัวไม่ได้ว่าหลานสะใภ้ของเขาจะเป็นอะไรไปเสียก่อน

 

 

 

นายน้อยเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!!!” ชานยอลลุกพรวดขึ้นมาทันทีหลังจากจงอินวิ่งหืดหอบเข้ามา

เรื่องอะไร..จงอิน”  ชานยอลรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเมื่อเห็นจงอินวิ่งเข้ามาทำหน้าตาตื่นตกใจ

ที่วัง...ที่วัง...เกิดเรื่องใหญ่แล้วพวกบริวารที่ไม่เห็นด้วยตอนนี้บุกเรือนของนายท่านยอนมีเพื่อทำลายพิธีขอรับ

ว่าไงนะ?!!!”   ไม่รอช้าชานยอลรีบมุ่งตรงกลับไปที่วังปีศาจทันที  ตอนนี้อารมณ์ของจิ้งจอกหนุ่มเต็มไปด้วยอารมณ์โทสะ

ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด

 

 

 

เร็วเข้ารีบบุกเข้าไปเร็วๆ…ก่อนที่พิธีจะสำเร็จ”  เสียงของเหล่าบริวารที่กบฏตะโกนร้องดังก้องไปทั่วตอนนี้การต่อสู้เริ่มรุนแรงขึ้นเหล่าบริวารที่ป้องกันเรือนก็โดนลอบทำร้ายไปบ้างทำให้ความปลอดภัยอ่อนลง  ส่วนอี้ฟานที่รู้เรื่องก็รีบพุ่งตรงมายังเรือนของยอนมีทันทีเขาประเมินสถานการณ์ต่ำไปตอนแรกคิดว่าพวกนั้นมีไม่เท่าไหร่แต่เอาจริงๆ แล้วก็เยอะพอที่เขาอาจไม่สามารถป้องกันได้ทัน

 

เมื่อเสียงโหวกเวกโวยวายที่อยู่ภายนอกเรือนดังขึ้นยอนมีก็ต้องเร่งมือตาม  ยังดีที่ห้องโถงศักด์สิทธิ์นี้ลงมนต์เอาไว้ไม่ให้ผู้ใดหาเจอได้ง่ายๆ  ถ้าจะหาทางเข้าห้องนี้ก็ต้องใช้เวลากว่าจะหาประตูห้องเจออย่างน้อยก็จะได้ถ่วงเวลาได้บ้างแต่ยอนมีคงจะคิดผิดเพราะบริวารคนที่พาแบคฮยอนมาห้องนี้คือหนึ่งในกลุ่มกบฏนางรู้วิธีที่เข้ามาภายในห้องนี้จึงไม่ยากที่พาบริวารกบฏคนอื่นๆ ให้เข้ามาได้

นั้นอยู่นั้น”  เสียงประตูของห้องโถงศักดิ์สิทธิ์เปิดออกทำให้พวกบริวารคนอื่นหวังที่จะเข้ามาทำลายพิธีเข้ามาได้  ความจริงแค่พวกบริวารกระจอกพวกๆ นี้ไม่สามารถทำอะไรยอนมีได้เลย  แต่ด้วยเพราะนางไม่สามารถละพลังออกจากการทำพิธีครั้งนี้ได้จึงต้องปล่อยให้พวกบริวารเข้ามาได้ง่ายดายแบบนี้

ยอนมีใช่ช่วงเวลาอึดใจสุดท้ายใช้พลังทั้งหมดสวดคาถาก่อนจะหันไปจัดการกับพวกบริวารที่จะเข้ามาทำร้ายแบคฮยอน  แบคฮยอนกระอักเลือดออกมาทั้งทางปากและทางจมูกครั้งสุดท้ายก่อนจะเซทิ้งตัวลงมาพาดขอบบ่อด้านหลัง

แบคฮยอน!!!” 

ยอนมีร้องเรียกคนตัวเล็กเสียงหลงเมื่อแบคฮยอนหมดสติทันทีหลังจากนางสวดคาถาจบบทสุดท้าย  ด้วยความโมโหนางจึงหันไปปล่อยพลังใส่พวกบริวารกบฏก่อนที่ร่างของพวกนั้นจะแหลกสลายกลายเป็นผุยผง  พระจันทร์ทรงกลดที่เคยส่องแสงกลับกลายเป็นโดนเมฆดำบังมิดจนปิดแสงสว่าง  ทุกอย่างภายในห้องนั้นนิ่งสงบจนทุกคนภายในห้องต่างหันความสนใจไปที่ร่างเล็กที่นอนไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ในบ่อน้ำ

ยอนมีได้แต่ส่ายหน้าไปมานางคิดว่าพิธีไม่สำเร็จเพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแถมแบคฮยอนยังกระอักเลือดออกมาเต็มไปหมด  ชานยอลกับอี้ฟานที่เจอกันหน้าเรือนรีบวิ่งเข้ามาในห้องทันที  ร่างสูงขบกรามแน่นเตรียมจะพุ่งตัวเข้าไปเมื่อเห็นบริวารคนหนึ่งที่รอดพ้นจากพลังของยอนมีกำลังง้างมือจะทำร้ายคนตัวเล็กที่นอนคอพับหมดสติไปแล้ว

หนึ่งในบริวารที่อาศัยช่วงจังหวะที่ทุกอย่างนิ่งกะหมายจะฆ่าคนตัวเล็กให้ตายเตรียมง้างดาบออกมาเพื่อจะฟันช่วงลำคอของแบคฮยอนให้ขาดสะบั้นแต่พอจะฟาดดาบลงไปตรงที่หมายนั้นราวกับมีพลังบางอย่างป้องกันไว้ไม่ให้ทำร้ายคนที่นอนแน่นิ่งได้  บริวารคนนั้นโดนพลังเล่นงานย้อนกลับใส่ตัวเองจนลอยกระเด็นไปชนกับผนังอย่างแรง

ทุกอย่างภายในห้องที่มืดมิดไร้แสงสว่างแต่กลับมีหนึ่งแสงส่องลงมาพร้อมกับสิ่งที่ไม่เคยมีใครคาดหวังว่าจะได้เห็น  สิ่งไม่เคยคาดคิดว่าจะปรากฏตัว  แต่ตอนนี้สิ่งที่เหล่าปีศาจจิ้งจอกให้ความเคารพสูงสุดกลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า

 

จิ้งจอกขาวเก้าหาง

 

ทั้งยอนมี อี้ฟานและชานยอลถึงกับเบิกตากว้างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองเห็นตอนนี้  ส่วนเหล่าบริวารคนอื่นๆ ที่ยังมีสติก็ตกใจไม่แพ้กันกับภาพที่ได้เห็น  ร่างที่สง่างามวิ่งพริ้วไหวอยู่ในอากาศค่อยๆ  ย่างกายลงมาตามแสงสว่างที่ส่องนำทาง  สร้างความตกใจให้กลับทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ซึ่งไม่มีใครคิดว่าจิ้งจอกขาวจะปรากฏตัว

จิ้งจอกขาวสัตว์สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของปีศาจจิ้งจอกก้าวลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าแบคฮยอน  ก่อนที่จะใช้อุ้งเท้าหน้าแตะลงตรงบริเวณหน้าผากของอีกคน  แค่เพียงกระพริบตาเดียวเท่านั้นภายในห้องก็ระเบิดแสงสีขาวสว่างจ้าไปหมดจนทุกคนต้องเอามือขึ้นมาบังแสงไว้

.

.

.

.

.

 

 

.

และแล้วเด็กหนุ่มมนุษย์คนนั้นก็กลายเป็นจิ้งจอกขาวแล้วก็อยู่กับคนรักอย่างมีความสุขตลอดไป

จิ้งจอกขาวแบบท่านแม่หรือเปล่าฮะ?”  จิ้งจอกน้อยฮันวอลนอนถามผู้เป็นแม่ตาใส  ในทุกๆ คืนเด็กน้อยจะรบเร้าให้แบคฮยอนเล่าเรื่องนี้ให้ฟังทุกคืนก่อนนอน

อืม...ก็คงแบบนั้นแหละ...รีบนอนดีกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ทันท่านปู่นะ..ท่านปู่ไม่รอไม่รู้นะแบคฮยอนเห็นว่าราตรีนี้ก็ดึกมากแล้ว  อีกอย่างในยามเช้าลูกชายของเขาก็ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อตามท่านปู่ของเขาไปฝึกวิชาในป่าลึก

คุยอะไรกันอยู่แม่ลูก?”  เสียงเปิดประตูดังขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่มีใครที่สามารถทำแบบนี้ได้หรอกนอกจากชานยอลนายท่านคนใหม่แห่งปีศาจจิ้งจอก  ร่างสูงก้าวท้าวเข้ามาภายในห้องก่อนจะเดินอ้อมไปที่เตียงนอนอีกฝั่งตรงข้ามกับแบคฮยอน

กำลังฟังนิทานที่ท่านแม่เล่าฮะเจ้าตัวเล็กกระดิกหูไปมาอย่างน่าเอ็นดูที่ท่านพ่อของเขามาหาก่อนนอน  เพราะหลายวันมานี้ชานยอลมีเรื่องให้จัดการมากมายจนไม่ได้มาส่งลูกน้อยเข้านอนหลายวันแล้ว

นอนได้แล้วพรุ่งนี้ต้องไปฝึกวิชากับท่านปู่ไม่ใช่หรือไง?...หืม” 

ฮะ...”  เมื่อได้ยินดังนั้นเจ้าจิ้งจอกตัวน้อยฮันวอลจึงรีบหลับตาลงนอนในทันที  แบคฮยอนเอื้อมขยับผ้าห่มขึ้นมาห่มให้เจ้าตัวเล็กก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากเป็นการบอกว่าคืนนี้จะต้องฝันดี  ส่วนชานยอลเมื่อเห็นผู้เป็นแม่หอมไปแล้วก็ยอมน้อยหน้าไม่ได้ลงไปหอมฟัดแก้มลูกชายบ้างก่อนจะเงยขึ้นมาจูบปากผู้เป็นแม่ทีเผลอต่อ

ทำอะไรเนี่ยะ?!!...ลูกก็อยู่

ลูกหลับไปแล้ว”  แบคฮยอนก็ได้แต่ก้มหน้าเขินไม่กล้ามองสบตาผู้เป็นคนรัก  ก็สายตากลมโตนั้นเขาเคยชินซะที่ไหนหละ

 

ตอนนี้แบคฮยอนกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกเต็มตัวแล้วหลังจากวันนั้นที่ทำพิธีคืนสุดท้าย  คืนนั้นเขาคิดว่าเขาคงจะไม่รอดแล้ว  ลมหายใจเฮือกสุดท้ายของเขากำลังจะโดนมัจจุราชพรากไปดวงตาของเขามองเห็นความแค่มืดมิด  ในใจตอนนั้นได้แต่ขอโทษชานยอลที่ไม่อาจทำตามสัญญาได้  ขอโทษลูกน้อยที่ไม่อาจให้กำเนิดชีวิตได้

แต่ในความมืดมิดนั้นกลับมีแสงสว่างซ่อนอยู่  แสงสว่างที่เหมือนพาให้เขาได้เกิดใหม่ก่อนลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะดับเขาเห็นจิ้งจอกขาวยืนอยู่ตรงหน้าจากนั้นดวงตาของเขาก็สว่างจ้าเป็นสีขาวไปหมด  ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว

ใช่...แบคฮยอนกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกไปแล้วแถมยังกลายเป็นจิ้งจอกขาวสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของปีศาจจิ้งจอกอีกด้วย  ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้กลายเป็นจิ้งจอกขาว  ขนาดชานยอล ท่านพ่อ  และท่านย่ายังไม่อยากจะเชื่อแต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว  มันถือเป็นความมหัศจรรย์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในโลกของปีศาจจิ้งจอกที่มนุษย์ธรรมดาชั้นต่ำแบบเขากลับกลายเป็นสิ่งสูงสุดของที่นี้ 

ท่านย่าบอกว่ามันอาจจะเป็นเรื่องของโชคชะตา  จิ้งจอกขาวอาจจะเลือกเขาตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ไม่อย่างนั้นคงไม่นำพาเขามาถึงที่นี้ได้  และอีกอย่างดวงวิญญาณของจิ้งจอกขาวจะลงมาเกิดทุกๆ เก้าพันปีหลังจากร่างเก่าดับสูญไป

 

เผลอแปปเดียวแบคฮยอนก็ใช้ชีวิตอยู่ที่โลกปีศาจกับชานยอลมาสามปีแล้ว  อะไรๆ  ตอนนี้ก็เปลี่ยนแปลงไปหมดแต่ก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น  ตอนนี้ชานยอลได้ขึ้นเป็นนายท่านแห่งปีศาจจิ้งจอกแทนอี้ฟานแล้วเพราะหลังจากฮันวอลเกิดไม่นาน  อี้ฟานก็ยกตำแหน่งให้ชานยอลทันทีโดยให้เหตุผลว่าถึงเวลาแล้วที่เขาควรจะพักผ่อนเสียทีหลังจากอยู่มาหลายพันปีและจะได้อยู่ดูแลฮันวอลและสอนวิชาให้ด้วย

ส่วนท่านย่ายอนมีหลังจากเหตุการณ์ในวังปกติ  ท่านย่าก็เอาแต่เที่ยวเล่นไปๆ มาๆ ที่โลกปีศาจกับโลกมนุษย์แต่ช่วงหลังก็ไม่ค่อยได้ไปเท่าไหร่เพราะติดฮันวอล  ก็มีบางครั้งที่ท่านย่าชวนแบคฮยอนไปด้วยแต่อย่าหวังเลยว่าชานยอลจะยอมให้ไป

เหตุการณ์ในวังตอนนี้ก็ราบรื่นดีหลังจากที่แบคฮยอนเป็นปีศาจจิ้งจอกขาวแล้วบริวารภายในวังก็ไม่มีใครลุกขึ้นมาคัดค้านอีกเลย  มิหนำซ้ำยังให้ความเคารพยำเกรงมากกว่าเก่าเสียอีก  แถมบริวารก็ถูกส่งมาให้รับใช้และติดตามกันจนเยอะไปหมดเพราะใครๆ ก็อยากรับเข้ามาใช้จิ้งจอกขาวอย่างเขาทั้งนั้น  แต่แบคฮยอนก็เคยบอกชานยอลไปแล้วว่าขอแค่คยองซูคนเดียวก็พอแล้ว

ตอนนี้จงอินกับเซฮุนก็เลื่อนขั้นเป็นทั้งมือซ้ายและขวาของชานยอล  ส่วนเรื่องความรักของทั้งสองนั้นตอนนี้ก็ราบรื่นดี  จงอินจากจิ้งจอกหนุ่มผู้เจ้าชู้กลับกลายมาเป็นจิ้งจอกเชื่องๆ ตัวหนึ่งให้คยองซูก็สองคนนั้นเขาเพิ่งจะมารู้ใจตัวเองมีคยองซูที่ไหนจะต้องมีจงอินที่นั้น  ส่วนเซฮุนรายนั้นตั้งแต่ที่ลู่หานไปเยี่ยมชานยอลที่เขาปีศาจทั้งคู่ก็ได้มีโอกาสปรับความเข้าใจกัน  ตอนนี้ทั้งสองก็กลับมารักกันเหมือนเดิมแถมลู่หานยังลงมาเที่ยวที่วังปีศาจแทบทุกอาทิตย์

ส่วนชานยอลและดูจะรักแบคฮยอนมากขึ้นกว่าเก่าอีก  หลังจากที่แบคฮยอนกลายเป็นจิ้งจอกขาว  เขาก็เอาแต่คอยตามติดคนตัวเล็กทุกฝีก้าวไม่ให้คลาดสายตาไม่ว่าแบคฮยอนจะทำอะไร  ที่ไหน  อย่างไร  แถมชานยอลนั้นยังเห่อลูกมากๆ ตอนฮันวอลเกิดใหม่ๆ เขาแทบจะปิดวังเลี้ยงลูกเลยทีเดียว  มีการป้องที่แน่นหนามากขึ้นหลังจากที่มีบริวารคิดไม่ซื่อก่อเรื่องในคืนนั้นทำให้ร่างสูงต้องเข้มงวดมากขึ้นไปอีกและแถมยังชอบทะเลาะกับท่านพ่อเป็นประจำเรื่องเอาเจ้าตัวน้อยไปนอนด้วย  ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาสุดท้ายก็เป็นท่านย่าทวดที่มาทีหลังอุ้มเจ้าตัวน้อยไปนอนด้วยที่เรือนส่วนสองพ่อลูกพูดอะไรไม่ได้ก็เลยต้องยอมไปตามระเบียบ

แต่ไม่ว่าตอนนี้ชีวิตของแบคฮยอนจะอยู่ในรูปร่างอะไรหรือแบบไหนเขาก็สามารถพูดได้เต็มปากว่าตอนนี้เขามีความสุขมากเหลือเกินที่ยอมตัดสินใจเปลี่ยนในครั้งนั้น  เพราะมันทำให้เขาได้ใช้ชีวิตใหม่  พอมาคิดถึงตอนนี้ก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้แถมยังมีลูกน้อยที่น่ารักอีก

ชานยอลและแบคฮยอนได้ตั้งชื่อลูกว่า  ฮันวอล ซึ่งแปลว่าดวงจันทร์ในฤดูหนาวเพราะฮันวอลเกิดในช่วงฤดูหนาวแถมคืนนั้นยังเป็นคืนที่ดวงจันทร์ทอแสงสว่างสวยที่สุดอีกด้วย

 

หลังจากส่งลูกเข้านอนแล้วแบคฮยอนก็ออกมายืนรับลมแถวบริเวณริมหน้าต่าง  เขาชอบออกมายืนดูพระจันทร์จากตรงนี้เป็นประจำ  เพราะพระจันทร์ที่โลกปีศาจสวยกว่าที่โลกมนุษย์มาก  ดวงดาวที่ช่วยกันทอแสงระยิบระยับไปมาช่างเป็นภาพที่สวยงามนัก

คิดอะไรอยู่เหรอ?...หืม”  แรงสวมกอดจากด้านหลังทำเอาแบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อย  เขาไม่เคยชินกับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวของชานยอลได้เลย

เปล่าสักหน่อย

รู้ไหม?..เวลานายโกหกหูของนายมันจะตกลู่ลงหนะ...หืม”  แบคฮยอนรีบเอามือจับหูจิ้งจอกบนศีรษะของตัวเองทันที  เขาไม่เคยควบคุมร่างกายให้ชินได้เลยเวลาอยู่ใกล้อีกฝ่าย  เดี๋ยวนี้เวลาคิดอะไรมันจะไปแสดงออกตรงหางกับหูแทนทำให้ชานยอลชอบรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

ฟอด!!

ชานยอลอดไม่ได้ที่จะประทับริมฝีปากหนาหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่ๆ  เพราะแบคฮยอนชอบทำให้เขาหมั่นเขี้ยวอยากขย้ำอยู่ตลอดเวลา  ขนาดมีลูกด้วยกันแล้วแต่ความน่ารักของแบคฮยอนไม่เคยลดลงไปเลยแถมยังดูน่ารักมากขึ้นกว่าเก่าเสียอีก  ยิ่งแบคฮยอนมีหูมีหางแบบนี้มันยิ่งน่าหมั้นเขี้ยวหนัก

พรุ่งนี้ลูกไม่อยู่แล้ว...ฉันต้องคิดถึงลูกมากแน่ๆ เลย”  แบคฮยอนหันหน้าเข้ามาซบกับแผงอกของจิ้งจอกหนุ่มอย่างออดอ้อน  ก็เพราะพรุ่งนี้เจ้าจิ้งจอกน้อยฮันวอลจะต้องตามท่านปู่เข้าไปฝึกวิชาในป่านานถึงหนึ่งเดือนแล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาคิดถึงได้ยังไง

ลูกเราเริ่มโตแล้วนะ...มันก็ถึงเวลาแล้วที่จะต้องเรียนรู้

แต่ฉันเป็นห่วงลูกนิหน่า

ลูกเราเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว...อีกอย่างไปกับท่านพ่อทั้งคนจะกลัวอะไร”  ชานยอลกอดกระชับคนตัวเล็กไม่ให้คิดมาก  ก็แบคฮยอนหนะหวงลูกยิ่งกว่าอะไรแถมบางครั้งยังชอบตามใจลูกจนเกินไป  ยิ่งเวลาลูกโดนเขาดุทีไรจะต้องวิ่งไปหาแบคฮยอนทันทีเพื่อให้คนเป็นแม่โอ๋แต่มันก็เป็นภาพที่น่ามองที่สุดเพราะเมื่อเวลาอีกฝ่ายอยู่กับลูกทีไรแบคฮยอนจะดูมีความสุขทุกครั้ง  รอยยิ้มหวานๆ นั้นจากที่เคยส่งทอดมาให้เขาคนเดียวตอนนี้มีอีกคนที่ได้มันไปก็คือเจ้าจิ้งจอกตัวน้อยของพวกเขานั้นเอง

ชานยอลได้แต่ลอบอมยิ้มมองคนรักอยู่ในอ้อมกอด  ไม่น่าเชื่อว่าเขาและแบคฮยอนจะผ่านอะไรด้วยมาจนมาถึงจุดนี้  เมื่อมองย้อนกลับไปเขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยว่าจากวันนั้นที่เพียงแค่ลงไปเที่ยวเล่นที่โลกมนุษย์ตามประสาจิ้งจอกหนุ่มวัยกลัดมัน  แต่กลับกลายเป็นว่าการไปเที่ยวเล่นครั้งนั้นกลับไปจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกอย่าง  จุดเริ่มต้นที่ได้พบกับแบคฮยอนมนุษย์ที่เคยตีค่าไว้ให้เป็นที่สูบพลังงานแต่ที่ไหนได้มนุษย์คนนั้นกลับกลายมาเป็นผู้กุมหัวใจปีศาจจิ้งจอกอย่างเขา

และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด  มนุษย์ที่เขาหลงรักกลับไม่ได้รังเกียจปีศาจอย่างเขาเลยแถมยังยอมเสียสละชีวิตมนุษย์เพื่อมาอยู่กับเขาและลูกที่นี้อีก  ชานยอลคิดว่าความรักของเขานั้นยิ่งใหญ่แล้วแต่ความรักของแบคฮยอนนั้นยิ่งใหญ่กว่าหลายเท่า  เขาจึงอยากจะตอบแทนความรักของแบคฮยอนให้ได้มากที่สุดเพื่อที่คนตัวเล็กจะได้ไม่ต้องกังวลกับเรื่องอะไรอีก

แบคฮยอนนายอยากลองกลับไปโลกมนุษย์ไหม?” 

หืม..วันนี้เป็นอะไรเนี่ยะ..ทำไมพูดจาแปลกๆ”  สิ่งที่ชานยอลพูดออกมาทำเอาแบคฮยอนแทบไม่อยากเชื่อ  เพราะอยู่ดีๆ อีกคนก็บอกว่าจะพาไปเที่ยวที่นั้นก็ปกติแล้วชานยอลไม่ยอมให้เขาไปไหนเลยด้วยซ้ำ

 “จริงสิ..นายอยากลองลงไปเที่ยวไหม?...ลองกลับไปในที่ที่เราเจอกันครั้งแรก”  ชานยอลรู้ว่าคนตัวเล็กนะเหงาแค่ไหนที่ต้องอยู่ที่นี้  ไหนๆ ลูกก็ไม่อยู่ตั้งเดือนหนึ่ง  ช่วงนี้ท่านย่าก็กลับมาที่โลกปีศาจแล้วถ้าเขากับแบคฮยอนจะลงไปที่นั้นสักพักก็คงไม่เป็นไร

จริงเหรอ?  พูดแล้วนะ..ห้ามผิดสัญญานะ”  แบคฮยอนรีบโผลกอดคนตัวสูงจนแน่น  หางยาวเป็นพวงสีขาวปัดแกว่งไปมาอย่างดีใจ  หูน้อยๆ ที่โผล่มาจากหัวทุยกำลังกระดิกไปมาอย่างน่าเอ็นดู

ฉันเป็นถึงผู้นำแล้วนะ..จะมาผิดสัญญาได้ยังไง”  ชานยอลลอบมองคนที่ยิ้มฉีกกว้างอยู่ในอ้อมกอดอย่างมีความสุข  รอยยิ้มของแบคฮยอนเป็นอะไรที่เขาชอบมากที่สุดมันเหมือนแสงสว่างที่ส่องนำทางชีวิตของเขาเลยถ้าวันไหนมันเลือนหายไปจิ้งจอกตัวนี้ก็คงมองไม่เห็นทางเขาคงกลายเป็นจิ้งจอกตาบอดแน่ๆ

ขอบคุณนะแบคฮยอน  ชานยอลหันใบหน้าเรียวให้เงยหน้าขึ้นมาสบตาก่อนจะเอาจมูกถูไถตรงปลายจมูกจิ้มลิ้มของอีกคน

เรื่อง?” 

ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตฉันไง”  แบคฮยอนได้แต่ยิ้มแก้มปริอย่างเขินอายก่อนที่จะบอกความรู้สึกเดียวกันออกไป

ฉันก็ขอบคุณชานยอลเหมือนกันนะที่เกิดมาและสอนให้ฉันรู้จักความรักและความสุขไปพร้อมๆ กัน  แบคฮยอนโอบกอดคนตัวสูงตอบ  มันคงไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่ได้อยู่กับคนที่เรารักอยู่แล้วหละ

สองสายตามองประสานกันก่อนที่ทั้งคู่จะเคลื่อนใบหน้าเข้าหากันเหมือนกับมีแรงดึงดูด  ริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดไปพร้อมกับเสียงหัวใจของทั้งคู่ที่เต้นรัวราวกับว่านี่คือครั้งแรก  รสสัมผัสจูบของแบคฮยอนคือพลังงานชั้นดีที่สุดแล้วที่ชานยอลเคยได้รับเขาไม่จำเป็นต้องไปหาที่ไหนอีกแล้ว

ใครจะรู้ว่าปีศาจจิ้งจอกหนุ่มผู้น่าเกรงขามจะมาเจอรักแท้กับมนุษย์ได้  ทั้งๆ ที่ทั้งคู่เกิดต่างภพต่างสถานที่กันแต่โชคชะตาก็ยังนำพาทั้งคู่ให้มาเจอและรักกันได้  และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามความรักมันเป็นสิ่งสวยงามและยิ่งใหญ่เสมอก็อย่างที่แบคฮยอนเคยบอกไว้

 

ถ้าหากมันเป็นความรักแล้ว  ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นอะไรมันก็คือความรักอยู่ดี







 













 

 

ณ  โลกมนุษย์

 

 

เห้ย...ไปเร็วๆ...นางฟ้าเดินมาทางนี้แล้ว

จริงดิ...วันนี้กูจะถ่ายรูปพี่เขาให้เยอะๆ เลยมึง”  นักศึกษาชายสองคนรีบกวาดของทั้งหมดที่อยู่บนโต๊ะลงกระเป๋าก็วันนี้รุ่นพี่คนสวยประจำมหาลัยกำลังจะโผล่หน้ามาให้เห็นสักทีหนึ่ง

เสียงคนจอแจดังไปทั่วเพราะวันนี้มีกิจกรรมของทางมหาลัย  ทำให้คนดูเยอะเป็นพิเศษ  แบคฮยอนเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สอง  เขาเพิ่งย้ายมาเรียนได้ไม่กี่อาทิตย์แต่ชื่อของเขากลับกลายเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขว้าง  เพราะเขาเป็นผู้ชายที่มองยังไงๆ ก็เหมือนกว่าผู้หญิงแถมยังสวยกว่าอีกต่างหาก  ทั้งท่วงท่าการเดิน  รูปร่างตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ ทำเอานักศึกษาผู้ชายทั้งมหาลัยพร้อมจะเดินตามกันต้อยๆ  อย่างเช่นวันนี้

 

น้องแบคฮยอน..รับรักจากพี่ด้วย

พี่แบคฮยอนครับ..พี่มีแฟนหรือยังครับ?

น้องแบคฮยอน...วันนี้ให้พี่ไปส่งนะคะ

น้องแบคฮยอน..น้องแบคฮยอน..พี่แบคฮยอนๆๆๆ

 

แบคฮยอนไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไงดี  ปกติแล้วเขาไม่ค่อยโผล่มาให้ใครเห็นสักเท่าไหร่ส่วนมากจะขลุกตัวอยู่กับห้องสมุดแต่วันนี้เห็นว่ามีกิจกรรมในมหาลัยเขาก็อยากจะมาเดินเที่ยวเล่นบ้างแต่กลับกลายเป็นว่าตัวเองกำลังโดนนักศึกษาชายพวกนี้ล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด

เอ่อ...คือ  เสียงนักศึกษาชายทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่  แข่งกันพูดจาหวานๆ ใส่เขา  บ้างก็คบเป็นแฟน บ้างก็ขอพาไปเดท  บ้างก็เพิ่งมาสารภาพรักครั้งแรก  ตอนนี้คนตัวเล็กอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้จริงๆ  ยิ่งถ้าอีกคนหนึ่งมาเห็นเขาตายแน่ๆ

มีผัวแล้วก็บอกไปดิ!!”  พูดยังไม่ทันขาดคำเสียงทุ้มปริศนาก็เอ่ยขึ้นทำเอานักเรียนชายเหล่านั้นหันไปมองเป็นตาเดียวว่าบุคลที่พูดจาหยาบคายคนนั้นเป็นใคร  ชานยอลเดินทำหน้าดุขึงขังเข้ามาอย่างไม่สบอารมณ์ที่เห็นคนรักของตัวเองโดนล้อมหน้าล้อมหลังแบบนี้

น..นายเป็นใคร?  มาใส่ร้ายนางฟ้าของพวกเราแบบนี้ได้ยังไง?”  นักศึกษาชายที่สวมแว่นหนาเตอะ  ตั้งตัวเป็นแฟนคลับของแบคฮยอนใจกล้าถามขึ้นเพราะอยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครถึงมาใส่ร้ายนางฟ้าของพวกเขาแบบนี้  นางฟ้าของพวกขาจะไปมีผัวแบบนั้นได้อย่างไร

ก็ผัวนางฟ้าไง!!”  พูดจบชานยอลเดินแหวกวงล้อมเข้ามาก่อนจะจับแบคฮยอนมาล็อคคอไว้  แล้วส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้กับไอพวกไร  เห็บ  แมลงที่มายุงกับคนของเขาอยู่ได้

ไม่จริงใช่ไหม?..น้องแบคฮยอน..ไอคนนี้มันพูดไปเองใช่ไหมคะ?”  ชายคนเดิมยังไม่คงไม่เชื่อที่ชานยอลพูดออกมา  เสียงรบเร้าของแฟนคลับคนอื่นๆ ก็ร้องระงมตามขึ้นมาด้วย  แฟนคลับพวกนี้ไม่เชื่อหรอกว่าน้องแบคฮยอนที่บริสุทธิ์ของพวกเขาจะมีผงมีผัวแล้ว

เอ่อ..คือ”  ชานยอลที่เห็นแบคฮยอนอ่ำอึ้งตอบไม่ถูกเดินฝ่าวงล้อมเข้ามาก่อนจะล็อคคออีกคนแล้วบดจูบอย่างลงไปที่ริมฝีปากนั้น  และไม่ใช่แค่จูบธรรมดานะยังจูบแบบลิ้นแลกลิ้นอีกต่างหาก  ทำเอาแฟนคลับทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่ของแบคฮยอนรับไม่ได้พากันกรีดร้องกันเป็นแถวที่นางฟ้าของเขามีผัวแล้วจริงๆ

อื้อ..อืม”  ทั้งคู่ยืนจูบราวอยู่รวมสิบนาทีท่ามกลางนักศึกษาผู้ชายที่ยังยืนดูภาพแสนปวดใจไม่ไปไหนราวกับโดนตะปูตอกยึดไว้  แถมบางคนยังคิดอกุศลลามกว่าตัวเองเป็นร่างสูงอีกต่างหาก

ช..ชานยอล..อื้อ

เสียงครางของนางฟ้าดังลอดออกมาจากลำคอทำเอาบางคนถึงกับต้องเอาโทรศัพท์ขึ้นมาอัดเสียงเก็บเอาไว้ฟัง  ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังยืนจูบต่อหน้าสายตาเป็นสิบๆ คู่  สายตาคมของชานยอลก็เหลือบไปเห็นหูจิ้งจอกน้อยๆ ที่โผล่ขึ้นมาเหนือหัวทุยๆ ของอีกคน  ดีนะที่มันโผล่ขึ้นมานิดเดียว นางฟ้าของเขาคงตื่นเต้นไปหน่อยจนร่างกายที่แปลงไว้คลายออก  

ชานยอลถอดเสื้อคลุมที่ตัวเองใส่ออกก่อนจะเอาไปคลุมบนหัวให้อีกฝ่าย  ทั้งที่ลิ้นของทั้งคู่ก็ยังเชื่อมพันกันอยู่จนน้ำลายเหนียวเปรอะเลอะตามมุมปากเต็มไปหมด  ชานยอลถอนจูบออกมาจนน้ำลายไหลยืดออกจากริมฝีปากของทั้งคู่ก่อนจะหันมายักคิ้วเยาะเย้ยพวกผู้ชายที่ยืนอยู่รอบๆ ตอนนี้ที่ลงไปนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้น

แต่ดูเหมือนนางฟ้าของเขาคงกำลังอารมณ์ขึ้นแล้วหละเพราะตอนนี้ใบหน้าและลำคอเริ่มแดงๆ แถมยังส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้อีก  แบคฮยอนคงยังไม่รู้ว่าหูของตัวเองนะโผล่ออกมาแล้ว  จูบด้วยกันทีไรเป็นแบบนี้ทุกที  แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้เขาคงต้องพานางฟ้าไปขึ้นสวรรค์ก่อนแล้วหละก่อนที่หางจะโผล่ออกมาให้มนุษย์พวกนี้ตกใจเล่นอีก  อย่าว่าแต่หูกับหางของแบคฮยอนโผล่เลยลูกชายของเขาก็กำลังโผล่จนคับกางเกงไปหมดเหมือนกัน...
















100%


ในที่สุดก็จบแล้ว  น้ำตาจะไหล

เรื่องความรักของปีศาจจิ้งจอกกับมนุษย์ผู้น่ารักตอนจบไรต์ขอจบไว้แค่นี้นะคะ  ถ้าไม่ถูกใจสำหรับต้องขอโทษด้วยนะคะ  แงะมีต่อเล็กๆ น้อยๆ ที่โลกมนุษย์คะ

ไหนๆ ก็จบแล้วขอเวิ่นเว้อหน่อยนะ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณคนอ่านทุกคนเลยนะคะ  ที่เขามาอ่านเรื่องนี้ ขอบคุณคนโหวต คนเขียนคำนิยมให้  คนที่เม้นให้กันตั้งแต่เปิดเรื่องใหม่ๆ และในทุกๆ ตอน ไรต์จำได้นะ ทั้งติดแท็กให้ในทวิตเตอร์

และก็อีกหลายๆ คนที่เม้นให้บ้างไม่ให้บ้าง แต่ถ้าเรื่องนี้ทุกคนอ่านแล้วชอบคนแต่งก็ดีใจแล้วคะ  
ขอบคุุณที่อยู่กับเรื่องนี้มาประมาณ 7 เดือนได้ มันยาวนานนะสำหรับคนที่ทำงานแล้ว 555 
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองที่เริ่มแต่งแต่เรื่องก่อนหน้านี้ดองไปแล้วเรียบร้อย 555
สำหรับ THE FOX ก็ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาอ่านมากขนาดนี้นะคะ  มันเกินจากที่คาดไว้เยอะเหมือนกัน อาจจะมีอัพช้าบ้างอะไรบ้าง ขอโทษที่ทำให้คนอ่านบางคนรอนานไปเพราะเนื่องจากไรต์ทำงานแล้วเลยไม่มีเวลาเท่าไหร  แล้วชอบตัดตรงฉากสำคัญๆ 555  เห็นหลายคนบอก

และที่สำคัญขอบคุณ ชานแบคคะ ถ้าไม่มีเขาสองคนคงไม่มีเรื่องนี้ขึ้นมา  เพราะว่าลุกขึ้นมาแต่งฟิคเพราะว่าชอบสองคนนี้  ชอบมากๆ ถึงแม้อายุจะเข้าเบญจเพสแล้วก็ยังชอบอยู่  555 รู้สึกแก่
ชานแบคเป็นเหมือนแรงบันดาลใจจริงๆ นะ

ไปแล้วนะ  เจอกันใหม่เรื่องหน้าถ้ามีเวลา  ตอนนี้ไรต์อยากได้เวลามากๆ เลย
เรื่องหน้าอาจจะเจอบีในคราบจิ้งจอกสาวสุดเซ็กซี่ก็ได้นะ  ขอแค่เวลาจริงๆ 

  ใครเล่นทวิตก็ทักทายกันได้นะที่ทวิตเตอร์ @baitongzii23 ไปละจู๊บๆ
 

เจอคำผิดบอกได้นะคะ
#ficthefox




 

.



 

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4523 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:37
    ขำตอนผอนางฟ้า55555555 ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ สนุกมากค่าาา
    #4523
    0
  2. #4489 therealzimzalabim (@cin-ch) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 01:22
    สนุกมากเลยค่ะ สนุกมากๆๆๆๆ ชอบมากกกกก ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ ทับใจมาก;-;
    #4489
    0
  3. #4484 Kwankaew1 (@Kwankaew1) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:37
    พึ่งได้มาอ่าน ดีมากเลยค่ะ ประทับใจทุกตอนทั้งเรื่องเลย อบอุ่นหัวใจสุดๆ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้นะคะ
    #4484
    0
  4. #4467 Mangporrryy (@Mangporrryy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:06
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีมาให้อ่านนะคะ ยกให้เป็นฟิคในดวงใจอีกเรื่องนึงเลย
    #4467
    0
  5. #4465 natw (@natw) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:03
    ชอบมากค่าาา
    #4465
    0
  6. #4464 KUMDAM (@KUMDAM) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 11:36

    สนุกมาเลยแงงง ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ
    #4464
    0
  7. #4458 byunbeeyeol (@byunbeeyeol) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:10
    โห้ยยย ชอบบบบกลับมาอ่านกี่ทีก็ชอบบบ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาใฟ้อ่านนะคะ❤
    #4458
    0
  8. #4456 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:52
    โหยยยย นึกว่าจะไม่สำเร็จซะแล้ว แต่พีคมากเลยที่จิ้งจอกขาวมาช่วยแบคอ่ะ โห้ววว ทีนี้แบคก็ใหญ่ที่สุดในโลกปีศาจละมั้งเนี่ย
    #4456
    0
  9. #4424 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 01:16
    โอ๊ยยยย แฮปปี้สุดๆ
    #4424
    0
  10. #4405 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 20:04
    แงงงงง หางพี่ชายคับกางเกง
    #4405
    0
  11. #4384 zamav5006810 (@zamav5006810) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:40
    กี้ดดด จบแล้วง่ะ
    #4384
    0
  12. #4351 Kunthog2017 (@Kunthog2017) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:21
    งื้อออ ชอบมาค่ะเป็นเรื่องที่อบอุ่นละมุนหัวใจมากๆ รีปริ้นได้มั้ยคะ อยากได้มากๆเลย ฮือออ
    #4351
    0
  13. #4350 Snookky151140 (@1100201373545) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:17
    ขอบคุณนะคะ เป็นฟิคที่สนุกมากๆ เลยค่ะ
    #4350
    0
  14. #4347 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 02:36
    โอ้ยยยมีความสุขขขขขข
    #4347
    0
  15. #4324 Arpassara_meaw (@meaw1999) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 15:26
    โอ้ยยนสนุกมากๆเลย อ่านจบตอนรวดเดียว เนื้อหาลุ้นทุกตอนตื่นเต้นมากๆ แถมยังใช้ภาษาสวยอ่านง่าย ข อบคุณนะคะที่แต่งให้พวกเราได้อ่าน เป็นฟิคอีกเรื่องในดวงใจเลย
    #4324
    0
  16. #4314 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 16:28
    โอ้ยยย ตามอ่านจนจบใช้เวลา 2 วันเลย สนุกมากว่างไม่ลง ยิ่งตอนสุดท้ายยิ่งลุ้นมากๆๆๆๆๆ
    ชานยอลจะมีลูกแค่คนเดียวหรอ มีเยอะๆสิ ลูกๆจะได้ช่วยกันดูแลรักษาบ้านเมือง คุณปู่อี้ฟาน กับคุณทวดหลงหลานจริงๆ ดีต่อใจ
    ประโยชน์สุดท้ายแบบ.... ห่วงและรักที่สุดใช่ไหม 555
    #4314
    0
  17. #4278 สายลม-winter (@16012803) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 19:41
    ผัวนางฟ้า!!! ชอบ
    #4278
    0
  18. #4277 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:00
    จบได้หื่นมากๆเลยค่ะ 555555555 ถ้าจะจูบกันขนาดนี้นะไปต่อที่ห้องเลยดีกว่ามีน้องให้ฮันวอลไปอีกคนเลยดีไหม >< แต่พีคที่สุดก็คงจะเป็นตอนที่แบคฮยอนกลายร่างเป็นปีศาจจิ้งจอกเนี่ยแหละแถมยังเป็นจิ้งจอกขาวอีกด้วย คือเป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่ออ่ะ ไรต์แต่งได้สุดยอดมากๆค่ะ ชอบมากๆๆๆๆๆ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะและขอบคุณอีกครั้งที่ไรต์กลับมาเปิดให้คนที่มาทีหลัง(อย่างเรา)ได้อ่าน สุดยอดดดดดดด 
    #4277
    0
  19. #4243 nanim2 (@NaNiM) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 13:15
    เย้ๆๆอ่านจบแล้วว สนุกมากเลยย บ้างก็มีน้ำตาซึ้ม หายไปอยู่ไหนมานะทำไมเพิ่งเจอเรื่องนี้
    #4243
    0
  20. #4193 kevinwu (@kevinwu) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:55
    เย่ๆๆ ในที่สุดก็จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งมักๆ ชอบที่สุดเลยฟิคพล็อตแฟนตาซีแบบนี้ งืออแต่งอีกเยอะๆนะคะไรท์นี่จะคอยติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของไรท์นะค้าา
    #4193
    0
  21. #4188 เซเดย์ซี่ (@p123456789) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 05:25
    ตัวเองขอสเปเชี่ยลหน่อยยยยยยยยย
    #4188
    0
  22. #4183 ohse.Ratta (@oohchannick) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:04
    จบแล้ววว แฮปปี้มากกกก
    #4183
    0
  23. #4180 BABAcb (@BABAcb) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 20:36
    เปนฟิคที่สนุกมาก ครบทุกรส!! ขอบคุณไรต์มากที่แต่งสนุกๆให้อ่านนะคะ^^
    #4180
    0
  24. #4178 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 17:06
    ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆนะค่ะไรท์ สนุกมากกกกก หลากหลายอารมณ์ สู้ต่อไปนะค่ะ fighting ???????????????????????
    #4178
    0
  25. #4139 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 01:50
    มีคสามดีงามอ่ะ เขินมากๆเลยยยย งือออ ดูมีอุปสรรคเยอะแต่ก็ผ่านมาได้ ดีงามจริงๆเลย
    #4139
    0